Blog Σελίδα 6375

Με εγκαύμα στο μάτι 41χρονος: Μπουκάλι με χλωρίνη έπεσε από μπαλκόνι στο κεφάλι του

0

Στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, προκειμένου να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες, βρέθηκε ένας 41χρονος Λαρισαίος, έχοντας νωρίτερα δεχθεί στο κεφάλι του… ένα μπουκάλι με χλωρίνη.

Ο 41χρονος περπατούσε ανυποψίαστος προχθές το μεσημέρι σε κεντρική οδό, όταν μια 67χρονη γυναίκα και άγνωστη σε αυτόν, από το διαμέρισμά της στον 4ο όροφο πέταξε στον δρόμο ένα μπουκάλι με χλωρίνη.

Αποτέλεσμα ήταν η χλωρίνη να καταλήξει στο σώμα του 41χρονου και ιδιαίτερα στο δεξί του μάτι και να υποστεί έγκαυμα.
Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας «Ελευθερία», ο 41χρονος μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και το απόγευμα αποχώρησε.

Αστυνομικοί της Άμεσης Δράσης συνέλαβαν την 67χρονη, κατηγορούμενη για επικίνδυνη σωματική βλάβη, ενώ την οδήγησαν σε κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας, προκειμένου ιατροί να εκτιμήσουν την κατάστασή της ψυχικής της υγείας.

Με εγκατέλειψαν στο Πεδίον Άρεως όταν ήμουν μωρό. Είμαι καρπός παράνομης αγάπης – Η ιστορία της Βαλεντίνας

0

Διαβάζω από χθες την είδηση με το κοριτσάκι στο Χαλάνδρι που το εγκατέλειψε η μητέρα του σε παιδική χαρά και θυμίζει τόσο πολύ τη δική μου ιστορία, 52 χρόνια πριν.

Όταν ήμουν μωρό με εγκατέλειψαν στο Πεδίον Άρεως μέσα σε κουβέρτες. Φλεβάρης του 1970. Με άφησαν στο άγαλμα του Βασιλιά Κωνσταντίνου, στα σκαλιά. Με βρήκε μια κυρία που άκουσε το κλάμα μου και με πήρε σπίτι της.

Η τραγική ειρωνία είναι ότι η κόρη της δεν μπορούσε με τον άντρα της να κάνουν παιδί και εκείνη την εποχή η υιοθεσία δεν ήταν εύκολο πράγμα. Έκαναν κάτι χαρτιά τότε και με κράτησαν. Θείο δώρο για εκείνους!

Τα χρόνια πέρασαν εγώ μαμά και μπαμπά ήξερα τους γονείς που με βρήκαν στο πάρκο. Δεν μου είπε ποτέ κανείς για την εγκατάλειψη. Έφτασα 20 χρονών για να το μάθω και να μάθω και άλλα πράγματα γιατί είχαν βάλει ντετέκτιβ να ψάξει ώστε να σιγουρευτούν πως δεν θα με ζητήσει η βιολογική μου μάνα.

Δεν βρήκαν πολλά στοιχεία, το μόνο που τους βοήθησε να μάθουν κάποιες πληροφορίες είναι ότι μετά από λίγο καιρό, μια κοπέλα πήγαινε κάθε μέρα για ένα χρόνο στο άγαλμα του Κωνσταντίνου, στο ίδιο σημείο που με είχαν αφήσει και έκλαιγε.

Έψαξαν να μάθουν γι αυτή τη κοπέλα και πράγματι ρωτώντας στη γειτονιά της, έμαθαν ότι ήταν έγκυος από τον εραστή της που ήταν παντρεμένος με δύο παιδιά. Μόλις αυτός έμαθε για την εγκυμοσύνη την πίεζε για έκτρωση αλλά επειδή φοβόταν να κάνει, το κράτησε.

Μια μέρα οι γείτονες σταμάτησαν να τη βλέπουν με τη κοιλιά φουσκωμένη και τους είπε ότι το παιδί πέθανε στη γέννα.

Συνδυάζοντας τις ημερομηνίες και τα γεγονότα, οι δικοί μου κατάλαβαν πως αυτή ήταν η μητέρα μου. Μάλιστα μου έδωσαν τη διεύθυνσή της, αν ήθελα να πάω να τη βρω. Και πήγα.

Δυστυχώς δεν βρήκα κανέναν σε αυτό το σπίτι ούτε ήξεραν να μου πουν που είχε πάει η κοπέλα. Μου είπαν μόνο ότι ήξεραν πως είχε φύγει απ’ την Αθήνα. Την έλεγαν Χριστίνα.

Τώρα δεν ξέρω αν ζει ή αν πέθανε αλλά παρόλο που με άφησε, εγώ τη συγχωρώ. Καταλαβαίνω τη θέση της ειδικά εκείνη την εποχή και ευχαριστώ τους γονείς μου που μου έδωσαν τόση αγάπη.

Γιατί για μένα γονείς μου είναι οι άνθρωποι που με βρήκαν στο δρόμο, με κράτησαν και με μεγάλωσαν.

Για το μόνο που στενοχωριέμαι είναι που δεν γνώρισε τα εγγόνια της, δηλαδή τα παιδιά μου.

Καλή χρονιά σε όλους και μην κρίνετε, δεν ξέρετε τί γολγοθά περνά ο καθένας για να φτάνει σε τέτοια σημεία.

Βαλεντίνα

Με έβλεπες σαν βάρος όταν έγινες ξανά κυρία Κοκκοβίκου. Αλλά… δεν υπάρχει καντάρι στην αγάπη «μαμά»!

0

«Ακόμα ένα φιλάκι, μαμά!!» Πάντα το κάνει αυτό η μικρή μου πριν την βάλω για ύπνο. Σκύβοντας πάνω από το μέτωπό της, τη φιλάω γλυκά και την σκεπάζω.

Πάνε χρόνια που το κάνω ..Συγκεκριμένα από το 2004, από τότε που πρωτάκουσα το κλάμα του γιού μου, από τότε που επίσημα έγινα κι εγώ με την σειρά μου μαμά… Μαμά, μια λέξη που παγκόσμια γράφεται και προφέρεται σχεδόν με τον ίδιο τρόπο ακόμα και στο πιο απομακρυσμένο τόπο τούτης της γης. Είμαι κι εγώ μια μαμά σαν όλες τις άλλες , θα σηκωθώ κάθε πρωί και θα ξεκινήσω τον ίδιο αγώνα δρόμου , δουλειά, σπίτι , σούπερ μάρκετ, αγγλικά, προπόνηση, μαγείρεμα, καθάρισμα, ..Όχι όχι! Δεν παραπονιέμαι ! ίσα ίσα που είναι γλυκός αυτός ο δρόμος, ένας δρόμος που στο τέλος της διαδρομής ευελπιστώ πως τα μικρά μου θ ανοίξουν τα φτερά τους και θα κάνουν το δικό τους πέταγμα , την δική τους ζωή , θ αφήσουν το δικό τους στίγμα με τη σειρά τους.

Κάτι τέτοιο περίμενα κι εγώ απ την δική μου μαμά ..μόνο που το δικό της στίγμα είναι αυτό που με σημάδεψε, ίσως, και με καθόρισε για πολλά πολλά χρόνια …μέχρι να βρω τη δύναμη να κάνω την υπέρβαση….

Δεν με πείραξε το γεγονός του χωρισμού των γονιών μου, απεναντίας λυτρώθηκα κι εγώ και ο αδελφός μου, η κατάσταση ήταν απελπιστική κι ήταν το καλύτερο που μπορούσαν να κάνουν…. Κι έτσι κι έγινε ….και μετά;; …Μετά η φάση της προσαρμογής. Βίαιη και απότομη σαν αναγκαστική προσγείωση στο βαθύ δάσος του Αμαζόνιου , γιατί κανένας απ τους δύο δεν μας προετοίμασε, δεν μας εξήγησε, δεν μας καθησύχασε, δεν μας παρηγόρησε με μια ζεστή αγκαλιά.. δεν, δεν ,δεν,….πολλά δεν έγιναν σωστά….

Προσπαθώντας να ξαναβρώ τους ρυθμούς μου αγκιστρώθηκα στη μαμά θεωρώντας την θύμα και ταυτόχρονα αγία. Την κοιτούσα στα μάτια και έβλεπα τον Θεό. Τη λάτρευα, την παρηγορούσα και δικαιολογούσα την κάθε της κίνηση , έως ότου σε σύντομο χρονικό διάστημα ,ούτε καν σ ένα χρόνο , να έρθει αυτός ο άγνωστος και να εισβάλλει στη ζωή μας… τουλάχιστον τότε έτσι πίστευα ότι οι άγνωστοι εισβάλλουν …μετά κατάλαβα ότι κάποιος τους ανοίγει την πόρτα ….τι να γίνει ;; Έπρεπε και η μαμά να ξαναφτιάξει τη ζωή της , έπρεπε να έχει στο πλευρό της έναν άντρα …με όποιο κόστος …ακόμα κι αν το κόστος θα ήταν να βάλει τα παιδιά της στο περιθώριο, να τα παραγκωνίσει για χάρη της νέας της ζωής, για χάρη του νέου της συντρόφου …ή μήπως τελικά για χάρη του εαυτού της;
Κι έτσι μπήκα σε αυτό τον άχαρο ρόλο ,το παιδί που έπρεπε να υπομένει τον ερχομό αυτού του σωτήρα που θα λύτρωνε τη μαμά και μαζί του θα ξανάφτιαχνε την ζωή της …κι έτσι ο Γρηγόρης δεν ήταν κατάλληλος ..ούτε κι ο Σταύρος. …ούτε κι εκείνος ο προϊστάμενος της… ώσπου να ρθει ο Αντώνης.. ω, ναι! Ο Αντώνης την κοιτούσε στα μάτια, την αγαπούσε, ήθελε να την παντρευτεί και «δέχτηκε» και το γεγονός ότι η μαμά έχει άλλα δυο παιδιά από τον πρόσφατα διαλυμένο γάμο της.

Και όλα κυλούσαν ωραία, άρχισα να βρίσκω το χαμένο μου χαμόγελο, την όρεξη για ζωή και παιχνίδι, άρχισα να ηρεμώ ….ώσπου μια μέρα μου ανακοινώθηκε με μία σύντομη ατάκα ότι η μαμά είναι έγκυος και ότι παντρεύονται σύντομα. Κι εκεί όλα άλλαξαν …ξαφνικά έγινα το παιδί που δημιουργούσε προβλήματα …μην κουράζεις την μαμά σου γιατί είναι έγκυος! Μα για σταθείτε! Δεν έχω προλάβει ακόμα να τη χορτάσω …..ακόμα μια αγκαλιά παρακαλώ!!
Οι μήνες πέρασαν, ο γάμος έγινε και το νέο μέλος της οικογένειας ήρθε στον κόσμο. Κι εκεί τα πράγματα άρχισαν να σκουραίνουν για μένα …ήμουν πλέον το βάρος που κουβαλούσε η μαμά από τη λάθος επιλογή της ζωής της. Το παιδί που έπρεπε αναγκαστικά να το σέρνει, κι αυτό γιατί έτσι της τα’ φερε η τύχη. Οι καβγάδες έδιναν κι έπαιρναν στο σπίτι για «ψύλλου πήδημα» με αφορμή τα άσχημα οικονομικά , και το γεγονός ότι ο πατέρας μου είχε κόψει τη διατροφή …δύσκολο πράγμα να αναλαμβάνεις την οικονομική ευθύνη για ένα ξένο παιδί … Ήμουν όμως και παιδί της μαμάς. Κάτι που είχε ξεχαστεί επιμελώς .

Τώρα δεν είχα θέση στη ζωή της γιατί πολύ απλά με είχε βάλει σε ένα καντάρι και ζύγιζε την ζωή της ..το παιδί μου απ τη μία και ο άντρας μου με το παιδί που απέκτησα απ την άλλη …και πάντα η ζυγαριά έγερνε προς τον άντρα της ….Κι εγώ έπαιρνα τα πράγματα μου και μετακόμιζα στον πατέρα μου ,που αν και ημίτρελος με τάσεις φυγής , μανία καταδίωξης, και επιρρεπής στα χαρτοπαίγνια με δεχόταν πίσω με τον όρο να μην έχω καμία επαφή με τη μαμά.
Βλέπεις τον είχε πειράξει τόσο πολύ που η μαμά ξανάφτιαξε τη ζωή της , έτσι ώστε να την βρίζει μέρα νύχτα.. κάτι που έκανε και η μαμά τακτικότατα όταν αναφερόταν στον μπαμπά….

Εμείς τα παιδιά;; Οι αποδέκτες όλων των ύβρεων, τα μπαλάκια του τένις για τα οποία κανένας δεν αναλάμβανε τις ευθύνες του. Και κάπως έτσι κύλησε η ζωή μου με μία βαλίτσα στο χέρι, πότε στη μαμά, έως ότου αρχίσουν οι καβγάδες για το παιδί της μαμάς, και πότε στον πατέρα μου ωσότου να γίνει ανυπόφορη η ψυχολογική και η σωματική βία ….

Βλέπεις μαμά, παρόλο που κάνατε τα αδύνατα δυνατά και τα σκατώσατε στον υπερθετικό βαθμό, εγώ ήμουν πάντα ένα παιδί που ήθελα να έχω μια υγιή σχέση με τους γονείς μου αν και χωρισμένοι ..δεν με ενδιέφερε που ξανάφτιαξες την ζωή σου… με τσάκισες όταν με έβαλες στο περιθώριο για να μη διαλύσεις και το νέο σου γάμο, κάτι που έχεις παραδεχτεί κι εσύ η ίδια. Με καταρράκωσες σαν παιδί όταν με έκανες να νιώσω ασήμαντη για σένα , ότι και να με χάσεις δεν τρέχει και τίποτα. .έχεις μια νέα οικογένεια να κρατηθείς …

Όταν περνούσανε χρόνια ολόκληρα χωρίς να κάνεις το παραμικρό για να επικοινωνήσεις μαζί μας , κι αναρωτιέμαι τώρα, που είμαι κι εγώ μητέρα, δεν είχες έστω την περιέργεια να δεις τι κάνουν τα παιδιά σου; Ζουν; Πέθαναν; Είναι καλά;
Κι όμως ήξερες πολύ καλά ότι ζούσαμε σε ένα νοσηρό περιβάλλον χωρίς επαρκή φροντίδα, τις περισσότερες ώρες μόνοι μας , κι όμως δεν ίδρωσε τα αυτί σου ποτέ… καθόσουν αμέτοχη, σχεδόν αδιάφορη, και περίμενες πότε θα καταστρώσω ένα σχέδιο για να κλέψω δύο ώρες να έρθω να σε βρω και να μυρίσω το λαιμό σου που είχε τη μυρωδιά της μαμάς.

Κι όταν κάποτε σε ρώτησα με οργή τι έχεις να πεις για όλα αυτά, μου απάντησες ότι έκανες το καλύτερο δυνατό που μπορούσες …Το καλύτερο δυνατό για ποιόν;;; για τα παιδιά σου ;; ή για τον εαυτούλη σου;;; Μάλλον το δεύτερο. Κρυμμένη σχολαστικά πίσω από τις νέες σου ευθύνες αποτίναξες τις «παλιές» …απέτυχε ο γάμος σου ..απέτυχαν και τα παιδιά ……Και με το να ξαναφτιάξεις την ζωή σου είπες στον εαυτό σου πως αυτή τη φορά θα τα καταφέρεις να στήσεις ένα σωστό σπιτικό …..μα του κάκου… τα σωστά σπιτικά, κυρία μαμά μου, στήνονται από ανθρώπους που έχουν τα κότσια ν’ αγαπάνε πολύ και να ζητούν συγνώμη όταν έχουν κάνει λάθος .

Μάθε λοιπόν ότι τα παιδιά μας δεν τα βάζουμε ποτέ σε καντάρι, δεν τα ζυγίζουμε ποτέ !! Ποτέ καμιά αγάπη ,κανένας άντρας, κανένας γκόμενος, κανένας έρωτας, καμία συγκίνηση, καμία υπόσχεση δεν είναι ικανή να γείρει την ζυγαριά γιατί ουσιαστικά δεν υπάρχει ζυγαριά!!! Και τελικά δεν ξέρω αν υπήρξε , κι αν υπήρξε;; τι ζύγιζες;;;; τον γάμο σου;; τον άντρα σου;; τα παιδιά σου ;; ή μήπως τελικά τον αδύναμο και ανώριμο εαυτό σου;;

Μια γυναίκα που δεν μπόρεσε ποτέ να πάρει την ζωή στα χέρια της, να κάνει την υπέρβαση και να βάλει τα παιδιά της προτεραιότητα, μια γυναίκα που έπρεπε, για να σταθεί στην κοινωνία, να είναι στεφανωμένη με δόξα και τιμή.. μια κυρία Κοκοβίκου που δεν θέλησε ποτέ να βγει στην αγορά εργασίας γιατί της τα’χε έτοιμα ο Αντωνάκης της μόνο που ο Αντωνάκης παρήχε για τα δικά του παιδιά.
Μεταξύ μας δεν τον αδικώ.. οι περισσότεροι στην θέση του το ίδιο θα έκαναν… τα δικά τους παιδιά θα στήριζαν και όχι τα ξένα. Τα ολέθρια λάθη τα έκανες εσύ! Εσύ που δεν μπόρεσες γιατί ουσιαστικά δεν ήθελες να αγκαλιάσεις τα παιδιά σου ….ήθελες να τα ξεχάσεις να ξεκινήσεις την ζωή σου απ την αρχή και να τα βλέπεις πότε πότε όπως βλέπουμε τους μακρινούς μας θείους κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα .

Μάθε λοιπόν πως αυτό δεν αρκεί για να μεγαλώσει ένα παιδί …αυτό που μας έκανες ήταν σαν να χώνεις το τιρμπουσόν στο φελλό ξανά και ξανά και ξανά ….μόλις έκλεινε λίγο η πληγή ξανάνοιγε διάπλατα …και ξανά και ξανά ….Οι ευθύνες σου τεράστιες αλλά η λυτρωτική συγγνώμη αργεί μια αιωνιότητα τόσο που πλέον δεν έχω την ανάγκη να την ακούσω ούτε από σένα ούτε από τον μπαμπά..

Για ένα πράγμα δεν μπορώ να κατηγορήσω τον ημίτρελο πατέρα μας. Δεν βάστηξε ποτέ καντάρι.. ό,τι κι αν μας έδωσε, το έδωσε και στους δύο μας ισόποσα χωρίς διακρίσεις χωρίς ζύγι…. Με τα χρόνια έμαθα να ζω με την ιδέα της απόρριψης και να λέω στον εαυτό μου ότι δεν είμαι η μόνη , ότι υπάρχουν και χειρότερα , και είμαι σίγουρη ότι υπάρχουν πολύ πολύ χειρότερα …αλλά να μωρέ …έτσι όπως κάθομαι δίπλα από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και μέσα στην απόλυτη ησυχία θα θελα να μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω και να πεις έστω μία φορά «Σκασμός εσύ, Αντωνάκη» ..χωρίς το «μου»!
Μεμιάς όμως αυτοχαστουκίζομαι και λέω στον εαυτό μου ότι θέλει πολλά κότσια να λες που και πού το «σκασμός» και το κυριότερο δεν είναι τα κότσια που χρειάζεσαι ..πρέπει να είσαι αυτοδύναμη , αυτάρκης , και δυναμική για μπορέσεις να στηρίξεις και παιδιά και οικογένεια . Και το χειρότερο δεν στο πα ακόμα… Πρέπει εκτός από την εγωιστική αγάπη που τρέφεις για τον εαυτούλη σου να έχεις τεράστιο απόθεμα για να προσφέρεις σ αυτούς που οφείλεις ..στα παιδιά σου. Τα πλασματάκια αυτά που έρχονται σε τούτο εδώ τον κόσμο με δική μας υπαιτιότητα , δεν τα ‘φερε ο πελαργός , μήτε στ’ άφησαν μια κρύα νύχτα του Δεκέμβρη όξω απ’ την πόρτα, ήρθαν στον κόσμο γιατί κάποτε το αποφάσισαν δύο άτομα να έρθουν ….και είναι ακόμα εδώ……….

Κλείνοντας έχω να σου πω τούτο: Μεγάλωσα πια κι είμαι κι εγώ μια από τις χιλιάδες μαμάδες που κάθε μέρα δίνουν τον δικό τους αγώνα εκείνο τον γλυκό αγώνα, εκείνον τον γλυκό αναστεναγμό κάθε βράδυ που σκεπάζω τα παιδάκια μου για ύπνο και παίρνω δύναμη και κουράγιο για το ξεκίνημα της επόμενης μέρας . Μέσα από σένα έμαθα τελικά ποια δεν θέλω να είμαι, έμαθα πως το περιθώριο είναι σκληρό αλλά τι να κάνω; Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες,…. και το πιο σημαντικό μάθημα που έλαβα από σένα είναι το εξής: δεν πρόκειται να βάλω τα παιδιά μου σε κανένα καντάρι, σε κανένα ζύγι, γιατί καμιά ζυγαριά του κόσμου δεν φτάνει για να ζυγίσει, μήτε να μοιράσει την αγάπη μου γι’ αυτά , κανένας άντρας , καμία αγάπη , κανένας έρωτας , δεν είναι ικανά για να με κάνουν να βάλω το καντάρι στο τραπέζι ….δεν υπάρχει καντάρι για την αγάπη…

Δεν ξέρω πια αν είμαι θυμωμένη ..όχι δεν είμαι. Ο θυμός είναι ένα στάδιο που πέρασα πριν πέντε χρόνια . Έπρεπε να σε απογυμνώσω από την ιδιότητα της μητέρας για να αναλύσω την συμπεριφορά σου, το γιατί, αυτό το μεγάλο γιατί που με βασάνιζε χρόνια.

Τώρα πλέον δε με βασανίζει τίποτα, γιατί τώρα ξέρω πως ήσουν απλά πολύ αδύναμη για να σταθείς αντάξια των όποιων περιστάσεων σου προέκυψαν , και η αδυναμία σου πηγάζει από την αγάπη που τρέφεις μόνο για τον εαυτό σου.

Όλα στροβιλίζονταν πάντα γύρω από τον άξονα σου.. .η ζωή σου… οι κακοτοπιές σου ..όλα τα παθες εσύ ..όσο για εμάς…. ήμασταν οι παράπλευρες απώλειες σε έναν πόλεμο μεταξύ δύο ανώριμων ανθρώπων. Για ένα πράγμα είμαι σίγουρη πλέον. Ότι και να γίνει στη δική μου ζωή ξέρω ότι δεν θα μπορέσω ποτέ να βάλω καντάρι στην αγάπη μου για τα παιδιά μου.
Εύχομαι κάποτε έστω κι αν είναι αργά να συνειδητοποιήσεις τα λάθη σου όχι για να ζητήσεις συγγνώμη, άλλα για να μάθεις πως είναι να αγαπάς τα παιδιά σου χωρίς καντάρι…. Γιατί έτσι είναι μάνα!! Δεν θέλει καντάρι η αγάπη!!!

Με πολλή αγάπη η κόρη σου.

Κατερίνα

Με δυσκολία μίλαγε, παγώσαμε όλοι: Η τελευταία ταινία του Κωνσταντάρα και το σοβαρό πρόβλημα υγείας του

0

Στις 5 Νοεμβρίου 1981 γίνεται η πρεμιέρα της ταινίας «Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ», με πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, όπως άλλωστε γνωρίζετε ήδη οι περισσότεροι από εσάς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές. Εκείνο που δεν γνώριζαν, όμως, οι χιλιάδες θεατές που έσπευσαν να δουν το φιλμ στο σινεμά ήταν ότι επρόκειτο για την τελευταία εμφάνιση αυτού του σπουδαίου ηθοποιού στη μεγάλη οθόνη…

Το σενάριο υπέγραφε ο γιος του, Δημήτρης κι ένας ακόμα, άγνωστος, σεναριογράφος. Ο Πάνος Τσίρας ο οποίος πάντως δεν ήταν άλλος από τον ίδιο τον Λάμπρο Κωνσταντάρα που είχε χρησιμοποιήσει το συγκεκριμένο ψευδώνυμο. Η κατάσταση της υγείας του σπουδαίου ηθοποιού ήταν επιβαρυμένη, όμως ο ίδιος ήθελε να παίξει για να ξαναβρεί κίνητρο στη ζωή του. Ο Μάκης Δελλαπόρτας, στο βιβλίο του «Τα bacstage του ελληνικού σινεμά» περιέγραψε τι συνέβη στο πρώτο γύρισμα, της τελευταίας ταινίας του Λαμπρούκου. Τα λόγια της συμπρωταγωνίστριας του, Μάρως Κοντού, ήταν χαρακτηριστικά:

«Την πρώτη μέρα υπήρξε μια αρκετά ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα για όλους μας» είχε πει. «Θυμάμαι ότι είχαμε γύρισμα σ’ ένα ξενοδοχείο στη Βουλιαγμένη και περιμέναμε όλοι να έρθει ο Λάμπρος. Κάποια στιγμή έφτασε και όλοι πέσαμε πάνω του να τον αγκαλιάσουμε και να τον καλωσορίσουμε. Εκείνος, μόλις με είδε, μου είπε: “Τιτιτι κακακάνεις, ψηψηψηλή;”. Εγώ σοκαρίστηκα, αλλά προσπάθησα να μην το δείξω. Έπιασα τον Καραγιάννη και τον ρώτησα: “Βρε Κώστα, τι πάμε να κάνουμε; Πώς θα τα πει ο Λάμπρος; Θα τον εκθέσουμε τον άνθρωπο και δεν κάνει”. “Άσε τώρα, ας ξεκινήσουμε και θα δούμε” μου απάντησε. Πάμε λοιπόν για πρώτο πλάνο. Εγώ είχα καταπιεί τη γλώσσα μου. Είχε στεγνώσει το στόμα μου. “Θεέ μου” είπα “τι θα γίνει τώρα;”. Ο Λάμπρος φώναξε: “Παιπαιπαιδιά, παπαπάμε, ειειείμαι έτοιτοιτοιμος!”.

Τότε άκουσα τον Καραγιάννη που φώναξε “πλάνο” για να ξεκινήσουμε. Και, ως εκ θαύματος, ξεκινώντας τη σκηνή ο Λάμπρος δεν κόμπιασε καθόλου. Είπε όλες τις φράσεις του μονομιάς χωρίς να σταματήσει ούτε μια φορά. Μόλις τέλειωσε το πλάνο του ξανά δυσλεξία. Όταν ξεκινούσαμε το γύρισμα τίποτα. Σαν να μη συνέβαινε τίποτα. Τι μαγική δύναμη μας δίνει τελικά αυτή η δουλειά; Έτσι συμβαίνει συχνά. Ό,τι κι αν έχεις, όπου κι αν πονάς, ό,τι προβλήματα κι αν κουβαλάς, όταν ανέβεις στο σανίδι όλα περνούν. Σαν κάτι να γίνεται μαγικό, ανεξήγητο. Έτσι συνέβη και σε εκείνη την ταινία με τον Λάμπρο. Όταν πηγαίναμε “πλάνο”, ήταν ο Λάμπρος που όλοι ξέραμε, αλλά στα διαλείμματα το πρόβλημα εμφανιζόταν ξανά».

Ποιος ξέρει, ίσως να είχε σχεδιάσει κι άλλα πράγματα για το μέλλον ο Λάμπρος Κωνσταντάρας. Άλλωστε ήταν ακόμη 68 ετών και σίγουρα δεν είχε χάσει την όρεξη και την δίψα του για το θέατρο, τον κινηματογράφο και φυσικά την ίδια την ζωή την οποία έτσι κι αλλιώς ρούφηξε μέχρι τέλους.

Δυστυχώς, όμως, δεν θα συνέβαινε τίποτα από αυτά. Λιγότερο από δύο χρόνια αργότερα ο Κωνσταντάρας θα χτυπηθεί από διπλό εγκεφαλικό επεισόδιο μέσα σε κάποιος μήνες ουσιαστικά και μάλιστα το δεύτερο τόσο σοβαρό ώστε να χάσει την φωνή του και την κίνηση στο δεξί χέρι του. Ήταν τόσο μεγάλο το πλήγμα που ένιωσε βαθιά μέσα στην ψυχή του ώστε να πέσει σε βαθιά μελαγχολία που δεν άργησε να μετατραπεί σε βαριά κατάθλιψη.

Μάταια οι δικοί του άνθρωποι –και κυρίως η σύζυγός του η Φιλιώ– προσπαθούσαν να του ανεβάσουν το ηθικό και να τον πείσουν ότι η ζωή άξιζε, έστω και αν δεν θα έμοιαζε σε τίποτα πια με αυτά που είχε συνηθίσει. Ήταν τόσο άσχημη η ψυχολογική κατάστασή του που αποφάσισε να κόψει κάθε δημόσια εμφάνιση και να αποτραβηχτεί από όλους και όλα. Σε τέτοιο σημείο ώστε στον Τύπο και τα περιοδικά της εποχής οι αναφορές σε εκείνον γίνονταν με τον χαρακτηρισμό «ο έγκλειστος της Βάρκιζας»…

labroskonstantaras menshouse 4

Εκείνη την ζοφερή για τον ίδιο περίοδο οι συναναστροφές του περιορίστηκαν στο ελάχιστο. Έγνεφε χαμογελώντας στους περαστικούς που τον αναγνώριζαν περνώντας έξω από το σπίτι και περίμενε την επίσκεψη του γιου του, Δημήτρη. Μέχρι εκεί, ως την ώρα τουλάχιστον που δέχτηκε να συναντήσει τον γνωστό δημοσιογράφο, συγγραφέα και μεταξύ άλλων βιογράφο του Αριστοτέλη Ωνάση, Δημήτρη Λυμπερόπουλο, ο οποίος μετέφερε στον κόσμο την τελευταία εικόνα του Λάμπρου Κωνσταντάρα, μερικές εβδομάδες πριν τον θάνατό του.

Αυτή η συνέντευξη για λογαριασμό του περιοδικού «Εικόνες» δημοσιεύτηκε στις 5 Ιουνίου 1985, ενώ ο λατρεμένος ηθοποιός άφησε την τελευταία πνοή του στις 28 του ίδιου μήνα. Αντιλαμβανόμενος άλλωστε και ο ίδιος το τέλος που πλησίαζε όταν ο Λυμπερόπουλος αποχαιρετώντας τον του είπε «θα ξανάρθω», εκείνος του έγραψε στο σημειωματάριό του «ίσως να μην ξανασυναντηθούμε»…

labroskonstantaras menshouse 2

Όπως περιγράφει και ο δημοσιογράφος, εκείνο το σημειωματάριο ήταν ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο ο Κωνσταντάρας επικοινωνούσε με τον έξω κόσμο. Εκεί, ανάμεσα σε άλλα, είχε γράψει και το «γιατί σε εμένα», περικλείοντας σε αυτές τις τρεις λέξεις όλη την πικρία που ένιωθε για το κακό που τον είχε βρει. Ολόκληρη η συνέντευξη έγινε με αυτόν τον τρόπο, με τον λατρεμένο Λαμπρούκο να σταματά πολλές φορές βουρκωμένος, μπορώντας μόνο να κάνει νοήματα στους γύρω του ή να αρθρώσει τη μόνη φράση που μπορούσε να πει μετά τα δύο εγκεφαλικά. «Στο διάβολο», έλεγε και βυθιζόταν ξανά στην κατάθλιψή του, μέχρι την ώρα που μεταφέρθηκε στο Ασκληπιείο της Βούλας.

Επέστρεψε στο σπίτι του για λίγες ημέρες θέλοντας να έχει τον ελάχιστο έλεγχο πάνω στο αναπόφευκτο τέλος του. Τουλάχιστον να έφευγε από αυτόν τον κόσμο στο σπίτι του, όπως και τελικά συνέβη… Οξύμωρο ή όχι, πάντως, η ιστορία έγραψε ότι «ο έγκλειστος της Βάρκιζας», ο άνθρωπος που είχε χάσει την φωνή του λίγο πριν τα φώτα σβήσουν, άφησε ως τελευταία δουλειά του τον δίσκο που ηχογράφησε με 12 τραγούδια του γιου του

Πηγη: menshouse

Με δύο φρεγάτες ενισχύει η Γαλλία το ελληνικό πολεμικό ναυτικό

0

Δύο γαλλικές φρεγάτες τύπου FREMM θα ενταχθούν στο Πολεμικό Ναυτικό, έπειτα από συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας. Το Παρίσι παραχωρεί τις φρεγάτες αυτές με χρονομίσθωση (leasing), δίνοντας ουσιαστικά ανάσα στο Πολεμικό Ναυτικό.

Όπως επιβεβαίωσε ο αναπληρωτής υπουργός Αμυνας Φώτης Κουβέλης, μιλώντας στον ΣΚΑΙ, το πρωί της Παρασκευής, οι δύο γαλλικές φρεγάτες τύπου FREMM θα πλεύσουν σε ελληνικές θάλασσες το καλοκαίρι.

Ο ίδιος σημείωσε ότι σε δεύτερο χρόνο η Ελλάδα θα αποκτήσει και μια ακόμη φρεγάτα τύπου FREMM, καθώς και μία άλλη Belh@rra. H τελευταία, δε, πρόκειται για φρεγάτα υπερσύγχρονης τεχνολογίας.

carabiniere f593 fremantle 2017 03 scaled

Σύμφωνα με τον κ. Κουβέλη, η Ελλάδα δεν μπορεί να μπει στην κούρσα των εξοπλισμών, αλλά μπορεί να αναβαθμίσει την αποτρεπτική της δύναμη. «Η αναβάθμιση των μαχητικών μας πρέπει να γίνει, αλλά αυτό δεν αποτελεί συμμετοχή στην κούρσα των εξοπλισμών» είπε.

Σε ό,τι αφορά στις φρεγάτες, τόνισε ότι δεν πρόκειται για «χθεσινή απόφαση».

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής, έπειτα από τη συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας, γαλλικές φρεγάτες τύπου FREMM θα παραδοθούν έως τον Αύγουστο στο Πολεμικό Ναυτικό, με τον πλήρη εξοπλισμό τους.

Η συζήτηση για τις φρεγάτες ξεκίνησε τον Ιανουάριο και είχε θετική κατάληξη.

Αναμφισβήτητα, πρόκειται για ένα ηχηρό μήνυμα στήριξης της Ελλάδας από την ισχυρότερη στρατιωτικά χώρα της ΕΕ και με ιδιαίτερο νόημα, λόγω της κλιμάκωσης της έντασης στο Αιγαίο.

Οι πληροφορίες της εφημερίδας αναφέρουν ότι από το περιεχόμενο των επιστολών που αντάλλαξαν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και ο γάλλος πρόεδρος Μανουέλ Μακρόν προκύπτει πως το Παρίσι αντιλαμβάνεται πλήρως το περίπλοκο γεωπολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο καλείται να λειτουργήσει η Ελλάδα.

1d299adcec335e2aa0c888631f678bf5

Ποιες είναι οι γαλλικές φρεγάτες τελευταίας γενιάς που θα παραλάβει το Πολεμικό Ναυτικό

Μετά τις τελευταίες, διαρκώς κλιμακούμενες προκλήσεις από τουρκικής πλευράς στο Αιγαίο αλλά και την κυπριακή ΑΟΖ, η Αθήνα προβαίνει στην παραλαβή υπερσύγχρονων γαλλικών φρεγατών τύπου Fremm (σε πρώτη φάση) και Belh@rra, τελευταίας γενιάς.

Είναι προφανές ότι η Ελλάδα στρέφεται προς το Παρίσι και τον Εμανουέλ Μακρόν προσωπικά, αποσκοπώντας σε μια στρατηγική συνεργασία, στο πλαίσιο της κοινής ευρωπαϊκής άμυνας, όπως την αντιλαμβάνεται και επιχειρεί να την υλοποιήσει ο γάλλος πρόεδρος.

Οι υπερσύγχρονες γαλλικές φρεγάτες, με τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους (τεχνολογίας stealth) και την ισχύ των οπλικών συστημάτων τους, σηματοδοτούν μια αλλαγή οπτικής από πλευράς του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.

Και τούτο, διότι τα συγκεκριμένα, υψηλής τεχνολογίας σκάφη δε διαθέτουν απλώς αντιαεροπορικά συστήματα αυτοάμυνας, όπως οι φρεγάτες που διαθέτει τώρα το ΠΝ, αλλά έχουν τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν αντιαεροπορική προστασία περιοχής και να αποτελέσουν παράγοντα κυριαρχίας σε ανοιχτή θάλασσα.

Σύμφωνα με τους σχεδιαστές και τους κατασκευαστές των εν λόγω φρεγατών, πρόκειται για υπερσύγχρονα πολεμικά σκάφη, με εξαιρετικές δυνατότητες στον αντιαεροπορικό αλλά και στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο.

Η Fremm έχει εκτόπισμα 6.000 τόνων και μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα 27 κόμβων, ενώ το πλήρωμά της ανέρχεται σε 143 άτομα.

Διαθέτει υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα, όπως το αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα MBDA SYLVER A43 VLS με 16 πυραύλους Aster-5 και το πυροβόλο Leonardo OTO Melara των 76 χιλιοστών, αλλά και μια πληθώρα πολυβόλων και άλλων φορητών οπλικών συστημάτων.

Ξεχωριστή ισχύ στην Fremm προσδίδουν οι αντιαεροπορικοί πύραυλοι EXOCET, αλλά και οι τορπίλες ΜU 90, που χρησιμοποιούνται σε καταστάσεις ανθυποβρυχιακού πολέμου.

Η αντιαεροπορική άμυνα της Fremm βασίζεται στο συνδυασμό βλημάτων μικρού-μέσου βεληνεκούς τύπου Aster-15 και βλημάτων μεγάλου βεληνεκούς τύπου Aster-30.

Όπως γίνεται αντιληπτό, τα ανωτέρω αποκτούν μεγάλη αξία, εάν ληφθούν υπόψη αφενός η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνει η ύπαρξη φυσικών πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο και αφετέρου οι συνομιλίες της Αθήνας με τους γείτονές της για την οριοθέτηση της ΑΟΖ.

Οι δύο φρεγάτες τύπου Fremm θα ενταχθούν στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό και θα πλεύσουν σε ελληνικές θάλασσες το καλοκαίρι, κατόπιν συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας, που προβλέπει την παραχώρηση των εν λόγω φρεγατών με χρονομίσθωση (leasing).

Σύμφωνα με δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας, Φώτη Κουβέλη, η Ελλάδα θα αποκτήσει εν ευθέτω χρόνω μία ακόμη φρεγάτα τύπου Fremm, καθώς και μία άλλη τύπου Belh@rra. Αξίζει να προστεθεί ότι ο τελευταίος τύπος βρίσκεται επί του παρόντος στη φάση της κατασκευής, με την πρώτη εξ αυτών των «ψηφιακών» φρεγατών να αναμένεται να παραδοθεί στο γαλλικό Δημόσιο το 2023.

Πηγή: in.gr

Με δυο λέξεις τον έβαλε στη θέση του: O Σεργουλόπουλος έδωσε την καλύτερη απάντηση στον Κούγια

0

Στις δηλώσεις που έκανε χθες (20/09) Αλέξης Κούγιας απάντησε έμμεσα σήμερα ο Φώτης Σεργουλόπουλος, στην έναρξη της εκπομπής «Πρωίαν σε είδον». Ο παρουσιαστής αν και δεν ανέφερε ονόματα, έδωσε με τον δικό του τρόπο την απάντησή του.

Υπενθυμίζεται πως ο γνωστός ποινικολόγος είχε αναφέρει, μεταξύ άλλων, πως «αυτοί οι οποίοι έχουν κάνει παιδιά με παρένθετες μητέρες έχουν κάνει παρανομίες. Υπάρχει ένας ανεκδιήγητος που κάνει πια εκπομπή στη δημόσια τηλεόραση και εμφανίζεται να έχει υιοθετήσει παιδί. Και να μεγαλώνουν τώρα δύο ομοφυλόφιλοι ένα αγοράκι ή ένα κοριτσάκι. Θα το ρωτούν στο σχολείο ποιος είναι ο γονέας 1 και ποιος ο γονέας 2;

Πώς θα αποκαλούν αυτό το παιδί, τι αγωγή θα του δώσουν οι γονείς του; Πώς θα το αποκαλεί η δασκάλα; Πώς θα του απευθύνεται η δασκάλα; Είναι σύγχυση. Μεγαλώνουμε παιδιά που θέλουμε να είναι ισορροπημένα, να είναι ευτυχισμένα και να μην είναι μπερδεμένα. Πώς απέκτησε παιδί ο Φώτης Σεργουλόπουλος; Δυο άντρες πως μπορούν να αποκτήσουν παιδί; Απαγορεύεται από τον νόμο μέσω παρένθετης μητέρας να υιοθετήσουν παιδί δύο ομοφυλόφιλοι. Αυτή είναι ευθεία παράβαση του νόμου και δεν μπορείς δημοσίως να το λες».

Η απάντηση του Φώτη Σεργουλόπουλου

Με τον δικό του τρόπο απάντησε ο κ. Σεργουλόπουλος στον Αλέξη Κούγια, ο οποίος ουσιαστικά περιέγραψε μία ημέρα που την πέρασε με τον γιο του, καταλήγοντας πως ήταν μία από τις πιο ευτυχισμένες ημέρες της ζωής του.

«Χθες ήταν ίσως από τις πιο ευτυχισμένες μέρες της ζωής μου. Δηλαδή, πραγματικά έτσι και αποστασιοποιηθείς… Πήγα, πήρα τον γιο μου από το σχολείο, πήγαμε στο σπίτι, διαβάσαμε, παίξαμε, κάναμε ένα μπανάκι, τον έβαλα στο κρεβάτι, διαβάσαμε ένα καινούργιο παιδικό μυθιστόρημα. Και είχε πάρα πολλή πλάκα, γελάσαμε και μετά τον έβαλα και κοιμήθηκε. Και μετά συνειδητοποίησα ότι είμαι ευτυχισμένος», είπε ο Φώτης Σεργουλόπουλος.

Η Τζένη Μελιτά τού είπε: «Δεν μπορώ να το πιστέψω, είσαι τόσο ζεν;» και ο Φώτης Σεργουλόπουλος απάντησε: «Δεν είμαι ζεν, ευτυχισμένος είμαι. Έτσι είναι η ζωή, να την παίρνεις όπως την έχεις φτιάξει εσύ ο ίδιος».

ΤΖ.Μ.: Εγώ στο είπα και στο τηλέφωνο, που σε πήρα χθες, ότι δεν πιστεύω την ψυχραιμία σου, δεν την πιστεύω.

Φ.Σ.: Γιατί είμαι ευτυχισμένος, γι’ αυτό!

ΤΖ.Μ.: Χαίρομαι που είσαι ευτυχισμένος και χαίρομαι που είσαι συνεργάτης μας.

Με δυο λέξεις τον «ξεφoύσκωσε»: Η Κωνσταντοπούλου τα είπε όλα με απλά λόγια για τον Κασσελάκη

0

Ουρανοκατέβατος και αλεξιπτωτιστής ανέφερε μεταξύ άλλων η Ζωή Κωνσταντοπούλου

Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας μίλησε στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου, Πρόσωπο με Πρόσωπο, για τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ και τον νέο πρόεδρο, Στέφανο Κασσελάκη.

“Ο ΣΥΡΙΖΑ έπαψε προ πολλού να είναι αριστερό κόμμα” δήλωσε με νόημα.

Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου, είπε αρχικά: «Εγώ δεν δίστασα να σχολιάσω τη διαδικασία και πριν από το αποτέλεσμα, ακριβώς διότι αυτό το οποίο συνέβη, συνέβη μπροστά στα μάτια και θεωρώ ευθύνη μου και με αυτή την ευθύνη τοποθετήθηκα να πω εξ αρχής και είπα εξ αρχή αυτό που είδα. Έναν άνθρωπο ουρανοκατέβατο, αλεξιπτωτιστή, για τον οποίο δεν γνώριζε κανείς τίποτε, ο οποίος χρησιμοποίησε ένα επικοινωνιακό περίβλημα χωρίς περιεχόμενο -χρησιμοποίησε πολλά πράγματα που είχα κάνει εγώ προεκλογικά, αλλά με περιεχόμενο- ο οποίος κατάφερε με πάρα πολύ ισχυρή στήριξη να πάρει σε ένα μήνα το κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ».

«Ουσιαστικά παρακολουθήσαμε, μπροστά στα μάτια μας την επιθετική εξαγορά ενός πτωχευμένου από ένα «golden boy», κατά δήλωσή του «golden boy». Και παρακολουθήσαμε και την ανημπόρια των εσωτερικών μηχανισμών του κόμματος αυτού να αμυνθούν σε αυτή την επιθετική εξαγορά… Παρακολουθήσαμε τον κυνισμό με τον οποίο κάποιοι τζογάρουν στην επικοινωνία αδιαφορώντας για το ότι η επικοινωνία δεν έχει περιεχόμενο. Παρακολουθήσαμε και βιώνουμε έναν… διεθνή διασυρμό, όχι της Αριστεράς -γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ προ πολλού δεν είναι αριστερό κόμμα- αλλά της χώρας. Το να συμβαίνει κάτι τέτοιο, δηλαδή το να μπορεί με… ρεσάλτο να παίρνει την προεδρία του κόμματος ένας άσχετος με όλη τη διαδικασία και με όλα τα διακυβεύματα και όλους τους αγώνες κάτι το οποίο εκθέτει τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κάτι το οποίο εκθέτει τη χώρα μας.

Κατά τ’ άλλα επειδή παρακολουθώ όλη την επικοινωνία γύρω από την εκλογή του νέου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και βγάζω τρία συμπεράσματα που θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

Πρώτον, χαίρονται πάρα πολύ με την εκλογή Κασσελάκη οι Νέο Δημοκράτες και το αντιλαμβάνομαι αυτό διότι είναι ένας εύκολος αντίπαλος, ο οποίος λέει πολλά που στη συνέχεια ανακαλεί. Μοιράζονται πολλά, άλλωστε ο κ. Αποστολάκης είναι πρόσωπο κοινής αποδοχής με τον κ. Μητσοτάκης

Δευτέρον, έχουν από κοινού κάνει, μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, μια επιλογή απαξίωσης και υποβάθμισης της Βουλής. Είναι τρομακτικό να ακούμε ότι ο τέταρτος τη τάξει θεσμικά πολιτικός παράγοντας, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν θέλει να είναι στη Βουλή, απαξιοί να είναι στη Βουλή και το κόμμα του δεν τον θέλει να είναι στη Βουλή, προφανώς γιατί αντιλαμβάνεται ότι θα εκτεθεί από την παρουσία του στη Βουλή. Και αυτό εξυπηρετεί τον κύριο Μητσοτάκη, γιατί ο κύριος Μητσοτάκης δεν θέλει μια αντιπαράθεση στη Βουλή.

Το τρίτο και σοβαρότερο, είναι ότι όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τους πολίτες, με τα προβλήματά τους, με τα διακυβεύματα της καθημερινότητας τους και της ζωή τους… Ο πολίτες είναι και πάλι στο περιθώριο του ενδιαφέροντος… Ενδιαφέρονται για τους εαυτούς τους. Και ο κύριος Κασσελάκης και οι συν αυτώ…»

Όσο για αν πίσω από την εκλογή Κασσελάκη είναι ο Αλέξης Τσίπρας και το γεγονός ότι όλοι αυτοί είναι «μαριονέτες» του τέως προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Κωνσταντοπούλου απάντησε: «Όταν ως φαβορί της αναμέτρησης πριν την υποψηφιότητα Κασσελάκη εμφάνιζαν όλοι την κ. Αχτσιόγλου είχα πει ότι το ζήτημα το να υπάρχουν περισσότερες γυναίκες αρχηγοί με τον Διαμαντή Καραναστάση συζητήσαμε για το ποιος θα βγει. Ο Διαμαντής έλεγε ότι θα βγει ο Πολλάκης και εγώ έλεγα ότι θα βγει ο Παππάς. Εν τέλει… βγήκαν και οι δύο.

Εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο ο οποίος εμφανίζεται ως αντ’ αυτών… Ουσιαστικά χρησιμοποιείται ως χρήσιμη επικοινωνιακή «μαριονέτα»… Εμένα η αγωνία μου όταν έφυγα από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015 όταν πρόδωσε τον κόσμο, αλλά και τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς είναι να μην προδοθεί ξανά η κοινωνία. Με αυτό τον γνώμονα έφτιαξα την «Πλεύση Ελευθερίας». Ο κ. Κασσελάκης είναι ένα τρικ για να προδοθεί ξανά η κοινωνία, για να απογοητευτεί ξανά ο κόσμος».

Για το αν θα υπάρξει στο μέλλον εισροή στην «Πλεύση Ελευθερίας» παλαιών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Κωνσταντοπούλου τόνισε ότι «Η Πλεύση Ελευθερίας δεν είναι ένα κόμμα σαν τα άλλα. Είναι πιο πολύ κίνημα. Δεν θα με δείτε να τα… γυρίζω. Δεν θα με δείτε να υποδέχομαι στην “Πλεύση Ελευθερίας” πρώην υπουργούς της κυβέρνησης Τσίπρα. Αυτό δεν θα γίνει».

Με δύο κινήσεις τίμησε την κοινή τους ζωή με τον Κωνσταντίνο η Αννα Μαρία

0

Ετάφη στην τελευταία κατοικία του, στο Τατόι, ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος, δίπλα στους προγόνους του.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος τέλεσε τρισάγιο στο παρεκκλήσι της Αναστάσεως, όπου παρευρέθησαν η οικογένεια του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου και οι «γαλαζοαίματοι» που προσεκλήθησαν.

Ο πρωτότοκος γιος του τέως βασιλιά ανέγνωσε τον επικήδειο, ενώ εμφανώς συγκινημένη τον άκουγε η μητέρα του, η σύζυγος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, Άννα-Μαρία.

Πώς απέτισε φόρο τιμής στον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο η Άννα-Μαρία

Η Άννα-Μαρία απέτισε φόρο τιμής στον σύζυγό της, Κωνσταντίνο, με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Η 76χρονη Άννα-Μαρία φόρεσε στον λαιμό της τον διαμαντένιο σταυρό που φορούσε στον γάμο της με τον Κωνσταντίνο, πριν από 58 χρόνια.

Ο γάμος τους πραγματοποιήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1964, στη Μητρόπολη Αθηνών. Ο Κωνσταντίνος ήταν τότε 23 ετών και η Άννα-Μαρία 18.

anna maria 349345.jpg

anna maria 43578934.jpg

annamara44534.jpg

Φωτογραφίες από τον γάμο του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου με την Άννα-Μαρία:

konstantinos gamos anna maria.jpg

Ο γάμος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου με την Άννα-Μαρία, στις 18 Σεπτεμβρίου 1964

konsatantinos gamos stemmata.jpg

Ο γάμος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου με την Άννα-Μαρία, στις 18 Σεπτεμβρίου 1964

Με δρακόντεια μέτρα ασφαλείας ο Άδωνις στην Ελούντα για τον Επιτάφιο

0

Ο Υπουργός «βζιιιν» Άδωνις Γεωργιάδης που διατυμπανίζει ότι ο κόσμος δεν έχει πρόβλημα και του ζητά να βγάλουν selfie στα σούπερ μάρκετ, χρειάστηκε όχι μόνο την προσωπική του φρουρά, αλλά και αυτοκίνητα της Αστυνομίας, για να εμφανιστεί στην περιφορά του Επιταφίου στην Ελούντα της Κρήτης!

Για να το σχολίασαν ακόμα και φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ αυτό, είναι προφανές πως κάτι δεν πάει καθόλου καλά στο Μαξίμου και πως οι εκλογές μάλλον δεν είναι και τόσο μακριά…

https://twitter.com/Marka2_/status/1517808085359804416?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1517808085359804416%7Ctwgr%5E%7Ctwcon%5Es1_&ref_url=https%3A%2F%2Fwww.newsbreak.gr%2Fpolitiki%2F323735%2Fme-drakonteia-metra-asfaleias-o-adonis-stin-eloynta-gia-ton-epitafio%2F

Με δορυφόρο θα παρακολουθεί η ΑΑΔΕ τα φορτηγά σε όλη την Ελλάδα

0

Μέσα από δορυφόρο θα μπορεί η εφορία να παρακολουθεί κάθε φορτηγό που περνάει τα σύνορα της Ελλάδας προκειμένου να εντοπίσει τυχόν λαθρεμπόριο καυσίμων, καπνικών και αλκοολούχων ποτών.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του οικονομικού επιτελείου, το λαθρεμπόριο στην Ελλάδα ξεπερνάει το 1 δισ. ευρώ στους τομείς αυτούς και αποτελεί τη μεγαλύτερη πληγή για τον προϋπολογισμό. Την κατάσταση αυτή επιχαίρει να αντιμετωπίσεις η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) με ενα νεο ψηφιακό όπλο που θα χρηματοδοτηθεί στο το Ταμείο Ανάκαμψης. Την παρακολούθηση της κίνησης επαγγελματικών οχημάτων και εμπορευματοκιβωτίων κατά την είσοδο και την κυκλοφορία τους στη χώρα. Η ηλεκτρονική παρακολούθηση θα επικεντρωθεί στην κίνηση επαγγελματικών οχημάτων και εμπορευματοκιβωτίων στην ελληνική επικράτεια.

Το σύστημα αυτό θα μπορεί να παρακολουθεί το φορτίο από την είσοδό του και την τελωνειακή διαδικασία που εφαρμόζεται για την εισοδοδο, κυκλοφορία ή την έξοδό του.

Το έργο έχει προϋπολογιστεί σε 80,06 εκατ. ευρώ και αντικείμενό του είναι η δημιουργία για την Τελωνειακή Υπηρεσία της ΑΑΔΕ ενός ολοκληρωμένου συστήματος για τον έλεγχο και την καταγραφή φορτηγών και εμπορευματοκιβωτίων (κοντέινερ) κατά τη διέλευσή τους από χερσαία συνοριακά σημεία και Τελωνεία Λιμένων, καθώς και την ψηφιακή παρακολούθηση της κίνησής τους κατά την κυκλοφορία τους εντός της χώρας. Βασικός στόχος του έργου είναι η αντιμετώπιση του διασυνοριακού εγκλήματος και η καταπολέμηση του λαθρεμπορίου προϊόντων και ειδικά του λαθρεμπορίου καυσίμων.

Το βασικό έργο θα περιλάβει ένα Σύστημα Καταγραφής Διελεύσεων (ΣΥΚΑΔ), βάσει του οποίου θα καταγράφονται αυτόματα (μέσω καμερών, ειδικού ασύρματου εξοπλισμού κ.λπ.) τα διερχόμενα οχήματα παντός τύπου (Ι.Χ., φορτηγά, λεωφορεία, βυτιοφόρα κ.λπ.) κατά τη διέλευσή τους από περίπου 30 σημεία της χώρας. Τα σημεία αυτά είναι οι βασικοί λιμένες και τα σημεία εισόδου/εξόδου.

Παράλληλα, το έργο θα περιλάβει την τοποθέτηση πάνω από 10.000 κυκλωμάτων δορυφορικής παρακολούθησης (GPS Trackers), που θα τοποθετούνται στα φορτηγά και τα containers που κινούνται επί ελληνικού εδάφους. Επίσης, θα περιλάβει την προμήθεια και εγκατάσταση συστήματος αυτόματης ζύγισης βαρέων οχημάτων σε επιλεγμένα σημεία, όπως στις εισόδους της χώρας και στους σταθμούς διοδίων, όπου θα μπορεί να ζυγίζεται αυτόματα το όχημα στη δεξιά λωρίδα διοδίων με τέτοιον τρόπο ώστε να διευκολύνεται ο έλεγχος.
Επιπλέον , οι ελεγκτές της ΑΑΔΕ θα προμηθευτούν 15 μηχανήματα ανίχνευσης “smart nose” για την Ελεγκτική Υπηρεσία Τελωνείων (ΕΛΥΤ) και για τις 14 υπηρεσίες των Κινητών Ομάδων Ελέγχου (ΚΟΕ) και των Θαλάσσιων Ομάδων Ελέγχου (ΘΟΕ).