Ο συνεχιζόμενος πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας πρόσφερε την ευκαιρία στην Ινδία να εκπληρώσει τις ενεργειακές της ανάγκες σε φθηνότερη τιμή. Δύο μεγάλες κρατικές εταιρείες πετρελαίου, η Indian Oil Corporation (IOC) και η Hindustan Petroleum Corporation Ltd, αγόρασαν μαζί 5 εκατομμύρια βαρέλια ρωσικού αργού πετρελαίου τις τελευταίες εβδομάδες.
Jayanta Kalita – eurasiantimes.com / Παρουσίαση Freepen.gr
Η Ρωσία είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο μετά τη Σαουδική Αραβία. Ωστόσο, η Μόσχα αναγκάζεται να προσφέρει το αργό της πετρέλαιο με πολύ μειωμένο rate μετά τις κυρώσεις της Δύσης που συνδέονται με την στρατιωτική της δράση κατά της Ουκρανίας που ώθησαν πολλά κράτη να σταματήσουν να αγοράζουν ρωσικό πετρέλαιο.
Η Ινδία το βρήκε αυτό ως μια εξαιρετική ευκαιρία καθώς οι κρατικές εταιρείες πετρελαίου αγόρασαν ρωσικό πετρέλαιο στα 20-25 δολάρια το βαρέλι για να παραδοθεί το Μάιο, έναντι της επικρατούσας διεθνής ισοτιμίας των 110 δολαρίων το βαρέλι (από τις 18 Μαρτίου).
Η κίνηση αυτή αντανακλά την ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική της Ινδίας, κάτι στο οποίο έχει κολλήσει από τότε που η Ρωσία ξεκίνησε αυτό που αποκάλεσε «ειδικές στρατιωτικές επιχειρήσεις» κατά της Ουκρανίας στις 24 Φεβρουαρίου.
Οικονομικά εναντίον Πολιτικής
Είναι σαφές ότι η απόφαση του Νέου Δελχί να αγοράσει ρωσικό αργό πετρέλαιο βασίζεται σε μια ρεαλιστική εκτίμηση. Δείγμα αυτό. Η Ινδία εισάγει σχεδόν το 85 τοις εκατό των αναγκών της σε αργό πετρέλαιο. Περισσότερο από το ήμισυ αυτού προέρχεται από χώρες της Μέσης Ανατολής όπως η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ιράκ. Το μερίδιο της Αμερικής είναι περίπου 7 τοις εκατό.
Αντίθετα, η εισαγωγή ρωσικού πετρελαίου στην Ινδία ήταν οριακή, λιγότερο από ένα τοις εκατό, ανέφεραν κυβερνητικές πηγές στην The Indian Express. Περιττό να πούμε ότι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία πυροδότησε παγκόσμια ενεργειακή κρίση, με αποτέλεσμα την κλιμάκωση των τιμών του αργού πετρελαίου. Καθώς οι περισσότερες χώρες άρχισαν να μποϊκοτάρουν το ρωσικό πετρέλαιο μετά τις δυτικές κυρώσεις, η Μόσχα πρόσφερε μεγάλες εκπτώσεις.
Ενώ οι κρατικές εταιρείες πετρελαίου της Ινδίας αγοράζουν αργό Urals με έκπτωση, ο ιδιωτικός τομέας, ειδικά η Reliance, η οποία διαχειρίζεται το μεγαλύτερο διυλιστήριο στον κόσμο στο Jamnagar στο Γκουτζαράτ, είναι πιθανό να αποφύγει τέτοιες εισαγωγές λόγω της έκθεσής της στην αγορά των ΗΠΑ και των υποκείμενων φόβων για να επηρεαστεί από τις αμερικανικές κυρώσεις, σύμφωνα με δημοσιεύματα.
Η Financial Express ανέφερε ότι η Ινδία έχει μέχρι στιγμής εισαγάγει 360.000 βαρέλια την ημέρα από τη Ρωσία μόνο το Μάρτιο, σχεδόν τέσσερις φορές τον μέσο όρο του 2021. Αυτό θα μπορούσε να φτάσει τα 203.000 βαρέλια την ημέρα για ολόκληρο τον μήνα.
Δεν είναι σαφές εάν οι εισαγωγές αργού πετρελαίου της Ινδίας θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο της συμφωνίας «Ρουπίας-Ρουβλίου», αν και λέγεται ότι οι εξαγωγές ενέργειας της Ρωσίας δεν αποκλείονται ακόμη από το SWIFT καθώς τα κράτη της ΕΕ συνεχίζουν να αγοράζουν ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
Η Ινδία αρνήθηκε να δεχθεί την υποταγή στο δυτικό μπλοκ με αξιωματούχους στο Δελχί να λένε, «τα πετρελαϊκά αυτάρκη έθνη ή εκείνα που εισάγουν από τη Ρωσία δεν μπορούν να υποστηρίξουν αξιόπιστα το περιοριστικό εμπόριο». Τόνισαν επίσης ότι «οι νόμιμες ενεργειακές συναλλαγές της Ινδίας δεν πρέπει να πολιτικοποιούνται», όπως αναφέρει η Indian Express.
Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, τις ευρωπαϊκές χώρες, ακόμη και τον ασιατικό σύμμαχό τους, την Ιαπωνία, το Νέο Δελχί ούτε υποστήριξε ούτε μποϊκοτάρει τη Ρωσία στον απόηχο της εισβολής της στην Ουκρανία. Η χώρα της Νότιας Ασίας απείχε από την ψηφοφορία σε όλα τα ψηφίσματα του ΟΗΕ κατά της Μόσχας.
Είναι σκόπιμο να αναφέρουμε ότι το Νέο Δελχί και η Μόσχα μοιράζονται μια στενή αμυντική συνεργασία που χρονολογείται από τη σοβιετική εποχή, με το 60-65% των ινδικών όπλων να είναι ρωσικής προέλευσης. Τα δύο έθνη συνεργάζονται επίσης στον πυρηνικό τομέα.
Ο πυρηνικός σταθμός Kudankulam στην πολιτεία Ταμίλ Ναντού της νότιας Ινδίας λειτουργεί με ρωσικούς αντιδραστήρες. Το 2018, οι δύο χώρες είχαν υπογράψει ένα σχέδιο δράσης για την ανάπτυξη ενός έργου έξι πυρηνικών μονάδων ρωσικής σχεδίασης σε μια νέα τοποθεσία στην Ινδία, ανέφεραν οι Economic Times.
Επιπλέον, η Ινδία και η Ρωσία αναπτύσσουν από κοινού έναν πυρηνικό σταθμό στο Μπαγκλαντές.
Τούτου λεχθέντος, δεν θα ήταν ρεαλιστικό να υποθέσει κανείς ότι το Νέο Δελχί θα εγκατέλειπε τη Μόσχα λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, παρά την πίεση της Ουάσιγκτον. Οι ΗΠΑ είχαν πει με τόσα λόγια ότι οι χώρες που συνεργάζονται με τη Ρωσία κατά τη διάρκεια του πολέμου της στην Ουκρανία μπορεί να θεωρηθούν ότι υποστηρίζουν τον Πούτιν.
Είναι αλήθεια ότι οι ΗΠΑ και η Ινδία είναι στρατηγικοί εταίροι ως μέρος ενός ευρύτερου Τετραμερούς Διαλόγου για την Ασφάλεια ή QUAD, ο οποίος περιλαμβάνει επίσης την Ιαπωνία και την Αυστραλία. Αυτή η ομάδα στοχεύει στην αντιμετώπιση της κινεζικής επιθετικότητας στον Ινδο-Ειρηνικό. Ωστόσο, η Ινδία αποδίδει εξίσου σημασία στις σχέσεις της με τη Ρωσία. Επομένως, θα ήταν αφελές να περιμένουμε οποιαδήποτε δραστική αλλαγή στην εξωτερική πολιτική της Ινδίας, ακόμη και αν σημαίνει ελαφρώς ανταγωνισμό με τη Δύση.
Πολύ πριν εκδηλωθεί η κρίση στην Ουκρανία, η Ινδία είχε αποφασίσει να προχωρήσει στην σχεδιαζόμενη αγορά συστημάτων αεράμυνας S-400 ρωσικής κατασκευής, που απαιτούνταν από τη διμέτωπη στρατιωτική απειλή που αντιμετωπίζει από την Κίνα και το Πακιστάν. Αυτό, παρά την προειδοποίηση των ΗΠΑ για την απόκτηση του ρωσικού στρατιωτικού υλικού.
Η κυβέρνηση Τραμπ είχε τιμωρήσει τη σύμμαχό της στο ΝΑΤΟ, την Τουρκία, επειδή αγόρασε τους S-400 της Τουρκίας βάσει του νόμου για την αντιμετώπιση των αντιπάλων της Αμερικής μέσω κυρώσεων (CAATSA). Ορισμένοι Ινδοί αναλυτές υποστήριξαν προηγουμένως ότι οι ΗΠΑ δεν θα κινδύνευαν να χάσουν την Ινδία επιβάλλοντας τις κυρώσεις σε αυτήν.
Αν και αυτό το επιχείρημα είχε νόημα μέχρι τις 23 Φεβρουαρίου, είναι δύσκολο να υποθέσουμε εάν η κυβέρνηση Μπάιντεν θα συνέχιζε να παραβλέπει την απόκτηση των S-400 από την Ινδία υπό το φως της παγκόσμιας αντίδρασης κατά της Ρωσίας.
Εξάλλου, η πιο πρόσφατη αμηχανία με τη μορφή της απόφασης της Ινδίας να αγοράσει το ρωσικό αργό πετρέλαιο θα μπορούσε να είναι ένα ζήτημα στο οποίο η Αμερική μπορεί να πιεστεί έντονα να ανταποκριθεί με κάποια μορφή. Αντίθετα, θα μπορούσε να είναι business as usual και να μη συμβεί τίποτε.
