Αυτό συμβαίνει πραγματικά κατά την αποτέφρωση

Ενώ η αποτέφρωση παραμένει ένα ευαίσθητο θέμα σε διάφορους πολιτισμούς και θρησκευτικές παραδόσεις, τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μια ολοένα και πιο προτιμώμενη εναλλακτική λύση σε σχέση με την παραδοσιακή ταφή.

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια στην Ελλάδα έχουν γίνει συνολικά 15.000 αποτεφρώσεις. Ενώ το 2023 είχαμε τις περισσότερες τελετές καύσης, φτάνοντας τις 4.200. Αν συνεχιστεί η αυξητική τάση, τότε πιθανότατα σε πέντε χρόνια να έχουμε ανάγκη και για δεύτερο αποτεφρωτήριο.

Το αποτεφρωτήριο στη Ριτσώνα 

Πρώην υπάλληλος γραφείου τελετών που έχει μεγάλη απήχηση στα κοινωνικά δίκτυα με εκατομμύρια ακολούθους αναλύει τη διαδικασία αποτέφρωσης.

Μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις που λαμβάνει είναι: «Πώς μπορώ να ξέρω ότι η τέφρα που παίρνω ανήκει στην πραγματικότητα στο αγαπημένο μου πρόσωπο;»

Το αποτεφρωτήριο στη Ριτσώνα 

Για να διευκρινίσει, η ίδια εξηγεί ότι μόλις μια σορός φτάσει στο κρεματόριο, της αποδίδεται μια μεταλλική πλάκα με χαραγμένο έναν μοναδικό αριθμό αναγνώρισης. Αυτή η πλάκα παραμένει με τη σορό καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας αποτέφρωσης.

Μόλις ολοκληρωθεί η αποτέφρωση, η τέφρα τοποθετείται σε μια σακούλα που φέρει την ίδια ταυτότητα και εκδίδεται ένα πιστοποιητικό αποτέφρωσης που περιλαμβάνει το όνομα του αποθανόντος και τον αντίστοιχο αριθμό μητρώου.

Ενώ ορισμένες ερωτήσεις μπορεί να ακούγονται ασυνήθιστες, αγγίζουν σημαντικές ανησυχίες. Για παράδειγμα, ένα άτομο ρώτησε εάν αφαιρείται ταμπόν εάν μια γυναίκα πεθάνει κατά την έμμηνο ρύση.

Η υπάλληλος σημειώνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, διενεργείται νεκροψία πριν από την αποτέφρωση και αφαιρούνται τυχόν τέτοια αντικείμενα – συμπεριλαμβανομένων των ταμπόν – ειδικά εάν πρόκειται για ταρίχευση. Αυτά τα βήματα λαμβάνονται μόνο με την άδεια της οικογένειας και ακολουθούνται αυστηρές οδηγίες για να διασφαλιστεί ότι το σώμα αντιμετωπίζεται με σεβασμό.

Πριν ξεκινήσει η αποτέφρωση, το προσωπικό επιθεωρεί το φέρετρο για να αφαιρέσει οτιδήποτε ακατάλληλο για τον κλίβανο, όπως μεταλλικά αντικείμενα ή αφιερώματα που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια.

Μια κρίσιμη προφύλαξη είναι ο έλεγχος για βηματοδότη. Εάν παραμείνει μέσα στο σώμα, ένας βηματοδότης μπορεί να εκραγεί υπό υψηλές θερμοκρασίες και ενδεχομένως να σηκώσει από το έδαφος έναν θάλαμο αποτέφρωσης 20 τόνων και πάχους επτά ιντσών.

Η αποτέφρωση συνήθως πραγματοποιείται σε θερμοκρασίες μεταξύ 800 και 1.000 βαθμών Κελσίου και διαρκεί περίπου μιάμιση ώρα για να ολοκληρωθεί. Το προσωπικό παρακολουθεί τη διαδικασία μέσω μιας μικρής θυρίδας παρατήρησης για να διασφαλίσει ότι όλα προχωρούν με ασφάλεια.

Αννα Χρυσάφη: Το αφιέρωμα στην τραγουδίστρια με το «γρέζι» στη φωνή

Σαν τραγουδούσε με το λαϊκό ηχόχρωμα της φωνής της και το αυστηρό παρουσιαστικό της το ανέμελο «Δεν μπορεί κανείς να ξέρει» του Μάνου Χατζιδάκι, στο «Κοροϊδάκι της δεσποινίδας».

Άννα Χρυσάφη – Γιώργος Μητσάκης 

Η Αννα Χρυσάφη ήταν φανερό ότι δεν ανήκε στον κόσμο της ξεγνοιασιάς ούτε είχε την κινηματογραφική ακτινοβολία της Τζένης Καρέζη και του Ντίνου Ηλιόπουλου. Είχε όμως μια δική της δύναμη. Και πάνω απ’ όλα ήταν «η πρώτη τραγουδίστρια που σηκώθηκε όρθια στο πάλκο», όπως καμάρωνε και θύμιζε σε όλους.

Επιτυχίες

Παρότι πολλές προσπάθησαν να της κλέψουν τον τίτλο, εκείνη δεν σήκωνε κουβέντα. Η Αννα Χρυσάφη («έφυγε» στα 92 της χρόνια) είχε τσαγανό, άποψη, διεκδικούσε και θύμωνε όταν της αμφισβητούσαν όσα πέτυχε σε καιρούς δύσκολους για μια γυναίκα στο ανδροκρατούμενο πάλκο, και δεν χαριζόταν σε κανέναν. Ούτε έκρυβε την πίκρα της. Ενώ αυτή έκανε επιτυχίες την εποχή που τα τραγούδια πρώτα δοκιμάζονταν στο κοινό και ύστερα έπαιρναν τον δρόμο για τις 45 στροφές, άλλες τα ηχογραφούσαν. Οπως ακριβώς συνέβη με το «Δαχτυλίδι» του Γιώργου Μητσάκη.

Από τις κυρίες του κλασικού λαϊκού τραγουδιού των μεταπολεμικών χρόνων που σφράγισε με τη φωνή της πολλές επιτυχίες όπως το «Απόψε είναι βαριά η δόλια μου καρδιά» επίσης του Γιώργου Μητσάκη (υπήρξαν από τα πιο δυναμικά ντουέτα), αλλά και τα αγαπημένα «Πεταλάκια» του Μανώλη Χιώτη με τα οποία μπήκε στη δισκογραφία το 1949 και ερμήνευσε με τον δωρικό Τάκη Μπίνη.

Η καριέρα ξεκίνησε κάπως αργά για την Αννα Χρυσάφη αφού τα πρώτα χρόνια εργαζόταν ως μοδίστρα. Οπως έλεγε μάλιστα ο μελετητής του ρεμπέτικου και δημοσιογράφος Πάνος Γεραμάνης, έραβε τα ρούχα της Σοφίας Μινέικο- Παπανδρέου, μητέρας δηλαδή του Ανδρέα Παπανδρέου.

Οταν όμως έγινε τραγουδίστρια εμφανίστηκε στα πιο ονομαστά κέντρα της εποχής της όπως το «Ροσινιόλ», «Τριάνα του Χειλά», «Φαληρικόν», «Λουζιτάνια» κ.ά. ενώ όλα αυτά τα χρόνια που εργάστηκε ηχογράφησε περισσότερα από 400 τραγούδια. Στο διάστημα της καριέρας της συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τους: Τσιτσάνη, Μητσάκη, Χιώτη, Παπαϊωάννου, Ζαμπέτα, Γκόγκο, Κηρομύτη, Περιστέρη, Τατασόπουλο, Καζαντζίδη, Σωτηρία Μπέλλου, Μάρκο Βαμβακάρη, Τάκη Μπίνη, Μάνο Χατζιδάκι κ.ά.

Πρώτη γυναίκα σε κομπανία

Η Αννα Χρυσάφη γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1921. Η καταγωγή της ήταν από οικογένεια Μικρασιατών λαϊκών μουσικών. Ξεκίνησε τη μουσική της σταδιοδρομία το 1949, με εμφανίσεις ακόμη και σε πολλές ασπρόμαυρες ταινίες του ελληνικού σινεμά. Ηταν η πρώτη γυναίκα που τραγούδησε σε ρεμπέτικη κομπανία των Γ. Μητσάκη – Ζαμπέτα στην ταινία «Πύργος των Ιπποτών» του Ν. Τσιφόρου το 1952. Το «Μια γυναίκα, δύο άντρες, κομπολόι δίχως χάντρες» του Μητσάκη ήταν από τις πρώτες σκηνές με μπουζούκια στο ελληνικό σινεμά, αλλά και μια καλή γέφυρα για να πετύχει ο δημιουργός του, την «ένωση» των τάξεων στους χώρους διασκέδασης των δυτικών συνοικιών.

Στο τέλος της δεκαετίας του ’50 πήγε στην Αμερική όπου δισκογράφησε με τον Δ. Στεργίου ή «Μπέμπη» και τον Α. Αθανασίου. Ηταν από τις πιο έμπειρες λαϊκές τραγουδίστριες στα εξοχικά κέντρα εκείνων των χρόνων, τις κοσμικές ταβέρνες, και πρωτοτραγούδησε λαϊκά που έγιναν τεράστιες επιτυχίες παρότι αποτυπώθηκαν με άλλες φωνές. Γι’ αυτό ενώ τραγουδούσε σε δίσκους άλλων καθυστέρησε να ηχογραφήσει προσωπικό δίσκο.

Ανάμεσα στις επιτυχίες που είπε ήταν τα: «Μες στης Πόλης το χαμάμ» του Ανέστου Δελιά ή Αρτέμη, «Το κορίτσι απόψε θέλει» του Γιάννη Τατασόπουλου, «Λίγα ψίχουλα αγάπης σου γυρεύω» του Σταύρου Τζουανάκου, «Πάλιωσε το σακάκι μου» του Γιώργου Μητσάκη, «Γεια σου τσολιά μου» του Τσιτσάνη, «Ο μήνας έχει δεκατρείς» του Μάνου Χατζιδάκι, «Το τραγούδι της Αθήνας» του Σταύρου Ξαρχάκου.

Μια σπάνια εκτέλεση ήταν κι αυτή του ανάλαφρου «Ρίκοκο βερίκοκο» των Τάκη Μωράκη – Γιώργου Γιαννακόπουλου που αγαπήσαμε από την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην «Μουσίτσα» του Γιάννη Δαλιανίδη. Ηταν όμως την ίδια χρονιά, το 1959, που η τραγουδίστρια έδωσε με τη βαριά φωνή της μια πιο λαϊκή εκδοχή συνοδευόμενη από τον Ανέστο Αθανασίου, σε δίσκο που κυκλοφόρησε από αμερικανική εταιρεία.

Στο Λαγονήσι

Μια από τις τιμητικές βραδιές που έγιναν για την Αννα Χρυσάφη ήταν το 2006 στην παραλία Αγίου Νικολάου στο Λαγονήσι, όπου στο τέλος της βραδιάς η ίδια τραγούδησε τη μεγάλη της επιτυχία «Πάρε το δαχτυλίδι μου». Το Λαγονήσι ήταν η μόνιμη κατοικία της τα τελευταία χρόνια. Στα Καλύβια άλλωστε έγινε και η κηδεία της την περασμένη Δευτέρα, στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ο δήμαρχος Σαρωνικού Πέτρος Φιλίππου εξέφρασε τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια της Αννας Χρυσάφη, μιας τραγουδίστριας «με σημαντική διαδρομή στο ρεμπέτικο και λαϊκό τραγούδι, η οποία πρώτη έκανε επιτυχίες πολλά τραγούδια που όλοι γνωρίσαμε και αγαπήσαμε από άλλους καλλιτέχνες σε μεταγενέστερες εκτελέσεις».

Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:

Παρακάτω θα διαβάσετε μια απίστευτη ιστορία με ένα δράμα αγάπης και διλήμματος.

Ο Σάκης ερωτεύεται βαθιά την κοπέλα του και επιθυμεί να προχωρήσουν σε γάμο. Όμως, η αγαπημένη του, του έχει θέσει έναν όρο που έχει αναστατώσει απίστευτα στον Σάκη. Του ζήτησε να πάει τα παιδιά του στη μητέρα του.

Η απίστευτη ιστορία του Σάκη:

Ο νεαρός άνδρας αναρωτιέται πώς να αντιμετωπίσει αυτήν την κατάσταση, αντιμετωπίζοντας ένα ερωτικό δίλημμα που ξεπερνά τα όρια της καθημερινής ζωής.

«Καλή σας μέρα και με το καλό να έρθει η νέα χρονιά με όμορφες στιγμές, αγάπη και πάνω απ’ όλα υγεία για όλους. Επειδή, χωρίς υγεία δεν πάμε πουθενά. Η υγεία είναι το πολυτιμότερο αγαθό. Κάτι που αν η αγαπημένη μου σύζυγος είχε, θα ήταν σήμερα κοντά μου και κοντά στα δυο μας παιδιά. Όμως, δυστυχώς αρρώστησε και έφυγε από τη ζωή μέσα σε μόλις 4 μήνες από τη διάγνωσή της.

Τις μέρες ή μάλλον τους μήνες που ακολούθησαν δεν τους θυμάμαι καθόλου. Από τις ελάχιστες μνήμες που έχω, θυμάμαι εμένα να προσπαθώ να σταθώ στα πόδια μου. Θυμάμαι να προσπαθώ να στηρίξω τα δύο μας παιδιά. Εκείνα όταν έχασαν τη μανούλα τους ήταν μόλις 4 και 6 ετών. Με τη βοήθεια των δικών μας ανθρώπων και με τον καιρό τα καταφέραμε και νικήσαμε. Σήμερα, είμαστε πιο δεμένοι από ποτέ».

«Δύο χρόνια μετά το θάνατο της γυναίκας μου, έκανα σχέση με άλλη γυναίκα. Εκείνη, με τον καιρό διαπίστωσα ότι είχε όλα τα φόντα να γίνει μία εξαιρετική σύζυγος. Μπορούσε να γίνει μία καταπληκτική μάνα για τα παιδιά μου. Ήταν γλυκιά, στοργική, έδειχνε να αγαπάει τα παιδιά μου και ήταν και τα παιδιά πολύ ενθουσιασμένα με εκείνη κάτι που στα 2 χρόνια σχέσης με οδήγησε να της κάνω πρόταση γάμου»

«Η νέα μου σύντροφος δέχτηκε να παντρευτούμε με τον όρο να δώσω τα 2 παιδιά μου στη μάνα μου. Να το κάνω;»

«Δέχτηκε και ήμουν πανευτυχής!»

«Δέχτηκε και ήμουν πανευτυχής! Όμως κι ενώ κάναμε τις ετοιμασίες του γάμου (όλα αυτά λίγο πριν ξεκινήσει η δεύτερη καραντίνα) με έπιασε ένα βράδυ και με λίγα λόγια μου άσκησε βέτο. Ή δίνω τα παιδιά στη μάνα μου να τα μεγαλώσει εκείνη και παντρευόμαστε ή κρατάω τα παιδιά αλλά με χωρίζει. Αυτή την αλλαγή από τη μία μέρα στην άλλη δεν την κατάλαβα. Ακόμα και σήμερα πιστεύω ότι κάποιος της έβαλε λόγια. Aπό μόνη της δεν έδειχνε άνθρωπος που θα σκεφτόταν κάτι τέτοιο. Πάντα όταν ήταν με τα παιδιά μου πέρναγε πολύ καλά. Ανυπομονούσε να τα δει γι’ αυτό. Αυτό, μου κάνει τόσο μεγάλη εντύπωση. Μου επιβάλλει στην ουσία να τα δώσω στη μάνα μου να τα μεγαλώσει εκείνη λες και είναι κουτάβια.

Λογικά κάποιος της πιπίλισε το μυαλό και της είπε «πού πας να μπλέξεις, είναι και αγόρια, σε λίγο θα μπουν στην εφηβεία, θα κάνουν τα δικά τους, θα τα έχετε μέσα στα πόδια σας, δεν θα σας αφήνουν να ησυχάσετε, κάποια στιγμή θα κάνετε και δικά σας παιδιά, δεν θα χωράτε» και λογικά της έβαλε ιδέες που δεν είχε σκεφτεί μέχρι τώρα», ανέφερε στη συνέχεια για την αληθινή ιστορία του, ο Σάκης.

«Το θέμα είναι ότι μου τα παρουσίασε με τέτοιο τρόπο που έβαλε και εμένα σε σκέψεις και σκέφτομαι μήπως τελικά είναι καλύτερα και για μας αλλά και για εκείνα, να μείνουν με τη μητέρα μου. Δεν λέω, καλόβολα παιδιά είναι αλλά το σπίτι μας είναι μικρό, πώς θα χωρέσουμε 4 άτομα συν κάποιο παιδάκι/παιδάκια που μπορεί να έρθουν στη ζωή μας μετά το γάμο;»

«Φυσικά δεν είναι μόνο αυτό, μόνο το θέμα του χώρου δηλαδή. 2 χρόνια έζησα την απόλυτη κόλαση και θέλω να ξαναζήσω σαν ένας φυσιολογικός άντρας. Θέλω να είμαι με τη γυναίκα που αγαπώ, να ζήσουμε τη ζωή μας σαν κανονικοί νιόπαντροι και να κάνουμε τα δικά μας χωρίς να έχω την έγνοια των παιδιών μου»

«Ξέρω πως ακούγεται σκληρό αυτό που λέω, αλλά δεν το λέω με την κακή έννοια. Τα παιδιά μου τα λατρεύω, αλλά πιστεύω ότι στην παρούσα φάση θα είναι και εκείνα καλύτερα στη γιαγιά τους. Εγώ στα 37 μου έμεινα χήρος και στα 39 μου, μου δίνεται μία δεύτερη ευκαιρία που δεν θέλω να χάσω εξαιτίας τους. Αν δεχτώ φυσικά και ανησυχώ για τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει στην ψυχολογία τους, αλλά με τον καιρό θα με καταλάβουν».

Τα τριαντάφυλλα έχουν μαγέψει τις ανθρώπινες καρδιές εδώ και αιώνες. Αυτό το απλό, αλλά κομψό λουλούδι κουβαλά στρώματα νοήματος και ομορφιάς που ξεπερνούν τα πέταλά του.

Το ασπρόμαυρο σκίτσο ενός τριαντάφυλλου, με τις λεπτές γραμμές και τις περίτεχνες λεπτομέρειες, αποτυπώνει τέλεια την ουσία αυτού του διαχρονικού άνθους. Είτε είστε καλλιτέχνης, κηπουρός, είτε απλώς κάποιος που εκτιμά τα θαύματα της φύσης, η κατανόηση του συμβολισμού και της καλλιτεχνικής του πλευράς μπορεί να ενισχύσει την εκτίμησή σας για αυτό το εμβληματικό λουλούδι.

Ας εξερευνήσουμε γιατί τα τριαντάφυλλα συνεχίζουν να εμπνέουν, πώς εξελίσσεται ο συμβολισμός τους και γιατί η τέχνη της αποτύπωσής τους παραμένει μια αγαπημένη πρακτική σε όλο τον κόσμο.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΒΡΕΙΤΕ ΤΑ 5 ΠΡΟΣΩΠΑ – Η ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ

Τα τριαντάφυλλα δεν είναι απλά όμορφα λουλούδια· υπήρξαν πάντοτε ισχυρά σύμβολα σε διαφορετικούς πολιτισμούς. Από την αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη μέχρι τις σύγχρονες εποχές, έχουν συνδεθεί με την αγάπη, το πάθος, την αγνότητα αλλά και το μυστικό. Η φράση «sub rosa» (κάτω από το ρόδο) προέρχεται από τους Ρωμαίους και δήλωνε εχεμύθεια.

Το ασπρόμαυρο σκίτσο τονίζει την κλασική μορφή του τριαντάφυλλου, επιτρέποντάς μας να εστιάσουμε στο σχήμα και το νόημά του χωρίς την απόσπαση του χρώματος. Μια τέτοια εικόνα εκπέμπει διαχρονικότητα και μας κάνει να σκεφτούμε τις βαθιές του ρίζες στην ανθρώπινη αφήγηση και συγκίνηση.

Γιατί το τριαντάφυλλο είναι αγαπημένο θέμα για καλλιτέχνες

Οι καλλιτέχνες έλκονται από τα τριαντάφυλλα γιατί συνδυάζουν πολυπλοκότητα και κομψότητα. Οι πτυχές των πετάλων, το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς, η αντίθεση ανάμεσα στις απαλές καμπύλες και τα αιχμηρά αγκάθια, προσφέρουν αμέτρητες δημιουργικές δυνατότητες.

Στα ασπρόμαυρα σκίτσα, οι καλλιτέχνες δίνουν έμφαση στην υφή και τη φόρμα, καλώντας τους θεατές να φανταστούν το άρωμα, την απαλότητα και τα συναισθήματα που συνδέονται με το λουλούδι. Έτσι, το τριαντάφυλλο μετατρέπεται σε ένα παγκόσμιο σύμβολο μέσα σε έναν προσωπικό, ερμηνευτικό χώρο.

Η γλώσσα των τριαντάφυλλων: Τι σημαίνουν τα χρώματα και οι μορφές

Αν και η εικόνα στερείται χρώματος, ανοίγει τον δρόμο για να εξερευνήσουμε τη «γλώσσα των τριαντάφυλλων». Κάθε χρώμα φέρει το δικό του μήνυμα: το κόκκινο για την αγάπη, το λευκό για την αγνότητα, το κίτρινο για τη φιλία και το ροζ για τον θαυμασμό. Ακόμη και το σχήμα του άνθους – είτε μπουμπούκι είτε πλήρως ανοιγμένο – αποδίδει διαφορετικά συναισθήματα.

Το σκίτσο μας θυμίζει ότι η ομορφιά του τριαντάφυλλου δεν βρίσκεται μόνο στην εμφάνισή του, αλλά και στην ικανότητά του να επικοινωνεί χωρίς λόγια, κάνοντάς το αγαπημένο δώρο για την έκφραση συναισθημάτων.

Πώς να σχεδιάσετε ένα τριαντάφυλλο: Συμβουλές για να αποτυπώσετε την πολύπλοκη ομορφιά του

Αν σας εμπνέει η ιδέα να δοκιμάσετε να σχεδιάσετε ένα τριαντάφυλλο, αυτό το σκίτσο είναι ιδανική αφετηρία. Ακολουθήστε μερικές συμβουλές:

• Ξεκινήστε με βασικά σχήματα: περιγράψτε τα πέταλα με καμπύλες και οβάλ.

• Χτίστε στρώσεις: τα τριαντάφυλλα έχουν επικαλυπτόμενα πέταλα, οπότε δουλέψτε σταδιακά.

• Προσθέστε λεπτομέρειες: φλέβες στα πέταλα, αγκάθια στο κοτσάνι για ρεαλισμό.

• Χρησιμοποιήστε σκίαση: ακόμα και στο ασπρόμαυρο, η σκίαση δίνει βάθος και διάσταση.

Το σχέδιο ενός τριαντάφυλλου είναι μια δημιουργική πρόκληση που οξύνει τις δεξιότητες και ενισχύει τη σύνδεση με την τέχνη της φύσης.

Πέρα από την τέχνη και τον συμβολισμό, τα τριαντάφυλλα έχουν σημαντικό ρόλο στην καθημερινότητα. Πρωταγωνιστούν σε γιορτές όπως γάμοι και επετείους, χρησιμοποιούνται σε αρώματα και γαστρονομία, ενώ στη λογοτεχνία και την ποίηση έχουν απαθανατιστεί αμέτρητες φορές ως μεταφορές για την ομορφιά, την ευθραυστότητα και το πάθος.

Το απλό σκίτσο ενός τριαντάφυλλου μας θυμίζει όλα αυτά τα επίπεδα και μας προσκαλεί να σκεφτούμε πόσο βαθιά είναι δεμένο αυτό το άνθος με την ανθρώπινη εμπειρία.

ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ:

Γιατί το Ασπρόμαυρο ενισχύει τη μυστικιστική γοητεία του τριαντάφυλλου

Αφαιρώντας το χρώμα, το τριαντάφυλλο μένει στην ουσία του – μορφή, υφή και αντίθεση. Αυτή η προσέγγιση αναδεικνύει τη δομή του λουλουδιού και αφήνει χώρο στη φαντασία του θεατή. Τι χρώμα έχει άραγε το τριαντάφυλλο; Τι συναισθήματα ξυπνά;

Τα ασπρόμαυρα σκίτσα έχουν μια διαχρονική ποιότητα που μοιάζει ταυτόχρονα σύγχρονη και κλασική. Γεφυρώνουν τη φύση με την τέχνη, κάνοντας το τριαντάφυλλο προσιτό με έναν φρέσκο και γοητευτικό τρόπο.

Συμπέρασμα: Αγκαλιάζοντας τη διαχρονική γοητεία του τριαντάφυλλου

Το τριαντάφυλλο είναι πολύ περισσότερο από ένα λουλούδι· είναι σύμβολο, έμπνευση και μούσα της τέχνης. Το ασπρόμαυρο σκίτσο του αποτυπώνει με μοναδικό τρόπο την ουσία του, θυμίζοντάς μας ότι ακόμη και χωρίς χρώμα, η ιστορία του παραμένει πλούσια και συναρπαστική.

Είτε θαυμάζετε τα τριαντάφυλλα για την ομορφιά, το νόημα ή το καλλιτεχνικό τους δυναμικό, συνεχίζουν να εμπνέουν ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Την επόμενη φορά που θα δείτε ένα τριαντάφυλλο – σε σκίτσο, ζωγραφιά ή σε έναν κήπο – αφιερώστε μια στιγμή για να εκτιμήσετε τη διαχρονική του γοητεία και τα πολλαπλά επίπεδα νοήματος που κουβαλά.

Γιορτάστε το τριαντάφυλλο, το λουλούδι που μιλά χωρίς να πει ούτε μια λέξη. 🌹

«Έχω μείνει άφωνος. Τα γόνατά μου τρέμουν, γιατί δεν πίστευα ποτέ ότι θα έρθει αυτή η στιγμή», δηλώνει μπροστά στην κάμερα ο αρχαιολόγος Fredrik Hiebert, σε αυτό το συγκλονιστικό βίντεο που δίνεται στη δημοσιότητα από το National Geographic και στο οποίο αποτυπώνεται η στιγμή που για πρώτη φορά μετά από αιώνες, επιστήμονες ανοίγουν τον τάφο στον οποίο πιστεύεται ότι τοποθετήθηκε το σώμα του Ιησού Χριστού μετά τη σταύρωση.

«Δεν μπορούμε να πούμε με 100% βεβαιότητα, αλλά φαίνεται ότι πλέον έχουμε ορατή απόδειξη ότι η τοποθεσία του τάφου δεν έχει μετατοπιστεί ούτε ελάχιστα μέσα στο χρόνο, κάτι για το οποίο επιστήμονες και ιστορικοί είχαν αναρωτηθεί για δεκαετίες».

Δείτε το βίντεο:

Μέρος του αρχικού σπηλαίου επίσης αποκαλύφθηκε, καθώς η ομάδα των ερευνητών δημιούργησε άνοιγμα στην πλευρά του τάφου. «Αυτός είναι ο Ιερός Βράχος που λατρεύεται εδώ και αιώνες, αλλά μόλις τώρα για πρώτη φορά μπορεί κάποιος πραγματικά να τον δει», δήλωσε η καθηγήτρια του ΕΜΠ, Αντωνία Μοροπούλου, επικεφαλής των έργων αναστήλωσης του Πανάγιου Τάφου.

«Το μαρμάρινο κάλυμμα του τάφου μετακινήθηκε προς τα πίσω και έκπληκτοι ανακαλύψαμε μεγάλη ποσότητα (αδιευκρίνιστων) υλικών», δήλωσε από την πλευρά του ο Fredrik Hiebert του National Geographic Society, ο οποίος συμμετέχει στο έργο αποκατάστασης του Ναού.

«Η ανακάλυψη των υλικών απαιτεί μακρά επιστημονική ανάλυση, αλλά τελικά θα είμαστε σε θέση να αντικρύσουμε την επιφάνεια πάνω στην οποία, σύμφωνα με την παράδοση, τοποθετήθηκε το σώμα του Χριστού», επισήμανε ο αρχαιολόγος.

Σύμφωνα με την παράδοση, το σώμα του Ιησού τοποθετήθηκε σε ένα «νεκρικό κρεβάτι», διαστάσεων 2,07 x 1,93 μ., λαξευμένο από ασβεστόλιθο στο τοίχωμα της σπηλιάς, στην οποία μεταφέρθηκε μετά τη σταύρωσή του από τους Ρωμαίους, από όπου και αναστήθηκε τρεις ημέρες αργότερα το 30 ή ενδεχομένως, το 33 μ.Χ.

Ο Πανάγιος Τάφος βρίσκεται στον Ναό της Αναστάσεως του Κυρίου στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ και είχε καλυφθεί από μαύρη μαρμάρινη επένδυση τουλάχιστον από το 1555 μ.Χ. Ο ναός θεωρείται ότι βρίσκεται στη θέση του Γολγοθά, ο λόφος στον οποίο σταυρώθηκε και τάφηκε ο Ιησούς Χριστός. Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, ο τάφος του Χριστού βρισκόταν κοντά στο σημείο της σταύρωσης: “ἦν δὲ ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐσταυρώθη κῆπος, καὶ ἐν τῷ κήπῳ μνημεῖον καινόν, ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδεὶς ἐτέθη• 42 ἐκεῖ οὖν διὰ τὴν παρασκευὴν τῶν ᾿Ιουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν τὸ μνημεῖον, ἔθηκαν τὸν ᾿Ιησοῦν.” Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον ιθ’ 41-42.

Church of the Holy Sepulchre, Jerusalem about 1892 (update) https://t.co/B7cw8Czt1l pic.twitter.com/lqDbRTIwLp

— peopleplacesfacts (@pastpictures_) October 27, 2016

Κατασκευάστηκε αρχικά από την Αγία Ελένη την μητέρα του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄ στα μέσα περίπου του 4ου αιώνα. Στον ναό που έχτισε η Αγία Ελένη συμπεριέλαβε τον Πανάγιο Τάφο μαζί με τον Γολγοθά και το Σπήλαιο. Από τότε πέρασε μεγάλες περιπέτειες και καταστροφές, ενώ στην σημερινή του μορφή κατασκευάστηκε το 1810 έπειτα από μία μεγάλη πυρκαγιά.

Το εσωτερικό του Πανάγιου Τάφου, βρίσκεται τους τελευταίους μήνες σε φάση συντήρησης και αποκατάστασης από μια διεπιστημονική ομάδα ερευνητών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, υπό την καθοδήγηση της Καθηγήτριας του ΕΜΠ, Αντωνίας Μοροπούλου.

Οι εργασίες αποκατάστασης προσφέρουν την πρωτοφανή ευκαιρία στους ερευνητές να μελετήσουν την επιφάνεια που θεωρείται η ιερότερη του Χριστιανισμού. Μια ανάλυση του αρχικού πετρώματος μπορεί να τους επιτρέψει να κατανοήσουν καλύτερα, όχι μόνο την αρχική μορφή του νεκρικού θαλάμου, αλλά και πώς ενδεχομένως εντοπίστηκε από την Αγία Ελένη, το 326 μ.Χ.

«Βρισκόμαστε στο κρίσιμο σημείο της αποκατάστασης του Τάφου», δήλωσε η κα. Μοροπούλου. «Οι τεχνικές που χρησιμοποιούμε για την καταγραφή του μοναδικού αυτού μνημείου θα επιτρέψει στον κόσμο να μελετήσει τα ευρήματά μας, σαν να στέκονταν οι ίδιοι μπροστά στον τάφο του Χριστού», δήλωσε στο National Geographic.

Το πρόγραμμα αποκατάστασης, με τη συμμετοχή περίπου 50 εμπειρογνωμόνων, ξεκίνησε το 2016 μετά τη χρηματοδότηση που εξασφαλίστηκε από δωρητές, όπως ο βασιλιάς Αμπντάλα της Ιορδανίας και η Μίκα Ερτεγκούν, χήρα του συνιδρυτή της Atlantic Records, η οποία προσέφερε 1,3 εκατομμύρια δολάρια, ενώ τεράστια χρηματικά ποσά δόθηκαν και από τα τρία χριστιανικά δόγματα των Ορθοδόξων, Ρωμαιοκαθολικών και Αρμενίων, που διαχειρίζονται τον Ιερό χώρο από κοινού. Το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί την άνοιξη του 2017.

Source: Nationalgeographic.com