Πέρυσι τέτοια εποχή περίπου πήρα διαζύγιο μετά από 10 χρόνια γάμου. Χαζά προβληματάκια, χαζοί τσακωμοί, χαζά πείσματα, όλες αυτές οι χαζομάρες οδήγησαν στο διαζύγιο με δύο μικρά παιδάκια που κάθε εβδομάδα παίρνουν την τσαντούλα τους και πάνε στο σπίτι του μπαμπά τους και μετά στο δικό μου.

Από τότε που ήμουν ακόμα σε διάσταση με το σύζυγό μου έτυχε το κρεοπωλείο της γειτονιάς μου να αναλάβει ο γιος του κρεοπώλη μας, επειδή ο πατέρας του βγήκε στη σύνταξη. Από την πρώτη μέρα που με είδε άρχισε να μου την πέφτει. Δεν ήξερε την οικογενειακή μου κατάσταση, ήξερε μόνο ότι του άρεσα.

Στην αρχή δεν ήθελα πολλά πολλά. Είχα και προβλήματα στο κεφάλι μου αλλά με τον καιρό και αφού βγήκε το διαζύγιο μου σκέφτηκα να του δώσω μία ευκαιρία.

Ωραίο παλικάρι ψηλό, συμπαθητικό, λίγο μικρότερος από μένα (περίπου 35 ετών). Μου κίνησε το ενδιαφέρον. Κάθε φορά που πήγαινα στο κρεοπωλείο μου έκανε κοπλιμέντα και καμιά φορά μου έβαζε παραπάνω κρέας χωρίς να το ζυγίζει. Δεν τον ένοιαζε αν ήμουν μόνη, με τα παιδιά μου ή αν ήταν κι άλλοι πελάτες εκείνη την ώρα μπροστά. Με φλέρταρε διακριτικά μέχρι που από ένα σημείο και μετά σκέφτηκα «Ελεύθερη είμαι γιατί όχι;».

Τον βρήκα στο Facebook και τον έκανα add. Άλλο που δεν ήθελε. Μία που του έστειλα αίτημα φιλίας, μία που το δέχτηκε και μία στο καπάκι που μου έγραψε. Για να μη σας τα πολυλογώ κανονίσαμε να βγούμε για καφέ.

Πέρασα πάρα πολύ ωραία και δεν το περίμενα. Ήταν πολύ ευχάριστος, πολύ gentleman, με χιούμορ, με τρόπους και όλα όσα θέλει μία γυναίκα από τον άντρα, με τον οποίο βγαίνει ραντεβού.

Τη δεύτερη φορά που βγήκαμε με κάλεσε σπίτι του (καταλαβαίνετε γιατί) και είπα να μην χάσω την ευκαιρία. Μόνη μου τόσο καιρό, σεξ είχα ξεχάσει από πότε είχα να κάνω, γιατί να μην τον δοκιμάσω;

Πλήρης απογοήτευση. Όσο καλός, ευγενικός, ευχάριστος κι αν είναι σαν άνθρωπος, τόσο χάλια ε’ιναι στο σεξ. Ήταν σαν το αστείο που λέμε για τους καταδρομείς: «Μπήκες, βγήκες και χαμπάρι δεν σε πήραμε». Άσε που δεν πρόλαβα να καταλάβω ποτέ τελείωσε.

Δεν ξέρω, πολύ απογοητεύτηκα. Άλλο έδειχνε να είναι και άλλο αποδείχθηκε, όχι ότι το σεξ είναι το σημαντικότερο, είναι όμως και αυτός ένας βασικός τομέας. Τώρα δεν ξέρω τι να κάνω. Να του δώσω μία δεύτερη ευκαιρία ή δεν αξίζει τον κόπο; Είμαι πολύ μπερδεμένη και μετά από αυτό, τον αποφεύγω. Δεν θέλω να νομίζει ότι απογοητεύτηκα επειδή δεν ήταν καλός στο κρεβάτι, αλλά δυστυχώς αυτό ακριβώς έγινε.

Να τον ξαναδώ ή να το αφήσω;

Σόνια

Κυριακή μεσημέρι, έχω κατέβει στην Αθήνα για δουλειές. Η πρώτη συνάντηση γίνεται με ένα παλικάρι 28 χρονών, μαζί έχει έρθει και η γιαγιά του. Μια γυναίκα κοκέτα, κοτσωνάτη, νπου παρά τα 70+ χρόνια της, ήταν καλοντυμένη, καλοχτενισμένη και και προσεγμένα βαμμένη. Έφερνε λίγο στην Τίνα Τάρνετ!

Λίγο πριν ξεκινήσει η κουβέντα μας για συνεργασία, και εξηγώντας στον ενδιαφερόμενο, τί κάνουμε στο Singleparent.gr, τί θεματολογία πραγματευόμαστε κλπ. πετάγεται η γιαγιά του και μου λέει “Κι εσύ χωρισμένη; Κι εγώ! Αλλά μετά το διαζύγιο κορίτσι μου γλέντησα! Γνώρισα έναν άντρα που 27 ολόκληρα χρόνια μου τα πλήρωνε όλα!”. Είναι μετά να μην βάζεις το κασετοφωνάκι να δουλεύει;

-Γιαγιά θα μου πεις την ιστορία σου να τη δημοσιεύσουμε;
-Γιαγιά στα μούτρα σου μαρή! μου απαντά χαριτωμένα, καπνίζοντας το ένα τσιγάρο πίσω απ’ το άλλο. Ρέα θα με λες.
-Να σου πω, επειδή μοιάζεις στην Τίνα Τάρνερ, να σε λέω Τίνα;
-Είναι όμορφη αυτή;
-Γυναίκαρος!
-Εντάξει πες με Τίνα, μόνο γιαγιά μη με λες θα φύγω!

Συνέντευξη στην Κυριακή Χαριτάκη για το Singleparent.gr
*Η κεντρική φωτό του άρθρου είναι τυχαία και δεν απεικονίζει τα πραγματικά πρόσωπα της ιστορίας

-Για πες μου τώρα γιαγ…ε, συγγνώμη κυρία Τίνα, πώς γνώρισες αυτόν τον άντρα μετά το διαζύγιο; Πώς ήταν σαν άνθρωπος;
-Ο μπέμπης μου. Έτσι τον φώναζα μπέμπη. Είχαμε 23 χρόνια διαφορά εγώ 35 αυτός 58 όταν τον πρωτοσυνάντησα. Μπιμπελό με είχε, κάθε βδομάδα θα μας έβρισκες σε κουτούκια σε ταβέρνες, σε μπουζούκια, όλα τα γλεντήσαμε, όλα μου τα πρόσφερε. Έτυχε να γνωριστούμε σε μια παρέα, είχα πολύ λίγους μήνες χωρισμένη τα τρία παιδιά μου ήταν μικρά και με μια διατροφή δεν βγαίναμε.

-Δούλευες;
-Δούλευα και διατροφή έδινε ο πρώην άντρας μου αλλά με 3 παιδιά πού να φτάσουν;

-Δηλαδή τον είχες για τα λεφτά;
-Κοίτα, στην αρχή γλυκάθηκα. Είχε πολλά χρήματα και όλη αυτή η άνεση, το πόσο ανοιχτοχέρης ήταν, με κέρδισε μετά από έναν πολύ βασανιστικό γάμο που πέρασες μεγάλες στερήσεις. Είναι σαν να τρως κάθε μέρα φακές και ξαφνικά έρχεται ένας και σε ταίζει κάθε μέρα καβουροπόδαρα 600 ευρω στη Μύκονο. Δεν δελεάζεσαι;

-Ναι έχεις ένα point (γέλια). Δηλαδή τον αγάπησες;
-Ναι πολύ. Ήταν σαν δεύτερος άντρας μου. Αγκάλιασε τα παιδιά μου, τους παρήχε τα πάντα, τα σπούδασε, τα ανάστησε μέχρι και που τις κόρες μου τις προίκισε. Μου έλεγε τί να πάρω στην Μαρία που έχει γενέθλια; “Πάρε της ένα πλυντήριο πιάτων μπέμπη μου”, του έλεγα και την άλλη μέρα ξεφόρτωνε ο Κορασίδης το πλύντήριο έξω απ’ το σπίτι του παιδιού μου. Ήταν πάρα πολύ…πώς το λέτε εσείς σήμερα…ναι ΛΑΡΤΖ αυτό! Πολύ λαρτζ, γαλαντόμος, δεν έλεγε όχι αρκεί να με έβλεπε χωρίς σκοτούρες. Μέχρι και την κομμώτριά μου περνούσε κάθε εβδομάδα και την πλήρωνε αυτός. Τον αγάπησα αλλά όχι δεν τον ερωτεύτηκα ούτε πρόλαβα να γνωρίσω άλλον να ερωτευτώ δηλαδή. 27 χρόνια μαζί, μια ζωή. Τί μία ζωή, δύο ζωές! Και τί δεν έκανα μαζί του και πού δεν ταξίδεψα!

-Χωρισμένος κι αυτός;
-Τί λες καλέ; Παντρεμένος με τρία παιδιά ήταν! Ζούσε συμβατικά με τη γυναίκα του, το ήξερε για’ μένα εκείνη απλά δεν με γνώρισε ποτέ. Ούτε τα παιδιά του. Πηγαίναμε ταξίδια μαζί, κοιμόταν σπίτι μου όταν έλειπαν τα παιδιά μου, δεν είχαμε πρόβλημα να κυκλοφορούμε. Αλλά δεν σκεφτήκαμε ποτέ να συζήσουμε, δεν ήθελα να βάλω στα παιδιά μου άλλον άντρα.

-Καλά και η γυναίκα του το δεχόταν;
-Τρελλή είναι να χάσει τα λεφτά; Αφού στο τέλος αυτή τον κληρονόμησε!

-Τί, πέθανε;
-Ναι ο μπέμπης μου, πέθανε πριν 3 χρόνια. Στην κηδεία του δεν τόλμησα να  πάω καταλαβαίνεις. Κλείστηκα στον εαυτό μου, μου λείπει ακόμα. Δεν με νοιάζουν τα λεφτά του, αρκεί να τον είχα παρέα μου. Μπαινω και σε αυτόν τον διάολο το φεισμπουκ πώς το λέτε, δεν βρίσκω κανέναν, όλοι μου στέλνουν το πουλί τους, τί να το κάνω; Εγώ συντροφιά ψάχνω…

-Πες μου τώρα μια ωραία στιγμή που θυμάσαι με τον…”μπέμπη”
-Ααα πολλές! Έχουμε πάει ένα βράδυ στην Ρίτα Σακελλαρίου και σηκώνεται να χορέψει το “Αυτός ο άνθρωπος αυτός”. Καποια στιγμή φωνάζω τον σερβιτόρο να του πάει μια σαμπάνια. Ήιαμε γλεντήσαμε και στο τέλος βγάζει να πληρώσει. Κοιτάζει την απόδειξη και μου λέει τραυλίζοντας “Τί είναι αυτη η σαμπάνια ρε αγάπη μου;” “Εγώ στην κέρασα την ώρα που χόρευες”. Μέχρι και αυτά που τον κέρναγα, αυτός τα πλήρωνε και ούτε ένα παράπονο δεν άκουσα, χατίρι δεν μου χάλαγε.

-Μια συμβουλή που θες να δώσεις στις χωρισμένες μαμάδες και όχι μόνο;
-Κυριακή άκουσέ με και βάλτο καλά στο μυαλό σου. Φιλενάδα θα κερνάς, ΑΝΤΡΑ ΠΟΤΕ! Ούτε εσύ ούτε οι αναγνώστριές σου, άκου με που σου λέω.

-Μα τι λες τώρα, τί είμαστε, βίζιτες να μας πληρώνουν;
-Δεν είπα να κοιμάσαι για τα λεφτά. Με την καρδιά θα κοιμάσαι αλλά όποιος θέλει να σε έχει θα το πληρώνει. Να είσαι ακριβή, να μην μπορεί να σε έχει ο καθένας. Για τον άντρα, το πορτοφόλι είναι το πουλί του. Αν σε βρει βολικιά και αρχίζεις και κερνάς κι εσύ, πάει το’ χασες, έφυγε για άλλη. Άκου με και δε θα χάσεις!

Ομολογώ ήταν η πιο αλέγκρα γυναίκα που έχω γνωρίσει στη μέχρι τώρα καριέρα μου αλλά και η πιο περίεργη ιστορία που μου έχουν διηγηθεί.
Κυρία Τίνα σ’ ευχαριστώ, είσαι υπέροχη. Τελικά με τον εγγονό σου δεν συνεργαστήκαμε, κέρδισα όμως μια καλή σύμβουλο!