Υπάρχει ένα χωριό στην Μπουρκίνα Φάσο, το Tiébélé, που ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα της περιοχής.
Οι κάτοικοι του έχουν επιλέξει να ζουν απομονωμένοι για να διατηρήσουν, όχι μόνο τον τρόπο ζωής τους, αλλά και τον πολιτισμό τους που καθρεπτίζεται στα σπίτια τους.
Τα σπίτια τους που είναι αριστοτεχνικά δημιουργημένα, απλά και ταυτόχρονα περίτεχνα.
Μια φωτογράφος, η Ρίτα Γουίλαρτ, ταξίδεψε στο Tiébélé και φωτογράφισε αυτά τα σπάνια σπίτια που συνθέτουν το αυτό-απομονωμένο χωριό. Δείτε μερικές από τις φωτογραφίες της..
Το Tiébélé είναι ένα χωριό που κατοικείται από τη βασιλική οικογένεια, τους ευγενείς, τον επικεφαλής του λαού και τους πολίτες.
Οι κάτοικοι του είναι μια από τις παλαιότερες εθνοτικες ομάδες της περιοχής. Οι Kassena εγκαταστάθηκαν στην Μπουρκίνα Φάσο τον δέκατο πέμπτο αιώνα.
Το χωριό έχει επιλέξει να παραμείνει απομονωμένο και να μην δέχεται επισκέπτες και τουρίστες.
Με τον τρόπο αυτό προσπαθούν να διατηρήσουν τις πολιτιστικές τους παραδόσεις, καθώς και τα όμορφα διακοσμημένα σπίτια τους ανέπαφα.
Πρόσφατα, ωστόσο, υπήρξε μια διχογνωμία σχετικά με το επιτραπεί σε έναν μικρο αριθμό τουριστών να έχει τη δυνατότητα να επισκέπτεται το χωριό.
Κάποιοι πιστεύουν ότι ο τουρισμός θα προσφέρει τους οικονομικούς πόρους που απαιτούνται για να διατηρηθούν αυτά τα όμορφα σπίτια.
Ωστόσο υπάρχουν και αυτοί που υποστηρίζουν ότι ο τουρισμός θα μπορούσε (κάτι που έχει αποδειχθεί και σε άλλες περιπτώσεις) να επιφέρει αρνητικές συνέπειες στο χωριό.
Ακόμα κι αν οι άνθρωποι του Tiébélé δεν επιτρέψουν ποτέ σε τουρίστες να επισκεφτούν το χωριό τους, υπάρχουν οι φωτογραφίες της Ρίτα Γουίλαρτ να παρουσιάζουν την ομορφιά του.
dinfo
«Φαντάσου, δεν μπαίνεις στην καθημερινότητα αλλά στη δημιουργία» είναι η επιγραφή που καλωσορίζει τους επισκέπτες στο «γαλατικό» αυτό χωριό της Βορείου Ελλάδος.
Το χωριό συμπληρώνει κι ένα τρίτο σπίτι, το οποίο οι κάτοικοι αυτού του ιδιότυπου «οικοχωριού» χρησιμοποιούν για τις συναντήσεις τους αλλά και να να μαγειρέψουν και να φάνε συνήθως όλοι μαζί.
Για τους κατοίκους του «οικοχωριό» σημαίνει σύνδεση του πολιτικού και κοινωνικού οράματος με την ιδέα μιας ζωής χωρίς φόβο. «Το οικο-χωριό = ένα σχολείο της ζωής, όπου η εκπαίδευση της προσωπικότητας εμπλουτίζεται από τη συμμετοχή στα κοινά», λένε.
Το οικοχωριό, συνολικής έκτασης 60 στρεμμάτων, είναι ανεξάρτητο ενεργειακά καθώς ηλεκτροδοτείται από φωτοβολταϊκά πάνελς, χρησιμοποιεί πόσιμο νερό από πηγές και βρόχινο για τις αρδεύσεις, διαθέτει αγωγούς νερού και φυτά έχουν αναλάβει τον ρόλο του… βιολογικού καθαρισμού.
Οι κατασκευές είναι όλες με υλικά φιλικά στο περιβάλλον και με ελάχιστες ενεργειακές ανάγκες.
Όσον αφορά την προμήθεια των τροφίμων, αυτή γίνεται μόνο από τοπικούς παραγωγούς, εκτός από τα προϊόντα που παράγονται στο οικοχωριό, όπως μήλα, φράουλες, κυδώνια, βερίκοκα, ροδάκινα και λαχανικά.
Οι λιγοστοί, μέχρι στιγμής, κάτοικοι του οικοχωριού, οραματίζονται τον τόπο τους ως «μια ζωντανή και ανοιχτή κοινωνική πρόταση, όπου μπορούν να αντικατασταθούν οι συμβατικές δομές του ανταγωνισμού και του φόβου από τις σταθερές της εμπιστοσύνης, της αλληλεγγύης, της συνεργασίας, της υπευθυνότητας απέναντι στον εαυτό μας αλλά και στην ίδια τη ζωή».
Όπως εξηγεί, μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, μία εκ των δημιουργών του οικοχωριού, η Άννα Φιλίππου, ομοιοπαθητικός – ψυχολόγος, βρισκόταν με τον σύζυγό της για χρόνια σε αναζήτηση ενός άλλου κοινωνικού μοντέλου, μέχρι να καταλήξουν στη δημιουργία του οικοχωριού, το οποίο λειτουργεί μέσα από δεσμούς αλληλεγγύης, συντροφικότητας και διαφάνειας.
Όσο για τα παιδιά που πηγαίνουν στο γειτονικό δημοτικό σχολείο, ζουν, όπως τονίζει, «με το βλέμμα στη φύση και όχι σε μια οθόνη».
Προσθέτει δε, ότι το κεντρικό, διώροφο σπίτι είναι χτισμένο με τέτοιον τρόπο ώστε να συγκεντρώνει τις ακτίνες του ηλίου, με αποτέλεσμα μία μικρή σόμπα να είναι αρκετή για να το ζεστάνει τον χειμώνα. Μάλιστα, αποκαλύπτει ότι τον περσινό χειμώνα για όλο το οικοχωριό, απαιτήθηκαν μόνο 4 τόνοι ξύλα.
«Θέλουμε να μειώσουμε όσο γίνεται περισσότερο το οικολογικό μας αποτύπωμα και προς την κατεύθυνση αυτή, έχουμε φτιάξει και μία εγκατάσταση για την παραγωγή βιοαερίου για την κουζίνα μας, που θα προέρχεται από τα οργανικά υπολείμματα.
Στο οικοχωριό «
