Βόλος: 20χρονη έπαθε κρίση υστερίας την ώρα του σεξ – Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο
Ένα ασυνήθιστο περιστατικό έλαβε χώρα σε διαμέρισμα της οδού Χατζηαργύρη στον Βόλο, όταν μια 20χρονη κοπέλα υπέστηκρίση υστερίας κατά τη διάρκεια ερωτικής επαφής.
Σύμφωνα με όσα καταγράφει αποκλειστικά το THE NEWSPAPER, το συμβάν σημειώθηκε περίπου στις 22:30, όταν η νεαρή γυναίκα άρχισε να παρουσιάζει έντονα συμπτώματα υστερίας. Ο σύντροφός της, πανικόβλητος, προσπάθησε να τη συνεφέρει, ωστόσο η κατάσταση παρέμεινε εκτός ελέγχου, αναγκάζοντάς τον να ειδοποιήσει το ΕΚΑΒ.
Άμεσα στο σημείο έσπευσε ασθενοφόρο, το οποίο μετέφερε την 20χρονη στο Γενικό Νοσοκομείο Βόλου για την παροχή ιατρικής βοήθειας. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κοπέλα υπέφερε από έντονο στρες, το οποίο ενδέχεται να προκάλεσε την κρίση.
Οι γιατροί του νοσοκομείου διαπίστωσαν ότι η 20χρονη δεν διέτρεχε σοβαρό κίνδυνο, ωστόσο παρέμεινε υπό παρακολούθηση για λίγες ώρες, ώστε να διαπιστωθεί η αιτία του περιστατικού. Εκτιμάται πως η κρίση μπορεί να οφείλεται σε ψυχολογική ένταση ή κάποιο προϋπάρχον άγχος.
Ψυχολόγοι που σχολίασαν το συμβάν ανέφεραν ότι τέτοια περιστατικά, αν και σπάνια,μπορεί να προκύψουν λόγω ψυχολογικής υπερέντασηςή φόβου κατά τη διάρκεια προσωπικών στιγμών. Τόνισαν την ανάγκη να αναζητηθεί εξειδικευμένη βοήθεια για την αντιμετώπιση του άγχους που ενδεχομένως αντιμετωπίζει η κοπέλα.
Το έθιμο με τα κόκκινα αυγά είναι από τα πιο χαρακτηριστικά και αγαπημένα του Πάσχα.
Κάθε χρόνο, σε κάθε ελληνικό σπίτι, τα αυγά βάφονται κόκκινα και τσουγκρίζονται στο πασχαλινό τραπέζι, συμβολίζοντας τη χαρά της Ανάστασης. Ποια είναι όμως η πραγματική σημασία αυτού του εθίμου;
Ο συμβολισμός του αυγού
Το αυγό από την αρχαιότητα θεωρείται σύμβολο ζωής και δημιουργίας. Μέσα από το κλειστό του κέλυφος γεννιέται μια νέα ύπαρξη, κάτι που το συνδέει άμεσα με την έννοια της αναγέννησης. Στο χριστιανικό πλαίσιο, το αυγό συμβολίζει τον τάφο του Χριστού, από τον οποίο προήλθε η Ανάσταση και η νέα ζωή.
Γιατί είναι κόκκινα;
Το κόκκινο χρώμα δεν είναι τυχαίο. Συμβολίζει το αίμα του Χριστού που χύθηκε κατά τη Σταύρωση, αλλά και τη θυσία Του. Ταυτόχρονα, είναι και χρώμα χαράς και νίκης, καθώς η Ανάσταση σηματοδοτεί τη νίκη της ζωής απέναντι στον θάνατο.
Το έθιμο του τσουγκρίσματος
Το τσούγκρισμα των αυγών έχει επίσης βαθύ συμβολισμό. Όταν δύο άνθρωποι χτυπούν τα αυγά τους, αναπαριστούν συμβολικά το σπάσιμο του τάφου και τη νίκη της ζωής. Ο νικητής, δηλαδή εκείνος του οποίου το αυγό δεν σπάει, θεωρείται ότι θα έχει τύχη και ευλογία για όλη τη χρονιά.
Παραδοσιακά, πριν το τσούγκρισμα λέγεται:
«Χριστός Ανέστη»
και η απάντηση:
«Αληθώς Ανέστη»
Πότε βάφονται τα αυγά;
Σύμφωνα με την παράδοση, τα αυγά βάφονται τη Μεγάλη Πέμπτη. Η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στα Πάθη του Χριστού και το βάψιμο των αυγών αποτελεί μια προετοιμασία για την Ανάσταση.
Ένα έθιμο που ενώνει γενιές
Παρότι οι ρίζες του εθίμου είναι βαθιά θρησκευτικές, σήμερα αποτελεί και μια όμορφη οικογενειακή συνήθεια. Μικροί και μεγάλοι συμμετέχουν στο βάψιμο, στο τσούγκρισμα και στη χαρά του πασχαλινού τραπεζιού.
Το κόκκινο αυγό δεν είναι απλώς ένα έθιμο. Είναι ένα σύμβολο πίστης, ζωής και ελπίδας που περνά από γενιά σε γενιά, κρατώντας ζωντανή την ουσία του Πάσχα.
«Είναι το πραγματικό πρόβλημα»: Επίθεση και τελεσίγραφο του αρχηγού του στρατού της Ουγκάντας στην Τουρκία
Ο Μουχούζι Καϊνερουγκάμπα, γιος του νυν Προέδρου της Ουγκάντας Γιοουέρι Μουσεβένι και Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουγκάντας, απείλησε την Τουρκία σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δηλώνοντας ότι η χώρα του θα διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις εντός 30 ημερών εάν τα ζητήματά της δεν επιλυθούν, προτού διαγράψει το μήνυμα μετά την έντονη αντίδραση που προκάλεσε.
Ο Καϊνερουγκάμπα, ο οποίος διοικεί επίσης τη Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων των Λαϊκών Ενόπλων Δυνάμεων της Ουγκάντας, επιτέθηκε στην Τουρκία σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που έχει πλέον διαγραφεί.
«Το πραγματικό πρόβλημα είναι η Τουρκία! Περιμέναμε να επανορθώσουν, αλλά τι να κάνουμε! Θα διακόψουμε ΟΛΕΣ τις διπλωματικές σχέσεις με την Τουρκία μέσα στις επόμενες 30 ημέρες», έγραψε.
Σε ξεχωριστή ανάρτηση, πρόσθεσε: «Θα απαγορεύσουμε και τις αεροπορικές εταιρείες τους!».
Γνωστός για την αμφιλεγόμενη φιλοϊσραηλινή ρητορική του
Ο Καϊνερουγκάμπα έχει γίνει γνωστός για τις προκλητικές και αμφιλεγόμενες δηλώσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ιδίως για την ανοιχτή υποστήριξή του προς το Ισραήλ.
Τον Μάρτιο, υποστήριξε δημοσίως το Ισραήλ κατά τη διάρκεια των επιθέσεών του εναντίον του Ιράν, δηλώνοντας ότι η Ουγκάντα θα μπορούσε να παρέμβει «στο πλευρό του Ισραήλ» εάν γινόταν οποιαδήποτε προσπάθεια να καταστραφεί η χώρα.
«Είμαι έτοιμος να αποστείλω 100.000 στρατιώτες στο Ισραήλ. Υπό τις διαταγές μου. Για να προστατεύσω την Αγία Γη. Τη γη του Ιησού Χριστού, του Θεού μας!», ανέφερε σε ανάρτησή του στο X.
Ισχυρίστηκε ότι οι Λαϊκές Αμυντικές Δυνάμεις της Ουγκάντας ήταν έτοιμες και ανέφερε ότι είχε προσφέρει βοήθεια στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Ορισμένες από τις προηγούμενες δηλώσεις του έχουν επίσης προκαλέσει αντιδράσεις.
Σε μια άλλη ανάρτηση που διαγράφηκε, ισχυρίστηκε ότι οι δυνάμεις της χώρας του θα μπορούσαν να «καταλάβουν την Τεχεράνη σε 72 ώρες χωρίς να την βομβαρδίσουν».
Τι θα γίνει με το γάλα – Το οικονομικό κόστος για την τοπική οικονομία ξεπερνά τα 9 εκατομμύρια ευρώ
Τραγική είναι η κατάσταση για πολλές εκατοντάδες κτηνοτρόφους της Λέσβου αλλά και όλο το κύκλωμα παραγωγής και διάθεσης κτηνοτροφικών και γαλακτοκομικών προϊόντων του νησιού, ως αποτέλεσμα του καθεστώτος lock down που έχει επιβληθεί από τις 16 του περασμένου Μαρτίου για την αντιμετώπιση κρουσμάτων της ζωονόσου του αφθώδους πυρετού.
Συνολικά 70.000 αρνιά και κατσίκια με τα οποία θα τροφοδοτούσαν την αγορά της υπόλοιπης Ελλάδας έμειναν άσφαχτα στο νησί. Το οποίο ας σημειωθεί ότι ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία του κάνει Πάσχα με σφάγια που εισήγαγε για τις ανάγκες της αγοράς του. Το οικονομικό κόστος για την τοπική οικονομία σε αυτή την περίπτωση ξεπερνά τα εννέα εκατομμύρια ευρώ.
Τεράστιο είναι το κόστος και από την απαγόρευση εξαγωγής από το νησί γαλακτοκομικών προϊόντων και συγκεκριμένα των τυριών – Προϊόντων Ονομασίας Προελεύσεως (ΠΟΠ) ακόμα και αυτών που είχαν παραχθεί πριν την εκδήλωση της νόσου ακόμα και πέρυσι. Δεν υπολογίζεται βέβαια το κόστος της απώλειας των αγορών και φυσικά η δυσφήμιση προϊόντων όπως για παράδειγμα το ονομαστό λαδοτύρι.
Τι θα γίνει το γάλα
Εκεί όμως που το πρόβλημα παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις είναι στην διάθεση περί των 250 τόνων γάλακτος τη μέρα το οποίο, από τη Μεγάλη Πέμπτη, δεν παραλαμβάνουν οι περισσότεροι από τους τυροκόμους αφού και αυτοί δεν έχουν που να το βάλουν. Ας σημειωθεί ότι η διάθεση 250 τόνων γάλακτος αποφέρουν μικτά έσοδα της τάξης των 375.000 ευρώ την ημέρα στους κτηνοτρόφους (προς ενάμιση ευρώ το κιλό). Η μη διάθεση της τεράστιας αυτής ποσότητας γάλακτος που έτσι κι αλλιώς πρέπει να αρμεχτεί, πέραν των άλλων ενέχει και τον κίνδυνο της δημιουργίας πολύ σοβαρού περιβαλλοντικού προβλήματος.
Όπως ανέφερε σε γραπτή του δήλωση ο Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Μυτιλήνης και γεωλόγος στο επάγγελμα, Παναγιώτης Αυγουστίδης «το νωπό γάλα, είναι υγρό με πολύ υψηλό οργανικό φορτίο και ως τέτοιο δεν επιτρέπεται να διατεθεί ως έχει. Πρακτικά μιλώντας, ένα λίτρο νωπού γάλακτος ισοδυναμεί με οργανικό φορτίο, περίπου, 100 λίτρων αστικών λυμάτων! Για να διατεθεί σε χώρο υγειονομικής ταφής χρειάζεται προηγουμένως επεξεργασία μετατροπής σε στερεά ή ημιστερεά κατάσταση».
Ενώ ο πρόεδρος του παραρτήματος Αιγαίου του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Παναγιώτης Κατσαβέλλης με δηλώσεις του στον τοπικό τύπο πριν μέρες έκρουσε τον κώδωνα για τον κίνδυνο ρύπανσης του υδροφόρου ορίζοντα και δημιουργία νέων εστιών μόλυνσης αφθώδους πυρετού. Υπενθύμισε, όπως είχε πει, πως στην Λέσβο δεν υπάρχουν μονάδες που να δέχονται υγρά ζωικά απόβλητα (ΖΥΠ). Και επειδή τα υγρά ζωικά απόβλητα δεν μπορούν να οδηγούνται σε ΧΥΤΑ σε ανάλογες περιπτώσεις όπως αυτή της Λέσβου πρέπει να οδηγούνται σε ειδικές μονάδες της ηπειρωτικής χώρας.
Με έγγραφο της αργά χθες το μεσημέρι προς τους δυο Δήμους της Λέσβου, το Δήμο Μυτιλήνης και το Δήμο Δυτικής Λέσβου, η Διεύθυνση Κτηνιατρικής της Περιφέρειας βορείου Αιγαίου καθ’ υπόδειξη της ΑΔΑ ζήτησε οι Δήμοι να ορίσουν χώρο όπου θα θάβεται το γάλα! Ο χώρος αυτός δεν μπορεί να είναι ο ΧΥΤΑ δεδομένου του ότι έχει προηγηθεί απόφαση της ΑΔΑ με την οποία κρίνεται ότι ο ΧΥΤΑ είναι ακατάλληλος για τέτοια χρήση.
Την ίδια ώρα εκατοντάδες αυτοκίνητα παραγωγών φορτωμένα με γάλα δεν ξέρουν τι να το κάνουν. Όπως έγινε γνωστό, ο Δήμαρχος Δυτικής Λέσβου Ταξιάρχης Βέρρος αργά το μεσημέρι σήμερα Μεγάλο Σάββατο, έδωσε εντολή σε συνεργεία του Δήμου να προχωρήσουν στη δημιουργία θέσης για την απόρριψη του γάλακτος. Μάλιστα με ανάρτηση του σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης δημοσιοποίησε το γεγονός ως τη μόνη λύση.
Στην ανάρτηση του αυτή ο Δήμαρχος του- ας σημειωθεί – κτηνοτροφικού Δήμου Δυτικής Λέσβου αναφέρει: «Συνήθως τέτοια μέρα ένας “κανονικός ” άνθρωπος ανεβάζει ευχές με φωτογραφίες από κόκκινα αυγά και Αναστάσιμα θέματα. Εμείς δυστυχώς σκάβουμε λάκκους απόγευμα Μεγάλου Σαββάτου. Θα ρωτήσετε λογικά το γιατί. Για έναν απλούστατο λόγο: Η Λέσβος είναι ένα ακυβέρνητο καράβι που πλέει εν μέσω θύελλας. Από χτες το βράδυ σε απόγνωση όσες επιχειρήσεις συλλέγουν ακόμα γάλα. Ουρές εκατοντάδων αυτοκινήτων κτηνοτρόφων σε απόγνωση. Όλα χωρίς πρόγραμμα, χωρίς σχέδιο χωρίς να ιδρώνει το αυτί κανενός, μόνο χαρτιά για να καλύψουμε τα νώτα μας, αν και ήταν από μέρες γνωστό ότι τα περισσότερα τυροκομεία θα σταματούσαν την παραλαβή γάλακτος. Ο Δήμος Δυτικής Λέσβου βάζει ξανά “το κεφάλι του στον τρουβά”. Αλλά αν θες να λέγεσαι αυτοδιοικητικός πρέπει να τολμάς και να προχωράς άλλα και να πιάνεις και τα αναμμένα κάρβουνα, όταν χρειαστεί. Αλλιώς περιορίσου στα ούζα και τις φωτογραφίες .
Ήδη υπάρχει έτοιμη θέση για την απόρριψη του γάλακτος. Έτσι τουλάχιστον οι κτηνοτρόφοι μπορούν να το διαθέτουν σε όσους ακόμα παραλαμβάνουν και να έχουν μια πιθανότητα αποζημίωσης.
Οι λάτρεις των γρίφων θα ενθουσιαστούν με αυτήν την έξυπνη οπτική ψευδαίσθηση που έχει μπερδέψει ακόμα και τα πιο «κοφτερά» μυαλά.
Λέγεται πως μόνο όσοι έχουν εξαιρετική ευφυΐα και άψογη όραση 20/20 μπορούν να τη λύσουν σε λιγότερο από επτά δευτερόλεπτα.
Βρείτε τη γάτα ανάμεσα στις κουκουβάγιες
Με μια πρώτη ματιά, η εικόνα δείχνει μια συλλογή από κουκουβάγιες. Υπάρχει όμως μια ανατροπή: μια γάτα είναι κρυμμένη με έξυπνο τρόπο μέσα στην εικονογράφηση. Μπορείς να τη βρεις;
Για να καταφέρεις να λύσεις αυτήν την πρόκληση, θα χρειαστείς απόλυτη συγκέντρωση. Πολλοί τα παρατάνε απογοητευμένοι, ξύνοντας το κεφάλι τους όσο περνούν τα δευτερόλεπτα.
Η Πρόκληση των 7 δευτερολέπτων
Έτοιμος να αποδείξεις τις ικανότητές σου στους γρίφους; Έχεις μόνο επτά δευτερόλεπτα για να εντοπίσεις τη διακριτική γάτα και να πανηγυρίσεις τη διανοητική σου νίκη.
Πάρε μια βαθιά ανάσα, βάλ’ το χρονόμετρο και δώσε τον καλύτερό σου εαυτό!
Ήξερες ότι προσπαθώντας να λύσεις τέτοιες οπτικές ψευδαισθήσεις, γυμνάζεις τον εγκέφαλό σου και ενισχύεις τη δημιουργική σου σκέψη;
Αυτές οι προκλήσεις μπορούν να βελτιώσουν την παρατηρητικότητά σου και να ακονίσουν τις ικανότητές σου στην επίλυση προβλημάτων.
Έτοιμοι για την απάντηση;
Αν ακόμα ψάχνεις και έχεις κολλήσει, μην ανησυχείς. Η απάντηση βρίσκεται ακριβώς παρακάτω — κύλησε προς τα κάτω για να δεις πού είναι καλά κρυμμένη η γάτα ανάμεσα στις κουκουβάγιες.
Συγχαρητήρια αν τη βρήκες σε λιγότερο από ένα λεπτό. Κι αν τα κατάφερες σε επτά δευτερόλεπτα ή λιγότερο; Τότε έχεις πραγματικά μυαλό… διάνοιας!
Απαγορεύτηκε η είσοδος στην Ελλάδα σε Τουρκοκύπρια τραγουδίστρια – Είχε προκαλέσει σε συναυλία στην Κομοτηνή
Σε απαγόρευση εισόδου στη χώρα προχώρησαν οι ελληνικές αρχές για την Τουρκοκύπρια τραγουδίστρια Ισίν Καρατζά, η οποία εντοπίστηκε στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος κατά την άφιξή της στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η τραγουδίστρια αφίχθη μαζί με την οικογένειά της για ιδιωτική επίσκεψη, ωστόσο της απαγορεύτηκε η είσοδος στη χώρα και ακολούθησε η διαδικασία επιστροφής της.
Όπως η ίδια ανέφερε μέσω αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενημερώθηκε από τις αρχές ότι η απόφαση σχετίζεται με λόγους «εθνικού ζητήματος», ενώ παρέμεινε για αρκετές ώρες υπό περιορισμό μέχρι την αναχώρησή της. Την ίδια ώρα, στον σύζυγο και την κόρη της επετράπη η είσοδος.
Η ίδια συνέδεσε την εξέλιξη με συναυλία που είχε πραγματοποιήσει το 2024 στην Κομοτηνή, η οποία είχε προκαλέσει αντιδράσεις. Κατά τη διάρκεια εκείνης της εμφάνισης, είχε ερμηνεύσει τραγούδια με έντονο εθνικιστικό περιεχόμενο, παρουσία παραγόντων του τουρκικού προξενείου.
Δείτε το βίντεο:
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, οι αρμόδιες υπηρεσίες είχαν καταγράψει τη δραστηριότητά της και προχώρησαν στην ενεργοποίηση των προβλεπόμενων διαδικασιών απαγόρευσης εισόδου, στο πλαίσιο μέτρων που συνδέονται με ζητήματα δημόσιας τάξης και ασφάλειας.
Η υπόθεση επαναφέρει στο προσκήνιο τις αντιδράσεις που είχαν προκληθεί από την επίμαχη εκδήλωση του 2024, καθώς και τη διαχείριση αντίστοιχων περιστατικών από τις ελληνικές αρχές.
Σύμφωνα με την Καρατζά, η απέλασή της οφείλεται σε παλαιότερη εμφάνισή της στην Κομοτηνή το 2024, όπου τραγούδησε δύο συγκεκριμένα τουρκικά τραγούδια.
“Καλησπέρα σε όλους, σας μιλάει η Ισίν Καρατζά από την Αθήνα. Ξέρετε τι είναι αυτό το χαρτί που κρατάω στα χέρια μου, φίλοι μου; Η είσοδός μου στην Αθήνα απορρίφθηκε.”
“Γιατί; Επειδή το 2024, στην Κομοτηνή, τραγούδησα το “Πόσο ευτυχισμένος είναι αυτός που λέει είμαι Τούρκος” και το “Στα βουνά της Σμύρνης ανθίζουν λουλούδια” (σσ. τραγούδι αφιερωμένο στην καταστροφή της Σμύρνης από τον Κεμάλ – στίχοι στο τέλος της ανάρτησης). Εγώ, η κόρη μου και ο σύζυγός μου… εκείνοι μπόρεσαν να μπουν, η είσοδός τους επετράπη, αλλά εγώ, η Ισίν Καρατζά, αυτή τη στιγμή απελαύνομαι.”
“Ευχαριστώ, είναι ένα εθνικό ζήτημα… Ας είναι καλά. Είμαστε εδώ για ώρες. Μας είπαν ότι θα μας στείλουν πίσω στη χώρα μας. Ήθελα να σας ενημερώσω. Ήρθαμε ως τουρίστες και αυτή τη στιγμή μας αντιμετωπίζουν – θα έλεγα – ως εχθρούς. Ευχαριστώ.”
Σε άλλο βίντεο, ζητάει βοήθεια από την Turkish Airlines για να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη, καθώς δεν βρίσκει εισιτήριο.
“Σήμερα το πρωί βρέθηκα σε μια σκηνή που έμοιαζε με μάθημα ιστορίας.”
” Το 2024, ήμουν στη σκηνή ως καλλιτέχνης και πολίτης της Δημοκρατίας της Τουρκίας, με σεβασμό σε όλους τους γείτονες, για τους Τούρκους αδελφούς μας στην Κομοτηνή (σσ την αναφέρει με την τουρκική ονομασία).”
“Φαίνεται ότι οι γείτονές μας το σκέφτηκαν μόλις τώρα και αποφάσισαν να μου κόψουν το λογαριασμό!!”
“Είμαι μία καλλιτέχνης που ανεμίζει τη σημαία παντού και στέκεται όρθια.. Θέλω να γίνει γνωστό ότι τα δικαιώματά μου παραμένουν ακέραια μέχρι τέλους.”
Ενδεικτικοί στίχοι:
-Τα λουλούδια ανθίζουν στα βουνά της Σμύρνης…
-Οι διεφθαρμένοι/ηττημένοι εχθροί φεύγουν σαν τον άνεμο…
-Ζήτω ο Μουσταφά Κεμάλ Πασάς.
H Δωροθέα Μερκούρη μίλησε στην κάμερα της εκπομπής “Στη φωλιά των Κου Κου” και αναφέρθηκε στις μαγειρικές της ικανότητες και στην αγάπη της για την ιταλική κουζίνα.
Στη Δωροθέα Μερκούρη δεν αρέσει ο άνδρας να τρώει πολύ κρέας.
Δείτε το βίντεο:
Παράλληλα, η ηθοποιός εξομολογήθηκε ότι δεν της αρέσει καθόλου ο άντρας να τρώει κρέας.
Η άψογη σιλουέτα της Δωροθέας Μερκούρη, παρά τις διατροφικές της συνήθειες
Όπως ήταν φυσικό, η Κατερίνα Καραβάτου και οι συνεργάτες της σχολίασαν τα όσα είπε η ηθοποιός, ενώ εντύπωση προκάλεσε η άψογη σιλουέτα που διαθέτει, παρά την προτίμηση που δείχνει στην ιταλική κουζίνα.
«Το μεγαλύτερο μάθημα που πήρα ήταν μετά την ασθένειά μου» εξομολογήθηκε η ηθοποιός
Πίσω της έχει αφήσει τον καρκίνο η Δώρα Χρυσικού, με την ηθοποιό να αποκαλύπτει πως πλέον είναι «ελεύθερη νόσου». Όταν άκουσε πρόσφατα τη φράση αυτή από τον γιατρό που την παρακολουθεί, όπως είπε, ένιωσε σαν να γεννάται ξανά.
«Επειδή κλείνω πενταετία, προχθές έκανα τις εξετάσεις μου και με πήρε ο ογκολόγος μου και μου είπε “είσαι ελεύθερη νόσου”, αυτό ήχησε στα αυτιά μου σαν να ξαναγεννήθηκα», μοιράστηκε η Δώρα Χρυσικού στην εκπομπή «Π.Ο.Π Μαγειρική», την Τρίτη 17 Φεβρουαρίου.
Όσον αφορά στο μάθημα που πήρε από την τόσο σοβαρή περιπέτεια της υγείας της, η ηθοποιός ανέφερε: «Εγώ καλυτέρευσα μετά τον καρκίνο. Νομίζω ότι το μεγαλύτερο μάθημα που πήρα ήταν μετά την ασθένειά μου. Είναι επειδή συνειδητοποιείς τη θνητότητα και επειδή φτάνεις πάρα πολύ κοντά στον θάνατο και στην ανημπόρια, να επαναπροσδιορίσεις πάρα πολλά πράγματα και πρωτίστως πράγματα που έχουν να κάνουν με σένα. Άφησα ανθρώπους μετά την ασθένειά μου».
Δείτε το σχετικό απόσπασμα μετά το 05:25
Από το πλευρό της απομακρύνθηκαν άνθρωποι, αφού η διάγνωση και η μάχη με τον καρκίνο τους φόβισε. Μετά τη στάση τους όμως ούτε εκείνη τους ήθελε στη ζωή της. «Υπήρχαν άνθρωποι στο περιβάλλον μου που δεν μπορούσαν να αντέξουν αυτό το πράγμα, την ασθένεια, μάλλον από υπερβολικό φόβο. Οπότε, με έναν τρόπο έδειξαν κάποιες συμπεριφορές. Ενώ είμαι ένας άνθρωπος που συγχωρεί πολύ εύκολα και δεν κρατάει κακίες, απλά κάποιοι άνθρωποι δεν χωράνε σε αυτό το καινούριο εαυτό που έχω. Οπότε, με έναν τρόπο απομακρυνθήκαμε, πρόσθεσε.
Όπως είπε η ηθοποιός στη συνέχεια, η μητέρα της ήταν εκείνη που την έσωσε, δείχνοντας ψυχραιμία και δύναμη ταυτόχρονα. «Η μητέρα μου με βοήθησε πάρα πολύ και επί της ουσίας με έσωσε. Μου στάθηκε πάρα πολύ, είναι πολύ δυναμική γυναίκα. Αλλά όταν μια μάνα κινδυνεύει να χάσει το παιδί της, ο δυναμισμός πάει περίπατο. Είναι τόσο συγκλονιστικό αυτό για τη ζωή ενός γονιού. Η μαμά μου επέδειξε αδιανόητη ψυχραιμία και πολλή δύναμη φυσικά. Και η σχέση μας μετά από αυτό γλύκανε και βάθυνε», κατέληξε.
Στην Ελλάδα το ονομάζουμε κλέφτικο σφύριγμα και μερικές φορές είναι πολύ χρήσιμο.
Είναι κάτι για το οποίο πολύ θα το θεωρήσουν ως περιττή γνώση ενώ άλλοι θα σπεύσουν να μάθουν να το κάνουν. Εάν δεν γνωρίζετε πως να σφυρίζετε με τα δυο δάχτυλα και θα το επιθυμούσατε π.χ. να το κάνετε σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα αυτός ο οδηγός θα σας βοηθήσει.
Είναι σίγουρο ότι δεν θα το καταφέρετε με την πρώτη και ότι θέλει πολύ εξάσκηση αλλά το tilestwra δημιούργησε αυτό τον οδηγό με αυτές τις βασικές οδηγίες που θα σας βοηθήσουν να σφυρίξετε με τα δυο δάχτυλα με επιτυχία.
Σφοδρή επίθεση στο πολιτικό σύστημα, το οποίο χαρακτηρίζει «διεφθαρμένο», εξαπολύει η Μαρία Καρυστιανού σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Down Town Κύπρου, μιλώντας παράλληλα ανοιχτά για την απόφασή της να προχωρήσει στη δημιουργία νέου κόμματος.
Αναφερόμενη στο εγχείρημα του νέου κόμματος, η Μαρία Καρυστιανού εξηγεί πως πήρε την απόφαση να μπει στην πολιτική μάχη ώστε «να μην έχω τύψεις ότι δεν αντιμετώπισα το σάπιο σύστημα». Όπως τονίζει, οι μαζικές συγκεντρώσεις για την τραγωδία στα Τέμπη δεν ήταν απλώς διαδηλώσεις, αλλά «μια επανάσταση της κοινωνίας απέναντι στη διαφθορά».
Στη συνέντευξή της προχωρά και σε μια βαθιά αυτοκριτική, δηλώνοντας ότι αναλαμβάνει το μερίδιο ευθύνης που της αναλογεί για το δυστύχημα στα Τέμπη. «Φταίω, γιατί επέτρεψα στους πολιτικούς να απαξιώσουν τη ζωή μας», λέει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι «με την ανοχή μου επέτρεψα να γίνει η χώρα μας η πιο διεφθαρμένη στην Ευρώπη».
Ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά είναι η αναφορά της στην κόρη της, Μάρθη, που έχασε τη ζωή της στο σιδηροδρομικό δυστύχημα. Όπως περιγράφει, έναν χρόνο μετά την τραγωδία, όταν τη σκέφτηκε έντονα, «μου παρουσιάστηκε με φτερά – σαν άγγελος». Από τότε, όπως λέει, την έχει έτσι στο μυαλό της και αισθάνεται ότι «θα ήθελε να δώσω έναν αγώνα, για να δικαιωθεί η ψυχή της».
Τέλος, συγκινεί η εξομολόγησή της για το αν μπορεί να ξαναμπεί σε τρένο. Η απάντησή της είναι κατηγορηματική: «Ούτε στο μετρό της Θεσσαλονίκης δεν μπαίνω. Δεν θέλω να ξαναμπώ σε τρένο, όχι. Όχι από φόβο – αν και είναι επικίνδυνα – αλλά επειδή δεν το αντέχω». Όπως αποκαλύπτει, αποφεύγει ακόμη και να περνά μπροστά από σιδηροδρομικό σταθμό, προτιμώντας να κάνει ολόκληρο κύκλο για να μη δει τις γραμμές.
Αναλυτικά η συνέντευξη της Μαρίας Καρυστιανού
Πώς ήταν οι μέρες των εορτών για εσάς;
Οι μέρες των γιορτών είναι πάρα πολύ δύσκολες. Είναι η πιο δύσκολη περίοδος, κάτι που -το καταλαβαίνω- έρχεται σε μεγάλη αντίθεση με το «φυσιολογικό». Αλλά είναι κάτι με το οποίο έχω συμβιβαστεί: Ξέρω πως θα περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου με αυτό τον τρόπο, απλώς προσπαθώ να μην με εξαντλεί πλήρως. Το βιώνω, αλλά με την αξιοπρέπεια και το σθένος που πρέπει να το βιώσω.
«Συμβιβάζεται» κανείς με το πένθος;
Πιστεύω πως ναι. Με την έννοια ότι αυτή είναι μία καινούργια κατάσταση και η νέα τροχιά που έχει πάρει η ζωή μας. Έτσι θα είναι τα πράγματα από εδώ και πέρα. Παρόλο που ακούω κάποιους να λένε πως «Ο χρόνος απαλύνει τον πόνο», δεν θεωρώ πως αυτό μπορεί να συμβεί σε αυτή την περίπτωση. Ίσως να τον κάνει πιο υποφερτό… Εμείς, έχουμε χάσει ένα κομμάτι της ψυχής μας, ένα κομμάτι μέσα μας λείπει – γι’ αυτό και δεν θα είμαστε ποτέ ολόκληροι. Θα ζούμε για πάντα μ’ αυτό. Ξέρω πως δεν θα ξαναδώ μπροστά μου το παιδί μου, πως δεν θα την αγκαλιάσω ξανά, πως δεν θα μπορέσω να ακούσω ξανά τη φωνή της, πως δεν θα ξαναχτυπήσει το τηλέφωνο και να βλέπω το όνομά της να με καλεί αλλά, είμαι εντάξει, είμαι εντάξει μ’ αυτό τον πόνο.
Πώς γίνεται αυτό;
Γιατί κι αυτά είναι δικά της. Κι ο πόνος που νιώθω, είναι κι αυτό κάτι δικό της. Και, ξέρετε, πρέπει να έχω και κάτι δικό της στη ζωή μου.
Πώς σας ακούγεται η λέξη «σύμβολο», την οποία χρησιμοποιούν αρκετοί -απλοί άνθρωποι- για να σας χαρακτηρίσουν, λόγω και της εμπλοκής σας ως Προέδρου του «Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος “Τέμπη 2023”»;
Δεν μπορώ να καταλάβω αυτή τη λέξη. Και στην προσπάθειά μου να μαζέψω τους συγγενείς, να δημιουργήσουμε αυτό τον Σύλλογο και να κάνουμε και κάποιες πιο δυναμικές κινήσεις στο εξωτερικό, δεν είχα ποτέ μου φανταστεί πως αυτή η προσπάθεια που κάναμε θα είχε τέτοιο κοινωνικό αντίκτυπο. Αυτό που εισπράττω από τον κόσμο στον δρόμο ή όταν γίνεται μία ομιλία και έρχονται άνθρωποι για να μου μιλήσουν, δεν αφορά τόσο στη συμπαράσταση σε μία μάνα που έχασε το παιδί της -γιατί έχει συμβεί και άλλες φορές, και από άλλες κρατικές δολοφονίες- αλλά περισσότερο στον αγώνα ενός πολίτη απέναντι στη διαφθορά, απέναντι στο βαθύ κράτος. Θεωρώ ότι η κοινωνία συνδέθηκε με το γεγονός καθαυτό. Κι αυτό, αν θέλετε, με διαφοροποιεί και από άλλους συγγενείς. Κι είναι λογικό, ξέρετε – δεν μπορούμε να είμαστε όλοι το ίδιο εσωτερικά, να έχουμε την ίδια αντοχή και δύναμη.
Είστε πεπεισμένη πως συνέβη μία «κρατική δολοφονία», όπως μου αναφέρατε;
Απολύτως. Και δεν μιλάμε μόνο για μία κρατική δολοφονία, η οποία έγινε μέσα από αμέλεια για τα χρήματα αλλά είναι και η απόδειξη ότι η εκτελεστική εξουσία παρεμβαίνει και ελέγχει πλήρως και τη δικαστική. Κάτι που μας έχει οδηγήσει στη σημερινή κατάντια της χώρας.
Πάντως, κάποια μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, αποφεύγουν να σας επιτεθούν -τουλάχιστον δημόσια- λέγοντας χαρακτηριστικά: «Σέβομαι τη μάνα που έχασε το παιδί της». Λόγια συγκεκριμένου υπουργού αυτά…
Αυτό γίνεται στο πλαίσιο του πώς οι πολιτικοί ψεύδονται, γιατί δεν είναι φερέγγυοι και αυτοαναιρούνται συνεχώς. Από τη μία με κατηγορούν ευθέως κι από την άλλη θέλουν να προβάλουν ένα, ας το πούμε, «καλό» πρόσωπο στους πολίτες. Γι’ αυτό και υπάρχουν και συγγενείς που δεν μπορούν να αντέξουν αυτή την κατακραυγή, που τεχνηέντως δημιούργησε η κυβέρνηση. Αλλά και η αντιπολίτευση. Γιατί και την αντιπολίτευση τη βολεύει όλο αυτό.
Εντωμεταξύ, καλώντας σας σήμερα στο τηλέφωνο, σκεφτόμουν πως αν ισχύουν οι καταγγελίες περί παρακολούθησής σας, τότε μάλλον δεν είμαστε μόνοι μας στην τηλεφωνική γραμμή – υπάρχει και κοινό…
Αυτό είναι σίγουρο, ισχύει 100%. Η «ενημέρωση» γίνεται άμεσα.
Παρόλο που, κατά καιρούς, ακόμη και πριν από λίγες μέρες, έχετε κατηγορηθεί, έχετε λοιδορηθεί, εισπράξατε ειρωνείες, τίποτα δεν σας πτόησε μέχρι σήμερα, ώστε να σας καταβάλει; Ανθρώπινο θα ‘ναι…
Κοιτάξτε, εγώ πριν από τον θάνατο της κόρης μου, ήμουν ένας άνθρωπος που πρόσεχε πάρα πολύ την εικόνα του. Δεν είχα δώσει ποτέ δικαιώματα. Ήμουν ένας άνθρωπος που δεν ήθελα να φαίνομαι, ήμουν low profile, με μία συγκεκριμένη καθημερινότητα ενός μέσου πολίτη. Πήγαινα το πρωί στη δουλειά μου, στο ιατρείο μου, είχα την οικογένειά μου, τη φροντίδα των παιδιών μου, οι κοινωνικές μου σχέσεις ήταν πολύ επιλεγμένες, όπως και οι φιλίες μου. Όμως, μετά τον θάνατο της κόρης μου και παίρνοντας την απόφαση πως για το υπόλοιπο της ζωής μου δεν μπορώ να παραμείνω μόνο στην εργασία μου και σε μία καθημερινότητα έτσι όπως προϋπήρχε, αποφάσισα να μην συμβιβαστώ με την ατιμωρισία και με μία αποζημίωση. Δεν μπορώ να το κάνω αυτό!
Κι είπα: «Θα δώσω αγώνα! Και θα μπω μέσα στη “λάσπη”!». Ήταν πολύ συνειδητή επιλογή. Κι είχα πλήρη επίγνωση του τι κάνω, με ποιους τα βάζω και σε ποιο χώρο μπαίνω. Επομένως, αυτά που πλέον μου συμβαίνουν, ήταν αναμενόμενα. Κι όταν κάτι το περιμένεις από την αρχή, προφανώς και είναι πιο εύκολα αντιμετωπίσιμο. Όμως, εγώ έχω δώσει μία υπόσχεση στην κόρη μου. Κι αυτή την υπόσχεση δεν θα μπορούσε τίποτα, μα τίποτα στον κόσμο, να με κάνει την πάρω πίσω. Θα την τηρήσω!
Ξέρετε, με βοηθάει πάρα πολύ το γεγονός πως δεν ξυπνάω το πρωί, απλά για να αδράξω την καθημερινότητά μου, αλλά ξυπνάω έχοντας έναν στόχο. Ξυπνάω, για να δώσω τη μάχη μου! Κι όλο αυτό με βοηθάει, ώστε η κάθε μου μέρα να κυλάει, όσο το δυνατό, λιγότερο επώδυνα.
Αυτό το κάνετε για την αλήθεια; Για τη δικαιοσύνη; Ή για την ψυχή της Μάρθης;
Για όλους αυτούς τους λόγους που μου αναφέρατε. Το κάνω, γιατί θέλω να δικαιωθεί η κόρη μου. Το κάνω, για να μην έχω τύψεις ότι δεν αντιμετώπισα αυτό το σάπιο σύστημα, στο οποίο και εγώ, όπως και οι περισσότεροι, συμμετείχαμε με την ανοχή μας. Δεν θέλω, λοιπόν, αυτό το σάπιο σύστημα να το βιώσει και το άλλο μου παιδί! Δεν το δέχομαι! Θέλω να δώσω τον αγώνα μου! Αυτές οι μεγάλες συγκεντρώσεις που έχουν γίνει στην Ελλάδα, είναι σαν μια μικρή επανάσταση της κοινωνίας απέναντι στη διαφθορά… Είμαι πολύ περήφανη για τους συμπολίτες μας! Για το γεγονός πως υπάρχει ένα τόσο μεγάλο υγιές κομμάτι στην κοινωνία. Γιατί, πραγματικά, είχα απογοητευτεί, σκεφτόμουν πως ίσως να είχε αλλοιώσει την ψυχή μας ό,τι προηγήθηκε.
Το δεύτερό σας παιδί είναι μεγαλύτερο ή μικρότερο από την Μάρθη;
Είναι μεγαλύτερο.
Πώς διατηρείτε τις ισορροπίες στη σχέση σας με το μεγαλύτερό σας παιδί, μετά τον χαμό του μικρότερού σας παιδιού – που έφυγε απ’ τη ζωή με τον συγκεκριμένο τρόπο;
Η αλήθεια είναι πως ο αγώνας μου για τη δικαίωση της Μάρθης μού παίρνει πολύ χρόνο και ουσιαστικά «κλέβει» χρόνο από το άλλο μου παιδί. Έχοντας κάνει, όμως, μία συζήτηση από την αρχή με τον γιο μου, του είπα «Θέλω, σε παρακαλώ, να καταλάβεις, πως αυτή τη στιγμή, είμαι λίγο περισσότερο εκεί. Δεν είναι θέμα μεγαλύτερης αγάπης ή μεγαλύτερης φροντίδας, αλλά αυτή τη στιγμή επείγει το θέμα της Μαρθούλας. Και τώρα είναι ο καιρός – δεν μπορώ να ξεκινήσω τον αγώνα μου μετά από κάποια χρόνια». Ο γιος μου, όχι απλά μου είπε «Σε καταλαβαίνω», αλλά μου είπε «Σε ενθαρρύνω και δεν θα δεχόμουν από σένα τίποτ’ άλλο!».
Από την άλλη, υπάρχουν και οι γονείς εκείνοι που ο θάνατος του παιδιού τους τούς ακινητοποιεί, τους «παραλύει», και υποθέτω πως το αντιμετωπίσατε κι εσείς με άλλους γονείς θυμάτων. Εσείς, περάσατε ποτέ από όλο αυτό – έστω, για μικρό χρονικό διάστημα;
Πράγματι. Επειδή ο πόνος είναι τόσο έντονος, υπάρχουν γονείς που «παγώνουν». Ίσως, για λίγο, το πρώτο χρονικό διάστημα να μου συνέβη κι εμένα αυτό, γιατί σε μία τόσο συγκλονιστική απώλεια -ένας γονιός να χάσει το παιδί του- δεν είναι εύκολο νοητικά να κατανοήσεις αμέσως τι έχει συμβεί. Υπάρχει μία άρνηση, αρχικά. Δεν μπορείς να το πιστέψεις! Λες: «Πώς θα ζήσω εγώ τώρα; Χωρίς να βλέπω τη Μάρθη;». Πολύ γρήγορα όμως, όλο αυτό μετατράπηκε σε κάτι άλλο, στη σκέψη πως «Παιδί μου, εγώ δεν σε προστάτευσα, όπως όφειλα, γιατί αυτό ήταν το χρέος μου ως μάνα και δεν το ‘κανα. Θα κάνω, όμως, τα πάντα, για να σε δικαιώσω!».
Γιατί νιώθετε τύψεις; Δεν φταίτε εσείς για το δυστύχημα…
Φταίω! Σαφώς και φταίω! Φταίω, γιατί επέτρεψα στους πολιτικούς να απαξιώσουν τη ζωή μας. Έβλεπα τα σκάνδαλα που έμεναν ατιμώρητα κι έλεγα «Έτσι είναι τα πράγματα στην Ελλάδα…». Επέτρεψα έτσι με την ανοχή μου να γίνει η χώρα μας η πιο διεφθαρμένη στην Ευρώπη. Γιατί στο τέλος της ημέρας, εμείς είμαστε που το επιτρέπουμε.
Να, αυτά λέτε και όλοι περιμένουν τη στιγμή που θα ανακοινώσετε -και επίσημα πια!- τη δημιουργία του κόμματος στο οποίο, όπως φημολογείται, θα ηγείστε… Υπάρχει ήδη και όνομα γι’ αυτό, σε κάποιες παραπολιτικές στήλες εφημερίδων: «Οξυγόνο»… Και, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, είστε ήδη αρκετά ψηλά στην πρόθεση ψήφου των Ελλήνων πολιτών…
Το κίνημα των πολιτών, πραγματικά οργανώνεται και θεωρώ ότι θα καταφέρει να ωριμάσει τόσο, ώστε να διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού, με αξιοπρέπεια και με ένα πρόγραμμα που θα δίνει λύσεις στα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα.
Το όνομα αυτού και η ημερομηνία των επίσημων ανακοινώσεων δεν έχουν οριστικοποιηθεί, διότι δεν είναι προσωπική απόφαση – θα είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής διαδικασίας στην οποία συμμετέχω ενεργά.
Μέχρι πριν από δύο βδομάδες πάντως, κάποιοι είχαν την εντύπωση πως, παρά τα όσα ακούγονταν, δεν θα προχωρούσατε, τελικά, μαζί με την ομάδα σας, στην δημιουργία κόμματος…
Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ το περίμενα ότι θα φτάσω σε αυτό το σημείο. Δεν ξεκίνησα, για να γίνω πολιτικός! Ξεκίνησα, για να απαιτήσω δικαίωση στη μνήμη της κόρης μου, γιατί γνώριζα πώς λειτουργεί το διεφθαρμένο σύστημα. Όταν, όμως, όλα τα αιτήματά μου που ρίχνουν φως και αποκαλύπτουν την αλήθεια απορρίπτονται και οι στοιχειώδεις απαντήσεις που ζητάω δεν δίδονται, γιατί η δικαιοσύνη δεν λειτουργεί ανεξάρτητα, κι όταν τα προβλήματα που δημιουργούνται, αντί να λύνονται, διογκώνονται, τότε η συμμετοχή σε αυτή την αντίδραση, θα πρέπει να παίρνει τη θέση της ευθύνης. Επομένως, από τη θέση της ευθύνης, ως ενεργός πολίτης, δηλώνω ότι, ναι, θα πρέπει να προχωρήσουμε σε κάτι πιο δραστικό. Διότι το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα ποτέ δεν θα δώσει λύσεις, γιατί αυτό θα σήμαινε τη διάλυσή του.
Δεν είναι σαφές, ωστόσο: Θα ηγείστε εσείς, προσωπικά, αυτού του κινήματος, σωστά;
Ο ηγέτης βγαίνει από τον λαό. Δεν πρέπει να αυτοπροτείνεται. Και θα μείνω σ’ αυτό. Θα σεβαστώ τη γνώμη της πλειοψηφίας, αφού η διαδικασία επιλογής του επικεφαλής αυτού του κινήματος, θα γίνει με δημοκρατικές διαδικασίες.
Μέσα στον επόμενο μήνα;
Όποτε είναι ολοκληρωμένο το πρόγραμμα θέσεων. Γιατί, το πιο σημαντικό, είναι να οριστικοποιηθεί το πρόγραμμα και να συμμετέχουν στη διαμόρφωσή του, εκείνα τα ακέραια και ανεξάρτητα άτομα που θα απαρτίζουν και το κίνημα. Το ποιος θα ηγηθεί του κινήματος, είναι το τελευταίο που μας απασχολεί αυτή τη στιγμή. Μας ενδιαφέρει πριν και πάνω απ’ όλα η ουσία και το έργο της ομάδας και όχι ποιος θα ηγείται αυτής.
Δεν θα κάνουμε πολιτική συζήτηση σε αυτή τη συνέντευξη ούτε θα μπούμε σε λεπτομέρειες -κοντός ψαλμός αλληλούια, άλλωστε- αλλά θα παραμείνουμε στα ανθρώπινα – στο πώς εσείς βιώσατε ό,τι συνέβη, ως μάνα. Αναμενόμενη, νομίζω η ερώτηση και, επίτρεψέ μου τον ενικό, αλλά πόσο άλλαξε αυτά τα δύο χρόνια ο χαρακτήρας σου, Μαρία;
Πολύ! Πλέον δεν είμαι η ίδια γυναίκα. Πριν από τον θάνατο της Μάρθης, ούτε η δημοσιότητα ούτε ο δημόσιος λόγος με εξέφραζαν. Ήμουν μία γυναίκα που κοιτούσε τη δουλειά της και την οικογένειά της. Και, φυσικά, δεν γνώριζα ότι έκρυβα τόση δύναμη μέσα μου – ακόμη κι εμένα με εξέπληξα κάποια στιγμή. Όμως, ήταν ο πόνος που είχε μετουσιωθεί σε δύναμη. Κι έτσι ανακάλυψα έναν άλλο εαυτό. Λόγω του πόνου μου.
Ευτυχώς, αυτός ο πόνος δεν με ακινητοποίησε, δεν με άφησε στάσιμη. Είπα «Από αυτό τον χαμό της κόρης μου, εγώ θα βγάλω κάτι καλό, κάτι που θα μείνει, κάτι που θα είναι καλό για όλους μας. Κι ίσως έτσι αλλάξει, κάποια στιγμή, κι η χώρα». Στο όνομα της κόρης μου – αυτή ήταν η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη. Πως το έγκλημα το Τεμπών θα μπορούσε να γίνει το εφαλτήριο μιας αναγέννησης, μιας πραγματικά δημοκρατικής Ελλάδας στην οποία δεν θα υπάρχει πια η διαφθορά.
Κατά καιρούς, έχεις μιλήσει και για τη στενή σου σχέση με τον Θεό. Αυτή ήταν πάντα;
Όχι. Πίστευα, όπως οι περισσότεροι. Λυπάμαι πολύ που έπρεπε να μου συμβεί αυτό το γεγονός, για να γνωρίσω τη δύναμη που δίνει ο Θεός – γιατί εγώ αντλώ πια δύναμη και από εκεί. Χωρίς να είμαι θρησκόληπτη, πιστεύω βαθιά στον Θεό. Γι’ αυτό και επειδή πλέον η κόρη μου είναι στον ουρανό, ο ουρανός είναι ένα στοιχείο από το οποίο αντλώ δύναμη.
Αισθάνεσαι, με κάποιο μεταφυσικό ίσως τρόπο, πως σε «οδηγεί» η Μάρθη;
Αισθάνομαι ότι σίγουρα θα ήθελε να δώσω έναν αγώνα, για να δικαιωθεί η ψυχή της! Είμαι σίγουρη γι’ αυτό! Είναι σα να την ακούω να μου λέει: «Μαμά, θα το αφήσεις αυτό έτσι;».
Πώς την έχεις στο μυαλό σου τώρα, καθώς μιλάμε γι’ αυτήν;
Σαν άγγελο… Όποτε την έφερνα στη σκέψη μου, ήταν χαρούμενη. Την έβλεπα πάντα χαρούμενη και φωτεινή, αλλά με τη μορφή που την γνώριζα. Ξαφνικά, ένα χρόνο μετά το δυστύχημα, όταν τη σκέφτηκα, μου παρουσιάστηκε με φτερά – σαν άγγελος… Ήταν πολύ ψηλή, είχε φτερά… Ήταν φως! Από τότε, την έχω έτσι στο μυαλό μου.
Από την τελευταία σου συνομιλία με τη Μάρθη, τι θυμάσαι;
Θυμάμαι που με πήρε το απόγευμα, γύρω στις επτά η ώρα. Ήμουνα στο ιατρείο μου. Αλλά εγώ εξέταζα και δεν το απάντησα – κάτι που πάντα θα με στοιχειώνει. Μετά είχα πάρα πολλή δουλειά και ξεχάστηκα, και με ξαναπήρε εκείνη στις εννιά η ώρα το βράδυ, το σήκωσα, μιλήσαμε γρήγορα, γιατί πάλι είχα δουλειά, για να μου πει «Μαμά, θα αργήσουμε. Έχω ξεχάσει τα κλειδιά, οπότε θα χτυπήσω, μην τρομάξεις, εγώ θα ‘μαι».
Ήταν μια συνομιλία που κράτησε λιγότερο από ένα λεπτό. Αλλά το κλείσαμε στα γρήγορα, γιατί είχα δουλειά. Πού να φανταζόμουνα ότι… (σταματάμε για λίγο τη συνομιλία μας). Πού να φανταζόμουνα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που την άκουγα… Τελοσπάντων, αυτές οι δύο κλήσεις της, η μία, η αναπάντητη κι η άλλη, η βιαστική, είναι τα δύο πράγματα που πάντα θα με στοιχειώνουν…
Θα έδινα τα πάντα να άλλαζα εκείνα τα τηλεφωνήματα! Όπως και το ότι συζητούσαμε για εκείνη την εκδρομή, που λέγαμε μήπως να μην πάει… Είναι τα πράγματα που θα έδινα τα πάντα, για να τ’ αλλάξω!
Για πόσο χρονικό διάστημα μετά το δυστύχημα, ήλπιζες πως ίσως θα ζούσε η Μάρθη;
Την Πέμπτη μού ερχόταν φευγαλέα στο μυαλό ότι μπορεί και να έχει πεθάνει. Και το ‘διωχνα αμέσως! Το έδιωχνα από τη σκέψη μου. Έβαζα τη λογική μου κάτω κι έλεγα: «Μα, ακόμη γίνονται έρευνες». Αλλά την Παρασκευή, που χτύπησε το τηλέφωνο απ’ την αστυνομία και μας είπαν ότι ταυτοποιήθηκε… Αλλά πάλι κι εκεί, εγώ είπα: «Δεν γίνονται λάθη στις ταυτοποιήσεις; Ίσως έγινε λάθος!». Ήθελα, για λίγο, να πιστέψω πως έγινε λάθος, καταλάβατε; Αλλά, δεν έγινε λάθος…
Διαμένεις μόνιμα στη Θεσσαλονίκη, σωστά;
Σωστά.
Επειδή πηγαινοέρχεσαι συχνά στην Αθήνα, πώς μετακινείσαι τα τελευταία δύο χρόνια;
Με το αεροπλάνο. Και χρειάστηκε, μία δυο φορές, να χρησιμοποιήσω αυτοκίνητο.
Σε τρένο δεν θα ξαναμπείς;
Ούτε στο μετρό της Θεσσαλονίκης δεν μπαίνω! Δεν θέλω να ξαναμπώ σε τρένο, όχι. Όχι από φόβο -αν και είναι επικίνδυνα- αλλά επειδή δεν το αντέχω. Ούτε μπροστά από τον σιδηροδρομικό σταθμό δεν θέλω να περνάω. Προτιμώ να κάνω έναν ολόκληρο κύκλο, προκειμένου να αποφύγω να δω τις γραμμές των τρένων…
