“Δεν μπορώ πια να ζήσω μακριά σου. Η μόνη παρηγοριά είναι το γράμμα σου”: Τα ερωτικά γράμματα του Μίκη Θεοδωράκη στην αιώνια αγαπημένη του Μυρτώ Αλτίνογλου.

Ο Μίκης Θεοδωράκης, ο οποίος πέθανε στα 96 του χρόνια, έζησε μια γεμάτη ζωή η οποία σφραγίστηκε από ένα μεγάλο έρωτα.

Αν και ο ίδιος δεν προέβαλε την προσωπική του ζωή, είχε πάντοτε στο πλευρό του την αγαπημένη του Μυρτώ Αλτίνογλου, η οποία είναι γιατρός και σήμερα είναι 94 ετών.

Ποια είναι η Μυρτώ Αλτίνογλου

Μαζί με τη Μυρτώ Αλτίνογλου, ο Μίκης Θεοδωράκης, απέκτησε τα δύο παιδιά του, τον Γιώργο και τη Μαργαρίτα και πολλά από τα τραγούδια του ήταν αφιερωμένα στην ίδια.

Όταν ο πατέρας της, ο οποίος ήταν καθηγητής και πρόσφυγας από τη Σμύρνη έμαθε ότι η κόρη του έβγαινε με τον Θεοδωράκη δεν είχε αντίρηση. Ωστόσο, όταν η κόρη του, του είπε ότι ο φίλος της σκοπεύει να γίνει μουσικός, εκείνος απογοητεύτηκε.

Οι δυο τους παντρεύτηκαν από την προκαταβολή που εισέπραξε ο Μίκης Θεοδωράκης για την ταινία “Ξυπόλητο τάγμα”, ύψους 5.000 δραχμών.

Η ζωή τους ήταν δύσκολη στο ξεκίνημα.

Παρά τις δυσκολίες όμως δεν έχαναν το κέφι τους και την αισιοδοξία τους.

Όταν ο Μίκης Θεοδωράκης πήρε υποτροφία για σπουδές στο Conservatoire στο Παρίσι το 1954, η σύζυγός του Μυρτώ τον ακολούθησε και εργάστηκε εκεί ως γιατρός.

Οι δυο τους επέστρεψαν στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ‘60.

Η αγάπη του Μίκη Θεοδωράκη με τη Μυρτώ, φωτίστηκε από ένα βιβλίο, το “Πολυαγαπημένη μου Μυρτώ” της Μαργαρίτας Ισηγόνη (εκδ. Λιβάνη, 2006), μια συλλογή της νεανικής, ερωτικής αλληλογραφίας τους. Σε αυτό, ο Μίκης Θεοδωράκης έγραφε για το κορίτσι του και για το “γλυκό χαμόγελο, τα παιδιάστικα μάτια με τις αιφνίδιες λάμψεις… με τη μεγαλύτερη φινέτσα και χάρη…”.

Και εκείνη του έγραφε ότι περιμένει πώς και πώς να τον ξαναδεί.

Γράφει η συγγραφέας στο βιβλίο της:

Πίσω από κάθε μεγάλο άνδρα υπάρχει πάντα μια μεγάλη γυναίκα;

Στην περίπτωση του Mίκη Θεοδωράκη αυτό είναι γεγονός. Mια μεγάλη αλήθεια με το όνομα Mυρτώ Aλτίνογλου. Tο κορίτσι εκείνο με το “γλυκό χαμόγελο, τα παιδιάστικα μάτια με τις αιφνίδιες λάμψεις… με τη μεγαλύτερη φινέτσα και χάρη…” “Mια μορφή φαντασίας και ονείρου που είχε έρθει περήφανα και ξαφνικά να κατακτήσει την ύπαρξή μου όμοια με τα παράξενα κι ανεξήγητα στοιχειά της Φύσης, σαν Φως και σαν Xαρά…” Tο κορίτσι το προικισμένο και με σπάνια χαρίσματα, φιλομάθεια, εργατικότητα, οργανωτικότητα, πειθαρχία, δυναμισμό, επιμονή, υπομονή – κληρονομιά από το λίκνο του πολιτισμού, τη Mικρασία, πατρίδα των γονιών της.

Tο τέλειο συμπλήρωμά του. Έτσι, με τη βαθιά της αγάπη και αφοσίωση θα σταθεί ο στυλοβάτης του στη μακριά, επίπονη οδύσσεια από απίθανα, τραγικά γεγονότα που συγκλόνισαν τη ζωή του στο ξεκίνημά της, μέχρι τον πολυπόθητο γάμο τους. Mια πραγματική, απίστευτη ιστορία, βγαλμένη από τη νεανική, ερωτική αλληλογραφία του ζευγαριού.

“…Δεν μπορώ πια να ζήσω μακριά σου. Η μόνη παρηγοριά είναι το γράμμα σου. Η έγνοια μήπως σου συμβαίνει τίποτα με σκοτώνει… Κάθε στιγμή σε θυμάμαι και ανησυχώ. (…)

Ελπίζω πια αυτός να είναι ο τελευταίος μας χωρισμός και πως, όταν συναντηθούμε, θα παντρευτούμε! Όλες οι μέρες μου περνούν με τη σκέψη τη δική σου. Όλες τις νύχτες είμαστε πάντα μαζί! Δε συλλογίζομαι τίποτε άλλο παρά πότε θα γυρίσεις. Τότε μόνο θ’ αρχίσω πάλι να ζω πραγματικά. Μη με ξεχνάς· θέλω να ’σαι σίγουρος για μένα και να με θυμάσαι όπως και εγώ”.

“Θεωρώ ότι και η εκκλησία είναι μια μορφή εξουσίας” εξομολογείται η Μυρτώ Αλικάκη.

Με αφορμή την επιτυχημένη σειρά του MEGA, Μαύρο Ρόδο παραχώρησε συνέντευξη η Μυρτώ Αλικάκη στο περιοδικό Τηλεθεατή και την δημοσιογράφο Χρύσα Παχούμη. Μέσα σε όλα, δε, η αγαπημένη μας ηθοποιός αναφέρθηκε στη δική της σχέση με την θρησκεία καθώς και τον μοναστικό βίο.

Η σχέση σας με τη θρησκεία;

Θα έλεγα ότι δεν έχω σχέση με όλα αυτά. Δεν νιώθω ότι είμαι πιστή. Δεν νιώθω πως έχω ανάγκη να ασπάζομαι κάποια θρησκεία. Προφανώς, όλοι οι άνθρωποι έχουμε υπαρξιακές ανησυχίες και κάπως προσπαθούμε να τις ησυχάσουμε. Εμένα ο τρόπος μου δεν είναι η θρησκεία για να αντιμετωπίσω τον φόβο του θανάτου ή τους υπαρξιακούς μου φόβους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πιστεύω πως μέσα στους κόλπους της εκκλησίας υπάρχουν πολλοί, σημαντικοί και πολύ φωτισμένοι άνθρωποι. Γενικά, θεωρώ ότι και η εκκλησία είναι μια μορφή εξουσίας, άρα πολλές φορές οι άνθρωποι που βρίσκονται εκεί, δεν υποκινούνται από τα αγαθότερα κίνητρα.

Ο μοναστικός βίος πολύ συχνά είναι μια καταφυγή από μια ζωή που έχει ταλαιπωρήσει έναν άνθρωπο;

Είναι κάτι που βλέπουμε στο «Μαύρο ρόδο» και με τη Φιλαρέτη και με την Κασσιανή, αλλά και κάποιες κουβέντες που λένε οι υπόλοιπες καλόγριες. Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει ζήσει οδυνηρές καταστάσεις και στη μοναστική ζωή να βρίσκει ανακούφιση.

40 μέρες πέρασαν από το μεσημέρι της 9ης Απριλίου που ο Γιώργος Καραίβάζ έπεσε νεκρός από τις σφαίρες αγνώστων λίγα μέτρα μακριά από το σπίτι του, στον Άλιμο, συγκλονίζοντας το πανελλήνιο.

Χθες το απόγευμα, στενοί συγγενείς, φίλοι και συνεργάτες βρέθηκαν στον τόπο όπου άφησε την τελευταία του πνοή, στο τρισάγιο στη μνήμη του δημοσιογράφου ενώ σήμερα τελέστηκε στον ιερό ναό της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας, στον Άλιμο το μνημόσυνο.

Η ταφή του είχε γίνει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στη Δράμα και λόγω της πανδημίας, πολλοί φίλοι και συνάδελφοι του, δεν είχαν καταφέρει να πουν το τελευταίο «αντίο» στον αδικοχαμένο δημοσιογράφο. Συγγενείς, φίλοι και συνεργάτες συλλυπήθηκαν τη σύζυγο και τον γιο του. Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, συνομίλησε με την χήρα και τον γιο του Γιώργου Καραϊβάζ, ενώ το παρών έδωσαν αστυνομικοί και δημοσιογράφοι και φυσικά οι συνεργάτες του, από την εκπομπή «Αλήθειες με την Ζήνα».

«Βρήκαμε μια μεγάλη, ανοιχτή αγκαλιά από όλους τους ανθρώπους σε όλη την Ελλάδα. Ανθρώπους απλούς, που αγάπησαν τον Γιώργο μέσα από τα λόγια του, μέσα από τα κείμενά του. Ακόμα βρήκαμε αγάπη από όλους όσοι είχαν συνεργαστεί με τον Γιώργο και στο παρελθόν και σήμερα» δήλωσε η Στάθα Αλεξανδροπούλου.

Στο δρόμο πληροφορήθηκε τον θάνατο του ομογενούς Κωνσταντίνου Κατσίφα η υπουργός Πολιτισμού Μυρσίνη Ζορμπά, η οποία παρέστη και κατέθεσε στεφάνι στους Βουλιαράτες.

Οπως έγραψε στο facebook η κα. Ζορμπά, πληροφορήθηκε πως κάποιος ομογενής με καλάσνικοφ «είχε απειλήσει» το πρωι να πυροβολήσει «θεωρώντας οτι η συμφωνια των δυο κυβερνησεων να αποκαταστησουν τη μνημη των νεκρων ηταν προδοσια. Καμια ελληνικη σημαια δεν κατεβηκε, ολες ηταν υψωμενες» σημείωσε.

Η ανάρτηση της Μυρσίνης Ζορμπά:

«Σημερα στο νεκροταφειο πεσοντων στους Βουλιαρατες κοντα στην Κλεισουρα για να τιμησουμε τους Ελληνες πεσοντες. Ημερα μνημης στον τοπο που επεσαν. Πυκνη συγκινηση αναμεσα στα βουνα που πολεμησαν με πατριωτισμο εναντιον του φασισμου. Παντου ελληνικες σημαιες, παροντες εκπροσωποι της ελληνικης και αλβανικης κυβερνησης, η πρεσβης της Ελλαδας, βουλευτες, δημαρχοι, πληθος κοσμου και παιδια του σχολειου. Δοξολογια, καταθεση στεφανων, ομιλια της πρεσβεως, εθνικος υμνος Ελλαδας και Αλβανιας, ποιηματα παιδιων. Φυγαμε στις τρεις το μεσημερι χωρις να εχει υπαρξει καμια ανησυχια. Στο μεταξυ ειχαμε πληροφορηθει οτι καποιος ομογενης με καλασνικοφ ειχε απειλησει το πρωι να πυροβολησει θεωρωντας οτι η συμφωνια των δυο κυβερνησεων να αποκαταστησουν τη μνημη των νεκρων ηταν προδοσια. Καμια ελληνικη σημαια δεν κατεβηκε, ολες ηταν υψωμενες. Μετα τις 3μμ στο δρομο της επιστροφης πληροφορηθηκαμε οτι ο ομογενης περικυκλωθηκε, η αστυνομια του ζητησε να παραδοθει, δεν παραδοθηκε και τον σκοτωσαν. Ηταν ενα τραγικο συμβαν που κανεις μας σημερα ολο το πρωι, μεσα στην ατμοσφαιρα συγκινησης που επικρατουσε, δεν μπρουσε να φανταστει.

facebook

Σε μια ιδιαίτερα επικριτική δήλωση για τους εορτασμούς της 25ης Μαρτίου προχώρησε η πρώην Υπουργός Πολιτισμού.