Ευχαριστώ: Μια λέξη ευγνωμοσύνης που πρέπει να λέμε κάθε μέρα γιατί η ζωή δεν έχει δεδομένα

Να μετράς τις ευλογίες σου. Καθημερινά. Να είσαι ευγνώμων για τα μικρά γιατί, δια μέσω τους, φτάνεις στα μεγάλα.

‘Μεγάλα’ δεν σημαινει απαραίτητα και ακριβά. Μπορεί να ακούγεται κλισέ αλλά, ναι, τα καλύτερα πράγματα στη ζωή είναι δωρεάν. Η ευτυχία βιώνεται, δεν αγοράζεται, έτσι φρόντισε να ζεις στη στιγμή, να εισπνέεις κάθε μόριο από τον αιθέρα της, είτε κάθεσαι, είτε στέκεσαι, είτε περπατάς, είτε τρέχεις. Η ζωή σου δίνεται μόνο όταν της δωθείς εσυ πρώτος, απόλυτα και ολοκληρωτικά.

Γιατί πρέπει να λέμε “ευχαριστώ” κάθε μέρα

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Οι περιορισμοί στη ζωή, ανεξαρτήτως αν είναι ενδογενείς ή εξωγενείς, βλάπτουν την όλη εμπειρία του να ζεις. Γιατί το να ζεις είναι εμπειρία, μοναδική μάλιστα, και όχι διαδικασία ρομποτική, οπως οι πλείστοι το βιώνουν. Μην αφήσεις κανέναν να σου πει το αντίθετο. Από την ώρα που ξυπνάμε μέχρι την ώρα που πάμε να κοιμηθούμε, έχουμε στη διάθεση μας μια χούφτα ωρες, οι οποίες κρύβουν μέσα τους άπειρους εμπειρικούς συνδυασμούς.

Κοίτα να αξιοποιήσεις σοφά αυτές σου τις ώρες. Αν τις αφήσεις να περάσουν στο έτσι, κούφιες και νεκρές, θα έχεις θυσιάσει όλες εκείνες τις ευκαιρίες που θα σου επέτρεπαν να ζήσεις τη ζωή σαν την εμπειρία που είναι, την εμπειρία που της αξίζει.

Τι αποτρέπει όμως τους παραπάνω από το να ζουν μια ζωή γεμάτη, μια ζωή ολοκληρωμένη, ζωή γεμάτη εμπειρίες; Οι αρνητικές σκέψεις, να τι. Η λανθασμένη πεποίθηση του ότι δεν μπορούν να πετύχουν τους στόχους τους, ξεχνόντας την ίδια στιγμή πως, μόνο και μόνο που ζουν και αναπνέουν, κι αυτό επίτευξη στόχου είναι, από τις μεγαλύτερες μάλιστα.

Η ζωή δεν σηκώνει αρνητισμό, θέλει θετικότητα. Κι αυτό, γιατί η τελευταία είναι το καύσιμο για να πάει κάποιος παρακάτω, να σπάσει την παράλυση που επιφέρει ο αρνητισμός και να αρχίζει να ζει, να μιλά, να γελά, να αστειεύεται, να αγκαλιάζει, να κάνει έρωτα, και γενικά όλα εκείνα που πρέπει να κάνει για να τιμά τον τίτλο του ως άνθρωπος πάνω σε αυτή τη γη. Γιατί, αν δεν τα κάνει όλα αυτά, τότε ποιός ο λόγος της ύπαρξης του; Γιατί να ζει;

Πίσω στις ευλογίες. Να τις μετράς. Καθημερινά, και με ευλάβεια. Μόνο έτσι θα συνειδητοποιήσεις πως ήδη έχεις στην κατοχή σου ότι ακριβώς χρειάζεσαι για να πας παρακάτω, να ταξιδέψεις στους συναρπαστικούς αιθέρες της ζωής, πάντα ψηλά, πάντα μπροστά.

Έτσι είναι η ζωή. Και την βιώνουμε καθημερινά, στιγμή προς στιγμή.

Ευχαριστώ: Μια λέξη ευγνωμοσύνης που πρέπει να λέμε κάθε μέρα γιατί η ζωή δεν έχει δεδομένα

Να μετράς τις ευλογίες σου. Καθημερινά. Να είσαι ευγνώμων για τα μικρά γιατί, δια μέσω τους, φτάνεις στα μεγάλα.

‘Μεγάλα’ δεν σημαινει απαραίτητα και ακριβά. Μπορεί να ακούγεται κλισέ αλλά, ναι, τα καλύτερα πράγματα στη ζωή είναι δωρεάν. Η ευτυχία βιώνεται, δεν αγοράζεται, έτσι φρόντισε να ζεις στη στιγμή, να εισπνέεις κάθε μόριο από τον αιθέρα της, είτε κάθεσαι, είτε στέκεσαι, είτε περπατάς, είτε τρέχεις. Η ζωή σου δίνεται μόνο όταν της δωθείς εσυ πρώτος, απόλυτα και ολοκληρωτικά.

Γιατί πρέπει να λέμε “ευχαριστώ” κάθε μέρα

Οι περιορισμοί στη ζωή, ανεξαρτήτως αν είναι ενδογενείς ή εξωγενείς, βλάπτουν την όλη εμπειρία του να ζεις. Γιατί το να ζεις είναι εμπειρία, μοναδική μάλιστα, και όχι διαδικασία ρομποτική, οπως οι πλείστοι το βιώνουν. Μην αφήσεις κανέναν να σου πει το αντίθετο. Από την ώρα που ξυπνάμε μέχρι την ώρα που πάμε να κοιμηθούμε, έχουμε στη διάθεση μας μια χούφτα ωρες, οι οποίες κρύβουν μέσα τους άπειρους εμπειρικούς συνδυασμούς.

Κοίτα να αξιοποιήσεις σοφά αυτές σου τις ώρες. Αν τις αφήσεις να περάσουν στο έτσι, κούφιες και νεκρές, θα έχεις θυσιάσει όλες εκείνες τις ευκαιρίες που θα σου επέτρεπαν να ζήσεις τη ζωή σαν την εμπειρία που είναι, την εμπειρία που της αξίζει.

Τι αποτρέπει όμως τους παραπάνω από το να ζουν μια ζωή γεμάτη, μια ζωή ολοκληρωμένη, ζωή γεμάτη εμπειρίες; Οι αρνητικές σκέψεις, να τι. Η λανθασμένη πεποίθηση του ότι δεν μπορούν να πετύχουν τους στόχους τους, ξεχνόντας την ίδια στιγμή πως, μόνο και μόνο που ζουν και αναπνέουν, κι αυτό επίτευξη στόχου είναι, από τις μεγαλύτερες μάλιστα.

Η ζωή δεν σηκώνει αρνητισμό, θέλει θετικότητα. Κι αυτό, γιατί η τελευταία είναι το καύσιμο για να πάει κάποιος παρακάτω, να σπάσει την παράλυση που επιφέρει ο αρνητισμός και να αρχίζει να ζει, να μιλά, να γελά, να αστειεύεται, να αγκαλιάζει, να κάνει έρωτα, και γενικά όλα εκείνα που πρέπει να κάνει για να τιμά τον τίτλο του ως άνθρωπος πάνω σε αυτή τη γη. Γιατί, αν δεν τα κάνει όλα αυτά, τότε ποιός ο λόγος της ύπαρξης του; Γιατί να ζει;

Πίσω στις ευλογίες. Να τις μετράς. Καθημερινά, και με ευλάβεια. Μόνο έτσι θα συνειδητοποιήσεις πως ήδη έχεις στην κατοχή σου ότι ακριβώς χρειάζεσαι για να πας παρακάτω, να ταξιδέψεις στους συναρπαστικούς αιθέρες της ζωής, πάντα ψηλά, πάντα μπροστά.

Έτσι είναι η ζωή. Και την βιώνουμε καθημερινά, στιγμή προς στιγμή.

Συνωστισμός, συνθήματα, καπνογόνα και πυροτεχνήματα για έναν πρώην παίκτη ριάλιτι. Τι λέει αυτό για την ελληνική κοινωνία;

To Survivor κάνει χρυσές δουλειές. Τα νούμερα τηλεθέασης το αποδεικνύουν και το «πάρτι» που στήνεται στο Twitter σε κάθε επεισόδιο το επιβεβαιώνει. Και γιατί μιλάμε για μια αλυσίδα που δύσκολα σπάει, το Twitter και γενικότερα τα social media, δίνουν με τη σειρά τους τροφή στα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης, μικρά και μεγάλα, με ειδησούλες του τύπου «άγρια κόντρα μεταξύ του Χ και του Ψ».

Ακόμα και εκπομπές από ανταγωνιστικά κανάλια, αφιερώνουν αρκετό χρόνο στο ριάλιτι επιβίωσης με αναλύσεις που θα ζήλευαν και οι ειδικοί του Sky Sports. Γιατί; Γιατί πουλάει. Αυτή είναι η μία και μοναδική αλήθεια και κάθε κείμενο, κουβέντα ή αντιπαράθεση που δημιουργείται γύρω από το Survivor, οφείλει να ξεκινά και να καταλήγει εκεί. Ας το παραδεχτούμε, μας αρέσει να βλέπουμε ανθρώπους να μοχθούν για το φαγητό τους, να ζουν σε ένα περιβάλλον με εντάσεις, με ψεύτικες ή και αληθινές διαπροσωπικές σχέσεις που χτίζονται σε ένα επεισόδιο και διαλύονται στο επόμενο. Δεν είναι κακό. Η αρχή της βελτίωσής μας ως άτομα, βρίσκεται στην παραδοχή.

Το συγκεκριμένο ριάλιτι ήρθε σε μια εποχή που το τηλεοπτικό κοινό ήταν έτοιμο για όλα. Είχε ανοίξει τα χέρια του με σκοπό να αγκαλιάσει ένα προϊόν που θα το έκανε να κρύψει τα προβλήματα και τις ανησυχίες του κάτω από το χαλί. Έτσι, μια μεγάλη μερίδα των Ελλήνων, αφιέρωσε το χρόνο του μπροστά από μια οθόνη για να ξεχάσει τον κορονοϊό, τα κρούσματα και τα μέτρα για τον περιορισμό της διάδοσής του.

Μια ωραία, εξωτική παραλία, «διάσημοι», «άσημοι», αγωνίσματα και τσακωμοί. Αυτό είναι το πακέτο που αγοράσαμε και εξακολουθούμε να αγοράζουμε. Μέσα από αυτό το πακέτο, ξεπήδησε ο Τζέιμς Καφετζής και να είστε σίγουροι, καμία επιλογή της παραγωγής για το ποιος θα πάρει μέρος στο Survivor, δεν είναι τυχαία. Μετά την αποχώρησή του, προέκυψε μια πραγματικά σημαντική είδηση που σχετίζεται με το ριάλιτι αλλά παράλληλα δεν έχει καμία σχέση με αυτό. Στη Ρόδο, λέει, επικράτησε συνωστισμός κατά την υποδοχή του.

​

Μια τέτοια εικόνα είναι αρκετή να μας ανησυχήσει αλλά, πραγματικά, δεν ξέρουμε για ποιο λόγο πρέπει να προβληματιστούμε περισσότερο. Για τον συνωστισμό εν μέσω πανδημίας ή για τον λόγο που αποφάσισε ο κόσμος να συγκεντρωθεί; Ας επιλέξουμε το safe μονοπάτι: και για τα δύο. Παρά τις συστάσεις της οικογένειας του Τζέιμς (όπως διαβάζουμε), ο κόσμος τον υποδέχτηκε με καπνογόνα, συνθήματα και πυροτεχνήματα. Οι δακρυϊκοί αδένες στα μάτια του Τζιοβάνι ίσως και να ενεργοποιήθηκαν. Αν δει κάποιος τις φωτογραφίες, τις πραγματικές και όχι αυτές στο παραπλανητικό κείμενο του Provocateur, ενδέχεται να χτυπήσει το κεφάλι του στον τοίχο.

«Εδώ αποδεικνύεται η μεγάλη δύναμη της τηλεόρασης, που ξέρει να πετάει τη μπάλα έξω για καθυστέρηση και ενώ τραβάμε και έχουμε χιλιάδες προβλήματα, μάς κάνει σημαντικό κάτι που είναι στον χώρο της ψυχαγωγίας και της παρατήρησης. Και όλα αυτά τα λέω με εκτίμηση στον Τζέιμς που τον θεωρώ νικητή, έχει την αγάπη μας την εκτίμησή μας, αλλά μη χάσουμε τα αβγά και τα πασχάλια ότι όλα είναι λυμένα και ενθουσιασμένη η νεολαία λέει “αού αού αού”. Αυτό είναι ένα φάουλ, όχι των παιδιών, αλλά εγγενής αδυναμία της τηλεόρασης που το παίρνει το αναγορεύει και το κάνει κεντρικό και μας πετάει μέσα στη λήθη των υπαρκτών προβλημάτων». Αυτό ήταν το σχόλιο του Ανδρέα Μικρούτσικου. Η πρώτη σκέψη που θα κάνετε, θα έχει να κάνει με τον ίδιο και το πόσο βοήθησε με τα προγράμματα που παρουσίασε στο παρελθόν, παρόμοιες εικόνες και καταστάσεις να μοιάζουν λογικές. Δεκτό. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι τα ίδια λόγια βγήκαν από το στόμα ενός ανθρώπου που δεν έχει εμφανιστεί ποτέ στο γυαλί. Πόσο άδικο έχει;

Τι μας λέει η υποδοχή του Τζέιμς στη Ρόδο για την ελληνική κοινωνία; Γουστάρουμε ριάλιτι, μας αρέσει η ταύτιση με τα άτομα που συμμετέχουν σε αυτά, καταναλώνουμε ό,τι μας προσφέρουν, έχουμε ανάγκη τα «κακά» προγράμματα και το βασικότερο, συνειδητοποιούμε ότι η τηλεόραση συνεχίζει να καθορίζει τις προτεραιότητες, τον συναισθηματισμό και τις πράξεις μας. Πράξεις καλές, κακές, χαζές, έξυπνες, εύστοχες ή άστοχες. Και δυστυχώς, αυτός που μας το υπενθύμισε, είναι ένα πρώην γρανάζι αυτού του μηχανισμού που συνεχίζει να κυριεύει τη ζωή μας σε άψογο συγχρονισμό με το διαδίκτυο.

Πηγή: provocateur

Την κατάργηση της απαράδεκτης ΚΥΑ για την πυροπροστασία με την οποία το κράτος μεταφέρει όλη την ευθύνη στον λαό, ζητά με ανακοίνωση της, η δημοτική παράταξη Λαϊκή Συσπείρωση Ωρωπού, εξαπολύοντας ταυτόχρονα «βολές» κατά της δημοτικής αρχής, η οποία απέφυγε να θέσει το θέμα σε συζήτηση και τώρα «τρέχει» πίσω από τις εξελίξεις.

Συγκεκριμένα στην ανακοίνωση Λαϊκή Συσπείρωση Ωρωπού, καταγγέλλει τη δημοτική Αρχή Ωρωπού, η οποία, στην προσπάθειά της να αποφύγει οποιαδήποτε συζήτηση για την απαράδεκτη ΚΥΑ που μεταφέρει την ευθύνη της πυροπροστασίας στις πλάτες της λαϊκής οικογένειας, θέτει σχετικό της ψήφισμα σε δια περιφοράς «τηλεφωνική» ψηφοφορία.

Ειδικότερα στην ανακοίνωση της, σημειώνει:

Αφού αγνόησε δύο (2) φορές αιτήματα της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ για να συζητηθεί το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο (με ανακοίνωση – ερώτηση στη συνεδρίαση της 4-4-2024, αλλά και στις 25-4-2024 στη συνεδρίαση λογοδοσίας), αρνούμενη να λάβει θέση, ξαφνικά «συνειδητοποίησε» ότι αυτό έχει χαρακτήρα κατεπείγοντος, καλώντας τους δημοτικούς συμβούλους να τοποθετηθούν με «ΝΑΙ» ή «ΟΧΙ» σε ένα ψήφισμα – παράκληση προς την κυβέρνηση, για να «αναστείλει» την εφαρμογή της ΚΥΑ.

Να θυμίσουμε ότι με την εν λόγω ΚΥΑ μεταφέρεται στους ιδιοκτήτες σπιτιών που βρίσκονται μέσα ή κοντά σε δάσος η ευθύνη της προστασίας τους σε περίπτωση πυρκαγιάς στο δάσος. Ειδικότερα, τους υποχρεώνει να εκδώσουν με δικά τους έξοδα έντυπο «Αξιολόγησης Επικινδυνότητας και Τεχνικής Έκθεσης αρμόδιου τεχνικού επιστήμονα», καθώς και να λάβουν όλα τα μέτρα που προβλέπουν οι διατάξεις όπως «….την πρόσβαση στο ακίνητο, τη δημιουργία ζωνών προστασίας, την αποθήκευση υλικών, τον τακτικό καθαρισμό και την εκπόνηση Σχεδίου Προετοιμασίας Εκκένωσης…”. Εν ολίγοις, το κράτος μεταφέρει όλη την ευθύνη στους ιδιοκτήτες αυτών των σπιτιών αποποιούμενο εκ των προτέρων τις δικές του τεράστιες ευθύνες.

Πρόκειται, δηλαδή, για την αποθέωση της ατομικής ευθύνης και της αντιμετώπισης της προστασίας της ζωής και της περιουσίας της λαϊκής οικογένειας στη λογική του «κόστους – οφέλους».

Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ έχει ήδη ξεκινήσει η αντιπυρική περίοδος, και παρά την πικρή πείρα των τελευταίων ετών, συνεχίζεται η αντιεπιστημονική διάσπαση της διαχείρισης των δασών, με τον διαχωρισμό της πρόληψης από την κατάσβεση.

Οι ελλείψεις ανθρώπινου δυναμικού στις αρμόδιες υπηρεσίες είναι τραγικές. Για παράδειγμα, στη Δασική Υπηρεσία, οι κενές θέσεις μόνιμου και ειδικευμένου επιστημονικού και λοιπού προσωπικού είναι κατά μέσο όρο το 70% των αναγκαίων. Λείπουν περίπου 1.500 θέσεις δασολόγων. Λείπουν 10.000 δασεργάτες. Περίπου 4.000 είναι οι κενές οργανικές θέσεις των πυροσβεστών. Η χρηματοδότηση είναι ανύπαρκτη, ενώ στην Πυροσβεστική Υπηρεσία τα μέσα καταστολής είναι κατά μέσο όρο το 1/3 αυτών που χρειάζονται για αποτελεσματική καταστολή, ενώ οι ελλείψεις σε μόνιμο προσωπικό είναι περίπου ανάλογες και η χρηματοδότηση χαμηλότερη από τις ανάγκες.

Ο αντιπυρικός σχεδιασμός και ιδιαιτέρα η οργάνωση των επίγειων δυνάμεων είναι απαράδεκτα ελλιπής. Τα εναέρια μέσα, παρά το ότι βοηθούν, δεν μπορεί να αποτελούν το κύριο μέσο καταστολής, αφού λόγω των γεωμορφολογικών συνθηκών, της βλάστησης και των αντικειμενικών τους δυνατοτήτων, συμβάλλουν μόνο στην καθυστέρηση της εξέλιξης της πυρκαγιάς. Οι πυρκαγιές σβήνουν ολοκληρωτικά, από καλά εκπαιδευμένες επίγειες δυνάμεις που γνωρίζουν τις τοπικές συνθήκες του δάσους, που βρίσκονται διασπαρμένες μέσα στο δάσος και μπορούν σε σύντομο διάστημα να πλησιάσουν και να σβήσουν την κάθε πυρκαγιά πριν εξελιχθεί.

Η μόνη προετοιμασία του κρατικού μηχανισμού σε όλα τα επίπεδα, κυβέρνηση, περιφέρεια, δήμοι και στη περίπτωσή μας, του δήμου Ωρωπού είναι:

– Η δήλωση ενδιαφέροντος για παραγγελία νέων πυροσβεστικών αεροσκαφών, που αν και εφόσον ξεκινήσει η παραγωγή τους, το πρώτο θα έρθει το 2027 το νωρίτερο, αφού ακόμη δεν είναι εξασφαλισμένη ούτε καν η γραμμή παραγωγής τους από την καναδική εταιρεία.

– Ο εθελοντισμός.

– Η Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) των υπουργείων «Περιβάλλοντος και Ενέργειας», «Εσωτερικών» και «Πολιτικής Προστασίας» για την εφαρμογή του απαράδεκτου κανονισμού πυροπροστασίας ακινήτων, εντός και πλησίον δασικών εκτάσεων, με την οποία για άλλη μια φορά προσπαθεί να «βγάλει από πάνω της» την πολιτική ευθύνη για πιθανές νέες καταστροφές και να τη φορτώσει στα λαϊκά νοικοκυριά!

Απειλεί μάλιστα τους μικρούς και μεσαίους ιδιοκτήτες κατοικιών, ακινήτων κ.λπ. και την ίδια στιγμή, τους φορτώνει με πρόσθετα χαράτσια – πρόστιμα – και νέα βάρη, αφού θα πρέπει να πληρώσουν για την προβλεπόμενη τεχνική έκθεση πυροπροστασίας.

Η κυβέρνηση, μαζί με τους Δήμους, ακολουθώντας πιστά τις επιταγές της ΕΕ πετάει το μπαλάκι της «ατομικής ευθύνης», και με νόμο πλέον, μέσω της ΚΥΑ, αφού μεταφέρει στους ιδιοκτήτες σπιτιών που βρίσκονται μέσα ή κοντά σε δάσος, την ευθύνη της προστασίας των σπιτιών τους σε περίπτωση πυρκαγιάς στο δάσος αφενός, αφετέρου φορτώνει και τις υποστελεχωμένες από τεχνικό και επιστημονικό προσωπικό υπηρεσίες των δήμων, με πρόσθετο διοικητικό βάρος, ρίχνοντας όμως το «τυράκι» της είσπραξης των προστίμων, για όσους δεν υποβάλλουν την τεχνική έκθεση και δεν έχουν πάρει τα απαράδεκτα ισοπεδωτικά και ανεδαφικά μέτρα!

Με βάση τα παραπάνω, το ψήφισμα της Δημοτικής Αρχής Ωρωπού με το οποίο ζητά την «αναστολή» της εφαρμογής της ΚΥΑ, για να γίνει «διαβούλευση», ανακυκλώνει τις επικίνδυνες λογικές της διάσπασης της πυροπροστασίας και της  ατομικής ευθύνης. Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΩΡΩΠΟΥ τοποθετείται στην τηλεφωνική ψηφοφορία με «Παρών», διότι οι άμεσες ανάγκες απαιτούν:

– Την άμεση απόσυρση της απαράδεκτης KYA, που μεταφέρει ευθύνες και βάρη στους Δήμους και τους δημότες.

– Να διασφαλίσει το κράτος τις απαραίτητες υποδομές και εξοπλισμό κατάσβεσης, χωρίς επιβάρυνση των δημοτών.

– Την έγκαιρη και αναγκαία χρηματοδότηση μέσω του κρατικού προϋπολογισμού για τη διαχείριση και προστασία των δασών σε όλους τους εμπλεκόμενους κρατικούς φορείς για να μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της αντιπυρικής περιόδου.

– Την κάλυψη των τεράστιων αναγκών της Δασικής Υπηρεσίας και της Πυροσβεστικής με μόνιμο προσωπικό.