Blog Σελίδα 5708

Να φοβάσαι τον ώριμο και ήρεμο άνθρωπο

0

από την Χαρά Βλαχοδήμου

Μέσα στο πλήθος, ξεχωρίζει. Είναι αυτός που περπατάει με σιγουριά, δε προκαλεί με την εμφάνιση του αλλά η παρουσία του γίνεται αισθητή. Δεν τον βλέπεις, τον νιώθεις. Είναι αυτός που δεν κάνει θόρυβο στις παρέες, συχνά είναι λιγομίλητος με ένα βαθύ, εξονυχιστικό βλέμμα.

Ξέρει ότι τον κοιτάς αλλά δεν τον νοιάζει. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι η ουσία, όχι το τι θα πουν οι άλλοι. Κοιτάει πρώτα μέσα του και μετά «αγγίζει» τους ανθρώπους.

Έχει αγαπήσει και έχει αγαπηθεί. Ξέρει να μετατρέπει τον πόνο σε όπλο και να προχωράει μπροστά στηριζόμενος στις δικές του πλάτες. Δε φοβάται γιατί γνωρίζει πλέον πως όλα έχουν ένα τίμημα.

Αν έχεις τύχη και τον γνωρίσεις , θα είσαι σίγουρος πως έχεις βρει τον επίγειο άγγελο σου. Θα είναι ο ίδιος που θα σου δώσει φτερά για να πετάξεις και λόγο για να γυρίσεις πίσω. Ήρεμος, σιωπηλός, η γνώση του δεν έχει ανάγκη από φασαρία.

Είσαι σίγουρος ότι τον βρήκες, όταν νιώσεις το χάος σου να μπαίνει έστω και για λίγο σε τάξη. Ξέρει πώς να συμπεριφερθεί, πώς να χαϊδέψει τα καπρίτσια σου αλλά ταυτόχρονα και πώς να «σφαλιαρίσει» τους γερά θεμελιωμένους εγωισμούς σου. Τον θεωρείς δύσκολα προσεγγίσιμο αλλά έχει τα κουμπάκια του και αυτά είναι: Η αλήθεια και η διαφάνεια. Θα μπορέσεις να τον κερδίσεις αν αφήσεις στην ντουλάπα σου τις μάσκες και τον συναντήσεις «γυμνός» από δηθενιές.

Σιχαίνεται τις στρατηγικές και θα τον κατακτήσεις με το να τον κοιτάξεις στα μάτια και να ακουμπήσεις στα χέρια του, την αλήθεια σου. Θέλει να μάθει για τα όνειρα σου, τις πληγές, τις γρατζουνιές σου.

Δε τον ενδιαφέρουν τα ζώδια, τα ρούχα και τα μαγαζιά που κυκλοφορείς. Το μόνο που τον νοιάζει είναι να μάθει ποια είναι η δύναμή σου και ποια η αδυναμία σου. Κερδίζεται εύκολα αν είσαι άνθρωπος και αν του δείξεις πως δεν ήρθες για να παίξεις.

Είναι αρκετά ρεαλιστής και του αρέσει να περιτριγυρίζεται από ανθρώπους που δεν έχουν παραιτηθεί στο βωμό της επιφάνειας και του στ’αρχιδισμού. Ας φανταστούμε λοιπόν ότι είχες την τύχη και γνώρισες τον δικό σου ώριμο και ήρεμο άνθρωπο. Μη κάνεις το λάθος και νομίζεις πως επειδή εύκολα τον κατέκτησες, θα είναι τόσο εύκολο και να τον κρατήσεις.

Θέλει προσπάθεια, συνέπεια και συνεχή αναδιοργάνωση η ύπαρξη του στη ζωή σου. Το ότι είναι ήρεμος δε σημαίνει ότι δε ξέρει τα όρια του. Το ότι έχει μεγαλώσει πνευματικά δε σημαίνει ότι δεν έχει και τις γωνίες του.

Και πρόσεξέ με, οι δικές του γωνίες είναι σφυρηλατημένες από αίμα και πόνο. Δεν υπάρχει ώριμος άνθρωπος με εύκολο παρελθόν. Και αυτός που έχεις απέναντι σου έχει αποδεχτεί το παρελθόν του, έχει μάθει να φεύγει και να αφήνει πίσω του ότι δεν τον πάει μπροστά. Συνεπώς μη ξεγελαστείς οποιαδήποτε στιγμή και νομίσεις πως είναι δεδομένος.

Τα πιο ισχυρά όρια μπαίνουν αθόρυβα και οι πιο ισχυροί δεσμοί είναι οι αόρατοι. Αυτός ο άνθρωπος θα μείνει δίπλα σου επειδή θέλει να μείνει και όχι επειδή σε έχει ανάγκη. Ξέρει τι μπορεί να σου προσφέρει και τι του προσφέρεις εσύ. Σε αυτόν δεν χωράνε μικροπρέπειες, εγωισμοί και καβγάδες.

Μπορεί η υπομονή να είναι το δεύτερο του όνομα αλλά αν φτάσει στο αμήν, θα αφήσει πίσω του θρύψαλα και συντρίμμια. Όσο εύκολα σε αγάπησε, τόσο εύκολα θα σε βάλει και στη θέση σου. Εκεί που σε βρήκε.

Όλοι τον θέλουν στη ζωή τους αλλά λίγοι, στο τέλος, θα μπορέσουν να τον κρατήσουν. Και αυτό γιατί πιστεύει ακράδαντα πως δεν υπάρχει αφθαρσία στο συναίσθημα. Το σώμα ξεχνάει, η ψυχή όμως ποτέ! Μη τον χαράξεις και μη τον ξοδέψεις, λοιπόν.

Αν τύχει και βρεθεί στο δρόμο σου ένας τέτοιος άνθρωπος , μη προσπαθήσεις να του πασάρεις συμβιβασμούς, μετριότητες και «μέσους όρους». Ασυμβίβαστος, δεν προσπαθεί για τίποτα λιγότερο από το άπιαστο, το υπέροχο. Βάζει εύκολα τελεία σε ημιτελή καταστάσεις και βρώμικα συναισθήματα. Είναι θάλασσα και το ξέρει.

Μη φοβάσαι, μείνε ο εαυτός σου με όλες τις ατέλειες και τις πληγές σου. Μείνε η ποιότητα πίσω από την ταμπέλα. Το πρόσωπο πίσω από τη μάσκα. Φρόντισε λοιπόν, να είσαι το γνήσιο μέσα στις απομιμήσεις.

Και αν δε μπορείς να τον βρεις εσύ, να είσαι σίγουρος πως όντας ταγμένος στην αληθινή αγάπη, θα έρθει να σε βρει αυτός. Σου είναι αναγκαίος. Του ανήκεις. Το ξέρει και το ξέρεις.

[enallaktikidrasi]

Να φοβάσαι τη γυναίκα που κάνει τις αδυναμίες της ατού

0

Τις βλέπεις, τις αναγνωρίζεις πριν σου συστηθούν. Είναι οι γυναίκες εκείνες που κινούνται σε ένα χώρο και σκάνε νοερά πυροτεχνήματα· όχι επειδή είναι οι πιο όμορφες, όμορφες είναι πολλές. Ούτε επειδή είναι ψηλές ή αδύνατες. Δεν έχει σημασία η ηλικία ή το μορφωτικό τους επίπεδο. Δε μοιάζουν στα κορίτσια των περιοδικών, το ξέρουν και έχουν συμφιλιωθεί με την ιδέα από καιρό. Είναι όμως που μοιάζουν αλλιώτικες από τις άλλες με έναν τρόπο δικό τους, και που τα μάτια τους έχουν εκείνη τη σπάνια σπίθα που έχει το βλέμμα των ανθρώπων που η ευτυχία τους έχει πάψει να καθορίζεται από τη γνώμη των άλλων.

Οι γυναίκες αυτές έχουν χάρισμα. Γιατί ψεύτικη βλεφαρίδα και μεταξένιες τρέσες μπορούν να αγοράσουν πολλές. Είδες όμως να πουλάνε πουθενά χάρισμα; Δεν είδες. Και αυτές το ξέρουν το δώρο που τους χάρισε ο Θεός και το φέρουν περήφανες μαζί τους παντού.

Οι γυναίκες αυτές ξέρουν να κοιτάζουν ψηλά, όχι όμως αφ’ υψηλού. Κλαίνε πίσω από κλειστές πόρτες, αλλά δεν κλαίγονται. Έχουν να περηφανευτούν για πολλά, όμως δεν παριστάνουν τις σπουδαίες. Γιατί δεν τους ήρθαν όλα εύκολα ξέρεις, αλλά ακόμα κι έτσι τα κατάφεραν· και αν δε δούλεψε ο ένας τρόπος βρήκαν δεύτερο, και αν δε δούλεψε κι αυτός βρήκαν άλλους δέκα, αλλά δεν τα παράτησαν. Σιχαίνονται να τα παρατάνε.

Δεν ανταγωνίζονται τις άλλες γυναίκες, ανταγωνίζονται τον εαυτό τους, γιατί ξέρουν ποιες είναι και δε μασάνε το παραμυθάκι των media που τις θέλει τέλειες. Τι θα πει «τέλειο» δηλαδή; Ούτε έχουν ανάγκη την επιβεβαίωσή σου. Δεν ενδιαφέρονται αν τις εγκρίνεις, δεν ξεγυμνώνονται για μερικά like, δεν προκαλούν για να τις προσέξεις. Γιατί θα τις προσέξεις φίλε μου, θέλεις δε θέλεις. Και αν δεν τις γουστάρεις στην τελική, λίγο τις νοιάζει. Από επιβεβαίωση έχουν χορτάσει, άλλα ζητά η ψυχούλα τους.

Δεν εντυπωσιάζονται από ακριβά αυτοκίνητα και κοιλιακούς· Μπορεί να σου φαίνεται περίεργο, αλλά δεν κοστίζουν τέτοιες γυναίκες. Αξίζουν όμως όλα τα λεφτά του κόσμου. Δε θα τις ρίξεις με κομπλιμέντα και μεγάλα λόγια λοιπόν, άσε αυτά που ξέρεις. Αυτά εκεί που σε παίρνει. Πράξεις θέλουνε και μπέσα, γι’αυτό συνήθως μένουν μόνες τους και ο κύκλος τους είναι μικρός. Γιατί προτιμάνε τη μοναξιά από το να είναι με κάποιον που δε θαυμάζουν, που δεν τους συναρπάζει. Δεν έχουν καιρό για τέτοια. Άλλωστε οι αδύναμοι δεν καταφέρνουν να τις φέρουν βόλτα και, αργά ή γρήγορα, το βάζουν στα πόδια. Και αυτές οι γυναίκες, αν κάτι σιχάθηκαν στη ζωή τους, είναι η ανθρώπινη δειλία.

Και αν μια τέτοια γυναίκα πέσει στο κρεβάτι σου, μη μου περνιέσαι και για πολύ σπουδαίος. Δεν την κατάφερες φίλε μου, μη μπερδεύεσαι. Μόνη της σου δόθηκε. Και μη νομίζεις πως την κατέκτησες βλέποντάς την γυμνή· γιατί τέτοιες γυναίκες τις βλέπεις γυμνές μόνο όταν αγαπήσουν, και αυτές δεν αγαπάνε εύκολα. Δεν πέφτουν στην παγίδα του έρωτα, γιατί ο έρωτας περιλαμβάνει αιματηρά πάρε δώσε και αυτές δε γουστάρουν τις κενές δοσοληψίες που επιβάλει η ωμή λογική της σύγχρονης πραγματικότητας. Τις μάχες τους έχουν μάθει να τις επιλέγουν οι ίδιες, και για να πολεμήσουν για σένα πρέπει να σε θεωρήσουν τρόπαιο. Είσαι;

Και αν τις γνωρίσεις λίγο καλύτερα και φοβηθούν μήπως σε αγαπήσουν, λίγο πριν το «μαζί» θα σου βγάλουν τον χειρότερό τους εαυτό, τον απαιτητικό, τον ιδιότροπο. Θα σου πετάξουν όλα τα ελαττώματά τους φόρα παρτίδα, χωρίς να τις νοιάζει αν τις διώξεις. Αυτός είναι άλλωστε ο τρόπος τους να ξεχωρίζουν τους γενναίους. Γιατί αν φύγεις, σημαίνει πως έτσι κι αλλιώς θα την έκανες στα ζόρικα, οπότε ας ξεμπερδεύουν μια ώρα αρχύτερα. Δε θέλουν φρου-φρου και δηθενιές, ανθρώπους θέλουν να ξαποσταίνουν, γιατί κουράζει να είσαι τόσο δυνατός καμιά φορά. Ανθρώπους ισχυρούς, να τις βάζουν στη θέση τους με αγάπη όταν παραφέρονται.

Και αν έχεις την τύχη να σε αγαπήσει μία από αυτές τις γυναίκες, να την προσέχεις σαν θησαυρό. Γιατί μπροστά σου θα σταθεί γυμνή και άοπλη, κι εσύ θα πρέπει να την αγκαλιάσεις, καθώς η αδυναμία είναι κάτι που δεν έχει συνηθίσει. Για εσένα θα παλέψει μάχες που δεν έχεις φανταστεί και θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει τους δαίμονές της, οπότε μη την απογοητεύσεις. Γιατί είναι πολύ δύσκολο, ξέρεις, να ισορροπείς ανάμεσα σε ατσάλινο μυαλό και εύθραυστη καρδιά, αλλά όποτε χρειαστεί το καταφέρνουν και αυτό. Γιατί γυναίκες σαν και αυτές λυγίζουν, δε σπάνε. Και αν προσπαθήσεις να τις κομματιάσεις, καλύτερα ν’αρχίσεις να τρέχεις πριν ξανασταθούν όρθιες.

Επιμέλεια Κειμένου: Σοφία Καλπαζίδου

Συντάκτης: Φρόσω Μαγκαφοπούλου

Να φεύγεις από εκείνους που σε έχουν δεύτερη επιλογή

0

Στην εποχή της τόσης ποικιλίας αλλά και του συμβιβασμού υπερτερεί το δεύτερο. Για έναν από τους δύο έστω. Εκπτώσεις λοιπόν και αγοράζεις μανιωδώς μισό τιμής, κάτω του κόστους ότι βρεις σε ξεπούλημα, απλά για να γεμίσεις τη ”ντουλάπα”.

Με πράγματα που μπορεί και να μη χρειάζεσαι. Τι μπορεί δηλαδή, τα περισσότερα αν όχι όλα είναι άχρηστα. Τι να γίνει όμως που αυτά βρήκες;

Που μπορεί να πληρούσαν 2 από τα 5-10 που ήθελες αλλά αυτά βρέθηκαν μπροστά σου; Και αφού το πήρες απρόθυμα απόφαση ότι το 10 στα 10 δεν υπάρχει ή εσύ δε θα το βρεις, «ξεπουλάς». Από το τίποτα καλό και το 2. Καλά είμαστε. Και κάπως έτσι μένεις εγκλωβισμένος.

Να φεύγεις…

Από ότι δε σε αντιπροσωπεύει. Καταστάσεις και άτομα. Όταν βλέπεις ότι συμβιβάζεσαι με το λίγο ενώ θες πολύ περισσότερα. Να φεύγεις, από νοσηρές καταστάσεις, απ’ ότι σου χαλάει την ηρεμία. Όταν τριγυρνούν το μυαλό σου πολλά «γιατί». Κάτι δεν πάει καλά. Κανείς δεν είναι τρελός ή του μπαίνουν έτσι ιδέες. Όσο και αν προσπαθούν μερικοί να σε πείσουν για το αντίθετο γιατί τους συμφέρει. 

Να φεύγεις από τους δειλούς που σε έχουν δεύτερη επιλογή ή τρίτο άτομο.Από δανεικές αγκαλιές και χάδια. Μερικά αδηφάγα λεπτά που κλέβεις από μια άλλη ζωή. Γιατί δε σου ανήκει πραγματικά. Ποτέ δε σου ανήκε και δε θα γίνει ούτε τώρα ούτε ποτέ. Το ξέρεις αλλά δε θες να το δεις. Είναι τελικά η μοναξιά που σε πειράζει; Αφού και πάλι μόνος είσαι! 

Να φεύγεις όταν δεν έχουν χρόνο για σένα και προσπαθούν να σε στριμώξουν στο πρόγραμμα τους. «Να παρακαλάς» να σαι στη ζωή τους ενώ δεν έχει θέση για σένα. Γιατί σ’ αυτή τη ζωή δεν παίρνεις ότι δίνεις. Αλλά παίρνεις ότι ζητάς. Αν δε ζητάς πολλά και δε βάζεις τον εαυτό σου ψηλά, κανείς δε θα το κάνει για σένα. Αν κάνεις εκπτώσεις εσύ ο ίδιος, οι άλλοι θα επιδιώξουν «ξεπούλημα».

Να φεύγεις όταν η διαίσθηση σου στο λέει, μια φωνή μέσα σου φωνάζει, αλλά το συναίσθημα δεν υπακούει. Γιατί το ένστικτο δύσκολα σε προδίδει. 

Ακόμη και από τον ίδιο σου τον εαυτό να φεύγεις. Όταν βλέπεις πως είναι αδύναμος να κάνει αυτό που πρέπει και πάει να σε προδώσει, εσύ να φεύγεις. Στην περίπτωση αυτή, η φυγή δε σημαίνει αδυναμία. Απλά κάποιες φορές χρειάζεται να ξεφύγεις απ’ όλα. Δεν είναι πάντα εύκολο να γυρίσεις την πλάτη και να τρέξεις… 

Και δε χρειάζεται να κάνεις θεαματική έξοδο. Να φεύγεις σιωπηλά και αθόρυβα στις μύτες των ποδιών σου. Από το λίγο, για το πολύ. Δε χρειάζονται πάντα εξηγήσεις, ούτε αντίο. Η φυγή σου είναι η απάντηση και το γιατί της ρητορικό. Να φεύγεις με το κεφάλι ψηλά και με χαμόγελο γιατί ξέρεις ότι κάτι καλύτερο σε περιμένει…

Πηγή: savoirville

Να τους ζήσει! Μπαμπάς για πρώτη φορά ο Πάνος Μουζουράκης

0

Η σημερινή ημέρα θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη καρδιά και το μυαλό του Πάνου Μουζουράκη και της συζύγου του Μαριλού Κόζαρη καθώς πριν από λίγο γεννήθηκε η μονάκριβη κόρη τους! Η κορούλα τους γεννήθηκε υγιέστατη και ζυγίζει κοντά στα 4 κιλά.




ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΑΤΕΡΑΣ Ο ΠΑΝΟΣ ΜΟΥΖΟΥΡΑΚΗΣ – ΓΕΝΝΗΣΕ Η ΜΑΡΙΛΟΥ ΚΟΖΑΡΗ

Το ζευγάρι που παντρεύτηκε πριν από λίγο καιρό στην Αίγινα μετρούσε αντίστροφα για τον ερχομό του μωρού.

Τα ευχάριστα νέα αποκάλυψε η καλή φίλη της ευτυχισμένης μανούλας, η Kατερίνα Καινούργιου στην εκπομπή «Super Κατερίνα». Η γνωστή παρουσιάστρια αποκάλυψε πως όλα πήγαν καλά με τον τοκετό και ότι ο Πάνος Μουζουράκης βρισκόταν συνεχώ στο πλευρό της καλής του.

«ΠΑΙΔΙΑ ΝΑΣ ΣΑΑΣ ΖΗΣΕΙ! ΑΝΥΠΟΜΟΝΩ ΝΑ ΤΗ ΔΩ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ»

«Τώρα που όλα πήγαν καλά. να πούμε ότι πριν από 45 λεπτά έγιναν γονείς ο Πάνος Μουζουράκης και η καλή μου φίλη Μαριλού Κοζάρη. Ήρθε στον κόσμο ένα υγιές κοριτσάκι, γύρω στα 4 κιλά. Να τους ζήσει, Να είναι καλότυχο. Η χαρά μου είναι πολύ μεγάλη. Ο Πάνος ήταν στο πλευρό της όλη την ώρα, Παιδιά να σας ζήσει!», ανέφερε χαρακτηριστικά η Κατερίνα Καινούργιου.

Να τους αγαπάμε λίγο παραπάνω τους ηλικιωμένους γιατί κоυβαλάνε το φορτiο μιας ολόκληρης ζωής

0

Ηλικιωμένοι…

Στη θέα τους πάντα θα βουρκώνω… Όχι από λύπηση, όχι!

Απλώς πάντα σκέφτομαι αν τελικά έζησαν όλα όσα ήθελαν…

Αν κατάφεραν να διώξουν τα τραύματα και της δικής τους ψυχής…

Αν η ζωή τους φέρθηκε καλά…

Αν κατάφεραν να αγαπήσουν και να αγαπηθούν…

Αν πληγώθηκαν και μέσα τους έμεινε ένα αγκάθι να τους τρυπάει την καρδιά μέχρι το τέλος…

Αν πλήγωσαν και ο εγωισμός δεν τους άφησε να ζητήσουν συγνώμη…

Αν γεύτηκαν τη θλίψη της μοναξιάς…

Αν μέσα τους έχουν αφόρητες τύψεις για όσα έκαναν ανάποδα…

Αν έγιναν σκληροί σαν πέτρα από τις δυσκολίες της ζωής…

Βουρκώνω!

…γιατί ξέρω πως ο χρόνος δεν είναι πια με το μέρος τους, ούτε για να ονειρευτούν αλλά ούτε και για να διορθώσουν όσα έκαναν λάθος…

Βουρκώνω!…

γιατί ξέρω πως θα ήθελαν μία δεύτερη ευκαιρία στη ζωή, να τα κάνουν όλα αλλιώς, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει για κανέναν μας…

Βουρκώνω!

…γιατί κάθε μέρα για αυτούς είναι μια δύση χωρίς ανατολή…

Να τους αγαπάμε λίγο παραπάνω τους ηλικιωμένους γιατί κουβαλάνε μέσα τους βαρύ φορτίο… Το φορτίο μιας ολόκληρης ζωής!

Κι ας έχουν και παραξενιές…Κι ας έχουν λιγότερη υπομονή από τη δική μας…Κι ας έχουν και τη γκρίνια τους… Μήπως εμείς θα είμαστε καλύτεροι;

Κίκκα Ουζουνίδου

Να τον αγαπάς τον εαυτό σου. Να τον φροντίζεις για να αντέχει

0

Να τον αγαπάς τον εαυτό σου, όπως είναι, με τα παραπανίσια κιλά, με την κοιλίτσα που προεξέχει, με τα μαγουλάκια που φουσκώνουν, με τα ρούχα τα άτιμα που στενεύουν στα καλά καθούμενα.

Να τον αγαπάς τον εαυτό σου. Για τα μαλλιά που σε εγκαταλείπουν και φεύγουν ανεπιστρεπτί, για τις ρυτίδες που έρχονται πεσκέσι σαν τους απρόσκλητους επισκέπτες, για το δέρμα που αλλάζει χρώμα σαν τα μπουμπούκια που ωριμάζουν.

Να τον αγαπάς τον εαυτό σου. Για τα λάθη και τα ανόητα πράγματα που έκανες μαζί του⋅ οι δύο σας είσαστε σε κάθε αλητεία. Να μην τον κακολογείς στις αποτυχίες του, να τον συγχαίρεις σιωπηλά στις επιτυχίες του.

Να τον αγαπάς τον εαυτό σου. Να τον φροντίζεις για να αντέχει. Στόλισέ τον αν το θέλεις, φτιάξε τον όμορφο και γυαλισμένο αν το θέλεις, γύμνωσέ τον και άσε το οξυγόνο να τον γιάνει αν το θέλεις.

Να τον αγαπάς τον εαυτό σου. Να του δώσεις ό,τι αγαπά και ζητάει .Μη σε νοιάζει ο κόσμος τι θα πει⋅ ο κόσμος σου είσαι εσύ και αυτοί που διαλέγεις εσύ να έχεις. Να τον αγαπάς και να τον ταξιδεύεις. Μαζί έρχεστε…μαζί φεύγετε.

Τάσος Βακφάρης

enallaktikidrasi.com

Να τις σέβεστε τις γυναίκες που χορεύουν ζεϊμπέκικο

0

Για ένα σεβντά κατεβάσαμε μπουκάλια, αλλά ο καημός, καημός έμεινε. Τον αγνοήσαμε, μα τρύπωνε όποτε μας έβρισκε μόνους. Έδενε το στομάχι κόμπο και μας έβρεχε τα μάτια.

Τον κάναμε χορό και μαλάκωσε κάπως. Στοπ εδώ. Όχι στον οποιονδήποτε χορό, αλλά στον έναν που χορεύεται με την ψυχή. Γιατί το ζεϊμπέκικο είναι παραπάνω από ένας χορός. Είναι το συναίσθημα κι η έκφρασή του, είναι λεβεντιά, επανάσταση που βγαίνει απ’ την πίκρα, είναι αρχοντιά μετά, αφού σε λυγίσουν.

Το ωραιότερο ζεϊμπέκικο το χόρεψαν όσοι δε σκέφτηκαν τις φιγούρες, που θ’ ακολουθήσουν. Όσοι μες τη μέθη και τις σπασμένες άμυνες, αυτοσχεδίασαν τα πιο δυναμικά βήματα.

Είναι εκείνοι οι άνθρωποι με τη μαγκιά στο βλέμμα και την μπέσα στην ψυχή. Αυτούς που τα ζόρια τους έκαναν πιο δυνατούς απ’ ότι τους βρήκαν. Αυτούς που την απελπισία, που τους κέρασε η ζωή, την έκαναν γέφυρα και δάμασαν τους κανόνες και τις ηθικές της.

Το ζεϊμπέκικο μπορεί να ξεκίνησε ως κατεξοχήν αντρικός χορός, αλλά υπάρχουν κάτι γυναίκες με καρδιά αλήτισσα, που βγάζουν ασπροπρόσωπη την ιστορία του. Είναι εκείνες που σε μια παρέα θαυμάζεις την αυτοπεποίθησή τους και σε τρομάζει ο μυστικισμός τους.

Εκείνες που φαίνονται δυναμικές κι αχειραγώγητες. Αυτές που αν χορέψουν ζεϊμπεκιά, αποσβολώνεται ο κόσμος απ’ τα γύρω τραπέζια, γιατί το λέει η καρδιά τους. Εκείνη την ώρα δε ντρέπονται να φανερώσουν την αδυναμία τους, τον νταλκά τους και να τσαλακωθούν γι’ αυτόν.

Να τις θαυμάζετε τις γυναίκες που ανοίγουν τα χέρια κι υποστηρίζουν έναν τέτοιο χορό. Γιατί μόνο αν τον νιώθεις, μπορείς να τον χορέψεις. Κι αυτές πόνεσαν από έρωτες που τις πούλησαν φούμαρα για όνειρα, κι από φιλίες που καταχράστηκαν το φιλότιμο.

Έχουν ακόμη σημάδια από πισώπλατες μαχαιριές και λάσπες στα γόνατα απ’ την αδικία. Έχουν ένα γαμημένο παράπονο κι έναν μπάσταρδο θυμό που δεν εκφράστηκε.

Οι ίδιες είναι που φόρτωσαν τις εμπειρίες στην πλάτη και τις είπαν μαθήματα. Εκείνες που γίνονται κυρίαρχοι της πίστας, αφού πρώτα έγιναν κυρίαρχες του εαυτού τους.

Γελάνε αληθινά κι έχουν την καρδιά ανοιχτή στον καθένα, μα όταν χορεύουν, βλέπεις τις ρωγμές και τα ράμματα, που άφησαν, όσοι πέρασαν. Είναι ευαίσθητες με καρδιά λιονταριού. Γοητεία ανυπέρβλητη με μια ακαταμάχητη θηλυκότητα.

Το κρασί το πίνουν σε καράφια και τις μπίρες σε καφάσια. Μάγκες γένους θηλυκού. Ξέρουν από ρεμπέτικο και μερακλίδικους μεζέδες. Από τσίπουρο και στριφτά τσιγάρα. Ξέρουν από δεινά, ανεκπλήρωτα όνειρα και πληγωμένες αγάπες. Ξεχωρίζουν τους γλεντζέδες απ’ τους επιδειξίες, την αρχοντιά απ’ την προσποίηση.

Την αφεντιά τους τη δίνουν εκεί που γουστάρουν, κι αρνούνται πολλές φορές την ασφάλεια για έναν αβέβαιο παράδεισο. Διψούν για κάτι παραπάνω και κυνηγούν το ανέφικτο, όταν βλέπουν γύρω τους όλα τα εφικτά.

Θα το ‘καναν ξανά και ξανά και θα χόρευαν την απογοήτευση με την ίδια σωματική ένταση κάθε φορά. Θα εξέφραζαν με το σώμα την πίκρα, θα έδειχναν την ήττα τους μ’ ένα κάθισμα και θα έβγαιναν απ’ το αδιέξοδο με μια στροφή. Θα δήλωναν με το χορό πως δε λυγίζουν ό,τι κι αν συμβεί.

Οι γυναικείες ζεϊμπεκιές είναι για λίγες. Είναι για όσες έχουν επαναστατικό πνεύμα, που δεν προσαρμόστηκε σε κανόνες, που τις πρόσταξαν. Είναι για όσες μπορούν να κρατήσουν το κεφάλι περήφανο σε μια στροφή της ζωής ή της μουσικής.

Για όσες χορεύουν για τον πόνο που κουβαλούν κι ανοίγουν τα χέρια εξουσιάζοντάς τον. Είναι για ‘κείνες που με τον ήχο απ’ το μπουζούκι βάζουν μπουρλότο σε καταστάσεις που τις τσάκισαν κι ακούνε την πενιά ως ελπίδα για όσα θα ‘ρθουν.

Θέλει κότσια να προσεγγίσεις τέτοια θηλυκά. Δεν τις νοιάζει, αν τις αποδέχεσαι. Ούτε αν τις χειροκροτήσεις. Την επιβεβαίωση δεν τη μετράνε με λόγια και με γαρύφαλλα. Τη μετράνε με δόσιμο ολοκληρωτικό, όπως αυτό που βγάζουν και στο χορό επάνω.

Το ζεϊμπέκικο είναι ο πιο μοναχικός χορός, για όσους μόνοι τους σηκώθηκαν για να παλέψουν με τα ντέρτια τους. Δε θέλει κορμοστασιά, υπερηφάνεια θέλει. Ανθρώπους με αξιοπρέπεια και λόγο τιμής. Θέλει γυναίκες που έχουν προσωπικότητα σαν να μεγάλωσαν στον Πειραιά κι όψη που ταιριάζει σε μεγάλα σαλόνια.

Απόψεις του τύπου «οι γυναίκες δε χορεύουν ζεϊμπέκικο» είναι τουλάχιστον ξεπερασμένες, ρατσιστικές και φαλλοκρατικές. Δικαίωμα στον πόνο έχουν όλοι, όπως και στην έκφρασή του.

Να τις σέβεστε τις γυναίκες που χορεύουν ζεϊμπέκικο. Να τις σέβεστε για τον κόσμο τους, αλλά κυρίως να τις ακούτε μέσα απ’ τα ανοιχτά χέρια και τις γρήγορες στροφές.

Μαρία Παναγιώτου – pillowfights

Να τιμηθεί η μνήμη Γρηγορόπουλου καλούν με ψήφισμα που υπογράφουν γνωστοί καλλιτέχνες

0

Να τιμηθεί -με όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας- η μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκεμβρίου καλούν με ψήφισμα που υπογράφουν, γνωστοί καλλιτέχνες, δικηγόροι και ακτιβιστές.

Μεταξύ πολλών άλλων το κείμενο υπογράφουν οι συνήγοροι της Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής: Θανάσης Καμπαγιάννης και Κώστας Παπαδάκης, οι συντελεστές της Ελληνοφρένειας Θύμιος Καλαμούκης και Απόστολος Μπαρμπαγιάννης, οι καλλιτέχνες Νατάσα Μποφίλιου, Δημήτρης Πουλικάκος, Γιάννης Αγγελάκας.

Το κάλεσμα αναφέρει: «Τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας (φορώντας μάσκες και κρατώντας αποστάσεις) θα βρεθούμε στην οδό Μεσολογγίου και Τζαβέλλα, στον τόπο της δολοφονίας του Αλέξανδρου, στο μνημείο που έχει στηθεί», αναφέρουν στο κείμενο. «Για να αφήσουμε ένα λουλούδι, ένα γράμμα, μία υπόσχεση. Για να παραμείνουμε άνθρωποι», αναφέρουν μεταξύ άλλων.

«Στις 6 Δεκεμβρίου τιμάμε τη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Στις 6 Δεκεμβρίου υψώνουμε ένα τείχος αντίστασης στις δολοφονίες, τις βιαιοπραγίες και τις αυθαιρεσίες της αστυνομίας. Το Εφετείο Λαμίας με πολλούς ακροβατισμούς και μηχανεύματα αθώωσε τον ένα κατηγορούμενο και αποφυλάκισε τον δολοφόνο, ο οποίος βρέθηκε αμέσως στη φιλόξενη αγκαλιά της εκκλησίας.

Στις 6 Δεκεμβρίου τιμάμε τη μνήμη όχι μόνο του απρόκλητα δολοφονημένου δεκαπεντάχρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, αλλά και των αναρίθμητων δολοφονημένων από την αστυνομία, χωρίς ποτέ να αποδοθεί δικαιοσύνη. Στις 6 Δεκεμβρίου τιμάμε τη συνεχώς δοκιμαζόμενη νεολαία, που φυτοζωεί χωρίς ουσιαστική παιδεία, χωρίς επαγγελματική αποκατάσταση, χωρίς ελπίδα και μέλλον, που πρέπει να ζήσει με τη ζοφερή διαπίστωση “στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες”.

Η 6η Δεκεμβρίου είναι η ημέρα του Αλέξανδρου, η ημέρα των νέων ανθρώπων, που βάλλονται από παντού. Ας τους τιμήσουμε κι ας δείξουμε πως δεν τους ξεχνάμε. Τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας (φορώντας μάσκες και κρατώντας αποστάσεις) θα βρεθούμε στην οδό Μεσολογγίου και Τζαβέλλα, στον τόπο της δολοφονίας του Αλέξανδρου, στο μνημείο που έχει στηθεί.

Για να αφήσουμε ένα λουλούδι, ένα γράμμα, μία υπόσχεση. Για να παραμείνουμε άνθρωποι».

Αρχικές Υπογραφές:
Στέλλα Κουρκούτη – Δημοσιογράφος
Δημήτρης Μπαλαγιάννης – Δημοσιογράφος
Κώστας Παπαδάκης – Δικηγόρος
Γιάννης Μάγγος – Εκπαιδευτικός
Γιώργος Θαλάσσης – Εκπαιδευτικός
Άννυ Παπαρρούσου – Δικηγόρος
Μαρία Λούκα – Δημοσιογράφος, Σεναριογράφος
Θύμιος Καλαμούκης – Δημοσιογράφος
Αποστόλης Μπαρμπαγιάννης – Δημοσιογράφος
Νατάσσα Μποφίλιου – Ερμηνεύτρια
Γιώργος Χαρίσης – Μέλος της διοίκησης της ΑΔΕΔΥ
Θανάσης Καμπαγιάννης – Δικηγόρος
Παυλίνα Νάσιουτζικ – Συγγραφέας
Γιώργος Ρωμανός – Οδοντίατρος
Αλέκα Ζορμπαλά – Δικηγόρος
Πέτρος Θεοδωρίδης – Πολιτικός επιστήμονας
Γιώργος Κτενάς – Δημοσιογράφος
Ελένη Τσιγαρίδα – Αρχιτεκτόνισσα
Γεωργία Κοντράρου – Δημοσιογράφος
Νικόλας Δημητρακόπουλος – Ραδιοφωνικός Παραγωγός ΕρτOpen
Γιάννης Παντελάκης – Δημοσιογράφος
Βαγγέλης Δεληπέτρος – Δημοσιογράφος
Μιχάλης Κουρουτός – Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ
Μιμίκα Κριτσανίδου – Πολιτική ακτιβίστρια
Χρήστος Καλογράνης – Ερμηνευτής, Γυμνά Καλώδια
Θέκλα Τσελεπή – Δημοσιογράφος
Ηλίας Μωραΐτης – Συγγραφέας, Ποιητής
Δημήτρης Πουλικάκος – Ηθοποιός, συνθέτης, ερμηνευτής
Αντώνης Σιγάλας – Λυρικός τραγουδιστής, πολιτικός αναλυτής
Ελένη Καρατζόλα – Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Αλέκα Ζουμή – Δημοσιογράφος
Άκης Γαβριηλίδης – Συγγραφέας
Ελπίδα Κουτσογιάννη – Δημοσιογράφος
Βάσος Γεώργας – Σκηνοθέτης, Συγγραφέας
Βάσω Χριστοδούλου – Ποιήτρια
Λάμπρος Παπαλέξης – Μουσικός, Συνθέτης, Στιχουργός
Μανώλης Κιλισμανής – Συγγραφέας
Τάσος Τσόπελας
Θάνος Κόης (Lost Bodies) – Μουσικός
Ελένη Μπογιατζή – Εικαστικός
Μαρίνα Κόντη

Έχει απαγορεύσει τις συγκεντρώσεις ο Χρυσοχοΐδης

Με δήλωσή του την επομένη των κινητοποιήσεων που κατεστάλησαν από την αστυνομία, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, ξεκαθάριζε πως τα ίδια μέτρα θα ισχύσουν και για τις 6 Δεκεμβρίου, μέρα κατά την οποία λαμβάνουν χώρα εκδηλώσεις και συγκεντρώσεις μνήμης στη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, δολοφονημένου από τον Ειδικό Φρουρό, Επαμεινώνδα Κορκονέα.

Πηγή: marketnews.gr

Να τι τρώνε τα παιδιά στο σχολείο σε διάφορα μέρη του κόσμου

0

Κάθε χώρα έχει τις δικές της συνήθειες στα σχολικά γεύματα. Κάποια σχολεία προσφέρουν διάφορα σνακ στους μαθητές τους, ενώ κάποια άλλα μαγειρεύουν συγκεκριμένα γεύματα. Τα πιο δημοφιλή γεύματα είναι πατάτες, ρύζι και σαλάτα με λάχανο. Eπίσης, σε πολλά σχολεία προσφέρεται γάλα αντί για χυμό.

Βέβαια, αυτοί είναι γενικοί κανόνες και κάθε χώρα έχει τις δικές της συνήθειες στα σχολικά γεύματα που προσφέρει.

Δείτε παρακάτω τι τρώνε τα παιδιά στο σχολείο σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Νότια Κορέα


Τα σχολικά γεύματα της Νότιας Κορέας είναι από τα καλύτερα στον κόσμο. Συνήθως, περιλαμβάνουν σούπα και ρύζι. Στα μικρά μέρη του δίσκου προσφέρεται σαλάτα, φρούτα, λαχανικά και θαλασσινά. Στα παιδιά δίνεται ιχθυέλαιο σε ένα κουτάλι μέτρησης. Από τα πιο δημοφιλή γεύματα είναι η κολοκυθόσουπα, οι τηγανίτες με πράσινα κρεμμύδια, το χταπόδι με πιπέρι και σαλάτα με αγγούρι και καρότο.

Ιαπωνία


Τα σχολικά γεύματα της Ιαπωνίας μοιάζουν πολύ με αυτά της νότιας Κορέας: ζεστή σούπα, ρύζι, ψάρι ή κοτόπουλο, σαλάτα και γάλα. Τα παιδιά δεν μπορούν να φέρουν δικό τους φαγητό στο σχολείο μέχρι να πάνε στο λύκειο. Δεν υπάρχουν αυτόματοι πωλητές στα σχολεία και οι μαθητές τρώνε το μεσημεριανό τους στις τάξεις τους.

Αγγλία


Τηγανιτές πατάτες, ρύζι, σαλάτα, φρούτα και μια Βελγική βάφλα με σοκολάτα. Πολλά σχολεία έχουν μικρό προϋπολογισμό, οπότε πολλές φορές προσφέρουν πρόχειρο φαγητό στους μαθητές. Τα παιδιά το λατρεύουν και είναι φθηνό.

ΗΠΑ

0024210df81773ffeefdc84e097186b9

© pcs

Έτσι μοιάζει ένα σχολικά γεύμα στην Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Ροδάκινα, καλαμπόκι, κοτόπουλο, πίτσα και σαλάτα. Τα σχολικά γεύματα διαφέρουν αρκετά σε όλες τις πολιτείες της Αμερικής. Βέβαια, συνήθως περιλαμβάνουν ψωμί, πατάτες, τηγανίτες και μπιφτέκια. Επίσης, οι γονείς συνηθίζουν να δίνουν στα παιδιά τους φαγητό από το σπίτι.

Τουρκία


Αυτό είναι το γεύμα που παίρνουν τα παιδιά από το σπίτι τους. Ψωμί σικάλεως, καρύδια, σταφύλια, μήλα, ρόδια και κεφίρ. Κάθε ένα από αυτά τα τρόφιμα συμβάλει στην βελτίωση της εγκεφαλικής λειτουργίας.

Ταϊλάνδη

Χοιρινό με γλυκόξινη σάλτσα, ρύζι και πουτίγκα τυλιγμένη σε φύλλα μπανάνας.

Γαλλία


Αυτό το γεύμα προσφέρεται σε όλα τα σχολεία στην δυτική Γαλλία. Ψάρι, σπανάκι, τυρί, πατάτες και ψωμί. Είναι το κυρίως γεύμα της ημέρας. Το διάλειμμα για μεσημεριανό διαρκεί 1 ή 2 ώρες. Επίσης, οι μαθητές έχουν το δικαίωμα να πάνε να φάνε στο σπίτι τους το μεσημέρι.

Φινλανδία


Οι μαθητές τρώνε το μεσημεριανό τους στο κυλικείο του σχολείου, όπου μπορούν να επιλέξουν τι θέλουν από μια μεγάλη ποικιλία φαγητών. Κάθε σχολείο προσφέρει γεύματα για μαθητές με ειδικές διατροφικές ανάγκες, είτε έχουν να κάνουν με την υγεία, είτε με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις. Το γεύμα της φωτογραφίας περιέχει κεφτεδάκια με σάλτσα, πατάτες, σαλάτα και μούσλι.

Ρωσία

45c48cce2e2d7fbdea1afc51c7c6ad26

Στην Ρωσία οι μαθητές τρώνε δωρεάν πρωινό από τις 9 μέχρι τις 12 το πρωί. Από τις 12 μ.μ. και μετά τα γεύματα είναι επί πληρωμή. Αυτό το γεύμα περιλαμβάνει λουκάνικα, κουάκερ και τσάι.

Ουγγαρία


Το σχολικό γεύμα στην Ουγγαρία είναι πλούσιο: νούντλς, φασόλια με κοτόπουλο και ξηροί καρποί για επιδόρπιο.

Ισραήλ

Φρέσκα φρούτα, μια μπάρα γκανόλα, γλυκά και σάντουις.

Να τι συμβολίζουν τα υλικά που φτιάχνονται τα κόλλυβα

0

Τα κόλλυβα προσφέρονται στους παρευρισκόμενους σε μνημόσυνα στην εκκλησία. Το έθιμο προέρχεται από τα παλαιότερα χριστιανικά χρόνια και έχει σχέση με τα περίδειπνα των Ελλήνων και άλλων λαών.

f54a36180e75bf2fbd12ce6f3e1950a0

Τα υλικά που παρασκευάζονται τα κόλλυβα έχουν την σημασία τους.

  • Το στάρι: Είναι το σύμβολο της γης και συμβολίζει και τις ψυχές των πεθαμένων.
  • Το ρόδι: Με αυτό ο Άδης κράτησε την Περσεφόνη στον κάτω κόσμο, βέβαια οι χριστιανοί στο ρόδι συμβολίζουν την λαμπρότητα του παραδείσου.
  • Τα ασπρισμένα αμύγδαλα: συμβολίζουν τα γυμνά οστά για να μας θυμίζουν την μοίρα που θα έχουμε όλοι.
  • Τα μπαχαρικά: Είναι τα αρώματα αυτού του κόσμου.
  • Ο μαϊντανός (σε κάποιες παραλλαγές ο δυόσμος): Είναι η ευχή για ανάπαυση «εν τόπω χλοερώ».
  • Οι ξηροί καρποί: Είναι η ζωή που αναπαράγεται.
  • Το τρίμμα από τα στραγάλια ή η φρυγανιά ή το αλεύρι: Συμβολίζει το ελαφρύ χώμα.
  • Η σταφίδα: Από τα αρχαία χρόνια τον Διόνυσο και την γλύκα της ζωής έως τον Χριστό που είναι η άμπελος. Και τέλος η ζάχαρη συμβολίζει τον γλυκό παράδεισο.

[dogma]