Πριν από 9 περίπου χρόνια ο πρώην άντρας μου, μου αποκάλυψε την εξωσυζυγική του σχέση με μία συνάδελφό του. Τα παιδιά μου τότε ήταν 4, 5 και 7 ετών. Όλη τη νύχτα δεν κοιμήθηκα. Στεκόμουν όρθια στην πόρτα του δωματίου τους κοιτάζοντάς τα και ξέροντας καλά ότι αυτά είναι η αιτία που θα προσπαθήσω να τα ξαναβρώ με το μπαμπά τους και να σώσουμε το γάμο μας. Δεν υπήρχε περίπτωση να τα υποβάλω σε μια τέτοια διαδικασία. Ήταν όλη μου η ζωή και θα έκανα το οτιδήποτε για να διατηρήσω τον κόσμο τους αναλλοίωτο και να μην τους προκαλέσω κανένα πόνο.

Όσο σκληρά και αν προσπάθησα τελικά χωρίσαμε. Υπήρξαν καλές στιγμές μεταξύ μας αλλά και οι δύο συμφωνήσαμε ότι τα παιδιά ήταν ο μόνος λόγος που μείναμε μαζί άλλα έξι χρόνια μετά την απιστία του. Αυτός ο γάμος δεν μπορούσε να λειτουργήσει πλέον. Η δυσαρέσκεια που νιώθαμε είχε αρχίσει να «απλώνεται» και στις δικές τους ζωές και έγινε γρήγορα εμφανές ότι τους κάναμε περισσότερη ζημιά παραμένοντας μαζί απ’ ότι θα τους κάναμε αν αποφασίζαμε να χωρίσουμε.

Δεν θα σας πω ψέματα. Μπήκα πολλές φορές στον πειρασμό να τους πω ότι για όλα έφταιγε ο πατέρας τους, ο προδότης, ο άπιστος, ο ανεύθυνος και ακόμα μπαίνω ειδικά όταν τα βλέπω να του δείχνουν αδυναμία, να ρωτάνε επίμονα πότε θα έρθει να τα πάρει, όταν με κατηγορούν ότι ήμουν κακιά απέναντί του ή όταν κατηγορούν ΕΜΕΝΑ για το διαζύγιό μας.

Πολλές φορές ένιωσα την απιστία του σαν μία πέτρα δεμένη στο πόδι μου που με τραβούσε στο βυθό και η μοναδική μου σωτηρία μου θα ήταν να πω στα παιδιά μου: «Δεν ξέρετε. Μακάρι να ξέρατε ότι δεν είναι δικό μου το λάθος. Εκείνος έφταιγε. Εκείνος μας πρόδωσε. Αυτός μας έφερε μέχρι εδώ», δεν χρειάζεται όμως να ξέρουν. Αυτά είναι πράγματα που κανένα παιδί δεν χρειάζεται και δεν πρέπει να γνωρίζει.

Δεν χρειάζεται να ξέρουν ότι όσο εμείς ήμασταν σπίτι και περιμέναμε να έρθει ο μπαμπάς για να φάμε όλοι μαζί νομίζοντας ότι ήταν στη δουλειά εκείνος ήταν με κάποια άλλη.

Δεν χρειάζεται να ξέρουν ότι ο πατέρας τους δεν ήταν παρών στα πάρτι τους όχι γιατί έπρεπε να παρευρεθεί σε κάποια επαγγελματική συνάντηση όπως μας είχε πει, αλλά γιατί ήθελε να τη δει.

Δεν χρειάζεται να ξέρουν ότι στη θέση που κάθονται εκείνα στο αυτοκίνητο ο πατέρας τους έκανε σεξ με κάποια άλλη ούτε ότι μετά την εξομολόγησή του ότι κάποια άλλη έχει μπει στη ζωή του κοιμήθηκε στον καναπέ ενώ η μητέρα τους έμεινε ξάγρυπνη να αναρωτιέται τι θα κάνει στη ζωή της.

Από τότε που παντρεύτηκα δεν επέτρεψα ποτέ σε κανέναν άντρα να με πλησιάσει περισσότερο απ’ ότι έπρεπε, αλλά ξέρω πολύ καλά ότι ακόμα κι αν κάποιος έπαιρνε το θάρρος, δεν θα τολμούσα ποτέ να κάνω κάτι τέτοιο. Δεν θα πρόδιδα ποτέ τον άντρα μου ούτε τα παιδιά μας, την οικογένειά μας.

Ένα μέρος μου πιστεύει ότι εξαπάτησε όχι μόνο εμένα αλλά και τα παιδιά μας, όμως ακόμα και έτσι θα τον καλύψω αν ποτέ μάθουν ή ρωτήσουν. Θα τους πω ψέματα. Θα πάρω το μυστικό στον τάφο μου αρνούμενη ότι ο πατέρας τους είχε ποτέ σχέση με άλλη γυναίκα αν το μάθαιναν και αυτό για χάρη τους όχι για χάρη του.

Τα παιδιά μου λατρεύουν το μπαμπά τους. Είναι καλός πατέρας και άνθρωπος και έχει ήδη πληρώσει για το λάθος του με ένα διαζύγιο και με το μισό χρόνο που βλέπει τα παιδιά του.

Του λείπουν όταν δεν είναι μαζί του. Τα μαθαίνει να κάνουν ποδήλατο και τα αγόρια να παίζουν ποδόσφαιρο. Θα έκανε τα πάντα για τα παιδιά του. Το ξέρουν και το ξέρω ότι λόγω της αγάπης και της αφοσίωσης του σε αυτά έχουν μία αυτοπεποίθηση που δεν θα είχαν αν η σχέση μου μαζί του ήταν τεταμένη και αυτό είναι κάτι που δεν θα τολμούσα ποτέ να ρισκάρω.

Έτσι θέλω τα παιδιά μου να βλέπουν το μπαμπά τους. Τώρα και πάντα. Δεν θέλω όταν τον κοιτάζουν να βλέπουν έναν άντρα που ήταν άπιστος ανεξάρτητα από το πόσο πολύ θέλω να το μάθουν όταν με τη συμπεριφορά του με φτάνει στο αμήν. Ακόμα και αν μάθουν είναι σε μία ηλικία που δεν θα καταλάβουν και στην τελική δεν θα του άξιζε τα παιδιά του να μην του μιλάνε ή να του κρατήσουν κακία. Ο, τι συνέβη είναι ανάμεσα σε εμένα και εκείνον. Ο, τι προβλήματα είχαμε στο γάμο μας οφείλονται σε εμένα και τον πρώην σύζυγό μου.

Η απιστία του την εποχή που την έμαθα φαινόταν τεράστια σαν ένα βουνό και όντως ήταν αλλά προχώρησα ή μάλλον προχωρήσαμε και οι δύο και αξίζουμε την ευτυχία, αλλά για να την κατακτήσω έπρεπε να το αφήσω πίσω μου. Ξέρω ότι αν τα παιδιά μου το μάθουν ποτέ, θα είναι σαν να μετατρέπουμε μία πληγή που έχει επουλωθεί σε μία πληγή που αιμορραγεί γι’ αυτό προτιμώ να τους πω ψέματα, ακόμα και αν η ερωμένη του πρώην άντρα μου έρθει ποτέ και μου χτυπήσει την πόρτα για να μου κάνει σκηνή.

Τα παιδιά μου δεν χρειάζεται να γνωρίζουν τι έκανε ο πατέρας τους. Το μόνο που χρειάζεται να γνωρίζουν είναι ότι ο πατέρας τους τα αγαπά και ότι είναι ένας αξιοπρεπής άνθρωπος και ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου. Αυτά αρκούν. Η απιστία του είναι ένα βάρος που πρέπει να κουβαλήσω εγώ και όχι εκείνα.

Είμαι αρκετά παχιά ή μάλλον για να είμαι σαφής είμαι πολύ χοντρή, όπως συχνά με αποκαλούν. Δεν ήμουν πάντα τόσο πολύ, αλλά τα τελευταία χρόνια έχω παραγίνει λόγω προβλημάτων υγείας. Παίρνω βάρος, το ξαναχάνω, το ξαναπαίρνω και έτσι προχωράει η ζωή μου.

Μπορεί να είμαι χοντρή, είμαι όμως μία όμορφη χοντρή και πάνω απ’ όλα ευτυχισμένη. Τα plus size μοντέλα είναι τα είδωλά μου. Αφιερώνω ώρες αμέτρητες παρακολουθώντας την πορεία τους και χαίρομαι που έφτασαν ψηλά.

Η αλήθεια είναι πως ο κόσμος πεθαίνει να ασχολείται μαζί μας. Η πιο συνήθης δικαιολογία; Δεν κάνει να τρως πολύ γιατί επιβαρύνεις την υγεία σου. Ψεύτικο το ενδιαφέρον και πολύ υποκριτικό. Μπροστά μας «Προσέχετε την υγεία σας» και πίσω μας «κοίτα τη χοντρή, κοντεύει να φάει και το πιάτο. Έχει δει τα χάλια της που μου θέλει και γκόμενο;».

Ευτυχώς τα περιστατικά αυτά είναι λίγα, όχι όμως ότι δεν υπάρχουν. Ήμουν από τις τυχερές που έχω μέχρι τώρα εισπράξει στη ζωή μου πολλή αγάπη από τους γύρω μου.

Το διαδίκτυο έχει επεκτείνει τους ορίζοντές μας και οι άνθρωποι όπως και αν είναι, απ’ όπου και αν είναι μοιράζονται τις ιστορίες τους γεμίζοντας ομορφιά τον πλανήτη μας. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην ακουστεί τουλάχιστον ένα «και εγώ το ίδιο» σε κάθε ιστορία που ακούγεται. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μας έχουν δώσει μία διέξοδο.

Τότε όμως συμβαίνει το εξής άσχημο.

Θα εμφανιστεί κάποιος, ο οποίος θα πει κάτι θετικό για μία παχουλή κοπέλα, είτε επειδή την ξέρει, είτε επειδή του αρέσει αυτό που βλέπει, είτε επειδή δεν έχει κόμπλεξ σαν κάποιους άλλους. Αντί οι υπόλοιποι να εκτιμήσουν τα ωραία του λόγια και τον όμορφο τρόπο που επέλεξε να εκφραστεί, θα πέσουν να τον φάνε. «Μα καλά στραβός είναι;» θα πουν. «Που το βρίσκει το ωραίο; Θέλει να μας το παίξει έξυπνος και προχώ μάλλον γι’ αυτό τα λέει».

Άλλοι πάλι θα του δώσουν τα εύσημα λες και έκανε καμιά παχυλή δωρεά σε κάποιο ίδρυμα ή θα τον θαυμάσουν λες κι έσωσε κουτάβι από φλεγόμενο κτίριο. Του φέρονται σαν να είναι ήρωας, σαν να είναι κάτι το αξιοπερίεργο. Για να αγαπάει μία χοντρή, λένε, πρέπει να είναι σπουδαίο παιδί. Η αγάπη του είναι μία θυσία που κάθε ανιδιοτελής άνθρωπος είναι πρόθυμος να κάνει. Λες και οι χοντροί είμαστε κάτι σαν φιλόπτωχο ξερωγω.
Αυτή η αντίληψη με ενοχλεί αφάνταστα. Δηλαδή οι άντρες μας, μας κάνουν χάρη που μας ερωτεύονται και μας αγαπάνε; Ο σύζυγός μου συγκεκριμένα ξέπεσε και με παντρεύτηκε; Κάτι δεν πάει καλά μαζί του;

Είναι δύσκολο να είσαι χοντρή σήμερα. Υπονοούμενα καθημερινά και ματιές που μας υπενθυμίζουν ότι είμαστε ανεπιθύμητες και δακτυλοδεικτούμενες. Είναι εξαντλητικό να ζεις έτσι.

Τον άντρα μου τον αγαπώ πολύ. Του φέρομαι άψογα, είμαι έξυπνη, όμορφη και τον κάνω να γελά. Μαζί με τα παιδιά μας μεγαλώνω και εκείνον γιατί έχει ψυχή μικρού παιδιού. Τον στηρίζω, φέρνω βόλτα το νοικοκυριό, εργάζομαι και έχω τα πάντα έτοιμα στην εντέλεια όταν γυρνάει. Είναι ο καλύτερός μου φίλος.

Είναι απαράδεκτο να θεωρείς ότι μου κάνει χάρη επειδή με αγαπάει. Είμαι μία αφοσιωμένη σύζυγος, γυναίκα, μητέρα, ερωμένη και φίλη. Είναι τόσο τυχερός που με έχει όσο είμαι και εγώ που τον έχω. Με αγάπησε όπως ήμουν και ζούμε μαζί 14 ευτυχισμένα χρόνια.

Αν εξακολουθείς να πιστεύεις ότι ο άντρας μου , ψώνισε από τα καλάθια, κάνεις μεγάλο λάθος. Δεν είμαι βραβείο παρηγοριάς κανενός ούτε μου αξίζει η δεύτερη θέση. Στο βάθρο θα ανέβω πρώτα εγώ και μετά οι υπόλοιπες. Γιατί εγώ κέρδισα. Ζω τον έρωτα και την αγάπη και είμαι ευτυχισμένη σε αντίθεση με όλους όσοι, δεν έχετε άλλη δουλειά από το να μας κράζετε. Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια.
Ο άντρας μου δεν χρειάζεται κανένα βραβείο. Έχει ήδη κερδίσει εμένα.

Γεια σας και καλά μυαλά!

Τζένη