Στο συμβόλαιο αναφέρεται ρητώς ότι ο ενοικιαστής «επιθυμεί να το χρησιμοποιήσει για οικιστικούς σκοπούς», ενώ ο Κύπριος ευρωβουλευτής το παρουσιάζει ως γραφείο
Εκτεθειμένος έναντι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των Κύπριων ψηφοφόρων είναι ο Ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου, καθώς φαίνεται πως δεν έχει πει την αλήθεια για το ακίνητο που ενοικιάζει ως πολιτικό γραφείο με χρήση ευρωπαϊκών κονδυλίων.
Η κυπριακή ειδησεογραφική ιστοσελίδα Cyprus Times, αποκαλύπτει σήμερα το ενοικιαστήριο συμβόλαιο, το οποίο μόνο σε πολιτικό γραφείο δεν παραπέμπει.
Οι δημόσιες δηλώσεις του Φειδία Παναγιώτου, για το ενοίκιο «γραφείου» ύψους €2.300, εκ των οποίων τα €1600 δίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα €700 ο ίδιος, φαίνεται να «μπάζουν» από παντού. Είπε ακόμη ότι ενοικιάζει με €1200 άλλο ακίνητο στο οποίο ζει με την σύντροφο του, αλλά η πραγματικότητα είναι πως ζουν στο «γραφείο» με την πισίνα. Αν και ο ίδιος δηλώνει εραστής της πλήρους διαφάνειας, δεν παρουσίασε το συμβόλαιο ενοικιάσεως του «γραφείου», το οποίο εξασφάλισε και αποκάλυψε σήμερα η κυπριακή ιστοσελίδα Cyprus Times.
Το ποσόν του ενοικίου (€2300) που αναφέρεται στο συμβόλαιο, δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι αφορά το ακίνητο, που όπως έχει πει ο ίδιος ο Ευρωβουλευτής, χρησιμοποιείται ως γραφείο.
Πολιτικό γραφείο… σε μια απόμερη γειτονιά στην οδό Κύριλλου Λουκάρεως στα Κάτω Πολεμίδια (προάστιο της Λεμεσού); Η επιλογή από μόνη της αποτελεί πρωτοτυπία. Γιατί στην Λεμεσό; Ο ίδιος δεν παρουσίασε την επιλογή του ως πολιτική αναγκαιότητα, αλλά δήλωσε ότι έχει μετακομίσει στη Λεμεσό, ως «ερωτικός μετανάστης», αλλά δεν είπε πως αυτό έγινε με έξοδα των Ευρωπαίων φορολογουμένων. Με απλά λόγια, αποφάσισε να διαμείνει με τη συμβία του στην πόλη καταγωγής της και αυτό δεν αφορά την ιδιότητα του ως ευρωβουλευτή.
«Γραφείο» για δύο
Το συμβόλαιο που δημοσιεύεται, μόνο γραφείο δεν περιγράφει. Περιγράφει κατοικία τεσσάρων υπνοδωματίων, πλήρως επιπλωμένη, με πισίνα και κήπο, στην οδό Κυρίλλου Λουκάρεως στα Κάτω Πολεμίδια. Στο έγγραφο αναφέρεται ρητώς, ότι ο ενοικιαστής «επιθυμεί να το χρησιμοποιήσει για οικιστικούς σκοπούς».
Εδώ συλλαμβάνεται ο νεαρός «αντισυστημικός» ευρωβουλευτής «κλέπτων οπώρας». Όταν ένα ακίνητο δηλώνεται και συμφωνείται σε συμβόλαιο ότι θα χρησιμοποιείται «μόνο για κατοικία», αλλά δημόσια παρουσιάζεται ως «γραφείο ομάδας», δημιουργούνται δύο παράλληλες πραγματικότητες. Και στις δύο, ο Φειδίας Παναγιώτου φαίνεται πως δεν λέει αλήθεια.
Αν πρόκειται για γραφείο, γιατί στο συμβόλαιο αναγράφεται κατοικία; Και αν όντως λειτουργεί ως χώρος εργασίας ομάδας, γιατί η ιδιοκτήτρια θέτει κανόνες που παραπέμπουν σε αυστηρούς όρους πολυκατοικίας και όχι επαγγελματικού χώρου; Αν κάποιος ρίξει μια ματιά στις φωτογραφίες του «γραφείου» καταλαβαίνει πως δεν είναι γραφείο.
Ποιος πληρώνει τη χλιδή;
Ο Φειδίας Παναγιώτου, χοροπηδώντας στα έδρανα κάποιας αίθουσας του Ευρωκοινοβουλίου, μόνο που δεν ορκίστηκε ότι έχει το ok να πληρώνει αυτός τα €700 και τα υπόλοιπα €1600 οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι. Στο συμβόλαιο αναφέρεται τίμημα €2300 χωρίς να εξηγείται, ποιος πληρώνει τι. Πως μπορεί να ξέρει ο πολίτης, ότι όντως δίνει €700 ο ευρωβουλευτής; Ποιος αποφάσισε πόσο αναλογεί στον Ευρωβουλευτή και πόσο στους Ευρωπαίους φορολογούμενους; Πάντως, οι άλλοι 5 Κύπριοι ευρωβουλευτές, τους οποίους από την ημέρα της εκλογής του κατακεραυνώνει ο Φειδίας Παναγιώτου, δεν έχουν γραφεία σε κάποια γειτονιά με πισίνα, τέσσερις κρεβατοκάμαρες και κήπο.
Στο συμβόλαιο δεν υπάρχει καν αναφορά ότι το ακίνητο μισθώνεται για ανάγκες Ευρωβουλευτή, ούτε ότι θα χρησιμοποιείται και από συνεργάτες για να κάνουν «βιντεούθκια» και ούτε ότι πρόκειται για επαγγελματική έδρα. Κάπως έτσι η περιβόητη διαφάνεια του Φειδία πάει περίπατο.
Πάντως, το συμβόλαιο, όπως και αν το διαβάσει κάποιος, δείχνει μια κλασική ιδιωτική μίσθωση κατοικίας, με τον ενοικιαστή να είναι αποκλειστικά υπεύθυνος.
Ρήτρα «μόνο για κατοικία» … άνευ επισκεπτών
Στην παράγραφο 9(b) του συμβολαίου ο ενοικιαστής δεσμεύεται ρητά να χρησιμοποιεί το ακίνητο μόνο ως κατοικία. Απαγορεύεται οποιαδήποτε άλλη χρήση χωρίς γραπτή έγκριση. Αν ο ενοικιαστής χρησιμοποιεί το ακίνητο ως γραφείο παραβιάζει το συμβόλαιο. Αν πάλι το χρησιμοποιεί ως κατοικία αλλά το παρουσιάζει ως γραφείο στο Ευρωκοινοβούλιο τότε διαπράττει απάτη με απόσπαση χρημάτων.
Ένα γραφείο ευρωβουλευτή εξ ορισμού πρέπει να είναι προσβάσιμο στους πολίτες. Ωστόσο η παράγραφος 9(c) είναι αποκαλυπτική. Απαγορεύει ρητά την πρόσβαση στο κοινό τις επαγγελματικές δραστηριότητες και τους συχνούς επισκέπτες. Είναι αδύνατον ένα ακίνητο με τέτοιους περιορισμούς να λειτουργήσει νόμιμα ως γραφείο αντιπροσώπου των πολιτών. Η πρόνοια αυτή αποδεικνύει ότι το συμβόλαιο αφορά αποκλειστικά ιδιωτική διαμονή.
Ένα γραφείο ομάδας ευρωβουλευτή τι έχει; Επισκέψεις, συνεργάτες, ραντεβού, παράδοση εξοπλισμού, γυρίσματα «βιντεουθκιών», συναντήσεις κλπ. Ακόμη κι αν δεν μπαίνει «κοινό», οι «συχνές επισκέψεις» (που απαγορεύονται από το συμβόλαιο), είναι σχεδόν η φυσιολογική λειτουργία ενός γραφείου.
Άρα η εικόνα είναι διπλά προβληματική. Ή ο χώρος δεν χρησιμοποιείται όπως παρουσιάστηκε δημοσίως, με τις δηλώσεις του Φειδία, άρα το «γραφείο» είναι παραμύθι ή ο χώρος χρησιμοποιείται ως γραφείο, άρα υπάρχει τουλάχιστον σύγκρουση με τους όρους της μίσθωσης που υπεγράφη.
Και στις δύο εκδοχές, ο Φειδίας είναι εκτεθειμένος.
Όλο το συμβόλαιο του σπιτιού στη Λεμεσό
Εξωπραγματικές ρήτρες
Στην παράγραφο 5(iii) υπάρχει ένας όρος που προκαλεί κατάπληξη. Σε περίπτωση καθυστέρησης του ενοικίου πέραν των 10 ημερών επιβάλλεται πρόστιμο €100 για κάθε ημέρα καθυστέρησης. Πρόκειται για μια ακραία και σχεδόν τοκογλυφική πρόνοια που δεν θα τη δει κανείς σε σοβαρά επαγγελματικά συμβόλαια. Τέτοιοι όροι συχνά μπαίνουν σε συμβόλαια που είναι «φτιαχτά» για να δικαιολογούν μεγάλες ροές χρήματος ή για να ασκείται πίεση που δεν ταιριάζει με τις συνήθεις εμπορικές πρακτικές.
Τον διώχνει όποτε θέλει
Η παράγραφος 8(b) δίνει στην ιδιοκτήτρια το δικαίωμα να τερματίσει μονομερώς τη συμφωνία με ειδοποίηση μόλις δύο μηνών χωρίς να απαιτείται αιτιολόγηση ή παραβίαση όρων από τον ενοικιαστή. Είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο για ένα πολιτικό πρόσωπο να δέχεται τέτοια όρο για την έδρα του γραφείου του, εκτός αν η σχέση του με την ενοικιάστρια είναι τέτοια που το συμβόλαιο αποτελεί απλώς ένα τυπικό χαρτί για τα μάτια του κόσμου.
Το επίδομα των €4.950
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προβλέπει για τους ευρωβουλευτές τη λεγόμενη Αποζημίωση Γενικών Εξόδων, ύψους €4.950 τον μήνα, για λειτουργικά έξοδα όπως μίσθωση και συντήρηση γραφείων στη χώρα εκλογής, εξοπλισμό, αναλώσιμα, διοικητικά και «αντιπροσωπευτικές δραστηριότητες».
Υπάρχει, όμως, μια λέξη που κάνει όλη τη διαφορά και είναι η «εντολή». Τα χρήματα αυτά προορίζονται για δραστηριότητες που συνδέονται με την εντολή του ευρωβουλευτή, όχι για ιδιωτική άνεση, όχι για προσωπική επιχειρηματική παραγωγή, όχι για κομματικά πρότζεκτ και σε ισορροπία σε δύο βάρκες.
Μάλιστα, το ίδιο το σύστημα έχει δεχθεί κριτική επειδή σε αρκετές περιπτώσεις πρόκειται για κατ’ αποκοπή επίδομα χωρίς υποχρέωση δημοσιοποίησης παραστατικών, με τον ίδιο τρόπο που γίνεται σε άλλες δαπάνες. Αυτό δεν «αθωώνει» τον Φειδία με τους λεκτικούς ακροβατισμούς που θολώνουν τα νερά. Ως εκ τούτου σε απλά ελληνικά θα λέγαμε πως κάνει πάρτι με τα λεφτά των Ευρωπαίων φορολογουμένων και την ίδια ώρα με απύθμενο θράσος κουνάει το δάχτυλο στους πάντες.
Podcast με «δημόσια δαπάνη»
Ο ίδιος αιτιολόγησε τη δική του συμμετοχή των €700 λέγοντας ότι ο χώρος αξιοποιείται και για παραγωγή podcast, κάτι που ισχυρίζεται πως έχει γνωστοποιηθεί στις υπηρεσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Εδώ το ζήτημα δεν είναι αν τα podcast είναι «καλά» ή «κακά». Όταν ο ίδιος παραδέχεται μικτή χρήση, παραδέχεται και την ανάγκη τεκμηρίωσης της αναλογίας.
Πώς προκύπτει ότι η «ιδιωτική» χρήση είναι €700 και η «δημόσια» €1.600; Με ποια μέθοδο; Με ποιο έγγραφο; Με ποια απόφαση ή έστω e mail; Με ποιον έλεγχο;
Το συμβόλαιο που δημοσιεύεται δεν βοηθά, γιατί δεν κάνει καν την παραμικρή μνεία για επαγγελματική χρήση. Αν ήταν πράγματι «γραφείο», θα περίμενε κανείς να υπάρχει τουλάχιστον ένας όρος για επιτρεπόμενη χρήση ως εργασιακός χώρος. Αντίθετα, υπάρχουν ρήτρες που φωνάζουν ότι είναι σπίτι και όχι «γραφείο».
Υπάρχει και κάτι που αφορά τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ένας χώρος για να λειτουργεί ως επαγγελματική στέγη, απαιτεί την κάλυψη συγκεκριμένων προδιαγραφών. Ποια δημόσια υπηρεσία έλεγξε αν ο χώρος είναι κατάλληλος για να εργάζεται προσωπικό; Για το προσωπικό αυτό υπάρχουν συμβόλαια εργασίας, καταβάλλονται κοινωνικές ασφαλίσεις;
Δεν αρκούν τα «βιντεούθκια»
Αν ο Φειδίας Παναγιώτου θέλει πράγματι να πείσει, υπάρχει μια πολύ απλή συνταγή, χωρίς θεατρινισμούς.
- – Να δημοσιοποιήσει, την επικοινωνία με τις υπηρεσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που επικαλείται για τη χρήση του χώρου.
- – Να δείξει πώς πληρώνεται το ενοίκιο. Δηλαδή τραπεζικά εμβάσματα, ημερομηνίες, ποσά, ώστε να φαίνεται ποιος πληρώνει τι.
- – Να εξηγήσει γιατί υπέγραψε σύμβαση με ρήτρες κατοικίας, όταν δημόσια μιλά για γραφείο ομάδας.
- – Να δώσει καθαρή απάντηση στο βασικό πολιτικό ζήτημα, για το πώς προστατεύεται το δημόσιο χρήμα όταν το ίδιο ακίνητο παρουσιάζεται άλλοτε ως «γραφείο» και άλλοτε, στο συμβόλαιο, ως «σπίτι».
Το «φατσακίνι» επινόησε, το 2004, η Ζανγκ Σιφάν, πρώην λογίστρια που τώρα όμως είναι ιδιοκτήτρια καταστήματος μαγιό στην πόλη Τσινγκντάο. Με τα χρόνια έγινε δημοφιλές, όλο και περισσότεροι το προμηθεύονται. Κοστίζει φθηνά, αν και πολλοί προτιμούν πια να σχεδιάσουν το δικό τους «φατσακίνι».
