Κυριακή και την περνάμε μαθαίνοντας νέα πράγματα και τεστάροντας τις γνώσεις μας, απαντώντας σε ερωτήσεις του «Εκατομμυριούχου».
Η Κυριακή είναι πολύ ιερή μέρα. Κάποιοι απλά ξεκουράζονται και δεν κάνουν απολύτως τίποτα, άντε έστω ένα μποτέ. Άλλοι μαγειρεύουν και απολαμβάνουν ένα πιάτο ή ένα γλυκό με πολλές θερμίδες, μια διατροφική ατασθαλία που τους γεμίζει χαρά για να ξεκινήσουν με περισσότερη όρεξη την καινούργια εβδομάδα.
Υπάρχουν και εκείνοι που κανονίζουν έξοδο με φίλους που έχουν καιρό να δουν, για καφέ, βόλτα ή ένα σινεμά. Τελευταίοι στη λίστα είμαστε εμείς που μας αρέσει να μαθαίνουμε πράγματα και να τεστάρουμε τις γνώσεις μας με έναν ωραίο και διασκεδαστικό τρόπο.
Κάπως έτσι πέσαμε ξανά πάνω σε ένα επεισόδιο του τηλεπαιχνιδιού «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος» και κολλήσαμε. Σε αυτό… πρωταγωνιστής ήταν ο 21χρονος φοιτητής, Δημήτρης Κουβαράς, απόφοιτος Αρχαιολογίας και του Ιστορικού του Πανεπιστημίου της Αθήνας, με αγαπημένη του δραστηριότητα τους αγώνες ρητορικής.
Και η αλήθεια είναι πως και την πρώτη φορά, έτσι και τώρα – είναι από τις φορές που ξέρεις τι θα συμβεί αλλά πείθεσαι πώς όχι, κάτι μπορεί να αλλάξει- ήμασταν σίγουροι πως θα έφτανε πολύ ψηλά και θα έφευγε με ένα μεγάλο χρηματικό έπαθλο στην τσέπη.
Δυστυχώς όμως τα πράγματα εκτυλίχθηκαν τελείως διαφορετικά, αφού κόλλησε σε κάτι πολύ απλό, στην αρχή του παιχνιδιού, στην τέταρτη μόλις ερώτηση για τα 500 ευρώ.
Εσύ απαντάς σωστά σε αυτή την ερώτηση του «Εκατομμυριούχου»;
«Ποια είναι η πρωτεύουσα της Περιφέρειας της Στερεάς Ελλάδας;», τον ρώτησε ο Γρηγόρης Αρναούτογλου, με πιθανές απαντήσεις να είναι οι παρακάτω: Α. Λαμία, Β. Θήβα, Γ. Χαλκίδα, Δ. Καρπενήσι.
Αφού το σκέφτηκε αρκετή ώρα, βρέθηκε σε αδιέξοδο και ζήτησε να πάρει τηλέφωνο. Δυστυχώς όμως ο φίλος του, ο Χρήστος δεν γνώριζε ούτε αυτός και έτσι αναγκάστηκε να πάρει και την τελευταία βοήθεια, αυτή του 50-50.
Ούτε όμως αυτή τον έκανε να πει τη σωστή απάντηση, εμπιστεύτηκε το ένστικτό του και τελικά έχασε, αφού η επιλογή του, το Καρπενήσι δεν του βγήκε σε καλό.
Για την ιστορία η Λαμία ήταν η σωστή απάντηση. Αποτέλεσμα; Μια εμφάνιση στην τηλεόραση και μια καινούργια γνώση που σίγουρα δεν θα την ξεχάσει ποτέ.
Ο καθηγητής Γεώργιος Χαλκιαδάκης του Πολυτεχνείου Κρήτης συγκαταλέγεται πλέον ανάμεσα στους κορυφαίους επιστήμονες παγκοσμίως στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης, κατακτώντας μια ξεχωριστή διεθνή διάκριση που επιβεβαιώνει την αριστεία του.
Ο κ. Χαλκιαδάκης, καθηγητής στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης, κατατάσσεται στο κορυφαίο 0,27% των επιστημόνων παγκοσμίως στον κλάδο της Τεχνητής Νοημοσύνης, σύμφωνα με την ετήσια αξιολόγηση του αξιόπιστου συστήματος ScholarGPS.
Η λίστα περιλαμβάνει 268.084 ερευνητές από όλο τον κόσμο, γεγονός που καταδεικνύει το υψηλό επίπεδο του ανταγωνισμού και τη σπουδαιότητα της θέσης που κατέλαβε ο Έλληνας καθηγητής.
Μια πορεία επιστημονικής συνέπειας και διεθνούς αναγνώρισης
Καταγόμενος από τον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου, ο κ. Χαλκιαδάκης έχει καταφέρει να ξεχωρίσει χάρη στη σταθερά υψηλού επιπέδου ερευνητική του δραστηριότητα, την επιστημονική του επιρροή και τη διεθνή εμβέλεια του έργου του. Το ερευνητικό του αποτύπωμα ενισχύεται μέσα από πλήθος δημοσιεύσεων, διεθνών συνεργασιών και επιστημονικών βραβεύσεων.
Τι είναι το ScholarGPS
Το ScholarGPS είναι ένα από τα πλέον έγκυρα εργαλεία παγκόσμιας κλίμακας για την αξιολόγηση της ερευνητικής δράσης επιστημόνων και πανεπιστημιακών. Κάθε χρόνο δημοσιεύει λίστες με όσους ξεχωρίζουν για τη συνεισφορά τους στην επιστημονική κοινότητα, βασισμένο σε αντικειμενικά δεδομένα και διεθνή κριτήρια ποιότητας.
Το Πολυτεχνείο Κρήτης συνεχίζει να ξεχωρίζει
Η διάκριση αυτή δεν αποτελεί απλώς προσωπική επιτυχία του καθηγητή, αλλά ενισχύει συνολικά το κύρος του Πολυτεχνείου Κρήτης. Το Ίδρυμα διαγράφει τα τελευταία χρόνια μια διαρκώς ανοδική πορεία σε διεθνές επίπεδο, τόσο σε συνολικές κατατάξεις όσο και μέσα από τη διάκριση μελών του Δδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΔΕΠ).
Γιώργος Χαλκιαδάκης: «Η AI θα μας κάνει όλους πιο ηλίθιους»
ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΥΦΥΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ δεν είναι εκείνοι που έχουν τις περισσότερες απαντήσεις. Είναι εκείνοι που δεν σταματούν ποτέ να κάνουν τις σωστές ερωτήσεις. Ο Γιώργος Χαλκιαδάκης ανήκει σε αυτούς, έχει αφιερώσει τη ζωή του στην έρευνα και σήμερα έχει καταφέρει να συγκαταλέγεται στους κορυφαίους ερευνητές της τεχνητής νοημοσύνης παγκοσμίως. Συγκεκριμένα, ο Έλληνας ακαδημαϊκός έχει πετύχει να βρίσκεται στο ανώτατο 0,24% των επιστημόνων στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.
Με τον καθηγητή της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης, ο οποίος κατάγεται από τον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου, συναντηθήκαμε ένα ήσυχο μεσημέρι στο Μικρό Καφέ του Κουμ Καπί στα Χανιά. Πήγα προετοιμασμένος να ακούσω για αλγορίθμους, υπερυπολογιστές και το μέλλον της τεχνολογίας. Αντί γι’ αυτό, η συζήτηση άρχισε από την αβεβαιότητα, πέρασε στους ανθρώπους, στους δασκάλους, στα λάθη, στα βιβλία, στους φοιτητές και στην ευθύνη που συνοδεύει κάθε τεχνολογική πρόοδο.
Όσο κυλούσε η συζήτησή μας, γινόταν ολοένα πιο ξεκάθαρο ότι ο Γιώργος Χαλκιαδάκης δεν αντιμετωπίζει την τεχνητή νοημοσύνη ως έναν αγώνα δρόμου για να δημιουργήσουμε εξυπνότερες μηχανές. Διακρίνεται από μια εντελώς διαφορετική νοοτροπία. Τη βλέπει περισσότερο ως μια δοκιμασία. Γι’ αυτό και μου μίλησε για την ανάγκη να «αποδεχτούμε την αβεβαιότητα», για τη σημασία των δασκάλων, των βιβλίων και των φοιτητών, για μια Ελλάδα που μπορεί να παραγάγει έρευνα παγκόσμιας κλάσης, αρκεί να επενδύσει στην αξιοκρατία και στη γνώση. Πάνω απ’ όλα, εξέφρασε έναν διαρκή προβληματισμό: όχι για το αν η τεχνητή νοημοσύνη θα γίνει ισχυρότερη αλλά για το αν εμείς θα τη χρησιμοποιήσουμε με σοφία ή αν, όπως προειδοποιεί, η ανεξέλεγκτη χρήση της «θα μας κάνει όλους, ατομικά και συλλογικά, πιο ράθυμους και πιο ηλίθιους».
― Τι είναι αυτό που σας κάνει να ξεκινάτε κάθε πρωί με την ίδια περιέργεια;
Νομίζω είναι δεδομένο πως υπάρχει πάντα μια έμφυτη, έντονη και επίμονη περιέργεια σε κάθε ερευνητή, η οποία καθημερινά τον ωθεί να θέτει ερωτήματα. Σε ένα άλλο επίπεδο, στην περίπτωσή μας εδώ, στην Ελλάδα, το χάος που επικρατεί σε κάνει κάθε πρωί να σηκώνεσαι με την περιέργεια να δεις πώς θα βγάλεις μια άκρη με ό,τι θες να κάνεις. Πέρα από αστεϊσμούς, νομίζω ότι η αβεβαιότητα που βιώνει πάντα ο Έλληνας σε διάφορα επίπεδα τον κάνει πιο εφευρετικό και ανθεκτικό, κι αυτό φαίνεται όταν βγαίνει στο εξωτερικό, λόγου χάρη.
― Αν γυρίζατε σήμερα στον Άγιο Νικόλαο και συναντούσατε τον 15χρονο Γιώργο, τι θα του λέγατε για όλα όσα τον περιμένουν;
Τίποτε. Θα τον άφηνα να βράσει στο ζουμί του και να κάνει τις επιλογές του εν μέσω της αβεβαιότητας που αντιμετώπιζε. Ίσως απλώς να του έλεγα αυτό που λέω τώρα, και το έλεγε και ο επιβλέπων του διδακτορικού μου, ο Craig Boutilier, στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο: «Πρέπει να αποδεχτούμε την αβεβαιότητα».
― Βρίσκεστε στο κορυφαίο 0,24% των ερευνητών της τεχνητής νοημοσύνης παγκοσμίως. Τι σημαίνει αυτό για σας;
Εντάξει, να πούμε καταρχάς ότι κι άλλοι Έλληνες ερευνητές είναι εκεί γύρω, δεν είμαι ο μόνος. Για κάποιον λόγο τελευταία έπεσαν πολύ τα φώτα της δημοσιότητας σε μένα, και αυτό με κάνει, για να πω την αλήθεια, να νιώθω ταυτόχρονα κολακευμένος και κάπως άβολα. Σίγουρα, πάντως, σημαίνει μια αναγνώριση της δουλειάς της δικής μου και των φοιτητών μου μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες εδώ στην Ελλάδα. Και μια ενθάρρυνση, ένα εφαλτήριο, για να συνεχίσουμε να κάνουμε καλή δουλειά. Ενδεχομένως, χάρη στην αυξημένη αναγνωρισιμότητα, με περισσότερη υποστήριξη.
― Υπάρχει κάποια αποτυχία που τελικά αποδείχθηκε σημαντικότερη από μια μεγάλη επιτυχία;
Ναι, εξαιτίας και της εγγενούς αβεβαιότητας που υπήρχε στο σύστημα των Πανελληνίων όταν έδινα, και υπάρχει ακόμα. Επειδή κατάφερα, εκτός άλλων παραγόντων, να κάνω λάθη στις πράξεις σε όλα τα μαθήματα εκτός από την Έκθεση, πέρασα σε ένα τμήμα που δεν είχα πολύ ψηλά, αυτό της Επιστήμης Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Ήταν ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να συμβεί τότε, μου έδωσε απίστευτες γνώσεις, με σύστησε σε εξαιρετικούς δασκάλους και συμφοιτητές, μου άνοιξε τους ορίζοντες. Προτείνω το συγκεκριμένο τμήμα και τώρα σε όποιον θέλει να κάνει Πληροφορική, όπως φυσικά συστήνω και τη δική μας Σχολή ΗΜΜΥ του Πολυτεχνείου Κρήτης, αν θέλει να γίνει μηχανικός υπολογιστών.
― Η τεχνητή νοημοσύνη μαθαίνει από δεδομένα. Εσείς από τι μάθατε περισσότερο: από βιβλία, από ανθρώπους ή από λάθη;
Από όλα. Ευτυχώς όχι τόσο από λάθη, γιατί αυτό έχει ένα τίμημα πάντα (το εξηγούμε αυτό στους φοιτητές όταν μιλάμε για έναν κλάδο μηχανικής μάθησης, την ενισχυτική μάθηση – reinforcement learning). Σίγουρα έμαθα λόγω του ότι είχα πάντα περιέργεια και βρήκα νωρίς το κουράγιο (αν και ως παιδί ήμουν εσωστρεφής) να ανοιχτώ σε ανθρώπους και παρέες και ομάδες, και να μάθω μέσα από αυτήν τη διαδικασία. Επίσης, προφανώς, όπως ανέφερα ήδη, είχα την τύχη να έχω εξαιρετικούς δασκάλους (ξεκινώντας ήδη από τα χρόνια του λυκείου, και θα τολμήσω να πω και του δημοτικού) αλλά και συγγενείς που πάντα μου έκαναν δώρο βιβλία, κυρίως λογοτεχνικά, και τους έχω ευχαριστήσει πολλές φορές γι’ αυτό. Για παράδειγμα τη νονά μου (την Κατερίνα Πόθου). Οπότε, αν είστε νονός ή νονά, προτείνω να κάνετε δώρο ένα βιβλίο.
― Ποια είναι η πιο εσφαλμένη αντίληψη που έχει σήμερα ο κόσμος για την τεχνητή νοημοσύνη;
Ότι είναι πάντα αλάθητη ή ότι θα γίνει αλάθητη και ότι έχει απαντήσεις για όλα τα προσωπικά του προβλήματα συγκεκριμένα. Επίσης το ότι η «τεχνητή νοημοσύνη» είναι ταυτόσημη με τα chatbots – αυτό είναι τεράστια παρανόηση.
«Ποιος αλήθεια είμαι εγώ;» Θα μου έκανε εντύπωση αν υπάρχει κάποιος που θεωρεί πως το ξέρει με βεβαιότητα. Μάλλον θα με τρόμαζε. Φωτ.: Πηγή: Γιάννης Αγγελάκης/agonaskritis.gr
― Τι φοβάστε περισσότερο: μια πανίσχυρη μηχανή ή έναν άνθρωπο που πιστεύει ότι ξέρει να τη χρησιμοποιεί;
Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Ελπίζω και η απάντηση να είναι ενδιαφέρουσα και όχι τετριμμένη ή αναμενόμενη (γελάει). Σε βάθος χρόνου, αν και ίσως όχι τόσο μακροπρόθεσμα, αν εμείς οι άνθρωποι ως κοινωνία (και οι ταγοί μας, πολιτικοί, οικονομικοί, επιστημονικοί) κάνουμε λάθος επιλογές, θεωρώ πιθανό να φτιαχτεί, ας πούμε, μια «πανίσχυρη μηχανή». Θα ήταν παράλογο να μην τη φοβάσαι, και ήδη οι πλέον κορυφαίοι επιστήμονες τεχνητής νοημοσύνης προειδοποιούν για τους κινδύνους που ενέχει η δημιουργία της λεγόμενης τεχνητής γενικής νοημοσύνης ή υπερνοημοσύνης, ειδικά αν αυτή έχει δυνατότητες αυτόνομης δράσης στον φυσικό μας κόσμο. Πιο βραχυπρόθεσμα, όμως, φοβάμαι πολύ το γεγονός ότι νομίζουμε πως ξέρουμε να χρησιμοποιούμε την υπάρχουσα, ήδη εξελιγμένη, τεχνητή νοημοσύνη – και η κακή χρήση της μπορεί να είναι καταστροφική σε διάφορα επίπεδα. Το πιο άμεσο που φοβάμαι, γιατί το βλέπω να έρχεται πολύ γρήγορα, είναι ότι η ανεξέλεγκτη και λάθος χρήση της ΤΝ θα μας κάνει όλους, ατομικά και συλλογικά, πιο ράθυμους και πιο ηλίθιους.
― Στην Ελλάδα συχνά λέμε ότι «οι καλοί φεύγουν στο εξωτερικό». Εσείς αποδείξατε ότι μπορεί να παραχθεί έρευνα παγκόσμιας κλάσης και εδώ. Τι χρειάζεται ακόμη για να γίνει αυτό κανόνας;
Από πού να αρχίσει κανείς: από την ανάγκη χρηματοδότησης των πανεπιστημίων και της έρευνας; Όταν, λ.χ., η ελληνική πολιτεία έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να μηδενιστούν σχεδόν οι εγχώριες χρηματοδοτικές ροές, τόσο για τη βασική όσο και για την εφαρμοσμένη έρευνα, κι αυτό ενώ είχε στη διάθεσή της εξαιρετικά μεγάλους πόρους από ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά πλαίσια; Από την ανάγκη να φτιαχτούν οριζόντιες ερευνητικές δομές που να ενοποιούν, χωρίς γραφειοκρατία, ολόκληρο το ελληνικό ερευνητικό οικοσύστημα; Από την ανάγκη να υπάρχει έμπρακτη και συνεπής στήριξη των μεταπτυχιακών φοιτητών και των νέων ερευνητών σε διάφορα επίπεδα (καταρχάς οικονομική); Από την ανάγκη να υπάρχει αξιοκρατία και δικαιοσύνη σε όλες τις πτυχές της έρευνας αλλά και σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία;
― Τι είναι αυτό που σας ενοχλεί στην Ελλάδα; Η γραφειοκρατία;
Σίγουρα και η γραφειοκρατία. Είναι απίστευτο το πώς, σε αυτήν τη χώρα, η γραφειοκρατία επιμένει στην ψηφιακή εποχή – ίσως εξηγείται λόγω της κουλτούρας αποποίησης ευθυνών που έχει επικρατήσει («να είμαι εγώ καλυμμένος», «δεν είναι δικιά μου ευθύνη»). Όπως και η έλλειψη αξιοκρατίας, η διαφθορά, η ατιμωρησία. Πάνε όλα χέρι-χέρι. Ειδικά για όσους έχουμε ζήσει σε χώρες όπως ο Καναδάς είναι σχεδόν ανυπόφορο. Το χειρότερο είναι όταν όλα αυτά γίνονται συνήθεια (αν και κοστίζει σε ψυχική ηρεμία, είμαι χαρούμενος που ακόμα με ενοχλούν).
― Υπάρχει κάποιος δάσκαλος ή μέντορας του οποίου τη φωνή ακούτε ακόμη μέσα σας όταν παίρνετε δύσκολες αποφάσεις;
Ίσως ακούω τη ρήση του επιβλέποντά μου στο διδακτορικό, του Craig Boutilier, «δεν μπορείς να μηδενίσεις την αβεβαιότητα στη λήψη αποφάσεων, πρέπει να την αποδεχτείς». Καθώς και τη φωνή του Γιάννη Ρίτσου να λέει «η ζωή είναι μια ανελισσόμενη σπείρα».
― Πότε ήταν η τελευταία φορά που μια μηχανή σάς εξέπληξε και πότε η τελευταία φορά που σας εξέπληξε ένας άνθρωπος;
Η τελευταία φορά που με εξέπληξε μια μηχανή με τις δυνατότητές της, αν και πλέον μου προκαλεί έκπληξη το ότι εκπλήσσομαι, ήταν πρόσφατα, τέλη Μάη νομίζω, όταν ένα LLM απέδειξε ότι η εικασία του Erdös για το unit-distance problem ήταν λάθος. Οι άνθρωποι συνεχίζουν να με εκπλήσσουν κάθε μέρα, συνήθως αρνητικά. Παρ’ όλα αυτά, είναι καλό να σε εκπλήσσουν οι άνθρωποι, ειδικά όταν αυτό επιβεβαιώνει πως όλοι είναι διαφορετικοί και δεν τείνουν να σκέφτονται και να ενεργούν με τον ίδιο τρόπο, ως «μάζα», αλλά και το πόσο λάθος μπορείς να κάνεις βάζοντας ταμπέλες.
― Αν η τεχνητή νοημοσύνη μπορούσε να σας κάνει μία ερώτηση για την ανθρωπότητα, ποια πιστεύετε ότι θα ήταν;
Δεν έχω σκεφτεί τι θα μπορούσε να ρωτήσει εμένα, αλλά την ανθρωπότητα συλλογικά. Αν η ΤΝ δεν ήταν τόσο politically correct και ευγενική όσο τείνει να είναι, θεωρώ ότι θα μας ρωτούσε «πώς είναι δυνατό να μην έχετε καταφέρει ακόμα να αξιοποιήσετε την τεχνολογία προς όφελος καθενός στον πλανήτη, πώς είναι δυνατό να καταστρέφετε τον πλανήτη, τα άλλα έμβια όντα, απομυζώντας πόρους, πώς είναι δυνατό να πεινάνε ακόμα άνθρωποι;». Για να ρωτήσουμε όμως όντως εδώ στο κινητό… για να δούμε… Το μοντέλο 1 θα ρωτούσε την ανθρωπότητα: «Τι είδους μέλλον επιλέγετε, μέσα από τις καθημερινές σας πράξεις, είτε το συνειδητοποιείτε είτε όχι; Και αν αυτό το μέλλον ερχόταν αύριο, θα το αναγνωρίζατε ως αυτό που πραγματικά θέλατε;». Το μοντέλο 2: «Τι είστε διατεθειμένοι να θυσιάσετε σήμερα, έτσι ώστε κάποιος που δεν θα γνωρίσετε ποτέ να μπορεί να ευημερήσει έναν αιώνα από τώρα;». Ενδιαφέρουσες ερωτήσεις, δεν νομίζετε; Νομίζω είναι συμπληρωματικές αυτής που είχα εγώ στο μυαλό μου.
― Τι σας συγκινεί περισσότερο σήμερα: μια επιστημονική ανακάλυψη ή η επιτυχία ενός φοιτητή σας;
Και τα δύο, καθώς οι επιστημονικές ανακαλύψεις είναι σχεδόν πάντα συνυφασμένες με επιτυχίες μεταπτυχιακών/διδακτορικών φοιτητών. Οι επιτυχίες των δικών μου ειδικά προφανώς με συγκινούν ιδιαίτερα.
― Όταν κλείνει η πόρτα του γραφείου και μένετε μόνος, τι είναι αυτό που σκέφτεστε μερικές φορές; Οι δυνατότητες της τεχνολογίας ή οι συνέπειές της;
Παλαιότερα ίσως το πρώτο, και το πώς θα συμβάλουμε στην εξέλιξή τους. Τα τελευταία χρόνια, όλο και πιο πολύ το δεύτερο. Πιστεύω ότι πλέον πολλοί ερευνητές της ΤΝ αναλογιζόμαστε τις συνέπειές της όλο και περισσότερο, και προσπαθούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Πλέον προσπαθούμε να φτιάξουμε ΤΝ που να είναι όχι απλώς αποτελεσματική αλλά και ασφαλής – και προσπαθούμε με τεχνικούς και μη τρόπους να συμβάλουμε στην ηθική χρήση της.
― Σας ανησυχεί το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι σήμερα ρωτάνε για τα πάντα, ακόμη και για τα προσωπικά τους, το ChatGPT;
Πολύ. Είναι εντυπωσιακό, αν και σε έναν βαθμό αναμενόμενο. Είναι ξεκάθαρο ότι, εκτός από επικίνδυνο σε διάφορα επίπεδα (λ.χ., σε σχέση με επιπτώσεις στην υγεία μας), αυτή η συμπεριφορά μάς κάνει να χάνουμε ανθρώπινες ικανότητες, όπως εκείνες της κοινωνικής συμπεριφοράς, της μάθησης μέσα από την κοινωνικοποίηση. Μας κάνει καχύποπτους απέναντι στους συνανθρώπους μας… και όπως σας είπα νωρίτερα, τελικά μπορεί να μας κάνει πιο ράθυμους και πιο ηλίθιους.
― Σε έναν κόσμο όπου οι μηχανές γίνονται ολοένα πιο έξυπνες, ποιο θεωρείτε ότι είναι το πιο πολύτιμο ανθρώπινο χαρακτηριστικό που δεν πρέπει να χάσουμε;
Η ικανότητά μας να εμπιστευόμαστε τους συνανθρώπους μας και να συνεργαζόμαστε μαζί τους, κάτι που άλλωστε, με βάση ιστορικούς και ανθρωπολόγους, έδωσε πλεονέκτημα στον Homo sapiens. Και η ικανότητά μας να σκεφτόμαστε έξω από πλαίσια και να ονειρευόμαστε.
― Ποια είναι η πιο έξυπνη απόφαση που πήρατε στη ζωή σας και ποια η πιο έξυπνη που δεν πήρατε ποτέ;
Η πιο έξυπνη που δεν πήρα ποτέ ο ίδιος, όπως προανέφερα, ήταν να σπουδάσω στο Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών στο Ηράκλειο. Η πιο έξυπνη που πήρα περισσότερο συνειδητά ήταν να συνεχίσω για διδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο.
«Σε βάθος χρόνου, αν εμείς οι άνθρωποι ως κοινωνία κάνουμε λάθος επιλογές, θεωρώ πιθανό να φτιαχτεί, ας πούμε, μια “πανίσχυρη μηχανή”». Φωτ.: Πηγή: Γιάννης Αγγελάκης/agonaskritis.gr
― Αν η τεχνητή νοημοσύνη μπορούσε να διαβάσει όλες τις σκέψεις μας για μία ημέρα, τι θα σήμαινε αυτό για τον κόσμο;
Νομίζω θα τρελαινόταν. Ίσως και να ήταν θετικό για το ανθρώπινο είδος, θα τη βοηθούσε να κατανοήσει την πολυπλοκότητά μας και την αγνότητα που υπάρχει στα παιδιά ειδικά. Ίσως να μας έδινε μια ευκαιρία αντί να αποφασίσει να μας εξαφανίσει, ας πούμε. Πιστεύω θα το χρωστούσαμε στα παιδιά.
― Οι επιστήμονες αφιερώνουν τη ζωή τους στο να απαντούν ερωτήσεις. Ποια είναι η μία ερώτηση που ακόμη δεν έχετε καταφέρει να απαντήσετε για τον εαυτό σας;
«Ποιος αλήθεια είμαι εγώ;» Θα μου έκανε εντύπωση αν υπάρχει κάποιος που θεωρεί πως το ξέρει με βεβαιότητα. Μάλλον θα με τρόμαζε.
― Πότε νιώσατε μεγαλύτερη περηφάνια;
Δεν ξέρω για το «μεγαλύτερη». Έχω νιώσει περηφάνια για βραβεύσεις ή για αντίκτυπο άρθρων μου. Για το ότι ο πρώτος φοιτητής που είχα ποτέ έγινε καθηγητής στην Αμερική. Και για το ότι αρκετοί παλιοί φοιτητές μου συνεχίζουν να συνεργάζονται μαζί μου ή απλώς μου γράφουν κατά καιρούς και μου λένε πως θεωρούν ότι είχα μια συμβολή στην εξέλιξή τους.
― Αν είχατε μόνο ένα λεπτό για να εξηγήσετε στα παιδιά της Ελλάδας γιατί αξίζει να ασχοληθούν με την επιστήμη, τι θα τους λέγατε;
Η ενασχόληση με την επιστήμη σε κάνει να συνειδητοποιήσεις το πόσο μικρός είσαι σε σχέση με το Σύμπαν και το Όλον. Αλλά κάθε μικρό ή μεγάλο επιστημονικό ερώτημα που θέτεις, η απάντηση που ανακαλύπτεις, το επακόλουθο ερώτημα, σου δίνει μεγάλη ικανοποίηση – θα χάσεις τον ύπνο σου πολλές νύχτες αναλογιζόμενος ένα ερώτημα, αλλά δεν θα πλήξεις ποτέ.
― Τι θεωρείτε σημαντικό στη ζωή και γιατί;
Την ανθρώπινη επαφή. Την ικανότητα δημιουργίας. Την προσφορά στην κοινότητα. Παλιά στην Κρήτη έδιναν στις γέννες και στις βαφτίσεις την ευχή: «Να μεγαλώσει να γενεί άνθρωπος χρήσιμος στην κοινωνία». Επειδή «no man is an island» και επειδή «we are all in this together».
Με έναν στους δώδεκα κατοίκους να είναι εκατομμυριούχος, το Μιλάνο αναδεικνύεται στην πόλη με το υψηλότερο ποσοστό εκατομμυριούχων παγκοσμίως.
Σύμφωνα με την έκθεση World’s Wealthiest Cities Report 2025 της Henley & Partners, η ιταλική μητρόπολη αριθμεί περίπου 115.000 εκατομμυριούχους και 17 δισεκατομμυριούχους, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στην Ευρώπη και την ενδέκατη διεθνώς ως προς τον συνολικό αριθμό εύπορων κατοίκων.
Οι υπολογισμοί αφορούν αποκλειστικά τα διαθέσιμα ρευστά και όχι την ακίνητη περιουσία.
Πώς έφτασε όμως το Μιλάνο σε αυτή τη θέση;
Η πόλη-μαγνήτης των πλουσίων
Όπως επισημαίνει η Corriere della Sera, οι «πλούσιοι που κατακτούν» το Μιλάνο καθημερινά –το 2024 προστίθεντο κατά μέσο όρο δέκα νέοι εκατομμυριούχοι την ημέρα– είναι επιχειρηματίες, διευθυντικά στελέχη, αθλητές και μεγάλοι ξένοι επενδυτές. Τους προσελκύουν η ποιότητα ζωής, η στρατηγική τοποθεσία της πόλης, η δυναμική αγορά ακινήτων υψηλής αξίας και, κυρίως, ένα ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς.
Η γεωγραφική θέση του Μιλάνου, κοντά στην Ελβετία και την Κεντρική Ευρώπη, καθώς και η ύπαρξη τριών διεθνών αεροδρομίων, ενισχύουν ακόμη περισσότερο την ελκυστικότητά του. Ωστόσο, το φορολογικό πλαίσιο παραμένει ο βασικός «μαγνήτης» για τους εύπορους.
Το «διάταγμα CR7» και οι νέοι κάτοικοι
Σύμφωνα με την ΕΡΤ, Το 2017 θεσπίστηκε στην Ιταλία ένα νομοδιάταγμα γνωστό ως «CR7», από το προσωνύμιο του ποδοσφαιριστή Κριστιάνο Ρονάλντο, ο οποίος το αξιοποίησε το 2018 κατά τη μεταγραφή του στη Γιουβέντους.
Το διάταγμα προβλέπει εφάπαξ φορολογία 300.000 ευρώ για τις εκτός Ιταλίας περιουσίες πλούσιων πολιτών που μεταφέρουν την έδρα τους στη χώρα. Το μέτρο αυτό προσέλκυσε εκατομμυριούχους και δισεκατομμυριούχους, με το Μιλάνο να μετατρέπεται σε επίκεντρο της οικονομικής ελίτ.
Παράλληλα, η πόλη παραμένει ιστορικά ταυτισμένη με τη μόδα, τις επιχειρήσεις και τη βιομηχανία του design, γεγονός που την καθιέρωσε ως την οικονομική πρωτεύουσα της Ιταλίας.
Η παραγωγική δύναμη της Λομβαρδίας
Η παραγωγική κουλτούρα του Μιλάνου και της ευρύτερης περιοχής Μόντσα-Μπριάντσα, όπου δραστηριοποιούνται πολλές οικογενειακές επιχειρήσεις διεθνούς κύρους, έχει εκτοξεύσει το ΑΕΠ της περιφέρειας. Η Λομβαρδία, μαζί με το Πεδεμόντιο, το Βένετο και την Εμίλια-Ρομάνια, αποτελεί την κύρια οικονομική ατμομηχανή της Ιταλίας.
Η «χρυσή πρωτεύουσα του ιταλικού Βορρά» προσελκύει εύπορους και γνωστούς από όλο τον κόσμο. Οι τιμές των ακινήτων σε πολλές συνοικίες ξεπερνούν τα 6.000 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, αγγίζοντας ακόμη και τα 10.000 ευρώ στο ιστορικό κέντρο.
Η άλλη όψη του Μιλάνου: το κόστος ζωής
Για πολλούς επενδυτές, η αγορά κατοικίας στο Μιλάνο θεωρείται ασφαλής επιλογή. Ωστόσο, για τα μεσαία κοινωνικά στρώματα, η πόλη μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε έναν οικονομικά απρόσιτο προορισμό. Η στέγαση, που άλλοτε ήταν ανάγκη, σήμερα μοιάζει με πολυτέλεια.
Σύμφωνα με τη μεγαλύτερη ένωση εργαζομένων της Ιταλίας, CGIL, το ένα τρίτο των εργαζομένων στο Μιλάνο δεν έχει εισόδημα συμβατό με το κόστος ζωής, καθώς πάνω από το 50% του καθαρού μισθού δαπανάται για στέγη και υγεία. Η Corriere della Sera, επικαλούμενη στοιχεία του ιστότοπου Idealista, αναφέρει ότι το Μιλάνο είναι η πιο ακριβή πόλη της Ιταλίας όσον αφορά το στεγαστικό. Για ένα διαμέρισμα τριών δωματίων απαιτούνται περίπου 1.800 ευρώ μηνιαίως συν έξοδα, ποσό δυσβάσταχτο για πολλούς εργαζόμενους κοινής ωφέλειας.
Η φυγή των δημοσίων υπαλλήλων
Η ακρίβεια και ο πληθωρισμός πλήττουν συνολικά τις μεγάλες ιταλικές πόλεις, όμως στο Μιλάνο το φαινόμενο είναι εντονότερο. Η CGIL κάνει λόγο για πραγματική φυγή δημοσίων υπαλλήλων από την πόλη. Μέσα σε δύο χρόνια, ο αριθμός τους μειώθηκε κατά 14%, με τις μεγαλύτερες απώλειες στην εκπαίδευση (-18,6%), την τοπική αυτοδιοίκηση (-16,5%) και την υγειονομική περίθαλψη (-14,1%).
Παράλληλα, οι εργαζόμενοι στις Ένοπλες Δυνάμεις, την Αστυνομία και την Πυροσβεστική μειώθηκαν κατά 8,3%. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν πως, αν δεν υπάρξει άμεση παρέμβαση, το πρόβλημα θα έχει σοβαρές κοινωνικές και λειτουργικές συνέπειες στο άμεσο μέλλον.
Η υπόταση είναι όταν η πίεση του αίματος είναι χαμηλή, δηλαδή να φθάνει στο 90/60 mmHg. Ωστόσο, έχει παρατηρηθεί σε ορισμένα άτομα, η χαμηλή πίεσή τους να θεωρείται γι’ αυτούς η φυσιολογική.
Όταν η αρτηριακή πίεση πέφτει κάτω των φυσιολογικών ορίων και δεν αιματώνεται ο εγκέφαλος και η καρδιά καλά, δηλαδή μειώνεται ο όγκος του αίματος στην κυκλοφορία, δημιουργεί αδυναμία, ζάλη, σκοτοδίνη και λιποθυμία.
Η πιο συνηθισμένη μορφή είναι η ορθοστατική υπόταση που παρουσιάζεται μετά από την απότομη προσπάθεια του ατόμου να σηκωθεί από το κρεβάτι του ή από την πολυθρόνα του και επανέρχεται αμέσως κατά την κατάκλιση.
Υπόταση: Ποια είναι τα συμπτώματα που θα παρατηρήσετε
Ζάλη
Ναυτία
Τάση λιποθυμίας
“Σκοτείνιασμα” στην όραση
Εμβοές (“κουδούνισμα” στα αυτιά)
Κρύα ή και υγρά χέρια και πόδια
Ευαισθησία στο φως και τον θόρυβο
Κόπωση και ταχυκαρδία
Υπόταση: Τι πρέπει να τρώτε για να την ξεπεράσετε
Η διατροφή έχει επίσης σημαντικό αντίκτυπο στην υγεία της καρδιάς και την αρτηριακή σας πίεση. Δείτε πώς να αυξήσετε την αρτηριακή σας πίεση μέσω της διατροφής:
Πίνετε άφθονα υγρά
Όταν είστε αφυδατωμένοι, ο όγκος του αίματός σας μειώνεται, γεγονός που προκαλεί τη μείωση της αρτηριακής σας πίεσης. Οι περισσότεροι γιατροί συστήνουν να πίνετε τουλάχιστον δύο λίτρα νερού (περίπου οκτώ ποτήρια) κάθε μέρα. Η πρόσληψη νερού θα πρέπει να είναι υψηλότερη σε ζεστό καιρό ή κατά την άσκηση.
Φάτε αλμυρές τροφές
Οι τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι μπορούν να αυξήσουν την αρτηριακή σας πίεση. Τέτοιες είναι οι ελιές, το τυρί cottage και οι κονσέρβες. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε αλάτι στα γεύματά σας.
Καφεΐνη
Ποτά όπως ο καφές και το τσάι με καφεΐνη προκαλούν αύξηση του καρδιακού ρυθμού και προσωρινή αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Αυτό το αποτέλεσμα είναι συνήθως βραχυπρόθεσμο και η πρόσληψη καφεΐνης δεν επηρεάζει την αρτηριακή πίεση όλων με τον ίδιο τρόπο. Εάν είστε τακτικός πότης καφέ, μπορεί επίσης να αναπτύξετε υψηλότερη ανοχή για τις επιδράσεις του στο αγγειακό σύστημα.
Βιταμίνη B12
Η βιταμίνη Β12 παίζει βοηθάει το σώμα να παράγει υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια. Η έλλειψη αυτής της σημαντικής βιταμίνης μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία, η οποία μειώνει την αρτηριακή πίεση και μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική αιμορραγία, καθώς και βλάβη οργάνων και νεύρων. Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Β12 περιλαμβάνουν αυγά, κοτόπουλο, ψάρια (όπως σολομός και τόνος) και γαλακτοκομικά προϊόντα χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά.
Φολικό οξύ
Το φολικό οξύ (βιταμίνη Β9) είναι μια άλλη βασική βιταμίνη που βρίσκεται σε τροφές όπως τα σπαράγγια, το μπρόκολο, το συκώτι και σε όσπρια όπως οι φακές και τα ρεβίθια. Η ανεπάρκεια φολικού οξέος μπορεί να έχει πολλά από τα ίδια συμπτώματα με την ανεπάρκεια βιταμίνης Β12, προκαλώντας αναιμία που οδηγεί σε μείωση της αρτηριακής πίεσης.
Μειώστε τους υδατάνθρακες
Τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες, ιδίως επεξεργασμένους υδατάνθρακες, τείνουν να αφομοιώνονται πολύ γρήγορα σε σχέση με άλλες τροφές. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απότομη χαμηλή πίεση. Μια διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες έχει αποδειχθεί σε ορισμένες μελέτες ότι κάνει καλό για την υπόταση, ειδικά σε ηλικιωμένους ενήλικες.
Μειώστε την ποσότητα του γεύματος
Όταν τρώτε ένα μεγάλο γεύμα, το σώμα σας χρειάζεται πολύ περισσότερη ενέργεια για να το αφομοιώσει, κάτι που μπορεί να προκαλέσει χαμηλή πίεση. Αυτό είναι ακόμα πιο έντονο για εκείνους που παραλείπουν ενδιάμεσα γεύματα αφού συνήθως καταναλώνουν ένα πολύ μεγάλο γεύμα 1-2 φορές την ημέρα. Ακόμα κι αν δεν μειώνετε τη συνολική ποσότητα που τρώτε, η κατανάλωση μικρότερων γευμάτων όλη την ημέρα είναι πιο υγιεινή τόσο για την πέψη όσο και για την κυκλοφορία του αίματος.
Μειώστε το αλκοόλ
Μεταξύ των πολλών αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία, η κατανάλωση αλκοόλ προκαλεί αφυδάτωση στον οργανισμό. Αυτό οδηγεί σε χαμηλή πίεση. Γενικώς μειώστε την ποσότητα αλκοόλ που καταναλώνετε. Προσπαθήστε, επίσης, να πίνετε ένα ποτήρι νερό για κάθε ένα αλκοολούχο ποτό που καταναλώνετε, για να αποφύγετε την αφυδάτωση.
Πριν μερικά χρόνια την χτύπησε και την εγκατέλειψε ο δεύτερος οδηγός – Θρήνος για το νεαρό κορίτσι που πήγαινε στο μνήμα της μητέρας
Το πιο σκληρό της πρόσωπο έδειξε η μοίρα σε ένα νέο κορίτσι γεμάτο ζωή και όνειρα για το μέλλον. Η 22χρονη Σεβαστή άφησε την τελευταία της πνοή στην άσφαλτο στην Εθνική οδό Σπάρτης-Σκάλας, ενώ κατευθυνόταν προς το νεκροταφείο όπου βρίσκεται ο τάφος της μητέρας για να της ανάψει το καντήλι.
Όλα συνέβησαν όταν η 22χρονη κινούνταν με τη μηχανή της στο ύψος της θέσης Ψηλιά Μάντρα, τρία χιλιόμετρα πριν την διασταύρωση προς Στεφανιά. Κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες η μηχανή της νεαρής κοπέλας συγκρούστηκε με ένα Ι.Χ. με κατεύθυνση τη Σπάρτη.
Η Σεβαστή βρήκε ακαριαίο θάνατο, ενώ ο 51χρονος οδηγός του αυτοκινήτου τραυματίστηκε ελαφρά. Ωστόσο, όπως προέκυψε από προανάκριση των αρχών, στο δυστύχημα εμπλεκόταν και άλλο ένα Ι.Χ. που οδηγούσε ένας 56χρονος ο οποίος πέρασε πάνω από την τραυματισμένη κοπέλα και την διαμέλισε.
Στη συνέχεια εγκατέλειψε το σημείο και εξαφανίστηκε, όμως εντοπίστηκε και συνελήφθη από την αστυνομία. Συγκλονισμένος ο θείος του κοριτσιού ανέφερε στον Alpha: «Θέλω την παραδειγματική τιμωρία τους γιατί ο πρώτος έτρεχε υπερβολικά, ο δε δεύτερος μετά τον διαμελισμό της, εγκατέλειψε το σημείο που έγινε το συμβάν».
Η οικογένεια ζητάει απαντήσεις για τα «θολά σημεία»
Η οικογένεια της άτυχης κοπέλας έχει βυθιστεί στο πένθος και δεν μπορεί να πιστέψει πώς χάθηκε έτσι ξαφνικά η 22χρονη Σεβαστή. Την ίδια στιγμή, συγγενείς και φίλοι ζητούν να μάθουν τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος που στοίχισε τη ζωή στον άγγελό τους. Στην υπόθεση του τροχαίου υπάρχουν θολά σημεία, με την οικογένεια να ζητάει τεκμηριωμένη πραγματογνωμοσύνη, σύμφωνα με το lakonikos.gr.
Ο τραγικός χαμός της μητέρας της
Η 22χρονη Σεβαστή είχε κληθεί να αντιμετωπίσει τον θάνατο της μητέρας της πριν από μερικά χρόνια, όταν βρισκόταν στην ευαίσθητη ηλικία των 17 ετών.
Τον Σεπτέμβριο του 2016, η 38χρονη μητέρα της έπεσε στο κενό από τον 5ο όροφο του σπιτιού τους στην Σπάρτη και έχασε τη ζωή της. Η έφηβη τότε Σεβαστή ήρθε αντιμέτωπη με την μεγάλη απώλεια που σημάδεψε για πάντα την ψυχή της. Το νεαρό κορίτσι είχε χάσει και τον πατέρα της.
Ο Βαγγέλης Βουλγαρίδης μέτρησε πολλά χιλιόμετρα στην καριέρα του παρά το γεγονός ότι έπαιξε σε μόλις 12 ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου.
Γεννήθηκε το 1940 και φέτος κλείνει τα 86 του χρόνια.
Οι ταινίες που έγινε γνωστός ήταν κυριώς δίπλα στις πιο όμορφες γυναίκες του κινηματογράφου, όπως «Το δόλωμα», «Ο κατήφορος», «Νόμος 4.000» γινόταν άλλοτε το αγόρι της Αλίκης Βουγιουκλάκη, άλλοτε της Ζωής Λάσκαρη και και άλλοτε το κολεγιόπαιδο που παραστρατούσε.
Δείτε το βίντεο:
Οι σπουδές
Ήταν ένα πανέμορφο ψηλόλιγνο αγόρι, με μεγάλα μαύρα μάτια. Το ευγενικό παρουσιαστικό του, η ομιλία και η άρθρωση του, ακόμη και ο τρόπος που σε κοίταζε ήταν διαφορετικά από των άλλων αντρών εκείνης της εποχής. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Λυκούργου Σταυράκου και αμέσως ξεχώρισε ανάμεσα σε άλλους ηθοποιούς της γενιάς του. Διακρίθηκε για το ταλέντο του, αλλά κυρίως για το ήθος του, και η πρώτη επαγγελματική πρόταση ήρθε από τον Ορέστη Λάσκο, για την ταινία «Νύχτες στο Μιραμάρε», όπου σε ηλικία 16 ετών έκανε το ντεμπουτο του στο πλευρό της Σμαρούλας Γιούλη και της Ζωζώς Σαπουντζάκη, ενσαρκώνοντας τον Δημήτρη Αντωνίου. Από εκεί και πέρα η καριέρα του εκτινάχθηκε στα ύψη, μια και τον ανέλαβε ο Γιάννης Δαλιανίδης για να τον κάνει τον επόμενο ζεν πρεμιέ της εποχής, σε ρόλους-σταθμούς, σε ταινίες όπως «Ο κατήφορος», που έσπασε ταμεία το 1961, «Νόμος 4.000» το 1962, «Μερικοί το προτιμούν κρύο» την ίδια χρονιά και μερικές ακόμα…
Αίγλη
Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, την ίδια περίοδο που ο ελληνικός κινηματογράφος έχανε πλέον την αίγλη του. Η τελευταία ταινία του ήταν το 1973 με τίτλο «Τανγκό 2001». Την ίδια περίοδο της μεγάλης δόξας του έπαιξε και σε θεατρικά έργα, όχι όμως σε πολλά, άλλωστε δεν είχε βιοποριστικό πρόβλημα. Προτιμούσε να κάνει ελάχιστα πράγματα, αλλά προσεγμένα.
Το παράπονο για τη Ζωή Λάσκαρη
Σε μία σπάνια συνέντευξη που είχε δώσει το 2019 είχε μιλήσει για τον χαμό της Ζωής Λάσκαρη αλλά εξέφρασε και το παράπονο του.
«Ο θάνατος της Ζωής με γονάτισε. Κάτι έσπασε μέσα μου… Ηταν σύμβολο η Ζωίτσα και ο Θεός τής έκανε ένα δώρο: την πήρε στον ύπνο, χωρίς να καταλάβει το παραμικρό. Ολοι επιθυμούμε να φύγουμε με τον ίδιο τρόπο. Ομως, θα πω και ένα ψιλοπαράπονο που είχα από εκείνη: όταν μιλούσε για τις ταινίες που παίξαμε μαζί, ποτέ δεν ανέφερε το όνομά μου. Δεν ξέρω γιατί. Θέλω να είναι καλά εκεί όπου είναι, γιατί ήταν πολύ καλή ψυχή».
Διακρίθηκε για το ταλέντο του, αλλά κυρίως για το ήθος του, και η πρώτη επαγγελματική δουλειά του ήρθε από τον Ορέστη Λάσκο, για την ταινία «Νύχτες στο Μιραμάρε», όπου σε ηλικία 16 ετών έκανε το ντεμπούτο του στο πλευρό της Σμαρούλας Γιούλη και της Ζωζώς Σαπουντζάκη, ενσαρκώνοντας τον Δημήτρη Αντωνίου. Από εκεί και πέρα η καριέρα του εκτινάχθηκε στα ύψη, μια και τον ανέλαβε ο Γιάννης Δαλιανίδης για να τον κάνει τον επόμενο ζεν πρεμιέ της εποχής, σε ρόλους-σταθμούς, σε ταινίες όπως «Ο κατήφορος», που έσπασε ταμεία το 1961, «Νόμος 4.000» το 1962, «Μερικοί το προτιμούν κρύο» την ίδια χρονιά και μερικές ακόμα.
“Ήθελε να ακολουθήσω το επάγγελμά του γιατί είχε συνεργείο ολόκληρο που ασχολούνταν με αυτή την δουλειά, λέει ο Βαγγέλης Βουλγαρίδης. Και πως έμαθε ο πατέρας μου ότι σπούδαζα κρυφά υποκριτική στη Σχολή Σταυράκου; Σε κάποιο διάλειμμα με είδε που καθόμουν απέξω από την σχολή και άρχισε το…πανηγύρι. Φωνές και δεν συμμαζεύεται. Εν τέλει έφυγα από το σπίτι και έψαχνα για δουλειά. Και ξαφνικά με βρίσκει ο Γιώργος Θεοδοσιάδης και μου λέει: η Έλσα Βεργή ανοίγει θέατρο, θες να έρθεις να κρατάς το μικρόφωνο. Και τρέχω και πάω. Έπαιζαν η Βεργή, ο Καρούσος, ο Κούρκουλος. Εγώ το μόνο που έκανα ήταν να πατάω το κουμπί στο κασσετοφωνάκι και να παίζει η μουσική. Ξαφνικά στο σενάριο βρίσκεται και ένα βουβό πρόσωπο, ένας ναύτης τον οποίο μου πρότειναν να τον κάνω εγώ” . Από τα λεφτά αυτού του βωβού ρόλου, νοίκιασε διαμέρισμα και η ζωή του άρχισε να ρέει σα νερό.
Βαγγέλης Βουλγαρίδης: Η αποχώρηση από την υποκριτική
Στη δεκαετία του 1970 ο Βαγγέλης Βουλγαρίδης αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, την ίδια περίοδο που ο ελληνικός κινηματογράφος έχανε πλέον την αίγλη του. Η τελευταία ταινία του ήταν το 1973 με τίτλο «Τανγκό 2001». Την ίδια περίοδο της μεγάλης δόξας του έπαιξε και σε θεατρικά έργα, όχι όμως σε πολλά, άλλωστε δεν είχε βιοποριστικό πρόβλημα. Προτιμούσε να κάνει ελάχιστα πράγματα, αλλά προσεγμένα.
Ενσάρκωσε κυρίως ευαίσθητους χαρακτήρες και έμεινε στη συνείδηση του κοινού για τον ευγενικό χαρακτήρα του και τη σεμνότητα του. «Δεν δίστασα να μείνω άνεργος… Είναι πιο τίμιο να πάω να δουλέψω στα μπουζούκια από το να βγω στη σκηνή και να πω ασυναρτησίες, ανοησίες. Να κοροϊδέψω τον κόσμο» είχε αναφέρει σε μια από τις πολύ σπάνιες συνεντεύξεις του στο παρελθόν.
Από τις τελευταίες του εμφανίσεις (φωτ.: Facebook/ Παλιος κλασικός ελληνικός κινηματογράφος)
Το ασυνήθιστο σύννεφο που προκάλεσε τις εντυπώσεις
Ένα ασυνήθιστο, μοναχικό σύννεφο που εμφανίστηκε στον ουρανό της νοτιοανατολικής Αττικής το βράδυ της Τρίτης, λίγο πριν βασιλέψει ο ήλιος, τράβηξε τα βλέμματα και την περιέργεια των λουομένων.
Δείτε το βίντεο:
Το συγκεκριμένο σύννεφο ήταν το μοναδικό στον ουρανό εκείνη τη στιγμή, κάτι που προκάλεσε συζητήσεις και σχόλια, με ορισμένους μάλιστα να αστειεύονται ή να υποθέτουν ότι ίσως επρόκειτο για UFO.
Παρόμοιες αναφορές έγιναν από κατοίκους και σε άλλες περιοχές, ενώ ιδιαίτερα πολλές ήταν οι μαρτυρίες που έφτασαν από την Κρήτη σχετικά με το ίδιο φαινόμενο.
Η εξήγηση Κολυδά
Την επιστημονική εξήγηση του φαινομένου έδωσε ο πρώην διευθυντής της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, Θοδωρής Κολυδάς, αναφέροντας σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα ότι «πρόκειται για ένα γνωστό οπτικό φαινόμενο που μπορεί να δημιουργηθεί από τα αέρια και τα υπολείμματα προωθητικών πυραύλων σε πολύ μεγάλα ύψη, όπως έχει παρατηρηθεί επανειλημμένα σε πτήσεις πυραύλων Falcon 9 της SpaceX».
Αναλυτικά η ανάρτησή του
«Η ΕΞΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ UFO ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Οι εντυπωσιακοί σπειροειδείς σχηματισμοί που εμφανίζονται ξαφνικά στον νυχτερινό ουρανό και εύκολα μπορούν να προκαλέσουν απορίες ή ακόμη και σενάρια περί UFO, έχουν μια πολύ πιο γήινη – αν και εξαιρετικά εντυπωσιακή – εξήγηση.
Πρόκειται για ένα γνωστό οπτικό φαινόμενο που μπορεί να δημιουργηθεί από τα αέρια και τα υπολείμματα προωθητικών πυραύλων σε πολύ μεγάλα ύψη, όπως έχει παρατηρηθεί επανειλημμένα σε πτήσεις πυραύλων Falcon 9 της SpaceX.
Σε αυτά τα ύψη η ατμόσφαιρα είναι εξαιρετικά αραιή. Έτσι, όταν απελευθερώνονται αέρια ή υπολείμματα προωθητικών από το ανώτερο στάδιο ενός πυραύλου, δεν συμπεριφέρονται όπως τα καυσαέρια ενός αεροσκάφους μέσα στην πυκνότερη κατώτερη ατμόσφαιρα. Διαστέλλονται πολύ γρήγορα και μπορούν να καταλάβουν μια τεράστια περιοχή.
Εάν παράλληλα το ανώτερο στάδιο περιστρέφεται ή αλλάζει προσανατολισμό, η εκροή των αερίων αποκτά χαρακτηριστική γεωμετρία. Καθώς το νέφος συνεχίζει να διαστέλλεται, μπορεί από το έδαφος να εμφανιστεί ως ένας σχεδόν τέλειος σπειροειδής ή κυκλικός σχηματισμός.
Γιατί όμως λάμπει;
Εδώ βρίσκεται ίσως το ομορφότερο μέρος του φαινομένου. Ενώ για τον παρατηρητή στο έδαφος έχει ήδη νυχτώσει, σε ύψος εκατοντάδων χιλιομέτρων το νέφος μπορεί ακόμη να φωτίζεται από τον Ήλιο, επειδή βρίσκεται πάνω από τη σκιά της Γης.
Το φως διαχέεται και ανακλάται στα σωματίδια και στα αέρια του νέφους, κάνοντάς το να ξεχωρίζει έντονα πάνω στον σκοτεινό ουρανό. Πρόκειται για το λεγόμενο twilight effect, ένα φαινόμενο που έχει παρατηρηθεί πολλές φορές κατά τη διάρκεια ή μετά από εκτοξεύσεις πυραύλων. Γι’ αυτό και οι σχηματισμοί μπορεί να φαίνονται λευκοί, γαλαζωποί ή ελαφρά χρωματισμένοι και να έχουν τεράστιες φαινομενικές διαστάσεις.
Από «UFO» σε ένα όμορφο μάθημα Φυσικής
Επομένως, ένας τέτοιος φωτεινός σχηματισμός δεν αποτελεί από μόνος του ένδειξη κάποιου άγνωστου ιπτάμενου αντικειμένου. Αντίθετα, είναι ένα εντυπωσιακό παράδειγμα του πώς συνδυάζονται η πυραυλική τεχνολογία, η φυσική της ανώτερης ατμόσφαιρας, η κίνηση των αερίων σε πολύ χαμηλές πυκνότητες και ο φωτισμός από τον Ήλιο.
Και υπάρχει μια ωραία αντίφαση: εμείς βρισκόμαστε ήδη μέσα στη νύχτα, αλλά εκατοντάδες χιλιόμετρα ψηλότερα ο Ήλιος εξακολουθεί να φωτίζει τα ίχνη που άφησε πίσω του ένας πύραυλος. Έτσι δημιουργούνται αυτές οι παράξενες φωτεινές σπείρες που, για λίγα λεπτά, μπορούν πραγματικά να κάνουν τον ουρανό να μοιάζει… εξωγήινος».
Τα νυχαυγή νέφη
Σε πιο πρόσφατη ανάρτησή του, ο μετεωρολόγος αναλύει εκτενέστερα τα νυχαυγή νέφη, γνωστά και ως νέφη που λάμπουν τη νύχτα. «Δεν πρόκειται για συνηθισμένα σύννεφα», αναφέρει χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι «σχηματίζονται εξαιρετικά ψηλά, στη μεσόσφαιρα, σε ύψη περίπου 75–85 χιλιομέτρων, πολύ ψηλότερα από τα νέφη της τροπόσφαιρας όπου εξελίσσεται ο καιρός μας».
Δείτε την ανάρτηση:
ΝΥΧΑΥΓΗ ΝΕΦΗ Με αφορμή την πρόσφατη εμφάνιση ενός εντυπωσιακού φωτεινού σχηματισμού στην ανώτερη ατμόσφαιρα, που συνδέθηκε με τα καυσαέρια πυραύλου, αξίζει να θυμηθούμε και κάποια άλλα, πραγματικά παράξενα νέφη του ουρανού. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα νυχαυγή νέφη (Noctilucent…
Με αφορμή την πρόσφατη εμφάνιση ενός εντυπωσιακού φωτεινού σχηματισμού στην ανώτερη ατμόσφαιρα, που συνδέθηκε με τα καυσαέρια πυραύλου, αξίζει να θυμηθούμε και κάποια άλλα, πραγματικά παράξενα νέφη του ουρανού.
Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα νυχαυγή νέφη (Noctilucent Clouds), γνωστά και ως νέφη που λάμπουν τη νύχτα. Δεν πρόκειται για συνηθισμένα σύννεφα. Σχηματίζονται εξαιρετικά ψηλά, στη μεσόσφαιρα, σε ύψη περίπου 75–85 χιλιομέτρων, πολύ ψηλότερα από τα νέφη της τροπόσφαιρας όπου εξελίσσεται ο καιρός μας.
Το εντυπωσιακό είναι ότι γίνονται ορατά όταν στην επιφάνεια της Γης έχει ήδη σκοτεινιάσει. Ο Ήλιος, όμως, βρίσκεται αρκετά λίγο κάτω από τον ορίζοντα ώστε οι ακτίνες του να εξακολουθούν να φωτίζουν αυτά τα πολύ υψηλά στρώματα της ατμόσφαιρας. Έτσι εμφανίζονται σαν λεπτές, κυματιστές, ασημόλευκες ή γαλαζωπές φωτεινές «κλωστές» μέσα στο βαθύ λυκόφως.
Τα νυχαυγή νέφη αποτελούνται κυρίως από εξαιρετικά μικρούς παγοκρυστάλλους και παρατηρούνται συχνότερα κατά τους θερινούς μήνες στα μεγάλα γεωγραφικά πλάτη. Η μελέτη τους έχει ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον, καθώς μας δίνει πληροφορίες για τις συνθήκες που επικρατούν στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας.
Ο ουρανός, λοιπόν, μπορεί να μας ξαφνιάζει με εικόνες που μοιάζουν εξωπραγματικές. Άλλοτε η εξήγηση βρίσκεται σε έναν πύραυλο που πέρασε εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά και άλλοτε σε σπάνιες φυσικές διεργασίες δεκάδες χιλιόμετρα πάνω από τα κεφάλια μας.
Και ίσως αυτή να είναι η πραγματική γοητεία της ατμόσφαιρας: πολλά από όσα μοιάζουν ανεξήγητα, γίνονται ακόμη πιο συναρπαστικά όταν μάθουμε την εξήγησή τους».
Ανάκληση φέτας ΠΟΠ: «Μπλόκο» στην ένσταση γνωστής γαλακτοβιομηχανίας – Παραμένει το «λουκέτο» του ΕΦΕΤ
Νέα εξέλιξη καταγράφεται στην υπόθεση της «Φέτας Βυτίνας ΠΟΠ», μετά την απόφαση για αναστολή λειτουργίας της μονάδας παραγωγής, που είχε προηγηθεί έπειτα από τους ελέγχους των αρμόδιων αρχών.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, απορρίφθηκε η ένσταση που είχε υποβληθεί κατά της απόφασης αναστολής, με αποτέλεσμα το μέτρο που είχε επιβληθεί να παραμένει σε ισχύ.
Η υπόθεση είχε ξεκινήσει τον περασμένο Απρίλιο, όταν ο ΕΦΕΤ, κατόπιν ενημέρωσης του ΕΟΔΥ και στο πλαίσιο επιδημιολογικής διερεύνησης, πραγματοποίησε έκτακτο έλεγχο και δειγματοληψία σε τυρί με την εμπορική ονομασία «ΦΕΤΑ ΒΥΤΙΝΑΣ – ΠΟΠ ΒΑΡΕΛΙ». Στο συγκεκριμένο προϊόν είχε ανιχνευθεί το παθογόνο βακτήριο Listeria monocytogenes.
Η ανάκληση της φέτας
Μετά τα αποτελέσματα των εργαστηριακών ελέγχων, ο ΕΦΕΤ είχε απαιτήσει την άμεση ανάκληση του συνόλου της συγκεκριμένης παρτίδας από την αγορά, ενώ είχε καλέσει τους καταναλωτές να μην καταναλώσουν το προϊόν.
Ιδιαίτερη προσοχή είχε δοθεί και στις ποσότητες που είχαν διατεθεί χύμα από βαρέλι, καθώς σε αυτές τις περιπτώσεις η αναγνώριση της συγκεκριμένης παρτίδας από τους καταναλωτές μπορούσε να είναι δυσκολότερη.
Η απόφαση για αναστολή της μονάδας
Η υπόθεση πήρε νέα τροπή τον Ιούλιο, όταν αποφασίστηκε η αναστολή του αριθμού έγκρισης της εγκατάστασης. Σύμφωνα με τα σχετικά στοιχεία, η απόφαση του ΕΦΕΤ είχε εκδοθεί στις 10 Ιουλίου 2026, για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας.
Στο σχετικό έγγραφο αναφερόταν ότι από τη συνέχιση της λειτουργίας της μονάδας προέκυπτε άμεσος κίνδυνος για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών.
Η εταιρεία κινήθηκε κατά της συγκεκριμένης απόφασης, ωστόσο, σύμφωνα με τη νεότερη εξέλιξη που δημοσιεύεται σήμερα, η ένστασή της απορρίφθηκε, διατηρώντας σε ισχύ την αναστολή.
Η υπόθεση παραμένει στο επίκεντρο, καθώς αφορά ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα ελληνικά προϊόντα ΠΟΠ, με τις αρμόδιες αρχές να δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην προστασία της δημόσιας υγείας και στην τήρηση των κανόνων ασφάλειας τροφίμων.
Θεσσαλονίκη: Σοκάρει η ομολογία του 59χρονου που έβαλε 6 φωτιές στη Σίνδο – «Ήθελα να ξεδίνω από τη δουλειά»
Κακουργηματική δίωξη για εμπρησμό από πρόθεση κατ’ εξακολούθηση ασκήθηκε στον 59χρονο στη Θεσσαλονίκη, που ομολόγησε ότι έβαλε έξι φωτιές στη Σίνδο. Ο 59χρονος, που πήρε προθεσμία κι θα απολογηθεί την Παρασκευή (14/8), δήλωσε μετανιωμένος ζητώντας συγγνώμη, ενώ απέδωσε τους εμπρησμούς στο ότι ήταν μπουχτισμένος από τη δουλειά του.
Η δράση του 59χρονου έχει καταγραφεί σε βίντεο από κάμερα ασφαλείας. Στα πλάνα φαίνεται το μπλε αυτοκίνητό του να διασχίζει την οδό Πόντου και να σταματάει στην άκρη του δρόμου. Ο κατηγορούμενος διακρίνεται να βγαίνει από το όχημα, να κινείται προς την ξερή βλάστηση, να σκύβει και να βάζει φωτιά σε ξερά χόρτα. Στη συνέχεια, απομακρύνεται και την ώρα που μπαίνει στο όχημα του, διακρίνεται οι πρώτοι καπνοί από την πυρκαγιά.
Δείτε το βίντεο:
Τι ισχυρίστηκε ενώπιον του εισαγγελέα
«Ήθελα να ξεδίνω από τη δουλειά. Χθες πήρα άδεια από τη δουλειά κι έφυγα νωρίτερα. Όταν ξύπνησα το απόγευμα, ήπια δύο ποτηράκια ρετσίνα. Όταν τελείωσα με το ποτό, πήρα το αυτοκίνητό μου για να πάω βόλτα. Μαζί μου πήρα και αρκετές χαρτοπετσέτες για να τις χρησιμοποιήσω για να βάλω φωτιές. Από χαζομάρα έβαζα τις φωτιές. Εκτόνωνα την κούραση που είχα από τη δουλειά μου. Δεν είχα κάποιον ιδιαίτερο λόγο που τις προκαλούσα ούτε ήθελα να εκδικηθώ κάποιον» είπε ενώπιον του εισαγγελέα ο 59χρονος, σύμφωνα με το Mega.
Δείτε το βίντεο:
Τι είπε αυτόπτης μάρτυρας
«Εχθές το απόγευμα, διερχόμουν από το σημείο, είδα τους καπνούς, σταμάτησα και εγώ, όπως και άλλοι άνθρωποι στο σημείο, μέχρι να έρθει η πυροσβεστική και την ώρα που ήρθε η πυροσβεστική και είχε αρχίσει την κατάσβεση της φωτιάς, εκείνη την στιγμή είδα να περνάει το συγκεκριμένο αυτοκίνητο από μπροστά μου» δήλωσε αυτόπτης μάρτυρας στον ΑΝΤ1.
Όταν οι εξειδικευμένοι ερευνητές της Πυροσβεστικής του πέρασαν χειροπέδες και τον ανέκριναν ο ίδιος έσπασε και ομολόγησε τις πράξεις του.
Δείτε το βίντεο:
Ερευνάται αν συνδέεται με άλλες πυρκαγιές
Τα έμπειρα στελέχη από το τοπικό κλιμάκιο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού εξετάζουν το ενδεχόμενο ο 59χρονος να σχετίζεται και με άλλες πυρκαγιές που έχουν ξεσπάσει από το Μάιο στην ευρύτερη περιοχή.
Δείτε το βίντεο:
Ο Πρόεδρος Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος, Κώστας Τσίγκας, δήλωσε: «Η ΔΑΕΕ και τα ανακριτικά κλιμάκια συνεχίζουν να εστιάζουν με επιχειρησιακές ανακριτικές μεθόδους που πραγματοποιούνται με επιστημονικά βοηθήματα και κριτήρια στην τεκμηρίωση των αιτιών πρόκλησης των πυρκαγιών καθώς και στην τάχιστη απόδοση των ευθυνών οδηγώντας τους υπαίτιους στην δικαιοσύνη».
Η Εβίτα Αγαΐτση, η νεαρή ηθοποιός που πριν από λίγο καιρό αποκάλυψε δημόσια ότι δίνει μάχη με τον καρκίνο, μοιράστηκε νέες φωτογραφίες της μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram.
Η πρωταγωνίστρια της σειράς «Ταμπού», που προβλήθηκε μέσα από τη συχνότητα του MEGA και έφερε την υπογραφή του Αντρέα Γεωργίου, έχει επιλέξει να μιλά ανοιχτά για τη δύσκολη περίοδο που περνά.
Την Τετάρτη 12 Αυγούστου, η 31χρονη ηθοποιός ανέβασε στο Instagram μια σειρά από νέες φωτογραφίες της, παρουσιάζοντας το νέο της look μετά το ξύρισμα του κεφαλιού της.
Οι νέες φωτογραφίες της Εβίτας Αγαΐτση ενθουσίασαν τους διαδικτυακούς της φίλους, οι οποίοι έσπευσαν να σχολιάσουν την ανάρτησή της και να της αφήσουν κολακευτικά μηνύματα.
Ανάμεσα σε εκείνους που σχολίασαν ήταν και η Χρύσα Μιχαλοπούλου, με την οποία είχαν συμπρωταγωνιστήσει στη σειρά «Ταμπού», αφήνοντάς της ένα αποθεωτικό σχόλιο.
«Παγιδευμένη στο δικό μου εφέ ηλιοβασιλέματος», έγραψε στα αγγλικά η Εβίτα Αγαΐτση στη λεζάντα που συνόδευσε τις νέες φωτογραφίες της.
Η αποκάλυψη για τη μάχη με τον καρκίνο
Η Εβίτα Αγαΐτση είχε αποκαλύψει πριν από λίγο καιρό μέσα από το TikTok ότι δίνει μάχη με τον καρκίνο, επιλέγοντας να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς της φίλους στιγμές από αυτή την περίοδο της ζωής της.
Στα τέλη Ιουλίου, η 31χρονη ηθοποιός είχε δημοσιεύσει ένα ιδιαίτερα προσωπικό βίντεο, στο οποίο οι στενοί της φίλοι τη βοηθούσαν να ξυρίσει το κεφάλι της.
Με χιούμορ και τρυφερότητα είχε ευχαριστήσει τους φίλους της για τη στήριξή τους, εξηγώντας ότι με την παρουσία τους έκαναν τη συγκεκριμένη διαδικασία ευκολότερη για εκείνη.
Έκτοτε, η Εβίτα Αγαΐτση συνεχίζει να μοιράζεται στιγμές από την καθημερινότητά της στα social media, λαμβάνοντας μηνύματα αγάπης και υποστήριξης από τους ανθρώπους που την ακολουθούν.
Η 31χρονη καλλιτέχνιδα ανακοίνωσε με ένα συγκινητικό βίντεο στον προσωπικό της λογαριασμό στο TikTok ότι δίνει μία σοβαρή μάχη με τον καρκίνο. Η ίδια μοιράστηκε τις σκέψεις της γι’ αυτή τη νέα δοκιμασία και είναι έτοιμη να παλέψει μέχρι τέλους προκειμένου να βγει νικήτρια.
Η καούκα ξυρίστηκε εδώ και 2 μήνες. Η διαδικασία όμως; Ε ορίστε λοιπόν. Shout out στους φίλους μου που είναι σούργελα και εμψυχωτικοί και κάνανε την διαδικασία ευκολότερη🌸 @iasonaschroniss @theocharis_ioannidis #motivation#foryoupagе#fyp#staystrong
Ο λόγος για την ΕβίταΑγαΐτση, η οποία δημοσίευσε ένα βίντεο στο οποίο οι φίλοι της και οι κοντινοί της άνθρωποι της ξυρίζουν το κεφάλι. Αμέσως το βίντεο έλαβε μεγάλη απήχηση και χρήστες του διαδικτύου γέμισαν τα σχόλια με λόγια στήριξης ενθαρρύνοντας την ότι όλα θα πάνε καλά. «Η καούκα ξυρίστηκε εδώ και 2 μήνες. Η διαδικασία όμως; Ε ορίστε λοιπόν. Shout out στους φίλους μου που είναι σούργελα και εμψυχωτικοί και κάνανε την διαδικασία ευκολότερη🌸» έγραψε η ίδια στη λεζάντα.
Ποια είναι η Εβίτα Αγαΐτση που δίνει μάχη με τον καρκίνο στα 31 της
Η Εβίτα Αγαΐτση είναι Ελληνίδα ηθοποιός, εκπαιδευτικός και καλλιτέχνιδα με καταγωγή από τον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, η οποία ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει έντονη παρουσία στο θέατρο και στην τηλεόραση, με πιο χαρακτηριστικό τον ρόλο της στη δραματική σειρά Ταμπού του MEGA
H Εβίτα Αγαΐτση σπούδασε υποκριτική στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ και Jazz μουσική στο Σύγχρονο Ωδείο Θεσσαλονίκης. Εργάζεται ως Voice Actress (μεταγλωττίσεις), ενώ έχει χαρίσει τη φωνή της και σε ακουστικά βιβλία, όπως στο audiobook «Η ιστορία της παραμάνας» στην πλατφόρμα του JukeBooks.
Η ίδια αρχικά συμμετείχε 2015 στο «The Voice of Greece».Από τότε έχει μετάσχει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές ερμηνείες με την ίδια να έχει εξελιχθεί σε μία αναγνωρίσιμη ηθοποιό.
Δείτε το βίντεο:
Η Εβίτα Αγαΐτση μέσα από τα social media μοιράζεται την ιστορία της με τον καρκίνο και δείχνει αποφασισμένη να κερδίσει αυτή την δύσκολη μάχη.
