Με καυστικό, όπως πάντα τρόπο, σχολιάζει την επικαιρότητα για μια ακόμη φορά ο Αρκας.
Με αφορμή την τεράστια συζήτηση που έχει γίνει τελευταία για την ύπαρξη ή μη «Plan B» της κυβέρνησης, ως εναλλακτικής της συμφωνίας, ο Αρκάς… ξαναζωγραφίζει και με το γνωστό του ύφος σχολιάζει πως εξαιτίας μιας τεράστιας παρανόησης δεν υπάρχει τελικά εναλλακτική λύση.
Με την οργή στα social media να ξεχειλίζει για την προκλητική στάση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και των υπουργών του απέναντι στους πυρόπληκτους, ο Αρκάς ξαναχτύπησε με δύο νέα σκίτσα κατά της κυβέρνησης και της ανεπάρκειάς της, λίγες ώρες μετά τη συγκλονιστική ανάρτηση για το ποιος τελικά φταίει για την ανείπωτη τραγωδία στο Μάτι.
Στο σκίτσο που δημοσίευσε στα κοινωνικά δίκτυα, φόντο αποτελεί ένα μαύρο πλαίσιο, ενώ στο κέντρο δεσπόζουν οι στίχοι από το τραγούδι «Λευκό μου σεντονάκι», ένα από τα πιο τρυφερά και ποιητικά κομμάτια του Σαββόπουλου:
«Λευκό μου σεντονάκι
λάμπα μου τρελή
ποια αγάπη τάχα μας φυσάει
Βάλε στη σκιά σου τούτο το παιδί
που δεν έχει απόψε πού να πάει»
Κάτω από τους στίχους, η φράση «Καλό σου ταξίδι» γραμμένη με μοβ γράμματα, ολοκληρώνει το συγκινητικό αντίο.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές του ελληνικού τραγουδιού, ένας δημιουργός που συνδύασε την ποίηση, τη μουσική και την κοινωνική παρατήρηση, αφήνοντας πίσω του ένα έργο ανεξίτηλο στη μνήμη και την ψυχή των Ελλήνων.
Δημοσία δαπάνη θα τελεστεί, το Σάββατο, από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών η κηδεία του τραγουδοποιού Διονύση Σαββόπουλου ο οποίος «έφυγε» από τη ζωή το βράδυ της Τρίτης 21 Οκτωβρίου.
Τη σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση υπογράφουν οι υπουργοί Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος και Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, καθώς και ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Θάνος Πετραλιάς.
«Αν κάποιο δηλώνουν απογοητευμένοι από τον Αρκά, με λύπη του πληροφορούμε ότι ποτέ δεν ήταν φίλοι του Αρκά» απαντά η επίσημη σελίδα του στο Facebook, λίγη ώρα μετά το κλείσιμο της κάλπης.
Ολόκληρη η απάντηση της σελίδας του Αρκά:
«Τώρα που έκλεισαν οι κάλπες και οποιαδήποτε δήλωση δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης, θα θέλαμε να πούμε τα εξής: Σ’ αυτή τη σελίδα έχουν δημοσιευτεί σκίτσα του Αρκά που σατιρίζουν ανηλεώς την θρησκεία, την οικογένεια και κάποιες φορές και την πατρίδα, δηλαδή τους τρείς ιερούς πυλώνες της συντηρητικής Δεξιάς. Υπήρξαν κάποιες σποραδικές αντιδράσεις από σχολιαστές, αλλά πάντα μέσα στα πλαίσια μιας ήπιας αντίρρησης. Επίσης, στα δυο περίπου χρόνια της ύπαρξης της σελίδας, αναρτήθηκαν και κάποια σκίτσα που σατίριζαν την οικονομία, τις κυβερνήσεις και την εξουσία γενικά και δεν υπήρξε ποτέ καμία αρνητική αντίδραση. Όταν όμως αυτά τα ίδια σκίτσα άρχισαν να αναδημοσιεύονται τους τελευταίους μήνες και ειδικά τις τελευταίες μέρες, υπήρξε ορυμαγδός αρνητικών σχολίων και αντιδράσεων, πολλές από τις οποίες ανάγονται σε πολιτισμό Homo erectus. Αυτό ήταν οδυνηρή έκπληξη για τη σελίδα.
Αν λοιπόν, κάποιοι δηλώνουν απογοητευμένοι από τον Αρκά, με λύπη τούς πληροφορούμε ότι ποτέ δεν ήταν φίλοι του Αρκά κι έτσι δεν γίνεται να τους απογοητεύσει.
Τώρα που έκλεισαν οι κάλπες και οποιαδήποτε δήλωση δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης, θα θέλαμε να…
Posted by ARKAS -The Original Page on Κυριακή, 5 Ιουλίου 2015
Στο σκίτσο, ένας άνδρας στέκεται μπροστά σε αναμμένη ψησταριά, με τα κρέατα να «καπνίζουν» και την ατμόσφαιρα να είναι ήδη βαριά από τσίκνα. «ΛΑΔΙ ΚΑΙ ΡΙΓΑΝΗ ΕΙΠΑΜΕ!», φωνάζει με ενθουσιασμό, αποτυπώνοντας την ιεροτελεστία του σωστού ψησίματος. Απέναντί του, μια γυναίκα με ποδιά που γράφει «ΠΕΜΠΤΗ» κρατά κανάτα και τρίφτη, απαντώντας με νόημα: «ΕΡΧΟΝΤΑΙ… ΔΥΟ ΧΕΡΙΑ ΕΧΩ!».
Η σκηνή είναι απλή, σχεδόν οικιακή, αλλά ο Αρκάς καταφέρνει να συμπυκνώσει σε δύο ατάκες όλη την ελληνική πραγματικότητα της Τσικνοπέμπτης: την υπερβολή, τον πανικό της προετοιμασίας, την οργάνωση της τελευταίας στιγμής και, φυσικά, την αίσθηση ότι «όλα πρέπει να γίνουν τώρα».
Χιούμορ με άρωμα… τσίκνας
Το σκίτσο δεν επιχειρεί πολιτικό σχόλιο ούτε κοινωνική αιχμή· αντίθετα, κινείται στο πεδίο της καθημερινής σάτιρας. Ο Αρκάς στρέφει το βλέμμα του σε μια από τις πιο λαοφιλείς ελληνικές παραδόσεις και αναδεικνύει τη μικρή, οικεία υπερβολή που τη συνοδεύει:
Την εμμονή με το «σωστό» ψήσιμο.
Την ένταση της στιγμής.
Την αίσθηση ότι η γιορτή είναι ταυτόχρονα χαρά και… αγγαρεία.
Η Αθηνά Ωνάση έχει δει την περιουσία της να συρρικνώνεται με τα χρόνια, με την ίδια να ξεπουλά αρκετά, ώστε να συντηρήσει την πλουσιοπάροχη ζωή της, ασχολούμενη κυρίως με τα άλογα.
Έχοντας πουλήσει επαύλεις που θα ζήλευαν ακόμη και οι βασιλείς ανά τον κόσμο, διαμερίσματα με πανοραμική θέα στις μεγαλύτερες μητροπόλεις, βίλες πάνω στο κύμα, ακόμη και τον Σκορπιό όπου βρίσκονται οι τάφοι των προγόνων της, τώρα η «χρυσή» κληρονόμος βάζει ακόμη ένα πωλητήριο.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, έβγαλε προς πώληση έναντι 8.449.860 ευρώ το διαμέρισμα που έμενε η μητέρα της Χριστίνα στο Λονδίνο, στο Mayfair, με ένα ακόμη μυστικό της να έρχεται στην φόρα.
Η κατοικία αυτή αποτελούσε και τη βάση του παππού της όταν επισκεπτόταν τη βρετανική πρωτεύουσα έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγο του Τζάκι Κένεντι Ωνάση, με την οποία ήταν παντρεμένοι από το 1968 έως το 1975, όταν αυτός πέθανε.
Το «Chryso mou». το διαμέρισμα που αποκαλείται έτσι, καθώς έτσι φώναζει Αριστοτέλης Ωνάσης την κόρη του, Χριστίνα, είναι ένα από τα πιο πολυτελή σπίτια με τρία υπνοδωμάτια και έναν από τους μεγαλύτερους κήπους του Λονδίνου.
Πρόκειται για ένα «στολίδι» στην καρδιά του Mayfair, μια από τις πιο αριστοκρατικές συνοικίες του Λονδίνου, που χρονολογείται από το 1770.
Μάλιστα έχει ανακαινιστεί τουλάχιστον τρεις φορές, δυο από τον Αριστοτέλη και μια από τη Χριστίνα. Μόνο τυχαίο δεν είναι ότι πολλοί είναι εκείνοι που συγκρίνουν τους πανέμορφους κήπους του, με αυτούς των παλατιών της βασιλικής οικογένειας.
Αξίζει να αναφερθεί πως το συγκεκριμένο σπίτι είχαν επισκεφθεί αρκετά μέλη της βασιλικής οικογένειας της Βρετανίας, μεταξύ των οποίων φημολογείται πως ήταν και ο πρίγκιπας Φίλιππος, τη δεκαετία του 1960.
Για άλλη μια φορά πάντως με την κίνησή της να βγάλει στο «σφυρί» ακόμη ένα ακίνητο του πάππου της, η Αθηνά δείχνει πως θέλει να ρίξει «μαύρη» πέτρα πίσω της.
Η Αθηνά Ωνάση μπορεί να μην έρχεται στην Ελλάδα, αλλά το μυαλό της είναι στην χώρα μας εξαιτίας μιας θλιβερής κατάστασης των τελευταίων ημερών για την ίδια.
Η τετραμελής συντροφιά που απολάμβανε το γεύμα της την Τετάρτη του Πάσχα (19/4) σε εστιατόριο της Κηφισιάς έκρυβε μια ιστορία αγάπης – ίσως τη μοναδική – που έζησε η Χριστίνα Ωνάση πριν πέσει ξαφνικά η αυλαία της σύντομης ζωής της στο Μπουένος Αϊρες. Ανάμεσα στον εφοπλιστή Σπύρο Καρνέση, τον οποίο συνόδευε η σύζυγός του, και τον επιχειρηματία Αντώνη Βουράκη καθόταν ο ένας από τους τέσσερις συζύγους της αδικοχαμένης κόρης του Ελληνα μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση, ο Σεργκέι Καούζοφ.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής, που φέρνει στο φως το μοναδικό ενσταντανέ από αυτήν τη συνάντηση, ο Καούζοφ, ο οποίος ήταν ο τρίτος σύζυγος της Χριστίνας Ωνάση, ήρθε και φέτος στην Ελλάδα για ένα τρισάγιο στη μνήμη της παλιάς του αγαπημένης. Οπως είπε, μάλιστα, στη συντροφιά του, το ίδιο κάνει κάθε χρόνο από το 1988, που η Χριστίνα έφυγε από τη ζωή, παρότι ο γάμος τους δεν είχε κρατήσει παρά λίγους μήνες.
Η κόρη του Ωνάση ήταν 28 ετών όταν ο τότε Σοβιετικός αξιωματούχος που χειριζόταν τα θέματα ενέργειας τη συνάντησε στο Παρίσι προκειμένου να την πείσει να διαθέσει κάποια από τα τάνκερ της για τις ενεργειακές ανάγκες του σοβιετικού καθεστώτος. Η Χριστίνα Ωνάση συμφώνησε και γρήγορα τις επαγγελματικές συζητήσεις διαδέχθηκε το φλερτ, που εξελίχθηκε σε έναν μεγάλο έρωτα ανάμεσα στην κόρη του δαιμόνιου Ελληνα επιχειρηματία και του Σεργκέι Καούζοφ, ο οποίος είχε χάσει τη μισή του όραση και το ένα του μάτι ήταν από τότε γυάλινο.
Η πάμπλουτη κληρονόμος ακολούθησε τον αγαπημένο της στη Μόσχα, όπου και παντρεύτηκαν τον Αύγουστο του 1978. Τυπικά ο γάμος τους διήρκεσε μέχρι το 1980, στην ουσία όμως το ζευγάρι έζησε μαζί περίπου οκτώ μήνες, καθώς η Χριστίνα Ωνάση μετά τον πρώτο χειμώνα στη Ρωσία συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να ζήσει εκεί. Οι άνθρωποι που τη γνώριζαν έχουν πει ότι ο Καούζοφ ίσως να ήταν ο μόνος άντρας που αγάπησε πραγματικά και, απ’ ό,τι φαίνεται, τα αισθήματα ήταν αμοιβαία. Μετά τον χωρισμό τους ο Ρώσος αξιωματούχος αγόρασε οικόπεδο στο Περιγιάλι της Λευκάδας και έχτισε μια υπερπολυτελή βίλα μόνο και μόνο για να βλέπει τον Σκορπιό, όπως λένε οι ντόπιοι. Μετά τον θάνατο της πρώην συζύγου του πούλησε το ακίνητο, που χρησιμοποιείται σήμερα ως τουριστικό κατάλυμα.
Παρότι έχουν περάσει 44 χρόνια από τον χωρισμό του ζευγαριού και 35 χρόνια από τον θάνατο της Χριστίνας, ο Καούζοφ συνεχίζει να επισκέπτεται την Ελλάδα σε ένα ιδιότυπο τάμα για την άλλοτε αγαπημένη του. Πλέον ζει μεταξύ Ελβετίας και Μαρόκου, ενώ στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Ελλάδα φιλοξενήθηκε, σύμφωνα με πληροφορίες του «Ε.Τ.» της Κυριακής, σε φιλικό σπίτι μιας γυναίκας που στο παρελθόν φρόντιζε την Αθηνά Ωνάση. Εδώ και πολλά χρόνια γνωρίζεται με τον Σπύρο Καρνέση και σε αυτήν την επίσκεψή του, όπως και σε πολλές άλλες κατά το παρελθόν, συναντήθηκαν για να ανταλλάξουν τα νέα τους.
Από τον γάμο του Σεργκέι Καούζοφ με τη Χριστίνα Ωνάση υπάρχει μια φωτογραφία που έχει δημοσιευτεί στον λογαριασμό της Ελενας Λυμπέρη στο Instagram και δείχνει την 28χρονη τότε Χριστίνα με ένα λευκό στεφάνι στα μαλλιά και μαργαριτάρια στον λαιμό να χαμογελά ευτυχισμένη. Στα 20 της χρόνια η Χριστίνα είχε παντρευτεί για πρώτη φορά τον κατά 27 χρόνια μεγαλύτερό της Αμερικανό κτηματομεσίτη Μπόλκερ, ενώ ο δεύτερος σύζυγός της ήταν ο εφοπλιστής Αλέξανδρος Ανδρεάδης. Ο τρίτος γάμος της ήταν με τον Σεργκέι Καούζοφ και ο τέταρτος και τελευταίος με τον Τιερί Ρουσέλ, με τον οποίο απέκτησε τη μοναχοκόρη της, Αθηνά Ωνάση.
Η αφαίμαξη των πολιτών, επιδίωξη τυραννικών καθεστώτων!
Διαβάστε τι έγραφε ο Αριστοτέλης πριν μερικές χιλιάδες χρόνια στα “Πολιτικά” και συγκρίνετε το με αυτό που βιώνουμε σήμερα:
«Σοβαρότατο θέμα για κάθε πολίτευμα γενικά είναι με τους νόμους και τα υπόλοιπα μέτρα να μην είναι δυνατόν να πλουτίσουν οι άρχοντες.
Και τούτο πρέπει να τηρείται κυρίως στα ολιγαρχικά πολιτεύματα” γιατί ο κόσμος ο πολύς δεν αγανακτεί τόσο επειδή δεν παίρνει αξιώματα, αντίθετα ευχαριστιέται όταν είναι ελεύθερος να ασχολείται με τις δικές του υποθέσεις, αγανακτεί όταν νομίζει ότι οι άρχοντες κλέβουν το δημόσιο χρήμα, γιατί τότε ο λαός λυπάται και για τα δυο, δηλαδή τόσο για το ότι δεν συμμετέχει στην εξουσία, όσο και για το ότι δεν συμμετέχει στα κέρδη.» [1]
«Μπορούμε να ισχυριστούμε πως οι περισσότεροι τύραννοι προήλθαν από τους δημαγωγούς, αφού κέρδισαν την εμπιστοσύνη του λαού, κατηγορώντας τους προνομιούχους.
Έτσι ορισμένες τυραννίδες επικράτησαν όταν οι πόλεις έγιναν πιο πολυάνθρωπες, ενώ άλλες νωρίτερα, επειδή οι βασιλείς παρέβησαν τους παραδοσιακούς νόμους και επιδίωξαν μεγαλύτερη απολυταρχία.
Αλλες δημιουργήθηκαν από άτομα που πήραν αξιώματα με εκλογή (αφού τα χρόνια τα παλιά τα δημοκρατικά πολιτεύματα έκαναν μακρόχρονες τις θητείες των θρησκευτικών και πολιτικών αρχόντων). Άλλες πάλι γεννήθηκαν μέσα από τα ολιγαρχικά πολιτεύματα, αφού τα τελευταία αναδείκνυαν ένα μόνο ανώτατο άρχοντα. Με όλες τούτες τις συνθήκες εύκολα γινόταν κάποιος τύραννος, φτάνει να το ήθελε, αφού η βασιλεία και τα αξιώματα του έδιναν τη δυνατότητα.» [2]
«Ο τύραννος επιδιώκει τις απολαύσεις, ενώ ο βασιλιάς να κάνει καλό. Γι’ αυτό χαρακτηριστικό πλεονέκτημα του τυράννου είναι τα χρήματα, ενώ του βασιλιά οι τιμές. Αλλά και τη φρουρά του βασιλιά την αποτελούν πολίτες, ενώ του τυράννου μισθοφόροι.
Είναι φανερό ότι η τυραννίδα περιέχει όλα τα κακά της δημοκρατίας και της ολιγαρχίας. Από την ολιγαρχία έχει την επιδίωξη του πλούτου (γιατί έτσι μόνο εξασφαλίζει τη διατήρηση και την τρυφηλότητα) και την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τον λαό (γι’ αυτό του παίρνει τα όπλα, φέρεται άσχημα στο πλήθος, βασανίζει τους πολίτες, εξαναγκάζοντάς τους να φεύγουν για άλλους τόπους).
Τούτα είναι ελαττώματα τόσο της τυραννίδας όσο και της ολιγαρχίας. Κι από την ακραία όμως δημοκρατία η τυραννίδα έχει πάρει τη δίωξη των επιφανών και την κρυφή και φανερή εξόντωσή τους και την εξόριση τους, αφού τους θεωρεί αντιπάλους και εμπόδιο στην εξουσία.
Γιατί σ’αυτούς οφείλονται συνήθως οι προσπάθειες ανατροπής, αφού υπάρχουν άλλοι που θέλουν να ανεβούν στην εξουσία κι άλλοι που δεν ανέχονται να είναι δούλοι.» [3]
«Οι τυραννίδες επιβιώνουν με δυο τελείως αντίθετους τρόπους– ο ένας είναι γνωστός από την παράδοση και μ’ αυτόν κυβερνούν οι περισσότεροι τύραννοι’ λέγεται ότι τα περισσότερα μέτρα τα θεσμοθέτησε ο Περίανδρος ο Κορίνθιος. Πολλά παρόμοια στοιχεία όμως υπάρχουν και στη βασιλεία των Περσών.
Μερικά από εκείνα που χρησιμοποιεί η τυραννίδα για να διατηρηθεί όσο θέλει, τα έχουμε αναφέρει παλιότερα’ δηλαδή τον περιορισμό των πολιτών που υπερεχουν , τον αφανισμό των γενναίων και μεγαλοφρόνων, την κατάργηση των συσσιτίων, των εταιριών, της παιδείας και όλων των σχετικών.
Πρέπει ιδιαίτερα να προφυλάγονται από τη γενεσιουργό αιτία δυο παραγόντων” του αδέσμευτου φρονήματος και της αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Πρέπει ακόμα να μην τους αφήνουν να ιδρύουν φιλοσοφικές σχολές και κάθε άλλο είδος πνευματικού ομίλου.
Γενικά οι τύραννοι πρέπει να κάνουν το παν ώστε ο ένας πολίτης να μην ξέρει τον άλλο (γιατί η γνωριμία μεταξύ των ανθρώπων καλλιεργεί την εμπιστοσύνη)» [4]
«Εκτός από τα παραπάνω μπορούμε να αναφέρουμε και άλλα περσικά και βαρβαρικά μέτρα της τυραννίδας (όλα στοχεύουν σ’ ένα σκοπό) να μην τους διαφεύγει τι λένε και τι κάνουν οι αρχόμενοι και να υπάρχουν κατάσκοποι’ όπως στις Συρακούσες έχουν τις γυναίκες που λέγονται «ποταγωγίδες» και τους ωτακουστές, που έστελνε ο Ιέρων σε όλες τις φιλικές και πολιτικές συγκεντρώσεις (από φόβο για τους ανθρώπους εκείνους οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να εκφραστούν ελεύθερα’ κι αν εκφραστούν ελεύθερα, περνούν λιγότερο απαρατήρητοι).
Άλλη μέθοδος των τυράννων είναι να συκοφαντούν και να προκαλούν φιλονικία μεταξύ φίλων, μεταξύ του λαού και των επιφανών, και μεταξύ των πλουσίων.
Μια μέθοδος των τυράννων είναι να φτωχαίνουν τους αρχόμενους επιβάλλοντας φόρους, ώστε οι φρουροί τους να συντηρούνται με δικά τους έξοδα, και για να μη διαθέτουν χρόνο για συνωμοσίες εναντίον τους, αφού για να συντηρήσουν την οικογένεια πρέπει να δουλέψουν.
Παράδειγμα οι Πυραμίδες της Αιγύπτου, τα αφιερώματα των Κυψελιδών, ο ναός του Ολύμπιου Δία από τον Πεισίστρατο και τους γιους του στην Αθήνα και τα έργα του Πολυκράτη στη Σάμο (όλα στον ίδιο σκοπό αποβλέπουν, στην απασχόληση και τη φτώχεια των αρχομένων). Αλλο παράδειγμα είναι οι υψηλοί φόροι στις Συρακούσες (την εποχή του Διονυσίου οι πολίτες πλήρωναν σε πέντε χρόνια όλη την περιουσία τους για φόρο86).
Ο τύραννος είναι και φιλοπόλεμος, για δυο λόγους· κρατά τους πολίτες απασχολημένους και χρειάζονται κι αρχηγό. Τη βασιλεία τη σώζουν οι πιστοί οπαδοί, ενώ χαρακτηριστικό της τυραννίδας είναι ότι δεν εμπιστεύεται τους φίλους, γιατί ενώ όλοι οι πολίτες επιθυμούν την κατάλυση μόνο αυτοί μπορούν να την πετύχουν.» [5]
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ – ΒΙΒΛΙΟ V
[1] 1308b -30~35
[2] 1310b -15~20
[3] 1311a – 0~10
[4] 1311a -30~40
[5] 1313b – 0~25
Ωστόσο, όσο περισσότερο κοιτάζεις την εικόνα, τόσο αρχίζει να αλλάζει ο τρόπος που τη βλέπει το μυαλό σου. Κάποιοι μετρούν 9 τρίγωνα.
Άλλοι βλέπουν 13, 16 ή ακόμα και περισσότερα από 20. Και με κάποιον τρόπο, ο καθένας είναι απόλυτα πεπεισμένος ότι ο δικός του αριθμός είναι ο σωστός.
Αυτή η απλή οπτική ψευδαίσθηση έχει συναρπάσει εκατομμύρια περίεργα μυαλά όχι επειδή είναι μαθηματική πρόκληση, αλλά επειδή αγγίζει κάτι βαθύτερο — τον τρόπο που βλέπουμε, σκεφτόμαστε και ερμηνεύουμε τον κόσμο γύρω μας.
Αυτό που συμβαίνει εδώ δεν έχει να κάνει μόνο με την όραση ή την ικανότητα μέτρησης. Οι ψυχολόγοι θα το ονόμαζαν αντίληψη Γκεστάλτ — τη φυσική μας τάση να βλέπουμε τα μοτίβα ως ενιαία σύνολα και όχι ως ξεχωριστά κομμάτια.
Ο εγκέφαλός σου αποφασίζει σχεδόν αμέσβς αν θα εστιάσει στις μικρές λεπτομέρειες ή αν θα τις ενώσει σε κάτι μεγαλύτερο.
Αυτή η στιγμιαία απόφαση λέει κάτι συναρπαστικό για το πώς επεξεργάζεσαι τη ζωή, τις σχέσεις και ακόμη και τα συναισθήματα.
Κάποιοι από εμάς προσέχουμε την τάξη και τη δομή. Άλλοι βλέπουν δυνατότητες και νόημα ακόμη και στις πιο μικρές γωνίες. Κανένας τρόπος δεν είναι σωστός ή λάθος — είναι απλώς διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους το μυαλό οργανώνει τον κόσμο.
Πιθανότατα είσαι ρεαλιστής. Παρατηρείς αυτό που έχεις μπροστά σου και εμπιστεύεσαι τα γεγονότα που μπορείς να επιβεβαιώσεις.
Οι άνθρωποι σαν εσένα εκτιμούν την ειλικρίνεια, την πρακτικότητα και τα ξεκάθαρα αποτελέσματα. Δεν κυνηγάς ψευδαισθήσεις ούτε παρασύρεσαι από τα «αν».
Στην καθημερινή ζωή, αυτή η νοοτροπία σε βοηθά να παραμένεις προσγειωμένος. Αντιμετωπίζεις τις δυσκολίες βήμα προς βήμα.
Όμως, η έντονη εστίαση στο προφανές μπορεί κάποιες φορές να δυσκολεύει τη θέαση των κρυφών επιπέδων — των σιωπηλών συναισθημάτων, των λεπτών ενδείξεων ή των κινήτρων πίσω από τις πράξεις των άλλων.
Παρόλα αυτά, η δύναμή σου βρίσκεται στη σταθερότητα. Προσφέρεις σιγουριά όταν οι άλλοι χάνονται στην υπερανάλυση.
Διατηρείς μια σπάνια ισορροπία ανάμεσα στη διαίσθηση και τη λογική. Μπορείς να αναλύεις μια κατάσταση χωρίς να χάνεις την επαφή με το συναίσθημα. Εστιάζεις στις λεπτομέρειες, αλλά δεν ξεχνάς ποτέ τη γενική εικόνα.
Οι φίλοι συχνά στρέφονται σε εσένα για συμβουλές, γιατί καταλαβαίνεις και τις δύο πλευρές ενός προβλήματος. Διαβάζεις πίσω από τις λέξεις, αντιλαμβάνεσαι πότε κάτι δεν πάει καλά και βρίσκεις δίκαιες, λογικές λύσεις.
Ο συνδυασμός ενσυναίσθησης και διορατικότητας σε κάνει εξαιρετικό επικοινωνιακό άτομο — και αξιόπιστο συνεργάτη τόσο στη δουλειά όσο και στη ζωή.
Ίσως ανήκεις σε αυτό που οι ψυχολόγοι άτυπα αποκαλούν «ενισχυτή μοτίβων». Παρατηρείς δυνατότητες εκεί όπου οι άλλοι δεν βλέπουν με τίποτα.
Το μυαλό σου συνδέει σημεία, δημιουργεί ιστορίες και βρίσκει νόημα ακόμη και στην πιο μικρή λεπτομέρεια. Η δημιουργικότητα και η φαντασία καθοδηγούν τον τρόπο σκέψης σου.
Αυτό το χάρισμα σε κάνει οραματιστή. Είναι πιθανό να σε ελκύουν η τέχνη, η αφήγηση, ο σχεδιασμός ή η καινοτομία — οτιδήποτε σου επιτρέπει να εξερευνάς το τι θα μπορούσε να είναι, όχι μόνο το τι είναι.
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά: Η ίδια φαντασία μπορεί να σε οδηγήσει σε υπερανάλυση ή στην πεποίθηση ότι η δική σου αντίληψη είναι η μόνη σωστή.
Ο τίτλος — «Ο αριθμός των τριγώνων που βλέπεις καθορίζει αν είσαι ναρκισσιστής» — παίζει με αυτήν ακριβώς την ιδέα.
Το να βλέπεις πολλά ή να επιμένεις ότι οι άλλοι πρέπει να βλέπουν τον κόσμο όπως εσύ δεν σε κάνει ναρκισσιστή με κλινική έννοια.
Απλώς υποδηλώνει αυτοπεποίθηση — μερικές φορές υπερβολική — στον τρόπο που ερμηνεύεις τον κόσμο.
Σε υγιή ισορροπία, αυτή η αυτοπεποίθηση τροφοδοτεί τη δημιουργικότητα. Όταν ξεφεύγει, μπορεί να θολώσει τη συνεργασία και την ενσυναίσθηση.
Τεστ σαν κι αυτό δεν διαγιγνώσκουν τίποτα. Είναι ανάλαφροι τρόποι να εξερευνήσουμε πώς ο εγκέφαλός μας φιλτράρει πληροφορίες και συναισθήματα. Μας θυμίζουν όμως μια σημαντική αλήθεια: κανένας άνθρωπος δεν βλέπει τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο.
Κάποιοι βλέπουν τάξη. Άλλοι βλέπουν ευκαιρίες. Κάποιοι χτίζουν δομές άλλοι χτίζουν ιστορίες. Και μερικές φορές, αυτό που παρατηρούμε αποκαλύπτει όχι μόνο πώς σκεφτόμαστε αλλά και ποιοι γινόμαστε.
Αυτοί οι οπτικοί γρίφοι δεν παίζουν μόνο με χρώματα και σχήματα αλλά αγγίζουν τον τρόπο που το μυαλό οργανώνει το χάος σε νόημα.
Δείχνουν ότι η αντίληψη δεν αφορά μόνο τα μάτια — αφορά την εμπειρία, τη διάθεση και την προσωπικότητα.
Η ομορφιά της ψευδαίσθησης με τα τρίγωνα δεν βρίσκεται στην απάντηση, αλλά στη σκέψη που προκαλεί. Μας ωθεί να αναρωτηθούμε:
Ο εγκέφαλός μας είναι φτιαγμένος για να αναζητά νόημα, ακόμη και στις πιο απλές εικόνες. Αυτό το ένστικτο μάς κράτησε περίεργους για χιλιάδες χρόνια — να ερμηνεύουμε σύννεφα, αστερισμούς και τις μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη ζωή πιο πλούσια.
Έτσι, είτε μέτρησες 9, είτε 13, είτε 27 τρίγωνα, έμαθες κάτι πολύτιμο για τον εαυτό σου. Ίσως κατάλαβες αν είσαι πιο ρεαλιστής, πιο ισορροπημένος ή πιο δημιουργικός άνθρωπος.
Στο τέλος, η εικόνα στην οθόνη δεν είναι το πιο σημαντικό. Σημασία έχει η εικόνα που ζωγραφίζει το μυαλό σου — ένας καθρέφτης του τρόπου που βλέπεις, συνδέεσαι και δίνεις νόημα στον κόσμο.
Όμως μην ξεγελαστείς — αυτός ο οπτικός γρίφος έχει κάνει πολλούς να σταματήσουν, να κοιτάξουν επίμονα και να αμφισβητήσουν την ίδια τους την αντίληψη.
Δεν υπάρχει χρονόμετρο, ούτε «ύπουλες» οδηγίες. Απλώς κοίτα την εικόνα και μέτρησε τα τρίγωνα που μπορείς να βρεις. Μόλις έχεις έναν αριθμό στο μυαλό σου, συνέχισε να διαβάζεις για να δεις τι μπορεί να λέει αυτό για τον τρόπο που σκέφτεσαι.
Τείνεις να εστιάζεις στο προφανές και στο πρακτικό.
Οι άνθρωποι αυτής της ομάδας είναι προσγειωμένοι, ρεαλιστές και αποτελεσματικοί. Παρατηρείς ό,τι βρίσκεται ακριβώς μπροστά σου και δεν περιπλέκεις τα πράγματα χωρίς λόγο. Στην καθημερινότητα αυτό συχνά σε κάνει αξιόπιστο/η και εύκολο/η στη συνεργασία — αλλά μερικές φορές μπορεί να χάνεις κρυφές ευκαιρίες, γιατί δεν σου βγαίνει αυθόρμητα να ψάχνεις πέρα από την επιφάνεια.
Δύναμή σου: καθαρότητα και αποφασιστικότητα.
Πρόκλησή σου: να επιβραδύνεις και να εξερευνάς εναλλακτικές οπτικές.
Έχεις ισορροπημένο μυαλό.
Παρατηρείς τόσο τη «μεγάλη εικόνα» όσο και τις μικρότερες λεπτομέρειες. Αυτό δείχνει δυνατές ικανότητες επίλυσης προβλημάτων και συναισθηματική νοημοσύνη. Συχνά είσαι το άτομο στο οποίο στρέφονται οι άλλοι όταν μια κατάσταση χρειάζεται ψυχραιμία και ώριμη κρίση.
Μπορείς να εναλλάσσεσαι εύκολα ανάμεσα στη λογική και τη δημιουργικότητα, κάτι που σε βοηθά να προσαρμόζεσαι γρήγορα όταν τα πράγματα αλλάζουν.
Δύναμή σου: προσαρμοστικότητα και διορατικότητα.
Πρόκλησή σου: να εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου αντί να υπεραναλύεις.
Είσαι βαθύς/ιά, αναλυτικός/ή στοχαστής.
Το να βλέπεις μεγαλύτερο αριθμό τριγώνων συνήθως σημαίνει ότι φυσικά «σπας» τα πράγματα σε κομμάτια και αναζητάς μοτίβα που άλλοι παραβλέπουν. Είσαι περίεργος/η, παρατηρητικός/ή και επίμονος/η πνευματικά. Τα σύνθετα προβλήματα δεν σε τρομάζουν — σε ενεργοποιούν.
Ωστόσο, αυτό το επίπεδο ανάλυσης μερικές φορές μπορεί να οδηγήσει σε υπερανάλυση ή πνευματική κούραση, αν δεν δίνεις στον εαυτό σου χώρο να ξεκουραστεί.
Δύναμή σου: αντίληψη και δημιουργικότητα.
Πρόκλησή σου: να ξέρεις πότε η ανάλυση «φτάνει».
Οπτικοί γρίφοι αντίληψης σαν κι αυτόν δεν κάνουν επιστημονική διάγνωση προσωπικότητας — όμως αντανακλούν γνωστικές συνήθειες, όπως:
Πόσο γρήγορα επεξεργάζεσαι πληροφορίες
Αν εστιάζεις στη δομή ή στη λεπτομέρεια
Πόση υπομονή έχεις όταν λύνεις προβλήματα
Γι’ αυτό πολλοί νιώθουν ότι τα αποτελέσματα τους «πετυχαίνουν» απρόσμενα.
Δεν υπάρχει σωστή ή λάθος απάντηση — μόνο διαφορετικοί τρόποι να βλέπεις το ίδιο πράγμα.
Μερικές φορές, μια απλή εικόνα μπορεί να μας θυμίσει ότι η οπτική μας διαμορφώνει την πραγματικότητά μας και ότι δύο άνθρωποι μπορούν να κοιτάξουν την ίδια εικόνα… και να δουν εντελώς διαφορετικούς κόσμους.
Λοιπόν, πόσα τρίγωνα είδες;
Αν όμως τη κοιτάξετε λίγο περισσότερο, ίσως αρχίσετε να μετράτε διαφορετικά. Κάποιοι βλέπουν 9 τρίγωνα, άλλοι 13, ενώ μερικοί ισχυρίζονται ότι βλέπουν πάνω από 20, όταν αρχίζουν να υπολογίζουν και τα κρυμμένα σχήματα.
Αυτό το οπτικό παζλ έχει γίνει viral για έναν λόγο: δεν έχει να κάνει πραγματικά με τα μαθηματικά — αλλά με τον τρόπο που βλέπετε τον κόσμο.
Η εικόνα σχηματίζει μια πυραμίδα από μικρά, πολύχρωμα τρίγωνα. Ανάλογα με το πώς ο εγκέφαλός σας οργανώνει τα οπτικά μοτίβα, μπορεί να μετράτε μόνο τα μεμονωμένα κομμάτια ή να αρχίζετε να τα συνδέετε σε μεγαλύτερα σχήματα.
Οι ψυχολόγοι αποκαλούν αυτό το φαινόμενο αντίληψη Gestalt – δηλαδή την τάση του εγκεφάλου να βλέπει το «όλον» και όχι τα επιμέρους μέρη. Όταν βλέπετε την εικόνα, το υποσυνείδητό σας αποφασίζει αν θα εστιάσει στις λεπτομέρειες ή στη συνολική εικόνα. Και αυτή η επιλογή λέει πολλά για την προσωπικότητά σας.
Πιθανότατα είστε ρεαλιστές. Επικεντρώνεστε σε ό,τι είναι προφανές και πρακτικό. Εμπιστεύεστε αυτό που μπορείτε να δείτε καθαρά και δεν χάνετε χρόνο με υποθέσεις που ίσως δεν υπάρχουν. Στις σχέσεις και στη δουλειά, αναζητάτε σταθερότητα και απλότητα.
Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση μπορεί μερικές φορές να σας κάνει να παραβλέπετε βαθύτερα νοήματα ή κρυφά κίνητρα – ειδικά στους ανθρώπους. Προτιμάτε τη σαφήνεια, αλλά η ζωή δεν έχει πάντα «καθαρές γραμμές».
Είστε ισορροπημένοι παρατηρητές. Βλέπετε τις λεπτομέρειες χωρίς να χάνετε τη συνολική εικόνα. Έχετε την ικανότητα να κατανοείτε πώς συνδέονται τα πράγματα και συχνά «διαβάζετε ανάμεσα στις γραμμές».
Άνθρωποι σαν εσάς είναι και διαισθητικοί αλλά και αναλυτικοί. Νιώθετε πότε κάτι «δεν πάει καλά», αλλά ψάχνετε και λογικές εξηγήσεις. Στις κοινωνικές σας σχέσεις είστε συμπονετικοί αλλά προσεκτικοί – ο ιδανικός συνδυασμός λογικής και συναισθήματος.
Ίσως είστε αυτό που οι ψυχολόγοι αποκαλούν «ενισχυτή προτύπων» (pattern amplifier). Βλέπετε πιθανότητες παντού, ακόμη κι όταν δεν υπάρχουν. Η φαντασία και η δημιουργικότητά σας σάς οδηγούν να συνδέετε κάθε μικρή λεπτομέρεια σε ένα μεγάλο σχέδιο.
Κι εδώ έρχεται η φράση:
«Ο αριθμός των τριγώνων που βλέπετε δείχνει αν είστε ναρκισσιστές.»
Οι άνθρωποι που υπεραναλύουν ή υπερβάλλουν στα μοτίβα μπορεί μερικές φορές να γίνονται πιο εγωκεντρικοί, πιστεύοντας ότι η δική τους ερμηνεία είναι η μόνη σωστή. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι είστε πραγματικά ναρκισσιστές — απλώς ότι έχετε ισχυρό εγώ, αυτοπεποίθηση στην αντίληψή σας και την ανάγκη να έχετε δίκιο.
Σε λογικά επίπεδα, αυτό είναι προσόν. Όταν όμως φτάνει στα άκρα, μπορεί να σας κάνει λιγότερο δεκτικούς στις απόψεις των άλλων.
Τέτοιου είδους τεστ δεν προορίζονται για διάγνωση — είναι παιχνιδιάρικοι τρόποι να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και να καταλάβουμε πώς λειτουργεί ο νους μας.
Είδατε 9, 13 ή 27 τρίγωνα; Αυτό που έχει σημασία είναι γιατί τα είδατε.
Σας ελκύει περισσότερο η τάξη ή η φαντασία; Εστιάζετε σε ό,τι έχετε μπροστά σας ή σε αυτό που μπορεί να κρύβεται από πίσω;
Ο εγκέφαλός μας είναι φτιαγμένος για να βρίσκει νόημα ακόμη και στα πιο απλά σχήματα.
Κι αυτό είναι που κάνει τον άνθρωπο ατελείωτα περίεργο — και μερικές φορές, υπέροχα πολύπλοκο.
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com