Γιατροί, οικονομολόγοι, υψηλόβαθμα στελέχη τραπεζών, επιστήμονες και διπλωμάτες. Ο ελληνισμός της Ελβετίας πάντοτε ξεχώριζε για τον δυναμισμό του. Λογικό είναι, λοιπόν, οι συλλογικές του δράσεις να χαρακτηρίζονται και αυτές από ποιότητα και αγάπη για τα γράμματα και τις τέχνες. Στο πλαίσιο αυτό δημιουργήθηκε ήδη από το 1994 στη Γενεύη ένας πυρήνας από συμπατριώτες μας διαφορετικών επαγγελμάτων, με κοινό γνώρισμα την προτίμησή τους για την υποκριτική τέχνη. Το Θέατρο Ελλήνων Γενεύης ήταν πρωτοβουλία ενός πρώην επαγγελματία ηθοποιού, του Γιώργου Σταγκάκη, μαθητή και συνεργάτη ένα διάστημα του Κάρολου Κουν στο Θέατρο Τέχνης, ο οποίος συνεργάστηκε κατόπιν με το Ελεύθερο Θέατρο, καθώς και με το ΚΘΒΕ. Τα έργα ανεβαίνουν συνήθως στα ελληνικά, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, π.χ. τραγωδίες, ενσωματώθηκε αφήγηση στα γαλλικά ή τα γερμανικά από Ελβετούς ηθοποιούς.
Ο Δημήτρης Δημητριάδης ως Καποδίστριας.
Ο δραστήριος θεσμός του ΘΕΓ φέτος αποφάσισε να τιμήσει με τον δικό του τρόπο την επέτειο των 200 ετών. Στις 17 και 18 Νοεμβρίου παρουσίασε στη Γενεύη το θεατρικό έργο της Ιωάννας Παπανδροπούλου-Berthoud, «Ιωάννης Καποδίστριας δόξα και μοναξιά». Εκλεισε έτσι ο πρώτος κύκλος των παραστάσεων, πέντε στη Γενεύη και δύο στη Λωζάννη, με πρόγραμμα να πάει και στο Φριβούργο, στη Βασιλεία και στη Ζυρίχη, αλλά και στην Ελλάδα την άνοιξη του 2022. Η συγγραφέας, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Γενεύης, χρησιμοποίησε στους διαλόγους αυτού του έργου πολλές αυθεντικές φράσεις, οι οποίες προέρχονται από διάφορες πηγές (αυτοβιογραφίες, ημερολόγια, επιστολές, υπομνήματα) και έχουν ειπωθεί ή γραφτεί από ιστορικές προσωπικότητες. Σε μια χρονολογική διαδοχή σκηνών, ο θεατής παρακολουθεί στιγμές από τη δράση του μεγάλου Κερκυραίου. Χάρη στον δίγλωσσο χαρακτήρα του και στο περιεχόμενό του, το θεατρικό απευθύνεται και σε μη ελληνόφωνους θεατές. Αποσκοπεί στο να τους ευαισθητοποιήσει όσον αφορά στη συμβολή του Ιωάννη Καποδίστρια στην Ιστορία της Ευρώπης του 19ου αιώνα. Προβάλλεται και ο καθοριστικός ρόλος του στην ανεξαρτησία, διαρκή ουδετερότητα και αρτιότητα της Ελβετίας μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους.
Δεκαεννέα ηθοποιοί διαφόρων ηλικιών, ερασιτέχνες ως επί το πλείστον, Ελληνες, Ελβετοί και Γάλλοι, μερικοί εκ των οποίων σε πλέον του ενός ρόλους, συμμετέχουν στο έργο, το οποίο διαρκεί 90 λεπτά. Μουσικές και άλλες ηχητικές παρεμβάσεις συνοδεύουν τη ροή του έργου, παρμένες από ελληνικό, ρωσικό, γαλλικό και γερμανικό ρεπερτόριο, κλασικό και σύγχρονο. Ανάλογα με την εθνικότητα των συνδιαλεγομένων στις διάφορες σκηνές, το έργο παίζεται στα γαλλικά ή τα ελληνικά, αλλά με ταυτόχρονη προβολή υπερτίτλων στην άλλη γλώσσα, ώστε να μπορεί να παρακολουθείται από γαλλόφωνο και ελληνόφωνο κοινό. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Ιωάννη Καποδίστρια κρατεί ο Δημήτρης Δημητριάδης, ο οποίος τυγχάνει να είναι και ο υπεύθυνος του θιάσου και ένα από τα πιο παλαιά μέλη του.
Ο Παναγιώτης Πουρνάρας ως αδελφός του Καποδίστρια.
Καίτη Πασσά: Ο πρώτος άγνωστος έρωτας του Νίκου Κούρκουλου – Η αναπληρωματική Μις Ελλάς που του «έκλεψε» την καρδιά
Το ειδύλλιο που γνώριζαν ελάχιστοι.
Ο Νίκος Κούρκουλος προκάλεσε μόνο μια φορά με την προσωπική του ζωή, όταν αποφάσισε να χωρίσει την πρώτη του σύζυγο και να παντρευτεί τη Μαριάννα Λάτση. Ωστόσο, για τον αείμνηστο ηθοποιό υπήρξε και ένας άγνωστος έρωτας με την αναπληρωματική Μις Ελλάς, Καίτη Πασσά, που ελάχιστοι γνώριζαν. Ποια ήταν η γυναίκα που του είχε «κλέψει» την καρδιά;
Η Καίτη Πασσά έπαιξε σε 3 ταινίες, σύμφωνα με την IMDB, τους Περιπλανώμενους Ιουδαίους (1959) και τη Μουσίτσα (1960) και το Ραντεβού στην Κέρκυρα (1960).
Όπως θα δείτε και στην παρακάτω φωτογραφία η Καίτη Πασσά μεγάλωσε όμορφα και παρέμεινε μια εκθαμβωτική γυναίκα. Πριν χρόνια ο φωτογραφικός φακός την είχε συλλάβει ανάμεσα στην Μάρθα Καραγιάννη και την Ρίκα Διαλυνά.
Ο λόγος του χωρισμούς της με τον Νίκο Κούρκουλο δε μαθεύτηκε ποτέ και τα άτομα που γνώριζαν για τη σχέση τους ήταν ελάχιστα.
«Κάνω έτσι και παγώνω, ξαφνικά βλέπω ένα πλάσμα…»: Η γνωριμία του Νίκου Κούρκουλου με τη Μαριάννα Λάτση και ο κεραυνοβόλος έρωτας
Προτού φύγει από τη ζωή ο Νίκος Κούρκουλος είχε εξομολογηθεί το άγνωστο παρασκήνιο της γνωριμίας του με τη Μαριάννα Λάτση, με την οποία έζησε έναν κεραυνοβόλο έρωτα. «Κάνω έτσι και παγώνω, ξαφνικά βλέπω ένα πλάσμα…» ήταν μία φράση που έμεινε στην ιστορία.
Ο αείμνηστος ηθοποιός σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον Νίκο Χατζηνικολάου το 1994, είχε περιγράψει τη στιγμή της συνάντησής τους στο θέατρο της Επιδαύρου, το καλοκαίρι του 1986. «Κάνω έτσι και παγώνω… Ξαφνικά, βλέπω ένα πλάσμα να ανεβαίνει τις κερκίδες και αυτό ήταν!» είχε αναφέρει χαρακτηριστικά για τη Μαριάννα Λάτση.
Δείτε το βίντεο:
Εκείνη την εποχή η Μαριάννα Λάτση ήταν παντρεμένη με τον δάσκαλο του σκι και Δήμαρχο Βουλιαγμένης, Γρηγόρη Κασιδόκωστα, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Πάρη (1983), ενώ το διαζύγιό τους βγήκε το 1987.
Παράλληλα ο Νίκος Κούρκουλος ζήτησε αμέσως διαζύγιο από τη σύζυγο του, Μελίτα. Διατήρησαν μια άψογη σχέση αγάπης και σεβασμού όλα τα μετέπειτα χρόνια.
Νίκος Κούρκουλος: Η προσωπική ζωή και οι…ατασθαλίες
«Βεβαίως και είχα περιπέτειες όταν ήμουν παντρεμένος. Και βεβαίως έχω τη δύναμη να το λέω. Και όποιος λέει το αντίθετο, είναι ψεύτης. Σε ποιον δεν του αρέσει να αρέσει; Βγαίνουν και λένε:
“Εγώ ήμουν το πιστό σκυλί” και όλες αυτές τις αηδίες που λέμε στις τηλεόρασεις για να κάνουμε τους καλούς. Τα καλά παιδιά. Ε λοιπόν εγώ, δεν ήμουν καλό παιδί. Είχα μία λατρεμένη γυναίκα, την αγαπούσα, ήμουν ερωτευμένος μαζί της. Οι άλλες ήταν περιπέτειες. Όταν σταμάτησα να είμαι, της το είπα! Και έφυγα από το σπίτι.
Και τις δυο μου τις γυναίκες τις γνώρισα στο θέατρο, ή μέσω του θεάτρου. Την Μελίτα που είναι η πρώτη μου γυναίκα. Και έκανα δύο καταπληκτικά παιδιά. Ο ένας είναι ο Άλκης και η άλλη είναι η Μελίτα. Είχα δώσει το όνομα της γυναίκας μου, της Μελίτας.
Την γνώρισα όταν έπαιζα στο Rex με την Τζένη Καρέζη, στη “Γειτονιά των Αγγέλων” του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Μαζί με την Μελίτα μείναμε για 23 χρόνια. Είχε δει την παράσταση και μετά ήρθε στα καμαρίνια για να συγχαρεί. Εκεί γνωριστήκαμε», είχε αναφέρει σε μια σπάνια συνέντευξή του ο Νίκος Κούρκουλος.
Η Νέλλη Παππά, της οποία το πραγματικό όνομα είναι Δέσποινα Παπαδοπούλου, είναι ηθοποιός και τραγουδίστρια, η οποία γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου του 1934 στην Αθήνα.
Η Νέλλη Παππά αν και έχει παίξει σε πάνω από 40 ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου έμεινε αξέχαστη από τον ρόλο της ωραίας «Φιφίκας» στην θρυλική ταινία «Της κακομοίρας».
Η Νέλλη Παππά ξεκίνησε την καριέρα της ως παιδί θαύμα μέσα από διαφημίσεις της εποχής. Ως παιδί χωρισμένων γονιών, εκτίμησε από μικρή ηλικία τις θυσίες της μητέρας της που τη μεγάλωσε μαζί με τα άλλα δυο αδέρφια της, κάτω από δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Όταν ήταν μικρή, η κυρία Σάρα -όπως έλεγαν τη μαμά της- την έστειλε να μάθει μαντολίνο, όργανο που έπαιζε και η ίδια με ιδιαίτερη μαεστρία….
Πήγε σε νυχτερινό σχολείο, ενώ προοριζόταν να ακολουθήσει το επάγγελμα της μητέρας της, που ήταν μοδίστρα. Όμως, εκείνη κατάφερε να μάθει λογιστικά που τη βοήθησαν να εργαστεί σε αρκετά μαγαζιά. Η ζωή της άλλαξε ριζικά από τη στιγμή που ο θείος της που εργαζόταν σε σχολή χορού, την παρακίνησε να τον ακολουθήσει. Ήταν η δεύτερη φορά στη ζωή της που αναγκάστηκε να λειτουργήσει κρυφά από τη μητέρα της….
H απουσία του πατέρα της
Με τον πατέρα της δεν επιχείρησε ποτέ να επικοινωνήσει, ούτε ένιωσε ποτέ την ανάγκη να καλύψει το κενό των παιδικών της χρόνων. Πληγώθηκε από την απουσία του αλλά όπως εξομολογήθηκε: «Αν έχεις το ένα σκέλος, τη μάνα, και είναι δυνατή, δεν σου λείπει ο πατέρας. Εκείνη μπορούσε και κάλυπτε και τον δικό του ρόλο με φοβερές θυσίες. Μου έμαθε να φέρομαι, να στήνομαι, να έχω στιλ, όπως το δικό της.»…
Η μητέρα της έφυγε από τη ζωή πριν από 10 χρόνια, σε ηλικία 96 ετών. Μια σχέση αμοιβαίας και πηγαίας αγάπης ως το τέλος….
Πώς απέκτησε το καλλιτεχνικό της επώνυμο
Αφού τελείωσε το σχολείο, ένας σκηνοθέτης που είχε επισκεφθεί στη σχολή χορού, της πρότεινε να λάβει μέρος σε ένα μικρό διαφημιστικό σποτάκι για το σινεμά. Τελικά, έκανε πολλά τέτοια μικρά διαφημιστικά, που έπαιζαν στα διαλείμματα των ταινιών στα σινεμά.
Εκεί την είδε και η μητέρα της, όπου τελικά κατάλαβε και αποδέχτηκε την πορεία που είχε επιλέξει η κόρη της. Μέσα από αυτή την ενασχόληση κέρδισε και την συμμετοχή στην πρώτη της ταινία «Τα ναυάγια της ζωής», υποδυόμενη την φίλη της Τζένης Καρέζη.
Κατάφερε να πάρει την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος του ηθοποιού σε μικρή ηλικία, ως παιδί θαύμα, και έτσι έπαιξε στην πρώτη της θεατρική παράσταση, που ήταν η «Φιλουμένα Μαρτουράνο», με σκηνοθέτη τον Μάριο Πλωρίτη. Στην πρώτη της ταινία «Τα ναυάγια της ζωής», με τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Παράλληλα, άλλαξε το όνομα της σε Νέλλη Παπά. Το μικρό της όνομα, όπως αποκάλυψε η ίδια, της το έδωσαν οι φίλες της από το μπαλέτο, ενώ το Παπά, το έκοψε ο Μυράτ, από το κανονικό της επίθετο, που ήταν Παπαδοπούλου.
Η «Φιφίκα» του «Ζήκου» ζει και βασιλεύει: «Τζένη και Ρένα δεν με χώνεψαν ποτέ τους»
Η ηθοποιός Νέλλη Παππά του θρυλικού «Μπακαλόγατου» γυρνά πίσω τον χρόνο
Από τον Νίκο Νικόλιζα
Είναι από τις αθόρυβες εν ζωή αξίες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, που ακόμα και σήμερα, που έχουν περάσει τα χρόνια, μπορεί να σου αποκαλύψει μυστικά μιας άλλης μυθικής ζωής, την οποία εμείς οι νεότερες γενιές δεν προλάβαμε να ζήσουμε.
Ο λόγος για την υπέροχη Νέλλη Παππά, την «αγαπητικιά» του Κώστα Χατζηχρήστου στην περίφημη και σπαρταριστή κωμωδία «Ο μπακαλόγατος». Μια ταινία που λατρεύτηκε από τη νεολαία και σήμερα θεωρείται η πιο δημοφιλής κωμωδία του ελληνικού κινηματογράφου.
Στην ταινία ο «Ζήκος» Κώστας Χατζηχρήστος είναι ερωτευμένος με τη «Φιφίκα» Νέλλη Παππά, χωρίς εκείνη να είναι μαζί του. Έχουν περάσει σχεδόν 65 χρόνια από τότε που το έργο παίχτηκε στο θέατρο και προβλήθηκε στους κινηματογράφους, κι όμως, είναι τόσο επίκαιρο.
Σήμερα η «Φιφικάρα», όπως τη φωνάζουν στον δρόμο, έχοντας ξεπεράσει τα 90 χρόνια (μοιάζει δεκαετίες μικρότερη), με πλήρη διαύγεια και πάντα χαμογελαστή, θυμάται και εξιστορεί στην «Espresso» τις δραματικές ιστορίες που της έλεγε η μητέρα της από τη σφαγή της Σμύρνης, τα πρώτα χρόνια στο θέατρο και τον κινηματογράφο αλλά και τις τρικλοποδιές που της έβαλαν στην αρχή της καριέρας της η Τζένη Καρέζη και η Ρένα Βλαχοπούλου, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Δεν ξέρω γιατί δεν με χώνεψαν ποτέ».
Πώς θέλετε να σας προσφωνώ: Δέσποινα Παπαδοπούλου, Φιφίκα ή Νέλλη Παππά, που σας γνώρισε και ο κόσμος;
Κοίταξε, το πραγματικό μου όνομα είναι Δέσποινα Παπαδοπούλου. Προτού βγω στο θέατρο, λοιπόν, ένας θείος μου είχε σχολή μπαλέτου. Τα κορίτσια του μπαλέτου μού λένε: «Το Δέσποινα είναι μεγάλο όνομα. Θα το κάνουμε Δεσποινέλη, Νέλλη».
Έτσι μου βρήκαν το μικρό όνομα. Αργότερα ο Μυράτ μού έκοψε το Παπαδοπούλου, που ήταν το επώνυμό μου, σε Παππά, γιατί το θεωρούσε πολύ μεγάλο. Και έτσι πήρα το Νέλλη Παππά.
Οι γονείς σας είχαν καταγωγή από τη Μικρά Ασία…
Όλη τη ζωή μου άκουγα δραματικές ιστορίες από την Καταστροφή της Σμύρνης κι όσα περνούσαν από τους Τούρκους. Φρικτές σκηνές. Να σκεφτείς, η μαμά μου είδε μπροστά στα μάτια της να σκοτώνουν οι Τούρκοι τον αδερφό της. Δεν θέλω να τα θυμάμαι, γιατί μου φέρνουν άσχημες καταστάσεις στον νου…
Τα παιδικά σας χρόνια πώς ήταν;
Τα πιο τρυφερά μου χρόνια τα έζησα στον πόλεμο. Ανταρτικά, πείνα, φτώχεια. Πολλή φτώχεια. Η μαμά μου τότε δεν τα πήγαινε καλά με τον μπαμπά μου και η γιαγιά μου τον έδιωξε. Και έτσι μεγαλώσαμε με τη βοήθεια της γιαγιάς μου.
Ένιωσα πολλή πείνα στα παιδικά μου χρόνια εγώ. Η μαμά μου, για να μπορέσει να θρέψει τρία παιδιά, πήγαινε από σπίτι σε σπίτι και από μαγαζί σε μαγαζί για να βοηθήσει και να πάρει χρήματα για να ζήσουμε εμείς.
Ζουν τα αδέρφια σας;
Η αδερφή μου δεν ζει πλέον. «Έφυγε» σε μεγάλη ηλικία, όμως ήταν η κολλητή μου!
Με τον Νίκο Νικόλιζα
Πρέπει να έχετε καλό DNA, γιατί και η μητέρα σας «έφυγε» σε μεγάλη ηλικία…
Πολύ μεγάλη ηλικία, πραγματικά!
Μεγαλώσατε με τη μαμά, άρα να υποθέσω ότι δεν ήθελε να γίνετε ηθοποιός…
Έτσι ακριβώς. Πού να ήξεραν οι άνθρωποι αυτοί τι σημαίνει ηθοποιός. Ήταν ένα επάγγελμα φρικτό γι’ αυτούς. Είχα, βέβαια, την αδερφή μου που με βοηθούσε και σιγά σιγά ξεπεράστηκαν τα οικογενειακά προβλήματα.
Εγώ άρχισα να κάνω διαφημίσεις, επειδή είχα πολύ όμορφο πρόσωπο. Η μαμά μου έμαθε για το θέατρο και τον κινηματογράφο, όταν με είδε μια γειτόνισσα και πήγε και της είπε τα μαντάτα. Σιγά σιγά άρχισε να το δέχεται.
Η Κατερίνα Ανδρεάδη ήταν εκείνη που μου έδωσε πρώτη το βήμα για να αναδειχθώ. Θεός σχωρέσ’ την, υπέροχη δασκάλα!
Κούκλα σε νεαρή ηλικία
Στα πρώτα σας βήματα παίξατε και με την Τζένη Καρέζη…
Σε ταινία. Δυστυχώς, εμένα η Τζένη δεν με χώνεψε ποτέ. Εγώ ήμουν πάντα καλοσυνάτη και χαμογελαστή. Θα σου πω, δε, τούτο: Κάποτε γινόταν ένας θίασος κι εκεί μέσα ήταν ένας γνωστός μου, που είχε λόγο στον θίασο.
Τους είπε, λοιπόν, ότι «έχω μια κοπέλα έξω που θα κάνει τον ρόλο». Και μόλις άκουσε η Τζένη για μένα, είπε: «Όχι αυτή». Δεν μπορώ να το εξηγήσω μέχρι και σήμερα γιατί δεν με ήθελε η Καρέζη. Και έτσι δεν με πήραν στη δουλειά.
Με την Αλίκη δεν δουλέψατε ποτέ…
Όχι, ποτέ. Η Βουγιουκλάκη δεν πιστεύω ότι θα με έπαιρνε ποτέ κοντά της. Ήμουν πολύ όμορφο κοριτσάκι και καταλαβαίνεις (σ.σ.: γέλια).
Στα πρώτα σας βήματα γνωρίσατε και τον Βοσκόπουλο;
Στα πρώτα βήματα της καριέρας μας ούτε εγώ ούτε ο Βοσκόπουλος δεν είχαμε πάει σε σχολή. Τότε κάποιος από το σωματείο των ηθοποιών μάς έστειλε στο σπίτι του Λυκούργου Καλλέργη για να μας κάνει μαθήματα υποκριτικής.
Εκεί, στο σπίτι του Λυκούργου, γνώρισα, λοιπόν, και τον Τόλη, ο οποίος με ερωτεύτηκε με την πρώτη ματιά. Και κάθε ημέρα μού έλεγε: «Να φέρω τις βέρες;»
Και εγώ του έλεγα ότι «αν τις φέρεις, θα τις πετάξω» και γελούσαμε. Ήταν ένα εκπληκτικό παιδί γεμάτο καλοσύνη. Και ντροπαλός πολύ.
Και ενώ παίξατε με όλους τους μεγάλους ηθοποιούς, έμελλε να μείνετε στη μνήμη μας ως «η Φιφίκα του Μπακαλόγατου»…
Ο Χατζηχρήστος ήταν, είναι και θα παραμείνει, νομίζω, ο μεγαλύτερος όλων από τους κωμικούς. Τον λάτρευαν όλοι. Και οι συνάδελφοί του και το κοινό. Όταν άκουγαν ότι αρχίζει ταινία ο Κώστας, όλοι ήθελαν να δουλέψουν μαζί του.
Νομίζω ότι Χατζηχρήστος δεν μπορεί να ξαναβγεί. Και στον χαρακτήρα και στο ταλέντο.
Εσείς πώς πήρατε τον ρόλο της Φιφίκας;
Βασικά, τον ρόλο θα τον έπαιρνε η Μάρθα η Καραγιάννη, που ήταν κολλητή του. Κάτι έγινε τότε, η Μάρθα δεν πήρε τον ρόλο και έτσι πρότειναν εμένα.
Ο αδερφός του, δε, με λάτρευε, γιατί κάποτε είχα ντουμπλάρει τη γυναίκα του Κώστα, την Καίτη Ντιριντάουα, και με θυμόταν από εκεί. Εγώ έπαιξα τη Φιφίκα και στο θεατρικό και στον κινηματογράφο.
Τελικά, οι σκηνές του «Μπακαλόγατου» πού έχουν γυριστεί;
Κοιτάξτε, πολλές σκηνές έχουν γυριστεί πίσω από τα κινηματογραφικά στούντιο του Φίνου, στην οδό Χίου, όπου εκεί υπήρχε ένα παλιό ουζερί. Αυτό το πήρε κάποιος μετά και το έκανε εστιατόριο! Τα υπόλοιπα τα είχαμε γυρίσει σε στούντιο!
Ο Χατζηχρήστος σάς είδε ποτέ ερωτικά;
Ποτέ. Με είχε σαν παιδί του. Είχε ανάγκη από μια εμφανίσιμη ηθοποιό, και όχι από ερωμένη. Οι γυναίκες έτρεχαν από πίσω του.
Ήταν ένας τζέντλεμαν, απ’ αυτούς που δεν μπορείς να ξανασυναντήσεις στη ζωή σου. Ο Κώστας έπαιρνε την παρέα του και για καφέ μπορεί να πήγαινε να τους κεράσει στο Παρίσι. Τόσο κιμπάρης άνθρωπος.
Εσείς ήσασταν μέρος του θιάσου του Χατζηχρήστου, όταν έφερε από το Παρίσι και τα μεγάλα μπαλέτα…
Βεβαίως. Και ήμουν εκεί όταν έπαθε το πρώτο εγκεφαλικό πάνω στη σκηνή. Εγώ ήμουν στα παρασκήνια και ακούω τον Κώστα να λέει ασυνάρτητα πράγματα. Τρελάθηκα!
Κλείνουμε άρον άρον τη σκηνή και τον πηγαίνουμε στο νοσοκομείο. Είχε πάθει εγκεφαλικό. Από την πίεση για να είναι εντάξει στις πληρωμές του προς όλους μας, έπαθε ό,τι έπαθε.
Για να καταλάβεις τι άνθρωπος ήταν, προτού πάρει τις εισπράξεις από το ταμείο, εμείς όλοι του θιάσου είχαμε πληρωθεί κανονικά. Και σκέψου ότι είχε φέρει μπαλέτα από το Παρίσι, που κόστιζαν μια περιουσία για κάθε εμφάνιση που έκαναν.
Και το θέατρο ήταν φίσκα γεμάτο, αλλά τα έξοδα ήταν πολύ περισσότερα από τα έσοδα. Εκεί έπαθε και το πρώτο οικονομικό πατατράκ. Ο Χατζηχρήστος έπρεπε να έχει όλη την Αθήνα δική του. Μιλάμε για το πρώτο όνομα επί δεκαετίες!
Δυστυχώς, στο τέλος έπινε πολύ ουίσκι. Και αυτή που του στάθηκε παλικάρι μέχρι το τέλος της ζωής του ήταν η σύζυγός του, η Βούλα. Σκεφτείτε ότι αυτή η γυναίκα πούλησε όλη την περιουσία της για να ξεχρεώσει τον Κώστα. Σπουδαία γυναίκα πραγματικά!
Στην ταινία «Ένας μάγκας στα σαλόνια» με Βόγλη και Μέμα Σταθοπούλου τραγουδάτε κιόλας…
Είναι η πρώτη φορά που ο Καραγιάννης με βάζει να τραγουδήσω σε ταινία. Και, μάλιστα, τους άρεσα τόσο πολύ, που ξεκίνησα κανονικά να τραγουδάω σε μπουάτ στην Πλάκα.
Δούλευα συγχρόνως στο θέατρο, στον κινηματογράφο και στις μπουάτ. Έχω κάνει «χιλιόμετρα» σε αυτό το επάγγελμα!
Σας έβαλαν τρικλοποδιές όλα αυτά τα χρόνια;
Μου έβαλαν. Γιατί εγώ δούλεψα και στην επιθεώρηση…
Μήπως η Ρένα Βλαχοπούλου;
Μάλιστα. Μου είχαν δώσει τότε ένα σκετς να κάνω με τον Γιώργο Κωνσταντίνου. Όταν τελείωνε η επιθεώρηση με τη Ρένα, κάναμε εμείς το σκετς.
Πάω μια μέρα στο θέατρο και ένας εκ των τριών συγγραφέων της επιθεώρησης μου λέει: «Θα σου πω κάτι, μη στενοχωρηθείς, αλλά δεν θα πεις τίποτα απολύτως. Η Ρένα πήγε στον Μπουρνέλλη και του είπε: “Ή εγώ ή η Παππά στον θίασο”».
Εκείνη ήταν κολοσσός, φτασμένη πρωταγωνίστρια, και όμως απαίτησε να φύγω εγώ. Και σκέψου ότι ήταν τα πρώτα χρόνια που προσπαθούσα να ανέβω κάπως. Και τελικά έκοψαν τον ρόλο και σηκώθηκα κι έφυγα.
Δεν μπορούσα ούτε να τη δω. Δεν μπορούσα να χωνέψω πώς αυτή η φτασμένη γυναίκα, που τη λάτρευε όλος ο κόσμος, ζήλεψε ένα κοριτσάκι. Και αυτό το λέω πρώτη φορά!
Σε μια προηγούμενη συνέντευξή σας είχα ρωτήσει γιατί δεν παντρευτήκατε ποτέ…
Ξέρετε γιατί δεν μου άρεσε ο γάμος; Γιατί όλοι οι σύντροφοί μου, που μπορεί και να φτάναμε στον γάμο, μου έλεγαν: «Ή εμένα ή το θέατρο». Μου επέβαλλαν, δηλαδή, να σταματήσω τη δουλειά μου.
Φυσικά, δεν το δεχόμουν. Ο τελευταίος μάλιστα σύντροφός μου μού έλεγε: «Θα παντρευτούμε και εσύ θα πηγαίνεις γκαστρωμένη στον Μπουρνέλλη να δουλεύεις;»
Έκανα, βέβαια, έναν αρραβώνα που κράτησε πέντε χρόνια. Καλά ήταν!
Με την Ντίνα Τριάντη, με την οποία παίξατε και στον «Μπακαλόγατο», έχετε επαφές;
Δεν έχω επαφές. Και τότε δεν είχαμε πολλές επαφές. Αυτό το κορίτσι δεν ήθελε να έχει επαφές με συναδέλφους. Είμαστε από μακριά αγαπημένες.
Σας λείπει;
Δεν υπήρξαμε ποτέ φίλες για να μου λείπει. Μόνο στη δουλειά βλεπόμασταν!
Σήμερα σας λείπει το θέατρο, το χειροκρότημα;
Πολύ μού λείπουν και τα δύο. Όμως, όταν πήρα τη σύνταξη και μετά, μου ζητούσαν να δουλεύω για ψίχουλα. Και έτσι τα απέφυγα όλα!
Τις ταινίες που έχετε παίξει, τις βλέπετε;
Τις βλέπω και γελάω. Αλλά δεν μένω στο παρελθόν. Αυτό πάει, πέρασε. Δεν μπορεί να επιστρέψει.
Πολύ με ρωτάνε πώς διατηρείστε τόσο καλά σε αυτήν την ηλικία…
Δεν έχω κάνει απολύτως τίποτα στο πρόσωπό μου. Ένα απλό ρουζ βάζω στα μάγουλα και τίποτα άλλο. Τότε ήμουν κουκλί. Σήμερα δεν με λες κουκλί (σ.σ.: γέλια).
Ίσως βοηθάει το γεγονός ότι νιώθω πολύ ευτυχισμένη από τη ζωή μου και γεμάτη. Και όλη αυτή η θετική ενέργεια βγαίνει και προς τα έξω!
Όταν φεύγουν οι συνάδελφοί σας και το σινάφι σας λιγοστεύει, πώς νιώθετε;
Και στενοχωριέμαι, και κλαίω, αλλά προσπαθώ να μην τα μαθαίνω όλα αυτά. Όμως, με αυτόν που έκλαψα πιο πολύ ήταν ο Χατζηχρήστος.
Αυτός ο θάνατος μου στοίχισε πολύ στη ζωή μου, γιατί πάντα θα λέω πως έφυγε ένας πολύ καλός άνθρωπος!
Τον θάνατο τον φοβάστε;
Απλώς, δεν τον σκέφτομαι. Είναι μια διαδικασία της ζωής κι αυτή!
Εκείνος ήταν ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια του ελληνικού τραγουδιού. Εκείνη μία εντυπωσιακή Γερμανίδα σταρ που έκανε ξεχωριστή καριέρα στον Ευρωπαϊκό κινηματογράφο.
Ο Τόλης Βοσκόπουλος συνάντησε τη γοητευτική Μπάρμπαρα Μπουσέ τη δεκαετία του ’70 και οι φήμες λένε ότι εκείνη σαγηνεύτηκε αμέσως από την ενέργεια του. Οι δυο τους αντάλλαξαν για πρώτη φορά ματιές το 1972 στη νυχτερινό κέντρο Νεράιδα, όπου εμφανιζόταν ο διάσημος τραγουδιστής.
Τη συνάντηση τους απαθανάτησε ο φωτογραφικός φακός και το σπάνιο, ασπρόμαυρο στιγμιότυπο που σήμερα βλέπει το φως της δημοσιότητας φανερώνει όλη την έλξη που αισθάνθηκαν ο ένας για τον άλλον. Τότε οι εφημερίδες της εποχής έκαναν λόγο για έναν φλογερό έρωτα ανάμεσα στους δύο σταρ με την ηθοποιό να φημολογείται ότι ήταν τρελά ερωτευμένη με τον Τόλη.
Παρόλα αυτά το ειδύλλιο τους δεν κράτησε πολύ. Αργότερα,την ίδια χρονιά, εκείνος γνώρισε τη Ζωή Λάσκαρη και την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα. Αυτή η σχέση άφησε ιστορία στην ελληνική σόουμπιζ και θα την θυμόμαστε πάντα χάρη στο τραγούδι του Βοσκόπουλου “Ξανθή, αγαπημένη Παναγιά”.
To 1976 η όμορφη Γερμανίδα ηθοποιός, Μπάρμπαρα Μπουσέ υποδύθηκε την Ηρώ Μαρά στην ταινία «Αγκίστρι» και προκάλεσε μεγάλο θόρυβο με τις ερωτικές σκηνές που πρωταγωνίστησε.
Το κοινό στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’70 δεν ήταν συνηθισμένο σε τολμηρά κινηματογραφικά σενάρια και συχνά μπέρδευε τον ερωτισμό με το απαγορευμένο θέαμα. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον οι ελληνίδες ηθοποιοί δεν έδειχναν πρόθυμες να παίξουν σε γυμνές σκηνές και οι παραγωγοί αναζήτησαν λύση από το εξωτερικό.
Παραγωγός στο “Αγκίστρι” ήταν ο Κλέαρχος Κονιτσιώτης και σκηνοθέτης ο Ερρίκος Ανδρέου.
Τα γυρίσματα έγιναν με φόντο τη θάλασσα του Σαρωνικού, ενώ τη μουσική των τίτλων είχε συνθέσει ο Γιώργος Χατζηνάσιος.
Η υπόθεση αφορούσε ένα ερωτικό τρίγωνο ανάμεσα σε έναν πλούσιο σύζυγο, την όμορφη γυναίκα του και έναν πλέι μπόι.
Η Μπάρμπαρα Μπουσέ εμφανιζόταν σε πολλές σκηνές γυμνή να κάνει έρωτα στην παραλία με τον εραστή της, τον οποίο υποδυόταν ο ηθοποιός Μπομπ Μπέλινγκ.
Υπόθεση: Ο Κώστας είναι ένας πανίσχυρος μεγιστάνας, ερωτευμένος με την όμορφη γυναίκα του Ηρώ, πρώην μοντέλο, η οποία όμως τον απατά μ’ έναν νεαρό πλέι μπόι, τον Νίκο. Οι δύο εραστές σχεδιάζουν να σκοτώσουν τον Κώστα και πιστεύουν ότι η ευκαιρία παρουσιάζεται κατά τη διάρκεια ενός ιστιοπλοϊκού αγώνα πιστεύοντας ότι το έγκλημα μπορεί να θεωρηθεί ως ατύχημα. Όμως στη θάλασσα πέφτει ο Νίκος, το πτώμα του οποίου δεν βρίσκεται ποτέ
Εκείνη την περίοδο ήταν περιζήτητη ηθοποιός στην Ευρώπη. Πρωταγωνιστούσε σε πολλές σεξοκωμωδίες και σε αστυνομικές ταινίες στην Ιταλία και ήταν διάσημο sex symbol της γειτονικής χώρας. Η Μπουσέ είχε γαλανά μάτια, καλλίγραμμα πόδια και δεν δίσταζε να εμφανίζεται γυμνή στον κινηματογράφο.
Το πραγματικό της όνομα ήταν Μπάρμπαρα Γκούτσερ και είχε γεννηθεί το 1944 στη δυτική Τσεχοσλοβακία, η οποία βρισκόταν τότε υπό γερμανική κατοχή.
Ο πατέρας της εργαζόταν ως φωτορεπόρτερ στον πόλεμο και ήταν η μεγαλύτερη από τα τέσσερα αδέρφια της.
Με το τέλος του πολέμου η οικογένεια επανενώθηκε και μεταφέρθηκε σε στρατόπεδα προσφύγων που είχαν δημιουργήσει οι Αμερικανοί.
Σύντομα μετανάστευσαν στο Σαν Φρανσίσκο και ξεκίνησαν μια νέα ζωή. Η ομορφιά της δεν άργησε να γίνει αντιληπτή και σε ηλικία 15 ετών πήρε μέρος σε έναν διαγωνισμό ομορφιάς και όπως ήταν φυσικό ήταν η νικήτρια.
Το εντυπωσιακό της παρουσιαστικό ήταν το εισιτήριο για μια καριέρα στον χώρο του θεάματος.
Σε μικρή ηλικία ξεκίνησε να εργάζεται ως μοντέλο, να φωτογραφίζεται για το περιοδικό Playboy και να πρωταγωνιστεί σε διαφημιστικά στην τηλεόραση. Αργότερα, ανέλαβε μικρούς ρόλους σε χολιγουντιανές παραγωγές, έπαιξε στην ταινία Casino Royale του 1967 και κέρδισε έναν μικρό ρόλο στην τηλεοπτική σειρά Star Trek.
Βασική προϋπόθεση ήταν να εμφανίζεται γυμνή γι’αυτό κυρίως αναλάμβανε σέξι ρόλους.
Ωστόσο, κανένας σκηνοθέτης δεν της έδινε πρωταγωνιστικούς ρόλους και αρχές της δεκαετίας του ’70 μετακόμισε στην Ιταλία.
Άρχισε να πρωταγωνιστεί σε ταινίες του ιταλικού κινηματογράφου και αμέσως έγινε δημοφιλής στο αντρικό κοινό.
Έπαιξε σε δεκάδες cult ταινίες, θρίλερ και σεξοκωμωδίες και υποδύθηκε μοιραίες γυναίκες.
Η 82χρονη Μπάρμπαρα Μπουσέ σήμερα
Όταν έγινε 40 χρoνών αποφάσισε να κάνει στροφή στην καριέρα της και δήλωσε ότι δεν θα αναλάμβανε ξανά σέξι ρόλους.
Άρχισε να εμφανίζεται στην τηλεόραση και να γράφει βιβλία με θέμα την ομορφιά και τη διατροφή. Το 2002 έπαιξε στην ταινία του Σκορτσέζε, “Συμμορίες της Νέας Υόρκης” και μέχρι σήμερα παραμένει εξίσου όμορφη και λαμπερή.
Ο Θανάσης Σπανούλης, ο μεγάλος γιος του Ομοσπονδιακού μας τεχνικού, έγινε 16 ετών και έχει ήδη ξεπεράσει στο ύψος τον πατέρα του.
Ο Βασίλης Σπανούλης έγινε πατέρας για πρώτη φορά στις 2 Ιανουαρίου του 2010, με τη σύζυγό του Ολυμπία Χοψονίδου, να φέρνει στον κόσμο τον Θανάση Σπανούλη.
Τα χρόνια πέρασαν και ο νεαρός «μπόμπιρας» που αλώνιζε τις κερκίδες του ΣΕΦ έγινε παλικάρι. Έγινε 16 ετών, ασχολείται με το μπάσκετ και πήρε μπόι!
Μάλιστα, όπως φαίνεται και σε σχετική φωτογραφία που ανέβασε ο περήφανος πατέρας του, Βασίλης Σπανούλης, ο νεαρός Θανάσης τον έχει ήδη ξεπεράσει στο ύψος και κοντεύει να φτάσει τα δύο μέτρα.
Η σεζόν του νταμπλ, το ευρωπαϊκό τρόπαιο και τα συνεχόμενα sold out στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» δεν ήταν απλώς στιγμές δόξας για τον Ολυμπιακό.
Ήταν το σημείο καμπής που οδήγησε τον Βαγγέλη Μαρινάκη στην απόφαση ότι η ιστορική έδρα του Ολυμπιακού δεν αρκεί πια για τις ανάγκες και τις φιλοδοξίες του συλλόγου.
Με φόντο τα 20 sold out σε μία χρονιά – σε πρωτάθλημα και Ευρώπη – το μήνυμα ήταν καθαρό: ο κόσμος «ξεχειλίζει» το γήπεδο, το brand του Ολυμπιακού έχει μεγαλώσει, οι απαιτήσεις έχουν αλλάξει. Και ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ, αντί να ψάξει για κρατικά κονδύλια, ΕΣΠΑ ή «συμπράξεις» που έχουμε συνηθίσει σε άλλα έργα, επιλέγει να κάνει αυτό που έχουν μάθει οι φίλοι του Ολυμπιακού να περιμένουν από αυτόν: να βάλει ο ίδιος το χέρι βαθιά στην τσέπη.
Το πλάνο είναι σαφές: ένα νέο, ριζικά ανακαινισμένο Καραϊσκάκη, με χωρητικότητα γύρω στις 50.000 θέσεις (η τρέχουσα είναι στις 33.334), νέες σουίτες, χώρους φιλοξενίας και εμπορικές χρήσεις, στα πρότυπα των πλέον σύγχρονων ευρωπαϊκών γηπέδων. Και όλα αυτά με απόλυτη χρηματοδότηση από τον Ολυμπιακό και τον Βαγγέλη Μαρινάκη, χωρίς ευρώ από Πολιτεία, Περιφέρεια ή κράτος.
Επένδυση δεκάδων εκατομμυρίων
Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία και τις διαρροές, το ύψος της επένδυσης υπολογίζεται τουλάχιστον στα 50 εκατ. ευρώ, με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις να κάνουν λόγο ακόμη και για πάνω από 60 εκατ. ευρώ, δηλαδή ποσό μεγαλύτερο από το κόστος της μεγάλης ανακατασκευής του 2004. Μιλάμε δηλαδή για ένα project που σε καθαρή αξία επένδυσης βάζει τον Ολυμπιακό στη σφαίρα των κορυφαίων ευρωπαϊκών κλαμπ που αναβαθμίζουν ριζικά τις εγκαταστάσεις τους.
Το κρίσιμο σημείο δεν είναι μόνο το νούμερο, αλλά ο τρόπος: ο Μαρινάκης αναλαμβάνει να καλύψει εξ ολοκλήρου το κόστος, είτε απευθείας από την ΠΑΕ είτε μέσω των εταιρειών που θα συνεργαστούν μαζί της στο project. Χωρίς «γέφυρες» κρατικών επιχορηγήσεων, χωρίς πολύχρονα παζάρια με κυβερνήσεις, χωρίς να φορτωθεί ο Έλληνας φορολογούμενος το λογαριασμό.
Σε μια εποχή που σχεδόν όλα τα μεγάλα γήπεδα στην Ευρώπη και στην Ελλάδα έχουν σε κάποιο βαθμό δημόσια συμμετοχή ή διευκολύνσεις, ο Ολυμπιακός ποντάρει σε ένα καθαρά ιδιωτικό μοντέλο επένδυσης. Το μήνυμα προς την αγορά είναι σαφές: ο σύλλογος λειτουργεί ως σοβαρός ποδοσφαιρικός και επιχειρηματικός οργανισμός, με ιδιοκτήτη που δεν φοβάται τα μεγάλα έργα όταν πιστεύει ότι αυτά θα εκτοξεύσουν την αξία του brand.
«Σαν Μαμές»… made in Piraeus
Το αρχιτεκτονικό και λειτουργικό πρότυπο είναι επίσης ξεκάθαρο. Στο λιμάνι κοιτάζουν προς τη Χώρα των Βάσκων. Το νέο «Σαν Μαμές» της Αθλέτικ Μπιλμπάο, έδρα και περσινού τελικού του Europa League, αποτελεί το μοντέλο για το νέο Καραϊσκάκη: ένα compact, κάθετο, ποδοσφαιρικό γήπεδο με δυνατή ακουστική, υψηλού επιπέδου hospitality και εμπορικές ζώνες που δουλεύουν πέρα από τις 90 αγωνιστικά λεπτά.
Σχεδιαστικά, το πλάνο προβλέπει διώροφες εξέδρες, επέκταση της χωρητικότητας προς τα πάνω, αλλά και σοβαρή αναβάθμιση των εσωτερικών χώρων. Νέες VIP σουίτες, σύγχρονα lounge για χορηγούς και επιχειρηματικούς πελάτες, συνεδριακοί χώροι, αίθουσες εκδηλώσεων και – φυσικά – πιο άνετοι, ασφαλείς και λειτουργικοί κοινόχρηστοι χώροι για τον απλό φίλαθλο. Με λίγα λόγια, ο Ολυμπιακός δεν θέλει απλώς να προσθέσει 15-18.000 καρέκλες. Θέλει να μετατρέψει το Καραϊσκάκη σε ένα πολυλειτουργικό hub αθλητισμού και ψυχαγωγίας, που θα λειτουργεί ως καθημερινός προορισμός και όχι μόνο ως τόπος αγώνα κάθε δεύτερη Κυριακή.
Η Ολυμπιακή Πολιτεία
Γύρω από το νέο Καραϊσκάκη, το όραμα είναι ακόμη πιο ευρύ: η δημιουργία μιας Ολυμπιακής Πολιτείας. Γήπεδα για όλα τα σπορ του συλλόγου, σύγχρονο κολυμβητήριο, προοπτική για κλειστό χάντμπολ και βόλεϊ, το νέο γήπεδο μπάσκετ που ήδη χτίζεται, όλα ενταγμένα σε έναν ενιαίο αθλητικό και ψυχαγωγικό πυρήνα στο Φάληρο.
Η ιδέα είναι ο κόσμος του Ολυμπιακού να μπορεί να «κατεβαίνει» στο Νέο Φάληρο ένα Σαββατοκύριακο και να βρίσκει εκεί όλο τον σύλλογο: ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, κολύμβηση, εκδηλώσεις, εμπορικά καταστήματα, εστίαση. Ένα mini campus, όπου ο Ολυμπιακός δεν είναι απλώς ομάδα, αλλά τρόπος ζωής. Σε αυτό το πλαίσιο, η επένδυση στο γήπεδο είναι ο κεντρικός πυλώνας μιας ευρύτερης στρατηγικής, που μετατρέπει την περιοχή σε οργανωμένη «καρδιά» του συλλόγου. Και πάλι, με την υπογραφή και τη χρηματοδοτική σφραγίδα Μαρινάκη.
Χρονοδιάγραμμα, ονοματοδοσία και… ΟΑΚΑ
Επισήμως, η διοίκηση κρατά χαμηλά την μπάλα στο θέμα των ημερομηνιών. Υπάρχει εσωτερικό χρονοδιάγραμμα, αλλά – όπως έχει διαρρεύσει – δεν είναι για το μακρινό 2035. Ο ίδιος ο Κώστας Καραπαπάς έχει αφήσει να εννοηθεί ότι, γνωρίζοντας τον τρόπο που κινείται ο Μαρινάκης, ακόμη και τα 3-4 χρόνια μοιάζουν πολλά.
Το βέβαιο είναι ότι την περίοδο των βασικών εργασιών ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί να μετακομίσει. Το ΟΑΚΑ προβάλλει ως η πιο ρεαλιστική λύση για τα εντός έδρας παιχνίδια σε πρωτάθλημα και Ευρώπη, είτε σε πλήρη είτε σε μερική βάση, ανάλογα με την τεχνική λύση που θα προκριθεί για την ανακατασκευή. Το ζητούμενο είναι να συνεχιστεί χωρίς διακοπή η ευρωπαϊκή πορεία και η αγωνιστική δυναμική, ενώ «τρέχει» το έργο.
Στο τραπέζι βρίσκεται και η ονοματοδοσία του νέου γηπέδου, πάντα με σεβασμό στην ιστορική ονομασία «Γεώργιος Καραϊσκάκης». Η διεθνής πρακτική δείχνει προς συνδυαστικά μοντέλα, όπου ένα μεγάλο brand αγοράζει τα naming rights, χωρίς να σβήνεται το ιστορικό όνομα. Με δεδομένο το μέγεθος του Ολυμπιακού και τη δυναμική του Μαρινάκη, δεν θα είναι έκπληξη αν το νέο Καραϊσκάκη προσελκύσει διεθνείς εταιρείες που βλέπουν στο Λιμάνι μια εξαιρετική πλατφόρμα προβολής.
Από τα τσιμέντα σε project εκατομμυρίων
Πριν γίνει «case study» ιδιωτικής επένδυσης, naming rights και hospitality, το Καραϊσκάκη ήταν – και παραμένει – ένας τόπος φορτισμένος ιστορικά. Από τα πρώτα χρόνια ως ποδηλατοδρόμιο και στη συνέχεια ως έδρα του Ολυμπιακού, το γήπεδο στο Φάληρο συνδέθηκε με την ποδοσφαιρική και κοινωνική ιστορία του Πειραιά.
Εκεί γράφτηκαν οι μεγάλες βραδιές των δεκαετιών του ’60, του ’70 και του ’80. Εκεί το ποδόσφαιρο μπερδεύτηκε με την καθημερινότητα της εργατούπολης, με τα καράβια στο φόντο και τις γειτονιές να αδειάζουν κάθε φορά που ο Ολυμπιακός έπαιζε σπίτι του. Το παλιό, τσιμεντένιο Καραϊσκάκη μπορεί να μην είχε σουίτες, LED οθόνες και business lounge, αλλά είχε κάτι που δεν αγοράζεται: την αίσθηση ότι πατάς σε γη ιερών ραντεβού.
Η μεγάλη ανακατασκευή του 2004, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων, έφερε το γήπεδο στη νέα εποχή: πιο λειτουργικό, πιο σύγχρονο, με επαγγελματικές υποδομές που αντιστοιχούσαν πλέον σε ένα κλαμπ ευρωπαϊκού επιπέδου. Για την εποχή εκείνη, το ποσό των περίπου 60 εκατ. ευρώ ήταν τεράστιο. Σήμερα, η συζήτηση γίνεται για έργο αντίστοιχου ή και μεγαλύτερου ύψους, με τον ίδιο σύλλογο να ανεβάζει μόνος του τον πήχη.
Παράδοση και μέλλον στην ίδια εξέδρα
Το στοίχημα του νέου Καραϊσκάκη είναι ακριβώς αυτό: να ενώσει την παράδοση με το μέλλον. Να κρατήσει την καυτή, πειραιώτικη ατμόσφαιρα που γνωρίζει όλη η Ευρώπη και ταυτόχρονα να προσφέρει τις υπηρεσίες, τις υποδομές και την εικόνα που απαιτεί το σύγχρονο ποδοσφαιρικό business.
Για τον Μαρινάκη, η επένδυση είναι και συναισθηματική. Ένα γεμάτο, σύγχρονο γήπεδο 50.000 θέσεων σημαίνει μεγαλύτερα έσοδα από εισιτήρια, μεγαλύτερη αξία για χορηγούς και συνεργάτες, περισσότερες εμπορικές δυνατότητες. Σημαίνει επίσης καλύτερο «χαρτί» στο τραπέζι των ευρωπαϊκών διοργανώσεων και των τηλεοπτικών συμφωνιών. Για τον κόσμο του Ολυμπιακού, όμως, σημαίνει κάτι ακόμη πιο απλό: ότι ο ιδιοκτήτης του συλλόγου δεν αρκείται στα εύκολα, δεν επαναπαύεται στα κεκτημένα και είναι διατεθειμένος να βάλει δεκάδες εκατομμύρια για να δει την ομάδα του να παίζει σε ένα γήπεδο αντάξιο της ιστορίας της.
Αν όλα εξελιχθούν όπως σχεδιάζονται, σε λίγα χρόνια ο Πειραιάς θα έχει ένα νέο Καραϊσκάκη, πιο μεγάλο, πιο σύγχρονο, πιο «ευρωπαϊκό». Το ζητούμενο είναι να παραμείνει το ίδιο πράγμα στον πυρήνα του: η έδρα του Ολυμπιακού. Το σπίτι όπου το κόκκινο παραμένει το μόνο πραγματικό χρώμα στις εξέδρες, όσα εκατομμύρια κι αν πέσουν στο σκυρόδεμα.
Στιγμές εθνικής υπερηφάνειας έζησαν όσοι βρέθηκαν το πρωί της Πέμπτης στο Σύνταγμα για να παρακολουθήσουν την μαθητική παρέλαση για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.
Ο μαθητές, σημαιοφόροι, παραστάτες και μη, παρήλασαν αποτίοντας φόρο τιμής στους προγόνους τους οι οποίοι έδωσαν την ζωή τους πολεμώντας για την προάσπιση της ελευθερίας της Ελλάδας. Μετά από δύο χρόνια, είναι η πρώτη παρέλαση που γίνεται, εξαιτίας της πανδημίας. Συμμετέχουν όλα τα σχολεία της Α’ Αθήνας, 235 δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια.
Την παράσταση ωστόσο έκλεψε ο σημαιοφόρος του 20ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών ο οποίος είναι μαύρος και κρατώντας την ελληνική σημαία πέρασε μπροστά από τους επισήμους γεμάτος υπερηφάνεια που συμμετέχει στον εορτασμού της εθνικής επετείου του «Όχι».
Στην παρέλαση συμμετείχαν επίσης κι άλλα παιδιά τα οποία έλκουν την καταγωγή τους εκτός Ελλάδας, όπως για παράδειγμα το κοριτσάκι από το 11ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών η οποία παρήλασε όλο υπερηφάνεια φορώντας την μουσουλμανική της μαντήλα.
Δείτε στιγμιότυπα από την μαθητική παρέλαση όπως τα κατέγραψε ο φωτογραφικός φακός:
Στην κάμερα της εκπομπής «Breakfast@Star» μίλησε ο Μαυρίκιος Μαυρικίου και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στην εγκυμοσύνη της συζύγου του, Ιλάειρας Ζήση και στον ερχομό του πρώτου της παιδιού.
Όσα είπε ο Μαυρίκιος Μαυρικίου για την εγκυμοσύνη της Ιλάειρας Ζήση
«Το κοριτσάκι μου είναι μια χαρά. Όλα πάνε τέλεια, δόξα τω Θεό. Κάναμε υπέρηχο και είδα το μωρό να χοροπηδάει. Τρελάθηκα! Πραγματικά σας μιλάω, δεν μπορώ να σταματήσω να χαμογελάω. Αυτή τη φορά είναι πιο έντονα. Όταν κάποιος έχει αυτή τη δραματική εμπειρία να χάσει ένα παιδάκι, κάθε μέρα δεν κοιμάμαι από το άγχος. Κάθε φορά που πας στον γιατρό, φοβάσαι μη γίνει κάτι. Όλα καλά όμως» είπε ο Μαυρίκιος Μαυρικίου.
Δείτε στο ακόλουθο βίντεο όσα είπε ο Μαυρίκιος Μαυρικίου για την εγκυμοσύνη της Ιλάειρας Ζήση:
Το κόκκινο γιλέκο του πωλητή του περιοδικού «Σχεδία» φόρεσαν σήμερα γνωστοί Θεσσαλονικείς, στέλνοντας έτσι ένα ηχηρό μήνυμα στήριξης σε ανθρώπους, που βιώνουν την κοινωνική και οικονομική κρίση, με τον πιο σκληρό τρόπο.
Η δράση αυτή πραγματοποιείται στο πλαίσιο της δράσης «Πωλητής για μία ώρα», ή επί το αγγλικότερον «Celebrity Selling», που γίνεται κάθε χρόνο την πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου και είναι αφιερωμένη στους ανά τον κόσμο πωλητές των περιοδικών δρόμου.
Από τις 12:00 περίπου το μεσημέρι, φόρεσαν το χαρακτηριστικό κόκκινο γιλέκο με τα διακριτικά του περιοδικού «Σχεδία» και βρέθηκαν σε κεντρικά σημεία της Θεσσαλονίκης, προκειμένου να πουλήσουν το περιοδικό στους περαστικούς και να στηρίξουν τη δράση του.
Παρά τη βροχόπτωση, ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά τους να γνωρίσουν και να αγοράσουν τη «Σχεδία». Μάλιστα, πολλοί ήταν εκείνοι που βγήκαν αναμνηστικές φωτογραφίες με τους πωλητές.
Μεταξύ αυτών, ήταν ο tattoo artist Γιώργος Μαυρίδης, ο ηθοποιός Νίκος Αναδιώτης, ο Γιώργος Κατσινόπουλος, ο Γιώργος Λέντζας, αλλά και ο Θοδωρής Πλακίδης. Ωστόσο, την παράσταση έκλεψε η Μόλυ, ο αγαπημένος σκύλος του Γιώργου Μαυρίδη. Στη δράση συμμετέχουν και οι κορασίδες του ΠΑΟΚ.
«Είναι το ελάχιστο των ελάχιστων αυτό που προσφέρω σήμερα υπαρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται καθημερινά που να προσφέρω μισή ωρα δεν είναι τίποτα. Δώρο στον εαυτό μου κάνω», δήλωσε ο ηθοποιός Νίκος Αναδιώτης.
Ο Γιώργος Μαυρίδης, γνωστός για τη στήριξή του σε φιλανθρωπικές δράσεις, σημείωσε πως «η “Σχεδία” είναι ένας οργανισμός, μία ομάδα ανθρώπων, που είναι καταπληκτιή ιδέα. Το περιοδικό πωλείται από τις κοινωνικά ευπαθείς ομάδες. Πιστεύω ότι πρέπει να στηρίζουμε τέτοιου είδους οργανισμούς, οι οποίοι εθελοντικά δίνουν την καλύτερη τους διάθεση, ταλαιπωρούνται για να βοηθήσουν τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη».
Στη 13:00, αναλαμβάνουν δράση οι αναγνώστες της «Σχεδίας», οι οποίοι για άλλη μια ώρα θα συνεχίσουν να προωθούν το περιοδικό στους περαστικούς.
Με δάκρυα στα μάτια ο Γιώργος Μαυρίδης αποκάλυψε στο κλείσιμο του «Nomads» πως έδωσε τα χρήματα από τη συμμετοχή του για ν’ ανακαινιστεί η πτέρυγα με τις χημειοθεραπείες στην παιδογκολογική του ΑΧΕΠΑ.
Η συμμετοχή του Γιώργου Μαυρίδη στο «Νomads» είχε προκαλέσει αρκετές αντιδράσεις, από τη στιγμή που είχε δηλώσει πολλές φορές πως είναι ενάντια στη λογική των παιχνιδιών επιβίωσης. Ωστόσο, στο τελευταίο επεισόδιο μάθαμε την όμορφη κίνηση που κρυβόταν πίσω από τη μεγάλη του απόφαση!
Δείτε τη συγκινητική αποκάλυψη:
Όλα τα χρήματά του θα δοθούν στην ανακαίνιση της πτέρυγας με τις χημειοθεραπείες στην παιδογκολογική του ΑΧΕΠΑ! Μία κίνηση παράδειγμα για πολλούς ανθρώπους που έχουν τόση δύναμη από την μικρή οθόνη!
«Μετά από δύο μέρες (από την πρόταση) πήγα στο γραφείο του κ. Λάτσιου και του είπα ότι δεν θέλω να με ανταμείψετε με πληρωμή ανά εβδομάδα ή ανά επεισόδιο και τους ζήτησα τα χρήματα αυτά να πάνε στο παιδογκολογικό, στην κλινική, και να ανακαινίσουν την πτέρυγα με τις χημειοθεραπείες.
Το κέρδισα με το σπαθί μου. Χαίρομαι που ο ANT1 με βοήθησε να το κάνω αυτό. 600 τετραγωνικά… το πήρα και μπήκα. Ήταν η αμοιβή μου. Αφού είπα να το κάνω, είπα να το κάνω όσο πιο μάγκικα μπορώ. Θα βοηθήσει κι ο Σπύρος Σούλης νομίζω. Ανέλαβε μία ομάδα να το πραγματοποιήσει όλο αυτό».
Ο Ant1 λίγο μετά την εν λόγω αποκάλυψη, εξέδωσε επίσημη ανακοίνωση, στην οποία αναφέρεται:
«Ο Γιώργος Μαυρίδης συμμετείχε στο Nomads με αντάλλαγμα την ανακαίνιση του παιδοογκολογικού τμήματος του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ, από τον ΑΝΤ1. Ακόμα και τα χρήματα που κέρδισε από τα επιμέρους έπαθλα θα διατεθούν για τον σκοπό αυτό.
Δεν είχε ανακοινωθεί για να μην επηρεάσει τις ψηφοφορίες εις βάρος των άλλων παικτών. Η συμφωνία ήταν είτε έμενε 1 εβδομάδα είτε 3 μήνες, η ανακαίνιση θα γινόταν».
