Στην ίδρυση νέου κόμματος προχωράει ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Λαφαζάνης με σκοπό «μια νέα απελευθέρωση και ένα νέο ξεκίνημα της χώρας».
Όπως τονίζει «το κίνημα αυτό επιδιώκει να καλύψει το μεγάλο και διευρυνόμενο κενό μιας πραγματικής αντιπολίτευσης στη χώρα. Αντιπολίτευσης με βάση τα αληθινά επίδικα και στη βάση μιας γνήσιας δημοκρατικής, αναπτυξιακής και κοινωνικής εναλλακτικής λύσης διακυβέρνησης και εξουσίας απέναντι σε ένα «φαύλο, υποτελές, ολιγαρχικό, πελατειακό, κλεπτοκρατικό και πραξικοπηματικό» πολιτικό και οικονομικό σύστημα, το οποίο συναποτελούν η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ, διάφορες ακροδεξιές αποφύσεις και το πλέγμα των μεγιστάνων της διαπλοκής».
Κατά τον ίδιο, θα είναι «ένα μεγάλο λαϊκό μέτωπο που θα ενώσει, ανεξάρτητα από παρελθούσες πολιτικές κομματικές εντάξεις, όλους τους δημοκράτες και πατριώτες που θα συμφωνήσουν για μια νέα αρχή και θέλουν να αγωνισθούν με ανιδιοτέλεια, με προσωπικές θυσίες και ανυστερόβουλα για να εφαρμοσθεί στην πατρίδα μας ένα νέο αναγεννητικό πρόγραμμα. Ένα πρόγραμμα πρώτα απ’ όλα και για μια Ελλάδα ελεύθερη και ανεξάρτητη που θα πάψει να είναι «προτεκτοράτο», «κλωτσοσκούφι» και «μπανανία» των κυρίαρχων Δυτικών κέντρων και πρώτα απ’ όλα των ΗΠΑ και της ευρωενωσιακής, κατά Μπρεζίνσκυ, «αποικίας» τους».
Το προσεχές διάστημα αναμένεται να γίνουν και οι επίσημες δηλώσεις για την ίδρυση του νέου πολιτικού κινήματος και τον οριστικό τίτλο που θα έχει του, ενώ στη συνέχεια θα ακολουθήσει προς συζήτηση το αρχικό Σχέδιο της Προγραμματικής Διακήρυξης.
Ο Παναγιώτης Κελεσίδης έδωσε μία μεγάλη «μάχη» με τον κορονοϊό και κατάφερε να βγει νικητής.
Ο Παναγιώτης Κελεσίδης προσβλήθηκε από τον κορονοϊό και χρειάστηκε να διασωληνωθεί στη ΜΕΘ του “Σωτηρία” στις 30 Νοεμβρίου.
Ο παλαίμαχος άσος του Ολυμπιακού έδωσε μία δύσκολη μάχη με τον κορονοϊό και κατάφερε να τον κερδίσει, όντας έτοιμος να αφήσει πίσω του τη μεγάλη περιπέτεια που πέρασε.
Ο Παναγιώτης Κελεσίδης ξεπέρασε τον κορονοίό κι έχει επιστρέψει στο Τζάνειο νοσοκομείο για να συνεχίσει τη θεραπεία αποκατάστασης, μιας κι ο οργανισμός του ταλαιπωρήθηκε πολύ.
Με το πρόγραμμα αποκατάστασης που ακολουθεί, ο Παναγιώτης Κελεσίδης θα μπορέσει σύντομα να επιστρέψει σπίτι του και να συνεχίσει κανονικά τη ζωή του.
Ο Παναγιώτης Μήλας μιλάει για την ομάδα Angels – Ομάδα Αντιμετώπισης Κακοποιημένων Σκύλων. Η παρακάτω ιστορία είναι του Παναγιώτη Μήλα όπως τη διηγήθηκε στην Ντέπυ Κουρέλλου.
Ο κεραυνός στο κεφάλι μου ήρθε όταν απέκτησα τον Ντίζελ, τον πρώτο μου σκύλο. Ονομάστηκε έτσι, όταν πήγε και έβαλε το κεφάλι του σε ένα κουβά με πετρέλαιο – βαφτίστηκε μόνος του. Τον έχω τέσσερα χρόνια και κάτι. Είναι ο πρώτος μου σκύλος. Μάλιστα, δεν ήθελα να τον αποκτήσω. Επέμενε, όμως, ένας φίλος να τον πάρω, καθώς ο πρώην ιδιοκτήτης του για διάφορους λόγους δεν τον ήθελε πια. Όσο και αν αγαπούσα τα ζώα, ήταν πιο πιθανό για εμένα να πάρω στολή αστροναύτη παρά σκύλο. Κάποιο καιρό νωρίτερα, έκανα δύο και τρεις δουλειές και στο σπίτι βρισκόμουν ελάχιστα – τι σκύλο να πάρω;
Εγώ είμαι ένας άνθρωπος ιδιαίτερος. Ειδικά αν με πετύχεις βράδυ και γυρίσεις και με δεις απότομα πίσω σου, χέστηκες!
Ως ΙΤ όμως, πλέον, εργάζομαι από το σπίτι. Ωστόσο, δεν ήταν αυτό μόνο που με έκανε να σκεφτώ να υιοθετήσω τον Ντίζελ. Προηγήθηκε ένα άλλο γεγονός. Ένα βράδυ, όταν φιλοξενήθηκα στο σπίτι ενός φίλου, γνώρισα τον σκύλο του, ένα πίτμπουλ το οποίο έσωσε από κυνομαχίες. Οπτικά, ο σκύλος ήταν τρομακτικός, με σημάδια στο πρόσωπο από τις μάχες. Αυτός ο σχεδόν φοβιστικός σκύλος δεν με άφησε να κοιμηθώ όλο το βράδυ: Κάθε φορά που σταματούσα να τον χαϊδεύω, έβαζε την πατούσα του κάτω από την παλάμη μου και την τοποθετούσε στο κεφάλι του, για να συνεχίσω τα χάδια.
Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με την «τρομακτική» ράτσα των πίτμπουλ. Ωστόσο, εξακολουθούσε να μου είναι εντελώς αδιάφορο το να αποκτήσω δικό μου σκύλο, μέχρι που γνώρισα τον Ντίζελ, ένα αμέρικαν άμσταφ, μια ράτσα που ανήκει στην οικογένεια των πίτμπουλ. Δεν με κέρδισε με την πρώτη, αλλά ούτε εγώ του έκανα ιδιαίτερη εντύπωση. Προτού αποφασίσω, αν τελικά θα τον πάρω, ξεκίνησα ένα τηλεφωνικό σαφάρι σε φίλους που είχαν σκύλο ρωτώντας τους, «πώς είναι η ζωή με έναν σκύλο;». Όλοι μου έλεγαν, «ανυπομονώ να γυρίσω από τη δουλειά να χαϊδέψω τον σκύλο, να παίξω με τον σκύλο». Κανείς δεν μου είπε το πιο σημαντικό, πως ο σκύλος, μαζί με το άλογο, είναι το πιο απαιτητικό πλάσμα στον πλανήτη. Πως έχει ανάγκες. Ανάγκες που δεν μπαίνουν σε δεύτερα μοίρα.
Η ανιδιοτελής αγάπη του σκύλου μπορεί να συγκριθεί μόνο με της σωστής μάνας. Ο σκύλος μπορεί να αγαπήσει ακόμη και τον βασανιστή του.
Το ίδιο βράδυ χτυπάει το κουδούνι μου και στην πόρτα βρίσκεται ο Ντίζελ, με όλη του την προίκα. Μπήκε μέσα και έμεινε. Την επόμενη μέρα, με έπιασε πανικός, κυριεύτηκα από άγχος, «τι είναι αυτό το πλάσμα;», «τι έβαλα στη ζωή μου;», «μένω μόνος μου και είμαι γενικά μόνος μου. Αυτός θα θέλει βόλτες και έχει ανάγκες που πρέπει να γίνουν όπως και αν είμαι – άρρωστος, τραυματισμένος, νυσταγμένος, κουρασμένος, δεν έχει σημασία». Τα έκανα στο μυαλό μου βουνό, αν και η πραγματικότητα δεν απέχει πολύ από όσα φαντάστηκα. Το περίεργο ήταν πως δεν σκέφτηκα ούτε μια στιγμή να τον επιστρέψω. Η πραγματικότητα, βέβαια, παρέμενε πως δεν ήξερα τίποτα από σκύλους, με αποτέλεσμα να τα κάνω όλα λάθος. Τον φώναζα να έρθει σε εμένα και εκείνος έφευγε μακριά. Τα είχα κάνει σκατά. Ένα απόγευμα, γνώρισα ένα παλικάρι που είχε μια απίστευτη ηρεμία και μια φανταστική επικοινωνία με τον σκύλο του. Τότε κατάλαβα πως θέλω και εγώ μια τέτοια σχέση με τον Ντίζελ, για να ανακαλύψω, έτσι, τον Cesar Millan, (σ.σ. τον αυτοδίδακτο συμπεριφοριστή σκύλων, γνωστό από τις τηλεοπτικές του εκπομπές Dog Whisperer with Cesar Millan) τις εκπομπές, τα βιβλία και τα σεμινάρια του, που με βοήθησαν να καταλάβω τον κόσμο και τη ψυχολογία του σκύλου.
Πώς είναι η ζωή με έναν σκύλο
Αν με ρωτούσαν τώρα πως είναι η ζωή με έναν σκύλο, θα απαντούσα με μία λέξη: ευθύνη. Ο σκύλος έχει πάρα πολύ μεγάλες ανάγκες. Αν δεν έχεις, δηλαδή, τη δυνατότητα να πηγαίνεις τον σκύλο σου μια μεγάλη, χορταστική βόλτα – όχι μόνο με λουρί, αλλά και χωρίς, σε ασφαλές, βεβαίως, μέρος- ώστε να τρέξει ελεύθερος, μην πάρεις σκύλο. Ο σκύλος χρειάζεται να παίζει, να τρέχει, να κοινωνικοποιείται. Έπειτα, πρέπει να βάλεις τον εαυτό σου στη διαδικασία να θέσει όρους και κανόνες. Να γίνεις εσύ ο αρχηγός αγέλης. Κυρίως, να κατανοήσεις πως ο σκύλος σου δεν μιλάει ελληνικά, ούτε κάποια άλλη γλώσσα. Πρέπει, λοιπόν, να μάθεις να του συμπεριφέρεσαι σε μια δική σας γλώσσα.
Ο Ντίζελ άλλαξε τη ζωή μου. Η ανιδιοτελής αγάπη του σκύλου μπορεί να συγκριθεί μόνο με της σωστής μάνας. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που ο σκύλος μπορεί να αγαπήσει ακόμη και τον βασανιστή του.
Η νομοθεσία έχει γίνει πιο αυστηρή και το πρόστιμο, ακόμη και για παθητική κακοποίηση, είναι €30.000.
Εγώ είμαι ένας άνθρωπος ιδιαίτερος. Ειδικά αν με πετύχεις βράδυ και γυρίσεις και με δεις απότομα πίσω σου, χέστηκες! Η εικόνα μου είναι δύσκολη για να τη χωνέψει κάποιος με την πρώτη ματιά και έτσι καρφώνονται ή γυρίζουν να δουν ξανά, επειδή δεν είναι σίγουροι για αυτό που είδαν, αν το είδαν. Άλλοι σκοντάφτουν σε πράγματα, άλλοι σταυροκοπιούνται, άλλοι γουρλώνουν μάτια. Όταν, όμως, κυκλοφορώ με τα σκυλιά μου, όλοι μου χαμογελάνε. Πλέον, δεν τρομάζουν. Ο σκύλος έχει τεράστια θετική επιρροή στον άνθρωπο και στη ζωή του. Σπάει τα στερεότυπα και μόνο με την παρουσία του.
Από τον σκύλο θα μάθεις πολλά πράγματα. Οι βόλτες, ας πούμε, με τον Ντίζελ είναι πολύωρες και αυτό επειδή, μόλις δει άνθρωπο, πατάει φρένο προκειμένου να τον χαϊδέψουν. Περπατώντας, λοιπόν, μια μέρα εδώ στην περιοχή μου, σε έναν δρόμο που διασχίζω καθημερινά πολλές φορές, καθόταν ένας ρακένδυτος κύριος σε ένα πεζουλάκι. Δεν με τιμάει αυτό που θα πω, αλλά για εμένα και για τους περισσότερους από εμάς, αυτός ο άνθρωπος ήταν αόρατος. Όμως, όχι για τον Ντίζελ. Τον πλησίασε και όπως ήταν αναμενόμενο, ο κύριος φοβήθηκε – όλοι, σχεδόν, έτσι αντιδρούν με τον Ντίζελ. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, όμως, είχε ανέβει πάνω του, του έδινε φιλιά, έπαιζαν μαζί. Ο κύριος χαμογελούσε. Ο Ντίζελ ελληνικά δεν μιλάει, λεφτά δεν έχει, δεν είναι καν άνθρωπος. Χωρίς να του δώσει λεφτά, χωρίς να του μιλήσει, του έφτιαξε την ημέρα. Έχει μεγάλη δύναμη ο σκύλος.
Πλέον, δεν έχω μόνο τον Ντίζελ. Έχω τρία σκυλιά και ένα φιλοξενούμενο, μέχρι να βρει δική του οικογένεια. Τον Φρέντο τον βρήκα αδύνατο, να κουτσαίνει, ταλαιπωρημένο, σε μια βόλτα που έκανα με τον Ντίζελ. Τη Σοκολάτα την πήρα από το καταφύγιο Λαυρίου. Τη Μερέντα τη βρήκε μια φίλη στο Ζεφύρι, έγκυο και πολύ ταλαιπωρημένη. Τη φιλοξενώ, μέχρι να βρει σπίτι, αλλά είναι απίστευτο πόση προκατάληψη έχει ο κόσμος απέναντι στα μαύρα σκυλιά. Όμως εγώ, την έχω λατρέψει. Τώρα έχει πάει να κάνει θεραπεία για καλαζάρ, εύχομαι να νικήσει την ασθένεια αυτή και να επιστρέψει σπίτι, απ’ όπου δεν θα φύγει ποτέ ξανά. Θα την υιοθετήσω εγώ. Γίνε καλά Μερεντούλα μου και σε περιμένω να γίνεις μέλος της αγέλης μου. Όσο έχω ανάσα μέσα μου, θα σε προσέχω και θα σε φροντίζω, εσένα και την υπόλοιπη αγέλη μου. Θα είμαι για πάντα ο φύλακας άγγελός σας. Ευχηθείτε όλοι μαζί μου, δώστε μας τη θετική ενέργειά σας, να γίνει καλά η ψυχούλα μου και να έρθει πάλι σπίτι.
Ο σκύλος δεν θέλει χώρο μέσα στο σπίτι. Τα σκυλιά μου περνάνε όλη τη μέρα τους στο δωμάτιο που έχω τον υπολογιστή και δουλεύω. Δεν τους ενδιαφέρει να κάνουν βόλτες μέσα στο σπίτι. Λαμβάνουν την εκτόνωση που έχουν ανάγκη έξω, στις βόλτες τους.
Οι Angels
Οι Angels ξεκίνησαν, επειδή βαρέθηκα να ακούω για ανθρώπους που κακοποιούν τα ζώα τους σε κοινή θέα, χωρίς να ντρέπονται, χωρίς να φοβούνται, χωρίς να τιμωρούνται. Αντίθετα, φοβούνται όλοι οι γύρω τους να καταγγείλουν την κακοποίηση. Δεν μου άρεσε αυτή η κατάσταση, να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει στο ζώο του, χωρίς να τιμωρείται. Η νομοθεσία έχει γίνει πιο αυστηρή και το πρόστιμο, ακόμη και για παθητική κακοποίηση, είναι €30.000. Ποιος θα τον πιάσει όμως;
Αποφάσισα, λοιπόν, να κάνω τη διαδικασία της καταγγελίας πιο εύκολη, με εμάς να αναλαμβάνουμε τα πάντα. Η ομάδα δημιουργήθηκε πριν από έναν μήνα και το έργο μας ξεκίνησε πριν από μια εβδομάδα.
Δημιούργησα αρχικά μια σελίδα στο Facebook. Ήταν απίστευτη η συμμετοχή, αλλά όπως καταλαβαίνεις τα ενεργά μέλη και εκείνοι που τελικά δεν περιορίστηκαν στο πληκτρολόγιο είναι 15-20 άτομα, αριθμό που θεωρώ, όμως, επαρκή. Είναι άτομα με διάθεση, που έχουν γνώση των νόμων και εμπειρία. Τα μηνύματα είναι πραγματικά εκατοντάδες. Πρέπει να ξεκαθαρίσω πως δεν ασχολούμαστε με αδέσποτα -περίθαλψη κλπ-, αλλά με κακοποιήσεις δεσποζόμενων σκύλων.
Δεν είμαστε τραμπούκοι. Αν δούμε έναν τύπο που κληρονόμησε ένα σκυλάκι και δεν ξέρει τι να κάνει, είμαστε εκεί να τον βοηθήσουμε.
Για να επέμβουμε, χρειάζεται μια διαδικασία. Καταρχάς, κάποιος να μας το γνωστοποιεί επώνυμα, με μήνυμα στη σελίδα μας στο Facebook. Τα στοιχεία του καταγγέλλοντα προστατεύονται, παραμένουν στη διάθεση μόνο της ομάδας, αλλά είναι απαραίτητα ως ένα φίλτρο σοβαρότητας. Αν έχει φωτογραφικό υλικό, μας το υποβάλλει και αυτό. Διαφορετικά, στέλνουμε εμείς ομάδα παρακολούθησης, ώστε να βεβαιώσουμε το περιστατικό και να έχουμε έτσι δικούς μας μάρτυρες, ώστε να μην μπει ο καταγγέλλοντας ως μάρτυρας. Αφού βεβαιώσουμε το περιστατικό και έχουμε στοιχεία που το τεκμηριώνουν, ξεκινάει η επιχείρηση. Πηγαίνουμε στην Αστυνομία, καταγγέλλουμε το γεγονός και αντίστοιχα η Αστυνομία κάνει έλεγχο. Έχουμε πάντα μαζί μας κάμερα, που δεν καταγράφει πρόσωπα, αλλά το υλικό μας βοηθάει να διαβεβαιώσουμε πως δεν είμαστε τραμπούκοι και πως ακολουθούμε το γράμμα του νόμου. Ο ιδιοκτήτης, σε περίπτωση εξακρίβωσης της κακοποίησης και αν δεν έχει βιβλιάριο υγείας, τσιπάκι σκύλου και εμβόλιο λύσσας, πληρώνει τα διοικητικά πρόστιμα, €700 και μετά, με την καταγγελία μας, ενεργοποιείται η διαδικασία αυτοφώρου. Ο σκύλος απομακρύνεται την ίδια μέρα: Είτε οικειοθελώς με υπεύθυνη δήλωση, ενώπιον των αστυνομικών οργάνων είτε, αν δεν συνεργαστεί, με άμεση τηλεφωνική εντολή από εισαγγελέα. Είναι πολύ σημαντικό αυτός που μας ενημερώνει για την κακοποίηση να έχει τη διάθεση ή να γνωρίζει κάποιον που για ένα διάστημα να μπορεί να φιλοξενήσει τον σκύλο, αν και εμείς έχουμε ένα δίκτυο εθελοντών που μπορεί να κάνει προσωρινές φιλοξενίες.
Δεν ξεκινάει, πάντως, καμία επιχείρηση, αν δεν γνωρίζουμε τι θα κάνουμε τον σκύλο μετά την απομάκρυνσή του. Κάτι άλλο πολύ σημαντικό που πρέπει να πούμε, είναι πως δεν πληρωνόμαστε για αυτό και βέβαια να διευκρινιστεί πως αναλαμβάνουμε περιστατικά μόνο στην Αθήνα και μόνο για σκύλους. Αρχικά, βέβαια, επειδή, αν η ομάδα στηθεί καλά, το όραμά μας στο μέλλον είναι να επεκταθούμε σε όλη την Ελλάδα, για όλα τα ζώα. Μικρά βήματα, όμως, για να μην φάμε τα μούτρα μας.
Μαζί με τον πρόεδρο των αστυνομικών Ν/Α Αττικής τον Κύριο Γιώργο Καλλιακμάνη
Τα περιστατικά
Στη μια εβδομάδα δράσης μας, έχουμε αναλάβει πέντε περιστατικά, αν και το ένα αποδείχτηκε ψευδής καταγγελία. Το άλλο περιστατικό δεν το προλάβαμε, ο σκύλος είχε εξαφανιστεί. Καταφέραμε να απομακρύνουμε δύο σκυλιά και να έρθουμε σε συμβιβασμό με τον ιδιοκτήτη του τρίτου. Το ένα ήταν μόνιμα δεμένο σε μια ταράτσα, χωρίς σπιτάκι, χωρίς προστασία από το κρύο, τη βροχή ή τη ζέστη. Ζούσε υποσιτισμένο και ταλαιπωρημένο, μέσα στα περιττώματά του. Η ιδιοκτήτρια μας παραχώρησε τον σκύλο, υποσχέθηκε πως δεν θα πάρει ξανά άλλο και της επιβλήθηκαν τα διοικητικά πρόστιμα, ύψους €700.
Η άλλη περίπτωση ήταν πιο βαριά. Ο τύπος είχε ένα κουτάβι και το είχε κάνει μπάλα – πολύ ξύλο. Έτσι μας είπαν, πράγμα το οποίο έπρεπε με κάποιον τρόπο να βεβαιώσουμε, αν ήταν αλήθεια. Ήδη από την πρώτη εικόνα, ξεκίνησε να βρωμάει η δουλειά. Το κουτάβι ήταν δεμένο μέσα στο σπίτι με σπάγκο. Ο ιδιοκτήτης συνεργάστηκε και μας παραχώρησε το ζώο, αφού του επιβλήθηκαν και πάλι τα διοικητικά πρόστιμα. Διαπιστώσαμε, όμως, αφού πήραμε το κουτάβι, πως, όταν το χαϊδεύαμε στο κεφάλι, πονούσε. Σύμφωνα με τη γνωμάτευση του γιατρού –θα πάρουμε και δεύτερη- είχε κακώσεις στο κεφάλι, προφανώς από χτυπήματα. Με αυτά τα ιατρικά πειστήρια θα πάμε, πλέον, στον εισαγγελέα ζητώντας το πρόστιμο των €30.000 το οποίο θα επιβληθεί σίγουρα στον δράστη, με τόσα στοιχεία και τόσους μάρτυρες.
Στο άλλο, όπως σου είπα, έγινε συμβιβασμός με τον ιδιοκτήτη. Δεν πάμε να πάρουμε κεφάλια, δεν είμαστε τραμπούκοι. Αν δούμε έναν τύπο που κληρονόμησε ένα σκυλάκι, επειδή πέθανε η μαμά του ή βρήκε ένα σκυλάκι και δεν ξέρει τι να κάνει πέρα από το να το ταΐζει, είμαστε εκεί να τον βοηθήσουμε. Να πάμε εμείς τον σκύλο μεγάλες βόλτες κάποιες ημέρες την εβδομάδα, να βάλουμε αγγελίες υιοθεσίας, να του πάμε τροφή ή να αναλάβουμε τα κτηνιατρικά του έξοδα – κυρίως, να εκπαιδεύσουμε τον ιδιοκτήτη να μάθει τι σημαίνει να έχεις σκύλο.
Τι είναι κακοποίηση
Υπάρχει ενεργητική κακοποίηση -η άμεση βία και ο βασανισμός- και η παθητική κακοποίηση, που αφορά όσα ζώα είναι δεμένα ή βρίσκονται περιορισμένα σε ταράτσες, αποθήκες, μπαλκόνια. Θα πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος ότι και στις δύο περιπτώσεις, η ποινή είναι €30.000.
Ξέρω πως δεν θα μπορέσουμε να τα σώσουμε όλα. Είμαστε εθελοντές, απλοί άνθρωποι σαν όλους εσάς, με τις δουλειές μας, τις υποχρεώσεις μας, την προσωπική μας ζωή και κάνουμε ό,τι κάνουμε, κόβοντας από όλα τα παραπάνω και αφιερώνοντας χρόνο, χρήμα από την τσέπη μας και κουράγιο από τα αποθέματά μας, για το υπέροχο αυτό πλάσμα που λέγεται σκύλος.
Ξέρω πως πολλοί θα οργιστούν μαζί μας. Από ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου δεν έχουμε κατανόηση και θα έχουμε και αρνητικά σχόλια. Δεν με πειράζει, το έχω ζήσει και στην προσωπική μου ζωή.
Με ό,τι έχω ασχοληθεί στη ζωή μου το έχω φτάσει στα άκρα
Πριν από οκτώ μήνες δεν είχα κανένα τατουάζ. Όταν, όμως, τα ξεκίνησα, άρχισα από τη μάπα, όχι με ένα δελφινάκι κάτω από τον καρπό. Το ήθελα πολλά χρόνια και επειδή ότι κάνω το κάνω στα άκρα, είπα ότι θα κάνω τατουάζ σε όλο μου το σώμα – δεν θα μείνει δέρμα χωρίς μελάνι. Δεν δουλεύει σε εμένα το λίγο. Δεν έχει νόημα να το κάνω. Θα μου πεις, όμως, «στο πρόσωπο;». Ξέρω ότι είναι ακραίο, ακόμη και για τους ακραίους. Είναι και πολύ δύσκολο σημείο, επειδή, πέρα από το ότι αλλάζει η εικόνα σου για πάντα, δεν κρύβονται τα τατουάζ στο πρόσωπο, ακόμη και στη φωτογραφία ταυτότητας θα φαίνονται. Πρέπει να υποστηρίζεις τα σχέδια με ψυχή και σώμα. Αλλιώς, θα φαίνονται ξένα και γελοία πάνω σου. Τα σχέδια που διάλεξα να κάνω στο κεφάλι και το πρόσωπο, είναι σκληρά και σχετίζονται με τα συναισθήματά μου απέναντι στην κακοποίηση των ζώων. Στον αυχένα έχω δυο περίστροφα, στο κεφάλι τη φράση «death to animal abusers» (σ.σ. «θάνατος σε όσους κακοποιούν ζώα»), που είναι κάτι που το πιστεύω με όλο μου το είναι. Στη μούρη μια πληγή που αιμορραγεί και ράμματα. Δείχνει το πόσο ταγμένος είμαι στον σκοπό αυτό και το πόσο δεν με φοβίζει μην πάθω κάτι. Τι να φοβηθώ, π.χ. μη ματώσω, όταν το έχω κάνει μόνιμα και για πάντα με τα αίματα στη μούρη μου. Όταν τα έκανα, ήταν καθαρά και μόνο για την πάρτη μου. Δεν υπήρχε τότε ούτε καν σκέψη για την ομάδα Angels.
Φυσικά άλλαξαν οι γυναίκες απέναντι μου, μετά τα τατουάζ. Οι άνθρωποι γενικά, όχι μόνο οι γυναίκες. Επειδή, όμως, είμαι γνωστός από το φιλοζωικό κομμάτι, με αντιμετωπίζουν θετικά. Αναρτώ, δηλαδή, μια φωτογραφία της μούρης μου στο Facebook, στην οποία φαίνομαι σαν εγκληματίας και από κάτω γράφουν, «πόσο γλυκούλης».
Όλα τα κάνω στα άκρα. Η μηχανή μου είναι μοναδική στον πλανήτη. Είναι μια Hayabusa στην οποία πείραξα πρώτος στον κόσμο το πίσω μέρος της, κάτι που τώρα έχει γίνει σχεδόν έθιμο. Έχει φωτογραφηθεί για περιοδικά, έχει πάει σε εκθέσεις. Έχουν φτιαχτεί forum που συζητάνε για τη μηχανή μου, όχι για τη Hayabusa γενικά, αλλά ειδικά για τη δική μου μηχανή. Έχω λάβει μηνύματα από Αμερική, Ινδία, από παντού.
Η γυμναστική με έχει βοηθήσει σε πολύ δύσκολες φάσεις της ζωής μου. Μετά από χρόνια εμπειρίας και άσκησης, έχω βρει τι ακριβώς δουλεύει στο σώμα μου, χωρίς να με φθείρει. Μικρά διαλλείματα και λίγα κιλά. Περίπου τριάντα λεπτά χωρίς ανάσα διαρκεί η προπόνηση με τα βάρη και 20 λεπτά κοιλιακούς. Έχω πάρει τον κώλο μου από στεροειδή και βοηθητικά, μαλακιές δεν θα λέμε. Αυτό είναι καθαρά δική μου επιλογή και αφορά μόνο εμένα και κανέναν άλλον. Δεν κάνουν, όμως, αυτό το σώμα μόνο τα βοηθήματα. Για να φτάσω στο επίπεδο που είμαι, έχω λιώσει για 27 χρόνια σε διατροφές και προπονήσεις. Η τελευταία μου διατροφή π.χ., κράτησε 32 μήνες. Για 32 μήνες, δηλαδή, παγωτό, τηγανητές πατάτες, αναψυκτικά, γλυκά, πίτσες κτλ, ήταν άγνωστες λέξεις. Αξίζει, όμως, η όλη προσπάθεια. Μου αρέσει να είμαι έτσι. Είναι ο τρόπος ζωή που μου ταιριάζει και με κάνει χαρούμενο. Αυτή η εικόνα, είμαι εγώ.
Τα στατιστικά της Ελληνικής Αστυνομίας σχετικά με τις κακοποιήσεις ζώων την τελευταία 4ετία
-Καταγγελίες για κακοποίηση, βασανισμό ή θανάτωση ζώων 72 το 2009, 161 το 2010, 200 το 2011, 304 το 2012
– Περιπτώσεις κακοποίησης, βασανισμού ή θανάτωσης ζώων που επελήφθησαν αυτεπάγγελτα 19 το 2009, 32 το 2010, 199 το 2011, 298 το 2012
– Συλλήψεις δραστών για κακοποίηση, βασανισμό ή θανάτωση ζώων 9 το 2009, 24 το 2010, 50 το 2011, 75 το 2012
– Δικογραφίες που σχηματίστηκαν για κακοποίηση, βασανισμό ή θανάτωση ζώων 73 το 2009, 176 το 2010, 214 το 2011, 341 το 2012
O Παναγιώτης Θεόφιλος, τον οποίο είχαμε γνωρίσει μέσα από το πρώτο Power of Love έγινε μπαμπάς για πρώτη φορά και μιλάει αποκλειστικά στο gossip-tv για τον ερχομό της κόρης του που του άλλαξε τη ζωή.
Παντρεμένος με την Δανάη Παναγιώτου από τον Μάιο του 2020, ο Παναγιώτης βιώνει έτσι και αλλιώς πολύ ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή την οποία έχει “στήσει” στην Κύπρο, τόπο καταγωγής της γυναίκας του.
Στις 12 Φεβρουαρίου ήρθε στον κόσμο το κοριτσάκι τους, στις 21,30 το βράδυ με καισαρική και ζύγιζε 3.300 γραμμάρια. Η Δανάη μπήκε στο μαιευτήριο για φυσιολογικό τοκετό, όμως το μωρό δεν είχε πάρει τη σωστή θέση και παρά τις προσπάθειες του γιατρού της, τελικά γέννησε με καισαρική τομή.
«Έχω τρελαθεί από ευτυχία. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα ένιωθα έτσι. Τα συναισθήματά μου είναι πρωτόγνωρα και είναι πράγματι αυτό που μας έλεγαν οι δικοί μας: “Θα γίνεις και εσύ γονιός και θα καταλάβεις”. Είναι υπέροχο συναίσθημα να βιώνεις το θαύμα της ζωής. Είμαι ευγνώμων» λέει αποκλειστικά στο gossip-tv ο Παναγιώτης Θεόφιλος ο οποίος από την ημέρα που κράτησε για πρώτη φορά την κόρη του στην αγκαλιά του δεν την αφήνει ούτε στιγμή.
Την κακομαθαίνει όμως δεν τον πειράζει καθόλου που θα τον κάνει ό,τι θέλει όταν μεγαλώσει. Τον ρωτήσαμε σε ποιον από τους δύο μοιάζει το παιδί και εκείνος γεμάτος καμάρι και χαρά είπε πως οι συγγενείς λένε ότι μοιάζει σε εκείνον, όμως ο ίδιος θα ήθελε πολύ να πάρει την ομορφιά της μητέρας της. Εδώ που τα λέμε, σε όποιον και αν μοιάσει το παιδί, θα είναι μία κούκλα.
Αυτός είναι ο Παναγιώτης από την Κόρινθο. Έχασε τη γυναίκα του στο ΜΑΤΙ. Πήγε στην “αγνή”, όπως νόμιζε, συγκέντρωση στην Κόρινθο για τα θύματα του δυστυχήματος στα Τέμπη, έτσι όπως διάβασε στην ανακοίνωση.
Κρατούσε τη φωτογραφία της γυναίκας του και μία μαύρη σημαία. Στη μία πλευρά έγραφε ΜΑΤΙ 102 (τα θύματα) και στην άλλη ΤΕΜΠΗ 57. Γιατί κανένας θάνατος δεν πρέπει να ξεχνιέται. Νόμιζε ότι η συγκέντρωση είναι ακομμάτιστη. Λάθος έκανε. Ήταν και παραήταν κομματισμένη και κοκκινοχρωματισμένη.
Το κάλεσμα, βέβαια, το είχε κάνει η ΜΚΟ του κόμματος.
Ενοχλήθηκαν εκεί τα καλόπαιδα γιατί δεν ήθελαν να ακουστεί το ΜΑΤΙ, ήθελαν να ακουστούν μόνο τα ΤΕΜΠΗ. Τους χάλαγε τη σούπα. Είμαστε και προ των εκλογών. Τώρα τους άλλους χτυπάνε, δεν συμφέρει να ακουστούν τα δικά τους.
Τον έδιωξαν και βγαίνει ένας καλότυπος εκεί και λέει “εγώ είμαι κόμμα”
Εκτός του ότι είμαστε με τον Παναγιώτη, θα ήθελα να πω εκεί στους παρατρεχάμενους κάτι απλό μεν, περιεκτικό δε “ΦΤΟΥ ΣΑΣ, ΣΟΥΡΓΕΛΑ”!!!!
Παρακαλώ τους φίλους να το διαδώσουν. Τέρμα οι ανοχές σε βρωμιάρηδες. Δεν χαριζόμαστε σε κανέναν που καπηλεύεται νεκρούς και εθνικές τραγωδίες. Ό,τι χρώμα κι αν είναι.
Ακολουθεί η δήλωση του Παναγιώτη:
“Χωρίς πολιτικά χρώματα και σκοπιμότητες”.
Αυτό έγραψα στην προηγούμενη ανάρτησή μου για την σιωπηλή διαμαρτυρία αλλα δυστυχώς και χρώματα μπήκαν και σκοπιμότητες.
Αφίχθην στο χώρο κρατώντας μία μαύρη σημαία όπου στην μιά πλευρά είχα γραμμένο το ΜΑΤΙ 104 και στο αλλο το ΤΕΜΠΗ 57. Μπροστά μου κρατούσα μια φωτογραφία της γυναίκας μου.
Συστήθηκα στους παρευρισκόμενους, ανέφερα το λόγο παρουσίας μου αλλα αμέσως μια κυρία εξέφρασε την δυσαρέσκειά της για το ΜΑΤΙ 104 λέγοντας μου πως δεν της άρεσε απο την αρχή αυτό και πως η παρουσία μου εκεί εξυπηρετεί πολιτική σκοπιμότητα!!! Εξηγώντας παραπάνω απο 2 φορές το λόγο παρουσίας μου εκεί, άνθρωποι γύρω μου αντιλαμβάνονται τα λεγόμενά μου και λαμβάνουν το μέρος μου εναντίον των.
Αγανακτώ. Με όλη την δύναμη της φωνής μου φωνάζω να με ακούσουν όλοι στην πλατεία, ποιός είμαι, τι μου συνέβη, τι έχασα, τι μου έμεινε, για ποιό λόγο ήμουν και για ποιό λόγο δεν ήμουν εκεί.
Κάποιος απο τους συγκεντρωμένους με πιάνει αγκαζέ με το χέρι του και με απομακρύνει μακρυά απο εκεί φανερά ενοχλημένος. Φίλος μου με επαναφέρει σχεδόν με το ζόρι και επικρατεί αναστάτωση.
Ηταν φανερό πως η τραγωδία ΜΑΤΙ 2018 δεν χωρούσε σε αυτή την συγκέντρωση. Δεν εξυπηρετούσε καποιες πολιτικές σκοπιμότητες. Ήταν μόνο για τα Τέμπη.
Έμεινα εκεί για 2 ώρες μιλώντας σε όποιον μπορούσα για αυτό που έζησα, για αυτό που δεν θα ήθελα κανείς να πάθει, για το Μάτι, για τα Τέμπη, για την δίκη του Ματιου και τις συνθήκες διεξαγωγής της, για τις τραγωδίες που ζούμε και δεν πρέπει να ξαναζήσουμε, για τον εμπειρογνώμονα και τις απειλές κατά της ζωής του. Για την απουσία του κρατικού μηχανισμού στο ΜΑΤΙ αλλα και για την πλήρη παρουσία του στην Κινέτα και στο Καλαμάκι.
Κρίμα που τέτοιες τραγωδίες δεν είναι ικανές να μας ενώσουν.
Κρίμα που όλες οι τραγωδίες γίνονται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης.
Ελληνα αδελφέ, σύνελθε και απαίτησε αλήθεια, δικαιοσύνη, αξιοκρατία.
Μην περιμένεις πότε το πρόβλημα του άλλου χτυπήσει και την δική σου πόρτα. Τότε ίσως θα΄ναι αργά για σένα”.
Οι κατηγορίες αφορούν κονδύλια από ευρωπαϊκούς φορείς – Πέρα από τα δικά του περιουσιακά στοιχεία, δεσμεύονται και των ΜΚΟ που ελέγχει
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τα κονδύλια δεν διατέθηκαν για τους σκοπούς για τους οποίους δόθηκαν – Ο Παναγιώτης Δημητράς θα κληθεί σε απολογία από τον ανακριτή
Κατηγορία σε βαθμό κακουργήματος για απιστία, αντιμετωπίζει ο επί σειρά ετών επικεφαλής του ελληνικού τμήματος του Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι, Παναγιώτη Δημητρά.
Μετά την ολοκλήρωση της προκαταρκτικής εξέτασης που έγινε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, ασκήθηκε σε βάρος του Παναγιώτη Δημητρά δίωξη για το συγκεκριμένο αδίκημα και η υπόθεση έχει ήδη ανατεθεί σε ανακριτή.
Η προκαταρκτική εξέταση άρχισε το 2023 μετά τη διαβίβαση στις εισαγγελικές αρχές πορίσματος της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίηση Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες σύμφωνα με το οποίο δεν υπήρξε ορθή διαχείριση των κονδυλίων και ότι δεν διατέθηκαν για τους σκοπούς που είχαν εγκριθεί από ευρωπαϊκούς και άλλους φορείς.
Για την υπόθεση εκδόθηκε από την Αρχή, και διαταγή δέσμευσης τόσο των περιουσιακών στοιχείων του κ. Δημητρά όσο και των ΜΚΟ που ελέγχει.
Τι απαντάει ο ίδιος
Από την πλευρά του ο κ. Δημητράς είχε κάνει λόγο για εκστρατεία σπίλωσης του.
«Οι φερόμενες χρηματοδοτήσεις για την υποστήριξη των ανθρώπινων δικαιωμάτων που δήθεν διατίθενται για άλλους σκοπούς είναι ανύπαρκτες. Το μοναδικό χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα αφορά την καταπολέμηση της ρητορικής μίσους και είναι αναρτημένο από τη χρηματοδότρια Ευρωπαϊκή Επιτροπή» είχε συγκεκριμένα υποστηρίξει.
Γρίφος παραμένει ο «εκλεκτός» του ΣΥΡΙΖΑ για το δήμο Αθηναίων που θα αντιπαρατεθεί με τους κ. Μπακογιάννη και Γερουλάνο, με τις αποφάσεις να αναμένονται στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος που συνεδριάζει το Σαββατοκύριακο.
Κατά τη συνεδρίαση της Πολίτικης Γραμματείας, την Τετάρτη, ο κ. Τσίπρας είχε τονίσει ότι το θέμα πρέπει να έχει κλείσει μέχρι το Σαββατοκύριακο.
Το όνομα του υφυπουργού Εργασίας, Νάσου Ηλιόπουλου παραμένει στο τραπέζι, ενώ έχει βολιδοσκοπηθεί και μια γυναίκα, ενώ στην ατζέντα βρίσκεται σύμφωνα με πληροφορίες και το όνομα του Παναγιώτη Γιαννάκη, ο οποίος φέρεται να έχει επίσης βολιδοσκοπηθεί. Ο ΣΚΑΪ επικοινώνησε με τον παλαίμαχο καλαθοσφαιριστή και τεχνικό, ο οποίος όμως δεν επιβεβαίωσε την πληροφορία, δηλώνοντας άγνοιας για το θέμα.
Οι εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ θα αρχίσουν με ομιλία του κ. Τσίπρα το Σάββατο στις 11 το πρωί.
Σημειώνεται ότι στην ονοματολογία του προηγούμενου διαστήματος είχε ακουστεί και το όνομα του Φραγκίσκου Αλβέρτη για υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ στο δήμο Αθηναίων, κάτι που ο παλαίμαχος καλαθοσφαιριστής διέψευσε.
Έναν μεγάλο έρωτα ζουν ο Παναγιώτης Βασιλάκος και η Νικόλ Τσομπανίδου!
Ο πρώτος Έλληνας Bachelor φαίνεται πως έκανε τη σωστή επιλογή, αφού οι δυο τους ταιριάζουν πολύ! Το ζευγάρι χαίρεται τα νέα δεδομένα στη ζωή του εκτός του reality της αγάπης, με τον έναν να απολαμβάνει τη συντροφιά του άλλου.
Ενόψει των γιορτών ο Παναγιώτης και η Νικόλ αναμένεται να χωριστούν για λίγο, καθώς εκείνη θα ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να περάσει αυτή την περίοδο μαζί με την οικογένειά της. Ωστόσο, σύντομα θα επιστρέψει στην αγκαλιά του καλού της.
Πριν από μερικές ώρες, η Νικόλ δημοσίευσε στο προφίλ της μια φωτογραφία από την προετοιμασία της για τον τελικό του “Bachelor”. Την εν λόγω ανάρτηση σχολίασε ο Παναγιώτης Βασιλάκος σημειώνοντας: “Όλα τα τριαντάφυλλα του κόσμου αξίζεις”.
Η Τζένη Μπαλατσινού είναι μαμά τεσσάρων παιδιών με τον μικρότερο γιο που απέκτησε με τον Βασίλη Κικίλια να είναι σε πολύ τρυφερή ηλικία.
Ο μικρός Παναγιώτης Αντώνιος είναι δυόμισι ετών (κλείνει τα 3 τα Χριστούγεννα) και είναι ένα ζωηρό και παιχνιδιάρικο παιδί.
Μαλιστα φέτος ξεκίνησε να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό όπου παίζει με παιδιά της ηλικίας του.
Το πρωί της Τρίτης, η Τζένη Μπαλατσινού δημοσίευσε το πρώτο στιγμιότυπο από το σχολείο του μικρού.
Όπως είδαμε το προαύλιο ήταν γεμάτο με κολοκύθες λόγω της γιορτής του Halloween. Είναι μία γιορτή που έχει έρθει, τα τελευταία χρόνια, στη χώρα μας και σε αρκετά σχολεία κάνουν διάφορες προετοιμασίες.
Ο Παναγιώτης – Ραφαήλ γιορτάζει τις Απόκριες ενώ συνεχίζει τη μάχη με την σπάνια ασθένεια που τον ταλαιπωρεί.
Όπως φαίνεται στη φωτογραφία που ανήρτησαν στο Facebook οι γονείς του μικρού αγοριού, ο Παναγιώτης – Ραφήλ για τις φετινές Απόκριες φόρεσε τη στολή του «Μικρού Πριγκίπα» από το ομώνυμο παραμύθι του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ.
Η φωτογραφία του μικρού ήρωα συνοδεύεται και από ένα απόφθεγμα από το βιβλίο «Μικρός Πρίγκιπας» το οποίο αναφέρει τα εξής:
«Οι άνθρωποι δεν χρειάζονται πάντα συμβουλές· μερικές φορές το μόνο που χρειάζονται είναι ένα χέρι για να κρατηθούν, ένα αυτί να τους ακούσει και μια καρδιά που μπορεί να τους καταλάβει»
Ο Παναγιώτης – Ραφαήλ δίνει μάχη με τη μυϊκή ατροφία τύπου 1 για την οποία έχει υποβληθεί σε γονιδιακή θεραπεία στη Βοστώνη.
Χάρη στη θεραπεία αυτή το μικρό αγόρι κατάφερε να σταθεί στα πόδια του ξανά.
Ο Παναγιώτης – Ραφαήλ βρίσκεται στην Ελλάδα και συνεχίζει εδώ τις θεραπείες και τη χορήγηση φαρμάκων.
Τον Φεβρουάριο, μάλιστα, κατάφερε, όπως έγραψαν οι γονείς του, να είναι αρκετά δυνατός ώστε να βγει στο χιόνι.
«Κάθε μέρα προσπαθεί με σκληρή δουλειά και φυσικοθεραπείες αλλά το χαμόγελο δεν φεύγει από τα χείλη του» αναφέρουν για το μικρό αγόρι που συγκίνησε την Ελλάδα σε άλλη ανάρτησή τους με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από το ταξίδι της ελπίδας στις ΗΠΑ.
Μαλιστα φέτος ξεκίνησε να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό όπου παίζει με παιδιά της ηλικίας του.
Το πρωί της Τρίτης, η Τζένη Μπαλατσινού δημοσίευσε το πρώτο στιγμιότυπο από το σχολείο του μικρού.
