Όταν οι περισσότεροι άνθρωποι ακούνε για απιστία, πηγαίνουν κατευθείαν στους συνήθεις «υπόπτους»: πόθος, βαρεμάρα, μια τυχαία νύχτα που ξέφυγε από τον έλεγχο.
Όμως, σύμφωνα με τη διάσημηψυχοθεραπεύτρια Έστερ Πέρελ, η οποία έχει περάσει σχεδόν πέντε δεκαετίες ακούγοντας ζευγάρια σε κρίση, η αλήθεια είναι πιο βαθιά.
Η απιστία, λέει, συχνά δεν έχει να κάνει με την επιθυμία για κάποιον άλλον. Έχει να κάνει με την ανάγκη να νιώσεις ξανά ζωντανός.
Δεν είναι πάντα θέμα της σχέσης
Κάποιες φορές η απιστία προκύπτει από προβλήματα μέσα στη σχέση: απόρριψη, προδοσία, συνεχή αποσύνδεση ή το αίσθημα συναισθηματικής εγκατάλειψης. Άλλες φορές όμως, πηγάζει από κάτι εντελώς προσωπικό — μια μοναξιά που φωλιάζει κάτω από το δέρμα, μια ήσυχη αίσθηση ότι έχεις χάσει την επαφή με τον εαυτό σου.
Η αργή διολίσθηση στην «νεκρότητα»
Η Πέρελ την αποκαλεί μια ύπουλη «νεκρότητα». Είναι όταν η αγάπη υπάρχει ακόμη, αλλά μοιάζει θαμπή. Οι μέρες μοιάζουν όλες ίδιες. Οι συζητήσεις περιορίζονται σε πρακτικές ενημερώσεις αντί για ουσιαστικές ανταλλαγές. Η οικειότητα γίνεται ρουτίνα και το πάθος χάνεται αθόρυβα κάτω από το βάρος των προγραμμάτων και των ευθυνών.
Οι άνθρωποι σε αυτή την κατάσταση δεν παύουν απαραίτητα να αγαπούν τον σύντροφό τους. Απλώς σταματούν να νιώθουν «ξυπνητοί» μέσα στη σχέση.
Γιατί η «ζωντάνια» είναι πιο σημαντική απ’ όσο νομίζεις
Σύμφωνα με την Πέρελ, το αντίδοτο στη «νεκρότητα» είναι η ζωντάνια. Και αυτό δεν σημαίνει ακριβά ταξίδια ή συνεχή αναζήτηση έντονων συγκινήσεων. Σημαίνει να παραμένεις περίεργος, να κοιτάς τον σύντροφό σου σαν να μην ξέρεις ακόμη τα πάντα γι’ αυτόν.
Γιατί η αλήθεια είναι ότι μάλλον δεν τα ξέρεις.
Μικρές αλλαγές που κάνουν μεγάλη διαφορά
Η Πέρελ προτείνει να ξαναβάλουμε το παιχνίδι και την απροσδόκητη έκπληξη στην καθημερινότητα:
Δοκιμάστε μαζί μια καινούρια “συνταγή”.
Μοιραστείτε μια παράξενη ή αστεία ιστορία από τη μέρα σας.
Δημιουργήστε μια τελετουργία που να είναι μόνο δική σας.
Κάντε κάτι απροσδόκητο ο ένας για τον άλλον, όσο μικρό κι αν φαίνεται.
Αυτές οι μικρές πράξεις μπορούν να αλλάξουν την οπτική σας, σπάζοντας το «κλείδωμα» της ρουτίνας.
Αποδέξου ότι δεν είστε το ίδιο άτομο
Μια ακόμη συμβουλή της: άφησε την ψευδαίσθηση ότι ο σύντροφός σου θα σκεφτεί, θα δράσει και θα αισθανθεί κάποτε ακριβώς όπως εσύ. Η μακροχρόνια αγάπη βασίζεται στον σεβασμό των διαφορών. Μερικές φορές, ο σύντροφός σου θα κάνει κάτι για εσένα χωρίς να έχει προσωπικό ενδιαφέρον, και το ίδιο μπορείς να κάνεις κι εσύ για εκείνον. Αυτή είναι η βάση για έναν δεσμό που αντέχει στον χρόνο.
Η απιστία δεν αφορά πάντα κάποιον άλλον
Κι εδώ είναι η ανατροπή: οι άνθρωποι που απατούν δεν αναζητούν πάντα έναν άλλο σύντροφο. Συχνά ψάχνουν μια άλλη εκδοχή του εαυτού τους — εκείνη που νιώθει περίεργη, επιθυμητή, ζωντανή.
Η πραγματική δουλειά ξεκινά από μέσα
Αν θέλεις να προστατεύσεις τη σχέση σου από αυτή τη σταδιακή φθορά, ξεκίνα ξυπνώντας ξανά την αίσθηση της επιθυμίας και της έκπληξης. Όχι μόνο για τον σύντροφό σου, αλλά για τη ζωή την ίδια. Όταν νιώθεις ζωντανός, φέρνεις αυτή την ενέργεια πίσω στη σχέση, και αυτό είναι που αποτρέπει την αγάπη από το να μουδιάσει.
Έχει στο βιογραφικό του 29 ταινίες, 21 τηλεοπτικές σειρές και 19 θεατρικές παραστάσεις. Όλα αυτά μέσα σε μια περίοδο που κράτησε κάτι παραπάνω από 35 χρόνια και συγκεκριμένα από το 1972 μέχρι το 2009. Ο λόγος για τον Πάνο Μιχαλόπουλο που έκτοτε αποχώρησε από το χώρο του θεάματος, ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω του.
Γεννήθηκε στη Μικρομάνη, λίγο έξω από την Καλαμάτα. Αν και δεν σχετίζεται ως περιοχή, παρά το όνομα, με την Μεσσηνιακή Μάνη, ο Πάνος Μιχαλόπουλος φαίνεται ότι κρατάει το δικό του… μανιάτικο. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το θέμα της παρουσίας του στην τηλεόραση, στην οποία δεν δείχνει διατεθειμένος να γυρίσει. Ειδικά αν μιλάμε για το ενδεχόμενο συνεργασίας με συγκεκριμένο τηλεοπτικό σταθμό.
Και για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, μιλάμε για τον ΑΝΤ1. Ένα κανάλι με το οποίο στο παρελθόν ο αγαπημένος ηθοποιός είχε συνεργαστεί. Ποιος, άλλωστε, από όσους είδαν το περίφημο «Τμήμα Ηθών», δεν θυμάται τον Άγγελο Ρόκο; Τον ήρωα δηλαδή τον οποίο ενσάρκωσε ο Πάνος Μιχαλόπουλος στον 3ο κύκλο της δημοφιλούς αστυνομικής σειράς του Μανούσου Μανουσάκη.
Ωστόσο οι σχέσεις του ηθοποιού με το κανάλι διαταράχθηκαν βίαια και από όσα έχει δηλώσει στο παρελθόν ο ίδιος, οριστικά. Και αμετάκλητα…
Σήμερα ζει στη Μεσσηνία καλλιεργώντας τη γη του και δεν δέχεται καν να μπει σε οποιαδήποτε συζήτηση με τον σταθμό. Παρά το γεγονός ότι το όνομά του έχει ακουστεί τα τελευταία χρόνια σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις.
Η πρώτη αφορούσε ενδεχόμενη παρουσία του παλιότερα στο Dancing With The Stars. Η δεύτερη, πολύ πιο πρόσφατη, είχε να κάνει ξανά με το «Τμήμα Ηθών». Ο Μανούσος Μανουσάκης είχε ανάψει φωτιές όταν σε συνέντευξή του αποκάλυψε τις σκέψεις για ένα νέο «Τμήμα Ηθών», με νέα πρόσωπα, αλλά και παλιούς αγαπημένους χαρακτήρες. Μιλώντας για την πιθανότητα επαναφοράς της σειράς, αναφέρθηκε και στον Πάνο Μιχαλόπουλο.
Είχε πει χαρακτηριστικά ότι ο τηλεοπτικός Άγγελος Ρόκος ήταν ένας από τους ήρωες που ήλπιζε να έχει στο καινούριο καστ. Πέρα από αυτή τη δήλωση στον ΣΚΑΪ, υπήρχε και άλλη μία στα tvnea, όταν πλέον είχε εγκαταλειφτεί η προσπάθεια. Τα σχέδια για το σίριαλ δεν είχαν προχωρήσει, δυστυχώς.
«Κουβεντιάσαμε με τον Πάνο και θα ξανακουβεντιάσουμε. Έχουμε ζήσει με το ‘’Τμήμα Ηθών’’ και το ‘’Για μια γυναίκα και ένα αυτοκίνητο’’ μια ιστορία μαζί. Είναι ένας πολύ ευχάριστος, γλυκός άνθρωπος και εξαιρετικός συνεργάτης. Δεν προέκυψε τώρα κάποια συνεργασία, όμως αν δελεαστεί από κάτι πιστεύω ο Πάνος θα επιστρέψει τηλεοπτικά», ήταν τα λόγια του.
Ωστόσο όταν η «Espresso» επικοινώνησε με τον ηθοποιό μετά τις πρώτες φήμες, η απάντησή του δεν άφηνε περιθώρια για παρερμηνείες. «Δεν γνωρίζω το θέμα και δεν θα έκανα κάτι για τον ΑΝΤ1, για τον λόγο που γνωρίζεις κι εσύ από παλιά. Δισεκατομμύρια έχω χαρίσει, αλλά όχι. Το… χρηματοκιβώτιο έκλεισε» δήλωσε στη δημοσιογράφο.
Και μπορεί την συγκεκριμένη φορά να μην θέλησε να μπει σε λεπτομέρειες, αλλά το είχε κάνει παλιότερα στην ίδια εφημερίδα.
Τότε αποκάλυψε τον πραγματικό λόγο για τον οποίο δεν θα συνεργαζόταν ποτέ με αυτό το κανάλι. Η υπόθεση αφορούσε τον γιο του. Ο Σωτήρης Μιχαλόπουλος εργαζόταν στον ΑΝΤ1, ως τεχνικός. Ο οπερατέρ απομακρύνθηκε με απόλυση από το κανάλι και ο πατέρας του θεώρησε πολύ άδικη την αντιμετώπιση που έλαβε.
Ήταν η περίοδος που υπήρχαν φήμες για το Dancing With The Stars. Ωστόσο ο Πάνος Μιχαλόπουλος τις διέλυσε.
«Να συμμετάσχω στο αυτοαποκαλούμενο talent show του ΑΝΤ1 που έδιωξε τον γιο μου, τον Σωτήρη, ύστερα από 12 χρόνια που δούλευε εκεί ως οπερατέρ; Πλάκα μού κάνεις; Έπεσα από τα σύννεφα όταν τον απέλυσαν. Μου έλεγε παλιά ο Κυριακού ότι ‘’το παιδί σου είναι και παιδί μου’’ και ‘’ο μισός ΑΝΤ1 χτίστηκε από σένα’’, κι αφήνει κάποια ανθρωπάκια του να διώχνουν το παιδί μου – ‘’παιδί του’’; Και θα πάω εγώ να του χορέψω και στο «Dancing; Χυδαιότητα είναι αυτό! Να τους φτύσω; Τσάμπα θα πήγαινε το σάλιο μου…» είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο πικραμένος ηθοποιός…
«Δεν θέλω να μου αρέσει αυτό το βιβλίο. Και αφήστε με να εξηγήσω γιατί. Είμαι πρώην εισαγγελέας και για χρόνια εμείς οι εισαγγελείς ήμασταν αποδέκτες των προσβολών του Τζέρι Σπενς κατά του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης», εξομολογείται ο βετεράνος δημόσιος κατήγορος Laurie Levenson στην κριτική του βιβλίου του Σπενς που ασχολείται με το πώς τη γλιτώνουν οι αστυνομικοί των ΗΠΑ που προβαίνουν σε φόνο.
«Έφτασε μέχρι και να διαφημίζει καμαρώνοντας», συνεχίζει ο εισαγγελέας, «πως οι εισαγγελείς δεν είναι ευπρόσδεκτοι στις ομιλίες και τα σεμινάριά του. Κι έτσι αμφέβαλλα πολύ πως θα με συγκινούσαν αυτό που πίστευα πως θα ήταν οι αποκαλύψεις ενός από τους καλύτερους συνηγόρους υπεράσπισης της χώρας μας. Αλλά έκανα λάθος».
Και έκανε γιατί ο Τζέρι Σπενς δεν είναι άλλος ένας μεγαλοδικηγόρος διασημοτήτων. Έχει υπερασπιστεί βέβαια πολλές προβεβλημένες προσωπικότητες, αλλά και εξίσου πολλούς μεροκαματιάρηδες που βρέθηκαν μπλεγμένοι στα γρανάζια του συστήματος. Όποιον πελάτη αναλάμβανε, δεν κοιτούσε ποτέ το πορτοφόλι του, παρά μόνο αν ήταν ένας από δαύτους που η κοινωνία φαίνεται να μη θέλει στις τάξεις της.
Τα δικαστήρια των ΗΠΑ έζησαν από πρώτο χέρι τις ριπές της υπερασπιστικής του μεγαλοφυΐας, κάνοντας ακόμα και δικαστές να δηλώνουν πως η Αμερική χρειάζεται ανθρώπους σαν τον Τζέρι να εκπροσωπούν αυτούς που μοιάζουν ξοφλημένοι.
Κι αν εκτός Αμερικής είναι παντελώς άγνωστος, στους μη νομικούς κύκλους τουλάχιστον, στη χώρα του απασχολεί τις δικαστικές αρχές και τα Μέσα τα τελευταία 60 χρόνια, και όχι απαραίτητα για τα δερμάτινα σακάκια του με τα κρόσσια!
Ο Σπενς ασκεί τη μάχιμη δικηγορία από την εποχή που τέλειωσε τη νομική σχολή του Πανεπιστημίου του Γουαϊόμινγκ το 1952. Αφού πέρασε ένα μικρό διάστημα ως δημόσιος κατήγορος, στράφηκε στην άλλη πλευρά του νομικού φάσματος για να γίνει ένα σωστό δικαστικό φαινόμενο. Δεν έχασε ποτέ του δίκη από το 1969 ως το 2014, όταν είπε στα 85 του πια να αποσυρθεί -μερικώς!- από τα έδρανα των δικαστηρίων. Για να είμαστε ακριβείς, όπως θα το ήθελε άλλωστε και ο ίδιος, δεν έχει χάσει ποτέ ποινική δίκη. Γιατί αστικό δικαστήριο έχει χάσει, αν και είναι πολύ παλιά για να το θυμάται, μιας και μετά το 1969 δεν θα το ξαναπάθαινε αυτό!
Στις πέντε αυτές δεκαετίες που πέρασε ως συνήγορος υπεράσπισης δεν έχασε ποτέ του ποινική δίκη. Ψέμα και πάλι! Έχασε μία, αλλά την κέρδισε κατόπιν στο Εφετείο! Οι υποθέσεις του είναι πια θρυλικές και διδάσκονται σε νομικές σχολές, μιας και χειρίστηκε μαεστρικά μια μακρά σειρά από δύσκολες ποινικές και αστικές υποθέσεις που ανήκουν πλέον στην ποινική μυθολογία της Αμερικής.
Εντωμεταξύ, έγραψε δυο ντουζίνες βιβλία περί Δικαίου, για την τέχνη του να είσαι δικηγόρος αλλά και το λατρεμένο του Γουαϊόμινγκ φυσικά. Η πραγματική καριέρα του όμως στηρίχθηκε ωστόσο κάπου αλλού, ότι εκπροσωπούσε πάντα τα μαύρα πρόβατα της κοινωνίας. Αυτούς που λάτρευαν άλλους θεούς, αυτούς που ζούσαν διαφορετικά και αυτούς που είχαν μια πλήρη αδιαφορία για το ποινικό σύστημα και τους περιορισμούς της συλλογικής ζωής. Αυτούς δηλαδή που είναι οι μεγάλοι αγαπημένοι των διωκτικών αρχών και των ποινικών θεσμών.
Ο Σπενς ήταν ένας δικηγόρος με τσαγανό και τόλμη. Δεν υποτίμησε ποτέ τη σοβαρότητα μιας κατάστασης και δεν θεώρησε τίποτα δεδομένο, γι’ αυτό και ξεπληρώθηκε με ένα απίστευτο μητρώο δικαστικών θριάμβων που δύσκολα θα βρει όμοιό του. Πελάτες του ήταν αρχικά όλοι, αν και τελικά προτίμησε τα «ανθρωπάκια» που συνθλίβονται συνήθως στα αδηφάγα γρανάζια του δικαστικού συστήματος. Οι νεαροί μαύροι άντρες εμπίπτουν στα σίγουρα στην παραπάνω κατηγορία.
Ο εισαγγελέας Laurie Levenson, που γνώρισε καλά τον δαιμόνιο Τζέρι μέσα στην αίθουσα, μας λέει πως όλοι οι συνήγοροι υπεράσπισης, παντού στον κόσμο, πρέπει να έχουν λίγο από Σπενς μέσα τους, εννοώντας πως οφείλουν να ερευνούν επαρκέστερα τις υποθέσεις τους, να εξετάζουν τους μάρτυρες πιο ενδελεχώς, να αμφισβητούν τις αστυνομικές καταθέσεις περισσότερο και να είναι δοσμένοι ολόψυχα στον πελάτη τους, ώστε να είναι σίγουροι πως θα έχει την καλύτερη υπεράσπιση που δικαιούται, σε κάτι που είναι τα ίδια τα θεμέλια της δημοκρατίας δηλαδή.
Αυτός είναι ο Τζέρι Σπενς, ένα δικηγορικό φαινόμενο που ξεδιπλώθηκε τόσο πάνω από πολύκροτες υποθέσεις όσο και απλά κατηγορητήρια ταπεινών μεροκαματιάρηδων, που ο ίδιος ανέδειξε βέβαια σε πολύκροτες δίκες ανατρέποντας όσα το ποινικό σύστημα θεωρεί δεδομένα για τους αδυνάτους αυτού του κόσμου…
Πρώτα χρόνια
Ο Τζέραλντ «Τζέρι» Λέοναρντ Σπένσερ γεννιέται στις 8 Ιανουαρίου 1929 στο Γουαϊόμινγκ, την πολιτεία όπου μεγάλωσε, ανατράφηκε, μορφώθηκε και δεν θα εγκατέλειψε ποτέ. Πέρασε ξένοιαστα παιδικά χρόνια στις ερημιές της πολιτείας και έμαθε να κυνηγά για να τρώει.
Έμαθε όμως και κάτι ακόμα, όπως εξομολογείται στο αυτοβιογραφικό του «The Making of a Country Lawyer», πως «ο φόνος στη δικαστική αίθουσα είναι σαν τον φόνο στα βουνά». «Όπως όλοι οι φόνοι», συνεχίζει, «κουβαλά μαζί του τα ίδια ηθικά πρότυπα με αυτά που έβλεπα τον πατέρα μου να ζει όταν ήμουν παιδί. Κανείς δεν σκοτώνει στο δικαστήριο για την απλή χαρά του θανάτου. Κανείς δεν σκοτώνει τον αντίπαλό του επειδή απλώς μπορεί. Μόνο τα λυσσασμένα σκυλιά, μερικοί αδίστακτοι λύκοι και οι κυνηγοί των επάθλων με τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, που γεμίζουν τους τοίχους τους με αθώα θύματα, σκοτώνουν για ευχαρίστηση».
Η οικογένεια Σπενς δεινοπάθησε στη Μεγάλη Ύφεση, δεν έχασε ωστόσο τα πάντα. Έχασε όμως «τη μικρή Πέγκι», τη μικρότερη αδελφή του που πέθανε αιφνιδίως από μηνιγγίτιδα. Η περιπέτεια της μικρής και η πρώτη κακή επαφή με τις ασφαλιστικές εταιρίες θα αφήσουν το τραύμα τους στον ψυχισμό του μικρού, διαδραματίζοντας ιδιαίτερο ρόλο στην κατοπινή του καριέρα. Έμαθε να μισεί τους ασφαλιστικούς θεσμούς και τους τρόπους με τους οποίους διέφευγαν συνεχώς τις υποχρεώσεις πληρωμής τους.
Μετά το σχολείο, το έσκασε από το Γουαϊόμινγκ με έναν κολλητό του για να ζήσουν την περιπέτεια. Τώρα ήταν ναύτης σε εμπορικό και περνούσε τον χρόνο του πίνοντας και καπνίζοντας.
Όταν έζησε την επανάστασή του, επέστρεψε στη γενέτειρά του και τώρα ήθελε να γίνει δικηγόρος. Όχι βέβαια γιατί πίστευε στη δικηγορία, αλλά γιατί ήθελε να μοιάσει στον ήρωά του, έναν περιβόητο δικηγόρο του Γουαϊόμινγκ που υπερασπιζόταν έναν λαθρέμπορο οινοπνευματωδών στην Ποτοαπαγόρευση και ήπιε μονορούφι όλο το ουίσκι που είχαν μεταφέρει στη δικαστική αίθουσα ως «αποδείξεις», μπροστά στα εμβρόντητα μάτια δικαστή και ενόρκων!
Κι έτσι γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Γουαϊόμινγκ, την οποία τέλειωσε ωστόσο με άριστα το 1952. Τον Μάιο του 1990, τιμήθηκε από το ίδιο πανεπιστήμιο με τιμητικό διδακτορικό στα νομικά. Όσο ήταν στη σχολή, η οικογένειά του μετακόμισε στη Βολιβία, καθώς εκεί βρήκε δουλειά ο πατέρας, και ο ίδιος ήταν πια μόνος. Μόνος γιατί είχε χάσει τη μητέρα του το 1949, όταν εκείνη έκανε το απονενοημένο διάβημα.
Και επειδή δεν τον ήθελαν σε καμιά φοιτητική αδελφότητα, έτσι ρέμπελος καθώς ήταν, έκανε παρέα μόνο με περιθωριακούς και αντιδημοφιλείς τύπους. Τους ανθρώπους που τόσο θα αγάπαγε δηλαδή και θα υπερασπιζόταν στην υπόλοιπη ζωή του. Όπως είπε μάλιστα στην αυτοβιογραφία του, κανείς δεν έφταιγε που δεν χωρούσε πουθενά. Έτσι ήταν ως άνθρωπος, πάντα αουτσάιντερ…
Ο αχτύπητος κύριος συνήγορος
Στα χρόνια αμέσως μετά τη σχολή, ο Σπενς στράφηκε στην εισαγγελία, δουλεύοντας ως δημόσιος κατήγορος στις αίθουσες του Γουαϊόμινγκ. Λέγεται πως ήταν φαρμακερός! Κάποια στιγμή έχτισε ένα καλό όνομα και αποφάσισε να στραφεί στη μάχιμη δικηγορία, περνώντας από την άλλη πλευρά των εδράνων. Και τότε θα γινόταν ένας από τους καλύτερους συνηγόρους υπεράσπισης που θα έβλεπαν ποτέ τα αμερικανικά δικαστικά χρονικά.
Ο κύριος συνήγορος αναλάμβανε πια πολύκροτες υποθέσεις με διασημότητες και πλούσιους αστούς, ένα πράγμα ωστόσο δεν μπορούσε να του ξεκαρφωθεί από το κεφάλι: το πώς φερόταν το σύστημα στους αδυνάτους και τους παρίες της κοινωνίας. Ο ίδιος είχε ζήσει εξάλλου από πρώτο χέρι την ασφαλιστική περιπέτεια με την υγεία της αδελφής του, που άφησε την οικογένεια στον άσο, την ίδια ώρα που αντίκριζε συχνά στην αίθουσα τον βεβιασμένο τρόπο με τον οποίο αποδιδόταν η δικαιοσύνη όταν ο υπόδικος δεν ήταν «πλούσιος, λευκός, χριστιανός», όπως γράφει.
Κι έτσι θα ακολουθούσε τώρα ένα διαφορετικό υπερασπιστικό μονοπάτι, γινόμενος στην πορεία ο Νο 1 άνθρωπος στον οποίο κατέφευγαν τα «ανθρωπάκια» όταν είχαν μπλεξίματα με τις μεγάλες πολυεθνικές, τους ασφαλιστικούς κολοσσούς, τις τράπεζες και κάθε θεσμό εξουσίας και καταπίεσης. «Είδα το φως», είπε για την πλήρη μεταστροφή του υπέρ του κοσμάκη.
Πήγαιναν σε αυτόν όχι γιατί κέρδιζε τις υποθέσεις, το μητρώο του εξάλλου εκείνα τα χρόνια δεν ήταν κατά κανέναν τρόπο επίδοση-ρεκόρ. Χτυπούσαν την πόρτα του γραφείου του γιατί ήξεραν ότι ο Σπενς θα ασχοληθεί πραγματικά με την περίπτωσή τους και θα πληρωθεί μόνο αν κερδηθεί η δικαστική διαμάχη. Μόνο που η δικαστική μάχη κερδιζόταν πάντοτε!
Με πολλαπλές και τσουχτερές οικονομικά ετυμηγορίες υπέρ του, ο Σπενς πλούτισε τελικά, την ίδια ώρα που κέρδισε τις περισσότερες ποινικές υποθέσεις από κάθε άλλο δικηγόρο της Αμερικής. Δεν είναι δηλαδή μόνο το γεγονός ότι δεν έχασε ποτέ δίνοντας μερικές δίκες, είναι ότι δεν έχασε ποτέ παρά την παραγωγικότερη δικηγορική καριέρα που είδαν ποτέ οι ΗΠΑ!
Κάποιες πολύκροτες ποινικές υποθέσεις του βγήκαν φυσικά από τα στενά δικαστικά όρια του Γουαϊόμινγκ και της Αμερικής τελικά, ενώ στα αστικά δικαστήρια έκανε κυριολεκτικά πάρτι. Φανταστείτε την αποζημίωση που πήρε για τη θριαμβευτική επιδίκαση στη Μις Γουαϊόμινγκ ποσού 26,5 εκατ. δολαρίων από το περιοδικό «Penthouse»!
Αλλά και πόσα έβγαλε όταν κατάφερε να γονατίσει τον κολοσσό των McDonald’s υπέρ μιας μικρής οικογενειακής φίρμας παγωτών, αποσπώντας για λογαριασμό τους όχι λιγότερα από 52 εκατ. δολάρια. Ή όταν κατάφερε να υπερασπιστεί επιτυχώς έναν παραπληγικό πελάτη του που του την είχε φέρει η ασφαλιστική, αποσπώντας 15 εκατ. δολάρια σε αποζημιώσεις.
Θρύλος ωστόσο έγινε για τις ποινικές μάχες του, όταν αθώωνε στρατιές ολόκληρες από μετανάστες, πολίτες τρίτης κατηγορίας και λοιπούς εχθρούς του συστήματος σε δίκες που λάμβαναν χώρα σε όλη την αμερικανική επικράτεια! Πολλές μάλιστα από τις νίκες του γέννησαν δεδικασμένο και έβαλαν σε νέα πλαίσια τον τρόπο που δούλευαν οι κρατικοί φορείς και οι πολιτειακοί θεσμοί. Στη Γιούτα, για παράδειγμα, μία του νίκη κατά ιατρικής αμέλειας ανάγκασε την πολιτεία να πάρει αυστηρότερα μέτρα, θεσπίζοντας νέα πρότυπα για την αποτελεσματικότερη νοσοκομειακή φροντίδα.
Ποινικό δικαστήριο δεν έχασε ποτέ και αστικό είχε να χάσει από το 1969, αν και πλέον έχει αποσυρθεί από την ενεργό δικηγορία και όλα αυτά είναι απλώς ιστορίες για τον ίδιο, που τις διηγείται στο ίδιο καφέ που πηγαίνει από πιτσιρικάς. Πώς κατάφερε αυτός, ένας δικηγόρος μιας κωμόπολης του Γουαϊόμινγκ, να γίνει ένα από τα βαριά πυροβολικά του αμερικανικού ποινικού συστήματος, αυτό το ξέρει μόνο ο ίδιος.
Τα τελευταία του μάχιμα χρόνια, όντας πια σε προχωρημένη ηλικία, όργωνε τις νομικές σχολές των ΗΠΑ για διαλέξεις, αφήνοντας τους συνεργάτες και βοηθούς της νομικής του φίρμας (The Spence Law Firm) να κάνουν όλη τη βρόμικη δουλειά. Ο ίδιος είχε δουλέψει εξάλλου στη ζωή του και μάλιστα πολύ. Κάποια στιγμή ίδρυσε και μια μη κυβερνητική οργάνωση (Trial Lawyers College), στην οποία διδάσκει σε νεαρούς δικηγόρους επαναστατικές μεθόδους για το πώς να κερδίζουν υποθέσεις κατά του κράτους και των οικονομικών συμφερόντων, προς όφελος πάντα του ανυπεράσπιστου κόσμου.
Από το 1995-1996 κρατούσε μάλιστα τη δική του εκπομπή στο NBC («The Gerry Spence Show»), όπου συζητούσε νομικές και κοινωνικές προεκτάσεις του ποινικού συστήματος για να μάθει, όπως έλεγε, ο φτωχός λαός τα δικαιώματά του. Αργότερα έστησε και μια μη κερδοσκοπική νομική φίρμα στην πολιτεία του (Lawyers and Advocates for Wyoming), που αναλαμβάνει δωρεάν την εκπροσώπηση όσων δεν έχουν μία.
Πλέον ζει με τη δεύτερη σύζυγό του, πού αλλού, στο σπίτι του στο Γουαϊόμινγκ, με τα έξι παιδιά και τα 13 εγγόνια του. Απολαμβάνοντας ήσυχος τα στερνά του όχι ως ο δικηγόρος που δεν έχασε ποτέ μάχη, αλλά ως ο συνήγορος υπεράσπισης του κοσμάκη απέναντι στα αρπακτικά του κόσμου μας…
Τα πτυχία στους τοίχους δεν σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Δεν σου μαθαίνουν τρόπους και ευγένεια, δεν σου εξασφαλίζουν ανθρωπιά. Δεν σε κάνουν ευαίσθητο, δεν σου διδάσκουν πώς να έχεις ενσυναίσθηση και σίγουρα δεν σου μεταγγίζουν παιδεία, χαρακτήρα και αγωγή. Δεν είναι υπεύθυνα για τις αξίες σου, για τα ιδανικά σου, για τον τρόπο που βλέπεις και προσεγγίζεις τα πράγματα.
Τα πτυχία στον τοίχο δεν σου διώχνουν τα κόμπλεξ, τις ανασφάλειες και κάθε λογής συναισθηματικό σύμπλεγμα που κουβαλάς. Δεν μπορούν με μαγικό τρόπο να σε κάνουν προοδευτικό, να σε απαλλάξουν από προκαταλήψεις και να σου δώσουν το χρησμό του φιλελεύθευρου.
Τα πτυχία από μόνα τους δεν είναι απόδειξη, ότι η ψυχή σου είναι καθαρή, τα μάτια σου ανοικτά και η μυαλό σου έχει ταξιδέψει. Κανένα χαρτί δεν μπορεί να σε κάνει κάτι που δεν είσαι, κάτι που δεν έχεις πάρει από την οικογένειά σου ή από το περιβάλλον σου. Κάτι που δεν επιδίωξες εσύ να γίνεις, δουλεύοντας σημεία του χαρακτήρα σου. Καμία ψυχική ανάταση δεν έρχεται μέσα από πέντε χρόνια στα θρανία, μέσα από ξενύχτια πάνω από ανοικτά βιβλία ή λόγω επαγγελματικής ή κοινωνικής θέσης.
Τα πτυχία στον τοίχο είναι η ειδίκευση σου πάνω σε ένα θέμα. Είναι η επαγγελματική σου κατάρτιση. Είναι οι κόποι από την μελέτη σου και οι ατελείωτες ώρες που έχεις αφιερώσει, για να εξασφαλίσεις επαγγελματική επάρκεια. Πρέπει να είσαι περήφανος γι’ αυτά!
Η μόρφωση είναι δύναμη και έχει ισχύ από μόνη της. Η κοινωνική μόρφωση, όμως, είναι κάτι άλλο. Ο κοινωνικά μορφωμένος άνθρωπος δεν είναι απαραίτητο να έχει περάσει από πανεπιστήμια και να έχει στο βιογραφικό του διδακτορικά .
Ο πραγματικά καλλιεργημένος άνθρωπος μπορεί να είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας. Είναι αυτός που έχει στην ψυχή του ήλιους και λουλούδια. Είναι αυτός που είναι κύριος με όλα τα γράμματα κεφαλαία. Είναι ο άνθρωπος, που ξέρει ν’ αγαπά και ν’ αγαπιέται. Είναι ο άνθρωπος, που δεν προσβάλλει, δεν εκμεταλλεύεται, δεν φέρνει σε δύσκολη θέση τους υπόλοιπους. Είναι ο άνθρωπος που με την συμπεριφορά του ξεχωρίζει ανάμεσα στο πλήθος.
Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν υπέγραψε σήμερα τον νόμο με τον οποίο διευρύνονται οι περιορισμοί σε ό,τι αφορά την αποκαλούμενη από το Κρεμλίνο «προπαγάνδα ΛΟΑΤΚΙ», καθιστώντας ουσιαστικά παράνομη οποιαδήποτε δημόσια έκφραση της συμπεριφοράς ή του συγκεκριμένου λαϊφστάιλ στη χώρα.
Με βάση τον νέο νόμο μπορεί να επιβληθεί βαρύ πρόστιμο σε οποιονδήποτε διαδίδει πληροφορίες που θεωρούνται προσπάθεια για την προώθηση της ομοφυλοφιλίας μέσω του διαδικτύου ή σε ταινίες, βιβλία ή διαφημίσεις. Ο νόμος αυτός αποτελεί επέκταση του προηγούμενου που απαγόρευε την ομοφυλοφιλική «προπαγάνδα» σε παιδιά. Οι αρχές τον χρησιμοποιούσαν ήδη για να απαγορεύσουν τις «παρελάσεις υπερηφάνειας» ή και να συλλάβουν ακτιβιστές που αγωνίζονταν για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων.
Οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα λένε ότι ο νέος νόμος έχει ως στόχο να θέσει εντελώς στο περιθώριο το αποκαλούμενο «μη παραδοσιακό» λάιφσταϊλ των ομοφυλόφιλων, των αμφισεξουαλικών και των διεμφυλικών ατόμων.
Με βάση τον νέο νόμο μπορεί να επιβληθεί βαρύ πρόστιμο σε οποιονδήποτε διαδίδει πληροφορίες που θεωρούνται προσπάθεια για την προώθηση της ομοφυλοφιλίας
Ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, υπέγραψε σήμερα τον νόμο με τον οποίο διευρύνονται οι περιορισμοί σε ό,τι αφορά την αποκαλούμενη από το Κρεμλίνο «προπαγάνδα ΛΟΑΤΚΙ», καθιστώντας ουσιαστικά παράνομη οποιαδήποτε δημόσια έκφραση της συμπεριφοράς ή του συγκεκριμένου λαϊφστάιλ στη χώρα.
Με βάση τον νέο νόμο μπορεί να επιβληθεί βαρύ πρόστιμο σε οποιονδήποτε διαδίδει πληροφορίες που θεωρούνται προσπάθεια για την προώθηση της ομοφυλοφιλίας μέσω του διαδικτύου ή σε ταινίες, βιβλία ή διαφημίσεις.
Ο νόμος αυτός αποτελεί επέκταση του προηγούμενου που απαγόρευε την ομοφυλοφιλική «προπαγάνδα» σε παιδιά. Οι αρχές τον χρησιμοποιούσαν ήδη για να απαγορεύσουν τις «παρελάσεις υπερηφάνειας» ή και να συλλάβουν ακτιβιστές που αγωνίζονταν για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων.
Οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα λένε ότι ο νέος νόμος έχει ως στόχο να θέσει εντελώς στοπεριθώριο το αποκαλούμενο «μη παραδοσιακό» λάιφσταϊλ των ομοφυλόφιλων, των αμφισεξουαλικών και των διεμφυλικών ατόμων.
Ενώ η Ουκρανία άκουσε τον πρόεδρό της, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, σε ένα δραματικό διάγγελμα να λέει ότι η Ρωσία θα εισβάλει στη χώρα στις 16 Φεβρουαρίου, ο Ρώσος ομόλογός του, Βλαντιμίρ Πούτιν… «σπάει πλάκα».
Με τη Ρωσία να ανακοινώνει, σήμερα (15.02.2022), ότι τα στρατεύματα που είχε αναπτύξει στα σύνορα με την Ουκρανία για ασκήσεις, αποσύρονται στις βάσεις τους, κάτι που δείχνει σημάδια αποκλιμάκωσης και απομακρύνει την εισβολή, πολλοί ήταν εκείνοι που περίμεναν την πρώτη αντίδραση του Βλαντιμίρ Πούτιν.
Είχαν προηγηθεί εκείνη της Μαρίας Ζαχάροβα, εκπροσώπου του ρωσικού ΥΠΕΞ πως η Δύση ντροπιάστηκε αλλά κι εκείνη του εκπροσώπου του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, που μίλησε για… υστερία. Και τώρα, ήρθε το απόλυτο τρολάρισμα για τη Δύση: η ειρωνεία του Βλαντιμίρ Πούτιν.
Ο Πεσκόφ ρωτήθηκε πως αντέδρασε ο Βλαντιμίρ Πούτιν όταν έμαθε για τα δημοσιεύματα για την ημερομηνία επίθεσης της Ρωσίας στην Ουκρανία.
«Αστειεύεται κάποιες φορές, ζητώντας μας να ελέγξουμε εάν αναφέρουν την ακριβή ώρα που θα ξεκινήσει ο πόλεμος», είπε ο εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου.
Φεύγουν οι Ρώσοι
Νωρίτερα, το Κρεμλίνο επιβεβαίωσε την έναρξη μιας αποχώρησης των ρωσικών δυνάμεων που στάθμευαν κοντά στα σύνορα της Ουκρανίας, κάνοντας λόγο για μια «συνήθη διαδικασία» και καταγγέλλοντας τη δυτική «υστερία» περί μιας υποτιθέμενης επικείμενης εισβολής.
«Ανέκαθεν λέγαμε πως μετά την ολοκλήρωση των ασκήσεων, (…) τα στρατεύματα θα επέστρεφαν στις βάσεις τους. Αυτό είναι που συμβαίνει εδώ, είναι η συνήθης διαδικασία», δήλωσε ο Ντμίτρι Πεσκόφ.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η Μόσχα θα οργανώσει στο μέλλον και άλλες «ασκήσεις σε όλη τη Ρωσία» διότι «είναι δικαίωμά μας να οργανώνουμε γυμνάσια στο έδαφός μας, παντού όπου το θεωρούμε πρόσφορο».
Το πρακτορείο ειδήσεων Ιντερφάξ μετέδωσε επικαλούμενο τον ρωσικό Βόρειο Στόλο πως περισσότερα από 20 πλοία της εν λόγω δύναμης άρχισαν γυμνάσια στη Θάλασσα του Μπάρεντς.
Το Reuters σημειώνει πως οι ασκήσεις στα ύδατα της Αρκτικής ανάμεσα στη Ρωσία και τη Νορβηγία εντάσσονται στα ευρύτερα γυμνάσια που δημιούργησαν φόβους στους Δυτικούς και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ ότι η Μόσχα μπορεί να εισβάλει στην Ουκρανία.
Ο Πεσκόφ κατήγγειλε μια «εκστρατεία χωρίς απολύτως κανένα προηγούμενο η οποία έχει στόχο να προκαλέσει εντάσεις». «Είναι το είδος της υστερίας που δεν βασίζεται σε τίποτε», δήλωσε, επιτιθέμενος στη Δύση.
Η Ρωσία διέταξε να επιστρέψουν στις βάσεις τους μονάδες ανεπτυγμένες κοντά στα ουκρανικά σύνορα, σε μια πρώτη ένδειξη ύφεσης της κρίσης στην Ουκρανία.
Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν επέδειξε την Τετάρτη το ταλέντο του στη σκοποβολή, δοκιμάζοντας το νέο τουφέκι Καλάσνικοφ για ελεύθερους σκοπευτές και πετυχαίνοντας τον στόχο τρεις φορές , σύμφωνα με τη ρωσική κρατική τηλεόραση.
Δείτε το βίντεο
Η κρατική τηλεόραση μετέδωσε στιγμιότυπα στα οποία εικονίζεται ο Πούτιν, με προστατευτικά γυαλιά και κάσκα για την προστασία της ακοής του, καθώς στοχεύει μέσα από τη διόπτρα έχοντας σκύψει μπροστά, σε ένα σταντ της εταιρείας Καλάσνικοφ κοντά στη Μόσχα.
«Ο στόχος ήταν τοποθετημένος σχεδόν στη μέγιστη απόσταση» του βεληνεκούς του τουφεκιού, εξήγησε το τηλεοπτικό δίκτυο Ρωσία 24, διευκρινίζοντας ότι ο ρώσος πρόεδρος χρησιμοποίησε τεχνική επαγγελματία, κρατώντας την αναπνοή του καθώς έριχνε, ανάμεσα σε δύο χτύπους της καρδιάς κάθε φορά, όπως εκπαιδεύονται οι ελεύθεροι σκοπευτές.
Ο Πούτιν «πυροβόλησε πέντε φορές και πέτυχε τον στόχο πάνω από τις μισές», διαβεβαίωσε το τηλεοπτικό δίκτυο.
Σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, το Ζβίζντα («Αστέρι»), το νέο ημιαυτόματο τουφέκι SVC-380 είναι «ένα υπερσύγχρονο όπλο προορισμένο για τους ρώσους επίλεκτους σκοπευτές».
Η ρωσική κατασκευάστρια όπλων Καλάσνικοφ είναι γνωστή για το θρυλικό τουφέκι εφόδου της, το AK-47, το οποίο επιλέγουν εδώ και δεκαετίες στρατοί και κινήματα ανταρτών σε όλο τον κόσμο.
Η εταιρεία ανακοίνωσε στα τέλη Αυγούστου ότι σκοπεύει τώρα να επιτεθεί στην αγορά των ηλεκτρικών οχημάτων, παράγοντας ένα vintage αυτοκίνητο σοβιετικής έμπνευσης.
Πρόσκληση να επισκεφτεί τη Ρωσία έλαβε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, όπως ανακοίνωσε το Κρεμλίνο μετά από την τηλεφωνική τους επικοινωνία.
Σε ανακοίνωση που εμφανίζεται στην ιστοσελίδα της ρωσικής προεδρίας (στα αγγλικά), τονίζεται ότι ο πρωθυπουργός συνεχάρη τον Βλαντιμίρ Πούτιν για την εκλογική του νίκη και πως οι δύο πλευρές επιβεβαίωσαν την πρόθεσή τους να προωθήσουν περαιτέρω την ρωσο-ελληνική συνεργασία.
«Αναφέρθηκαν, επίσης, με ιδιαίτερη ικανοποίηση στην αυξανόμενη συνεργασία στο εμπόριο αλλά και οικονομικούς και ανθρωπιστικούς τομείς» γράφει η εν λόγω ανακοίνωση, και συμπληρώνει: «Μετά από σχετικό αίτημα του Αλέξη Τσίπρα, ο πρόεδρος της Ρωσίας τον ενημέρωσε για την πρόσφατη τηλεφωνική του επικοινωνία με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Επίσης συζητήθηκαν επίκαιρα θέματα ευρωπαϊκής ασφάλειας αλλά και οι εξελίξεις στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου».
Στην «ατζέντα» των δύο πολιτικών βρέθηκε και η υπόθεση της δηλητηρίασης του Σεργκέι Σκριπάλ και της κόρης του στη Βρετανία.
Η τηλεφωνική επικοινωνία Πούτιν-Τσίπρα είχε επιβεβαιωθεί νωρίτερα και από ελληνικής πλευράς.
Σύμφωνα με κυβερνητικούς κύκλους, κατά την επικοινωνία τους οι δύο «ηγέτες είχαν την ευκαιρία, πέραν της ελληνορωσικής συνεργασίας, να συζητήσουν για κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τις ευρωρωσικές σχέσεις αλλά και τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, με ιδιαίτερη έμφαση στη στάση της Τουρκίας».
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν πήρε μέρος σε μια σειρά από εορταστικές εκδηλώσεις για την 75η επέτειο από το τέλος της Μάχης του Στάλινγκραντ κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου.
Η ήττα των Γερμανών μετά από μάχη 200 ημερών ήταν μια κρίσιμη στιγμή για την έκβαση του πολέμου, καθώς η νίκη της Ρωσίας έσωσε την Ευρώπη από τον Αδόλφο Χίτλερ.
Ο Πούτιν πήγε στο Βόλγκογκραντ, το σημερινό όνομα της πόλης, και άφησε λουλούδια και στεφάνια στο μνημείο πολέμου της πόλης Mamayev Kurgan. Επίσης, φωτογραφήθηκε με μια ομάδα γυναικών που ήταν ντυμένες με ιστορικές στολές από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Δείτε το βίντεο
Ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ποζάρει μαζί με γυναίκες ντυμένες με στολές του Κόκκινου Στρατού.
Οι γυναίκες που ντύθηκαν με αυτές τις ιστορικές στολές είναι αξιωματικοί και παρατάχθηκαν για τον εορτασμό της 75ης επετείου της Μάχης του Στάλινγκραντ.
Ο Πούτιν κρατάει ένα μπουκέτο με λουλούδια που θα αφήσει στο μνημείο πολέμου της πόλης.
