Η μυρωδιά από το βούτυρο, κατεβαίνοντας την οδό Καραγιώργη Σερβίας, σε παρασέρνει να στρίψεις δεξιά, στην οδό Βουλής. Εκεί όπου εδώ και 110+ χρόνια γίνεται… λαϊκό προσκύνημα για μια μυρωδάτη και βουτυράτη τυρόπιτα κουρού.

Ο λόγος για το περίφημο «Άριστον», τον εμβληματικό φούρνο-ζαχαροπλαστείο με την πιο ξακουστή και ωραία τυρόπιτα της Αθήνας.

Εδώ και λίγες καιρό, μάλιστα, ανήκει στα Νεώτερα Μνημεία, καθώς το κτίριο στο οποίο στεγάζεται, το «Μέγαρο Ταμείου Εμπόρων» χαρακτηρίστηκε ως τέτοιο, από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων (ΚΣΝΜ) και το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ).

Και αυτό, στο πλαίσιο ενός πιλοτικού προγράμματος του Υπουργείου Εργασίας για την «Ανάκτηση των Ακινήτων του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας-Αξιοποίηση με όρους κοινωνικής ανταπόδοσης», το οποίο αφορά περισσότερα από 10 ακίνητα του κέντρου της Αθήνας, μεταξύ των οποίων κτίρια μεγάλα, κλειστά για πολλά χρόνια και επιφάνειας περίπου 35.000 τ.μ., αναβιώνουν με χρήσεις στρατηγικού χαρακτήρα.

Η τυρόπιτα του Αριστον που λάτρεψαν οι Αθηναίοι

Στην οδό Βουλής, στον αριθμό 10, οι ουρές φτάνουν μέχρι το πεζοδρόμιο καθώς υπομονετικά και με τους σιελογόνοι αδένες σε έξαρση καθημερινά Αθηναίοι – και όχι μόνο- περιμένουν για να πάρουν τουλάχιστον μια καυτή βουτυράτη τυρόπιτα κουρού. Εϊναι η κουρού του Αριστον που από το 1906 έχει γίνει έμβλημα της Αθήνας – κάτι σαν τα hot dogs της Νέας Υόρκης.

Είναι πάντα καυτές γιατί απλούστατα τα ταψιά δεν προλαβαίνουν να βγουν από τον φούρνο και έχουν ξεπουληθεί. Η σφολιάτα μπροστά της ωχριά: Η κουρού του Αριστον έχει σκούρα βουτυρένια ζύμη που θρυμματίζεται στο στόμα και σχεδόν λιώνει καθώς ενώνεται με το ιδανικής αλμυρότητας τυρί. Ακόμη και τα ψίχουλα που πέφτουν στα δάχτυλα ή και στα ρούχα δεν πάνε χαμένα καθώς προσεκτικά και όσο πιο διακριτικά γίνεται, καταλήγουν τελικά και αυτά στο στόμα, πριν αποφασίσουν οι μη προνοητικοί να κάτσουν ξανά στη σειρά για μια νέα κουρού. Οπου κουρού σημαίνει στεγνή στα τούρκικα…

Το εμβληματικό ζαχαροπλαστείο που ακούει στο όνομα Άριστον, δημιουργήθηκε το 1906 από τον Ζακυνθινό Αναστάσιο Λομποτέση και παραμένει στο ίδιο σημείο 112 ολόκληρα χρόνια. Τότε στεγαζόταν σε μια μονοκατοικία με υπερώο, ο δρόμος μπροστά ήταν χωματόδρομος. Ο Λομποτέσης πήγε στην Κωνσταντινούπολη πριν το 1900, δούλεψε σε κάποιο τυροπιτάδικο, πήρε τη συνταγή και έφερε την τυρόπιτα στην Αθήνα. Αν και ο αρχικός στόχος του φούρνου δεν ήταν να φτιάχνει τυρόπιτες αλλά να εξυπηρετεί τους κατοίκους της περιοχής, η οποία τότε, καθώς ήταν τα Ανάκτορα δίπλα, ήταν περιοχή στην οποία έμενε η ελίτ της περιοχής.

Εκεί έτρωγαν τις απίθανες τυρόπιτες ο Παλαμάς ,Σεφέρης, Ελύτης, αλλά και ο Λογοθετίδης. Το πικ ήρθε το το ‘60, όταν όσοι ήθελαν να γευτούν την κουρού του Άριστον έπρεπε να στηθούν 20 λεπτά στην ουρά που έφτανε μέχρι τη γωνία του τετραγώνου.

Σταδιακά, προστέθηκαν και άλλες συνταγές, πάντα σε πίτες με αποτέλεσμα σήμερα το Αριστον να φτιάχνει πάνω από 120 διαφορετικές πίτες, αλμυρές και γλυκές, με κολοκύθι, μανιτάρια, χόρτα, πράσα αλλά και μήλο και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φαντατεί, αξιοποιώντας συνταγές από όλη την Ελλάδα. Και πάντα, μα πάντα με χειροποίητο φύλλο-ζύμη.

Ο συνεχιστής της επιχείρησης, Θανάσης Παναγιωτόπουλος είχε δηλώσει στο Εθνός: «Ο παππούς σκαρφίστηκε την τυρόπιτα κουρού, ένα σνακ της εποχής, που στα τούρκικα σημαίνει στεγνή. Η τυρόπιτα δεν είχε αντίπαλο. Πολλοί προσπάθησαν να την αντιγράψουν, αλλά… ο παππούς την έκανε αληθινή λατρεία, ιστορία. Η συνταγή της είναι απλή. Ζύμη και πραγματικό τυρί φέτα και μυζήθρα. Αγνά υλικά…Τη δεκαετία του ’80, με την εισβολή του φαστ φουντ, έχασε τη δυναμική της κι έτσι μετά το 1995 για να γίνουμε πιο ελκυστικοί, προσθέσαμε 120 διαφορετικές χειροποίητες πίτες που παρασκευάζονται καθημερινά και δίνονται προς πώληση την ίδια ημέρα. Η τυρόπιτα κουρού, όμως, έχει σουξέ με φανατικούς που συρρέουν από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό».

Τρομερό κόλπο… που θα σας σώσει

Θαυματουργή είναι μία από τις χρήσεις που μπορεί να έχει ένα πιστολάκι μαλλιών, καθώς συμβάλλει στην οικονομικότερη λειτουργία των καλοριφέρ.

Καθώς ο υδράργυρος αρχίζει να πέφτει, η ιδέα ότι θα χρειαστεί σύντομα να ανοίξουμε τα καλοριφέρ μας, μάς γεμίζει τρόμο, τη στιγμή μάλιστα που οι τιμές των καυσίμων είναι ιδιαίτερα τσουχτερές.

Ευτυχώς, όμως, υπάρχουν ορισμένα κόλπα, τα οποία μπορούμε να επιστρατεύσουμε προκειμένου να βελτιστοποιήσουμε την απόδοση του συστήματος θέρμανσης του σπιτιού μας και να εξοικονομήσουμε κάποια χρήματα σε καύσιμα.

Κάτι που ίσως πολλοί δε γνωρίζουν είναι πως μπορούμε να εξοικονομήσουμε χρήματα χρησιμοποιώντας ένα… πιστολάκι μαλλιών.

Ειδικότερα, όπως αναφέρει σχετικό δημοσίευμα της βρετανικής «The Mirror», το πιστολάκι μαλλιών μπορεί να μας βοηθήσει να απομακρύνουμε εύκολα και γρήγορα τη σκόνη από τις πτυχές που υπάρχουν στο εσωτερικό του καλοριφέρ μας και έτσι να βελτιώσουμε την απόδοσή του.

Στο εν λόγω δημοσίευμα επισημαίνεται ότι οι καταναλωτές με αυτό τον τρόπο μπορούν να γλιτώσουν έως και 600 βρετανικές λίρες το χρόνο σε καύσιμα, ποσό που ανέρχεται περίπου στα 800 ευρώ το χρόνο, με βάση τα ελληνικά δεδομένα. Μάλιστα, σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Express», «ένα βρώμικο σύστημα θέρμανσης μπορεί να αυξήσει τους λογαριασμούς σας έως και κατά 25%».

Πώς θα καθαρίσετε το καλοριφέρ με το πιστολάκι μαλλιών

Είναι γνωστό πως η συσσώρευση σκόνης στο εσωτερικό των θερμαντικών σωμάτων παρεμποδίζει την ελεύθερη κυκλοφορία του ζεστού αέρα στο καλοριφέρ, με αποτέλεσμα να μειώνεται η απόδοσή του.

Ωστόσο, μπορείτε να αφαιρέσετε τη σκόνη αυτή, ακολουθώντας τα δύο απλά βήματα που αποκαλύπτει η «The Mirror» και αναγράφονται παρακάτω.

1. Κλείστε εντελώς το καλοριφέρ σας και στρώστε μία πετσέτα κάτω από αυτό, έτσι ώστε να μη διασκορπιστεί η σκόνη στο πάτωμα και να διευκολύνετε την καθαριότητα μετέπειτα.
2. Συνδέστε το πιστολάκι μαλλιών σας σε μία πρίζα που βρίσκεται κοντά στο καλοριφέρ σας και ενεργοποιήστε τη συσκευή επιλέγοντας την πιο δυνατή ένταση. Στη συνέχεια, στρέψτε το πιστολάκι ώστε να φυσάει κάθετα προς την κορυφή του θερμαντικού σώματος, για να «σπρώξετε» τη σκόνη από το εσωτερικό του καλοριφέρ προς το πάτωμα. Για ακόμα καλύτερα αποτελέσματα, μπορείτε εάν θέλετε να χρησιμοποιήσετε ένα μακρόστενο «φτερό» ξεσκονίσματος από μικροΐνες, προκειμένου να αφαιρέσετε οποιαδήποτε υπολείμματα σκόνης.

Για τα νέα δεδομένα και την εξέλιξη της θεραπείας του καρκίνου μίλησε ο Γιάννης Σπηλιώτης, διευθυντής Κλινικής Αντιμετώπισης Περιτοναϊκής Κακοήθειας και Χειρουργικής Ογκολογίας στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Κέντρο Θεσσαλονίκης και στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ραδιοφωνικό σταθμό Πρακτορείο Fm, με αφορμή την εισήγησή του για τον καρκίνο «Ποιος είσαι; Που ζεις; Πώς ζεις;» στο 2ο Διεθνές Συνέδριο Ιατρικής Πρωτοπορίας και Καινοτομίας AMLI 2018 (Athens Medical Leadership and Innovation Conference 2018), τόνισε ότι σε μια δεκαετία ο καρκίνος δεν θα απειλεί την ανθρώπινη ζωή και θα αντιμετωπίζεται ως μια μακροχρόνια ασθένεια.

Άλλωστε, όπως είπε από το 1970 μέχρι σήμερα έχει ανέβει ραγδαία το προσδόκιμο ζωής σε έναν ασθενή που νοσεί έως και 15 χρόνια.

Έως και 30% των καρκίνων οφείλεται σε κληρονομική προδιάθεση

Το πρώτο ερώτημα «Ποιος είσαι» ερμηνεύεται σύμφωνα με τον κ. Σπηλιώτη ως ένα ερώτημα σχετικά με το γενετικό υπόβαθρο. «Έχει αποδειχθεί ότι ένα 25-30% των καρκίνων οφείλονται σε μία κληρονομική προδιάθεση, που κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες μπορεί να εκφραστεί. Έχοντας από τις αρχές του 2000 αποκωδικοποιήσει το ανθρώπινο γονιδίωμα, μπορούμε πια να έχουμε προγνωστικούς παράγοντες, και να κάνουμε έγκαιρη πρόληψη παρεμβαίνοντας σε αυτά τα άτομα, για να μην αναπτύξουν κακοήθειες.

Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι η Αντζελίνα Τζολί με τη διπλή μαστεκτομή, πριν από μερικά χρόνια». Ωστόσο όπως αναφέρει ο χειρουργός υπάρχουν και κάποια σύνδρομα, που έχουν κληρονομική προδιάθεση και «αν κάποιος σε μία οικογένεια εμφανίσει πχ ένα μυελοειδές καρκίνωμα του θυρεοειδούς, τότε αφαιρείται ο θυρεοειδής από όλη την οικογένεια».

Το δεύτερο ερώτημα «Πού ζεις;» έχει να κάνει όπως λέει ο κ. Σπηλιώτης με τις περιβαλλοντικές συνθήκες, που σε κάποιες περιοχές ή υπό ορισμένες προϋποθέσεις, οι άνθρωποι αναπτύσσουν καρκίνο, για διάφορους λόγους.

Το ξύπνημα πριν τις έξι αυξάνει τις πιθανότητες καρκινογένεσης

Και το τρίτο ερώτημα «Πώς ζεις;» έχει να κάνει με τις συνήθειες της καθημερινότητας που επίσης μπορεί κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις να ενεργοποιήσουν μηχανισμούς καρκινογένεσης. Ένα παράδειγμα, όπως λέει στο Πρακτορείο Fm ο κ. Σπηλιώτης, είναι το πρωινό ξύπνημα πριν τις έξι, που έχει φανεί ότι μπορεί να αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου, «γιατί στις έξι και τέταρτο ο εγκέφαλος μας δίνει εντολή στα επινεφρίδια, να εκκρίνουν την κορτιζόλη, που είναι η ορμόνη του στρες.Όταν κάποιος ξυπνήσει πεντέμισι δεν έχει αυτόn τον προφυλακτικό παράγοντα, και το στρες, το οποιοδήποτε στρες, μπορεί να ενεργοποιήσει μηχανισμούς καρκινογένεσης, πχ συναισθηματικό στρες. Το διαζύγιο αυξάνει τον επιπολασμό του καρκίνου του μαστού. Ή η απόλυση σε έναν άνδρα αυξάνει τον επιπολασμό στον καρκίνο του πνεύμονα. Άλλο παράδειγμα είναι η βαφή των μαλλιών περισσότερο από 9 φορές το χρόνο, που αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης λευχαιμιών».

Δεν σημαίνει βέβαια ότι όποιος βάφει τα μαλλιά του περισσότερες από εννέα φορές το χρόνο ή κάποιος που χώρισε θα πάθει οπωσδήποτε καρκίνο, τονίζει ο γιατρός. «Αλλά, ο τρόπος ζωής, η άσκηση, η σωστή διατροφή, παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη. Χρειάζεται υγειονομική διαφώτιση στο επίπεδο του Λυκείου, για μία σειρά από πράγματα όπως το κάπνισμα, το να οδηγείς χωρίς κράνος μοτοσυκλέτα κλπ».

«Μη φοβηθείς και μην αργήσεις γλυκοχαράζει η νίκη»

Όσον αφορά το «γιατί σε εμένα», ένα ερώτημα που ταλανίζει τις ψυχές και το μυαλό πολλών ασθενών ο Γ. Σπηλιώτης λέει χαρακτηριστικά: «Το γιατί σε μένα το οποίο το έθεσε και μετάνιωσε την ίδια στιγμή ο Μακαριστός Χριστόδουλος, είναι γιατί όλοι μας έχουμε την ψευδαίσθηση της αθανασίας. Δημιουργηθήκαμε καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Ξεχάσαμε όμως ότι το καθ’ ομοίωση δεν είναι ενδεχόμενα της παρούσης στιγμής, αλλά κάπου στο μέλλον. Ο καρκίνος νικιέται, για να μην πω νικήθηκε.

Στα επόμενα δέκα χρόνια ο καρκίνος θα είναι μία χρόνια νόσος. Όπως ήταν παλιά η φυματίωση, όπως είναι τώρα ο σακχαρώδης διαβήτης. Θα ζεις 25-30 χρόνια και μπορεί να πεθαίνεις είτε από επιπλοκή του καρκίνου ή από κάποιο άλλο πρόβλημα». Έχουμε κατορθώσει και είμαστε σε μία λεωφόρο νίκης. Από το 1970 έως το 2010 «δώσαμε» 15 χρόνια επιπλέον ζωής, τονίζει ο διακεκριμένος χειρουργός, εξηγώντας ότι το ’70 ασθενείς πέθαιναν σε έξι μήνες ή ένα χρόνο, ενώ το 2010 αντίστοιχοι ασθενείς μπορεί να «κέρδισαν» 15 και 16 χρόνια. «Και αυτό που εγώ λέω για τον καρκίνο είναι: Μη φοβηθείς και μην αργήσεις γλυκοχαράζει η νίκη»….