«Eγώ δεν πιστεύω πως έχω μανιέρα. Πιστεύω πως κάποια εκφραστικά μου στοιχεία είναι πολύ έντονα. Όπως η φωνή μου».

Θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο έχει προκαλέσει ο θάνατος της Άννας Παναγιωτοπούλου, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 χρόνων. Η αγαπημένη ηθοποιός είχε αποσυρθεί τα τελευταία χρόνια από την τέχνη που τόσο αγαπούσε λόγω σοβαρών προβλημάτων που αντιμετώπιζε με την υγεία της. Ζώντας ήρεμες στιγμές ανάμεσα στο σπίτι της στο Λυκαβηττό και στο «ησυχαστήριο» το εξοχικό της στην Τήνο, το αγαπημένο της κυκλαδίτικο νησί.

«Η Ελλάδα είναι μια υπέροχη χώρα, και θλίβομαι για το κατάντημά της. Η σημερινή Αθήνα με απωθεί τόσο πολύ, που σε κάθε ευκαιρία φεύγω.

Ένα από τα λίγα στέκια που ακόμα βρίσκω γλυκό μέρος και πηγαίνω για φαγητό, και όπου οι άνθρωποι είναι συμπαθείς, είναι η «Αφροδίτη» στην Πλατεία Προσκόπων. Πέρυσι αποτραβήχτηκα στην αγαπημένη μου Τήνο. Ήμουν πανευτυχής δίπλα στη φύση και μακριά από την πόλη.

Είναι άλλωστε από τα λίγα μέρη που ακόμα δεν καταστρέψαμε. Αν και φοβάμαι ότι είναι θέμα χρόνου.», είχε πει με αφοπλιστική ειλικρίνεια σε συνέντευξη της στη LIFO.

Η Άννα Παναγιωτοπούλου απέφευγε να δίνει συνεντεύξεις, προτιμούσε να μιλά για το έργο της. Ωστόσο συγκεντρώσαμε κάποια αποσπάσματα από συνεντεύξεις και δηλώσεις της.

Για τους γονείς της

«Η σχέση που με έχει στεναχωρήσει ήταν αυτής της μητέρας μου και του πατέρα μου γιατί χώρισαν άσχημα. Η μάνα μου υπέφερε πάρα πολύ και αυτό το πράγμα με έκανε να φοβάμαι τις σχέσεις και να δεθώ» εξομολογήθηκε η Άννα Παναγιωτοπούλου και συνέχισε: «Κάποια στιγμή έφυγε ο πατέρας μου και πήγε στην Κρήτη. Χάθηκε. Παντρεύτηκε εκεί. Τον είδα όταν πήγα για τον γάμο ενός φίλου μου…», είχε δηλώσει σε συνέντευξη της στον Κώστα Τσουρό.

Για τον γιο της

«Όταν πήγαινε σχολείο έκανα τη «Μαντάμ Σουσού» στην τηλεόραση -τεράστια επιτυχία μου- και μου απαγόρευε να πηγαίνω να τον παίρνω από το σχολείο. Οι περισσότεροι συμμαθητές του δεν γνώριζαν ποια είναι η μαμά του.»

Ο ρόλος στη Μαντάμ Σουσού

«Αγαπημένος μου ρόλος στην τηλεόραση ήταν της Μαντάμ Σουσού μακράν. Εγώ την λάτρευα από το βιβλίο, είχα έρωτα και όταν μου την πρότεινα, είπα ‘Χριστέ μου σε ευχαριστώ’”.»

Τα ακριβοπληρωμένα επεισόδια της Ντόλτσε Βίτα

«Από την τηλεόραση τότε έβγαιναν πολλά χρήματα. Εγώ στο Ντόλτσε Βίτα έπαιρνα ένα εκατομμύριο το επεισόδιο. Ανεξάρτητα από την επιτυχία, αυτή ήταν η συμφωνία. Αυτό μου ήρθε εμένα, αυτό είπα. Δεν πίστευα ότι θα μου τα δώσουν κιόλας.»

Η τηλεόραση έχει γίνει κράτος εν κράτει

«Περνάει ιδεολογίες, περνάει απόψεις, έχει γίνει ένα μέσο ανεξέλεγκτο. Μ’ ενοχλεί πολύ αυτό. Με τους παλιούς μου συναδέλφους νιώθω στενή καλλιτεχνική συγγένεια. Όποτε έχει τύχει να παίξουμε πάλι μαζί, αποδεικνύεται πόσο ισχυροί και κοινοί είναι οι κώδικές μας. Απωθημένα με ρόλους δεν έχω.»

Ο χρόνος και τα σημάδια του

«Δεν με απασχολεί.Έτσι κι αλλιώς έχω μεγαλώσει… Φυσικό είναι. Εξαρτάται πώς το αντιμετωπίζεις. Σε μένα έχει παίξει τεράστιο ρόλο η Τήνος. Έχω πολλές φορές πει «Θεέ μου, σ΄ ευχαριστώ που μεγάλωσα και μπορώ να το κάνω αυτό τώρα»- γιατί νέα δεν θα μπορούσα και το ξέρω πολύ καλά. 

Από την άλλη, δεν μου λείπει κάτι από αυτά που έκανα όταν ήμουν νέα. Γιατί δεν είμαι πια νέα. Δεν λέω «αχ, γιατί δεν ερωτεύομαι τώρα…». Αφού δεν με απασχολεί αυτό, δεν με νοιάζει κιόλας. Με στενοχωρεί μόνο που μειώνονται τα χρόνια που έχω μπροστά μου.

Σκέφτομαι πόσα χρόνια ακόμα θα ζω, πόσα χρόνια θα μπορώ να δουλεύω με όποιον τρόπο δουλεύω, πόσων χρονών θα είναι η εγγόνα μου όταν φύγω εγώ από τη ζωή…- τέτοια».

Η σχέση της με τον Αλέξανδρο Ρήγα και η παρεξήγηση

«Η σχέση μου με τον Αλέξανδρο Ρήγα είναι πλέον μια χαρά. Είναι και ο Αλέξανδρος τρεις λαλούν και δυο χορεύουν, είμαι και εγώ τρεις λαλούν και δυο χορεύουν. Δεν είναι κανείς μας κακός. Δεν έχω καμία πικρία για αυτή την ιστορία. Έγινε κάτι με έναν από τους παραγωγούς γιατί εγώ βγήκα στην σκηνή κρατώντας ένα χαρτί.

Πάντα το κάνω αυτό και μου είπε ότι για να ανεβάσει την παράσταση θα πρέπει να του δώσω τόσα λεφτά γιατί δεν ήξερα τα λόγια μου. Τσαντίστηκα και σηκώθηκα και έφυγα. Εκεί τσαντίστηκα με τον Ρήγα γιατί πήρε την Διαβάτη και «ανέβασε» την παράσταση».

Ο Θάνασης Ευθυμιάδης

«Μεταξύ μας δεν ήταν η καλύτερη σχέση. Ήταν λίγο καβαλημένος ο Θανάσης. Ήταν ωραιοπαθής, είναι ωραιοπαθής. Ο Ευθυμιάδης είχε ένα μέσο που μπήκε στη σειρά, δεν χρειάζεται να το πω τώρα. Κάποιος τον έσπρωχνε, ήταν σίγουρο αυτό. Μέσα από αυτό είχε και μία έπαρση.»

Η Μίνα Αδαμάκη

«Στις Τρεις Χάριτες κάναμε ό,τι μας κατέβαινε στο κεφάλι. Η Μίνα Αδαμάκη ήθελε να κάνει την πιο μικρή πάντα. Εν τω μεταξύ, είναι πιο μεγάλη από όλες μας. “Εγώ θα κάνω την πιο μικρή”. “Ναι Μίνα μου, εσύ θα κάνεις την πιο μικρή”».

Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου

«Τσακώνομαι πάρα πολύ με τη Μίρκα όσες φορές τη βλέπω γιατί δεν σταματάει να τρώει και με ενοχλεί πάρα πολύ αυτό. Είναι πάρα πολύ όμορφή και της λέω “Μωρή είναι δυνατόν να είσαι όμορφη από εδώ και πάνω; Κάτσε λίγο χαλάρωσε»».

Για τον Λάκη Λαζόπουλο ήταν επίσης αποκαλυπτική η Αννα Παναγιωτοπούλου

«Ποτέ δεν είχαμε καλή σχέση με τον Λάκη. Είναι άλλης νοοτροπίας άνθρωπος και πάρα πολύ πονηρός. Τον έδειρα, τον χαστούκισα. Ήρθε μια μέρα και μου είπε «Είμαι πολύ στεναχωρημένος γιατί μου είπαν δημοσιογράφοι ότι μοιραζόσαστε με τον Λειβαδά τα λεφτά και γι’ αυτό δεν μου δίνετε παραπάνω λεφτά». Του έριξα δύο χαστούκια μπροστά στον κόσμου. Ούτε ντροπή, ούτε διάκριση», είχε πει στην τελευταία συνέντευξη που είχε δώσει στον Γιώργο Λιάγκα.

Η είδηση του θανάτου της Άννας Παναγιωτοπούλου σκόρπισε θλίψη στον καλλιτεχνικό και όχι μόνο κόσμο.

Η αγαπημένη ηθοποιός άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 76 ετών και την δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή ο Σταμάτης Κραουνάκης το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου, μέσα από τα social media.

Πριν από λίγη ώρα, η Μαρία Καβογιάννη έκανε μια συγκινιτική ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram για να αποχαιρετήσει με αυτόν τον τρόπο την Άννα Παναγιωτοπούλου.

Οι δυο γυναίκες είχαν συνεργαστεί στην επιτυχημένη σειρά του Mega “Ντόλτσε Βίτα”.

Δείτε επίσης! Άννα Παναγιωτοπούλου: “Ραγίζει” καρδιές η ανάρτηση του Θανάση Ευθυμιάδη για τον θάνατό της

Έτσι λοιπόν, η Μαρία Καβογιάννη δημοσίευσε μια κοινή φωτογραφία με την Άννα Παναγιωτοπούλου από την κωμική σειρά.

«Άννα μου..δεν είναι τυχαίο ότι έφυγες την ημέρα της Ανάστασης γιατί αναστηθήκαμε όλοι μέσα από τους ρόλους σου, το ταλέντο σου και την γενναιοδωρία σου. Δεν θα ξεχάσω πόσο με στήριξες. Σε ευχαριστώ πολύ για όλα…», έγραψε η Μαρία Καβογιάννη.

Δείτε παρακάτω το “αντίο” της “Ασπασίας” στη “Χριστίνα”:

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Maria Kavogianni (@maria_kavogianni_official)

Απίστευτο περιστατικό στην Κέρκυρα το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου (04/05/2024) κατά τη διάρκεια του εθίμου των Μπότιδων στο νησί του Ιονίου.

Σύμφωνα με το corfunews στις 11:00 ακριβώς στελέχη του Δήμου στην Κέρκυρα παρουσία των Αντιδημαρχών Σπ. Χαλικιόπουλου και Ν. Βραδή έριξαν τον μπότη χωρίς να φανταστούν ότι κάποια γυναίκα περνούσε εκείνη την ώρα από το πεζοδρόμιο.

Δείτε το βίντεο:

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στους πιο αδύναμους συμπολίτες μας στο μήνυμά του για το Πάσχα.

Όπως τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο μήνυμά του για το Πάσχα «η σκέψη μας, όμως, πρέπει να τρέχει πρωτίστως στους πιο αδύναμους συμπολίτες μας, αυτούς που περισσότερο παρά ποτέ αυτές τις μέρες χρειάζονται τη στήριξή μας, αλλά και σε όλες και σε όλους τους ενστόλους μας, αυτούς που νύχτα μέρα, και αυτές τις Άγιες μέρες, αγωνίζονται προκειμένου όλες και όλοι να είμαστε ασφαλείς».

Αναλυτικά το μήνυμα του πρωθυπουργού: Καθώς η Μεγάλη Εβδομάδα προσεγγίζει το τέλος της, η προσδοκία της Ανάστασης μας γεμίζει όλους ελπίδα, δύναμη και αισιοδοξία. Η παράδοση επιβάλλει αυτές τις Άγιες μέρες του Πάσχα να τις περνάμε μαζί με τους αγαπημένους μας.

Η σκέψη μας, όμως, πρέπει να τρέχει πρωτίστως στους πιο αδύναμους συμπολίτες μας, αυτούς που περισσότερο παρά ποτέ αυτές τις μέρες χρειάζονται τη στήριξή μας, αλλά και σε όλες και σε όλους τους ενστόλους μας, αυτούς που νύχτα μέρα, και αυτές τις Άγιες μέρες, αγωνίζονται προκειμένου όλες και όλοι να είμαστε ασφαλείς.

Εδώ, από τη Μεγαλόχαρη της Τήνου, αυτό το τόσο σημαντικό νησί για την Ορθοδοξία μας, θέλω να ευχηθώ σε κάθε Ελληνίδα, σε κάθε Έλληνα, όπου και αν αυτοί βρίσκονται, καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα. Χρόνια πολλά».

Δείτε το βίντεο:

Το «αντίο» του Θανάση Ευθυμιάδη στην Άννα Παναγιωτοπούλου

Απέραντη θλίψη έχει προκαλέσει ο θάνατος της Άννας Παναγιωτοπούλου, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών.

Η είδηση έγινε γνωστή από τον συνθέτη Σταμάτη Κραουνάκη, ο οποίος με ένα λιτό μήνυμα έγραψε «Έφυγε η Άννα».

Πολλοί καλλιτέχνες και συνεργάτες της ηθοποιού την αποχαιρετούν με μηνύματα στα κοινωνικά δίκτυα. Μια από τις αναρτήσεις που συγκίνησαν ήταν εκείνη του Θανάση Ευθυμιάδη, ο οποίος πρωταγωνιστούσε μαζί της στην αγαπημένη σειρά «Ντόλτσε Βίτα».

«Ακριβώς 29 χρόνια πριν, τον Μάιο τού 1995, είχαμε κάνει το πρώτο μας γύρισμα για το Ντόλτσε Βίτα… Σ ευχαριστώ από καρδιάς. Καλό σου ταξίδι…», έγραψε ο Θανάσης Ευθυμιάδης στην ανάρτησή του.

Δείτε την ανάρτηση του:

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Thanasis Efthymiadis (@thanasis_efthymiadis)

Ανείπωτη θλίψη προκαλεί στον καλλιτεχνικό και θεατρικό κόσμο η είδηση πως η Άννα Παναγιωτοπούλου έφυγε από τη ζωή.

Ο Σταμάτης Κραουνάκης γνωστοποίησε την απώλεια της αγαπημένης ηθοποιού με μια λιτή ανάρτηση στο Facebook.

«Έφυγε η Άννα» έγραψε o μουσικοσυνθέτης, ενώ ανέβασε και ένα βίντεο με την ηθοποιό από παλιότερη συναυλία στο Ηρώδειο.

Το TLIFE επικοινώνησε με τον Θανάση Ευθυμιάδη, ο οποίος δυστυχώς δεν είχε ενημερωθεί για την απώλεια της Άννας Παναγιωτοπούλου.

«Καλό της ταξίδι» αρκέστηκε να πει συντετριμμένος ο ηθοποιός και συγγραφέας στο TLIFE, μη μπορώντας να πιστέψει ότι έφυγε από τη ζωή η «Χριστίνα» του.

Ο Θανάσης Ευθυμιάδης και η Άννα Παναγιωτοπούλου συνεργάστηκαν με επιτυχία στη δημοφιλή σειρά του Mega «Ντόλτσε Βίτα», η οποία αποτελεί ένα από τα πιο πετυχημένα σήριαλ της ελληνικής τηλεόρασης.

Η Καίτη Γαρμπή και ο Διονύσης Σχοινάς αποτελούν ένα από τα ζευγάρια της showbiz που αποδεικνύουν πως όσα χρόνια και να περάσουν, ο έρωτας μένει αναλλοίωτος στον χρόνο!

Ανήμερα του Μεγάλου Σαββάτου, οι δύο τραγουδιστές έχουν επέτειο και γιορτάζουν 27 ολόκληρα χρόνια γάμου. Η Καίτη Γαρμπή έκανε μια τρυφερή ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram με αφορμή αυτή τη σημαντική ημέρα για τη ζωή του ζευγαριού.

«Πρώτη φορά στα 27 χρόνια που είμαστε παντρεμένοι συνέπεσε η επέτειος του γάμου μας με την Ανάσταση! Διπλή γιορτή, διπλή χαρά, διπλή συγκίνηση! Είμαι γεμάτη ευγνωμοσύνη! Διονύση μου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να μας χαρίζει ο Θεός υγεία και να μας αξιώσει να γιορτάσουμε και 37 και 47 και 57 χρόνια μαζί! Καλή Ανάσταση! Καλό Πάσχα», έγραψε η Καίτη Γαρμπή για τον Διονύση Σχοινά.

Δείτε την ανάρτηση:

Πέθανε η ηθοποιός Άννα Παναγιωτοπούλου σε ηλικία 76 ετών

Η ηθοποιός αντιμετώπιζε προβλήματα με την υγεία της – O Σταμάτης Κραουνάκης την αποχαιρέτησε με μια ανάρτηση το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου στο Facebook

H Άννα Παναγιωτοπούλου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών. Τα τελευταία χρόνια, η ηθοποιός είχε Αλτσχάιμερ που οδήγησε σταδιακά στον θάνατο της.

Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι μη θεραπεύσιμη και θανατηφόρα αποτελώντας την αιτία του 60% με 70% των περιπτώσεων άνοιας.

Ο Σταμάτης Κραουνάκης την αποχαιρέτησε με μια ανάρτηση το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου στο Facebook.

«Έφυγε η Άννα» έγραψε και επισύναψε ένα βίντεο από παράσταση της ηθοποιού στο Ηρώδειο, από το 2008.




Ο Σταμάτης Κραουνάκης την αποχαιρέτησε με μια ανάρτηση το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου στο Facebook.

«Έφυγε η Άννα» έγραψε και επισύναψε ένα βίντεο από παράσταση της ηθοποιού στο Ηρώδειο, από το 2008.

Η Άννα Παναγιωτοπούλου

Η Άννα Παναγιωτοπούλου συμμετείχε στις τηλεοπτικές σειρές «Οι τρεις Χάριτες» (στο πλευρό των Μίνας Αδαμάκη, Νένας Μεντή, Άννας Κυριακού) και «Ντόλτσε Βίτα» (μαζί με τους Κατιάνα Μπαλανίκα, Μαρία Καβογιάννη, Μαρία Φωκά, Θανάση Ευθυμιάδη, Κατερίνα Ζιώγου, Παύλο Ορκόπουλο, Γαλήνη Τσεβά κ.ά.), που θεωρούνται «κλασικές επιτυχίες».

Γεννημένη στην Κυψέλη, στις 30 Ιουλίου 1947, από τα παιδικά της χρόνια ήθελε να γίνει ηθοποιός. Μεγάλωσε σε μεγαλοαστικό περιβάλλον, το οποίο δεν είχε καμία σχέση με το θέατρο, ενώ και οι γονείς της δεν ήθελαν να ασχοληθεί με κάτι τέτοιο. Όταν την έστειλαν στην Ελβετία για σπουδές, γύρισε κρυφά και έδωσε εξετάσεις στο Εθνικό. Εκεί πρωτοσυνάντησε και τον Σταμάτη Φασουλή, με τον οποίο ήταν στην ίδια τάξη.

Η μεγάλη της αγάπη όμως ήταν το θέατρο. Μαζί με τον Σταμάτη Φασουλή υπήρξαν βασικά μέλη στο Ελεύθερο Θέατρο -σχεδόν από τις απαρχές του- και πρωταγωνίστησαν στην πρώτη του μεγάλη επιτυχία «Και συ χτενίζεσαι». Ανέβαζαν παραστάσεις ποικίλου ρεπερτορίου, από Μπρεχτ μέχρι Χουρμούζη. Μόνιμη «στέγη» απέκτησαν όταν πήγαν στο Άλσος Παγκρατίου.

Παράλληλα, μέχρι τότε, οι συμμετέχοντες στον θίασο ασχολούνταν και με άλλες δουλειές για βιοπορισμό. Το 1980, το Ελεύθερο Θέατρο σταμάτησε και ιδρύθηκε η Ελεύθερη Σκηνή, από την Άννα Παναγιωτοπούλου και τον Σταμάτη Φασουλή, που επρόκειτο ουσιαστικά για μια μετονομασία του Ελεύθερου Θεάτρου. Η Άννα Παναγιωτοπούλου συνέχισε με επιθεωρήσεις, στις οποίες έπαιζε αλλά έγραφε και το σενάριο.

Την τηλεοπτική σεζόν 2003-2004, συμπαρουσίαζε μαζί με τον Φώτη Σεργουλόπουλο, τον Χρήστο Ευθυμίου, τον Μένιο Σακελλαρόπουλο, τον Κλέονα Γρηγοριάδη και την Ματθίλδη Μαγγίρα, το τηλεπαιχνίδι «Το show των εκατομμυρίων», το οποίο έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2003 από το MEGA.

Ευρέως γνωστή έγινε μέσω της συμμετοχής της σε τηλεοπτικές σειρές, αρχικά στην κρατική και στη συνέχεια στην ιδιωτική τηλεόραση. Σταθμός της τηλεοπτικής της καριέρας, θεωρείται η ενσάρκωση της «Μαντάμ Σουσού» στην ομότιτλη διασκευή του μυθιστορήματος του Δημήτρη Ψαθά τη σεζόν 1986-87 (μαζί με τους Θανάση Παπαγεωργίου, Άγγελο Αντωνόπουλο, Νατάσα Ασίκη κ.ά.).

Κάποιες από τις ταινίες που έχει λάβει μέρος είναι οι: «Safe Sex», «Αυστηρώς κατάλληλο», «Μια φορά και ένα… μωρό», «Το κλάμα βγήκε απ’ τον Παράδεισο» κι άλλες. Η Άννα Παναγιωτοπούλου κατάφερνε μέσα από τον κάθε ρόλο που της δίνονταν να κεντρίζει το ενδιαφέρον και να αποσπά τις καλύτερες κριτικές.

Η αγαπημένη ηθοποιός δεν ήθελε να απασχολεί τα ΜΜΕ με την προσωπική της ζωή, έτσι λίγα πράγματα είναι γνωστά για εκείνη. Το 1972 ανέβηκε τα σκαλιά της εκκλησίας και ένα χρόνο μετά, απέκτησε μαζί με τον σύζυγό της έναν γιο, τον Δημήτρη, ο οποίος πάντα αποτελούσε την αδυναμία της μαζί με το εγγόνι που της είχε χαρίσει.

Από τη στιγμή που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήθελα να γίνω ηθοποιός. Το γιατί δεν είμαι σε θέση να το ξέρω. Μεγάλωσα σε μεγαλοαστικό περιβάλλον, το οποίο δεν είχε καμία σχέση με το θέατρο.

Με είχαν πάει μερικές φορές να δω παιδικές παραστάσεις, άλλες τόσες στο Εθνικό, αλλά όταν είδαν που οδηγείτο το πράμα μού το απαγόρεψαν τελείως. Σε μία παράσταση παραλίγο να πέσω από το θεωρείο του Εθνικού, παρακολουθώντας τον Φιλάργυρο με τον Νέζερ. Τόσο με είχε συνεπάρει!

• Ήμουν ακόμη μαθήτρια γυμνασίου όταν πήγα στον Κατράκη και του ζήτησα να παρακολουθήσω ως ακροάτρια τα μαθήματά του και να μου πει τη γνώμη του για το αν κάνω για ηθοποιός. Μετά από λίγο καιρό, αφού αποφάσισε να διακόψει τα μαθήματα δηλώνοντας ότι κανένας δεν ήταν ικανός να προχωρήσει στο επάγγελμα, μ’ έπιασε και μου είπε: «Αν γίνεις ηθοποιός, θα χάσεις πάρα πολλά πράγματα. Αν δε γίνεις, θα χάσει το θέατρο.» Δεν ξέρω αν θα έχανε το θέατρο, αλλά έκανε λάθος ως προς το πρώτο σκέλος. Κέρδισα πάρα πολλά. Και δεν πέρασα καθόλου δύσκολα.

• Η μητέρα μου ούτε ήθελε ν’ ακούσει για δραματική σχολή. Οι γονείς μου ήταν πάρα πολύ της μόρφωσης. Εγώ, από την άλλη, ήμουν απολύτως σίγουρη ότι ήταν το μόνο επάγγελμα για το οποίο ήμουν ικανή. Δεν με ενδιέφερε καθόλου να πάω πανεπιστήμιο. Όταν με έστειλαν με το ζόρι στην Ελβετία, γύρισα κρυφά και έδωσα εξετάσεις στο Εθνικό. Εκεί πρωτοσυνάντησα και τον Σταμάτη Φασουλή, με τον οποίο ήμασταν στην ίδια τάξη.

Ήμουν ακόμη μαθήτρια γυμνασίου όταν πήγα στον Κατράκη και του ζήτησα να παρακολουθήσω ως ακροάτρια τα μαθήματά του και να μου πει τη γνώμη του για το αν κάνω για ηθοποιός: «Αν γίνεις ηθοποιός, θα χάσεις πάρα πολλά πράγματα. Αν δε γίνεις, θα χάσει το θέατρο.» Δεν ξέρω αν θα έχανε το θέατρο, αλλά έκανε λάθος ως προς το πρώτο σκέλος. Κέρδισα πάρα πολλά. Και δεν πέρασα καθόλου δύσκολα.

• Ιδρύσαμε το «Ελεύθερο Θέατρο» αρχές του ’70. Η Ελλάδα ήταν σε μια άλλη πολιτική κατάσταση, και το «Ελεύθερο Θέατρο» ήταν κατά βάση πολιτικοποιημένο. Το ιδρύσαμε με την απόλυτη πεποίθηση ότι το θέατρο ανήκει στους ηθοποιούς και σε κανέναν άλλο. Είχαμε πολύ έντονο το όραμα της συλλογικότητας: δεν υπήρχε σκηνοθέτης, δεν υπήρχε συγγραφέας, δεν υπήρχε παραγωγός. Τα πρώτα χρόνια δεν υπήρχε καν βασική ομάδα, πέρασαν δεκάδες άνθρωποι.

Κάτι που συνειδητοποιήσαμε πολύ γρήγορα ήταν –πέρα από το ιδεολογικό μέρος– ότι το θέατρο είναι μια δουλειά συνόλου, ότι, από τον πρωταγωνιστή μέχρι τον τελευταίο τεχνικό, όλοι έχουν μεγάλο μέρος της ευθύνης για ό,τι συμβαίνει πάνω στη σκηνή. Αυτό έκανε τη μεγάλη διαφορά με το παλιό θέατρο, όπου ο πρωταγωνιστής ήταν ο άρχων – και συνήθως του τρόμου ο άρχων! Αυτό σε ένα βαθμό το αλλάξαμε εμείς στο ελληνικό θέατρο.

• Θεωρώ ότι το θέατρο εκεί το σπούδασα. Δουλεύοντας σκληρά, ψάχνοντας σε βάθος, μελετώντας, υπηρετώντας από κοινού ένα όραμα. Ανεβάσαμε τα πάντα, από Μπρεχτ μέχρι Χουρμούζη. Θέμα πληρωμής δεν υπήρχε. Βάζαμε από την τσέπη μας δουλεύοντας σε μπαρ, σε οικοδομές, παντού. Μόνιμη «στέγη» αποκτήσαμε μόνο όταν πήγαμε στο Άλσος Παγκρατίου. Όταν το ’73, μεσούσης της δικτατορίας ανεβάσαμε το «Κι εσύ χτενίζεσαι» με μεγάλη επιτυχία, κολλήσαμε στην επιθεώρηση.

Τη στιγμή που την ανακαλύπταμε, βρισκόταν σε φάση πτώσης. Ένα καθαρά ελληνικό είδος με μεγάλο ενδιαφέρον, τόσο πολιτικό όσο και υποκριτικό. Ένα είδος πάρα πολύ αυτοσχεδιαστικό, βασισμένο στον ηθοποιό περισσότερο και λιγότερο στον συγγραφέα. Καθώς εμείς είχαμε άλλη αφετηρία από τους παλιούς επιθεωρησιακούς ηθοποιούς –που ήταν συχνά αυτοδίδακτοι–, δώσαμε έμφαση στα κείμενα. Έτσι άρχισα και να γράφω, αλλά ως ηθοποιός.

• Το ’80, όταν μετονομαστήκαμε σε «Ελεύθερη Σκηνή», είχαμε σχετικά μεγαλώσει. Υπήρχε πια παραγωγός και είχαμε χωρίσει τις αρμοδιότητες. Έγινε κατανομή ρόλων γιατί δεν γινόταν πια να γράφουμε όλοι μαζί – έτσι κι αλλιώς, ποτέ δεν έγραφαν όλοι. Εγώ έγραφα συνήθως με τη Μαριανίνα Κριεζή. Ο Σταμάτης επίσης έγραφε, μετά προστέθηκε κι ο Λαζόπουλος. Το ’85 έκλεισε οριστικά ο κύκλος και, σαν γάμο που δεν υπάρχει πια έρωτας, το διαλύσαμε.

• Αυτό που με ανησύχησε όταν άρχισα να παίζω τη Μαντάμ Σουσού, ήταν ότι θα με αναγνώριζαν στο δρόμο. Αυτό δεν συνέβη, παρ’ όλη την τεράστια επιτυχία, γιατί ήμουν τελείως διαφορετική στη ζωή μου. Μόνο από τη φωνή μου μπορούσαν να με αναγνωρίσουν. Η χροιά της φωνής μου είναι δραματική. Η εκφορά είναι που την κάνει κωμική, καθώς τη χρησιμοποιώ ανάλογα στην κωμωδία.

• Οι Τρεις Χάριτες ήταν επίσης ομαδική δουλειά. Με είχαν ρωτήσει αν θα ήθελα ο τίτλος να είναι «Η Άννα και οι Αδελφές της», και είχα αρνηθεί. Έχω πάρα πολύ ανεπτυγμένη την αίσθηση της συλλογικότητας. Μ’ αρέσει και το θεωρώ σωστότερο.

Πολύς κόσμος πάει προς το θέατρο για άλλους λόγους από το ίδιο το θέατρο. Τα περισσότερα νέα παιδιά που έρχονται να μου ζητήσουν τη γνώμη μου αν πρέπει να γίνουν ηθοποιοί, τα αποθαρρύνω. Τη μοναδική φορά που είδα ταλέντο, είπα: «Όχι μόνο θα δώσεις εξετάσεις αλλά, επειδή δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στις επιτροπές, θα βάλω μέσο για σένα!»

• Η αναγνωρισιμότητα με τρελαίνει. Μ’ αρέσει που αρέσω στον κόσμο, αυτή είναι η δουλειά μου, αλλά συγχρόνως με κάνει και ντρέπομαι. Η τηλεόραση δεν φτιάχνει σταρ, φτιάχνει συγγενείς. Ένα παιδάκι με ρώτησε κάποτε «με ξέρεις;» «Όχι» του απάντησα. «Τότε γιατί σε ξέρω εγώ;» Μπαίνουμε στα σπίτια απρόσκλητοι.

• Η τηλεόραση έχει γίνει κράτος εν κράτει. Περνάει ιδεολογίες, περνάει απόψεις, έχει γίνει ένα μέσο ανεξέλεγκτο. Μ’ ενοχλεί πολύ αυτό. Με τους παλιούς μου συναδέλφους νιώθω στενή καλλιτεχνική συγγένεια. Όποτε έχει τύχει να παίξουμε πάλι μαζί, αποδεικνύεται πόσο ισχυροί και κοινοί είναι οι κώδικές μας. Απωθημένα με ρόλους δεν έχω.

• Διασκευάζοντας τη Θεία από το Σικάγο, προσπάθησα να μην πειράξω καθόλου τον Σακελλάριο, αλλά αντιθέτως να σχολιάσω την εποχή με τη συνδρομή των τραγουδιών της εποχής. Το γεγονός ότι ο Σακελάριος προσπαθεί –το ’57– να ψελλίσει τον κίνδυνο του φιλοαμερικανισμού κι αυτού του τύπου της προόδου, πού να τολμούσε άλλωστε, μου φάνηκε πάρα πολύ ενδιαφέρον, τώρα που το θέμα της παγκοσμιοποίησης έχει φτάσει σε σημεία παράκρουσης. Ήθελα να το θυμηθούμε και να το σχολιάσουμε με βάση το σήμερα. Η παράσταση είναι αυτό που είχα ονειρευτεί. Έτυχε όλοι οι συντελεστές να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό!

• Η Ελλάδα είναι μια υπέροχη χώρα, και θλίβομαι για το κατάντημά της. Η σημερινή Αθήνα με απωθεί τόσο πολύ, που σε κάθε ευκαιρία φεύγω. Ένα από τα λίγα στέκια που ακόμα βρίσκω γλυκό μέρος και πηγαίνω για φαγητό, και όπου οι άνθρωποι είναι συμπαθείς, είναι η «Αφροδίτη» στην Πλατεία Προσκόπων. Πέρυσι αποτραβήχτηκα στην αγαπημένη μου Τήνο. Ήμουν πανευτυχής δίπλα στη φύση και μακριά από την πόλη. Είναι άλλωστε από τα λίγα μέρη που ακόμα δεν καταστρέψαμε. Αν και φοβάμαι ότι είναι θέμα χρόνου.

• Πολύς κόσμος πάει προς το θέατρο για άλλους λόγους από το ίδιο το θέατρο. Τα περισσότερα νέα παιδιά που έρχονται να μου ζητήσουν τη γνώμη μου αν πρέπει να γίνουν ηθοποιοί, τα αποθαρρύνω. Τη μοναδική φορά που είδα ταλέντο, είπα: «Όχι μόνο θα δώσεις εξετάσεις αλλά, επειδή δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στις επιτροπές, θα βάλω μέσο για σένα!»

• Δεν πεινάς πολύ στο θέατρο. Αν δεις ότι δεν κάνεις, φεύγεις.

Πηγή: lifo.gr