Οι λίμνες Ζερέλια ή Ζηρέλια είναι δύο λίμνες κυκλικού σχήματος, που βρίσκονται 4 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης του Αλμυρού και 2,5 χλμ από το Δ.Δ. Ευξεινούπολης, σε υψόμετρο 130 μέτρων από τη θάλασσα, στους βόρειους πρόποδες της Όθρυος. Ανατολικά της μεγάλης λίμνης υπάρχει μικρός γήλοφος (μαγούλα).
Εκεί έχει εντοπιστεί προϊστορικός οικισμός ο οποίος κατοικήθηκε για πρώτη φορά κατά τις αρχές της της Μέσης Νεολιθικής (5.800-5.300 πΧ.) και συνέχισε να κατοικείται κατά την Εποχή του Χαλκού και τα ιστορικά χρόνια.

Η ιδιαιτερότητα των λιμνών αυτών οφείλεται στη μετεωριτική τους προέλευση (λίμνες μάαρ, οι μόνες αυτού του τύπου που απαντώνται στην Ελλάδα) και στο αρχαιολογικό ενδιαφέρον του χώρου.
Γεωλογικά στοιχεία
Η απόσταση μεταξύ των δύο λιμνών είναι περίπου 250 μ. Η μεγαλύτερη λίμνη έχει διάμετρο 250 μ. και βάθος περίπου 8 μ., ενώ η μικρότερη έχει διάμετρο 150 μ. και βάθος περίπου 6 μ. Ο πυθμένας τους έχει σχήμα πιάτου.
Πανίδα
Όι λίμνες αποτελούν υδροβιότοπο όπου συχνάζουν λευκοί πελαργοί και διάφορα είδη υδρόβιων πτηνών και πουλιων που ζουν κοντά στο νερό (παρυδάτια), όπως φαλαρίδες, νερόκοτες, νανοβουτηχτάρια, πρασινοκέφαλες πάπιες, κιρκίρια, σταχτοτσικνιάδες, λευκοτσικνιάδες, πορφυροτσικνιάδες, μικροτσικνιάδες, και νανοπουλάδες. Μέσα στις καλαμιές ζούν διάφορα μικρα πουλιά, όπως κιστικόλες, ψευταηδόνια, τσιχλοποταμίδες και καλαμοποταμίδες.

Προέλευση
Πρόκειται για δίδυμους κρατήρες που δημιουργήθηκαν από σύγκρουση μετεωρίτη με τη Γη. Η πρόσκρουση έλαβε χώρα κατά την εποχή του Ολόκαινου, πριν από 12.500 με 8.000 χρόνια, και το πιθανό μέγεθος των θραυσμάτων που προσέκρουσαν εκτιμάται ότι κυμαίνεται από 10 έως 30μ.. Το φαινόμενο αυτό είναι μοναδικό στην Ελλάδα. Σε ολόκληρη την Ευρώπη οι αντίστοιχες περιπτώσεις-θέσεις δεν ξεπερνούν τις 40 και σε ολόκληρο τον πλανήτη τις 178.
Οι λίμνες αρχικά θεωρούνταν πως είναι καρστικές δολίνες ή πως έχουν ηφαιστειογενή προέλευση. Όμως, τον Δεκέμβριο του 2010, οι ερευνητές Ευάγγελος Λάγιος και Dietrich Volker J. βρήκαν εκεί μερικώς τετηγμένο ζιρκόνιο, για την τήξη του οποίου απαιτούνται θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 1.400 – 1.800 °C. Επειδή όμως τόσο υψηλές θερμοκρασίες δεν απαντώνται σε διαδικασίες μαγματισμού ή σε φαινόμενα μεταμόρφωσης στον γήινο φλοιό και τον ανώτερο μανδύα, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα πως πρόκειται για κρατήρες που δημιουργήθηκαν από πρόσκρουση μετεωρίτη.

Αρχαιολογικά στοιχεία
Ο γήλοφος Μαγούλα Ζερέλια έχει ανασκαφεί στις αρχές του 20ού αιώνα από τον Ολλανδό C. W. Vollgraff, ο οπoίος μάταια αναζήτησε εκεί τον ναό της Ιτωνίδος Αθηνάς. Λίγο αργότερα οι Βρεταννοί αρχαιολόγοι A. J. B. Wace και M. S. Thompson ανέσκαψαν συστηματικά την τοποθεσία και χρονολόγησαν τον οικισμό (αναγνωρίστηκαν οκτώ αρχαιολογικά στρώματα), βρίσκοντας ίχνη κατοίκησης μέχρι τον 4ο αι. μ.Χ.
Το 1992, η Ολλανδική Αρχαιολογική Σχολή υπό τον καθηγητή Η. Reinder Reinders, διεξήγαγε επιφανειακή έρευνα κατά την οποία εντοπίστηκαν κεραμικά θραύσματα της εποχής του Χαλκού, καθώς και λίγα βυζαντινά του 12ου αι. μ.Χ. Τελικά, η έρευνα αυτή επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα των Wace, Thompson και Volgraff.
Το 2005, ξεκίνησε συστηματική έρευνα, από το Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και τη ΙΓ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Κατά τον πρώτο χρόνο της έρευνας αυτής, βρέθηκαν ίχνη από πασσαλότρυπες και πήλινο δάπεδο, στοιχεία που συνηγορούν στην ύπαρξη πασσαλόπηκτης οικίας της πρώιμης Εποχής του Χαλκού. Στη συνέχεια, βρέθηκε πως μεγάλο μέρος του όγκου του γήλοφου σχηματίστηκε από την έντονη οικιστική δραστηριότητα της Εποχής του Χαλκού, με συνεχή επισκευή και ανακατασκευή κτισμάτων από πηλό και ξύλινους πασσάλους.

Επίσης εντοπίστηκε λάκκος με ευρήματα όλων των περιόδων, με νεότερο από αυτά ένα αργυρό νόμισμα των Φωκέων, των αρχών του 5ου αι. π.Χ. Γενικά, τα ευρήματα από τα Ζερέλια αποτελούνται από θραύσματα αγγείων, πήλινα σφονδύλια (αγνύθες), αιχμές βελών και εργαλεία από πυριτόλιθο. Η γενική εικόνα για τον οικισμό δείχνει καλά οργανωμένη αγροτική κοινότητα που εκμεταλλευόταν άριστα τους διαθέσιμους φυσικούς πόρους.
Σύμφωνα με παλαιά ιστορία που ανέφερε ο αρχαιολόγος Δημήτρη Θεοχάρης στον R. Reinders , «ο ναός της Αθηνάς Ιτωνίδος ευρίσκεται σε μία από τις δύο λίμνες, και γίνεται αντιληπτός μόνο όταν η στάθμη της λίμνης πέφτει πολύ χαμηλά». Όμως, ο ίδιος ο Reinders διαβεβαιώνει ότι, αν και η λίμνη ξεράθηκε προσωρινά, μετά τον σεισμό του 1980, δεν αναφάνηκαν αρχιτεκτονικά μέλη και συμφωνεί με τη διατυπωθείσα άποψη ότι είναι απίθανο αυτά να βρίσκονται θαμμένα στα ιζήματα του πυθμένα των λιμνών.

Επίσης, 800μ. δυτικότερα, βρίσκεται παλαιότερος προϊστορικός οικισμός (Αρχαιότερης και Μέσης Νεολιθικής), στη θέση Καρατζάνταγλι (σημ. Καστράκι). H σχέση του οικισμού Μαγούλα Ζερέλια με τις λίμνες και τον οικισμό στο Καραντζάνταγλι είναι σημαντική για την κατανόηση της προϊστορικής κατοίκησης στην περιοχή νότια και νοτιοδυτικά του Αλμυρού.
Κατά την Τουρκοκρατία, πιθανολογείται πως στη Μαγούλα Ζερέλια βρισκόταν το τουρκικό χωριό Ικίζ Γκιολ (Δίδυμες Λίμνες).
Δείτε το βίντεο




Και τι δεν έχει πει ο ακάματος αυτός δημιουργός: απαισιόδοξος, κλειστοφοβικός, κινδυνολόγος, ενίοτε σαρκαστικός αλλά προπάντων διαβολικά ευφυής. Ο όγκος των αποφθεγμάτων του γεμίζουν τόμους ολόκληρους και φυσικά δεν θα μπορούσε να μην βάλει στο στόμα του και τον «δημιουργό» του.
Ο σταρ με την εξωτική καταγωγή, τη Λας Πάλμας των Κανάριων Νήσων και την σέξι φυσικά προφορά, μπορεί να μεγάλωσε με Καθολικές αρχές, αλλά κατά την ενηλικίωσή του, μάλλον απαρνήθηκε την πίστη του. «Σιγά σιγά, άρχισα να κάνω κάποιες ερωτήσεις. Συνειδητοποίησα ότι σέβομαι τις πεποιθήσεις των ανθρώπων, αλλά άρχισα πραγματικά να φρικάρω με τη χειραγώγηση των πεποιθήσεων των ανθρώπων με σκοπό το φόβο… Έχουμε διαφορετικές πεποιθήσεις, αλλά στο τέλος είναι το ίδιο, έτσι δεν είναι;». Ως άθεος, ο σύζυγος της Πενέλοπε Κρούζ είχε πει κάποτε: «Πάντα έλεγα ότι δεν πιστεύω στον Θεό, πιστεύω στον Αλ Πατσίνο».
Η ειρωνεία είναι ότι ο καταξιωμένος ηθοποιός έχει υποδυθεί σε αρκετές ταινίες τον Θεό, εκτός σεναρίου πάντως πιστεύει πως πρόκειται για μια ανθρώπινη εφεύρεση. Πριν χρόνια, τον ρώτησαν αν ο Θεός είναι επινόηση και απάντησε: «Λοιπόν, έχει δει κανείς κάποια προφανή απόδειξη; Αυτά που έχουμε, είναι θεωρίες από τους προφήτες του παρελθόντος.
Η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός ήταν ξεκάθαρη κατά τη διάρκεια συνέντευξής της το 2007. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου αν είναι άνθρωπος της θρησκείας, είχε πει ένα ξεκάθαρο «όχι». «Είμαι άθεη, αλλά πραγματικά αγαπώ τις θρησκείες και τα τελετουργικά τους.
«Είναι συναρπαστικό. Μακάρι να μην ήμουν άθεη. Θα μπορούσα έτσι να ξεπεράσω τα πάντα και να μη με νοιάζει για τίποτα. Απλά…ζητάς συγχώρεση και αμέσως… συγχωρείσαι», δήλωσε μάλλον ειρωνικά η δημοφιλής βρετανίδα ηθοποιός, σε συνέντευξή της στο περιοδικό Interview.
Στις 23 Ιουλίου του 2009, τα αμερικανικά μέσα αναπαρήγαγαν τις δηλώσεις του «θεού» Πιτ, στη Γερμανική Bild; «Είμαι πιθανόν 20% άθεος και 80% αγνωστικιστής. Πιστεύω ότι κανείς δεν ξέρει πραγματικά. Πιστεύω ότι θα το ανακαλύψουμε όταν πάμε εκεί. Ως τότε δεν χρειάζεται να το σκεφτόμαστε».
Το άγγιγμα του Μίδα, παρά του Θεού έχει ο πετυχημένος τεχνοκράτης, Γκέιτς. Ο μεγιστάνας, πρόεδρος της Microsoft, είναι διάσημος άθεος και ιδού πώς το δικαιολογεί: «Δεν είμαι τεράστιος οπαδός του Χριστιανισμού…
Ο ηθοποιός θρύλος, με τις δεκάδες επιτυχίες στο τσεπάκι του, την αναγνώριση από τους συναδέλφους του και ένας μπον βιβέρ από τους λίγους δεν έχει πίστη σε κάποια ανώτερη δύναμη. «Δεν πιστεύω στον Θεό τώρα», αποκάλυψε σε συνέντευξη «Μπορώ να πω πως ζηλεύω κάποιον που έχει πίστη.
Περιτριγυρισμένος από κατάξανθα και πρόθυμα κουνελάκια, βρίσκεται στον παράδεισο, άρα μάλλον ο… άλλος κόσμος που υπόσχεται ο Χριστιανισμός, του είναι αδιάφορος! Ο μεγαλοεκδότης του Playboy και ένας από τους ελάχιστους ευτυχισμένους άντρες, μάλλον πιστεύει περισσότερο στο… ντεκαπάζ από ότι στον ύψιστο. «Είναι απολύτως σαφές σε μένα ότι η θρησκεία είναι ένας μύθος. Είναι κάτι που έχουμε εφεύρει για να εξηγήσουμε τα ανεξήγητα», δήλωσε σε συνέντευξη που παραχώρησε στο… περιοδικό του. Είχε πει επίσης και το εξής:
Τους χαρακτηρισμούς «θεϊκό σώμα, θεϊκά χείλη, θεϊκό πρόσωπο», τους έχει δει γραμμένους δίπλα από το όνομά της, ουκ ολίγες φορές. Η ηθοποιός που της αρέσει να προκαλεί το διάολο, είναι ένα ασυμβίβαστο θηλυκό που τολμά τα ατόλμητα και οι πράξεις της «μιλούν» για μια γυναίκα με αξιοζήλευτο θάρρος και δύναμη. Αν και δε διακρίνεται για το θεϊκό της υποκριτικό ταλέντο, μάλλον










































