Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026
Blog Σελίδα 4486

Με 170 εuρώ στην τσέπη ήρθε στην Έλλαδα, σήμερα έχει 1.000 στρέμματα και είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας

0

 Με πολύ κόπο και δουλειά τα κατάφερε

Πριν από 31 χρόνια, ένας άντρας από την Ινδία έφτασε στην Ελλάδα. Στην τσέπη του είχε μόνο 170 ευρώ. Αυτά τα λεφτά δεν τα ακούμπησε ποτέ.

Σήμερα ο 49χρονος Ινδός Γκουλτζάρ Σινγ άλλαξε ριζικά τη ζωή του. Ξεκίνησε με το αεροπορικό εισιτήριο αξίας 1.200 δολαρίων (22.000 ρουπίες) και τα 200 δολάρια.

Με αυτά τα εφόδια έγινε ένας επιτυχημένος αγρότης επιχειρηματίας στον τομέα των φυλλωδών λαχανικών στα Μέγαρα Αττικής.

Δείτε το βίντεο:




Η αληθινή ιστορία του Ινδού που βαφτίστηκε Σπύρος

Στις επτάμισι ώρες πτήσης, διανύοντας 5.779 χλμ με το αεροπλάνο, ο 49χρονος Σπύρος, όπως ονομάζεται σήμερα, ύστερα από τη βάφτισή του στην Ελλάδα, είχε πολύ χρόνο να σκεφτεί. Συγχρόνως συζήτησε με άλλους τρεις συνταξιδιώτες φίλους του για όλα αυτά που θα έκαναν στη γη της επαγγελίας. Έτσι αποκαλούσαν την Ελλάδα, για την δεκαπενθήμερη παραμονή τους. “Άλλωστε, τόσο ήταν η ισχύς της βίζας που είχαμε βγάλει”, επισήμανε ο ίδιος.

Παράλληλα, πρόσθεσε “ο πατέρας μου, αγρότης ο ίδιος, πριν από 31 χρόνια μου έδωσε στο χέρι τα 1.200 δολάρια για το αεροπορικό εισιτήριο και τα 200 δολάρια για τα πρώτα μου έξοδα. Μου είπε ότι αυτά τα χρήματα, που ήταν από το υστέρημά του, ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να κάνει. Λέγοντάς μου ότι δεν υπάρχουν άλλα, μου έδωσε την ευχή του να βρω τη μοίρα μου στην Ελλάδα. Την οποία λάτρευα από μικρό παιδί”.

Οι τρεις συνταξιδιώτες φίλοι του σαραντάχρονου Σπύρου, με τη λήξη της ισχύος της βίζας τους επέστρεψαν πίσω στο Παντζάμπ της Ινδίας. Ο ίδιος όμως, που από την πρώτη ημέρα που πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα ξεκίνησε να εργάζεται σε χωράφια στον Ωρωπό και έμεινε.

“Εκεί στα πρώτα χρόνια μου στην Ελλάδα ήταν που η κυρία Αναστασία μού έδωσε το όνομά μου το ελληνικό. Ήταν του αδερφού της, που είχε πεθάνει” θυμάται ο 49χρονος Σπύρος. Σήμερα, 31 χρόνια μετά από την πρώτη ημέρα που αφίχθη στην Ελλάδα, βρίσκεται ακόμη εδώ. Έφερε την Ινδή γυναίκα του και δημιούργησαν οικογένεια. Απέκτησαν δύο παιδιά τον δεκαεξάχρονο Αλέξανδρο και τη δωδεκάχρονη Άννα.

imgonline com ua compresstosize qrvpjhbgyjwisbnq 730x973 1

Ο Σπύρος αποφάσισε να επενδύσει στην Ελλάδα

“Όλη την ημέρα, για αρκετά χρόνια, μόνο δούλευα και αποταμίευα” επισήμανε ο 49χρονος Σπύρος. “Το πρώτο διάστημα παραμονής μου στην Ελλάδα έγραφα κάθε ημέρα στους γονείς μου στην Ινδία, όπως έπρατταν το ίδιο και εκείνοι. Μετά, έχοντας δεθεί με το αφεντικό μου, με το οποίο σήμερα είμαστε οικογένεια και συνάδελφοι, δουλεύοντας σε διπλανά κτήματα, η εργασία μου ολοένα και αυξανόταν.

Έτσι, λόγω έλλειψης χρόνου, έγραφα ένα γράμμα την εβδομάδα στην οικογένειά μου και μετά ένα τον μήνα. Τελικά, τους επισκέφτηκα μετά από 10 χρόνια παραμονής μου στην Ελλάδα. Είχα μεγάλη χαρά που βρισκόμουν στο πατρικό μου σπίτι, ωστόσο πραγματικά από την πρώτη κιόλας ημέρας μου στην Ινδία, μου έλειπαν οι άνθρωποί μου στην Ελλάδα.

Τελικά, το 2000, ο Ινδός αγρότης με την ελληνική καρδιά, έχοντας κατορθώσει να μαζέψει 5 εκατ. δραχμές, έκανε την πρώτη του επένδυση, αγοράζοντας 25 στρέμματα γης.

“Οι κόποι και ο ιδρώτας μου απέδωσαν καρπούς. Σήμερα, καλλιεργώ 1000 στρέμματα ελληνικής γης σε Μέγαρα, Εύβοια και ορεινή Κορινθία. Διαθέτω και 22 στρέμματα ντομάτα σε δύο διχτυοκήπια, που αποτελούν μια καινοτόμο και οικονομική μέθοδο καλλιέργειας”, επισήμανε ο ίδιος. Προσθέτοντας ότι “βρίσκομαι ήδη σε αναζήτηση γης στο Αξιοχώρι, του δήμου Πολυκάστρου, της επαρχίας Κιλκίς, του ομώνυμου νομού”.

Επιπλέον, όπως σημείωσε ο ίδιος ο 49χρονος Σπύρος, διαθέτει δύο καταστήματα εντός της Κεντρικής Λαχαναγοράς Θεσσαλονίκης. Πουλά τα προϊόντα του στην Κεντρική Λαχαναγορά Αθηνών και Πατρών. Έχει συνεργασίες με τρεις αλυσίδες σούπερ μάρκετ και “κάνει δουλειές” με Βούλγαρους, Ρουμάνους και Πολωνούς, σε πιο εποχική όμως βάση.

“Φέτος βέβαια το καλοκαίρι, έστειλα 10 νταλίκες στην Πολωνία και στην κάθε μία ήταν τοποθετημένα πάνω από 1.400 κιβώτια με άνιθο” επισήμανε. Στο πλαίσιο αυτό, ο 49χρονος Ινδός σημείωσε ότι ευχαριστεί την καλή του τύχη, αφού όπως λέει χαρακτηριστικά, “ήρθα στην Ελλάδα σε καλές εποχές για τη χώρα”.

Υπογραμμίζεται ότι ο 49χρονος Σπύρος καλλιεργεί φυλλώδη λαχανικά, όπως μαϊντανό, σέλινο, κρεμμύδια, σπανάκι, άγρια χόρτα, ρόκα, κόλιανδρο, μάραθο, δυόσμο και βλήτα.

Αληθινή ιστορία: Με 170 ευρώ στην τσέπη ήρθε στην Έλλαδα, σήμερα έχει 1.000 στρέμματα και είναι ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας

imgonline com ua compresstosize jutk2kvqqlxj5p 730x973 1

Ο 49χρονος Σπύρος σήμερα είναι ένας καινοτόμος και επιτυχημένος επιχειρηματίας

Αναφερόμενος στην καινοτομία των διχτυοκηπίων, ο ίδιος τόνισε ότι “τα διχτυοκήπια αποτελούν μια απλή κατασκευαστική δομή οριζόντιας μορφής με μεταλλικά μέρη και συρματόσχοινα, τα οποία προσφέρουν υψηλή αντοχή στους ανέμους.

Η πλήρης κάλυψη με εντομολογικά δίχτυα αποκλείουν εντομολογικές και οικολογικές προσβολές και τη χρήση τοξικών φυτοφαρμάκων. Επίσης, προστατεύουν τις καλλιέργειες από έντονες χαλαζοπτώσεις και βροχοπτώσεις. Ο κατάλληλος αερισμός τους επιτρέπει τη φυσιολογική ανάπτυξη των φυτών. Η κατασκευή τους είναι ιδιαίτερα χαμηλού κόστους, γρήγορης απόσβεσης και ιδανική για την Ελλάδα”.

Ο 49χρονος Σπύρος, δηλώνοντας ένθερμος υποστηρικτής των ταξιδιών, επισήμανε ότι τα τρία αγαπημένα του μέρη στην Ελλάδα είναι η Ρόδος, η Χαλκιδική και η Σαντορίνη.

Εξέφρασε την ελπίδα του να ενισχυθεί το κύμα τουριστών από την Ινδία προς την Ελλάδα. “Η Ινδία είναι μία χώρα με πληθυσμό πάνω από 1,2 δισ. κατοίκων και το 20% αυτών είναι πολύ πλούσιοι. Ακόμη μάλλον δεν έχουν ανακαλύψει τις ομορφιές της Ελλάδας και ελπίζω να το πράξουν άμεσα”.

Μεταξύ άλλων, ο ίδιος εξέφρασε την πεποίθηση ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα όμορφη, έχει πολλές ευκαιρίες και πολύ καλό κλίμα. Έχει όλα τα καλά που χρειάζεται για να προοδέψει ένας άνθρωπος αλλά χρειάζεται πολλή δουλειά και μεράκι για να πετύχει κάποιος.

Παράλληλα, ο ίδιος δεν λησμονεί -και επιμένει μάλιστα να το επισημαίνει σε κάθε ευκαιρία που του προσφέρεται- να ευχαριστήσει τους ανθρώπους που τον βοήθησαν να φτάσει εδώ που είναι σήμερα. Τους κατοίκους των Μεγάρων, που του έδειξαν τη φιλοξενία τους, καθώς και τις δημόσιες υπηρεσίες.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

«Αυγή»: Η 18χρονη κοπέλα που πριν 9.000 χρόνια έζησε στην Θεσσαλία

0

Πώς θα αισθανόταν ένα 18χρονο κορίτσι που έζησε πριν από 9.000 χρόνια στη Θεσσαλία αν «ταξίδευε» στο σήμερα;

Δεν μάθουμε ποτέ, σε αντίθεση με την αντίστροφη ερώτηση (τι σκέψεις και συναισθήματα θα μας δημιουργούσε μια τέτοια «συνάντηση»;), που απαντήθηκε στις 19/1 στο αμφιθέατρο του Μουσείου Ακρόπολης, με την αποκάλυψη της «Αυγής»: Του αναπλασμένου προσώπου από το κρανίο της κοπέλας, που μαζί με τον σκελετό της, εντοπίστηκε το 1993 στο Σπήλαιο της Θεόπετρας.

7f407ab2f7e2ce0ee5eda4a8ae8ec75f

Η αποκάλυψη του προσώπου έγινε στο τέλος της ημερίδας «Η Αυγή στην αυγή του πολιτισμού», κατά τη διάρκεια της οποίας πραγματοποιήθηκαν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες ανακοινώσεις από ομιλητές που κάλυψαν ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών γνώσεων, από την αρχαιολογία, την ιστορία της τέχνης και την αρχιτεκτονική ως την οικονομία, το δίκαιο, την ψυχολογία και την αστρονομία, αλλά και από ειδικούς που αναφέρθηκαν στην προϊστορική γαστρονομία, στην ενδυμασία, ακόμα και στην αισθητική.

8a39d01a21caffa5c91d771b871eddf3

Η «Αυγή» είναι το δεύτερο δημιούργημα του Ορθοδοντικού Μανώλη Παπαγρηγοράκη, επίκουρου καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, μετά την ανάπλαση το 2010 του προσώπου της Μύρτιδας, του 11χρονου κοριτσιού που έζησε και πέθανε από τυφοειδή πυρετό στην Αθήνα του 5ου αιώνα π.Χ., διανύοντας ωστόσο μια πολύ πετυχημένη σύγχρονη διαδρομή:

Ονομάστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη «Φίλη των Στόχων της Χιλιετίας» στο πλαίσιο της παγκόσμιας ενημερωτικής εκστρατείας του οργανισμού για την αντιμετώπιση της φτώχειας, ενώ σχολικά εγχειρίδια με το πρόσωπό της κυκλοφορούν ως και στην Αυστραλία. «Η χαρά μου είναι μεγάλη που σήμερα μαζί με τους φίλους και τους συνεργάτες μου παρουσιάζουμε τη δεύτερη ανάπλαση του αρχαίου προσώπου», είπε κατά την έναρξη της ημερίδας ο κ. Παπαγρηγοράκης, αναγγέλλοντας συγχρόνως ένα ευχάριστο νέο: «Φαίνεται ότι το Μουσείο Ακρόπολης γεννά όμορφες ειδήσεις.

0403bb6cd75c30925b03aa2c85bf50eb

Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία εκδίδουν στις 15 Φεβρουαρίου γραμματόσημο με τη ?Φίλη της Χιλιετίας’ του ΟΗΕ, τη Μύρτιδα. Εύχομαι η νέα κόρη, η Αυγή, να έχει την ίδια τύχη», σημείωσε καλώντας το κοινό, που είχε κατακλύσει κυριολεκτικά το αμφιθέατρο, να παρακολουθήσει το «ταξίδι» της αναζήτησης και της έρευνας, όπως αυτές παρουσιάστηκαν από τους ομιλητές. «Σε περιόδους πολύ μακρινές ή ως προς κοινωνικά στρώματα τα οποία δεν είναι εύκολα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, έχουμε μεγάλα κενά.

90938082a3c9d213f4937c6d6a1578df

Εκεί, βρήκατε μια καίρια θέση δραστηριότητας και με την επιστημονική σας ικανότητα κατορθώσατε ένα μικρό ?θαύμα’: Να ανασταίνετε ανθρώπους, να μας τους φέρνετε κοντύτερα και να μας δίνετε μια πιο συγκεκριμένη παράσταση δεδομένων όπως δεν την είχαμε πετύχει παλιότερα», ανέφερε μεταξύ άλλων στον χαιρετισμό του ο αναπληρωτής πρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Διεθνών Σχέσεων του ΕΚΠΑ, καθηγητής Κωνσταντίνος Μπουραζέλης, αναφερόμενος στον κ. Παπαγρηγοράκη.

a7a8862ec10fadcb3901e00b10e3bef5

«Το Πανεπιστήμιο του Πειραιά έθεσε με μεγάλη χαρά υπό την αιγίδα του τη σημερινή εκδήλωση. Παρά το γεγονός ότι το Πανεπιστήμιο μας δεν θεραπεύει το συγκεκριμένο επιστημονικό αντικείμενο με τη στενή έννοια, σήμερα οι επιστήμες διασταυρώνονται, αλληλοσυμπληρώνονται και προχωρούν συνεργατικά, ανοίγοντας νέους δρόμους. Στην περίπτωση της Μύρτιδας και της Αυγής έχουμε μια άψογη σύμπραξη της επιστήμης και της τέχνης, κάτι πρωτοποριακό και όχι τόσο συνηθισμένο», δήλωσε μεταξύ άλλων στη δική του προσφώνηση ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πειραιά, καθηγητής ‘Αγγελος Κότιος.

Θα πάρει μόνο 1 λεπτό για να διαβάσετε αυτό και να αλλάξετε το πώς σκέφτεστε

Δύο άνδρες και οι δύο σοβαρά άρρωστοι έμεναν στο ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.

Ο ένας άνδρας μπορούσε να σηκωθεί όρθιος στο κρεβάτι του για μία ώρα κάθε απόγευμα για να βοηθήσει την αποστράγγιση του υγρού από τους πνεύμονες του.

Το κρεβάτι του βρισκόταν δίπλα στο μοναδικό παράθυρο του δωματίου. Ο άλλος άνδρας έπρεπε να περνάει όλη την ώρα του ξαπλωμένος με την πλάτη του.

Οι άνδρες μιλούσαν για ώρες ατελείωτες. Μιλούσαν για τις γυναίκες τους και τις οικογένειές τους, τα σπίτια τους, τις δουλειές τους, για την θητεία τους στο στρατό …για το παράθυρο του νοσοκομείου.

Κάθε απόγευμα, όταν ο άνδρας στο κρεβάτι δίπλα στο παράθυρο μπορούσε να σηκωθεί, περνούσε την ώρα του περιγράφοντας στον συγκάτοικο του όλα όσα μπορούσε να δει έξω από το παράθυρο.

Ο άνδρας στο άλλο κρεβάτι άρχιζε να ζει για αυτές τις περιόδους μίας ώρας όπου ο κόσμος του γινόταν πλατύτερος και ζωντάνευε με όλη τη δραστηριότητα και το χρώμα από τον κόσμο εκεί έξω.

Το παράθυρο έβλεπε σε ένα πάρκο με μια όμορφη λίμνη. Πάπιες και κύκνοι έπαιζαν στα νερά ενώ παιδιά αρμένιζαν τα καραβάκια τους.

Ερωτευμένοι νέοι περπατούσαν χέρι-χέρι ανάμεσα σε κάθε χρώματος λουλούδια και στο βάθος του ορίζοντα φαινόταν η ωραία θέα της πόλης.

Καθώς ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε όλο αυτό με θεσπέσιες λεπτομέρειες, ο άνδρας στο άλλο μέρος του δωματίου έκλεινε τα μάτια του και φανταζόταν αυτό το γραφικό σκηνικό.

Ένα ζεστό απόγευμα, ο άνδρας στο παράθυρο περιέγραφε μία παρέλαση που περνούσε.

Αν και ο άλλος άνδρας δεν μπορούσε να ακούσει τη φιλαρμονική, μπορούσε να την δει με τα μάτια του μυαλού του καθώς ο κύριος δίπλα στο παράθυρο του περιέγραφε με παραστατικές λέξεις.

Πέρασαν έτσι ημέρες, εβδομάδες και μήνες. Ένα πρωί, η πρωινή νοσοκόμα ήρθε να τους φέρει νερό για το μπάνιο τους αλλά βρήκε το άψυχο σώμα του άνδρα δίπλα στο παράθυρο, ο οποίος πέθανε γαλήνια στον ύπνο του.

Λυπημένη κάλεσε τους νοσοκόμους να πάρουν το νεκρό σώμα. Τη στιγμή που φάνηκε ότι ήταν πρέπον, ο άλλος άνδρας ρώτησε αν θα μπορούσε να μεταφερθεί δίπλα στο παράθυρο.

Η νοσοκόμα ευχαρίστως έκανε την αλλαγή και όταν  σιγουρεύτηκε ότι ήταν άνετα, τον άφησε μόνο.

Σιγανά και με πόνους στηρίχτηκε στον ένα του αγκώνα για να ρίξει την πρώτη ματιά του στο πραγματικό κόσμο έξω.  

Πάσχισε να γείρει να δει έξω από το παράθυρο δίπλα στο κρεβάτι. Υπήρχε μόνο ένας άσπρος τοίχος.

Ο άνδρας ρώτησε τη νοσοκόμα τι θα μπορούσε να είχε κάνει το συχωρεμένο συγκάτοικο του να του περιγράφει τόσο έξοχα πράγματα έξω από το παράθυρο.

Η νοσοκόμα αποκρίθηκε πως ο άνδρας ήταν τυφλός και δεν μπορούσε να δει ούτε τον τοίχο. Είπε, ‘Ίσως ήθελε απλά να σας δώσει κουράγιο.’

Επίλογος

Υπάρχει πελώρια ευτυχία στο να κάνουμε τους άλλους ευτυχισμένους παρά τη δική μας κατάσταση. Μοιρασμένη λύπη είναι μισή λύπη αλλά η ευτυχία, όταν μοιράζεται, διπλασιάζεται.

Αν θέλετε να νιώσετε πλούσιοι, απλά μετρήστε όλα τα πράγματα τα οποία έχετε που τα χρήματα δεν μπορούν να αγοράσουν.

‘Το Σήμερα είναι ένα δώρο που ονομάζεται Παρόν. Η προέλευση της επιστολής αυτής είναι άγνωστη.

Thinking Humanity 

Φοιτητής από τη Θεσσαλονίκη αρίστευσε σε κολλέγιο αστροφυσικής και έγινε μέλος της ερευνητικής ομάδας της NASA

0

Κατέκτησε πλήρη υποτροφία στο κορυφαίο κολλέγιο αστροφυσικής Franklin & Marshall και τώρα… πάει για NASA!

Ο λόγος για τον Μενέλαο Ράπτη, έναν φοιτητή από την Θεσσαλονίκη που ασχολείται με την αστροφυσική, ο οποίος από το πρώτο εξάμηνο αρίστευσε και επιλέχθηκε για να συμμετάσχει σε ερευνητική ομάδα της ΝΑSA.

Ο Μενέλαος Ράπτης περιγράφει τα νέα καθήκοντά του στην ανάλυση των εκατομμυρίων δεδομένων του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb Space Telescope.

«Έχω την τιμή και τη χαρά να αποτελώ πλέον μέρος της ερευνητικής ομάδας της ΝΑSA, η οποία θα αναλύσει τα εκατομμύρια δεδομένα του James Webb Space Telescope», αναφέρει με ενθουσιασμό και εξηγεί πως πρόκειται για το πιο εντυπωσιακό και ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα επιτεύγματα στον τομέα του διαστήματος, ένα διαστημικό τηλεσκόπιο, το οποίο εκτοξεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2021, χαρίζοντας στην ανθρωπότητα το ομορφότερο παράθυρο προς τη μαγεία του διαστήματος.

Το κολλέγιο Franklin & Marshall, όπως ο ίδιος επισημαίνει, του πρόσφερε ήδη από το πρώτο ακαδημαϊκό εξάμηνο μια πληθώρα δεξιοτήτων, καλλιεργώντας ταυτόχρονα σε πολύ υψηλό βαθμό τις ικανότητές του, προετοιμάζοντάς τον για κάτι πραγματικά φοβερό, μια περιπέτεια την οποία θα έχει την τιμή να ζήσω σε πολύ λίγες μέρες.

«Σε συνεργασία με καθηγητή του τμήματος της Αστρονομίας και Φυσικής του κολλεγίου, προετοιμάστηκα σε αρκετά δύσκολες και συνάμα απαιτητικές προκλήσεις, κυρίως στον προγραμματισμό αλλά και την αστροφυσική», σημειώνει και εξηγεί πως, «οι προϋπάρχουσες βασικές γνώσεις που είχα στον προγραμματισμό και συγκεκριμένα στη γλώσσα προγραμματισμού Python, ενισχύθηκαν σημαντικά κατευθύνοντας το γνωστικό μου πεδίο στην βελτίωση και τον εμπλουτισμό του. Έπειτα από αυτή τη σκληρή “εκπαίδευση”, ο υπεύθυνος καθηγητής με έκρινε ικανό αλλά και θεώρησε πως είμαι ο ιδανικός φοιτητής που θα έχει την ευκαιρία να αναλύσει τα διαστημικά δεδομένα, έχοντας τον καθηγητή ως επικεφαλής. Δεν θα κρύψω πως κατά τη διάρκεια του πρώτου μου ακαδημαϊκού εξαμήνου επέδειξα επιμονή, υπομονή, μα πάνω από όλα πάθος! Είμαι πεπεισμένος πως αυτή η αγάπη μου για την έρευνα, την καινοτομία και την επιστήμη είναι που με ξεχώρισε, που μου χάρισε το εισιτήριο για ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα».

nasa 2

«Η έρευνά μου στη ΝASA θα εστιαστεί στην εξέλιξη των γαλαξιών»

Αναφερόμενος στο ερευνητικό πεδίο με το οποίο θα ασχοληθεί στη NASA, είπε: «Είναι ένα από τα δυσκολότερα στον τομέα της αστροφυσικής καθώς συνδυάζει πολλά στοιχεία της επιστήμης, αλλά και ταυτόχρονα τη φαντασία του ερευνητή. Ο τρόπος με τον οποίο θα αναλύσω τα συγκεκριμένα δεδομένα επαφίεται στις ιδέες και την ικανότητά μου, η οποία φυσικά θα συνοδεύεται από την καθοδήγηση του καθηγητή μου. Το συγκεκριμένο τηλεσκόπιο επιτρέπει την διεύρυνση των ερευνών και των αναλύσεων, όσον αφορά την αστρονομία και την κοσμολογία, ενώ η έρευνά μου θα εστιαστεί στην εξέλιξη των γαλαξιών, πώς η ζωή και το τέλος ενός αστεριού τους επηρεάζει και ίσως στην εξερεύνηση κάποιων χαρακτηριστικών που θα ταυτοποιούν πιθανά κατοικήσιμους πλανήτες».

Για τον Μενέλαο Ράπτη, η πορεία που χαράζει είναι ένα όνειρο ζωής. Όπως εξηγεί, πρόκειται για μια πορεία που δεν περιείχε μόνο την καλλιέργεια του πνεύματος μέσα από την απαιτητική εργασία, αλλά παράλληλα το χάραγμα μιας μοναδικής διαδρομής που εύκολα μπορεί να παρομοιαστεί με έναν λαβύρινθο. Στο κάδρο των πρόσφατων επιτυχιών του, λέει, δεν ανήκει μονάχα η στοχοπροσήλωση, αλλά και ο συνεχής αγώνας για κοινωνική, πολιτισμική και γλωσσική προσαρμογή.

nasa 1

Είναι ένα δύσκολο και με πολλές προκλήσεις ταξίδι

Υπογραμμίζει, επίσης, πως το ταξίδι που επέλεξε δεν είναι εύκολο. «Η έρευνα και τα μαθήματα ήταν ιδιαίτερα δύσκολα. Η μεγαλύτερη πρόκληση ωστόσο για εμένα, ήταν να αναπτύξω ορθά την ικανότητα της προσαρμοστικότητας, ώστε να μπορώ να ανταπεξέλθω σε μια καινούργια συνθήκη, τη διαβίωση χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα», σημειώνει.

«Είναι δύσκολο», προσθέτει, «να μπορείς να συνεννοηθείς με επάρκεια σε μια ξένη γλώσσα και να εκφράσεις πλήρως τις σκέψεις σου, είναι δύσκολο να διαβάζεις πολλές ώρες κάθε ημέρα, είναι δύσκολο να ανταπεξέλθεις στον ανταγωνισμό αλλά είναι σχεδόν ακατόρθωτο να μεταφέρεις την καρδιά σου, σε άλλον τόπο. Ποτέ δεν τα κατάφερα ούτε επιθυμώ να συμβεί αυτό. Σε όλη τη μέχρι τώρα ακαδημαϊκή πορεία μου, όμως, κατάφερα να ελέγξω δυνατά συναισθήματα και πιστεύω πως η επίτευξη της συναισθηματικής ισορροπίας και η ωριμότητα, ήταν τα στοιχεία που τελικά με βοήθησαν να ξεχωρίσω».

Η ζωή στην Αμερική είναι πρόκληση

Η ζωή στην Αμερική είναι αρκετά δύσκολη, εξηγεί, όμως αναμφίβολα τον ανταμείβει επαρκώς τόσο σε ακαδημαϊκό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Είναι η πρόκληση να κάνει καινούργιους φίλους, είναι η ανάγκη για προσαρμογή, είναι η παροχή αναρίθμητων πόρων, η πορεία προς την ευτυχία και συνεπώς προς την επιτυχία.

«Η πραγματική επιτυχία, έρχεται μονάχα μέσα από την ευτυχία! Είναι επίσης ο αγώνας και το θάρρος, η ζωή στην Αμερική είναι περίλαμπρη αλλά την ίδια στιγμή, πολυκύμαντη. Μια από τις δυσκολότερες προκλήσεις που κλήθηκα να αντιμετωπίσω, ήταν να βρίσκομαι μακριά από την οικογένεια που τόσο αγαπώ για μεγάλα χρονικά διαστήματα, να αποχωριστώ τα πρόσωπα με τα οποία συνδέομαι πνευματικά, ψυχικά και συναισθηματικά. Με αισιοδοξία θα δηλώσω πως η άυλη, γλυκιά σύνδεση που υπάρχει στις καρδιές μας με συντρόφευε κατά την διάρκεια όλου του εξαμήνου, προσθέτοντας στο αλφάβητο της ψυχής μου το Α και το Ω, την αγάπη», εκμυστηρεύεται.

Με υποδειγματική ωριμότητα, ο αριστούχος φοιτητής, εξηγεί πως τα επόμενα σχέδιά του περιλαμβάνουν την απόλαυση αυτού του μεγάλου επιτεύγματος. «Είμαι πεπεισμένος πως το μεγαλύτερο επίτευγμα ενός ανθρώπου είναι να μπορεί να απολαύσει όσα έχει καταφέρει μέχρι μια δεδομένη στιγμή, να αντισταθεί στους γοργούς ρυθμούς της ζωής επιφέροντας επιβράδυνση στον χρόνο, με την συνειδητοποίηση του κατορθώματος του. Επίσης, τα επόμενα σχέδια αφορούν την καλύτερη προετοιμασία μου αναφορικά με την έρευνα, την απόλυτη συγκέντρωση και αφοσίωση μου σε αυτή, με τη διατήρηση όμως της ισορροπίας, με άλλες ενασχολήσεις όπως ο αθλητισμός», καταλήγει.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Μόλις έκλεισα τα 30 και έχω καρκiνο»: Μια ιστορία που ραγiζει τις καρδıές και των πιο σκλnροτράχηλων

0

Μόλις έκλεισα τα 30..
αι μόλις έσβησα και τα κεράκια στην τούρτα! Με γέμιση σοκολάτα, παρακαλώ.. Μμμ πλούσια γεύση, απόλαυση.. Δεν απολαμβάνω πολλά πράγματα τώρα πια.. Είχα όμως την τιμητική μου.. Γενέθλια είναι αυτα! Έτσι μάνα; είπα! Και κατευθείαν τα δάκρυα έγινάν ποτάμι.. Αχ! η ευαίσθητή μου..

Και του χρόνου αγόρι μου.. Και του χρόνου.. Εδώ! Εδώ μαζί.. Μου είπε.. Και πραγματικά το εννοεί..

Ακρίβως όπως μου αρέσει.. Ακριβώς με τα άτομα που πρέπει.. Εκείνα που άντεξαν να με βλέπουν να πονώ, να με βλέπουν χωρίς μαλλιά, να με βλέπουν στο αναπηρικό καροτσάκι, να με βλέπουν άσχημο, καμιά φορά μελαγχολικό, να βλέπουν έναν άλλο Νίκο.. Έναν αλλιώτικο Νικο Φωτοπουλο.

Κάποιοι σε εγκαταλείπουν.. Όχι απλά γιατί δεν σε αγαπούν, αλλά γιατί σε αγαπούν τόσο πολύ που δεν αντέχουν να σε βλέπουν έτσι… Το φιλοσόφησα.. Θα μπορούσες να σκεφτείς ότι ίσως και να το διακαιολόγησα, γιατί απλά έτσι με βόλεψε.. Και τούτη η φιλοσοφία δεν με πληγώνει καθόλου.

Μην με βλέπεις αδύναμο εμένα! Εγώ πρίν ένα χρόνο δύο δουλειές έκανα.. Μάλιστα! Δυνατό παιδί όλοι έλεγαν.. Το πρωί βροντοφώναζα στις λαϊκές, για τα υπέροχα προίοντα που πουλούσα, αν περνούσες απο τον πάγκο μου, δεν υπήρχε περίπτωση να φύγεις αδιάφορος.. Κερνούσα, αγαπούσα, γελούσα και πουλούσα.. Αυτή ήταν η ζωή μου το πρωί. Μα το βράδυ έβρισκα την αληθινή αγάπη.. Μία αγάπη που δεν θα πεθάνει ποτέ. Dj! Σε όποιο μαγαζί με καλούσε! Και ναί είχα και κοινό που με ακουλουθούσε.. Πόση αγάπη για αυτή τη μουσική.. Πόσο την αγαπώ..

Θα αναρωτιέσαι τι έχω; Καρκίνο έχω.. Τρόμαξες; Χτυπά κάθε πόρτα.. Δεν διαλέγει.. Έχω οστεόλυνση. Μάλιστα για να το βρώ πέρασα του Χριστου τα πάθη.. Πόνοι και ξανά πόνοι.. Νοσοκομεία και κάθε λογής γιατρός, έλα τίποτα δεν είναι ο μυς φταίει. Παρε κανενα παυσίπονο,μη τραβολογιέσαι στα νοσοκομεία συνέχεια!Και έγω αυτό έκανα. Εκτώς από ένα πρωϊνό.

16 Μαρτίου 2016 Πονάω τόσο…Αααα! Σήμερα θα πάω και θα παίξω ότι πεθαίνω..

Μηηη Γιατρέ πονάω, μη με ακουμπάς! Τρόμος κυρίευσαν τα μάτια του γιατρού.. Γρήγορα , γρήγορα μια ακτινογραφία..

Ναι, φίλη μου,μια γα….μένη ακτινογραφία! Και τσούπ νατα τα μαντάτα..Προσοχή το πόδι θα σπάσει..Προσοχή μόνο πατερίτσες…ή καλύτερα καροτσάκι..

Από τότε.. μετρώ 6 χημειοθεραπείες.. 10 ακτινοβολίες στο πόδι,πόνους, παρενέργειες, εμμετούς, η ψυχολογία να ανεβοκατεβαίνει.. Μια διαφορετική ζωή.. Διδάχθηκα όμως πολλά..

Έμαθα να αγαπώ, να συγχωρώ, να δικαιολογώ, να μιλώ μέσα απο τη ψυχή μου, να είμαι αληθινός.. Έμαθα την αξία της οικογένειας, την αξία της φιλίας, την αξία της κάθε στιγμής.

Έμαθα να ξεχωρίζω το τιτίβισμα των πουλιών.. Αν είναι χαρμόσυνο ή λυπημένο.. Έμαθα πολλά πράγματα.. Και εύχομαι να είμαι καλά και να συνεχίζω να μαθαίνω, να αναπνεώ, να οραματίζομαι..

Πρέπει όμως να σε αφήσω τώρα.. Έχω ένα μάτς να κερδίσω και το έχω αφήσει στη μέση.. Σε ευχαριστώ που τα είπαμε.. Αλλα σε αυτό το μάτς, εγώ είμαι ο επιθετικός και πρέπει να σκοράρω! Για την ομάδα μου! Την οικογενειά μου και τους φίλους μου.

Σε ευχαριστω.

Αληθινή Ιστορία

*Η μαρτυρία αυτή δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα της δημοσιογράφου joannarozaki.com

Μην αφήσεις τη χώρα σου να μετατραπεί σε μάζα ανθρώπων, χωρίς συνείδηση, χωρίς εθνικότητα και χωρίς ταυτότητα

0

Μην αφήσεις τη χώρα σου να χάσει το χαρακτήρα της και να μετατραπεί σε μάζα ανθρώπων, χωρίς συνείδηση, χωρίς εθνικότητα και χωρίς ταυτότητα. Μέσα σ’ αυτή τη μάζα κινδυνεύεις να γίνεις ένα νούμερο, ένας αριθμός, να χάσεις την ελευθερία της προσωπικότητας σου».

Ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος, κατά κόσμον Χρήστος Παρασκευαΐδης, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου 1939 (η καταγωγή του ήταν από την Ξάνθη) και σπούδασε Νομικά και Θεολογία. Διδάκτωρ Θεολογίας, πτυχιούχος γαλλικής και αγγλικής γλώσσας, γνώστης της Ιταλικής και της Γερμανικής, χειροτονήθηκε διάκονος το 1961 και πρεσβύτερος το 1965.Επί εννέα χρόνια ήταν ιεροκήρυκας στο ναό της Κοιμήσεως Θεοτόκου Φαλήρου, ενώ διετέλεσε επί επτά χρόνια γραμματέας της Ιεράς Συνόδου.

Νεότατος, μόλις 35 ετών, το 1974, εξελέγη μητροπολίτης Δημητριάδος, απ’ όπου αναχώρησε, όταν εξελέγη αρχιεπίσκοπος Αθηνών. Πήρε μέρος σε πολλές εκκλησιαστικές αποστολές στο εξωτερικό, ενώ συνέγραψε πλήθος επιστημονικών και εποικοδομητικών κειμένων. Αρθρογράφησε στον εκκλησιαστικό Τύπο, αλλά και σε εφημερίδες.

Το 1998, μετά το θάνατο του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, τρεις ήταν οι επικρατέστεροι υποψήφιοι: ο Δημητριάδος Χριστόδουλος, ο Θηβών Ιερώνυμος και ο Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος. Εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος ο από Δημητριάδος Χριστόδουλος, ο οποίος προκάλεσε αίσθηση στην κοινή γνώμη, από την πρώτη στιγμή που άρχισε να διαβάζει τον «επιβατήριο» λόγο του στον κατάμεστο μητροπολιτικό ναό Αθηνών.

Πολύ γρήγορα όλοι μιλούσαν για τον Αρχιεπίσκοπο που καλούσε τη νεολαία να πλησιάσει την Εκκλησία, «ακόμα και με το σκουλαρίκι», ζητούσε συγγνώμη από τους νέους για όσα δεν έγιναν από τους μεγαλυτέρους, ενώ άρχισε αμέσως να ασχολείται με την αναζωογόνηση όλων των υπηρεσιών της Εκκλησίας, και κυρίως του φιλανθρωπικού τομέα. Υπό την ηγεσία του, προήχθη το έργο της Εκκλησίας σε ολόκληρο τον κοινωνικό τομέα. Ιδρύθηκαν νέοι οργανισμοί σε τομείς όπως η βιοηθική, η μέριμνα για τους τοξικομανείς, την κακοποιημένη γυναίκα, την άγαμη μητέρα.

Ίδρυσε τη Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Αλληλεγγύη», μέσω της οποίας γίνεται παρέμβαση με ανθρωπιστική βοήθεια, σε παγκόσμια κλίμακα. Ίδρυσε, επίσης, την υπηρεσία Διαδικτύου, δημιουργώντας συγχρόνως ψηφιακή βιβλιοθήκη σε 9 γλώσσες, πινακοθήκη, μουσικοθήκη και πύλη πολιτιστικών ειδήσεων στα ελληνικά και αγγλικά. Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος με το λόγο του προκάλεσε αντιδράσεις. Σχολιάστηκε θετικά, αλλά και αρνητικά.

Δύο μεγάλα γεγονότα σημάδεψαν τα πρώτα χρόνια της ποιμαντορίας του: η σύγκρουση με την κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη για την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, που άρχισε την άνοιξη του 2000 και απασχόλησε περίπου δύο χρόνια την κοινή γνώμη, ενώ αμέσως μετά άρχισε και η κρίση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που κράτησε ως το 2004 και έληξε μετά την παρέμβαση της τότε υπουργού Παιδείας, Μαριέττας Γιαννάκου.

Πρώτη φορά στα χρονικά, το 2001, άρχισε να διαφαίνεται ότι ο Αρχιεπίσκοπος θα δεχόταν στην Αθήνα τον τότε Πάπα Ιωάννη Παύλο Β’, γεγονός που πριν συμβεί φαινόταν αδιανόητο. Υπήρξαν κάποιες αντιδράσεις, υπήρξαν ανακοινώσεις από φανατικούς, όμως ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος κατάφερε και έπεισε πρώτιστα τους ιεράρχες, και ο Πάπας επισκέφθηκε την Αθήνα, κατόπιν προσκλήσεως του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου. Στο Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο, και παρουσία των μελών της Ιεράς Συνόδου, ο Ποντίφικας ζήτησε συγγνώμη για τα δεινά του παρελθόντος.

Ο Αρχιεπίσκοπος άρχισε πρώτος να τον χειροκροτεί και ακολούθησαν οι συνοδικοί ιεράρχες. Ο πάγος μεταξύ των δύο Εκκλησιών εκείνη τη στιγμή άρχισε να λιώνει. Πέντε χρόνια αργότερα, το Δεκέμβριο του 2006, ο Αρχιεπίσκοπος ανταπέδωσε την επίσκεψη του Πάπα, πηγαίνοντας στο Βατικανό και συναντώντας πλέον το νεοεκλεγέντα Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ’.

Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος εκοιμήθη στις 28 Ιανουαρίου 2008, έπειτα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του Αλτσχάιμερ και της άνοιας; Οι επιστήμονες εξηγούν

0

Το Αλτσχάιμερ και οι σχετικές μορφές άνοιας είναι σύνηθες φαινόμενο, με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ να αναφέρουν ότι 5,8 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με τις ασθένειες.

Ο αριθμός αυτός αναμένεται να ανέλθει σε 14 εκατομμύρια έως το 2060. Ποια είναι όμως η διαφορά μεταξύ της νόσου Αλτσχάιμερ και της άνοιας;

«Η άνοια είναι ένας παγκόσμιος όρος που αναφέρεται γενικά σε απώλεια μνήμης ή γνωστικές διαταραχές που παρατηρούν οι άνθρωποι», δήλωσε η Becky Briesacher, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Φαρμακευτικής και Επιστημών των Συστημάτων Υγείας στο Northeastern University.

«Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι μια συγκεκριμένη ασθένεια. Η άνοια είναι περισσότερο ένα σύνδρομο, που σημαίνει ότι είναι ευρύ. Περιλαμβάνει ένα σωρό διαφορετικά χαρακτηριστικά», πρόσθεσε η Δρ. Briesacher.

Σύμφωνα με το Alzheimer’s Association, η νόσος Αλτσχάιμερ είναι ο πιο κοινός τύπος άνοιας, που προκαλείται από την ανάπτυξη πλακών στον εγκέφαλο, οι οποίες οδηγούν στο θάνατο των νευρικών οδών.

Αλλά η άνοια μπορεί επίσης να προκληθεί από νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως η νόσος Huntington και η νόσος Πάρκινσον. Η άνοια μπορεί επίσης να προκληθεί από καταστάσεις που οδηγούν σε έλλειψη ροής αίματος και οξυγόνου στον εγκέφαλο (αγγειακή άνοια) ή απώλεια νεύρων στον μετωπιαίο λοβό γνωστή ως μετωποκροταφική άνοια.

«Κάθε νευροεκφυλιστική ασθένεια μπορεί να προκαλέσει άνοια. Οι άλλες ασθένειες εμφανίζονται σε χαμηλότερη συχνότητα και γι’ αυτό είναι λιγότερο γνωστές και συζητημένες», είπε με τη σειρά του ο Nikolai Slavov, αναπληρωτής καθηγητής βιομηχανικής στο Κολλέγιο Μηχανικών του Πανεπιστημίου Northeastern.

brain alzheimer dementia 2048x1317 1

Πρόληψη και παράγοντες κινδύνου

Με το Αλτσχάιμερ να είναι η πιο κοινή από αυτές τις ασθένειες, πολλοί μπορεί να αναρωτηθούν: Τι μπορούμε να κάνουμε για να αποτρέψουμε τη νόσο Αλτσχάιμερ;

Δυστυχώς, δεν υπάρχει απλή απάντηση. Υπάρχουν γενετικοί παράγοντες κινδύνου, σύμφωνα με τον Δρ. Slavov, καθώς και αυτοί που επηρεάζονται από τις επιλογές του τρόπου ζωής. Η επιστήμη δεν έχει καθορίσει ποιοι είναι πιο σημαντικοί από τους άλλους.

Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που σχετίζονται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης άνοιας, όπως τα υψηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης και η μεσογειακή διατροφή, η οποία επικεντρώνεται σε δημητριακά ολικής αλέσεως, φρούτα, λαχανικά και υγιεινά λίπη.

«Ο ενεργός τρόπος ζωής, η άσκηση και η υγιεινή ζωή τείνουν να καθυστερούν την εμφάνιση της νόσου Αλτσχάιμερ και να μειώνουν την πιθανότητα», εξήγησε ο Δρ. Slavov.

Η ηλικία είναι επίσης ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου. Οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν άνοια όσο μεγαλώνουν. Ποια είναι όμως η διαφορά μεταξύ της φυσιολογικής λήθης και ενός πιο σοβαρού προβλήματος; Η Δρ. Briesacher λέει πως είναι φυσιολογικό να ξεχνάς το όνομα ενός μακρινού γνωστού. Αλλά δεν είναι φυσιολογικό να ξεχνάς ένα στενό μέλος της οικογένειας ή φίλο.

«Είναι μια συνεχής έλλειψη μνήμης, όχι μια στο τόσο, το να μην μπορείς να θυμηθείς πράγματα που θυμόσουν παλιά. Γι’ αυτό συνήθως αυτό που παρατηρούμε (ως πρώιμο σύμπτωμα) είναι οι άνθρωποι να χάνονται. Μπορεί να χαθούν σε πολύ οικεία μέρη που γενικά γνωρίζουν, αλλά δεν μπορούν πλέον να έχουν πρόσβαση στην εξοικείωση», προσθέτει η Δρ. Briesacher.

Μη αναστρέψιμες προς το παρόν η άνοια και η νόσος Αλτσχάιμερ

Αυτή η απώλεια μνήμης εξελίσσεται σε σημείο όπου οι ασθενείς δεν μπορούν να λειτουργήσουν ανεξάρτητα, συμπληρώνει η ειδικός. «Η άνοια είναι προοδευτική. Ξεκινά ήπια, με μερικά διαφορετικά συμπτώματα μόνο, και μετά εξελίσσεται και δεν αναστρέφεται ποτέ. Είναι χρόνια και οι ασθενείς μόνο χειροτερεύουν».

Δεν υπάρχει τίποτα που να αναστρέφει την απώλεια μνήμης. Ο Δρ. Slavov είπε ότι η έλλειψη κατανόησης των μοριακών μηχανισμών του Αλτσχάιμερ έχει καταστήσει δύσκολη την αντιμετώπισή του. Υπάρχουν όμως θεραπείες για την επιβράδυνση της εξέλιξης. Αυτή η έρευνα και οι επακόλουθες θεραπείες μπορεί να βοηθήσουν ασθενείς που έχουν άνοια από άλλες αιτίες εκτός από τη νόσο Αλτσχάιμερ.

«Αν κατανοήσουμε τους μηχανισμούς του Αλτσχάιμερ, νομίζω ότι μπορεί να έχει αποτέλεσμα και σε άλλες μορφές άνοιας, όπως η νόσος Huntington ή άλλες ασθένειες. Ίσως τότε να μπορεί να δοκιμαστεί και εκεί», είπε ο Δρ. Slavov και κατέληξε:

«Δεν αποκλείεται να υπάρξει αντιστροφή σε κάποιο βαθμό. Δεν είναι ξεκάθαρο ότι αυτό είναι δυνατό, αλλά… εάν μπορέσουμε να μειώσουμε τη φλεγμονή και να βελτιώσουμε τη φυσιολογική κατάσταση των υπόλοιπων νευρώνων, ίσως είναι δυνατόν να έχουμε μια θεραπεία που έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση».

“Έμεινα χήρα στα 36, Θέλω να ξανά παντρευτώ και όλοι είναι εναντίον μου. Είμαι σε απόγνωση δε ξέρω τι να κάνω”

0

Έμεινε χήρα στα 36 της χρόνια, ούσα μητέρα δύο παιδιών παιδιών, όταν έχασε ξαφνικά τον άντρα της, βιώνοντας το απόλυτο κενό.

Η ίδια σήμερα αφηγείται την στάση των γύρω της, καθώς αν και έχουν περάσει πέντε χρόνια από την απώλεια του συζύγου της, όλοι την κατακρίνουν για την απόφασή της να ξαναφτιάξει τη ζωή της.

Τι αναφέρει η μητέρα για την απώλεια του συζύγου της

Η ίδια αναφέρει: «Μια στιγμή αρκεί για να αλλάξει όλη σου η ζωή. Να γκρεμιστεί ο κόσμος σου κι εσύ να μοιάζεις χαμένη σε μια απέραντη έρημο που δεν βρίσκεις πουθενά την όαση σου. Απεγνωσμένη… Βλέπεις μόνο σκοτάδι και η άκρη του τούνελ για λίγο φως να μη φαίνεται πουθενά.

Έτσι, ένιωσα κι εγώ 5 χρόνια πριν όταν ο χρόνος σταμάτησε μετά το τηλεφώνημα στο γραφείο μου: ο άνδρας σου είναι στο νοσοκομείο. Έκλεισα το ακουστικό και από τότε όλα πάγωσαν. Ο άνδρας μου πέθανε ξαφνικά από ανεύρυσμα. Ήταν μόλις 37 χρόνων και εγώ 36 με ένα μωρό στην αγκαλιά κι άλλο ένα στην κοιλιά μου.

Προσπαθώ να φέρω στο μυαλό μου τις στιγμές εκείνες και πονάω. Πονάει ακόμη η απώλειά του. «Ο χρόνος γιατρεύει, ο χρόνος απαλύνει τον πόνο», μου έλεγαν. Αλλά ακόμη και τώρα και που ετοιμάζομαι να παντρευτώ ξανά, ο πόνος της απώλειας είναι ο ίδιος.

Πονάω που έχασα τον άνδρα μου. Πονάω που δεν είναι κοντά μας. Πονάω που δεν βλέπει την κόρη μας και τον γιο μας να μεγαλώνουν. Αυτόν τον πόνο, τίποτε δεν τον αλλάζει. Και δεν θα τον αλλάξει, όσα χρόνια και αν περάσουν. Ακόμη και τώρα που ετοιμάζομαι να φτιάξω και πάλι τη ζωή μου.

Δυστυχώς οι γύρω μου, οι δικοί μου άνθρωποι αυτό δεν μπορούν να το δούνε. Δεν το καταλαβαίνουν. Λένε πως τον ξέχασα. Απορούν πότε πρόλαβα να τον ξεχάσω. Τρέμει η οικογένεια του άνδρα μου πως τώρα οριστικά θα χάσουν τα εγγόνια τους. Ανησυχούν πώς θα μεγαλώσουν με έναν ξένο άνδρα. Κλαίνε για τον γιο τους που τον «τρώει» το χώμα και η «άλλη», δηλαδή εγώ κάνει τη ζωή της κανονικά.

Ντρέπεται η δική μου οικογένειά που ξαναπαντρεύομαι τόσο γρήγορα γιατί ο καημός τους είναι τι θα πει ο κόσμος. Αχ, αυτός ο κόσμος. Μάλιστα…. Αυτός ο κόσμος που τον πρώτο καιρό με έβλεπε με λύπηση και ψευτοέκλαιγε για τα ορφανά. Και μετά τίποτα. Ή μάλλον όχι. Μέτραγε τις φορές που πήγαινα επίσκεψη στα πεθερικά. Και άμα λιγόστευαν, επινοούσαν προβλήματα και μου έριχναν το ανάθεμα.

Πού ήταν, όμως, αυτός ο κόσμος όταν γέννησα μόνη μου το παιδί μου; Που έτρεμα σαν το ψάρι μετά τον τοκετό κι έψαχνα απεγνωσμένα το χέρι του άνδρα μου για να το σφίξω και νιώσω ασφάλεια; Που πήρα αγκαλιά το νεογέννητο μωρό μας και δεν τον είχα δίπλα να μοιραστούμε την χαρά;

Πού ήταν αυτός ο κόσμος όταν είχα το ένα παιδί άρρωστο και το άλλο στην αγκαλιά και ήμουνα μόνη; Πού ήταν αυτός ο κόσμος όταν περνούσα επιλόχειο κατάθλιψη; Πού ήταν όταν με έπιανε η απελπισία μου και δεν είχα μια αγκαλιά να χωθώ και να κλάψω; Πού ήταν όταν είχα ανάγκη από ένα τρυφερό χάδι, από ένα φιλί; Πού ήταν όταν έμεινα χωρίς δουλειά; Πουθενά. Κρυμμένοι σε γωνίες ήταν και περίμεναν κάθε μου κίνηση για να σχολιάσουν και να βγάλουν το δηλητήριό τους. Το ίδιο κάνουν και τώρα, αλλά δεν με νοιάζει.

Τον σύζυγό μου τον πένθησα, τον πενθώ και πάντα θα τον πενθώ. Αλλά έχω δύο μικρά παιδιά και τους οφείλω να είμαι ευτυχισμένη. Τους οφείλω να με βλέπουν να χαμογελώ αντί να κλαίω. Τους οφείλω να έχουμε στο σπίτι μας χαρές, γέλια και ασφάλεια και όχι μια μαυρίλα.

Έτσι, τέτοια μαυρίλα υπάρχει και στο σπίτι των πεθερικών μου. Έχασαν τον γιο τους και δεν υπάρχει τραγικότερο χτύπημα για έναν γονιό. Βυθίστηκαν στο πένθος και δεν θέλησαν ποτέ να βγούνε από αυτό. Σα να σφράγισαν το σπίτι για να μη μπει μέσα σε αυτό λίγη χαρά. Όμως, θέλησαν να βυθιστώ κι εγώ με τα παιδιά στο πένθος. Αλλά αυτό δεν γινόταν.

Όταν γνώρισα τον άνδρα που πρόκειται να παντρευτώ, είχαν περάσει τρία χρόνια από την απώλεια. Όλα ήρθαν σιγά-σιγά και αβίαστα. Ποτέ δεν επιδίωξα να βρω άλλον άνδρα ή να ερωτευτώ. Μου φαινόταν ακόμα και αδιανόητο. Έγινε χωρίς να το καταλάβω, από μόνο του, φυσικά.

Αυτός ο άνδρας μού έφερε πίσω το χαμένο χαμόγελο. Μου έδειξε την άκρη του τούνελ και είδα το φως. Δεν είναι η ασφάλεια που με έκανε να πάρω την απόφαση να παντρευτούμε. Πέντε χρόνια πάλευα μόνη μου. Έμαθα να στέκομαι στα πόδια μου, να νιώθω ασφάλεια με τον εαυτό μου. Να μην έχω ανάγκη κανέναν να μην εξαρτώμαι από κανέναν.

Όμως, δεν έμαθα πώς να χαμογελώ. Πώς να νιώθω ήρεμη. Μου τα έμαθε και πάλι ο άνδρας αυτός. Έφερε γαλήνη στην ψυχή μου. Αλλά το κυριότερο; Η παρουσία του, η καλοσύνη του και η αγάπη στα παιδιά μου, φώτισαν τα προσωπάκια τους. Τον αγαπούν και για εμένα αυτό είναι το παν. Ετοιμάζομαι, λοιπόν, να παντρευτώ και πάλι. Κόντρα σε όλους, αλλά έχοντας στο πλευρό μου τα δύο μου παιδιά. Και ξέρω ότι από κάπου ψηλά κι εκείνος θα συμφωνεί με την απόφασή μου».

Πηγή: infowoman.gr

Η απόλuτη χλıδή: Τόσο κóστισε ο γάμος της Ελίζαμπεθ Ελέτσι, ζαλiζουν τα λeφτά που ξóδεψε & óλοι τη ζnλεύουν

0

Η Ελίζαμπεθ Ελέτσι και ο Νεκτάριος Λεμονίδης παντρεύτηκαν το απόγευμα του Σαββάτου 9 Δεκεμβρίου, επισφραγίζοντας με αυτόν τον τρόπο τη σχέση τους που μετρά σχεδόν επτά μήνες.

Το ζευγάρι είχε καλέσει δημοσιογράφους και λίγο μετά το μυστήριο, έκανε δηλώσεις στις κάμερες.

«Πρώτη πρώτη στο παπούτσι μου έγραψα την Κατερίνα Καινούργιου. Της το έχω τάξει και της έχω έτοιμο και τον γαμπρό. Μετά εννοείται την Μαρία Μπακοδήμου. Μαράκι δεν σε βλέπω εδώ. Το σπίτι μας το έχουμε ετοιμάσει και στολίσει» ανέφερε αρχικά η Ελίζαμπεθ Ελέτσι.

Από τη μεριά του, ο Νεκτάριος Λεμονίδης είπε: «Δεν περίμενα να έρθει, μόλις είδα την Ελίζαμπεθ έπαθα σοκ. Την περίμενα και είδα πόσο όμορφη είναι. Ήταν γραμμένο να γίνει ο γάμος κι έτσι έγινε… Είμαι παραδοσιακός άντρας εγώ. Ο άντρας τα δικά του και η γυναίκα τα δικά της» είπε ο Νεκτάριος Λεμονίδης και συνέχισε για την πρώτη νύχτα του γάμου τους: «Νομίζω ότι δεν πρέπει να τα λέμε, δεν είναι για μικρά παιδιά».

«Καλέ την έχεις έτοιμη την απάντηση. Παιδάκι θα κάνουμε παιδιά. Σιγά σιγά» απάντησε η Ελίζαμπεθ Ελέτσι.

Ρεπόρτερ της εκπομπής «Γεια σου» που βρέθηκε στον γάμο, πήγε στο πλατό τις μπομπονιέρες και τα δώρα του ζευγαριού στους καλεσμένους, όλα σε χρυσό χρώμα με γκλίτερ. Ο ρεπόρτερ έκανε λόγο για πανάκριβο στολισμό της εκκλησίας και του κτήματος. «Ήταν πάρα πολύ ακριβός, πανάκριβα αυτοκίνητα έφεραν και τον γαμπρό και τη νύφη».




«Ένα κόκκινο το πολύ γνωστό, έφερε την Ελίζαμπεθ» είπε ακόμη, εννοώντας κατά πάσα πιθανότητα τη Φεράρι.

Ο γάμος έγινε στο εκκλησάκι της Αγίας Σκέπης στου Παπάγου, το απόγευμα του Σαββάτου 9 Δεκεμβρίου και ακολούθησε δεξίωση στον χώρο του κτήματος. Τη νύφη συνόδεψε ο ZeRaw του μουσικού συγκροτήματος Vegas. Η Ελίζαμπεθ Ελέτσι έχει 6 αδέρφια, όμως μόνο η αδερφή της κατάφερε να παραστεί, καθώς τα υπόλοιπα ζουν στο εξωτερικό.

Το ζευγάρι που γνωρίστηκε πριν από δύο μήνες μέσω διαδικτύου, συγκέντρωσε αμέσως την προσοχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, εξαιτίας των δηλώσεων που έκαναν κατά την προετοιμασία του γάμου. «Η καλύτερη έκπληξη που μου έχει κάνει είναι ότι μου πήρε αμάξι, γιατί του έλεγα συνέχεια πως θέλω ένα τζιπ. Το μονόπετρο που μου χάρισε κάνει 13.500 ευρώ» είχε πει στο «Fay’s Time» η πρώην παίκτρια του ριάλιτι. Στη δεξίωση που ακολούθησε, ο Τριαντάφυλλος ανέλαβε τη διασκέδαση των καλεσμένων και του ζευγαριού.




Όλα ξεκίνησαν από τη δήλωση της, στα μέσα του περασμένου Οκτώβρη, οπότε και η ίδια ανακοίνωσε ότι αρραβωνιάστηκε τον σύντροφό της, Νεκτάριο Λεμονίδη. Εκείνο που απογείωσε το όνομά της στα trends, ήταν η ατάκα με το κόστος του δαχτυλιδιού των αρραβώνων της, το οποίο ξεπερνά τις 13.000 ευρώ.

Πρόσθεσε στη συνέχεια δε, ότι η γυναίκα που βάφει τη Ναόμι Κάμπελ της έκανε πρόταση να αναλάβει το μακιγιάζ του γάμου της. «Στον γάμο μου θα με βάψει η make up artist της Ναόμι Κάμπελ. Μου έκανε μόνη της την πρόταση, όταν είδε πως παντρεύομαι. Εγώ διάλεξα το κοστούμι του Νεκτάριου, θα είναι μπλε σκούρο. Δεν ξέρω με ποιο τραγούδι θα μπούμε, θα είναι κι οι Vegas εκεί και βασικός τραγουδιστής ο Τριαντάφυλλος» ανέφερε ενώ πριν ακόμη αποκαλύψει πόσο κόστισε το μονόπετρο, είχε πει: «Ο σύντροφός μου στην αρχή είχε μπλοκάρει με τη δημοσιότητα, δεν έχει συνηθίσει να βλέπει τον εαυτό του στα περιοδικά. Ο Νεκτάριος είναι ευσυγκίνητος, με κοιτάει, μου λέει πόσο όμορφη είμαι και μετά, κλαίει. Η καλύτερη έκπληξη που μου έχει κάνει είναι ότι μου πήρε αμάξι, γιατί του έλεγα συνέχεια πως θέλω ένα τζιπ.

Ακολούθησαν οι κοινές δηλώσεις του ζευγαριού στην κάμερα του «Mega Καλημέρα», όπου μπροστά από ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, αντάλλαξαν μερικά φιλιά. «Αγαπάει ο γενναίος και όχι ο ωραίος. Το πήγα θαρραλέα και είπα ότι βγει. Ήθελα πάρα πολύ την Ελίζαμπεθ. Όταν έχεις κάποιον που είναι αυτός που θέλεις, δεν περιμένεις πολύ για να παντρευτείς» είπε αρχικά ο Νεκτάριος Λεμονίδης. Στη συνέχεια, ο ίδιος είχε προσθέσει: «Ήθελα να “κλέψω” λίγο από την δημοσιότητα της Ελίζαμπεθ. Αυτή είναι το δημόσιο πρόσωπο, εγώ είμαι ένας αφανής ήρωας. Έχει και κάποια αρνητικά στοιχεία η Ελίζαμπεθ, αλλά δεν θα τα πω. Δεν χρειάζεται να είμαστε συνέχεια μαζί, λίγο και καλό».

Στην επόμενη συνέντευξη που έδωσε, η Ελίζαμπεθ Ελέτσι είπε: «Μου στέλνουν μηνύματα ότι ο άνδρας μου θα μου πάρει τη θέση και ότι είναι influencer. Του έχουν κάνει αιτήματα στα social media πολλές γυναίκες και εννοείται ότι δεν κάνει την αποδοχή. Άμα καμία του στείλει μήνυμα της απαντάω εγώ και λέω “γεια σου αγαπημένη μου, είμαι Ελίζαμπεθ Ελέτσι – Λεμονίδου αγάπη μου, όλα καλά;”».

Στην πορεία, τη ρώτησαν για το κόστος του γάμου τους, κάτι στο οποίο και απάντησε: «Κόστισε ο γάμος, δεν θέλω να το ακούει τώρα και ο Νεκτάριος, γιατί του ‘χω πει και λίγο ψέματα» και μετά παραδέχτηκε ότι ο γάμος έχει κοστίσει περίπου 50.000 ευρώ. «Να σου πω κάτι είναι κιμπάρης, είναι large, γαλαντόμος δεν μου έχει ποτέ όχι, μου τα κάνει όλα, με έχει βασίλισσα» δήλωσε η Ελίζαμπεθ Ελέτσι.

623 768x576 1

Την Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου, μια μέρα πριν παντρευτεί, το ζευγάρι βρέθηκε καλεσμένο στην εκπομπή «Super Κατερίνα», με την πρώην παίκτρια του Survivor να εμφανίζεται στο πλατό με νυφικό, ενώ αργότερα αντάλλαξαν κι ένα παθιασμένο φιλί.

Όπως αναφέρθηκε αρχικά, η γνωριμία τους έγινε μέσω social media. Ο Νεκτάριος Λεμονίδης της έστειλε μήνυμα και στη συνέχεια, έκλεισε ραντεβού για να κουρευτεί στο μαγαζί της.

«Τη βρήκα στο Instagram κι έλεγα πότε θα τη γνωρίσω. Ήμουν σαν κρυφός θαυμαστής της. Έλεγα του φίλου μου να μου τη γνωρίσει. Ποτέ δεν είχα σκεφτεί να παντρευτώ. Το πήρα απόφαση μέσα σε δύο μήνες. Την ποθούσα τόσο πολύ, είμαι και Ταύρος στο ζώδιο. Τα έφτιαχνα πάντα με Διδύμους και πήγαιναν χάλια οι σχέσεις», είπε χαρακτηριστικά ο Νεκτάριος Λεμονίδης.

Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε η Ελίζαμπεθ Ελέτσι. «Με γοήτευσε ότι είναι γιατρός, που με προσέγγισε με αυτόν τον τρόπο. Δεν είχα δει τα μηνύματα στο Instagram. Παντρευόμαστε αύριο στις 6 στο Μαρκόπουλο», δήλωσε. Ο μέλλων της σύζυγος αποκάλυψε αργότερα: «Μου έχει στείλει διάσημη παρουσιάστρια στο Instagram, όταν έγινε γνωστή η σχέση μας. Κι άλλος κόσμος». Τότε, η Ελίζαμπεθ Ελέτσι πρόσθεσε: «Ξέρω ότι είναι μια συνάδελφός του που τον γουστάρει και του λέει συνέχεια, ότι παντρεύεται νωρίς».

613 1200x704 1

Ζηλιάρικο λαμπραντόρ σκóτwσε νεογέννητα δίδυμα – Πάλευε 9 χρόνια για να αποκτήσει παιδί η μητέρα

0

Τραγικό θάνατο βρήκαν δίδυμα νεογέννητα κοριτσάκια, όταν ο σκύλος της οικογένειας τους όρμηξε από τη ζήλια του, τη στιγμή που η μητέρα τους έφυγε για λίγο από το δωμάτιο για να μιλήσει σε έναν γείτονα.

Το ζηλιάρικο λαμπραντόρ επιτέθηκε στα μόλις 26 ημερών πρόωρα μωρά στο σπίτι τους στην πόλη Πιρίπα, στη βορειοανατολική πολιτεία της Μπαΐα στη Βραζιλία, την περασμένη Τρίτη. Η μητέρα τους, η 29χρονη Ελέιν Νοβάις, έσπευσε να βοηθήσει τις κόρες της, Αν και Αναλού, όταν άκουσε τα κλάματά τους από την κρεβατοκάμαρά τους, αλλά ήταν πολύ αργά για να τις σώσει.

brazil egkios labrador.jpg

Η 29χρονη Ελέιν Νοβάις με τα σκυλιά της

Ο σκύλος προκάλεσε θανατηφόρες βλάβες στην κοιλιά των διδύμων

Η Νοβάις, δημοτική σύμβουλος που πάλευε για να συλλάβει εδώ και 9 χρόνια, τράβηξε μακριά τον σκύλο από τα δίδυμα, αλλά είχε ήδη προκαλέσει θανατηφόρα βλάβη στην κοιλιά τους. Μια νοσοκόμα που ζει εκεί κοντά προσπάθησε να παράσχει τις πρώτες βοήθειες στα δίδυμα, αλλά το ένα πέθανε αμέσως από τα τραύματά της και το άλλο πέθανε αργότερα στο νοσοκομείο όπου μεταφέρθηκε μετά από καρδιακή ανακοπή.

Ο σκύλος, που περιγράφεται ως ένα «υπάκουο» ζώο, πιστεύεται ότι ζήλευε μετά την γέννηση των μωρών. Ένας μέλος της οικογένειας ισχυρίστηκε ότι «πιθανότατα η ζήλια ώθησε τον σκύλο να επιτεθεί στα παιδιά» σύμφωνα με την The Sun.

105478024 1800378900104498 8701652095634344335 n

Πάλευαν 9 χρόνια για να αποκτήσουν παιδί

Η αστυνομία ερευνά τους θανάτους, αλλά δεν έχει ακόμη τις καταθέσεις των συντετριμμένων γονιών.

Το δημοτικό συμβούλιο της Πιρίπα, ένα χωριό με πληθυσμό 1.000 κατοίκων, ανέφερε σε δήλωσή τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Αντιμέτωποι με αυτή την απίστευτη απώλεια, εκφράζουμε τα συλλυπητήρια και την συμπάθειά μας στους γονείς Ελάινα και Ρέτζις, αλλά και τους φίλους και την οικογένειά τους αυτή την στιγμή της θλίψης και του πόνου. Είθε ο Θεός να παρηγορήσει τις καρδιές σας και να σας δώσει την δύναμη να μετατρέψετε όλο τον πόνο αυτής της ανεπανόρθωτης απώλειας σε πίστη και ελπίδα».

Οι άτυχοι γονείς πάλευαν εδώ και 9 χρόνια προκειμένου να αποκτήσουν ένα παιδί. Στην άτυχη μητέρα χορηγήθηκαν ηρεμιστικά στο νοσοκομείο μετά την κατάρρευσή της από το σοκ.