Στη γυναίκα έλειπε πολύ ο γιος της. Όχι, ο γιος ήταν ζωντανός και καλά, όλα ήταν μια χαρά. Απλά δούλευε πολύ, είχε μια νεαρή γυναίκα και ήταν βαρετό να μιλάει με τη μητέρα του.
Έχεις γυναίκα, έχεις φίλους, έχεις συναδέλφους. Ο γιος αγαπούσε τη μητέρα του, αλλά δεν είχε χρόνο να της τηλεφωνήσει.
Συμβαίνει αυτό, δεν είναι τίποτα σπουδαίο. Και η μητέρα δεν επέβαλε τίποτα – γιατί να ασχοληθεί αφού το παιδί τα πήγαινε καλά; Εκείνη όμως βαριόταν και βαριόταν. Δούλευε ως νοσοκόμα, βοηθώντας στη θεραπεία των παιδιών.
Αγαπούσε πολύ τα παιδιά. Το βράδυ επέστρεφε στο σπίτι και μερικές φορές κοιτούσε φωτογραφίες του γιου της Ihor. Του μιλούσα ήσυχα – ήταν ένα καπρίτσιο της μητέρας. Προσευχόμουν γι’ αυτόν. Και ξαναδιάβασα τα μηνύματα του γιου μου – ήταν λίγα. Ευτυχισμένη Ημέρα της Μητέρας και ευτυχισμένα γενέθλια. Και οι φωτογραφίες για το νέο έτος και τα Χριστούγεννα είναι στο παλιό τηλέφωνο.”Αγαπητή μαμά, σου εύχομαι ευτυχία και υγεία, μακροζωία!” – αυτά είναι τα μηνύματα.
Και μια μέρα η μητέρα όντως τηλεφώνησε στο γιο της. Ζήτησε συγγνώμη που τον ενόχλησε. Και του ζήτησε να έρθει να πάρει ένα δώρο – του αγόρασε ένα δώρο. Ο γιος είπε, “Γιατί, μαμά; Έχω τα πάντα!
Ήθελα να έρθω ούτως ή άλλως, αλλά δεν έχω χρόνο. Λοιπόν, θα περάσω, φυσικά, αλλά όχι για δώρο, απλά για να σε δω! “Ήταν ένας καλός γιος, στην πραγματικότητα. Πέρασε τρεις μέρες αργότερα το βράδυ για ένα λεπτό. Έφερε και μια τούρτα. Δεν μπήκε μέσα, αλλά έδωσε την τούρτα στη μητέρα μου: “Αυτό είναι για σένα!” Η μαμά έδωσε επίσης ένα δώρο στον γιο της.
Ήταν ένα πολύ ακριβό iPhone, σχεδόν το τελευταίο μοντέλο, κόστισε πολλά χρήματα, πάρα πολλά χρήματα! Η μητέρα μου χρειάστηκε ένα χρόνο για να μαζέψει χρήματα γι’ αυτό.
Δούλευε και είχε δουλειά μερικής απασχόλησης. Δεν αγόρασε τίποτα για τον εαυτό της, έκανε οικονομία σε όλα, και τώρα αγόρασε ένα δώρο στον γιο της.
Κρατούσε ένα κομψό κουτί με ένα iPhone. Χαμογέλασε τόσο ευτυχισμένη – ήταν πολύ χαρούμενη που ο Ihor είχε επιτέλους έρθει. Τον αγκάλιασε, τον φίλησε και του έδωσε το δώρο. Και έπειτα είπε ήσυχα ως απάντηση στα δυνατά και έκπληκτα λόγια του γιου της: “Αυτό είναι για σένα, Ιγκόρ.
Είμαι λίγο άρρωστος, ξέρεις, και σύντομα θα νοσηλευτώ στο νοσοκομείο. Τηλεφώνησέ μου καμιά φορά, εντάξει;
Και αν δεν μπορείς να μου τηλεφωνήσεις, γράψε μου. Αν δεν μπορείς να μου γράψεις, στείλε μου μια φωτογραφία, εντάξει; Ακόμα κι αν δεν το κάνεις, δεν πειράζει. Σκέφτηκα ότι έχεις πάντα το τηλέφωνό σου στο χέρι σου, ώστε όταν το σηκώνεις, να με θυμάσαι. Και αυτό θα ήταν αρκετό. Απλά θα ξέρω ότι με σκέφτεσαι! “Μια εβδομάδα αργότερα, η μητέρα μου πέθανε. Και ο γιος της έμεινε με αυτό το ακριβό τηλέφωνο, σχεδόν το τελευταίο μοντέλο, και κλαίει όταν το σηκώνει. Κλαίει κάθε φορά. Επειδή σπάνια τηλεφωνούσα, σπάνια έγραφα.
Και εξακολουθούσα να σκέφτομαι ότι υπήρχε ακόμα πολύς χρόνος για να είμαστε μαζί. Ότι μπορείς πάντα να καλέσεις “μαμά” και να ακούσεις την απαλή φωνή της μητέρας σου. Αρκεί να το βρείτε στις επαφές σας και η μαμά σας θα απαντήσει! Υπάρχει ακόμα αρκετός χρόνος για συνομιλίες και μηνύματα Δεν υπάρχει τόσος πολύς χρόνος.
Και επειδή ένα άτομο δεν μας τηλεφωνεί, δεν μας ταλαιπωρεί, δεν μας γράφει και δεν μας ενοχλεί με τίποτα, και εμείς ξεχνάμε να του τηλεφωνήσουμε ή να τον επισκεφτούμε, δεν σημαίνει ότι θα είναι πάντα σε επαφή. Πάντα σε επαφή. Θα έρθει μια μέρα που θα μας πουν: “Εκτός εμβέλειας”. Ακόμα και αν έχουμε το πιο ακριβό και σύγχρονο τηλέφωνο
Ιατροί ΕΟΠΥΥ-ΠΕΔΥ τέρμα το δούλεμα. Διαδώστε το παντού!
Εκ των προτέρων κάνω γνωστό ότι το ζήτημα είναι εξαιρετικά σοβαρό και αφορά ΟΛΟΥΣ μας. Ανεξαιρέτως ΟΛΟΥΣ. Αφορά την υγεία μας προσωπικά αλλά και των οικογενειών μας. Ας μεριμνήσουμε όλοι με ένα σχόλιο το θέμα να επανέρχεται συχνά στις πρόσφατες δημοσιεύσεις των ομάδων, ούτως ώστε να το δουν όσο το δυνατόν περισσότεροι φίλοι.
Επί της ουσίας: Πριν από λίγες ημέρες έψαχνα γιά γιατρό παθολόγο συμβεβλημένο με τον ΕΟΠΥΥ-ΠΕΔΙ. Με τα πολλά και αφού ασχολήθηκα με 3ψήφια και 4ψήφια τηλεφωνικά νούμερα ανακάλυψα ότι υπάρχει αυτός digostoupoliti.eu/simvevlimeni-eopii ο υπερσύνδεσμος που αφού του συμπληρώσεις τα στοιχεία του Δήμου-περιοχής και της ειδικότητας που σε ενδιαφέρει, πληροφορεί σε καρτέλλα όλα τα στοιχεία (ονοματεπώνυμα, διευθύνσεις, τηλέφωνα, χάρτης) των ιατρών.
Αφού βρήκα λοιπόν πάνω από 10 ιατρούς παθολόγους στην περιοχή που με ενδιέφερε άρχισα να τους παίρνω τηλέφωνο στη σειρά. ΟΛΟΙ (λες και ήταν συνεννοημένοι μεταξύ τους) μου είπαν ότι τους τελείωσε το πλαφόν των 200 επισκέψεων που υποχρεούνται από τη σύμβασή τους να κάνουν μηνιαία δωρεάν βάσει ασφαλιστικού ταμείου και πως αν επιθυμούσα εξέταση ιατρική θα έπρεπε να πληρώσω ως ιδιώτης.
Σας κάνω γνωστό ότι ήθελα βεβαίωση για το παιδί μου, να συμμετέχει στο μάθημα της γυμναστικής στο σχολείο. Η «ταρίφα» που μου είπαν αυτοί οι 10 γιατροί κυμάνθηκε από 20 έως 50 €.
Μου έκανε εντύπωση πως ΟΛΟΙ είχαν συμπληρώσει το πλαφόν των επισκέψεων. Βρήκα λοιπόν αυτή odigostoupoliti.eu την ιστοσελίδα η οποία ενημερώνεται σε χρόνο real time και έκπληκτος (αφού συμπλήρωσα τα πεδία) είδα πως από τους δέκα (10) παθολόγους που πριν είχα πάρει τηλέφωνο και μου είχαν πει ότι δεν είχαν άλλα δωρεάν ραντεβού, ΜΟΝΟ Ο ΕΝΑΣ ΕΙΧΕ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΑ 200.
Οι υπόλοιποι εννέα (9) γιατροί μου έλεγαν ψέματα. Άλλος είχε 20 στα 200 άλλος 40/200 άλλος 80/200.Κανένας τους δεν είχε υπερβεί τα μισά ραντεβού που οφείλουν να εξυπηρετούν μηνιαία προς τους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ-ΠΕΔΙ.
Μετά από αυτό το γεγονός ξαναπήρα μία γυναίκα παθολόγο η οποία μόνο που δεν με έδειρε κιόλας επειδή την ξαναενόχλησα και μου πούλησε εκ νέου το ίδιο παραμύθι του πλαφόν και πως αν επιθυμούσα εξέταση και βεβαίωση γιά την γυμναστική του παιδιού μου θα έπρεπε να κλείσω ιδιωτικό ραντεβού μετά από 2 μέρες και πως θα πλήρωνα 30 ευρώ την επίσκεψη.
Της είπα πως βλέπω ζωντανά στον υπολογιστή τα ραντεβού που είχε ήδη κάνει και πως αυτά δεν ήταν 200 μέσα στον Οκτώβριο αλλά ήταν 40 και πως θα έκανα καταγγελία στο Υπουργείο Υγείας. Μου έκλεισε ραντεβού χωρίς άλλη κουβέντα μέσα σε 3 ώρες και μου έδωσε την βεβαίωση που ήθελα χωρίς να πληρώσω τίποτα.
Είναι προφανές ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συμβεβλημένων με το Δημόσιο σύστημα παροχής υγείας Ιατρών, χρησιμοποιούν την ιδιότητά τους ως «συμβεβλημένων» μόνο και μόνο γιά κράχτη και προς άγρα πελατείας.
Συνάδελφοι, μη αφήνετε παρόμοια θέματα να περνούν απαρατήρητα. Ας κάνουμε ό,τι μπορούμε ο καθένας μας για να ξεσκεπάζουμε τέτοιες καταστάσεις.
*Φυσικά και δεν εννοούμε ούτε υπονοούμε πως ακολουθούν όλοι οι γιατροί αυτή τη πολιτική, στα πλαίσια της καλής μας θέλησης να πιστεύουμε πως αυτές οι συμπεριφορές είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.
**Η κεντρική φωτογραφία του άρθρου είναι τυχαία και δεν απεικονίζει πραγματικά πρόσωπα.
Στο παρακάτω απόσπασμα, από μια συνέντευξη του Γιάννου Παπαντωνίου στο Al Jazeera. Εκεί ο πρώην “τσάρος” της διακυβέρνησης Σημίτη λέει για τον Ελληνικό λαό ότι του «λείπει η κουλτούρα σταθερότητας και πειθαρχίας». Το ίδιο ακριβώς έκανε εκείνη την περίοδο και ο επίσης υπουργός Οικονομικών του Γιώργου Παπανδρέου, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου που επίσης έχει καταδικαστεί πρόσφατα από τη δικαιοσύνη.
Πριν από περίπου μια δεκαετία ο Βαλάντης, ο πιο πολυσυζητημένος παίκτης του Survivor, άνοιγε μια αχρείαστη κόντρα με τον Γιάννη Πάριο, η οποία τελικά του γύρισε μπούμερανγκ.
Τις τελευταίες ημέρες το όνομα του Βαλάντη απασχολεί αρκετά τα social media. Η συμμετοχή του τραγουδιστή στο Survivor έχει κάνει τον κόσμο να ασχολείται ξανά μαζί του, όχι για κάποιο τραγούδι του, αλλά για τους τσακωμούς τους στις παραλίες του Άγιου Δομίνικου.
Βέβαια, η αλήθεια είναι πως εδώ και πάνω από μια δεκαετία, ο Βαλάντης απασχολεί τα μέσα περισσότερο για όσα λέει, παρά για όσα… τραγουδάει. Κάτι τέτοιο είχε κάνει και πριν κάποια χρόνια (στο μακρινό 2012), όταν άνοιξε μια αχρείαστη κόντρα με τον Γιάννη Πάριο, τη Χαρούλα Αλεξίου, αλλά και τη Δήμητρα Γαλάνη.
Ο ασυγκράτητος Βαλάντης είχε πει τότε σε συνέντευξή του πως «εγώ δεν θα τραγουδάω 45 και 50 ετών. Δεν θα έβλεπα πια τον Γιάννη Πάριο. Τον θαυμάζω, είναι από τους αγαπημένους μου τραγουδιστές, αλλά όλα έχουν ένα όριο. Μετράει η εικόνα και το όλο πακέτο. Ούτε τη Χαρούλα Αλεξίου και τη Δήμητρα Γαλάνη θα παρακολουθούσα. Είσαι σαν τους ποδοσφαιριστές, μετά τα 50 σου, μπορείς να ασχοληθείς με κάτι άλλο».
«Επειδή καταλαβαίνω για ποιον λες. Φοβάμαι ότι άλλο ήθελε να πει και άλλο είπε. Τώρα έφυγα εγώ πήγα σπίτι μου, έφυγε και η Αλεξίου και πήγε σπίτι της. Το κενό μας είναι ικανός να το καλύψει; Μακάρι. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Δεν τον σπρώχνουμε για να πάμε μπροστά. Την πλάτη μας έβλεπε μια ζωή».
Σε ηλικία 97 ετών έφυγε από τη ζωή η σύζυγος του εφοπλιστή Γιάννη Λάτση, Εριέττα Λάτση – Τσουκαλά.
Η Εριέττα Λάτση γεννήθηκε το 1925 στον Πύργο. Το 1940 ο καπετάν Γιάννης αποφάσισε να κλέψει την μέλλουσα σύζυγό του, με την Εριέττα να παντρεύεται μόλις 16 ετών. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: Τον Σπύρο, τη Μαργαρίτα και την Μαριάννα.
Η Εριέττα Λάτση στήριξε τον σύζυγο του σε όλες τις επιχειρηματικές επιλογές του και έμεινε στο πλευρό του έως τον θάνατο του, το 2003.
Η Εριέττα Λάτση ανάμεσα στον σύζυγο της και τον ηθοποιό Κίφτον Γουέμπ στα γυρίσματα της ταινίας «Το Παιδί και το Δελφίνι».
Η ιστορία του Γιάννη Λάτση
Ο Γιάννης Λάτσης γεννήθηκε το 1910 στο Κατάκολο του Νομού Ηλείας. Ήταν το έκτο από τα εννιά παιδιά του Σπύρου και της Αφροδίτης Λάτση. Προερχόμενος από φτωχή οικογένεια, αναγκάστηκε να δουλέψει από πολύ μικρή ηλικία, κυρίως σε εργασίες στο λιμάνι του Κατακόλου ως λιμενεργάτης. Το λιμάνι του Κατακόλου εκείνη την εποχή είχε αρκετή κίνηση από εμπορικά πλοία, που μετέφεραν αγροτικά προϊόντα της περιοχής, και κυρίως σταφίδα, προς τα λιμάνια της δυτικής Ευρώπης, αλλά και από κρουαζιερόπλοια που αποβίβαζαν επιβάτες προκειμένου να επισκεφθούν τον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας.
Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο Κατακόλου, στο Ελληνικό Σχολείο του Πύργου και, στη συνέχεια, στη Μέση Δημόσια Εμπορική Σχολή του Πύργου. Το 1940 παντρεύτηκε στον Πύργο Ηλείας την Εριέττα Τσουκαλά και απέκτησαν τρία παιδιά, τον Σπύρο, τη Μαριάννα και τη Μαργαρίτα. Έφυγε από τη ζωή στις 10 Απριλίου 2003 και δύο χρόνια μετά η οικογένειά του προχώρησε στη σύσταση του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση, συνεχίζοντας το πλούσιο κοινωφελές έργο που είχε ο ίδιος αναπτύξει κατά τη διάρκεια της ζωής του.
Δείτε το βίντεο
https://www.youtube.com/watch?v=vjRZ1nf1I8c
Η πορεία του στο χώρο των επιχειρήσεων
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 έως και τα μέσα της δεκαετίας του 1990, χαρακτηρίζεται από την ενασχόλησή του με το εμπόριο, αρχικά σταφίδας και αγροτικών προϊόντων και στη συνέχεια βιομηχανικών αγαθών, πετρελαίου και πετρελαιοειδών.
Για τρεις περίπου δεκαετίες, από τα μέσα της δεκαετίας του 1940 έως και τη δεκαετία του 1970, δραστηριοποιείται στην ακτοπλοΐα, με τη δρομολόγηση έξι πλοίων στη γραμμή του Αργοσαρωνικού, και στην επιβατηγό ναυτιλία, με τη μεταφορά κυρίως προσκυνητών από χώρες με μουσουλμανικούς πληθυσμούς, όπως η Λιβύη, η Αλγερία και η Τυνησία, στην Τζέντα, στο πλαίσιο του ετήσιου προσκυνήματός τους στη Μέκκα.
Η αγορά του πρώτου φορτηγού πλοίου το 1955 και του πρώτου δεξαμενόπλοιου το 1958 σηματοδοτεί την ένταξή του στον κόσμο της εμπορικής ποντοπόρου ναυτιλίας. Οι θαλάσσιοι δρόμοι που καλύπτει αρχικά ο εμπορικός του στόλος περιορίζονται κυρίως στην ανατολική Μεσόγειο, με τον μεγαλύτερο όγκο των συναλλαγών του να εντοπίζεται στην Αίγυπτο και να φτάνει ως το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου και ίδρυσε τα πρώτα του γραφεία εξωτερικού.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 ο στόλος του εξαπλώνεται τόσο σε αριθμό πλοίων και χωρητικότητα όσο και γεωγραφικά, αφού πλέον οι συναλλαγές του εκτείνονται σε παγκόσμιο επίπεδο, επικουρούμενες από τα γραφεία-δορυφόρους που ιδρύει σε πόλεις με εμπορικό και επενδυτικό ενδιαφέρον για την εποχή, όπως η Βηρυτός, το Τόκιο, η Νέα Υόρκη, το Παρίσι κ.α.
Στο ξεκίνημα της δεκαετίας του 1970 ξεκινά η κατασκευή του διυλιστηρίου της Πετρόλα Ελλάς στην Ελευσίνα, γεγονός που σηματοδοτεί την ένταξή του ταυτόχρονα σε δύο επιχειρηματικούς τομείς, εκείνον της βιομηχανίας πετρελαίου και εκείνον των κατασκευών, δραστηριότητες οι οποίες θα συνεχιστούν και στο βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας έως και τα μέσα της δεκαετίας του 1990, με εκτεταμένα έργα υποδομής τα οποία αναλαμβάνει η εταιρεία του Petrola International.
Τέλος, η ενασχόλησή του με το χώρο των τραπεζών ξεκινά το 1980 ως παράπλευρη και περιορισμένη δραστηριότητα, η οποία θα αναπτυχθεί περισσότερο στην πορεία των επόμενων ετών με την απόσυρσή του από την ενεργό δράση και την απελευθέρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Η Εριέττα Τσουκαλά και ο Γιάννης Λάτσης στην αρχή της γνωριμίας τους.
Κοινωφελές έργο
Η επιχειρηματική δράση του Ιωάννη Σ. Λάτση συνοδεύτηκε από πολυάριθμες κοινωφελείς πρωτοβουλίες, ο τρόπος υλοποίησης των οποίων διέφερε αναλόγως των συνθηκών και των απαιτήσεων.
Μία από τις πρώτες συντονισμένες ενέργειές του ήταν η σύσταση, το 1967, του Ιδρύματος Υποτροφιών Ηλείων Ιωάννη Σ. Λάτση με σκοπό την παροχή βοήθειας σε φοιτητές της ιδιαίτερης πατρίδας του. Επιθυμώντας να ενισχύσει τον τομέα της επιστημονικής έρευνας το 1975 ίδρυσε το Fondation Latsis Internationale, ένα κοινωφελές μη κερδοσκοπικό Ίδρυμα με έδρα τη Γενεύη, το οποίο απονέμει ετησίως χρηματικά βραβεία σε επιστήμονες και ερευνητικές ομάδες σε αναγνώριση της εξαίρετης και καινοτόμας συνεισφοράς τους σε επιλεγμένα επιστημονικά πεδία.
Από το 1991 έως το 2012 το Ίδρυμα Αποκαταστάσεως Ομογενών Εξ Αλβανίας, που συστάθηκε από τον ίδιο, φιλοξένησε και εκπαίδευσε περισσότερους από 1.000 Έλληνες ομογενείς εξ Αλβανίας, συμβάλλοντας καθοριστικά στην αναβάθμιση του επιπέδου ζωής τους αλλά και στην επαγγελματική τους αποκατάσταση.
Το ζεύγος Λάτση με την πριγκίπισσα Νταϊάνα.
Παράλληλα, η προσφορά του ήταν εκτεταμένη και σε περιπτώσεις έκτακτων καταστάσεων. Έτσι, παρείχε σημαντική οικονομική βοήθεια κατά τους σεισμούς που έπληξαν την περιοχή της Καλαμάτας το 1986, φιλοξενώντας σε δικό του κρουαζιερόπλοιο περισσότερους από 1.000 άστεγους επί δύο χρόνια και προσφέροντας στο Ελληνικό Δημόσιο εργοστάσιο κατασκευής προκατασκευασμένων σπιτιών.
Τη βοήθειά του προσέφερε και κατά τους σεισμούς που έπληξαν τον Πύργο Ηλείας το 1988 και το 1993, τα Γρεβενά το 1995 και την Αθήνα το 1999. Επιπλέον, στήριξε το ελληνικό κράτος μέσω δωρεών για τον επιχειρησιακό και λειτουργικό εξοπλισμό του Πυροσβεστικού Σώματος, της Ελληνικής Αστυνομίας και του Ελληνικού Υπουργείου Δημόσιας Τάξης.
Η ευαισθησία του για τους Έλληνες ναυτικούς και τις οικογένειές τους εκφράστηκε μέσα από μεγάλου ύψους δωρεές στο Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο και στην Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία.
Το 1995 παραδόθηκε στη διοίκηση του Κολλεγίου Αθηνών το κτηριακό συγκρότημα του Λάτσειου Διδακτηρίου συνολικής έκτασης 10.000 τ.μ. που χρηματοδοτήθηκε πλήρως από τον Γιάννη Λάτση. Το 1999 ξεκίνησε η κατασκευή του Λάτσειου Κέντρου Εγκαυμάτων, ενός εξειδικευμένου κέντρου περίθαλψης εγκαυματιών, το οποίο παραδόθηκε πλήρως εξοπλισμένο στο Ελληνικό Δημόσιο το 2005, δύο χρόνια μετά το θάνατό του, και εντάχθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας «Θριάσιο».
Τέλος, η κοινωφελής προσφορά του επεκτάθηκε και σε πλήθος μεμονωμένων χειρονομιών αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους του που βρίσκονταν σε ανάγκη.
Για τη συνολική προσφορά του τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, με τον Χρυσό Σταυρό της Χιλιετηρίδος του Αγίου Όρους από τον Πατριάρχη Αθηναγόρα το 1963, με το Ανώτατο Παράσημο του Τάγματος του Φοίνικος από τον Βασιλέα Παύλο το 1965, με τον Βαθμό του Ανωτέρου Ταξιάρχου από τον Πατριάρχη Αντιοχείας το 1976, με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών το 1989 και με τον Χρυσό Σταυρό από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο το 1995.
Η Μαριάννα Λάτση και ο Σπύρος Λάτσης συνεχίζουν το έργο του
«Με παρότρυνε να σπουδάσω και με έπαιρνε από μικρό παιδί στα επαγγελματικά του ταξίδια. Στα χαρτιά φέρω το επώνυμό του, αλλά κάθε στιγμή αισθάνομαι την παρουσία και την καθοδήγησή του», έλεγε η Μαριάννα Λάτση για τον πατέρα της σε μία εκδήλωση του Ελληνικού Συλλόγου Αποφοίτων του London School of Economics πριν χρόνια.
Παρούσα συχνά, για να παρακολουθήσει το έργο της κόρης της Μαριάννας Λάτση η Εριέττα Λάτση, πάντα και με ιδιαίτερο στυλ. Δεν ήταν λίγες οι φορές που η Μαριάννα Λάτση συνόδευε την αγαπημένη της μητέρα σε εκδηλώσεις. Μία από αυτές ήταν τον Σεπτέμβριο του 2018, στην τελετή ονοματοδοσίας του λιμανιού Κατακόλου σε «Λιμάνι Ιωάννη Σπύρου Λάτση». Εκεί είχε παρευρεθεί όλη η οικογένεια για να τιμήσει τον γενάρχη της.
Ήταν αρχές Φεβρουαρίου (02/02) του 2019, στο ημίχρονο του αγώνα του Άρη με τον Πανιώνιο, όταν το “Nick Galis Hall” αποθέωνε τον Γιάννη Ιωαννίδη και ο «Ξανθός»… έκρυψε το πρόσωπό του μπροστά στην κάμερα, για να μη φανούν τα δάκρυά του.
Περίπου 5.000 φίλοι του Άρη αποθέωσαν τη χρυσή ομάδα του ’79, με τον Γιάννη Ιωαννίδη να κάνει μια από τις σπάνιες εμφανίσεις του στο “Nick Galis Hall”.
Ο θρυλικός προπονητής των Θεσσαλονικέων ήταν φανερά συγκινημένος και με δάκρυα στα μάτια, φόρεσε την φανέλα του Άρη με το Νο79, για την χρονιά που ουσιαστικά ο σύλλογος άρχισε την «αυτοκρατορία» του στο ελληνικό μπάσκετ.
Η αγάπη που του έδειξε ο κόσμος, ήταν αρκετή για να τον κάνει να «σπάσει» και να δακρύσει, όπως συνέβη και στις δηλώσεις που έκανε στην κάμερα της ΕΡΤ, λίγες στιγμές αργότερα.
«Υπάρχει αμοιβαία αγάπη. Συγκινήθηκα σήμερα. Μετά από 49 χρόνια, η ομάδα αυτή έφερε το πρωτάθλημα εκτός Αθήνας», κατάφερε να πει, πριν δακρύσει ξανά…
“Άρης για πάντα” δήλωσε από μικροφώνου ο Γιάννης Ιωαννίδης, προσθέτοντας: “Πρωταθλητής είναι ο κόσμος του Άρη”, για να προκληθεί “σεισμός” από την αντίδραση των φιλάθλων της ομάδας!
Το όνομά του είναι άμεσα συνδεδεμένο με τον Παναθηναϊκό. Αν βγεις τυχαία στο δρόμο και τον αναφέρεις, αν ρωτήσεις δέκα άτομα τι τους έρχεται στο μυαλό όταν ακούνε για αυτόν είναι δεδομένο πως θα σου αναφέρουν την ομάδα με το τριφύλλι.
Ο Γιάννης Βαρδινογιάννης είναι γόνος μιας οικογένειας που μπορεί να έχει στιγματίσει την επιχειρηματική ζωή της χώρας, αλλά στη βάση της κοινωνίας πάντα θα αναφέρεται ως η οικογένεια που είχε κάποτε τον Παναθηναϊκό και ο ίδιος ως ο τελευταίος Βαρδινογιάννης που τον διοίκησε.
Υπάρχουν, όμως, και κάποιοι που στο άκουσμα του ονόματος του Γιάννη Βαρδινογιάννη έχουν να σου πουν διάφορες ιστορίες. Οι πιστοί στους αγώνες ταχύτητας που γίνονται στην Ελλάδα γνωρίζουν πως κάποτε ο Βαρδινογιάννης υπήρξε χαρακτηριστική φιγούρα τους.
Το προσωνύμιο «Τζίγγερ» άλλωστε, το παρατσούκλι που τον συνοδεύει ακόμα και σήμερα που είναι, πλέον, ένας μεσήλικας και διοικεί τον κολοσσό των επιχειρήσεων Βαρδινογιάννη, το έχει κληρονομήσει από εκείνη την εποχή που έτρεχε μανιωδώς σε αγώνες ταχύτητας.
Κανείς δεν ξέρει πως προέκυψε το «Τζίγγερ». Στην αγγλική slang σημαίνει «μεζούρα για αλκοόλ» γιατί ο Βαρδινογιάννης φημιζόταν στο Λονδίνο όπου και σπούδαζε για την αδυναμία του στο… υγρό σπορ. Φημολογείται πως έτσι λεγόταν και ο αγαπημένος του σκύλος και αυτός ήταν ο λόγος που συστηνόταν μ’ αυτό το παρατσούκλι.
Γιάνννης Βαρδινογιάννης (Jigger) και Κώστας Στεφανής
Μικρή σημασία έχει. Στα μέσα των 80s, ο Jigger ήταν ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους οδηγούς σε αγώνες ταχύτητας στην Ελλάδα.
Από το 1985 μέχρι και το 1993, όλη η Αθήνα ήξερε για τον πάμπλουτο Τζίγγερ , τον γιο του Βαρδινογιάννη που περιδιαβαίνει τους δρόμους με τα πανάκριβα και ταχύτατα αυτοκίνητά του, τα οποία χρησιμοποιεί για να τρέχει στα ράλι που γίνονται κάθε χρόνο.
Για τον Τζίγγερ μάλιστα δεν έφτανε να έχει ένα αμάξι για να πάρει μέρος στους αγώνες: ξόδευε πολλά λεφτά για να το «φτιάξει», για να είναι όπως ακριβώς το θέλει πριν τρέξει.
Δεν υπήρχε «Ακρόπολις» και πανελλήνιο πρωτάθλημα στο οποίο να μην πάρει μέρος όλα εκείνα τα χρόνια. Με τον συνοδηγό του Κώστα Στεφανή κατέκτησε 6 συνεχόμενα πρωταθλήματα, πήρε την καλύτερη θέση Έλληνα οδηγού στο «Ακρόπολις», την 6η δηλαδή, και πολύ λογικά έγινε ένας θρύλος στον μικρόκοσμο του ελληνικού μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Μπορεί ο Κώστας Στεφανής να ήταν ο παραδοσιακός συνοδηγός του, αλλά εκείνος που τον μύησε στο σπορ ήταν ο Γιώργος Ραπτόπουλος και μαζί του εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε αγώνες ταχύτητες στην Ελλάδα. Ο Τζίγγερ ήταν ο συνοδηγός του Ραπτόπουλουστην Porsche 911 του το 1983. Μετά από δυο χρόνια σαν συνοδηγός, ο Τζίγγερ έγινε πρώτος οδηγός.
Πρώτα με Αudi Quattro A2. Στη συνέχεια με τις καλύτερες Lancia του Group A επιχείρησε το καλύτερο στις ειδικές διαδρομές του «Ακρόπολις» και για πέντε συνεχόμενες χρονιές ήταν ο πρώτος Έλληνας στη γενική κατάταξη. Την τελευταία φορά που πήρε μέρος στο ελληνικό ράλι του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος οδηγούσε Toyota Celica GT4 και κατέλαβε την όγδοη θέση στον τερματισμό, με αποτέλεσμα να είναι πρώτος Έλληνας για πέμπτη φορά.
Το αγαπημένο του αμάξι όμως ήταν Lancia Delta HF Integrale 16V, με την οποία έζησε αξέχαστες στιγμές. Μαζί της πέτυχε τα περισσότερα επιτεύγματά του, μαζί του την συνέδεσαν τόσοι και τόσοι οπαδοί των ράλι στην Ελλάδα.
Ήταν 3 Μαΐου του 1992 όταν η λευκή Lancia με τα διακριτικά Cyclon έλαβε μέρος στον τελευταίο της αγώνα, το ράλι Φθιώτιδος. Μετά από αυτό αποσύρθηκε μαζί με τον ιδιοκτήτη της, ο οποίος είχε αποφασίσει να αφήσει το σπορ και να ασχοληθεί με τις οικογενειακές επιχειρήσεις.
Εδώ και 26 χρόνια βρίσκεται στο γκαράζ της οικογένειας Βαρδινογιάννη και αποτελεί έναν κρυμμένο θρύλο της ιστορίας των αγώνων στην Ελλάδα. Πρόσφατα, ο Κώστας Στεφανής την παρουσίασε στην εκπομπή Traction και προκάλεσε μαζικές μελαγχολίες…
Ποιος να το’ λεγε πως τέτοια μέρα, 25η Μαρτίου, το 2013 το πανύψηλο παιδάκι που έκανε παρέλαση ως σημαιοφόρος του Φιλαθλητικού, στου Ζωγράφου, το 2018 θα ήταν ένας εκ των κορυφαίων αθλητών μπάσκετ στο ΝΒΑ. Αυτός είναι ο δικός μας Γιάννης Αντετοκούνμπο.
Λίγους μήνες αργότερα, ο Γιάννης θα κρατούσε και πάλι ψηλά την ελληνική σημαία, αυτή τη φορά στο Barclays Center του Μπρούκλιν, όπου διεξήχθη το ντραφτ του 2013.
Πλέον, ο αστέρας του μπάσκετ παίζει στο υψηλότερο επίπεδο του NBA, είναι για δεύτερη συνεχή χρονιά All Star και κάνει όλη την Ελλάδα περήφανη για τα κατορθώματά του καθημερινά, ενώ όπου σταθεί και όπου βρεθεί μιλάει για την Ελλάδα.
Στο περιθώριο του All Star Game στο Κλίβελαντ, ο Γιάννης Αντεκούνμπο συνάντησε τον θρύλο του ΝΒΑ Μάικλ Τζόρνταν με τον οποίο μάλιστα χαιρετήθηκαν με χειραψία.
Λίγο αργότερα, ο Έλληνας MVP περιέγραψε την πρώτη του συνάντηση με τον Μάικλ Τζόρνταν.
“Δεν τον είχα γνωρίσει ποτέ προσωπικά. Τον είχα δει μία φορά στη Σάρλοτ όταν παίζαμε ένα παιχνίδι, αλλά δεν είχα την ευκαιρία να του συστηθώ. Είχα ρωτήσει αν θα έρθει και μου είπαν ότι δεν ήταν εδώ, αλλά τότε τον είδα να βγαίνει στην παρουσίαση και έπαθα σοκ. Είναι αναμφισβήτητα ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών”, είπε ο Αντετοκούνμπο.
“Ακούς το όνομά σου… Και είσαι δίπλα τους, στέκεσαι ανάμεσά τους. Είναι τρομερό. Δάκρυσα φίλε, δεν θα έπρεπε να είμαι εδώ! Είναι τρελό να είμαι ανάμεσά τους…”, ανέφερε εμφανώς συγκινημένος.
“Υπήρχαν μόνο δύο Ευρωπαίοι στην ομάδα αυτή… Είναι τρελό! Ήταν υπέροχο να είμαι δίπλα στον Μάικλ Τζόρνταν”, πρόσθεσε.
Ο Βασίλης Καρράς πήρε τεράστια αγάπη από τον κόσμο που τον λάτρευε. Μια σχέση αμοιβαία που κράτησε για δεκαετίες. Στις εμφανίσεις του τόσο στα νυχτερινά μαγαζιά όσο και στις συναυλίες επικρατούσε το αδιαχώρητο.
Η αναγνώριση από τον κόσμο ήταν τεράστια και ο Βασίλης Καρρά το ήξερε καλά. Το ήξερε και ανταπέδιδε αυτή την αγάπη με κάθε τρόπο.
Μία από τις σημαντικότερες στιγμές ήταν το 2017 στο Θέατρο Πέτρας όταν καταχειροκροτήθηκε με τον ίδιο να ξεσπά σε κλάματα και να λέει «δεν θέλω τίποτα άλλο στη ζωή μου. Μακάρι να μπορούσα να μοιράσω αυτή την αγάπη».
Λύγισε και ξέσπασε σε λυγμούς την ώρα που ο κόσμος στο θέατρο Πέτρας φώναζε ρυθμικά το όνομά του…
Δείτε το βίντεο
Τα on air λόγια του Βασίλη Καρρά δύο μήνες πριν το χαμó του: «Σας αγαπάω όλους παιδιά μου, όλους»
Ο Βασίλης Καρράς δύο μήνες πριν είχε κάνει τηλεφωνική παρέμβαση στην εκπομπή «Fame Story». «Καλησπέρα σε όλο το ακροατήριο. Καλησπέρα στους φίλους μου εκεί, στο πάνελ, παντού.
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ, Νικόλα, για την φιλοξενία αυτή τη μικρούλα αλλά θα ήθελα να ευχαριστήσω και όλο τον ελληνικό λαό και όλο το σινάφι μου για το ενδιαφέρον και την αγάπη τους. Τίποτα παραπάνω. Τι αγάπη είναι αυτή Θεέ μου!
Δείτε το βίντεο
Τι αγάπη είναι αυτή Θεέ μου! Τι ομορφιά. Σας ευχαριστώ πάρα, πάρα πολύ. Ο Θεός να μας δίνει δύναμη, να είμαστε γεροί και να βλεπόμαστε». Ενώ απευθυνόμενος στον Αντώνη Ρέμο του είχε πει: «Πιτσιρίκο, πιτσιρίκο, είμαι εδώ» με τον τραγουδιστή να του απαντάει: «Πάντα θα είσαι εδώ, σε αγαπώ».
Ο Βασίλης Καρράς τους αποχαιρέτησε λέγοντας: «Σας ευχαριστώ πάρα, πάρα, πάρα, πάρα πολύ! Καλησπέρα και καλή βραδιά! Σας αγαπάω όλους παιδιά μου, όλους, όλους».
