Blog Σελίδα 4254

Π. Γαλιατσάτος: «Τέλος η πανδημία σε 6-8 μήνες»

0

Αισιόδοξος για την πορεία της πανδημίας, λαμβάνοντας υπόψη τα πρώτα δεδομένα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας για τη μετάλλαξη Όμικρον, εμφανίστηκε ο επικεφαλής της μονάδας Covid στο νοσοκομείο Johns Hopkins Παναγής Γαλιατσάτος, ο οποίος μιλώντας στον ΣΚΑΪ δήλωσε ότι η πανδημία θα φτάσει στο τέλος της σε 6-8 μήνες.

«Αυτή την εβδομάδα είδαμε να βγαίνουν διάφορες έρευνες για τη μετάλλαξη Όμικρον, από τις οποίες προκύπτουν δύο πράγματα. Αυτό που φοβόμασταν, ότι η Όμικρον μπορεί να μεταδοθεί πιο εύκολα από άλλες παραλλαγές επιβεβαιώνεται, αλλά την ίδια στιγμή δε βλέπουμε οι ασθενείς να νοσούν βαριά και να καταλήγουν στο νοσοκομείο», σημείωσε.

Σχετικά με το αν η Όμικρον προσβάλλει περισσότερο τους εμβολιασμένους ή τους ανεμβολίαστους, σημείωσε ότι είναι νωρίς να έχουμε τέτοια δεδομένα, ωστόσο σε μερικά κράτη με μεγάλο μέρος του πληθυσμού ανεμβολίαστο φαίνεται ότι κολλάνε, αλλά σε άλλα κράτη που οι πολίτες έχουν κάνει το εμβόλιο, η Όμικρον δεν επηρεάζει ιδιαίτερα, καθώς οι ασθενείς δεν χρειάζεται να νοσηλευτούν σε νοσοκομείο. «Το εμβόλιο βοηθάει και ακόμα και αν έχει μικρότερη αποτελεσματικότητα, μπορεί να σου σώσει τη ζωή και να σε κρατήσει έξω από το νοσοκομείο», επισήμανε ο κ. Γαλιατσάτος.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μονάδας Covid του Johns Hopkins, με τα μέχρι στιγμής στοιχεία φαίνεται ότι κάθε νέα μετάλλαξη μεταδίδεται πολύ πιο εύκολα αλλά αποδυναμώνεται σε συμπτώματα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν τους ασθενείς σε νοσοκομείο.

Στο πλαίσιο αυτό, προέβλεψε ότι αν ο κόσμος εμβολιαστεί σε ποσοστό από 80% και άνω, σε 6-8 μήνες η πανδημία θα τελειώσει. «Ο ιός θα μείνει, αλλά θα είναι πολύ πιο ήπιος, σαν τη γρίπη», υπογράμμισε.

Ωστόσο, ο κ. Γαλιατσάτος τόνισε την ανάγκη οι πιο πλούσιες χώρες να στείλουν εμβόλια στις πιο φτωχές, ώστε να εμβολιαστεί ο πληθυσμός και να μην εμφανιστούν νέες μεταλλάξεις.

Π. Βλάχος για Ιωάννα Τριανταφυλλίδη: «Για για εμένα είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή μου»

Ο Πάνος Βλάχος δεν αγαπά πολύ τις συνεντεύξεις και σίγουρα δεν του αρέσει να μιλά για την προσωπική του ζωή. Αυτή τη φορά μιλώντας στο People βάζει τα πράγματα στη θέση τους.

Το ότι βρέθηκες στην Αμερική με το κορίτσι σου ήταν πέρα από πρόκληση και μια νέα ιστορία στη ζωή σας, μια δοκιμασία για τη σχέση σας;

Κοίτα, τις δοκιμασίες τις προσωπικές τις έχω εκφράσει μέσα από το δίσκο. Αυτό που μου συμβαίνει, τις ανησυχίες μου, κομμάτια της ζωής μου. Κατά τα άλλα, έχω μια πολύ συγκεκριμένη αντιμετώπιση του πόσο πρέπει να εκτίθεμαι και να μιλάω για τα προσωπικά μου – ίσως και λανθασμένη, όπως λένε κάποιοι φίλοι μου.

Γιατί σε αγχώνει να μιλάς για να προσωπικά σου;

Δεν με αγχώνει. Απλά κάποιες φορές νιώθω ότι υπάρχει ένας εξευτελισμός, αυτό το «δώσε κόσμε».

Στην περίπτωσή σου, όμως, επειδή με την Ιωάννα υποδυόσασταν το ζευγάρι στη Μουρμούρα και ήσασταν και ζευγάρι στη ζωή, το ενδιαφέρον του κόσμου για τη σχέση σας ήταν λογικό να είναι μεγεθυμένο. Έχουν γραφτεί πολλά, αλλά δεν νομίζω πως έχει ειπωθεί κάτι κακοπροαίρετα.

Δεν με νοιάζει αν έγινε καλοπροαίρετα ή κακοπροαίρετα. Εγώ είμαι υπεύθυνος για το τι καταθέτω. Η συναναστροφή μου με το κοινό θέλω να είναι μέσω αυτού που κάνω.

Θεωρείς ότι αν μιλήσεις για τη σχέση σου, την «πουλάς»;

Όχι, αν μιλήσω, δεν την πουλάω. Αλλά επειδή για εμένα είναι πολύ ιερή η προσωπική μου ζωή και επειδή έχω την τύχη να έχω σπουδαίους ανθρώπους στη ζωή μου, αισθάνομαι ότι έτσι το προστατεύω. Δεν είναι «μία σχέση», για εμένα είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή μου. Τώρα κάποιος μπορεί να πει «δηλαδή είναι ντροπή που εγώ βγάζω φωτογραφίες με τον άνθρωπό μου στο κρεβάτι;». Φυσικά και όχι. Ο καθένας έχει την αισθητική του, το δικό του κριτήριο και το δικό του τρόπο να βλέπει τα πράγματα. Δεν κατακρίνω κανέναν. Καταθέτω απλά και τη δική μου αισθητική σε αυτό το παζλ του κόσμου και της εικόνας. Σκέφτομαι ότι μπορείς να είσαι ενδιαφέρουσα προσωπικότητα χωρίς να προβάλλεις τη ζωή σου.

Διάβασε όλη τη συνέντευξη στο People που κυκλοφορεί με το Έθνος της Κυριακής!

Π. Βλάχος για Γ. Λοβέρδο και συνεπιμέλεια: «Μην γίνεις σαν τον Γιάννη»

«Επικίνδυνο» χαρακτηρίζει τον Γιάννη Λοβέρδο ο ηθοποιός Πάνος Βλάχος, με αφορμή την ομιλία του βουλευτή κατά το νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια.

Ο βουλευτής της ΝΔ είχε υποστηρίξει ότι ένας κακοποιητής σύζυγός μπορεί να είναι ταυτόχρονα καλός γονιός. Η δήλωση προκάλεσε σάλο, τον οποίο ο Γ. Λοβέρδος επιχείρησε να «μαζέψει» σε ανάρτησή του την Παρασκευή.

Δείτε την ανάρτηση του Πάνου Βλάχου:

340845g eikona viber 2021 05 21 15 13 43

Π. Ανδρέας Κονάνος: «Όταν σε κατακρίνουν κρυφά και ζηλόφθονα»

0

Είναι ο ιερέας που τονίζει ότι δεν κατέχει την απόλυτη αλήθεια αλλά προσπαθεί να την αναζητήσει. Ένας άνθρωπος φωτισμένος που όχι απλά διαφέρει από τους περισσότερους κληρικούς, αλλά ξεχωρίζει για κάτι ιδιαίτερα σημαντικό σήμερα: Την απλή λογική.

Ο π. Ανδρέας Κονάνος με τα μηνύματα του στην προσωπική του σελίδα στο Facebook μιλάει την γλώσσα των νέων, συζητάει μαζί τους και τους δίνει πολύτιμες συμβουλές για να ζήσουν καλύτερα την ζωή τους.

Αυτή είναι μια από τις δημοσιεύσεις του που αξίζει πραγματικά να διαβάσεις:

Είναι τόσο ωραίο να προσπερνάς τις γνώμες των ανθρώπων και να πηγαίνεις κάπου πιο ψηλά. Αυτές τις μέρες που φυσούσε πολύ, κι ήταν να ταξιδέψω Μυτιλήνη με αεροπλάνο, μου ‘πε ένας φίλος μου μετεωρολόγος να μη φοβάμαι, διότι το αεροπλάνο πάει ψηλά, και δεν το πιάνουν οι άνεμοι που θα φυσούν στη γη και τη θάλασσα.

Μ’ αρέσει αυτό το μυστικό: πέτα ψηλά, να μη σ’ αγγίζουν οι άνεμοι της γης.

Όχι λόγω περιφρόνησης, ή κάποιου σνομπ ύφους.

Μα επειδή αγγίζεις κάποιο άλλο επίπεδο.

Και νιώθεις μέσα σου μια ενότητα με όλους, που σε κάνει να μη θες να τσακωθείς με κανέναν, να μη σχολιάσεις, να μην απαντήσεις, να προσπερνάς όλα αυτά που λένε οι άλλοι, όπως προσπερνάς σ’ ένα δρομάκι τα σκυλιά που γαυγίζουν.

Εσύ, κοιτάς μόνο το στόχο σου.

Προχωράς, διότι αυτή είναι η δουλειά σου: η πρόοδος κι όχι το πισωγύρισμα.

Τα σκυλιά, ας γαυγίζουν. Έτσι μπορούν, έτσι κάνουν.

Ίσως φοβούνται, ίσως θέλουν να σε προκαλέσουν, ίσως έχουν αγριέψει με κάτι.

Να θυμάσαι ότι το άγριο ύφος κι η διάθεση για καυγά που προκαλεί, κατά βάθος κρύβει μεγάλο φόβο, ανασφάλεια κι ανησυχία.

Δεν φταις εσύ πάντα που ο άλλος έχει πρόβλημα μαζί σου.

Ύστερα, θα ‘χεις παρατηρήσει, ότι ο κατήγορος σου, δεν σε πλησιάζει ποτέ προσωπικά.

Με τίποτε. Ποτέ. Αυτό το αποφεύγει, όπως ο πονηρός το… λιβάνι!

Το έχεις προσέξει; Αυτός που σε σχολιάζει εδώ κι εκεί, δεν έρχεται να σου πει φιλικά το λάθος σου να το διορθώσεις – αυτό που προτείνει ο Χριστός: αν έχεις κάτι με τον αδερφό σου, πήγαινε να το πεις στον ίδιο!

Παρά, τι κάνει; σε κατακρίνει σε τρίτους, σε κουτσομπολεύει, σπέρνει τη διχόνοια, το δηλητήριο και το σκοτάδι εδώ κι εκεί, υπογείως, πονηρά και με δόλο. Όλα αυτά, σίγουρα δείχνουν ότι υπάρχει μεγάλο θέμα στην ψυχή του.

Λοιπόν, ο άνθρωπος που σε κατακρίνει κρυφά και ύπουλα, ψιθυρίζοντας κλπ, έχει ένα πρόβλημα. Εσύ, το πρόβλημά του, μην το κάνεις δικό σου.

Απ’ την άλλη, για να σε σχολιάζει, ίσως το ‘χεις κι εσύ ανάγκη, το ζητά η ψυχή σου υποσυνείδητα, για να μάθεις κάτι, να ωφεληθείς και να προχωρήσεις παρακάτω στη ζωή.

Ίσως για να διορθώνεσαι όπου πρέπει, και όπου πράγματι φταις, αν φταις.

Και γιατί άλλωστε να μη φταις κι εσύ κάπου;

Είναι δηλαδή κακό να έχεις κάνει κι εσύ ένα ή περισσότερα λάθη;; απίθανο είναι;

Μήπως πέφτεις απ’ τα σύννεφα όταν διαπιστωθεί ένα λάθος σου;!.. Άνθρωπος είσαι κι εσύ, θα κάνεις σίγουρα και λάθη.

Μια χαρά. Μη σε σοκάρει το λάθος σου. Είσαι σε μια πορεία.

Μπορείς να μάθεις κι αυτό αν κάποιος σε κατακρίνει: κάποιοι σε σχολιάζουν ή σε κατακρίνουν, ίσως για να μάθεις την επιμονή, και να συνεχίζεις την προσπάθεια για κάτι καλύτερο στη ζωή σου, παρ’ όλες τις αντιστάσεις γύρω σου.

Ή, στην τελική, ίσως για να ξεπεράσεις αυτή την ανάγκη που έχεις, να λένε όλοι κάτι καλό για σένα. Ας μη λένε καλά πράγματα για σένα. Μπορείς να ζήσεις μια χαρά και χωρίς αυτά τα λόγια.

Δεν έχω ανάγκη να λες κάτι καλό για μένα, προκειμένου να είμαι καλά. Θα μου άρεσε να το κάνεις, ως κίνηση αγάπης κι απόδειξη ενότητας, μα δεν το ‘χω κι ανάγκη.

Συμπέρασμα: Προσπάθησε να μην πάψεις ποτέ να αγαπάς τον εαυτό σου.

Αγάπα τον με τα πάνω του και τα κάτω του.

Μην αφήσεις τις όποιες κακίες λέγονται για σένα, να σε γεμίσουν αδικαιολόγητες ενοχές, μειονεξία που σε καθηλώνει σε μια νοσηρή στασιμότητα ή ψυχική παράλυση ή κατάθλιψη κι απόγνωση.

Τούτες τις οριακές και κρίσιμες στιγμές, η λύση είναι να γυρίσεις το κουμπί στο χώρο της αγάπης.

Νιώσε πόσο πολύ σε αγαπά ο Θεός. Σε αγαπά ο Θεός, η πηγή των πάντων.

Αυτοί που σε σχολιάζουν έχουν τόση άγνοια για σένα, που δεν αξίζει να τους δίνεις σημασία.

Ο Θεός που σε ξέρει, σε αγαπά.

Αγάπα, λοιπόν, τον εαυτό σου, κι εσύ, όπως τον αγαπά ο Θεός σου!

Τον εαυτό σου.

Αγάπα τον.

Κι αν μπορείς – είναι λίγο δύσκολο αυτό, μα όχι ακατόρθωτο αν μπεις στο χώρο της θείας φώτισης – αγάπα κι αυτούς που σε κατακρίνουν, βλέποντάς τους με κατανόηση. Σίγουρα έχουν δικά τους προσωπικά άλυτα θέματα, ψυχικά και πνευματικά προβλήματα.

Και υπάρχει και μια λέξη που σπάνια τολμούμε να παραδεχτούμε: είναι η ζήλεια.

Όταν κάτι δεν σ’ αρέσει, ίσως επειδή δεν μπορείς να το φτάσεις εσύ, όταν κάτι κατά βάθος το ποθείς μα δεν το έχεις, τότε τι κάνεις; Ζηλεύεις.

Και η ζήλεια είναι μεγάλο μαρτύριο. Κάνει την ψυχή να λιώνει.

Κι έρχεται μετά κι ο φθόνος.

Και να το το θανατηφόρο κοκτέηλ, που φέρνει την κόλαση στην ψυχή σου.

Ζήλεια, φθόνος, μίσος, κακία, σκόρπιο δηλητήριο.

Κοίτα πόσα μαθαίνει κανείς απ’ την πιθανή κακία των ανθρώπων, όσο χαμηλά ή ψηλά κι αν στέκουν αυτοί.

Είτε είναι απλοί πιστοί, είτε ρασοφόροι κάθε τάξης κλπ.

Μα έχουν εμπάθεια και οι ρασοφόροι; Ε, ναι.

Κανείς δεν είναι αλώβητος από πάθη, αδυναμίες και κακίες. Ειδικά αν δεν αντιστέκονται σ’ αυτά.

Μα οι κακίες κρατούν όσο μια μπόρα ή μια θύελλα.

Δεν είναι για πάντα.

Δεν είναι αυτό που μας πρέπει, δεν γεννηθήκαμε για να μισούμε, να αντιπαθούμε, μα για να γιατρευτούμε με το θείο έλεος.

Κι η πιο μεγάλη γιατρειά είναι η αγάπη.

Όταν μπαίνεις στο δικό της πεδίο, της αγάπης, όλα φωτίζονται, διότι όπου αγάπη, εκεί ο Θεός! η φώτιση, η διάκριση, η σύνεση, η χαρά κι ανάπαυση.

Όταν λοιπόν προσεύχεσαι, όταν εξομολογείσαι ή κοινωνάς ή ζεις την εκκλησιαστική πνευματική ζωή, να στοχεύεις και σ’ όλα αυτά.

Να ζητάς ο Χριστός που προσεγγίζεις, να σου χαρίσει και όλα αυτά.

Τη δύναμη, την ταπεινή ανωτερότητα, και πάνω απ’ όλα την αγάπη.

Όλα τα άλλα, αυτό που λέμε οι ¨μεγάλοι σταυροί¨ κλπ, έρχονται μετά, στα μάτια του Θεού.

Πηγή: dinfo.gr

π. Ανδρέας Κονάνος: «Αν νηστεύεις, κάνε το με ταπείνωση, αν τρως, μην προκαλείς»

0

Αν νηστεύεις, κάνε το με ταπείνωση. Αν τρως, μην προκαλείς. Αν εσύ θες ταχινόσουπα, καν’ του παιδιού σου μια κοτόσουπα.

Και δως του ένα φιλί σοκολατένιο.

Αν πας εκκλησία, κάνε ησυχία. Εγώ κοιμάμαι.

Αν προσεύχεσαι, δείξε μου τη γαλήνη σου.

Αν είσαι του Χριστού, άσε να μυρίσω τη γλύκα των χνώτων Του στα χείλη σου.

Αν μετάνιωσες, πάρε ρίσκα και τόλμησε καινούργια πράγματα.

Αν αγαπάς το Θεό, χάιδεψε τον άνθρωπό σου στο λαιμό.

Αν διαβάζεις πνευματικά, δείξε ένθεη ανθρωπιά.

Διαβάστε εδώ: Είναι απαραίτητο να νηστεύουμε…
Αν είσαι δυνατός, πες ¨συγγνώμη¨.

Αν είσαι άγιος, αγκάλιασε τους αμαρτωλούς.

Αν σηκώνεις Σταυρό, κάνε τον πόνο σου τραγούδιστο Χριστό. Και σταμάτα την κλάψα.

Αν σε λίγες βδομάδες περιμένεις Ανάσταση, χαμογέλα.

Από σήμερα!

[vimaorthodoxias]

π. Αλέξανδρος: «Ο Χριστός δεν ασχολήθηκε καθόλου με τα κρεβάτια των ανθρώπων»

0

Ο π. Αλέξανδρος, πρώην καθηγητής Θεολογίας που έγινε παπάς στα 66 του και λειτουργεί στη δημοτική, στον Άγιο Νικόλαο Ραγκαβά στην Πλάκα, είναι από τους ιερωμένους που ξεχωρίζουν για την προοδευτικότητα, την ανοιχτοσύνη και το καινοτόμο πνεύμα τους.

Δεν είναι, λέει, ο «κλασικός» παπάς που αποφασίζει για όλα μέσα στην ενορία του. «Αυτό γίνεται δημοκρατικά, δηλαδή συλλογικά, μαζί με όλους τους πιστούς, όπως συνέβαινε τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, προτού το πνεύμα αυτό χαθεί.

pater alexandros 0 2Η τέλεση των εκκλησιαστικών μυστηρίων προϋποθέτει άλλωστε αυτήν τη συλλογικότητα, δεν τα τελώ μόνος μου εν είδει μάγου», συμπληρώνει ο πατέρας Αλέξανδρος Καρυώτογλου. Αλλά και στα κηρύγματα στους ναούς συχνά η έμφαση δίνεται όχι σε θέματα πίστης αλλά σε κοσμικά, μάλιστα φίλος που έμαθε για τη συνέντευξη αναρωτιόταν πότε η Εκκλησία στην Ελλάδα θα σταματήσει να διαθέτει τόση δύναμη και να παρεμβαίνει διαρκώς στον δημόσιο βίο, του λέω. «Κοιτάξτε, ο Αρχιεπίσκοπος, λόγω θέσης, ίσως χρειάζεται να λέει ένα-δυο πράγματα αν και όταν χρειαστεί – όχι βέβαια όπως ο Χριστόδουλος, που ήταν περίπτωση. Οι ιερείς, όμως, δεν έχουν καμιά δουλειά να το κάνουν. Γι’ αυτό και λέω ότι πρέπει η Εκκλησία να χωριστεί από το κράτος. Γνωρίζω, βέβαια, ότι πολλοί ιερωμένοι αντιδρούν διότι βλέπουν την πολιτεία ως δεκανίκι της Εκκλησίας, χρειάζεται όμως πλέον η Εκκλησία να αφεθεί ελεύθερη να στηριχθεί στις δικές της δυνάμεις». Κατά τα άλλα, μου λέει, «η Εκκλησία τούς δέχεται όλους, το θέμα είναι ποιων ο λόγος ακούγεται περισσότερο. Άνθρωποι υπερσυντηρητικοί αφήνονται να φωνάζουν ανενόχλητοι, ενώ, αντίθετα, καταβάλλεται προσπάθεια να “μαζευτούν” οι πιο προοδευτικοί. Χρειάζεται, όμως, περισσότερη σύνεση, αλλιώς τα πράγματα θα γυρίσουν μπούμερανγκ. Θυμάστε όλη εκείνη τη φασαρία παλιότερα με τις ταυτότητες ή πόσοι ιερωμένοι αμφισβητούσαν τον κορωνοϊό και το εμβόλιο, αλλά εν τέλει αρρώστησαν κάποιοι βαριά ή και πέθαναν;».

Τον προβληματίζει, άραγε, το γεγονός ότι η Ιεραρχία συγκάλεσε έκτακτη σύνοδο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, ένα καθαρά νομικό/πολιτειακό θέμα, ενώ δεν έπραξε κάτι ανάλογο για τη φτώχεια, την ανεργία ή το προσφυγικό ας πούμε; «Έχετε δίκιο. Κι εγώ στοχοποιήθηκα όταν βάφτισα το παιδί ενός ζευγαριού ανδρών. Τι να έκανα δηλαδή, να τους έδιωχνα; Τον ομόφυλο γάμο η Ορθοδοξία δεν τον δέχεται, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να σεβαστούμε την απόφαση δύο ανθρώπων να συνυπάρξουν. Η Εκκλησία οφείλει να αγκαλιάσει και αυτούς, όπως κάνει με όλους, μαζί και τα παιδιά που μπορεί να έχουν. Ο Χριστός δεν ασχολήθηκε καθόλου με τα κρεβάτια των ανθρώπων». Έχει, άραγε, ανοικτά ΛΟΑΤΚΙ+ ενορίτες/-ισσες; «Βεβαίως, μάλιστα αυτά τα παιδιά είδαν την ενορία μας ως καταφύγιο. Βοηθούν κιόλας με χαρά όταν χρειάζεται. Όσο για την ιδιωτική τους ζωή, μου είναι αδιάφορη».

Αντιδράσεις προκάλεσε και η κίνησή του να βάλει κορίτσια ντυμένα παπαδάκια στο ιερό. Δεν το απαγορεύουν οι ιεροί κανόνες; «Καθόλου, καθένας μπορεί να μπει στο ιερό, αν έχει μια συγκεκριμένη δουλειά εκεί. Η λαθεμένη αντίληψη πως οι γυναίκες είναι “ακάθαρτες” προέρχεται από εβραιοχριστανικούς κύκλους και σε αυτό σιγοντάρισε λίγο και ο Απόστολος Παύλος.

Στους ναούς, άλλωστε, διακονούν πολλές νεωκόρισσες, σημαντικό έργο επιτελούν και οι πρεσβυτέρες κι ας μην έχουν ιερατικό αξίωμα, το οποίο είναι μια άλλη συζήτηση – ας αρχίσουν πρώτα να χειροτονούνται διακόνισσες, ένας θεσμός που έχει ατονήσει, και το βλέπουμε κι αυτό. Η φασαρία, τώρα, που ξεσήκωσαν κύκλοι όπως αυτοί του κόμματος Νίκη ήταν κυρίως πολιτική και την ολιγοήμερη αργία που μου επιβλήθηκε ο Αρχιεπίσκοπος τη χαρακτήρισε νουθεσία, όχι τιμωρία. Γνωρίζει, άλλωστε, ο Σεβασμιότατος, που με χειροτόνησε κιόλας, τι έργο γίνεται στην ενορία μας». Αλλά τι γίνεται με ακροδεξιά κόμματα όπως η Νίκη και η Ελληνική Λύση που επικαλούνται διαρκώς τη θρησκεία; «Πρόκειται για κατάντια. Οι άνθρωποι αυτοί δεν γνωρίζουν καν θεολογία – ο πρόεδρος της Νίκης είναι ένας θεολόγος αθεολόγητος, ο δε κ. Βελόπουλος είναι εντελώς αστοιχείωτος. Αν τον έβλεπα θα τον ρωτούσα “πας, άραγε, τακτικά στην εκκλησία, εκ μέρους της οποίας αρέσκεσαι να μιλάς, εξομολογείσαι, μεταλαμβάνεις;”».

pater alexandros

Αλλά γιατί στην Ορθοδοξία τα εκσυγχρονιστικά βήματα είναι τόσο διστακτικά συγκριτικά με άλλες χριστιανικές ομολογίες; «Το ποιος είναι πράγματι συντηρητικός και ποιος όχι είναι ένα ερώτημα. Η Ορθοδοξία μπορεί να είναι πολύ πιο φιλελεύθερη απ’ όλες αυτές τις ομολογίες που επειδή τα ανοίγματά τους δεν είναι θεολογημένα, δεν καταφέρνουν κάτι. Η θεολογία καθαυτή είναι κάτι πολύ ανοιχτό, πολύ ελεύθερο. Εκείνοι όμως που εκφράζουν την Ορθοδοξία στην Ελλάδα είναι συχνά συντηρητικοί από μόνοι τους, επομένως συντηρητικός είναι και ο λόγος τους. Υπάρχουν, ωστόσο, και άνθρωποι φιλελεύθεροι που νοιάζονται καταρχάς για τα παιδιά – ήμουν από εκείνους ως καθηγητής και με λοιδορούσαν γι’ αυτό ορισμένοι, αλλά οι μαθητές μου καταλάβαιναν. Μια φορά στο Αρσάκειο έκανα μάθημα στη Β’ Λυκείου όταν χτύπησε η γραμματέας και μου είπε “συγγνώμη, αλλά είπε η διευθύντρια το τελευταίο πεντάλεπτο να το αφιερώσετε στην αξία της αποταμίευσης” – ήταν 31 Οκτωβρίου. Χαμογέλασα και σαν ήρθε η ώρα ανέβηκα στην έδρα λέγοντας “εγώ, ως ορθόδοξος θεολόγος, σας λέω να μην αποταμιεύετε γιατί “αυτός που μας στολίζει με τα κρίνα του αγρού μάς λέει να μη φροντίζουμε για τίποτα γιατί θα μας τα δώσει εκείνος”. Ας μη μας γίνει δηλαδή ο κουμπαράς έμμονη ιδέα».

Πλησιάζει Πάσχα. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό σήμερα για έναν καθημερινό άνθρωπο; «Η Ορθόδοξη Εκκλησία δίνει ιδιαίτερο βάρος στην Ανάσταση –στον σταυρό και στην Ανάσταση μαζί– γιατί όλα εκεί παίζονται. Ο χριστιανισμός, ξέρετε, δεν είναι θρησκεία, εμείς τον κάναμε, προσθέτοντάς του κεριά, λιβάνια, ράσα κ.λπ., όμως η ουσία είναι ότι όταν ο Χριστός αναστήθηκε έδωσε και σ’ εμάς αυτήν τη δυνατότητα. Όποιος πιστέψει σε αυτό, αποκτά μια ελπίδα, εκείνο που μας λείπει περισσότερο σήμερα. Συνάντησα, ξέρετε, κάποτε στον δρόμο έναν χρήστη ουσιών που μου ζήτησε χρήματα. Έβγαλα να του δώσω και ταυτόχρονα του τράβηξα το χέρι και το φίλησα. “Μα γιατί;” έκανε έκπληκτος. “Γιατί είσαι εικόνα του Θεού, την οποία έχεις μουτζουρώσει. Τι θα γίνει, μωρέ, μ’ εσένα;” απάντησα. Αυτό ακριβώς είναι το μήνυμα της Ανάστασης, “ελάτε να ξεμουτζουρώσουμε τα πρόσωπά μας, τις ψυχές μας”. Και ισχύει για όλους, πιστεύουν ή όχι, γιατί υπάρχουν άθρησκοι που είναι πιο αληθινοί χριστιανοί».

Το ότι το Άγιο Φως στα Ιεροσόλυμα ανάβει θαυματουργά δεν είναι ψέμα; «Υπάρχει ένα καντήλι μέσα στον Πανάγιο Τάφο που διατηρείται διαρκώς αναμμένο, όπως συμβαίνει στο ιερό κάθε εκκλησίας, η λεγόμενη “ακοίμητος κανδήλα”. Από εκεί προφανώς προέρχεται το Άγιο Φως – δεν μπορεί κάθε χρονιά να έχουμε ένα θαύμα επειδή έτσι θέλουμε. Το πραγματικό θαύμα συμβαίνει μέσα στις καρδιές των ανθρώπων».

Άραγε, πόσο συγγενεύει η εξομολόγηση με την ψυχανάλυση; «Έχουν αρκετά κοινά, μόνο που στην πρώτη όλα γίνονται στο όνομα του Χριστού». Ο ίδιος τι συμβουλές δίνει; «Αρχικά, τους προτείνω δύο βιβλία, το εξαιρετικό Ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος του Αμερικανού ψυχιάτρου Σκοτ Πεκ και τον Δρόμο των ασκητών του Τίτο Κολιάντερ, ενός Φινλανδού ορθόδοξου. Μετά, ακούω τον καθένα προσεκτικά και ανάλογα συμβουλεύω. Το βασικότερο πρόβλημα που απασχολεί τον κόσμο είναι, ξέρετε, η κατάθλιψη. Κι εκεί δεν ξέρεις τι να πεις πολλές φορές. Διαπιστώνω, όμως, ότι οι περισσότεροι έχουν καταπιεστεί πολύ από τους γονείς τους ως παιδιά και αυτό τους έχει προσθέσει πολλή ενοχή που δύσκολα βγαίνει. Συχνά τους λέω εκείνο που είχε πει ο Φίλιππος στον Ναθαναήλ “καλά, είναι δυνατό να βρήκες τον Μεσσία;”. “Έρχου και ίδε”, έλα και θα δεις, απάντησε αυτός. Ελάτε, δηλαδή, να ζήσετε κάτι μέσα στην κοινότητά μας και ύστερα αποφασίζετε αν θα παραμείνετε».

pater

Γνωρίζω πρώην ιερείς οι οποίοι, απογοητευμένοι από την υποκρισία και τον σκοταδισμό που συνάντησαν στην Εκκλησία, την εγκατέλειψαν. Πώς το κρίνει; «Οι περισσότεροι από αυτούς φόρεσαν το ράσο πολύ νεαροί και ανώριμοι όντες δεν κατάφεραν να διαχειριστούν πράγματα αρνητικά που βεβαίως και υπάρχουν σε αυτόν τον χώρο, όπως παντού. Είναι μερικά πράγματα στην ιεροσύνη που σε τραβάνε σαν μαγνήτης αν έχεις και την κλίση, η εξουσία που νιώθεις ότι αποκτάς, τα ωραία άμφια, οι τελετουργίες κ.λπ. Εγώ έγινα ιερέας στα 66 μου, παρότι το ήθελα από μικρός. Ζούσα ακόμα στη γενέτειρά μου, στη Σάμο, όταν πέθανε ο τότε μητροπολίτης. Ανέλαβε προσωρινά ως τοποτηρητής ο Παροναξίας, που ήθελε να με χειροτονήσει ιερέα. “Θα σε στείλω για σπουδές στη Ριζάρειο και μετά στη Θεολογική, όλα πληρωμένα”, μου έλεγε, όμως όντας νέος ακόμα ήθελα τον χρόνο μου για να αποφασίσω, κι ας μην του άρεσε».

Έχουμε, ωστόσο, και αρκετά σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται ιερωμένοι, οικονομικά, σεξουαλικά και άλλα. «Ναι, συμβαίνουν και τέτοια, όμως θα πρότεινα να είμαστε επιφυλακτικοί και να μην κρίνουμε προτού ξεκαθαρίσει το τοπίο. Είναι προτιμότερο να διερωτόμαστε καταρχάς για το σκάνδαλο που μπορεί να συμβαίνει μέσα στον καθένα μας».

Έχοντας συγγράψει, μεταξύ άλλων, και βιβλία για το Ισλάμ, με ένα από αυτά (το Ορθοδοξία και Ισλάμ, εκδ. Δόμος) να έχει κερδίσει το βραβείο Αμπντί Ιπεκτσί (1994), πώς το κρίνει; «Η ισλαμική θρησκεία έχει πτυχές μεγαλείου και δεν υπάρχει κανείς λόγος να τη φοβάται κανείς. Μόνοι επίφοβοι είναι οι Ταλιμπάν, οι διάφοροι φανατικοί που όμως έχουν δυστυχώς το αντίστοιχό τους και στον χριστιανισμό».

Ο ίδιος νιώθει ότι επικοινωνεί με το θείο; «Ναι, συμβαίνει όταν βρίσκομαι μπροστά στην Αγία Τράπεζα. Γι’ αυτό και όταν λειτουργώ νιώθω μεγάλη χαρά, όπως και όταν διαβάζω ιερά κείμενα, στη σωστή ανάγνωση των οποίων δίνουμε μεγάλη σημασία στην ενορία μας, γι’ αυτό και προτιμώ τη δημοτική». Αλλά τι γίνεται με εκείνα τα κείμενα της Αγίας Γραφής που έχουν έναν ιδιαίτερα ενοχοποιητικό και τιμωρητικό χαρακτήρα; «Στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχουν πράγματι κάποια τραγικά, θα έλεγα, κείμενα. Ακόμα όμως κι εκεί διαφαίνεται η προσδοκία ενός λυτρωτή Μεσσία, γι’ αυτό η Εκκλησία τα κράτησε. Έχουμε και στην Καινή Διαθήκη κάποιες τέτοιες περιπτώσεις, στον Παύλο περισσότερο. Θα πρέπει όμως και αυτά να κριθούν με τα δεδομένα της εποχής. Όταν, ας πούμε, κολάζει την αρσενοκοιτία, έχει κατά νου την πορνεία και την εκμετάλλευση που ανθούσαν τότε σε πόλεις όπως η Κόρινθος».

Ωραία τα λέτε πάτερ, δεν σας τυράννησε όμως ποτέ η αμφιβολία; «Πολλές φορές. Ο Αγιορείτης πνευματικός μου έλεγε, θυμάμαι, “μη φοβάσαι την αμφιβολία γιατί θα έρθει κι αυτή. Αρκεί να την αντιμετωπίζεις με σταθερότητα και προσευχή και να μην κάνεις πίσω”. Αυτό λέω κι εγώ σε όσους μου εκμυστηρεύονται τις δικές τους αμφιβολίες».

Η δυσκολότερη ερώτηση που του έχουν κάνει; “Μιλούσαμε κάποια στιγμή στο σχολειό για την αγάπη που ένας χριστιανός οφείλει να δείχνει ακόμα και στους εχθρούς του. Πετάγεται, λοιπόν, ένας μαθητής και ρωτάει, “να αγαπάμε δηλαδή ακόμα και τον Χίτλερ”; Φυσικά, απάντησα, όχι βέβαια για τα έργα του αλλά ως άνθρωπο, κάτι που ισχύει και για τον χειρότερο εγκληματία, διότι δεν ξέρουμε τι τον οδήγησε εκεί».

Ο πατέρας Αλέξανδρος Καρυώτογλου λειτουργεί στον Άγιο Νικόλαο Ραγκαβά στην Πλάκα.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

Π Δημήτριος: Δεν είμαι Άγιος, δεν είμαι Μάγος, ένας παπάς είμαι, όπως ο Άγιος Παίσιος- Ένας μοναχούλης

Η συγκλονιστική ομιλία του π Δημήτριου των Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού, χθες Κυριακή των Μυροφόρων.

Π Δημήτριος: Δεν είμαι Άγιος, δεν είμαι Μάγος, ένας παπάς είμαι, όπως ο Άγιος Παίσιος- Ένας μοναχούλης.

ΔΕΙΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ.

Πηγή: ekklisiaonline

Π Δημήτριος: «Η Αγία Παρασκευή είναι μέσα σε ένα δέντρο που σκύβει και προσεύχεται»

0

Η Αγία Παρασκευή γεννήθηκε στη Ρώμη στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου (138 – 160 μ.Χ.). Ήταν κόρη των ευσεβών Χριστιανών, Αγάθωνα και Πολιτείας, οι οποίοι φρόντισαν για την χριστιανική αγωγή της, όπως είχαν υποσχεθεί στο Θεό στην περίπτωση που θα τους έδινε ένα παιδί. Επειδή το παιδί γεννήθηκε ημέρα Παρασκευή έλαβε αυτό το όνομα.

Μετά το θάνατο των γονέων της, η Παρασκευή μοίρασε όλη την περιουσία της στους φτωχούς και ανέπτυξε ιεραποστολική δραστηριότητα στην Ρώμη και στα περίχωρα της πόλης, κηρύσσοντας το λόγο του Χριστού. Η δράση της προκάλεσε τον ειδωλολάτρη αυτοκράτορα Αντωνίνο, ο οποίος την συνέλαβε και της υποσχέθηκε υλικά αγαθά στην περίπτωση που θα θυσίαζε στα είδωλα.

Βλέποντας όμως πως η Αγία παρέμενε σταθερή στην πίστη της, την υπέβαλε στο βασανιστήριο της πυρακτωμένης περικεφαλαίας, το οποίο υπέμεινε με καρτερικότητα. Τότε ο Αντωνίνος διέταξε και την έβαλαν σε ένα λέβητα με καυτό λάδι και πίσσα.

Επειδή όμως είδε την Αγία άθικτη, πλησίασε το πρόσωπο του στον λέβητα – καθώς δεν μπορούσε να εξηγήσει πώς η αγία είχε μείνει ανέπαφη – για να δοκιμάσει αν πράγματι είναι καυτό, και αμέσως τυφλώθηκε. Η Αγία με προσευχή έδωσε στον Αντωνίνο το φως του, με αποτέλεσμα να πιστέψει στο Χριστό ή κατ’ άλλους να σταματήσει τους διωγμούς εναντίον τους. Ελευθέρωσε πάντως την Αγία Παρασκευή, η οποία συνέχισε να κηρύττει το Ευαγγέλιο σε άλλα μέρη, μέχρι που έφτασε στην Ελλάδα.

Στα Τέμπη ένας ειδωλολάτρης άρχοντας την υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια, τα οποία υπέμεινε καρτερικά, για να τελειωθεί με δια αποκεφαλισμού θάνατο.

Πηγή: ekklisiaonline

Οχτώ ώρες το χειρουργείο του Κωνσταντίνου Αγγελίδη – Σε κρίσιμη κατάσταση η ζωή του

0

Κρίσιμα θα είναι τα επόμενα 24ωρα για τον παρουσιαστή Κωνσταντίνο Αγγελίδη, ο οποίος νοσηλεύεται στην εντατική του Ασκληπιείου Βούλας μετά από σοβαρό τροχαίο που είχε με τη μηχανή του τα ξημερώματα της Κυριακής στα νότια προάστια.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το στενό περιβάλλον του παρουσιαστή, το ατύχημα συνέβη όταν ο Κωνσταντίνος στην προσπάθεια του να προσπεράσει λεωφορείο έχασε τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας του, με αποτέλεσμα να χτυπήσει σοβαρά στο κεφάλι.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες ο γιατρός που τον περιέθαλψε τις πρώτες πρωινές ώρες δεν ήταν σε θέση να αποφανθεί εάν φορούσε κράνος ή όχι. 

Το χειρουργείο στο κεφάλι στο οποίο υποβλήθηκε ο παρουσιαστής διήρκεσε οκτώ ολόκληρες ώρες και η κατάσταση του κρίνεται σοβαρή. Ο παρουσιαστής, επέστρεφε από κέντρο διασκέδασης στα νότια προάστια στο σπίτι του στη Βάρη όταν έχασε τον έλεγχο της μηχανής του.

Στο πλευρό του αυτές τις δύσκολες ώρες βρίσκεται συνεχώς η σύζυγός του Εβελίνα Βαρσάμη, με την οποία έχουν αποκτήσει ένα γιο, ο οποίος σήμερα είναι έξι ετών.

Τον Κωνσταντίνο τον γνωρίσαμε μέσα από την μουσική εκπομπή «Mega Star», στο πλευρό της Ναταλίας Γερμανού και τελευταία είχε απομακρυνθεί από τα φώτα της δημοσιότητας, καθώς εργάζεται ως διευθυντής επικοινωνίας και οργάνωσης στο χώρο της εστίασης.

Οι φίλοι του δεν μπορούν να πιστέψουν τι του επιφύλασσε η μοίρα αυτά τα Χριστούγεννα. Ο δημοσιογράφος Λάμπρος Κωνσταντάρας από την πρώτη στιγμή έσπευσε στο νοσοκομείο. Με τον Κωνσταντίνο τους δένει φιλία ετών.

Ο ίδιος ανέβασε μία φωτογραφία από ξέγνοιαστες καλοκαιρινές τους στιγμές και σχολίασε:

«Το καλό που σου θέλω είναι να βγάλουμε και φέτος το καλοκαίρι αυτήν τη φωτογραφία @konstantinosaggelidis . Αδερφέ μου είσαι ΔΥΝΑΤΟΣ, θα σε περιμένουμε όλοι».

Τραγική ειρωνεία είναι πως την ώρα που ο παρουσιαστής δίνει «μάχη» στην εντατική, χθες στον ΣΚΑΙ προβλήθηκε η μαγνητοσκοπημένη εορταστική εκπομπή «Στην υγειά μας ρε παιδιά» στην οποία ήταν καλεσμένος. Μάλιστα, όπως θα δείτε στο παρακάτω βίντεο ο Κωνσταντίνος σηκώθηκε και χόρεψε ένα ζεϊμπέκικο.

Τα γυρίσματα της εορταστικής εκπομπής έγιναν πριν τρεις εβδομάδες και ο Κωνσταντίνος είχε κάνει σχετική ανάρτηση στο facebook:

[protothema] [eleftherostypos]

Οχτώ χιλιάδες Θεσσαλονικείς έφτιαξαν το δικό τους μπαξέ – Καλλιεργητές, ηλικίας από 18 έως 87 ετών

Για το δικό τους μπαξέ στο Πανεπιστημιακό Αγρόκτημα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), μια ανάσα από το κέντρο της πόλης, «κονταροχτυπήθηκαν» φέτος, για πρώτη φορά στα δέκα χρόνια, δεκάδες υποψήφιοι ερασιτέχνες καλλιεργητές, ηλικίας από 18 έως …87 ετών. Αυτό επισήμανε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής του Αγροκτήματος του ΑΠΘ και υπεύθυνος για την οργάνωση του προγράμματος των βιολογικών λαχανόκηπων, που «τρέχει» από το 2012, Δρ. Αναστάσιος Λιθουργίδης, σημειώνοντας ότι μέχρι σήμερα έχουν περάσει από τα 45 στρέμματα των λαχανόκηπων περί τους 8.000 καλλιεργητές.

«Διαπίστωσα ότι κατά τα έτη 2020 και 2021, που η πανδημία του κορονοϊού βρισκόταν σε έξαρση, υπήρξε μεγαλύτερη ζήτηση για μια θέση στους λαχανόκηπους του ΑΠΘ», τόνισε ο ίδιος χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι ενώ παραδοσιακά απαιτούνται μετά από κάθε ανακοίνωση περί τις 20 ημέρες για να καλυφθούν οι 100-150 λαχανόκηποι που απελευθερώνονται, «τον Μάρτιο του 2020 χρειάστηκαν μόλις δέκα ημέρες, τον Μάρτιο του 2021 αυτές μειώθηκαν σε επτά και φέτος, ενώ για το 2022 για πρώτη φορά στα χρονικά δεν βγάλαμε καν ανακοίνωση. Όποιοι λαχανόκηποι απελευθερώθηκαν, καλύφθηκαν αμέσως από τη μακρά λίστα αναμονής που είχαμε».

Ερμηνεύοντας το έντονο ενδιαφέρον των πολιτών της Θεσσαλονίκης για τη καλλιέργεια γης στο αγρόκτημα του ΑΠΘ, ο κ. Λιθουργίδης εκτίμησε πως αυτό οφείλεται «στους περιορισμούς και στα μέτρα που επέβαλε η πανδημία. Πολλοί είδαν αυτή την απασχόληση ως διέξοδο, σε αυτή τη δύσκολη περίοδο. Η ενασχόληση με το λαχανόκηπο, εκτός από εκτόνωση και ψυχαγωγία, είναι και ασφαλής, σε περίοδο πανδημίας, καθώς είναι δραστηριότητα σε εξωτερικό χώρο, με μεγάλες αποστάσεις χωρίς συναναστροφές. Επιπλέον, εξασφαλίζει και τα περισσότερα λαχανικά, απαραίτητα για κάθε τραπέζι».

Πάντως, παρά το έντονο ενδιαφέρον που καταγράφεται για τους λαχανόκηπους του ΑΠΘ (βρίσκονται στα «Πράσινα φανάρια» , δίπλα στο αεροδρόμιο «Μακεδονία«), ο κ. Λιθουργίδης σημείωσε ότι «αποφασίσαμε ο αριθμός τους να μην υπερβεί τους 500, ώστε να είναι διαχειρίσιμοι και έτσι να ανταποκρινόμαστε με επάρκεια στις απαιτήσεις των καλλιεργητών».

Το αγρόκτημα και οι…παροχές

Κάθε λαχανόκηπος στο αγρόκτημα του ΑΠΘ είναι έκτασης 100 τ.μ και καλλιεργείται συνήθως από δύο οικογένειες, «που σημαίνει» σύμφωνα με τον κ. Λιθουργίδη ότι στο σύνολο των λαχανόκηπων «μιλάμε για μια ενεργή κοινωνία περίπου χιλίων ατόμων».

Από το Αγρόκτημα του ΑΠΘ και το τμήμα Γεωπονίας, παρέχεται στους ερασιτέχνες καλλιεργητές συμβουλευτική υποστήριξη από φοιτητές και γεωπόνους, γεγονός που σύμφωνα με τον ίδιο, «δίνει τη δυνατότητα ακόμη και σε κάποιον που είναι εντελώς ανίδεος, να έρθει και να μάθει εδώ να καλλιεργεί τα καλοκαιρινά και χειμερινά λαχανικά του».

Το αγρόκτημα διαθέτει και φυτώριο από το οποίο μπορούν να γίνονται οι σχετικές προμήθειες φυτών, παρέχεται νερό για άρδευση, με ανεξάρτητη παροχή σε κάθε τεμάχιο, η καλλιέργεια γίνεται σύμφωνα με τις αρχές της βιολογικής γεωργίας και το κόστος παραχώρησης ενός λαχανόκηπου ανέρχεται σε 120 ευρώ ετησίως.

Στις δύο καλλιεργητικές περιόδους, (θερινή και χειμερινή) σπέρνονται ή φυτεύονται από τους ερασιτέχνες παραγωγούς τομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες, φασολάκια, μπάμιες, κολοκυθάκια και αγγουράκια, αλλά και λάχανα, μπρόκολα, πράσα και σπανάκι.

Σε ό,τι αφορά τα καλοκαιρινά φυτά, κατά τον κ. Λιθουργίδη είναι απαραίτητη η ενασχόληση τρεις φορές την εβδομάδα από ένα τρίωρο «για να έχει κανείς έναν άριστο κήπο», ενώ για τον χειμώνα, «μια φορά την εβδομάδα για δύο/τρεις ώρες είναι υπεραρκετό».

Στα 10 χρόνια που «τρέχει» το πρόγραμμα ο κ. Λιθουργίδης ανέφερε ότι αυτό που ακόμη και σήμερα τον συναρπάζει είναι όταν οικογένειες με μικρά παιδιά και ηλικιωμένοι, κατακλύζουν το χώρο του αγροκτήματος και τον γεμίζουν με φωνές και χαρά. «Η πιο όμορφη στιγμή είναι στη διάρκεια της συγκομιδής. Είναι τότε που βλέπεις τα μικρά παιδάκια να κόβουν με ενθουσιασμό από τον κήπο των γονιών τους την τομάτα, να την σκουπίζουν και να την τρώνε αμέσως πάνω από το φυτό», σημείωσε.