Με την κρίσιμη μαρτυρική κατάθεση της παιδιάτρου του Αγλαΐα Κυριάκου, Μαρίας Νικήτα, συνεχίστηκε η δίκη της Ρούλας Πισπιρίγκου στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας για τις ανθρωποκτονίες των δύο μικρότερων παιδιών της οικογένειας Δασκαλάκη, Μαλένας και της Ίριδας.

Πρόκειται για την παιδίατρο που μπήκε πρώτη στο θάλαμο που νοσηλευόταν η μικρή Μαλένα και βρήκε το κοριτσάκι νεκρό.

«Μία χαρά ήταν. Δεν έβλεπες κάτι. Ήταν ένα καλό παιδί, το χρώμα, η δυναμική του, το πως κάθεται, δεν είχε κάτι να προβληματίζει, ούτε ταχυκαρδία» είπε η μάρτυρας περιγράφοντας την κατάσταση του παιδιού λίγες ώρες νωρίτερα.

Όπως εξήγησε, κατά την επίσκεψη που έκανε στο παιδί λίγο πριν το θάνατό του δεν εντόπισε σημάδια στο πρόσωπο της Μαλένας. «Εάν είχε κάτι μεγάλο θα το έβλεπα. Άρα δεν προβλημάτισε κάτι… Αυτά τα δύο σημάδια στην άκρη της μύτης που φαίνονται στις μεταθανάτιες φωτογραφίες θα τα έβλεπα» ανέφερε και συμπλήρωσε πως η κλινική εικόνα του παιδιου ήταν γενικά καλή και δεν υπήρχε λόγος ανησυχίας.

«Ήταν σε καλή κατάσταση, δεν είχε κάτι να μας ανησυχεί. Στο μυαλό μας ήταν μία λευχαιμία που δεν σου δημιουργεί πρόβλημα αυτό. Ήταν ένα παιδί τέλειο, δεν είχε επηρεαστεί τίποτα. Εάν έχει επηρεάσει κάτι, κάτι θα δεις, θα το δεις κίτρινο, θα κάνει εμετούς, κάτι θα σου πει ο γονιός. Είμαστε μέσα μαζί τους 24 ώρες το 24ωρο, δεν είμαστε σπίτια μας. Είμαστε εκεί και ξέρουμε. Ο,τιδήποτε πέσει στην αντίληψη του γιατρού κάνουμε αμέσως εξετάσεις» είπε χαρακτηριστικά.

«Το παιδί ήταν πολύ ωχρό, δεν ανέπνεε…»

Περιγράφοντας όσα συνέβησαν την ημέρα που το παιδί έφυγε από τη ζωή κατάθεσε πως βρισκόταν στο διάδρομο μαζί με μία νοσηλεύτρια, όταν αντιλήφθηκε την κατηγορούμενη.

«Βλέπω τη μαμά. Την βλέπω να βγαίνει και να έρχεται προς το μέρος μου. Ήταν αναστατωμένη, σοκαρισμένη, είπα μέσα μου «κάτι έχει γίνει», μπορείς να καταλάβεις από τον τρόπο που έρχεται κάποιος εάν έχει συμβεί κάτι. Εκείνη τη στιγμή, η μητέρα έρχεται προς το μέρος μας, κανονικά με γρήγορο βήμα. Ερχόμενη μας λέει «το παιδί είναι μπλε, χτυπάει η αντλία».

Την είδα αναστατωμένη. Και εκείνη τη στιγμή φεύγω να πάμε στο δωμάτιο, στο 217. Ήδη είχα προετοιμάσει τον εαυτό μου πως κάτι έχει συμβεί» είπε η παιδίατρος.

• Πρόεδρος: Εάν έτρεχε θα την ακούγατε;
• Μάρτυρας: Ναι.
• Πρόεδρος: Ακούσατε κάποιον να φωνάζει;
• Μάρτυρας: Όχι.
• Πρόεδρος: Ο τόνος της φωνής της;
• Μάρτυρας: Ήταν αναστατωμένη.
• Πρόεδρος: Πως βρήκατε το παιδί; Σε τι κατάσταση ήταν;
• Μάρτυρας: Ήταν στα πλάγια η θέση του παιδιού στο κρεβάτι. Το πρόσωπο του ήταν προς το παράθυρο. Δε θυμάμαι εάν ήταν τελείως σκεπασμένο ή μισοσκεπασμένο. Γυρνάμε το παιδί ανάσκελα. Θυμάμαι ότι η νοσηλεύτρια το γύρισε. Είναι σοκ όλο αυτό, ακόμα και πέντε χρόνια μετά. Θυμάμαι ότι ήταν πολύ ωχρό. Δεν ανέπνεε. Αμέσως ανοίγω ενστικτωδώς τα μάτια της και ήταν μυδριασμένο. Ακούω να δω ότι δεν έχει παλμό. Κοιτάω στο χέρι, σφυγμό… Είδα ταυτόχρονα ότι το παιδί ήταν χαλαρό. Δεν έβαζε δύναμη, ήταν λυμένο. Η νοσηλεύτρια έπαιρνε πιέσεις, έβαλε οξυγόνο, είδε εάν είχε κορεσμό. Εγώ ταυτόχρονα παρατηρούσα το κλινικό κομμάτι. Αυτά γίνονται ενστικτωδώς. Αυτά κράτησαν κλάσματα δευτερολέπτου. Εγώ συνειδητοποιώ ότι κάτι δεν έχει πάει καλά. Δεν είναι ζωντανό. Ήταν μία σοκαριστική κατάσταση εκείνη τη στιγμή.

Φανερά αναστατωμένη η παιδίατρος είπε στο δικαστήριο: «Δεν μου έχει τύχει ξανά «καλό παιδί» να φύγει έτσι. Πήρα μονάδα και είπα «έχω παιδί που έχει πεθάνει, ελάτε γρήγορα». Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν πως θα μπορούσε να είναι ένα επεισόδιο σπασμών, να έχει κάνει υποτονία και δίνω φάρμακο και ξεκινούν ΚΑΡΠΑ αμέσως. Το έδωσα σαν πρώτη βοήθεια. Ξεκινάμε ΚΑΡΠΑ και ΑΜΠΟΥ».

Σοκαρισμένοι και οι δύο

Η ίδια περιέγραψε τους γονείς του παιδιού, σοκαρισμένους: «Θυμάμαι ότι κάποια στιγμή η μητέρα έβαλε τα χέρια στο κεφάλι. Έδειχνε ότι ήταν κάτι που δεν το περίμενε. Ενημερώνουμε πως πρέπει να γίνει νεκροψία-νεκροτομή. Θυμάμαι μία αντίδραση, δεν θέλανε, δεν κατάλαβα καλά. Παίρνω τηλέφωνο και την διευθύντρια μου την κυρία Μπάκα. Δεν μπορεί να το πιστέψει και εκείνη. Ήρθε η κυρία Μπάκα και ανέλαβε αυτό το ρόλο να μιλήσει με τους γονείς. Δεν ρώτησαν από τι έφυγε το παιδί. Μετά από 1-2 ώρες, μάζεψαν τα πράγματα τους και ήρθαν και μας χαιρέτησαν και μας ευχαρίστησαν. Ήταν ευγενικοί, σωστοί απέναντι μας, δεν αντιλήφθηκα κάτι να με στρέσαρε στην συμπεριφορά τους».

Απαντώντας σε ερωτήσεις διέψευσε τους ισχυρισμούς της Ρούλας Πισπιρίγκου, που στο απολογητικό της υπόμνημα υποστήριξε πως οι γιατροί δεν ανταποκρίθηκαν στην έκκληση της για βοήθεια.

«Ποτέ δεν με έπιασε η κατηγορούμενη από το μπράτσο για να μου πει «κάνε κάτι». Εγώ μπήκα μέσα και έκανα τη δουλειά μου. Δεν μου έκανε αίσθηση στο τέλος κάτι να με προβληματίσει, ήταν στεναχωρημένοι, πονεμένοι, μας χαιρέτησαν και έφυγαν» είπε η μάρτυρας.

Η παιδίατρος έκανε λόγο για «αιφνίδιο» θάνατο της Μαλένας και σημείωσε πως συζητήθηκε μεταξύ των γιατρών.

«Το συζητήσαμε, προβληματιστήκαμε πάρα πολύ, περιμέναμε την ιατροδικαστική και μας έκανε εντύπωση διότι δεν το είχαμε δει. Μετά πληροφορηθήκαμε και για το άλλο παιδί και λέμε «λες να ήταν κάτι κληρονομικό;». Ήμασταν όλοι προβληματισμένοι και απορημένοι».

“Φέτος η πανδημία ενδιαφέρει περισσότερο τα παιδιά από πέρυσι λέγαμε πέρυσι ότι είχαν ασυλία από τον κορωνοϊό, φέτος η μετάλλαξη Δέλτα δεν χαρίζει σε κανέναν”, επεσήμανε, μιλώντας στον ΣΚΑΪ ο παιδίατρος Σπύρος Μαζάνης.

“Τα παιδιά είναι μια εστία της πυρκαγιάς που λέγεται πανδημία, πρέπει να σβήσουμε όλες τις εστίες. 2 εκατ. παιδιά είναι μεγάλη εστία πρέπει να σβήσουμε τις εστίες”, τόνισε ο παιδίατρος.

“Μέχρι 2 ετών τα παιδιά κάνουν 16 εμβόλια, άντε ένα ακόμη του κορονοϊού”, ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Μαζάνης, ξεκαθαρίζοντας ότι το εμβόλιο έχει πάρει κανονική έγκριση από μεγάλους οργανισμούς όπως ο FDA και ο EMA, και δεν είναι πια πειραματικό.

Ο παιδίατρος έκανε δε, έναν ενδιαφέροντα παραλληλισμό: “η βιοτεχνολογία στην ιατρική έχει αλλάξει παρά πολύ… Κάποτε όταν παίρναμε ένα αυτοκίνητο, στα πρώτα 10.000 χιλιόμετρα έπρεπε να κάνουμε μικρές ταχύτητες για να ‘στρώσει’ η μηχανή, τώρα η μηχανή του είναι στρωμένη από το εργοστάσιο. Έτσι είναι και με τα εμβόλια, κάποτε έπρεπε να κάνουμε 150.000 με 200.000 εμβόλια για να το δούμε, σήμερα το εμβόλιο βγαίνει έτοιμο, στρωμένο”.

“Τα παιδιά από 0 ετών έως 18 είναι περίπου 2 εκατ. παιδιά. 1 στους 5 πολίτες είναι παιδιά. Ειδικά τα παιδάκια 0 έως 3 ετών διασπείρουν τον ιό μέσα στην οικογένειά τους“, προειδοποίησε ο κ. Μαζάνης.

“Δεν υπάρχει ασυλία από τον κορονοϊό, πρέπει να είμαστε πολύ πιο προσεκτικοί. Πρέπει να δούμε το θέμα της πανδημίας, ειδικά τώρα που ξεκινάνε οι παιδικοί σταθμοί και τα σχολεία” προειδοποίησε.

Όπως εξήγησε, το θέμα δεν είναι μόνο να νοσήσει και να το ξεπεράσει το παιδί, αλλά τι θα του αφήσει. “Σχεδόν τα 3 στα 100 παιδιά που θα νοσήσουν με ή χωρίς συμπτώματα έχουν πιθανότητες για μήνες να ταλαιπωρούνται με συμπτώματα ειδικά στο νευρικό σύστημα (μείωση μνήμης, πονοκεφάλους κλπ)”.

Εξήγησε ότι στη χώρα μας άνοιξε η πλατφόρμα για τα παιδιά από 27 Ιουλίου. “Στις ΗΠΑ άνοιξε από 7 Μαΐου, άλλα αυτό έδωσε την ευκαιρία στην εθνική επιτροπή εμβολιασμών να εξετάσει καλύτερα το θέμα. Συστήνει να κάνουν το εμβόλιο από 12 ετών και πάνω“.

Σύμφωνα με τον παιδίατρο, “τους επόμενους μήνες θα κατέβουμε στην ηλικία η αμερικανική παιδιατρική εταιρεία ζητά κατεπειγόντως με επιστολή της στον FDA να εγκριθεί το εμβόλιο από παιδιά 5 ετών και πάνω”.

ΕΝΑΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ ΑΝΑΖΗΤΑ :
H ΙΜΠΟΥΠΡΟΦΑΙΝΗ ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΡΩΝΟΙΟ

Απο την περιοδο των εορτών και μετα, κατα την περιοδο δηλαδη που τα κρουσματα αυξήθηκαν ραγδαία, υπέπεσε στην αντιληψη μου οτι υπαρχει ενα σωρό κοσμος και αναμεσα σε αυτους και πολλοι συνάδελφοι, οι οποίοι αποτρέπουν τον κοσμο που νοσεί να πάρει ιμπουπροφαινη (κοινώς algofren/nurofen).

«Δεν κανει», λενε, εαν εχεις κορωνοιο να παρεις αλγκοφρεν, κατι θα σου συμβει, δεν διευκρινίζουν τι, καποια πανάρχαια κατάρα ή και κατι αλλο, ολο αυτο το ασαφες δημιουργεί παντα μεγαλύτερη φοβία. Το αποτέλεσμα ειναι να εχουμε ενα σωρό παιδακια στα σπίτια να ψήνονται στον πυρετο, κυριως τα πρωτα 2 24ωρα η παρακεταμόλη μπορει να μην δουλεύει οσο θα θέλαμε.

Και σαν να μην έφτανε το στρες των γονιών για την λοιμωξη, εχουμε το ιντερνετ, τα «διαβασα σε ενα σαιτ» και ανελλιπώς «καποιον παιδιατρο – κάποιας φίλης» (ουτε αυτος διευκρινίζεται επαρκώς ποιος ειναι – δημιουργικη ασάφεια και εκει). Τα ιδια ακριβως λέγονται -ατυχως, πολυ ατυχως – και στα εμβολιαστικά κέντρα, ειναι τα ιδια ακριβως κέντρα που μετα τον εμβολιασμο δινανε λίστες να μην φας ψαρι, «θυμώνει» η ακιδα εαν ριξεις τον μπακαλιάρο αλευρωμένο στο τηγάνι, κατα πως φαινεται.

Το έψαξα λιγο το θεμα. Για να το λενε ολοι, κατι θα μου διαφεύγει, ειπα στον εαυτο μου – δεν μπορει.

Μπήκα στην σελιδα της Ιατρικής σχολής του Harvard, η οποια ενημερώνεται συχνα. Φυσικα, η ιμπουπροφαινη, οχι μονο επιτρέπεται, αλλα ενδείκνυται κιολας (https://www.health.harvard.edu/…/treatments-for-covid-19).

Επομενη στάση το Αμερικανικό CDC, κεντρο ελέγχου λοιμώξεων. Φυσικότατα, η ιμπουπροφαινη στις κατευθυντήριες οδηγιες εξωνοσοκομειακής αντιμετώπισης του Covid κατ’ οίκον. (https://www.cdc.gov/…/treatments-for-severe-illness.html).

Μια τελευταια στάση, στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγειας, την δικαιούται. Τονίζει με μαύρα γράμματα οτι η ιμπουπροφαινη συστήνεται και σε καμια περίπτωση δεν φαινεται να επιδεινώνει την συμπτωματολογία απο τον κορωνοιο. (https://www.who.int/…/the-use-of-non-steroidal-anti…).

Δεν θα σας καθυστερήσω αλλο. Μια παράκληση μονο. Σταματήστε να λετε στον κοσμο ανοησίες που δημιουργούν στρες και διχογνωμία. Μπορουμε και χωρις αυτα, τελικα.
Ευχαριστω πολυ για την ανάγνωση, συγγνωμη εαν κούρασα.

Ένας υπέροχος άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του σε άλλους!Γνωρίστε τον Dr. Ivan Fontoura. Τον Βραζιλιάνο παιδίατρο που ασκεί την ιατρική εδώ και 60 χρόνια και που αντί στα 92 του να απολαμβάνει τη σύνταξή του μαζί με τη γυναίκα του, δύο φορές κάθε εβδομάδα επισκέπτεται την παιδιατρική κλινική για να προσφέρει σε όσες οικογένειες αδυνατούν να πληρώσουν για θεραπεία.

Ο λόγος για έναν γιατρό που αφού πήρε το πτυχία του το 1951, ταξίδεψε στην Αμερική και τη Γαλλία για περαιτέρω σπουδές, ενώ επέστρεψε στη Βραζιλία, στην Praia de Leste και το Pontal do Paraná, όπου εργάζεται έως παιδίατρος. Το 2005 βγήκε στη σύνταξη, όμως δεν σταμάτησε να εργάζεται αφιλοκερδώς, χάρη στη μεγάλη του καρδιά που θέλει διαρκώς να βοηθά.

Μαζί του εργάζεται και μια νοσοκόμα, η οποία φροντίζει τους πιο αδύναμους επίσης δωρεάν.

Πάντα γνώριζε ότι η παιδιατρική θα ήταν ο τρόπος του, οπότε στην ηλικία των 24 ετών, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές και την εξειδίκευσή του στην Καλιφόρνια και τη Γαλλία , έγινε επίσημα παιδίατρος.

Αλλά δεν έχει ξεχάσει την Praia de Leste, στο Pontal do Paraná , τον τόπο καταγωγής του, όπου επέστρεψε με τη σύζυγό του Έβα , μόλις συνταξιοδοτήθηκε.

Όπως ο ίδιος λέει: «Το σώμα μου είναι γερασμένο, αλλά εφόσον μπορώ θα συνεχίσω να εργάζομαι ακούραστα, γιατί θέλω να πεθάνω στα πόδια μου ως γιατρός».

Ο Ιβάν έχει κερδίσει το σεβασμό των ντόπιων που τον χαρακτηρίζουν ως ταπεινό, στοργικό και χαρισματικό πρόσωπο.

«Ήθελα πάντα να είμαι γιατρός. Η ιατρική είναι σκληρή δουλειά, αλλά φέρνει και πολλές χαρές. Είναι η καλύτερη αμοιβή που μπορώ να λάβω» λέει ο ίδιος και συνεχίζει:

«Δεν υπήρξε μια μέρα στη ζωή μου ως γιατρός που δεν έμαθα κάτι διαφορετικό. Όταν πρόκειται για την ιατρική, έχουμε να κάνουμε με δραματικές αλλά και χαρούμενες στιγμές. Θα κρατώ πάντα μερικές από αυτές στην καρδιά μου.»

Αναφορικά με το γεγονός ότι εργάζεται χωρίς να πληρώνεται λέει: «Έχω ήδη κερδίσει αρκετά για να ζήσω. Τώρα πρέπει να μείνω σε επαφή με τα παιδιά που χρειάζονται τη βοήθειά μου.»

Όσα μπράβο κι αν πούμε για τον άνθρωπο αυτόν θα είναι λίγα…

omorfhzwh

Δείτε το βίντεο

Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ο ακριβής αριθμός νεκρών από τον πόλεμο που έχει ξεσπάσει στην Ουκρανία. Όμως υπάρχει ένα τραγικό νούμερο που φέρνουν στο φως τα Παιδιατρικά Νοσοκομεία της πληττόμενης χώρας. Σύμφωνα με τις ουκρανικές αρχές, μέχρι στιγμής έχουν πεθάνει 16 παιδιά από τον πόλεμο, κυρίως από την αδυναμία των παιδιατρικών νοσοκομείων να αντιμετωπίσουν τα περιστατικά.

Το κανάλι Open αναφέρει ότι τα χειρουργεία αναγκαστικά λειτουργούν υπογείως. Αμέτρητα παιδιά με σοβαρά προβλήματα υγείας δεν λαμβάνουν την απαραίτητη ιατρική βοήθεια που πρέπει, για να μπορέσουν να επιζήσουν. Ωστόσο, ούτε οι γιατροί ούτε οι γονείς τους έχουν φύγει στιγμή από το πλευρό τους, πασχίζοντας να κάνουν ό,τι δυνατόν καλύτερο.

ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΟΥΝ ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΩΡΑ ΜΩΡΑΚΙΑ

Ο Guardian σε δημοσίευμά του αναφέρεται στην μόλις 3 μηνών Μία η οποία γεννήθηκε πρόωρα τον περασμένο Δεκέμβριο. Τώρα η μητέρα της, Ναταλία, πρέπει να τη μεταφέρει στο υπόγειο του παιδιατρικού νοσοκομείου Okhmatdyt κάθε φορά που χτυπούν οι σειρήνες της αεράμυνας.

«Το πιο δύσκολο είναι ότι πρέπει να το κάνω μόνη μου» λέει η μητέρα της Μία. Προσθέτει, ότι είναι τυχερή καθώς πιθανότατα δεν θα έχει αναμνήσεις του πολέμου: «Είναι στρεσαρισμένη αλλά δεν θα το θυμάται γιατί είναι πολύ μικρή».

Τραγική είναι η κατάσταση για τα υπόλοιπα πρόωρα νεογέννητα, τα οποία γιατροί και νοσοκόμες καλούνται κάθε φορά να μετακινήσουν στα καταφύγια μαζί με τα μηχανήματα που τα κρατούν στη ζωή, τις φιάλες οξυγόνου, τα καλώδια και τα μόνιτορ.

16 ΝΕΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Απελπιστικές είναι οι εικόνες που φέρνει στο φως της δημοσιότητας και η New York Post, από τα παιδιατρικά νοσοκομεία του Κιέβου. Τουλάχιστον 16 τα νεκρά παιδιά από τις επιθέσεις, σύμφωνα με τις ουκρανικές αρχές. Ανάμεσά τους και η μαθήτρια του Δημοτικού, Πολίνα (φωτο). Ένα χαμογελαστό ξανθό κορίτσι το οποίο κανονικά θα έπρεπε να παίζει με τις κούκλες και τους φίλους του. Σύμφωνα με ουκρανικά μέσα ενημέρωσης η Πολίνα δέχθηκε επίθεση από Ρώσους σαμποτέρ στο Κίεβο. Στην ίδια επίθεση τραυματίστηκε ο αδερφός της, ενώ η αδερφή της δίνει μάχη να κρατηθεί στη ζωή.

Πέντε μέλη της ίδιας οικογένειας σκοτώθηκαν στην ανατολική Ουκρανία την πρώτη ημέρα του πολέμου με πληροφορίες από ουκρανικές πηγές να αναφέρουν ότι προσπαθούσε να απομακρυνθεί από την περιοχή όταν τον κονβόι στο οποίο βρισκόταν το αυτοκίνητό της δέχθηκε επίθεση στην περιοχή Νόβα Κάκοβα έξω από την Χερσώνα. Από την επίθεση έχασαν τη ζωή τους δύο παιδιά, η 6χρονη Σοφία και ο μόλις λίγων εβδομάδων, Ιβάν.

Ανάμεσα στις πιο συγκλονιστικές φωτογραφίες είναι αυτές από τη μάχη που έδωσαν γιατροί στη Μαριούπολη για να κρατήσουν στη ζωή ένα μικρό κορίτσι που μεταφέρθηκε σε αυτούς βαρύτατα τραυματισμένο μετά από ρωσική επίθεση (κεντρική φωτο). Όλοι οι γιατροί είναι συγκεντρωμένοι γύρω της, για να καταφέρουν να την κρατήσουν στη ζωή. Δυστυχώς δεν τα καταφέρνουν…