Ακόμη και το ζωικό βασίλειο είναι εκνευρισμένο, το τελευταίο διάστημα. Η στιγμή που ένα φαινομενικά ήσυχο άλογο επιτίθεται σε αλιγάτορα κοντά στην πόλη Γκέινσβιλ της Φλόριντα καταγράφηκε σε κάμερα και από τη στιγμή που το συγκλονιστικό στιγμιότυπο δημοσιεύτηκε, κάνει τον γύρο του Διαδικτύου.
Το βίντεο δείχνει ένα μικρό πλήθος ανθρώπων να παρακολουθούν άναυδοι τη μάχη των δύο ζώων, εκφράζοντας τις ανησυχίες τους τόσο για το άλογο όσο και για τον αλιγάτορα.
«Το δάγκωσε;», ρωτάει κάποιος. «Άστο ήσυχο», φωνάζει κάποιος άλλος. Την επίθεση κατέγραψε ο Κρίσταλ Μπέρι, ο οποίος βρισκόταν στο σημείο μαζί με τους φίλους τους και αρχικά παρατήρησαν ένα κοπάδι αλόγων που έβοσκε ειρηνικά. Στη συνέχεια, είδαν ένα από τα άλογα να απομακρύνεται αστραπιαία από το κοπάδι και να επιτίθεται στο ερπετό.
Στο βίντεο φαίνεται ο αλιγάτορας να δαγκώνει τουλάχιστον μία φορά το άλογο προτού κινηθεί αργά προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Έξω φρενών έγινε μια γυναίκα στην Κόρινθο, όταν διαπίστωσε ότι επαληθεύτηκαν οι υποψίες που είχε ότι ο σύζυγός της τήν απατά και, όταν τον εντόπισε σε τρυφερές περιπτύξεις με την ερωμένη του, δεν δίστασε να τής επιτεθεί και να αρχίσει να τήν μαχαιρώνει με μανία!
Σημειώνεται, πως η αιματηρή επίθεση εκδηλώθηκε γύρω στις 22.00 της Παρασκευής, όταν η απατημένη σύζυγος παρακολούθησε τον… άπιστο και τον έπιασε στα πράσα μαζί με την ερωμένη του μέσα στο αυτοκίνητό του, που είχε σταθμεύσει στο πάρκινγκ του σταθμού του Προαστιακού, στην Κόρινθο.
Αμέσως άνοιξε την πόρτα και άρχισε να χτυπά την αντίζηλό της με το μαχαίρι, τραυματίζοντάς την!
Οι κραυγές πόνου της γυναίκας κινητοποίησαν τους περαστικούς που ειδοποίησαν την Αστυνομία.
Στον χώρο του περιστατικού έφτασαν άνδρες της Ομάδας ΔΙ.ΑΣ., οι οποίοι πέρασαν χειροπέδες στη μαινόμενη δράστιδα και την προσήγαν στην Ασφάλεια, όπου σχηματίστηκε σε βάρος της δικογραφία για απόπειρα ανθρωποκτονίας και οδηγήθηκε στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Κορίνθου.
Παρακολουθήσαμε τη γενική πρόβα της Μαρίνας Σάττι στη σκηνή της Eurovision 2024. Οι εντυπώσεις μας για τη σκηνική εμφάνιση της Ελλάδας.
O 68ος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision εκκίνησε την Τρίτη (7/5) με τη διεξαγωγή του Α’ Ημιτελικού, ενώ σήμερα λαμβάνουν χώρα οι γενικές πρόβες πριν τo Live Show του Β’ Ημιτελικού, στο οποίο συμμετέχει και η Ελλάδα με την Μαρίνα Σάττι και το “ZARI”.
Το απόγευμα της Τετάρτης (8/5) η Μαρίνα Σάττι ανέβηκε ξανά στη σκηνή του Μάλμε και πραγματοποίησε τη γενική της πρόβα, λίγο πριν τον Β ημιτελικό της Eurovision 2024.
Για πρώτη φορά, η πρόβα ήταν ανοιχτή για τους διαπιστευμένους δημοσιογράφους, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να δουν ακριβώς πώς θα εμφανιστούν οι χώρες στη σκηνή του μουσικού θεσμού, ώστε να έχουν την πρώτη live εντύπωση από τις παρουσιάσεις.
Μέσω της διαπίστευσης που έχει λάβει το NEWS 24/7, είχαμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε ολόκληρη την εμφάνιση της Μαρίνας Σάττι και σας μεταφέρουμε όλες τις λεπτομέρειες του σόου που θα παραχωρήσει η τραγουδίστρια στον Β ημιτελικό της Πέμπτης (9/5), αλλά και στον Μεγάλο Τελικό του Σαββάτου (11/5), μιας και η πρόκριση θεωρείται δεδομένη.
EUROVISION 2024: Η 3ΛΕΠΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΑΝΑΛΥΣΗ
Στο εισαγωγικό βίντεο πριν την εμφάνιση της Μαρίνας Σάττι, βλέπουμε δύο παλιές συμμετοχές της Ελλάδας, αυτή της Μαρινέλλας με το “Κρασί, Θάλασσα και τ’ Αγόρι μου”, που ήταν και η πρώτη μας στον διαγωνισμό και τη νικητήρια συμμετοχή της Έλενας Παπαρίζου με το “My Number One”.
Η Μαρίνα Σάττι βρίσκεται στη σκηνή φορώντας τα ίδια ρούχα που είχε επιλέξει και στις προηγούμενες πρόβες της.
Οι τέσσερις χορευτές, ντυμένοι στα μαύρα, την πλαισιώνουν, συνοδεύοντάς την σε μία street dance χορογραφία, ενώ η σκηνή γεμίζει με χρώμα, καθώς οι κύβοι στην οροφή “βάφονται” σε neon αποχρώσεις.
Πίσω τους υπάρχουν εντυπωσιακά 3D πολύχρωμα γραφικά, τα οποία κάνουν την εμφάνιση ζωντανή και σύγχρονη.
Τέλεια συγχρονισμένοι επάνω στη σκηνή, οι χορευτές της Huseyin Cetintas, Yasin Ametoglou, Βασίλης Καραγιάννης και Ειρήνη Δαμιανίδου, οι οποίοι δείχνουν να το διασκεδάζουν.
Ο διακεκριμένος χορογράφος Majnoon έχει δημιουργήσει μια χορογραφία που συνδυάζει το street style και χαρακτηριστικές κινήσεις από ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς.
Όλα αυτά υπό τις οδηγίες του Φωκά Ευαγγελινού, ο οποίος έχει αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση της εμφάνισης της Μαρίνας Σάττι στη σκηνή της Eurovision 2024.
Η Μαρίνα Σάττι είναι άρτια φωνητικά, αν και υπάρχουν κάποια τεχνικά προβλήματα με τη μίξη του ήχου, για τα οποία ευθύνονται οι παραγωγοί του σόου.
Η έναρξη του τραγουδιού με τις ψηλές νότες (αυτές που έχουν χαρακτηριστεί… Ινδικές) είναι πολύ εντυπωσιακή, με την τραγουδίστρια να αιφνιδιάζει ακουστικά το κοινό.
Στη συνέχεια, “μπαίνει” το ραπ μέρος και “όλα αλλάζουν γύρω μας απότομα”, με τη Μαρίνα Σάττι να παίζει με την κάμερα.
Η Σάττι “οργώνει” κυριολεκτικά τη σκηνή και καταφέρνει να χορεύει εντυπωσιακά, αλλά και να “βγάζει” το τραγούδι.
Έπειτα, βγαίνουν τα μαντήλια και η σκηνή θυμίζει πανηγύρι σε ελληνικό νησί.
Στα μέσα του τραγουδιού η Μαρίνα Σάττι και οι χορευτές ξαπλώνουν στη σκηνή, με την κάμερα να τους τραβά από ψηλά, σε ένα από τα πιο όμορφα πλάνα της εμφάνισης.
Στο dancebreak του κομματιού, η Μαρίνα Σάττι χορεύει τσιφτετέλι, με τους χορευτές να κάνουν κύκλο γύρω της.
Σε αυτό το σημείο του τραγουδιού, το στάδιο θα ταρακουνηθεί για τα καλά…
Η εμφάνιση ολοκληρώνεται με ένα αργό, συντονισμένο περπάτημα όλων προς την κάμερα, την οποία κοιτούν μάλιστα πολύ έντονα, ενώ στο τελευταίο πλάνο η Μαρίνα Σάττι “ρίχνει μια τελευταία Ζαριά” προς το κοινό με το χέρι της.
Πρόκειται για μια δυναμική εμφάνιση από την Ελλάδα, η οποία θα εντυπωσιάσει τους τηλεθεατές που θα παρακολουθήσουν από το σπίτι αυτό το θέαμα, ενώ οι παρευρισκόμενοι στο στάδιο θα χορεύουν επί 3 λεπτά.
Μπορεί να πείσει;
Η απάντηση στο αν η Ελλάδα θα βρεθεί ψηλά στον βαθμολογικό πίνακα είναι μάλλον μια “Ζαριά”, διότι αυτό που παρουσιάζει η ομάδα είναι κάτι που δεν έχει παρουσιαστεί ποτέ ξανά στη συγκεκριμένη σκηνή.
Αυτό το ρίσκο είναι υπέρ μας όσον αφορά την ψήφο των τηλεθεατών και κατά πάσα πιθανότητα το θάρρος και το μουσικό θράσος της Μαρίνας Σάττι θα εκτιμηθεί στο televoting, λαμβάνοντας υψηλό σκορ.
Αυτό που δεν είναι υπέρ μας είναι το γεγονός ότι το εν λόγω τραγούδι αποτελείται από πολλά διαφορετικά μέρη, κάτι που ίσως δεν εκτιμηθεί από τις επιτροπές, που αποτελούν το 50% των ψήφων.
Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα θα περάσει πολύ εύκολα στον Τελικό και ενδεχομένως να είναι και στο TOP 3 του ημιτελικού μαζί με την Ολλανδία και την Ελβετία.
«Σε παρακαλώ… ας είναι άδειο», ψιθύρισα, αλλά όταν το άνοιξα, δεν μπορούσα να ανασάνω.
Το ξύλινο κιβώτιο χτύπησε στο νερό με έναν κούφιο παφλασμό. Για μια στιγμή νόμιζα πως το είχα φανταστεί — τον τρόπο που ο άντρας το εκσφενδόνισε από τη γέφυρα και μετά μπήκε στο μαύρο του αγροτικό, φεύγοντας με τα φώτα να χάνονται μέσα στην ομίχλη.
Έμεινα ακίνητος, η ανάσα μου έβγαινε σε άσπρα σύννεφα στον παγωμένο αέρα. Το ρεύμα ήταν δυνατό, και καθώς το κιβώτιο παρασυρόταν, άκουσα ένα πνιχτό, μωρουδίστικο κλάμα.
Η καρδιά μου σφίχτηκε.
«Σε παρακαλώ, ας είναι άδειο», ψιθύρισα, καθώς ήδη έμπαινα στο νερό.
Το ρεύμα με τραβούσε, αλλά πρόλαβα το κιβώτιο λίγο πριν χτυπήσει σε κάτι βράχια. Ήταν βαρύ, και το κλάμα δυνάμωνε.
Τα χέρια μου έτρεμαν καθώς έκοβα το βρεγμένο σκοινί. Μέσα, τυλιγμένο σε μια μουσκεμένη κουβέρτα, ήταν ένα νεογέννητο μωρό.
Για μια στιγμή ο κόσμος σταμάτησε. Το προσωπάκι του ήταν κόκκινο, μαζεμένο, έτρεμε από το κρύο. Το πήρα στην αγκαλιά μου.
«Εντάξει… είσαι ασφαλές τώρα», μουρμούρισα, ενώ η φωνή μου έσπαγε.
Έτρεξα στο φορτηγό, το τύλιξα με το μπουφάν μου και κάλεσα το 166.
«Βρήκα ένα μωρό μέσα σε ένα κιβώτιο, στο ποτάμι!» είπα λαχανιασμένος. «Σας παρακαλώ, ελάτε γρήγορα!»
«Αναπνέει;»
«Ναι… αλλά πολύ αδύναμα.»
Η τηλεφωνήτρια με καθοδηγούσε ώσπου άκουσα τις σειρήνες να πλησιάζουν. Ακολούθησα το ασθενοφόρο ως το νοσοκομείο του Αγίου Λουκά, δέκα χιλιόμετρα πιο κάτω. Οι νοσηλεύτριες πήραν το μωρό κι έτρεξαν μέσα, ενώ ένας αστυνομικός πήρε την κατάθεσή μου.
Με λένε Ανδρέα Χατζίδη, είμαι μηχανικός αυτοκινήτων.
Η Υπαστυνόμος Σοφία Μάνου ήρθε λίγο μετά — ψύχραιμη, ευγενική, με βλέμμα που δεν άφηνε τίποτα να της ξεφύγει.
«Κάνατε το σωστό», μου είπε, κρατώντας σημειώσεις. «Μπορείτε να περιγράψετε τον άντρα;»
«Μαύρο αγροτικό, χωρίς πινακίδες. Φορούσε μαύρη κουκούλα. Πριν το πετάξει, δίστασε για λίγο… σαν να το μετάνιωσε.»
Αργότερα, ο γιατρός είπε πως το μωρό θα ζήσει — υποθερμία, αλλά σταθερό.
Το ονόμασαν Ποταμίνα, προσωρινά. Ένα όνομα που, περίεργα, της ταίριαζε.
Τις επόμενες μέρες δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Εκείνος ο ήχος — το αδύναμο κλάμα — δεν έφευγε απ’ το μυαλό μου.
Μέχρι που με πήρε τηλέφωνο η Σοφία. Είχαν βρει ίχνη ελαστικών κοντά στη γέφυρα και ένα καμένο σπίτι είκοσι χιλιόμετρα βόρεια. Μέσα — αίματα και παιδικά ρούχα.
Η αγνοούμενη λεγόταν Ελένη Ρόδου, είκοσι δύο χρονών, τελευταία φορά θεάθηκε με τον Γιάννη Τουρετζή, γνωστό για βία και ναρκωτικά.
Σύντομα το παζλ συμπληρώθηκε: η Ελένη είχε προσπαθήσει να προστατέψει το παιδί της από εκείνον — και το πλήρωσε με τη ζωή της.
Όταν η Σοφία με ρώτησε αν θα κατέθετα, είπα «ναι» χωρίς δεύτερη σκέψη.
Δύο βράδια μετά, με πήραν από το νοσοκομείο. Κάποιος είχε προσπαθήσει να μπει στο θάλαμο των νεογνών. Το μωρό ήταν ασφαλές, αλλά μάρτυρες είδαν ένα μαύρο αγροτικό να φεύγει.
Η Σοφία μίλησε με ανησυχία στη φωνή:
«Ανδρέα, νομίζω ότι προσπαθεί να τη ξαναπάρει.»
«Δε θα το αφήσω να συμβεί», της είπα. «Αν τη θέλει, θα πρέπει να περάσει πάνω από τι πτώμα μου.»
Παρά τις περιπολίες, η περιοχή δεν ήταν φτιαγμένη για τέτοιους κινδύνους.
Κάθε βράδυ πήγαινα στη γέφυρα και περίμενα.
Την τρίτη νύχτα, μέσα στην ομίχλη, φάνηκαν φώτα — το ίδιο φορτηγό. Ένας άντρας βγήκε, με την κουκούλα χαμηλωμένη, κοιτώντας το ποτάμι.
Προχώρησα.
«Ψάχνεις κάτι;»
Γύρισε απότομα. «Ποιος είσαι εσύ;»
«Αυτός που τη βρήκε.»
Πάγωσε. «Έπρεπε να μην ανακατευτείς.»
«Ίσως», απάντησα ήσυχα.
Έβαλε το χέρι του μέσα στο μπουφάν. Είδα τη λάμψη του όπλου ακριβώς τη στιγμή που μπλε φώτα φώτισαν τα δέντρα.
«Ρίξε το, Γιάννη!» φώναξε η Σοφία.
Ακούστηκαν πυροβολισμοί. Όταν όλα τελείωσαν, εκείνος ήταν τραυματισμένος, αλλά ζωντανός.
Λίγες μέρες μετά, βρήκαν το σώμα της Ελένης κοντά σε μια καλύβα. Κρυμμένο κάτω από ένα πάτωμα, υπήρχε ένα σημείωμα:
«Αν κάποιος βρει το μωρό μου, κρατήστε το ασφαλές. Το όνομά της είναι Λίλιαν.»
Όταν την επισκέφθηκα στο νοσοκομείο, το μικρό της χέρι τύλιξε τον αντίχειρά μου. Η Σοφία στάθηκε δίπλα μου.
«Της έσωσες τη ζωή», μου είπε.
Κούνησα το κεφάλι. «Όχι… η μητέρα της το έκανε.»
Μήνες αργότερα, υπέβαλα αίτηση να τη φιλοξενήσω. Δεν ήταν εύκολο, αλλά όταν τελικά την κράτησα ξανά, χαμογέλασε στον ύπνο της.
Καθώς βγήκαμε στο φως του ήλιου, κοίταξα προς το ποτάμι — ήρεμο τώρα — και θυμήθηκα εκείνη τη νύχτα.
Μερικές φορές, ο κόσμος προσπαθεί να πνίξει ό,τι είναι αθώο.
Αλλά καμιά φορά, αν είσαι τυχερός, το προλαβαίνεις εγκαίρως.
Οι σουπιές, όπως και τα άλλα κεφαλόποδα, είναι εξαιρετικά έξυπνες. Και όπως θα περιμέναμε από ένα τέτοιο έξυπνο είδος, οι περισσότερες από τις μάχες τους επιλύονται με τα βλέμματα, με τις αλλαγές στο χρώμα του δέρματος τους και άλλα λεπτά μηνύματα.
Όταν όμως μια κυρία εμπλέκεται, όλα τα στοιχήματα αρχίζουν να πέφτουν στα τραπέζια του βυθού. Αυτό το σπάνιο υλικό που θα δείτε, δημοσιεύθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Brown και του Πανεπιστημίου της Χάιφα στο μηνιαίο περιοδικό Αmerican Naturalist.
Το βίντεο καταγράφηκε από μια ομάδα καταδύσεων στην Τουρκία. Tην ώρα που παρακολουθούσαν ένα ζευγάρι σουπιών, είδαν ένα άλλο αρσενικό να πλησιάζει το ζευγάρι. Τότε ξεκίνησε η μάχη.
Βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού και οι παραλίες από άκρη σε άκρη της χώρας, γεμίζουν καθημερινά με λουόμενους που θέλουν να δροσιστούν. Ωστόσο δεν είναι πάντα εύκολο να βρεις μια ξαπλώστρα σε οργανωμένη παραλία. Για αυτό μια μητέρα απηύθυνε την δικιά της έκκληση.
Την επόμενη φορά που θα πάτε παραλία, παραχωρήστε τις μπροστινές ξαπλώστρες σε γονείς με παιδιά
Οι γονείς οφείλουν να είναι πάντα παρόντες για τα παιδιά τους και είναι φορές που οι υπόλοιποι καλό είναι να συνδράμουν ως προς αυτό.
Θερμή παράκληση πρός όλους.
Αν δεν έχετε παιδιά ή αν τα παιδιά σας είναι μεγάλα, σας παρακαλώ την επόμενη φορά που θα πάτε στην παραλία και θα βρείτε ξαπλώστρα στις μπροστινές θέσεις, σκεφτείτε το πρίν καθίσετε.
΄Η αν θέλετε να κάνετε την καλή πράξη της ημέρας, παραχωρήστε την ξαπλώστρα σας σε μια οικογένεια με μικρά παιδιά.
Με αφορμή ένα άσχημο περιστατικό που συνέβη εχθές, με μια οικογένεια που λόγω του πολύ κόσμου που υπήρχε στην παραλία, αναγκαστικά έκατσε στα 10 μέτρα από την ακτή, μπορεί και παραπάνω.
Η δημόσια παράκληση μιας μητέρας για την ξαπλώστρα στην παραλία
Πόσο χρόνο θέλει μια μαμά να τρέξει αυτά τα 10 μέτρα πάνω στην καυτή άμμο αν βλέπει το παιδί της να πνίγεται;
10 δευτερόλεπτα θα σας πώ. Είναι αρκετά όμως να παγώσουν το αίμα μιας ολόκληρης παραλίας και ίσως και αρκετά να πνιγεί ένα παιδί…
Ευτυχώς οι φωνές της μάνας, δραστηριοποίησαν έναν κύριο που βρισκόταν κοντά και το παιδί σώθηκε την τελευταία στιγμή!
Δυστυχώς είναι κάποια παιδιά και ο δικός μου μαζί, που αν δεν βγάλουν λέπια στα χέρια, δεν βγαίνουν από την θάλασσα…Πόση ώρα να στέκεσαι όρθιος δίπλα τους και πόση ώρα να είσαι και εσύ μέσα στην θάλασσα;
Δεν ήταν μια μαμά που δεν ενδιαφερόταν για το παιδί της, αμέσως το είδε. Ούτε το παιδί ήταν μικρό…ήταν τουλάχιστον 6 χρονών.
Παρόλα αυτά η μεγάλη απόσταση που είχε από την θάλασσα θα μπορούσε να είχε αποβεί μοιραία.
Για αυτό, σας παρακαλώ, την επόμενη φορά που θα ψάχνετε ξαπλώστρα, ξανασκεφτείτε το!
Της Ευρώπης Μουτουσίδου
Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα πάτε στην παραλία αφήστε τις μπροστινές ξαπλώστρες για τους γονείς
Παρακαλω μην το προσπεράσεις.. Μαμά, βγήκα με τους φίλους μου και πήγα σε ένα πάρτυ, και θυμήθηκα αυτό που μου είχες πει, να μην πιω. Μου το ζήτησες γιατί θα έπρεπε να οδηγήσω μετά. Έτσι ήπια ένα αναψυκτικό.
Ήμουν περήφανη για τον εαυτό μου γιατί άκουσα την συμβουλή σου…. Σε αντίθεση με τους φίλους μου έκανα την σωστή επιλογή. Η συμβουλή σου ήταν σωστή! Όταν τελείωσε το πάρτυ όλοι πήρανε τα αυτοκίνητά τους χωρίς να είναι σε θέση να οδηγήσουν. Εγώ όμως ήμουν σίγουρη ότι ήμουν καθαρή.
Δεν μπορούσα μαμά να φανταστώ αυτό που με περίμενε… Τώρα είμαι εδώ ξαπλωμένη στην άσφαλτο και ακούω έναν αστυνομικό να λέει¨… Το αίμα μου είναι παντού στην άσφαλτο και εγώ προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να μην κλάψω.
Ακούω τους γιατρούς να λένε ότι δεν θα τα καταφέρω… Είμαι σίγουρη ότι το άλλο παιδί που οδηγούσε δεν το είχε φανταστεί ότι έτρεχε τόσο πολύ…Στο τέλος αυτός είχε αποφασίσει να πιει και εγώ έπρεπε τώρα να πεθάνω. Γιατί το κάνουν αυτό μαμά;;; Αφού ξέρουν ότι θα καταστρέψουν ζωές.
Ο πόνος που νιώθω είναι σαν να με καρφώνουν χιλιάδες μαχαίρια! Πες στην αδερφή μου να μην φοβηθεί και στον μπαμπά να είναι δυνατός.
Κάποιος έπρεπε να πει σε αυτό το παιδί ότι δεν έπρεπε να πιει αφού οδηγούσε. Ίσως αν του το έλεγαν οι δικοί του όπως έκανες εσύ,τώρα να ήμουν ζωντανή. Η ανάσα μου γίνεται όλο και πιο αδύνατη και αρχίζω να φοβάμαι μαμά. Αυτές είναι οι τελευταίες μου στιγμές και είμαι τόσο απελπισμένη! Θα ήθελα τόσο να σε αγκαλιάσω και να σου πω πόσο σε αγαπώ. … … Σε αγαπώ μαμά… Αντίο… Αυτές οι λέξεις γράφτηκαν από μια δημοσιογράφο που ήταν παρούσα σε αυτό το δυστύχημα.
Η κοπέλα ενώ πέθαινε ψιθύρισε αυτές τις λέξεις και η δημοσιογράφος τις έγραφε σοκαρισμένη. Η ίδια δημοσιογράφος άρχισε μια εκστρατεία κατά της οδήγησης υπό την επίρρεια αλκοόλ.
Αν διάβασες αυτό το μήνυμα και δεν το διαδώσεις ή το διαγράψεις χάνεις την ευκαιρία ακόμα και αν δεν πίνεις να δώσεις στους άλλους να καταλάβουν ότι και η δική σου ζωή κινδυνεύει… Τώρα έχεις δύο επιλογές ή να το κοινοποιήσεις ή να το προσπεράσεις σαν να μη. Το διάβασες ποτέ..
Κόνι Μεταξά και Μάριος Καπότσης: Το ζευγάρι περνά μια μεγάλη κρίση στο γάμο του, κι όλα δείχνουν ότι τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά.
Η τραγουδίστρια και ο πολίστας, όπως έγινε γνωστό μέσα από το Youweekly, βρίσκονται ένα βήμα πριν από το διαζύγιο, καθώς αυτή τη στιγμή είναι σε διάσταση.
Όπως πρώτο γνωστοποίησε το Youweekly, δεν είναι η πρώτη φορά που το ζευγάρι πήρε την απόφαση αυτή, αφού κατά το παρελθόν είχε συμβεί ξανά το ίδιο, αλλά ήταν κάτι που κράτησε μικρό χρονικό διάστημα και δεν είδε ποτέ τα φώτα της δημοσιότητας.
Τώρα όμως δεν είναι το ίδιο, αφού τα πράγματα σοβάρεψαν και έχουν φτάσει σε οριακό σημείο. Τούτη τη φορά που η απόφαση πάρθηκε από το Μάριο Καπότση, τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ.
Μεταξά – Καπότσης: Θα είναι ξανά μαζί;
Η Κόνι Μεταξά, έκανε την πρώτη κίνηση να επικοινωνήσει μαζί του, ώστε να υπάρξει μια επανεκκίνηση της σχέσης τους, ώστε να τα ξαναβρούν όσο είναι καιρός και το πράγμα είναι ακόμα “ζεστό” μεταξύ τους.
Ο Μάριος Καπότσης, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι ανένδοτος και αμετακίνητος στην απόφασή του. Δεν θέλησε να υπάρξει συνάντηση μεταξύ τους, αφήνοντας το χρόνο να δράσει ευεργετικά, προς τη θετική ή την αρνητική έκβαση της πορείας του γάμου τους.
Ο πολίστας έχει πάρει το χρόνο του, ζυγίζοντας την κατάσταση των θεμάτων που αντιμετωπίζουν ως ζευγάρι τον τελευταίο καιρό. Ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Η επικοινωνία που ζήτησε η Κόνι Μεταξά δεν φάνηκε ως καλή ιδέα στον Μάριο Καπότση, οπότε και αρνήθηκε να πραγματοποιηθεί συνάντηση μεταξύ τους. Φίλοι και γνωστοί του ζευγαριού, θεωρούν ότι πλέον δεν τίθεται θέμα επανασύνδεσής τους.
Την παραίτησή τους θα υποβάλλουν οι καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, όπως ανακοίνωσαν σήμερα, εάν μέχρι τις 8/2 -οριακή ημερομηνία για την απώλεια του σπουδαστικού έτους- δεν υπάρξουν έμπρακτες ενδείξεις ότι θα τροποποιηθεί το Προεδρικό Διάταγμα 85/2022, το οποίο αναγνωρίζει στους αποφοίτους δραματικών σχολών προσόντα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (ΔΕ) εξισώνοντας τα διπλώματά τους με απολυτήρια λυκείου.
ΟΣύλλογος Διδασκόντων της Ανώτερης Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου έδωσε το μεσημέρι της Τρίτης 24/1 συνέντευξη Τύπου με αφορμή το Προεδρικό Διάταγμα 85/2022, που «υποβιβάζει τις τριετείς καλλιτεχνικές σπουδές στο επίπεδο της κατηγορίας του απολυτηρίου Λυκείου». Παράλληλα, συνεχίζεται η κατάληψη της Δραματικής Σχολής, με κίνδυνο σε λίγες εβδομάδες να χαθεί οριστικά το έτος σπουδών, «εφόσον», όπως τονίζουν οι καθηγητές, «δεν υπάρχει κάποιο δείγμα θετικής επίλυσης του ζητήματος».
«Μια σχολή σε κατάληψη δεν είναι κάτι ευχάριστο. Δεν είναι κανονικότητα. Οι συνέπειες στην εκπαιδευτική διαδικασία είναι επώδυνες. Ωστόσο, στην καρδιά των σπουδαστών μας είναι τόσο μεγάλη η αίσθηση αδικίας, απαξίωσης και περιφρόνησης από μέρους της Πολιτείας, που δεν μπορούμε παρά να τους συμπαρασταθούμε, εφόσον αυτή την αδικία τη διαπιστώνουμε κι εμείς οι ίδιοι» τονίζει σε ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Καθηγητών της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου σημειώνοντας ότι γνωρίζει πως για να επιλυθεί η εκκρεμότητα της διαβάθμισης των δραματικών σπουδών οι διαδικασίες μπορεί να είναι χρονοβόρες. «Χρειάζεται όμως η πολιτική βούληση γι’ αυτή την επίλυση, καθώς και σαφή δείγματα ότι θα ξεκινήσουν επιτέλους οι διεργασίες» προσθέτει.
Όπως αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους οι καθηγητές, η μεγάλη κινητοποίηση ολόκληρου του καλλιτεχνικού κόσμου και οι προσπάθειες των φορέων να ανοίξουν διάλογο με τους αρμόδιους της Πολιτείας υπήρξαν άκαρπες.
«Οι αρμόδιοι υφυπουργοί απαντούν απαξιώνοντας τη σπουδαιότητα του προβλήματος. Σκόπιμα αναφέρονται μόνο στη σχέση που έχουν π.χ. οι ηθοποιοί με τα Κρατικά Θέατρα, λέγοντας ότι “δεν αλλάζει τίποτα, εφόσον προσλαμβάνεστε με οντισιόν”, και αποσιωπώντας έτσι το πλήθος άλλων μορφών που μπορεί να πάρει η σχέση των καλλιτεχνών με τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Σκόπιμα διαδίδουν ότι “οι καλλιτέχνες, με τριετείς σπουδές, θέλουν να πάρουν και πτυχίο ΑΕΙ”. Πρόσφατα μάλιστα φτάσαμε σε σημείο αρθρογράφοι να αποκαλούν “κοινωνικό συντηρητισμό και αναχρονισμό” τη σημασία που δίνουν οι καλλιτέχνες στους τίτλους σπουδών τους. Και δεν διστάζουν να τους κατηγορήσουν ως υποκινούμενους από κόμματα της αντιπολίτευσης» επισημαίνουν οι καθηγητές και σημειώνουν ότι τα ζητήματα που θα ανακύψουν αφορούν στο δικαίωμά των καλλιτεχνών στη μετέπειτα καλλιτεχνική και εκπαιδευτική τους εξέλιξη, ότι θα υπάρξουν προβλήματα στην αναγνώριση των σπουδών τους από ιδρύματα του εξωτερικού, ότι θα υπάρξει μείωση των αποδοχών των καλλιτεχνών, αφού θα αμείβονται ως απόφοιτοι Λυκείου και θα αποδυναμωθεί η επαγγελματική τους θέση όσο θα βυθίζονται σε εργασιακή ανασφάλεια.
Σε αυτό το πλαίσιο και με δεδομένη την κατάληψη της σχολής, ο Σύλλογος αποφάσισε μια σειρά από ενέργειες: 1)Ζητά την άμεση τροποποίηση του Προεδρικού Διατάγματος 85/22, και την ένταξη των αποφοίτων καλλιτεχνικών σχολών στην κατηγορία Τ.Ε. (Τεχνολογικής Εκπαίδευσης). 2) Απευθύνει αίτημα ακρόασης προς τον Πρωθυπουργό και τους αρμόδιους για το θέμα Υπουργούς. 3) Στέκεται αλληλέγγυος στην κίνηση των ιδιωτικών δραματικών σχολών να προσφύγουν δικαστικά στο Συμβούλιο της Επικρατείας. 4) Σε συνεννόηση με τις νομικές υπηρεσίες του Εθνικού Θεάτρου, επεξεργάζεται προτάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος. 5)Καλεί σε διάλογο τους καθηγητές της Σχολής του ΚΘΒΕ και της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, με σκοπό τον συντονισμό των ενεργειών τους. 6) Με δεδομένη την ανακοίνωση συμπαράστασης εκ μέρους του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης και των Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ της Αθήνας ζητά να ξεκινήσει έναν διάλογο με όλα τα τμήματα θεατρικών σπουδών για τη δίκαιη διευθέτηση των εκκρεμοτήτων. 7) Η κατάληψη της Δραματικής Σχολής συνεχίζεται, εφόσον δεν υπάρχει κάποιο δείγμα θετικής επίλυσης του ζητήματος, με κίνδυνο σε λίγες εβδομάδες να χαθεί οριστικά το έτος σπουδών.
«Δηλώνουμε, λοιπόν, ότι εάν μέχρι τις 8/2 -οριακή ημερομηνία για την απώλεια του σπουδαστικού έτους- δεν έχουμε έμπρακτες ενδείξεις ότι οδεύουμε προς τροποποίηση του Π.Δ., σύσσωμοι εμείς, οι καθηγητές της Σχολής, θα υποβάλλουμε την παραίτησή μας» καταλήγει η ανακοίνωση.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του Συλλόγου Διδασκόντων της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ
Μια μικρή ιστορική αναδρομή για να φτάσουμε στο σήμερα:
Το 1981 οι καλλιτεχνικές σχολές περνούν από την αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας σε αυτήν του Υπουργείου Πολιτισμού. Με βάση το Νόμο 1158 –που συνεχίζει να ισχύει μέχρι σήμερα– οι δραματικές σχολές, δημόσιες και ιδιωτικές, ανήκουν στην ανώτερη βαθμίδα εκπαίδευσης. Εποπτεύονται από το Υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο είναι και ο κρατικός φορέας που απονέμει τους τίτλους σπουδών μετά από εισαγωγικές, κατατακτήριες και απολυτήριες εξετάσεις των σπουδαστών ενώπιον ειδικών επιτροπών του Υπουργείου.
Από το 1981 μέχρι το 2003, το Υπουργείο Παιδείας μέσω ειδικών οργανισμών, ισοτιμούσε τα διπλώματα των καλλιτεχνικών σχολών με πτυχία ΤΕΙ.
Μετά το 2003, με την κατάργηση της ανώτερης εκπαίδευσης, το Υπουργείο Παιδείας σταματά την ισοτίμηση των διπλωμάτων. Οι δραματικές σχολές μένουν έτσι στον αέρα, καθώς οι 3ετείς (τουλάχιστον) σπουδές που παρέχουν ουσιαστικά δεν αντιστοιχούν σε τίποτα! Συνεχίζουν όμως να ονομάζονται επισήμως «Ανώτερες»!
Πολλές φορές οι αρμόδιοι επαγγελματικοί φορείς των καλλιτεχνών προσπάθησαν να ευαισθητοποιήσουν την Πολιτεία απέναντι σ’ αυτό το παράλογο, αλλά συναντούσαν είτε την απροθυμία συνεργασίας των Υπουργείων, είτε την ασυνέχεια της δημόσιας διοίκησης με τις αλλεπάλληλες αλλαγές υπουργών, είτε τη σθεναρή αντίσταση μερίδας ακαδημαϊκών.
Στις 17/12/2022, λοιπόν, υπογράφεται το Προεδρικό Διάταγμα 85 με πρωτοβουλία των Υπουργών Παιδείας και Εργασίας, χωρίς καν να ζητηθεί η γνωμοδότηση του Υπουργείου Πολιτισμού που είναι και αρμόδιο για τις καλλιτεχνικές σπουδές. Σε αυτό το Διάταγμα επιχειρείται να στριμωχτούν οι 8 βαθμίδες που αναγνωρίζει η Εκπαίδευση στις 4 κατηγορίες που αναγνωρίζει το Προσοντολόγιο του Δημοσίου. Και επινοείται ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ κατηγορία « Δ.Ε. αποφοίτων καλλιτεχνικών σχολών», υποβιβάζοντας έτσι τις 3ετείς καλλιτεχνικές σπουδές στο επίπεδο της κατηγορίας του απολυτηρίου Λυκείου.
Ήδη γνωρίζετε τη μεγάλη κινητοποίηση ολόκληρου του καλλιτεχνικού κόσμου και τις προσπάθειες των φορέων να ανοίξουν διάλογο με τους αρμόδιους της Πολιτείας. Αλλά μέχρι και σήμερα οι προσπάθειες υπήρξαν άκαρπες. Οι αρμόδιοι υφυπουργοί απαντούν απαξιώνοντας τη σπουδαιότητα του προβλήματος. Σκόπιμα αναφέρονται μόνο στη σχέση που έχουν π.χ. οι ηθοποιοί με τα Κρατικά Θέατρα, λέγοντας ότι «δεν αλλάζει τίποτα, εφόσον προσλαμβάνεστε με οντισιόν», και αποσιωπώντας έτσι το πλήθος άλλων μορφών που μπορεί να πάρει η σχέση των καλλιτεχνών με τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Σκόπιμα διαδίδουν ότι «οι καλλιτέχνες, με 3ετείς σπουδές, θέλουν να πάρουν και πτυχίο ΑΕΙ». Πρόσφατα μάλιστα φτάσαμε σε σημείο αρθρογράφοι να αποκαλούν «κοινωνικό συντηρητισμό και αναχρονισμό» τη σημασία που δίνουν οι καλλιτέχνες στους τίτλους σπουδών τους. Και δεν διστάζουν να τους κατηγορήσουν ως υποκινούμενους από κόμματα της αντιπολίτευσης!
Αλλά δεν λένε λέξη:
• για τα ζητήματα που θα ανακύψουν και αφορούν το δικαίωμά τους στη μετέπειτα καλλιτεχνική και εκπαιδευτική τους εξέλιξη
• για τα προβλήματα στην αναγνώριση των σπουδών τους από Ιδρύματα του εξωτερικού
• για τη μείωση των αποδοχών των καλλιτεχνών, αφού θα αμείβονται ως απόφοιτοι Λυκείου
• για την εργασιακή τους ανασφάλεια αλλά και την αποδυνάμωση της επαγγελματικής τους θέσης.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες ξεκίνησε και η κατάληψη της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (όπως και εκείνη του ΚΘΒΕ και του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας). Μια σχολή σε κατάληψη δεν είναι κάτι ευχάριστο. Δεν είναι κανονικότητα. Οι συνέπειες στην εκπαιδευτική διαδικασία είναι επώδυνες. Ωστόσο, στην καρδιά των σπουδαστών μας είναι τόσο μεγάλη η αίσθηση αδικίας, απαξίωσης και περιφρόνησης από μέρους της Πολιτείας, που δεν μπορούμε παρά να τους συμπαρασταθούμε, εφόσον αυτή την αδικία τη διαπιστώνουμε κι εμείς οι ίδιοι.
Ο Σύλλογος Καθηγητών της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου γνωρίζει ότι για να επιλυθεί η εκκρεμότητα της διαβάθμισης των δραματικών σπουδών οι διαδικασίες μπορεί να είναι χρονοβόρες. Χρειάζεται όμως η πολιτική βούληση γι’ αυτή την επίλυση, καθώς και σαφή δείγματα ότι θα ξεκινήσουν επιτέλους οι διεργασίες. Σε αυτό το πλαίσιο και με δεδομένη την κατάληψη της σχολής, ο Σύλλογος αποφάσισε μια σειρά από ενέργειες:
Ζητά την άμεση τροποποίηση του Προεδρικού Διατάγματος 85/22, και την ένταξη των αποφοίτων καλλιτεχνικών σχολών στην κατηγορία Τ.Ε. (Τεχνολογικής Εκπαίδευσης).
Απευθύνει αίτημα ακρόασης προς τον Πρωθυπουργό και τους αρμόδιους για το θέμα Υπουργούς.
Στέκεται αλληλέγγυος στην κίνηση των ιδιωτικών δραματικών σχολών να προσφύγουν δικαστικά στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Σε συνεννόηση με τις νομικές υπηρεσίες του Εθνικού Θεάτρου, επεξεργάζεται προτάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Καλεί σε διάλογο τους καθηγητές της Σχολής του ΚΘΒΕ και της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, με σκοπό τον συντονισμό των ενεργειών μας.
Με δεδομένη την ανακοίνωση συμπαράστασης εκ μέρους του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης και των Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ της Αθήνας ζητάμε να ξεκινήσουμε έναν διάλογο με όλα τα τμήματα θεατρικών σπουδών για τη δίκαιη διευθέτηση των εκκρεμοτήτων.
Η κατάληψη της Δραματικής Σχολής συνεχίζεται, εφόσον δεν υπάρχει κάποιο δείγμα θετικής επίλυσης του ζητήματος, με κίνδυνο σε λίγες εβδομάδες να χαθεί οριστικά το έτος σπουδών. Δηλώνουμε, λοιπόν, ότι εάν μέχρι τις 8/2 –οριακή ημερομηνία για την απώλεια του σπουδαστικού έτους– δεν έχουμε έμπρακτες ενδείξεις ότι οδεύουμε προς τροποποίηση του Π.Δ., σύσσωμοι εμείς, οι καθηγητές της Σχολής, θα υποβάλλουμε την παραίτησή μας.
Με σοβαρά εμπόδια προχωρά η διαδικασία της απογραφής πληθυσμού στην Αχαΐα καθώς το κύμα άρνησης έχει παρασύρει την ομαλή διαδικασία.
Όπως μεταφέρει στην εφημερίδα «Πελοπόννησος» ο προϊστάμενος της Περιφερειακής Υπηρεσίας Στατιστικής, Νίκος Μουρτζούχος, οι απογραφείς πέφτουν πάνω σε κύμα άρνησης η οποία έχει ως συνέπεια κάποιοι να έχουν παραιτηθεί των καθηκόντων τους.
Εδώ και κάποιες μέρες είναι γνωστό πως ένα μέρος των αρνητών του εμβολίου εκφράζουν ανοιχτά την πρόθεσή του να μην απογραφούν ενώ στα social media διαβάζουμε αστείες δικαιολογίες με αποκορύφωμα κάποιοι να πιστεύουν ότι «θα τους πάρουν τα παιδιά»!
Ένας δεύτερος παράγοντας που οδηγεί τους απογραφείς στην παραίτηση είναι πως «είχαν παρακινηθεί από τα ΜΜΕ πως θα είχαν πολύ υψηλές αποδοχές που θα έφταναν τα 1.200 ευρώ τον μήνα, όμως η δουλειά δεν είναι απλή και τα χρήματα δεν είναι τόσα» υποστηρίζει ο κ. Μουρτζούχος.
