Αλέξης Γκόλφης: Το άδοξο τέλος του τηλεοπτικού Χριστού, που υπήρξε μεγάλη φίρμα – Πέθανε πάμφτωχος και άστεγος
Μηδένα προ του τέλους μακάριζε. Η φράση αυτή του σοφού Σόλωνα, επιβεβαιώνεται πλήρως στην περίπτωση του Αλέξη Γκόλφη.
Υπήρξε λαμπερός στα πρώτα της ηθοποιίας του βήματα, διάσημος από τον ρόλο Χριστού, στο τηλεοπτικό σήριαλ της ΕΡΤ «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» στα χρόνια 1975-76. Έμεινε άστεγος στα τελευταία χρόνια της ζωής του, πάμφτωχος και πεθαίνοντας καθημερινά στον τρόμο ότι πεθαίνει, καταβεβλημένος από το πάθος της ηρωίνης.
Αυτό το πάθος του, ήταν η αιτία, που έχασε χρήματα και δόξα, πέρασε στα αζήτητα και κατέληξε να ζει σε ένα ερειπωμένο σπίτι (είχε κάνει κατάληψη), χωρίς νερό και ρεύμα, στην περιοχή της Πλατείας Αμερικής. Οι φωτογραφίες που δημοσιεύουμε, δείχνουν τον Αλέξη Γκόλφη, στο σπίτι του μαρτυρίου.
Ένα στρώμα που βρήκε πεταμένο στα σκουπίδια, ήταν το κρεβάτι του. Κάποια άδεια μπουκάλια, ήταν οι βάσεις για τα κεριά που φώτιζαν κάπως στο σκοτάδι.
Και ακόμα: Μια σημαία ελληνική, που ποιος ξέρει πού να την είχε βρει, διακοσμούσε το άδειο από έπιπλα δωμάτιο και που ίσως του θύμιζε καλύτερα νοήματα σε περασμένα του χρόνια.
Πανέμορφος και φίρμα ηθοποιός για ένα μεγάλο διάστημα, τον βλέπουμε σε μια φωτογραφία, στα παρασκήνια του γυρίσματος του σήριαλ «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται». Δίπλα του η Ελένη Καζαντζάκη.
Ο Αλέξης Γκόλφης, υπήρξε και εύπορος επιχειρηματίας. Τα δύο μπαρ που άνοιξε «Σφίγγα» και «Λούκι», ακόμη μένουν στη μνήμη πολλών, ως καλτ νεανικά στέκια μιας αξέχαστης εποχής. Γνωστό και το τραγούδι των Αδελφών Κατσιμίχα «Μια βραδιά στο Λούκι» που αναφέρεται στο μπαρ του Αλέξη Γκόλφη.
Η ιστορία του Αλέξη Γκόλφη, δείχνει το πού μπορεί να καταντήσει κανείς όταν πέσει στο λούκι της ηρωίνης. Ζητιάνος στο δρόμο για ένα κομμάτι ψωμί και για μια δόση.
Πολλά βράδια, άστεγος και πένης ο Γκόλφης, πήγαινε στο κλαμπ της περιοχής Rebound, που είχε (και έχει) ο συμμαθητής του στο Γυμνάσιο, Ηλίας Γεωργουλέας. Αυτός ήταν ίσως ο μόνος που τον ενίσχυε οικονομικά και ηθικά, κινούμενος από τα αγνά αισθήματα της παλιάς τους φιλίας. Και ο Ηλίας, και ο Αλέξης, υπήρξαν συμμαθητές στο Όγδοο Γυμνάσιο, με τον Παύλο Σιδηρόπουλο.
Ο Ηλίας, δεν έμπλεξε ευτυχώς με τα ναρκωτικά. Ο Αλέξης και ο Παύλος, όμως, άρχισαν τους «πειραματισμούς» από νωρίς, στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου. Στην αρχή, νόμιζαν πως θα ανακάλυπταν καινούργιους και θαυμαστούς κόσμους. Γρήγορα όμως, ένιωσαν την σκληρή αλυσίδα της εξάρτησης και τελικά και οι δύο, πέρασαν στον παγωμένο κήπο.
Λίγο πριν πεθάνει, ο Αλέξης Γκόλφης, κρατούσε σημειώσεις για παλιούς και χαμένους φίλους του. Μια σελίδα από αυτές, δημοσιεύουμε εδώ. Είναι γραμμένα πολλά ονόματα που τονίζονται με σταυρούς. Σταυρούς μαρτυρίου. Είναι μια σειρά φίλων του που πέθαναν. Στην πρώτη γραμμή, το όνομα Ελένη Βελονάκη, της ηθοποιού που έφυγε από ναρκωτικά, πολύ νωρίς στη δεκαετία του 70. Πιο κάτω και το όνομα του Παύλου.
Ο Γκόλφης, ήλπιζε πως αυτός θα γλίτωνε, πως δεν θα έμπαινε σε αυτή την καταραμένη σειρά. «Ελπίζω» έλεγε, αλλά, σε αυτή την περίπτωση, δυστυχώς, δεν αρκεί η ελπίδα. Πέθανε μόνος και αβοήθητος.
Η σειρά «ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» και η μεγάλη επιτυχία
Η δημοφιλής σειρά προβλήθηκε τις χρονιές 1975-76 από την ΕΡΤ η σειρά «ο Χριστός Ξανασταυρώνεται», σε σκηνοθεσία του Βασίλη Γεωργιάδη. Το σενάριο ήταν βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη και η σειρά γυρίστηκε σε 50 επεισόδια. Ποιος είναι όμως ο άνθρωπος που επιλέχθηκε για πρωταγωνιστής.
Είναι ο Αλέξανδρος Γκολφινόπουλος ή απλά Αλέξης Γκόλφης όπως ήταν το καλλιτεχνικό του όνομα. Ο Γκόλφης γεννήθηκε το 1948 μέσα σε μικροαστικό περιβάλλον. Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για τα παιδικά του χρόνια αλλά είναι γνωστό ότι από μικρή ηλικία θέλησε να γίνει ηθοποιός παρά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η οικογένειά του.
Τα πρώτα του βήματα στην υποκριτική θα τα κάνει με τον θίασο Χατζίσκου και θα ανέβει νωρίς νωρίς στο θεατρικό σανίδι. Ακολούθησαν και άλλες συμμετοχές μέχρι που έρχεται η μεγάλη επιτυχία. Ήταν το 1975 όταν ο Βασίλης Γεωργιάδης θέλησε να μεταφέρει τηλεοπτικά για τη συχνότητα της ΕΡΤ το καζαντζακικό αριστούργημα «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Η δραματική σειρά που θα συντάραζε το κοινό της χώρας μας και θα σημείωνε ποσοστά τηλεθέασης-ρεκόρ θα προβαλλόταν σε πενήντα 45λεπτα επεισόδια, φέρνοντας στην ελληνική τηλεόραση τις περιπέτειες ενός μικρασιατικού χωριού κατά το 1921, όταν οι κάτοικοι της Λυκόβρυσης αναβίωναν κάθε εφτά χρόνια τα Πάθη του Ιησού επιλέγοντας για την αναπαράσταση μια χούφτα χωριανούς.
Ο Γεωργιάδης επέλεξε για τον ρόλο του τηλεοπτικού Χριστού, λοιπόν, τον Αλέξη Γκόλφη. Αυτή η λιτή μορφή του , τού θύμιζε πολύ βιβλική φιγούρα. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένα από τα ποιοτικότερα τηλεοπτικά προϊόντα της εποχής και αναμφίβολα μια από τις σειρές-ορόσημο στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Ο Έλληνας «Χριστός» είχε αρχίσει να γίνεται τόσο διάσημος που δεν περνούσε πλέον πουθενά απαρατήρητος. Το «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» ήταν εξάλλου το δημοφιλέστερο σίριαλ της σεζόν 1975-1976 που αποθεώθηκε από κοινό και κριτική και σημείωνε τηλεθέαση που άγγιζε ακόμα και το 80%.
Η τραγική ιστορία μετά το τέλος της σειράς
Τα πράγματα όμως δεν συνεχίστηκαν με τον ίδιο τρόπο όσον αφορά τον τρόπο που θα αντιμετώπιζε αυτή την επιτυχία ο Γκόλφης. Την εποχή που γυριζόταν το σίριαλ-σταθμός, δίνει μια συγκλονιστική συνέντευξη σε ένα νεανικό περιοδικό της εποχής, όπου εξομολογείται: «Εκείνο που με συναρπάζει πραγματικά είναι η ίδια η μορφή του Χριστού όταν προσπαθώ να τον πλησιάσω με τον νου και την καρδιά. Και συχνά αισθάνομαι πως με συντρίβει καθώς προσπαθώ να την ενσαρκωθώ. Πώς να ενσαρκωθείς καλλιτεχνικά, θεατρικά μια τιτανική μορφή όπως του Ιησού; Είτε Θεός, είτε Θεάνθρωπος, είτε και μόνο άνθρωπος, όπως θέλουν να τον βλέπουν εκείνοι που αρνούνται να θρησκεύονται ή όσοι ανήκουν σε άλλα θρησκεύματα, ο Ναζωραίος προβληματίζει κατά τρόπο συντριπτικό κάθε καλλιτέχνη που αποτολμά να τον υποδύεται στη σκηνή ή την οθόνη.»
Μετά το τέλος της σειράς, δε συνεχίστηκε η ίδια επιτυχία. Ο Αλέξης Γκόλφης όχι μόνο δεν είχε προτάσεις για σοβαρούς ρόλους, αλλά έμπλεξε με καταχρήσεις. Ακολούθησαν μόνο μερικές σποραδικές δουλειές που είχαν πάντα το άρωμα των τιμητικών εμφανίσεων, καθώς το όνομα του Γκόλφη θύμιζε σε όλους κάτι.
ι’ αυτό και μετά τη δημοφιλή σειρά, η επόμενη δουλειά του ήρθε περίπου 15 χρόνια αργότερα. Πήρε μέρος αργότερα και σε μια χούφτα τηλεοπτικών σειρών μετά το 1990. Από αυτές ξεχωρίζουν τα σίριαλ «Ξενοδοχείο Αμόρε» (MEGA – 1990), «Λόγω τιμής» (MEGA – 1996) και «Η συκοφαντία του αίματος» (ΕΤ1 – 1999). Εξίσου άτυχος στάθηκε και στην προσωπική του ζωή, αφού όταν έχασε τη μητέρα του βρέθηκε κυριολεκτικά στον δρόμο.
Τα επόμενα χρόνια ήταν καταστροφικά και ο Αλέξης Γκόλφης έζησε το δικό του γολγοθά. Ειδικά μετά το θάνατο της μητέρας του έμεινε ολομόναχος και έμπλεξε με αλκοόλ και ναρκωτικά. Ζούσε σε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι στα Πατήσια και ζητιάνευε για να μπορέσει να επιβιώσει. Βυθίστηκε στη θλίψη. Έτρωγε από τα συσσίτια του δήμου και της ενορίας του, ενώ οι περίοικοι έλεγαν πως τον έβλεπαν συχνά να ψαχουλεύει στα σκουπίδια. Ο περίφημος καζαντζακικός «Μανωλιός» δεν θύμιζε πια σε τίποτα το αλλοτινό αστέρι της υποκριτικής και μεγάλο αγαπημένο του γυναικείου φύλου.
Στις 3 Αυγούστου του 2007 ο Αλέξης Γκόλφης, ο Έλληνας «Χριστός» βρέθηκε ημιλιπόθυμος στην Πλατεία Κολιάτσου και μεταφέρθηκε στον Ερυθρό Σταυρό με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Εκεί άφησε ο 59χρονος ηθοποιός την τελευταία του πνοή δύο μέρες αργότερα, αν και η τραγικότητα της ύπαρξής του δεν είχε κάνει ακόμα φινάλε. Η σορός του παρέμεινε στα αζήτητα του νεκροτομείου μέχρι και τις 9 Οκτωβρίου 2007, όταν και γνωστοποιήθηκε τελικά ο θάνατός του. Όχι από κάποιον συγγενή. Εκείνη τη μέρα έτυχε να δει το πτώμα του ο ιατροδικαστής Φίλιππος Κουτσάφτης. Ο ίδιος ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Μαίρη Ιγγλέση με την οποία έπαιζε ο Γκόλφης στο «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Έτσι τον αναγνώρισε…
Μια τραγική ιστορία ζωής με ένα ακόμη πιο τραγικό τέλος…
