Πέθανε και η δεύτερη 17χρονη που έπεσε από τον 6ο όροφο της πολυκατοικίας στην Ηλιούπολη
Η μαθήτρια έδινε μάχη να κρατηθεί στη ζωή στη ΜΕΘ του ΚΑΤ – Λίγο πριν τις 20.00 άφησε την τελευταία της πνοή
Έχασε τη μάχη με τη ζωή και η δεύτερη 17χρονη μαθήτρια που έπεσε στο κενό από την ταράτσα της πολυκατοικίας στην Ηλιούπολη.
Στην ανακοίνωση που εξέδωσε το ΚΑΤ αναφέρονται τα εξής:
«Σήμερα 14/05/2026 και ώρα 19:54 έχασε τη μάχη με τη ζωή η 17χρονη μαθήτρια που νοσηλευόταν στη ΜΕΘ Νοσοκομείου μας από 12/05/2026. Το Νοσοκομείο ΚΑΤ εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους της».
Όπως ανέφεραν οι δύο φίλες πήραν τη μοιραία απόφαση από κοινού, αφού είχαν καταναλώσει ποσότητα βότκας. Έγραψαν σημειώματα, εξηγώντας τους λόγους που οδηγήθηκαν εκεί, ανέβηκαν στην ταράτσα της πολυκατοικίας, κλείδωσαν την πόρτα, φόρεσαν ακουστικά ακούγοντας μουσική και έπεσαν στο κενό, πιασμένες χέρι-χέρι.
Η πρώτη μαθήτρια που εξέπνευσε την Τρίτη, είχε αφήσει ένα σημείωμα στο οποίο, σύμφωνα με πληροφορίες, έγραφε ότι έχει κατάθλιψη, ότι αγαπάει τους γονείς της και ότι αυτοί δεν φταίνε σε τίποτα. Ανέφερε ακόμη πως θεωρούσε ότι θα τους απογοητεύσει γιατί δεν θα πετύχει στις πανελλήνιες. «Δεν θέλω να ζω σε αυτόν τον κόσμο» κατέληγε.
Επίσης πληροφορίες αναφέρουν πως οι αστυνομικοί εντόπισαν και ένα ημερολόγιο στο σπίτι της δεύτερης 17χρονης που νοσηλευόταν στο ΚΑΤ, στο οποίο έγραφε ότι έχει κατάθλιψη και ότι μπορεί να απογοητεύσει τους γονείς με τις πανελλήνιες.
Προανάκριση για την υπόθεση διενεργεί το Αστυνομικό Τμήμα Ηλιούπολης.
To χρονικό της τραγωδίας
Όλα συνέβησαν το βράδυ της Δευτέρας 12 Μαΐου, σε πολυκατοικία στην περιοχή της Ηλιούπολης. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, οι δύο ανήλικες βρίσκονταν στην ταράτσα του κτιρίου, όταν κάτω από αδιευκρίνιστες μέχρι στιγμής συνθήκες σημειώθηκε η πτώση τους στο κενό από τον 6ο όροφο.
Οι κάτοικοι της περιοχής άκουσαν τις φωνές και τον δυνατό θόρυβο και βγήκαν έντρομοι στους δρόμους, αντικρίζοντας τις δύο μαθήτριες σοβαρά τραυματισμένες. Άμεσα ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ και ισχυρές δυνάμεις της Αστυνομίας έσπευσαν στο σημείο.
Τα δύο κορίτσια μεταφέρθηκαν σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο ΚΑΤ, όπου οι γιατροί έδωσαν μάχη για να τα κρατήσουν στη ζωή. Η μία 17χρονη υπέκυψε στα τραύματά της λίγες ώρες αργότερα, παρά τις προσπάθειες των γιατρών.
Η δεύτερη μαθήτρια διασωληνώθηκε και νοσηλεύτηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου, με την κατάστασή της να χαρακτηρίζεται από την πρώτη στιγμή εξαιρετικά κρίσιμη. Για δύο ημέρες οι γιατροί κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες, ενώ συγγενείς και φίλοι περίμεναν με αγωνία ένα θετικό νέο.
Τελικά, το βράδυ της Τετάρτης 14 Μαΐου, λίγο πριν τις 20:00, η 17χρονη άφησε την τελευταία της πνοή στη ΜΕΘ του ΚΑΤ, βυθίζοντας στο πένθος και τη δεύτερη οικογένεια.
Σε ανακοίνωσή του, το νοσοκομείο ΚΑΤ γνωστοποίησε πως η ανήλικη κατέληξε στις 19:54 της 14ης Μαΐου, εκφράζοντας παράλληλα τα συλλυπητήριά του στους οικείους της.
Από την πρώτη στιγμή, οι αστυνομικές Αρχές ξεκίνησαν έρευνα για να διαπιστωθούν οι ακριβείς συνθήκες της τραγωδίας. Καταθέσεις λαμβάνονται από συγγενείς, φίλους και κατοίκους της περιοχής, ενώ οι αστυνομικοί εξετάζουν όλα τα πιθανά σενάρια προκειμένου να ρίξουν φως στην υπόθεση.
Το τραγικό συμβάν έχει προκαλέσει σοκ στην τοπική κοινωνία της Ηλιούπολης και βαθιά θλίψη στη σχολική κοινότητα των δύο κοριτσιών. Συμμαθητές και φίλοι αδυνατούν να πιστέψουν όσα συνέβησαν, ενώ έξω από το σχολείο τους έχουν αφήσει λουλούδια και χειρόγραφα μηνύματα στη μνήμη τους.
Και δεύτερη Ελληνίδα που έκανε το εμβόλιο της AstraZeneca για τον κορωνοϊό, έπαθε εγκεφαλική θρόμβωση και μετά από ένα μήνα πέθανε.
Ο λόγος για μια 60χρονη γυναίκα από τα νότια προάστια, η οποία ακρωτηριάστηκε και τελικά έχασε της ζωή της μετά τον εμβολιασμό της με Astra Zeneca.
Συγκεκριμένα, στις 22 Φεβρουαρίου, η 60χρονη πήγε σε κέντρο υγείας των νοτίων προαστίων προκειμένου να εμβολιαστεί. Όπως ισχυρίζεται η οικογένεια της, 10 ημέρες μετά, παρουσίασε έντονους πονοκεφάλους και θόλωση της όρασης, συμπτώματα που την οδήγησαν στο νοσοκομείο.
«Πήγε στο νοσοκομείο με εγκεφαλικό. Η γυναίκα πήγε εκεί είχε τις αισθήσεις της. Μίλαγε. Είχε ραγδαία επιδείνωση στην πορεία. Εμφάνισε και δεύτερο θρόμβο στο πόδι κάτι που μας είπαν οι ίδιοι οι γιατροί ότι είναι πολύ σπάνιο».
Οι γιατροί προχώρησαν τελικά σε ακρωτηριασμό του ποδιού της. Η 60χρονη παρέμεινε διασωληνωμένη για 18 ημέρες στην μονάδα εντατικής θεραπείας όπου και κατέληξε. «Της έκαναν μεταγγίσεις αιμοπεταλίων τίποτα. Συνεχώς τα αιμοπετάλια πέφτανε. Αυτός ήταν ένας προβληματισμός των γιατρών που τους οδήγησε να κάτσουν να ψάξουν διάφορα αυτοάνοσα νοσήματα, καρκίνο. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν βρήκαν. Αρχίζουν και οι γιατροί να ψυλλιάζονται ότι κάτι συμβαίνει».
Ο θάνατος της 60χρονης Ελληνίδας έρχεται να προβληματίσει ακόμα περισσότερους.
Το σημερινό μας αφιέρωμα στον μεγάλο Γιώργο Βελέτζα
Γιώργος Βελέτζας: Ο ηθοποιός που έπαιξε στις περισσότερες ταινίες του Ελληνικού σινεμά και η μάχη με την αρρώστια.
Ένας σπουδαίος ηθοποιός ο οποίος είχε κάνει το ρεκόρ με τις περισσότερες ταινίες. Για την ακρίβεια, έπαιξε σε 209, αφήνοντας πίσω του τον Λαυρέντη Διανέλλο που συμμετείχε σε 195 ταινίες.
Ο βασιλιάς του Ελληνικού σινεμά
Είχε παίξει τα πάντα στο Ελληνικό σινεμά. Από μάγκας και χωροφύλακας, μέχρι στρατιωτικός και γιατρός. Λίγοι ήταν οι ρόλοι που δεν ερμήνευσε ο μεγάλος καρατερίστας στο πανί. Ελάχιστοι δεν τον θυμούνται στο ανεπανάληπτο φιλμ «Της κακομοίρας» όπου έπαιζε τον μόρτη Μήτσο. Ο κορυφαίος δευτεραγωνιστής, Γιώργος Βελέντζας έγινε μια από τις εμβληματικότερες φυσιογνωμίες της χρυσής εποχής του εμπορικού σινεμά, αποτελώντας αναπόσπαστο «γρανάζι» της Ελληνικής showbiz.
Οι 209 ταινίες στις οποίες συμμετείχε δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας. Υπήρχαν διαφωνίες στο αν ήταν ο Διανέλλος ή ο Βελέντζας ο απόλυτος ρέκορντμαν συμμετοχών. Σύμφωνα όμως με νεότερη καταμέτρηση, ο Βελέντζας των 209 φιλμ αφήνει πίσω του τον Λαυρέντη Διανέλλο των 195 ταινιών. Ο Βελέντζας άφησε πίσω του μικρές, ωστόσο πολύ σημαντικές ερμηνείες σε εκατοντάδες ταινίες, ξεκινώντας από το 1948. Τότε ήταν 20 ετών και φέρελπις νεαρός ηθοποιός.
Συμμετείχε και σε πολλά μεταγλωττισμένα προγράμματα
«Είμαι ο τελευταίος της γενιάς του Θανάση Βέγγου. Ξέρετε, εμένα κολλητοί μου ήταν ο Βέγγος και ο Χατζηχρήστος. Με αυτούς λαχταρούσα να παίξω, ρίχναμε πολύ γέλιο. Ταιριάζαμε. Δουλέψαμε πολύ μαζί. Με τον Θανάση πήγαμε περιοδεία έξι φορές στην Αυστραλία», συνήθιζε να λέει με το γνώριμο χαμόγελό του.
Ο Βελέντζας μάγευε και τα θέατρα, έχοντας περίπου 500 θεατρικά έργα να προσυπογράφουν τη σπουδαία σταδιοδρομία του. Οι περιπέτειες του όμως στην ελληνική showbiz δεν εξαντλούνται εδώ. Ο ηθοποιός δάνεισε τη φωνή του σε πάρα πολλές ταινίες και ραδιοφωνικές εκπομπές, αλλά και μεταγλωτισμένα προγράμματα της ελληνικής τηλεόρασης. Χαρακτηριστικότερο όλων το «Μικρό σπίτι στο λιβάδι».
Κουμπάρος της Βέμπο (τον πάντρεψε) και του Ξανθόπουλου (του βάφτισε τον μοναχογιό) και κολλητός του Βέγγου και του Χατζηχρήστου, ο παντοτινός δευτεραγωνιστής του κινηματογράφου και του θεάτρου μας στάθηκε επάξια δίπλα σε όλους τους μεγάλους πρωταγωνιστές και έγινε ένα από τα πιο οικεία και αγαπητά κινηματογραφικά πρόσωπα της χώρας μας.
Ο ηθοποιος Γιωργος Βελεντζας (Αθηνα 4 Δεκεμβριου 1927-Αθηνα 2015) ηταν απο τους κορυφαιους δευτεραγωνιστες του ελληνικου κινηματογραφου. Συμμετειχε σε περισσοτερες απο 209 ταινιες και 500 θεατρικα εργα. Ασχοληθηκε και με το ντουμπλαρισμα φωνης σε πολλες ταινιες και μεταγλωττισεις για την τηλεοραση. Στην φωτογραφια ειναι με την συζυγο του Αρτανα Παπαπετρου και τον γιο του Θαναση τελη δεκαετιας του 70.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Γιώργος Βελέντζας γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1927 στην Αθήνα μέσα σε οικογένεια με καταγωγή από το Διχώρι Φωκίδας. Για τα παιδικά του χρόνια δεν γνωρίζουμε πολλά, όμως ξέρουμε πως μεγάλωσε στην περιοχή του Αγίου Θωμά Αμπελοκήπων και πως η Κατοχή τον ανάγκασε να σταματήσει το σχολείο για να βγει στη βιοπάλη. Όπως αποκάλυψε ο γιος του Θανάσης, ο Βελέντζας επέστρεψε μεταπολεμικά στο σχολείο για να πάρει το απολυτήριο έχοντας πια μπόλικα χρονάκια δουλειάς στις πλάτες του (εργαζόταν σε αποθήκη της Ομόνοιας). Μια ωραία πρωία, ο νεαρός Γιώργος περνά έξω από την εταιρία παραγωγής Νόβακ Φιλμ και βλέπει την επιγραφή «Ζητείται μικρός». Περνώντας το κατώφλι, ήξερε ότι θα γινόταν ηθοποιός!
Κι έτσι θα βρεθεί στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, όπου θα ανέβει στις μεγαλύτερες θεατρικές σκηνές όντας σπουδαστής ακόμα. Το ντεμπούτο του θα γίνει το 1948, στην παράσταση «Η απαγωγή της Σμαράγδως» που ανέβασε ο θίασος Β. Αργυρόπουλου…
Θεατρική και κινηματογραφική καριέρα
Το φιντάνι γίνεται δεκτό με ενθουσιασμό τόσο από το θεατρόφιλο κοινό όσο και τη θεατρική κοινότητα και ήδη από τα πρώτα χρόνια του στο σανίδι συνεργάζεται με τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου: από τον θίασο της Βέμπο, των Αυλωνίτη-Βασιλειάδου-Ρίζου και των Χορν-Λαμπέτη μέχρι τον Βουτσά, τον Χατζηχρήστο, τον Βέγγο και τόσους ακόμα.
Έχει βέβαια περιδιαβεί την Ελλάδα με τα θεατρικά μπουλούκια αποκτώντας μεγάλη εμπειρία στην επαφή με το κοινό. Κι έτσι όταν ο Μάνος Κατράκης ίδρυσε το Λαϊκό Θέατρό του, σπεύδει να τον εντάξει στον θίασό του, όπου θα παραμείνει για τέσσερα χρόνια. Μετά συνεργάστηκε με όλους και από το 1979-1992 ήταν μόνιμο μέλος του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, ερμηνεύοντας νέους και εξίσου σημαντικούς ρόλους σε 26 παραστάσεις. «Αμέσως μου έκαναν προτάσεις ο ένας θίασος μετά τον άλλον. Έπαιξα με όλους. Μικρούς και μεγάλους ρόλους, όλους τους αγάπησα».
Παρά το γεγονός ότι έγινε ευρύτερα γνωστός από τον κινηματογράφο, ο Βελέντζας άφησε βαθιά το στίγμα του στα θεατρικά πράγματα της χώρας μας, παραμένοντας ενεργός και δραστήριος μέχρι τα τελευταία του χρόνια. Η στερνή του συμμετοχή ήταν το 2011, από το μετερίζι του Εθνικού Θεάτρου, όταν έπαιξε στον «Βασιλικό» του Μάτεσι, ολοκληρώνοντας έτσι μια πλούσια καριέρα στο σανίδι που απλώθηκε σε 60 χρόνια δράσης και 500 θεατρικά, φιλοτεχνώντας ένα απίστευτο ρεπερτόριο που θα ζήλευε κάθε ηθοποιός! «Τρομερή εμπειρία και απίστευτο χειροκρότημα. Μου έδωσε ζωή αυτή η τελευταία παράσταση», είπε χαρακτηριστικά για το πέσιμο της θεατρικής αυλαίας.
«Γυρίζαμε την μια ταινία μετά την άλλη»
Το 1948, την ώρα που υπογράφει το συμβόλαιο για το πρώτο του θεατρικό, έρχεται και το κινηματογραφικό ντεμπούτο του. Ήταν το πολεμικό δράμα του παραγωγού και σκηνοθέτη Μαυρίκιου Νόβακ «Οχυρό 27» που του άνοιξε τις κινηματογραφικές πόρτες, για να μην ξανακλείσουν έκτοτε ποτέ!
«Παίξαμε σε εκατοντάδες ταινίες και δεν παίρναμε λεφτά. Ελάχιστα. Ψίχουλα. Γυρίζαμε τη μία μετά την άλλη. Όπου με καλούσαν, πήγαινα. Είχα οικογένεια και έπρεπε να τη ζήσω». Κι έτσι θα βρεθεί να παίζει σε περισσότερες από 200 ταινίες του παλιού καλού σινεμά, όντας ένας ηθοποιός που έκανε τους δεύτερους ρόλους να λάμπουν. Πριν γίνει αστέρι του σινεμά, ο Βελέντζας ντούμπλαρε τις φωνές στις ταινίες που είχε καταστραφεί η μπάντα του ήχου ή είχαν γυριστεί βωβές, φτάνοντας ακόμα και να ντουμπλάρει όλες τις αντρικές πρόζες ενός φιλμ στις δεκαετίες του 1950, του 1960 και του 1970!
Ντουμπλάροντας τον Κατράκη, τον Αλεξανδράκη, τον Βέγγο και τους άλλους αστέρες της εποχής, εξασφαλίζει σιγά σιγά τις πρώτες του συμμετοχές στο σινεμά, γινόμενος σύντομα αναπόσπαστο μέλος του ελληνικού κινηματογράφου. Παρά τους μικρούς του ρόλους, μόνο απαρατήρητοι δεν περνούν. Κι έτσι γεννιέται ένας από τους «καλούς» δευτεραγωνιστές του πανιού, καθώς τον κακό δεν τον έπαιξε ποτέ.
Καλός χωροφύλακας, καλός δικαστής, καλός γιατρός, καλός παπάς, καλός στρατιωτικός, ο Βελέντζας έγινε αναγκαίος για το σινεμά μας, αφήνοντας τη χαρακτηριστική του σφραγίδα σε ταινίες-σταθμούς, όπως «Τι κάνει ο άνθρωπος για να ζήσει», «Ποιος Θανάσης», «Ταπεινός και καταφρονεμένος» και «Έξω οι κλέφτες».
Αξιομνημόνευτες ερμηνείες
Άλλες αξιομνημόνευτες ερμηνείες του θα έρθουν σύντομα και αναφέρουμε ενδεικτικά τα φιλμ «Από πού πάνε για τη χαβούζα;», «Ο τσαρλατάνος», «Της κακομοίρας», «Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα», «Μπουμπουλίνα», «Η Χιονάτη και τα εφτά γεροντοπαλίκαρα», «Χριστίνα», «Αλίμονο στους νέους», «Χαμένα όνειρα», «Μάνα γιατί με γέννησες;», «Χτυποκάρδια στο θρανίο», «Η σωφερίνα», «Οι κληρονόμοι», «Κάτι να καίει», «Μοντέρνα Σταχτοπούτα», «Κάτι κουρασμένα παλικάρια», «Ξεριζωμένη γενιά», «Η Μεσόγειος φλέγεται» και τόσα ακόμα. Η τελευταία του εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη ήρθε το 2010, στην ταινία του Αγαθονικιάδη «Πικρό χιόνι».
Παίζοντας εξίσου καλά κωμωδία και δράμα, ο Βελέντζας ήταν ένας σωστός υποκριτικός χαμαιλέοντας και η δεξιότητά του στο πλάσιμο των χαρακτήρων αναγνωρίστηκε το 1993, όταν τιμήθηκε με το Βραβείου Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τη «Ζωή χαρισάμενη». Το 1997 απέσπασε τιμητική διάκριση για τη συμμετοχή του στο φιλμ «Τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων».
Εξίσου σημαντικό ήταν το πέρασμά του τόσο από τις συχνότητες του ραδιοφώνου όσο και από την τηλεόραση, όπου πλάι στις αμέτρητες μεταγλωττίσεις που έκανε (όπως στο κλασικό «Μικρό σπίτι στο λιβάδι»), έπαιξε και σε πάμπολλες σειρές.
Από τον θρυλικό «Άγνωστο Πόλεμο» (ΥΕΝΕΔ, 1971-1974), τον «Ονειροπαρμένο» (ΥΕΝΕΔ, 1971), την «Εκάτη» (ΕΡΤ, 1979) και τη «Βεντέτα» (ΕΡΤ2, 1986), μέχρι την «Αγάπη στο Αιγαίο» (ΕΤ2, 1992), το «Κωνσταντίνου και Ελένης» (ΑΝΤ1, 1998), τις «7 Θανάσιμες Πεθερές» (MEGA, 2005-2006) και τη «10η Εντολή» (2006-07).
Προσωπική ζωή
Ήταν το 1964 όταν ο γνωστός πια κινηματογραφικός αστέρας γνώρισε την επίσης γνωστή μακιγιέζ του ελληνικού σινεμά Αρτάνα «Μπέλλα» Παπαπέτρου, η οποία σημείωσε αξιόλογη πορεία πίσω από τις κάμερες του κινηματογράφου μας. Ο έρωτας είναι κεραυνοβόλος! Το ζευγάρι παντρεύεται την επόμενη χρονιά με κουμπάρα τη Σοφία Βέμπο, αφού όταν η Βέμπο και ο σύζυγός της Μίμης Τραϊφόρος άκουσαν τα μαντάτα, του δήλωσαν αμέσως: «Γιώργο ετοιμάσου, εμείς θα σε παντρέψουμε»! Κάτι που έγινε φυσικά και ο γάμος μετατράπηκε στο μεγάλο γεγονός της κοσμικής Αθήνας. «Ξέρετε τι έκανε η Σοφία; Μόλις ο παπάς της έδωσε το δισκοπότηρο για να μεταλάβει, όπως γίνεται στους γάμους, ήπιε όλο το δισκοπότηρο! Και ο πάπας την κοίταζε σαστισμένος», θυμόταν ο Βελέντζας.
Το 1966 θα έρθει στη ζωή ο μονάκριβος γιος του, Θανάσης, τον οποίο θα βαφτίσει ο συνάδελφος και καλός φίλος του Βελέντζα, Νίκος Ξανθόπουλος. Ο Γιώργος και η Μπέλλα πέρασαν όλη τους τη ζωή μαζί, καθώς μόνο ο θάνατός της το 2005 στάθηκε ικανός να τους χωρίσει.
Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:
Τα τελευταία χρόνια
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο μεγάλος μας καρατερίστας τα πέρασε δίνοντας τη μάχη με την αρρώστια. Πάντα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και με την αρχοντική του αξιοπρέπεια, πέρασε τους τελευταίους μήνες της ζωής του καθηλωμένος σε κρεβάτι του νοσοκομείου «Σωτηρία».
Δείτε το βίντεο:
«Μπήκα στο νοσοκομείο Σωτηρία για να κάνω μια επέμβαση αφαίρεσης υγρών από τους πνεύμονες, όμως στάθηκε αδύνατον», ήταν η δήλωση του σπουδαίου ηθοποιού, το διάστημα που νοσηλευόταν στο νοσοκομείο. «Οι γιατροί δεν κατάφεραν να επέμβουν λόγω της μεγάλης ηλικίας αφού ήταν 88 ετών. Δεν θα κατάφερνε να επιζήσει», εξήγησε ο γιος του λίγο πριν τον πάρει στο σπίτι για να περάσει την υπόλοιπη ζωή του με την οικογένεια του.
Ο Γιώργος Βελέντζας άφησε την τελευταία του πνοή στις 20 Ιουλίου 2015 και ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Ζωγράφου.
Τάκης Χαλάς: Το μοναχικό τέλος του πιο αγαπημένου νάνου
Ο Τάκης Χαλάς πέθανε ξεχασμένος από τους συναδέλφους του. Με τον θάνατό του απέδειξε πως υπάρχουν άνθρωποι ψηλότεροι από το μπόι τους.
Δούλευε σε βενζινάδικο πριν κατορθώσει να φτάσει να παίζει στο Εθνικό Θέατρο κερδίζοντας τον τίτλο του πιο μικρόσωμου ηθοποιού που έπαιξε στη «Μέκκα» των εγχώριων σκηνών.
Κατόρθωσε και στάθηκε ανάμεσα σε ιερά τέρατα του χώρου, πριν καταλήξει ξεχασμένος από τους πάντες και τα πάντα στην Πάρο, με μοναδικό στήριγμα του μέχρι το θάνατο την πολυαγαπημένη του αδερφή, η οποία στάθηκε βράχος στο πλάι του, μέχρι την τελευταία στιγμή. Η ιστορία του Τάκη Χαλά εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να συγκινεί.
Δείτε το βίντεο:
Η συνάντηση στο βενζινάδικο, που του άλλαξε τη ζωή
Ο Τάκης Χαλάς γεννήθηκε το 1951. Ο νανισμός από τον οποίο έπασχε (ιδιαίτερα) εκείνη την εποχή ήταν, επί της ουσίας, «διαβατήριο» για μια ζωή δύσκολη, γεμάτη διακρίσεις. Σε νεαρή ηλικία ο Χαλάς έπιασε δουλειά σε ένα βενζινάδικο και εκεί για πρώτη φορά η τύχη του χαμογέλασε… διάπλατα.
Μια ημέρα ο σπουδαίος θεατρικός παραγωγός Βαγγέλης Λιβαδάς, σταμάτησε για να βάλει βενζίνη. Έμεινε να παρατηρεί τον «δαιμόνιο» κοντό. Ο Χαλάς, συνηθισμένος από τέτοιες συμπεριφορές έβγαλε από τη θήκη του, το πιο σημαντικό όπλο που διέθετε. Τον αυτοσαρκασμό και το χιούμορ.
«Τι κοιτάς αφεντικό; Που η μάνικα είναι ψηλότερη από εμένα»; είπε, απευθυνόμενος στον Λιβαδά ο οποίος κατάλαβε πως δεν είχε απέναντι του κάποιον τυχαίο άνθρωπο αλλά μια χαρισματική προσωπικότητα και βέβαια δεν έχασε την ευκαιρία. Έβγαλε τον Χαλά από το βενζινάδικο και τον έβαλε στον… μαγικό χώρο του θεάματος.
Αρχικά, του δίνει ένα μικρό ρόλο σε μια καλοκαιρινή επιθεώρηση στο θέατρο Παρκ. Αλλά αυτό ήταν μόνο η αρχή. Στη συνέχεια ο αγαπημένος νάνος θα βάλει στο βιογραφικό του συμμετοχές σε αρκετές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου όπως «Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ», «Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ», «Ο Θανάσης στη Χώρα της σφαλιάρας», «Η ζούγκλα των πόλεων», «Ο Μανωλιός ξαναχτυπά» κ.ά.
Παράλληλα, θα συνεργαστεί με σπουδαίους ηθοποιούς όπως ο Λάμπρος Κωντσαντάρας, η Μάρω Κοντού, ο Κώστας Βουτσάς, η Αιμιλία Υψηλάντη, ο Αντώνης Παπαδόπουλος, ο Μάνος Κατράκης, ο Σπύρος Καλογήρου, η Μαίρη Χρονοπούλου και ο Γιώργος Παπαζήσης. Με την πάροδο του χρόνου, ο Τάκης Χαλάς, έφτιαξε όνομα στο χώρο και έγινε ο μικρόσωμος ηθοποιός που ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στο κοινό και προκαλούσε το γέλιο ακόμα και μόνο με τις κινήσεις ή τους μορφασμούς του.
Η μεγάλη επιτυχία του Χαλά, ωστόσο, ήρθε με τις βιντεοταινίες της δεκαετίας του ’80 όπου έλαβε και τη μεγάλη αναγνωρισιμότητα. «Αδέσποτος καβαλάρης», «Κερατάς και δαρμένος», «Ο Ράμπο, ο κοντός και η τάπα», «Ριφιφίδες του έρωτα», είναι μερικές από αυτές. Εκεί ο μικρόσωμος ηθοποιός έδειξε τις τεράστιες δυνατότητες που είχε στην κωμωδία καθώς, όπως έλεγαν άνθρωποι που ήξεραν πρόσωπα και πράγματα εκείνη την εποχή, πολλές φορές αγνοούσε το σενάριο και έβαζε τη δικιά του χιουμοριστική πινελιά.
Το μοναχικό τέλος
Όσο μεγάλη και αν ήταν εκείνη η επιτυχία, ωστόσο, ο Τάκης Χαλάς πάντα θεωρούσε πως η στιγμή της δικής του καταξίωσης ήρθε όταν έγινε ο πιο μικρόσωμος ηθοποιός που κατάφερε και έπαιξε σε παράσταση στο Εθνικό Θέατρο.
Οι κόποι του, η σκληρή δουλειά αλλά και το πηγαίο ταλέντο του, επιβραβεύτηκαν όταν πάτησε στη σκηνή τόσο του Εθνικού όσο και του Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν» για διάφορες παραστάσεις. «Καζιμίρ και Καρολίνα» το 1981, «Βολπόνε» το 1986, «Η γυναίκα της Ζάκυνθος» το 1998 αλλά και ο «Δον Ζουάν» το 2000 η οποία έμελλε να είναι και η τελευταία σπουδαία δουλειά του μικρόσωμου ηθοποιού. Από εκεί και πέρα η ζωή επιφύλαξε μόνο πίκρες και πόνο…
Τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε ο Τάκης Χαλάς ήταν πολλά. Τα περισσότερα και σημαντικότερα από αυτά εστιάζονταν στα πόδια του εξαιτίας του νανισμού από τον οποίο έπασχε. Όπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς, μόνο εύκολα αντιμετωπίσιμα δεν ήταν αυτά τα προβλήματα και έτσι σταδιακά ο Χαλάς άρχισε να χάνεται από το καλλιτεχνικό στερέωμα.
Ο Στάθης Ψάλτης μαζί με τον «νάνο γίγαντα» Τάκης Χαλάς χάρισαν αξέχαστες στιγμές με την ατάκα «Δεν πονάς – Δεν πονάω! Όρμα και φάτον!». Ο Τάκης Χαλάς καθιερώθηκε στη συνείδηση του κοινού μέσα από τις βιντεοταινίες της δεκαετίας του ’80, συμμετέχοντας σε ταινίες όπως «Αδέσποτος καβαλάρης», «Κερατάς και δαρμένος», «Ράμπο 14» και «Ριφιφίδες του έρωτα», ενώ εμφανίστηκε και σε τηλεοπτικές σειρές όπως «Το ημερολόγιο ενός θυρωρού», «Οι μεν και οι δεν» και «Οι αγνοημένοι». Έγινε ιδιαίτερα αγαπητός μέσα από τις βιντεοκασέτες της εποχής, συνεργαζόμενος με μεγάλα ονόματα όπως ο Θανάσης Βέγγος, ο Κώστας Τσάκωνας και ο Απόστολος Σουγκλάκος.
Από τους πόνους δεν κατάφερε ποτέ ξανά να ανέβει στη σκηνή ή να παίξει σε κάποια ταινία. Μην αντέχοντας άλλο έφυγε από την Αθήνα και βρήκε καταφύγιο στο σπίτι της αδερφής του στην Πάρο. Προσπάθησε να πάρει και μια αναπηρική σύνταξη προκειμένου να μπορεί να αυτοσυντηρείται αλλά δεν του δόθηκε ποτέ (σε μια εποχή που όπως αποδείχθηκε στα μετέπειτα χρόνια, οι αναπηρικές συντάξεις δίνονταν ακόμα και σε τυφλούς που… έβλεπαν τα πάντα).
Δείτε το βίντεο:
Το χειρότερο είναι πως ο Χαλάς ξεχάστηκε γρήγορα και απ’ όλους. Ακόμα και από τους συναδέλφους τους με τους οποίους μαζί έκαναν μεγάλες επιτυχίες. Κανείς δεν τον θυμήθηκε στα δύσκολα χρόνια. Λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, το 2003, συγχώρεσε τους πάντες και ζήτησε από την αδερφή του να τους καλέσει όλους στην κηδεία του. Τελικά δεν πήγε κανείς…
«Την τελευταία φορά που τον είδα, πριν κάμποσα χρόνια, ήταν στη Πάρο, είχε βρει άσυλο στην αδερφή του. Είχαμε τελειώσει μια παράσταση στο νησί και βόλταρα, αργά τη νύχτα στη παραλία, όταν άκουσα ένα ξεψυχισμένο ψίθυρο σ’ ένα παγκάκι, σταμάτησα κι ήταν ο κοντούλης συνάδελφος μέσα στη νύχτα. Ανήμπορος και με πρησμένα πόδια. […]
Δείτε το βίντεο-αφιέρωμα:
Συχώρα μας φίλε Τάκη και μένα και τους άλλους που δεν ήρθαμε στον αποχαιρετισμό, αλλά ντρεπόμαστε γιατί όλοι σε είχαμε ξεχάσει, πώς λοιπόν να σε θυμόμαστε στο φριχτό φευγιό σου από ένα κόσμο θεατρίνικο γεμάτο υποκρισία… Θα μιλήσουμε άλλοτε αν ηθοποιός σημαίνει φως ή απλά ένα επάγγελμα», έγραψε λίγα χρόνια ο ηθοποιός Κώστας Τσάκωνας.
Το αφιέρωμα μας στην σπουδαία Ελληνίδα ηθοποιό Ευαγγελία Σαμιωτάκη
Στις 3 Ιουνίου του 1935 γεννήθηκε η σύζυγος του αείμνηστου ηθοποιού Σπύρου Καλογήρου, Ευαγγελία Σαμιωτάκη, η οποία διέπρεψε στο θέατρο, την τηλεόραση και τον ελληνικό κινηματογράφο. Η σπουδαία ηθοποιός «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 83 χρόνων.
Γνωρίζοντας την ηθοποιό Ευαγγελία Σαμιωτάκη
Το πραγματικό της όνομα ήταν Ευαγγελία Καλογήρου και γεννήθηκε στη Λαμία το 1935
Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου κι εμφανίστηκε σε πολλές ελληνικές ταινίες, κυρίως κωμωδίες
Κάποιες από τις ταινίες που συμμετείχε ήταν οι: «Η νεράιδα και το παλικάρι» (1969), «Η παριζιάνα (1969), «Δικτάτωρ Καλεί Θανάση» (1973), «Γυναικοκρατία» (1973), «Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ» (1973), «Καθένας με την τρέλα του» (1980) κ.ά
Παντρεύτηκε στα 18 της τον ηθοποιό Σπύρο Καλογήρου, με τον οποίο απέκτησαν ένα γιο, τον Κωνσταντίνο
Στο θέατρο συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο σε ρόλους κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου, με το ΚΒΘΕ και με τους θιάσους των σκηνοθετών Αδαμαντίου Λεμού και Αλέξη Σολομού
Εμφανίστηκε σε παραστάσεις θιάσων του εμπορικού θεάτρου και συνεργάστηκε με συναδέλφους της, όπως ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Σωτήρης Μουστάκας, ο Νίκος Ρίζος, η Σμαρούλα Γιούλη και ο Θύμιος Καρακατσάνης
Με τον σύζυγό της, Σπύρο Καλογήρου, συγκρότησε θίασο τη δεκαετία του 1980, ανεβάζοντας παραστάσεις κωμωδίας και πραγματοποιώντας περιοδείες στην Ελλάδα και το εξωτερικό
Η Ευαγγελία Σαμιωτάκη πέθανε στις 11 Μαρτίου 2017, σε ηλικία 83 ετών. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα με την υγεία της.
Ευαγγελία Σαμιωτάκη: «Πήρα μόνη μου την απόφαση να ακρωτηριάσω το πόδι μου»
Η σπουδαία ηθοποιός, είχε δώσει στο star.gr και την Ευαγγελία Σαμιωτάκη την τελευταία της συνέντευξη. Ήταν η περίοδος που θα έμπεινε στο χειρουργείο προκειμένου να α ακρωτηριάσει το αριστερό της πόδι. Μία ηρωική απόφαση που πήρε η ίδια για να σώσει τη ζωή της.
Τα τελευταία χρόνια η υγεία της είχε επιδεινωθεί λόγω του ανεβασμένου σακχάρου και η ίδια πάλευε με διάφορες επιπλοκές στις αρτηρίες των κάτω άκρων της.
Το 2013 ξεκίνησε να κυκλοφορεί με αναπηρικό καροτσάκι. Ωστόσο, η κατάστασή της απαιτούσε χειρουργείο. Αυτό τελικά έγινε και οι γιατροί, αν και ήταν σίγουροι πως θα της ακρωτηρίαζαν το ένα από τα δύο πόδια της, την τελευταία στιγμή κατάφεραν να το σώσουν και να περιορίσουν τη ζημιά μόνο στα δάχτυλα του ποδιού της.
Η ίδια τότε είχε πει στο star.gr: «Είμαι αισιόδοξη, αντέχω στις ταλαιπωρίες που μου έρχονται και δεν αξίζει στη ζωή να πορευόμαστε με τον φόβο! Η αλήθεια είναι ότι δεν την περίμενα αυτή την εξέλιξη στη ζωή μου, αλλά την πήρα μόνη μου την απόφαση. Είναι για καλό, το πιστεύω, διότι τον τελευταίο καιρό μπαινοβγαίνω συνέχεια στα νοσοκομεία. Δυστυχώς το αριστερό μου πόδι έχει προσβληθεί από ένα μικρόβιο και γι’ αυτόν το λόγο έχω πάρει πολλές αντιβιώσεις χωρίς αποτέλεσμα. Έχω και ζάχαρο, οπότε θα αφαιρέσω το διαβητικό μου πόδι».
Τα τελευταία χρόνια η Ευαγγελία Σαμιωτάκη ζούσε στο εξοχικό που είχε φτιάξει με τον άνδρα της στο Μαρκόπουλο Ωρωπού.
Πέθανε ο πρώην βουλευτής της ΝΔ, Γεώργιος Παπαδόπουλος
Πέθανε σε ηλικία 91 ετών ο πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Γεώργιος Παπαδόπουλος, ένας εκ των στελεχών που συγκρότησαν την πρώτη Κοινοβουλευτική της Ομάδα το 1974.
Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, σύμφωνα με σχετικά ανακοίνωση του κόμματος, γεννήθηκε το 1934 στην Κορυφή Βοΐου Κοζάνης και σπούδασε πολιτικές επιστήμες και οικονομικά, σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, στα Πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης, Δυτικού Βερολίνου και Ζυρίχης.
Αναγορεύτηκε διδάκτορας πολιτικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού Βερολίνου, υφηγητής του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, ενώ είχε σημαντικό συγγραφικό έργο στην ελληνική και τη γερμανική γλώσσα.
Εξελέγη βουλευτής Κοζάνης στις εκλογές του 1974 και του 1977. Ανέπτυξε δυναμική δημόσια παρουσία, εργάστηκε με συνέπεια τόσο για την ιδιαίτερη πατρίδα του όσο και για την Παράταξη και αγαπήθηκε από τους συμπολίτες του.
Έγραψε τα βιβλία: “Σύγχρονα Πολιτικά θέματα” (1961), “Η Ατλαντική Συμμαχία” (1965), “Die Freihelt des Abgeordneten und die Parteidisziplin” (1966), “Die Notwendigkeit der Kompromisses in der Demokraties” (1987), “Η Χρηματοδότηση των Πολιτικών Κομμάτων ως Πρόβλημα της Δημοκρατίας” (1989). Ήταν εκδότης του περιοδικού “Πολιτική και Οικονομία” (2002 – 2012).
Η πρώτη Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας σχηματίστηκε το 1974, αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση, υπό την ηγεσία του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Στις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου εκείνης της χρονιάς, το κόμμα κατέκτησε ποσοστό περίπου 54% και 171 έδρες,σχηματίζοντας έτσι την πρώτη κυβέρνηση της νέας δημοκρατικής περιόδου.
Η Κοινοβουλευτική αυτή Ομάδα αποτέλεσε το θεμέλιο για τη μετέπειτα πολιτική πορεία της Νέας Δημοκρατίας και τη σταθεροποίηση του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος στην Ελλάδα.
Έις Φρίλεϊ: Πέθανε ο θρυλικός κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος των KISS
Ο Έις Φρίλεϊ, ο αυθεντικός «Space Ace» των KISS και μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της ροκ σκηνής, έφυγε από τη ζωή στα 74 του χρόνια.
Ο Έις Φρίλεϊ, ο εμβληματικός κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος των KISS,έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη (16/10) σε ηλικία 74 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στον κόσμο της ροκ μουσικής. Ο Φρίλεϊ, γνωστός με το ψευδώνυμο «Space Ace» ή «Spaceman», υπήρξε μία από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες του συγκροτήματος — τόσο για το εντυπωσιακό μακιγιάζ του όσο και για το εκρηκτικό του παίξιμο στην κιθάρα.
Η είδηση του θανάτου του Φρίλεϊ, έχει σκορπίσει θλίψη στον κόσμο της μουσικής, καθώς υπήρξε ένας από τους πιο επιδραστικούς κιθαρίστες της hard rock.
Ace Frehley, the wild Spaceman of Kiss who played guitar in the band throughout their Seventies heyday and again during the reunion period in the Nineties and inspired an entire generation of musicians, has died at age 74.
Σύμφωνα με δήλωση του εκπροσώπου του, ο Έις Φρίλεϊ άφησε την τελευταία του πνοή ήρεμα, στο σπίτι του στο Μόρισταουν του Νιου Τζέρσεϊ, έχοντας κοντά του την οικογένειά του, λίγες ημέρες μετά από πτώση που είχε υποστεί πρόσφατα.
Η οικογένειά του, σε ανακοίνωση που δόθηκε στη δημοσιότητα, εξέφρασε τη βαθιά της θλίψη, τονίζοντας πως θα κρατήσει ζωντανή τη μνήμη του μέσα από τις στιγμές γέλιου, τη μουσική και τη γενναιοδωρία που τον χαρακτήριζαν.
Ο Φρίλεϊ ήταν από τα ιδρυτικά μέλη των KISS το 1973, μαζί με τους Πολ Στάνλεϊ, Τζιν Σίμονς και Πίτερ Κρις. Η περσόνα του «Space Ace» —ο κοσμοναύτης της ροκ— έγινε συνώνυμη με τη θεατρικότητα και τον ήχο της μπάντας, που καθόρισε μια ολόκληρη εποχή. Με δίσκους όπως Destroyer και Love Gun, καθώς και με το προσωπικό του άλμπουμ Ace Frehley (1978), καθιερώθηκε ως μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φυσιογνωμίες της ροκ σκηνής.
Μετά την αποχώρησή του από τους KISS στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ο Φρίλεϊ ακολούθησε επιτυχημένη σόλο καριέρα, κυκλοφορώντας δίσκους που αγαπήθηκαν από το κοινό και τους κριτικούς, όπως τα Frehley’s Comet και Trouble Walkin’. Επανενώθηκε αρκετές φορές με το συγκρότημα για περιοδείες, ενώ παρέμεινε ενεργός στη μουσική μέχρι τα τελευταία χρόνια, συνεχίζοντας να γράφει, να ηχογραφεί και να εμφανίζεται ζωντανά.
Ο Έις Φρίλεϊ αφήνει πίσω του μια τεράστια μουσική κληρονομιά και ένα όνομα που θα παραμένει άρρηκτα δεμένο με την ιστορία των KISS και του κλασικού ροκ.
Θρήνος και μεγάλο σοκ επικρατεί με την είδηση πως έφυγε ξαφνικά από την ζωή ένας αγαπημένος ηθοποιός πασίγνωστης σειράς του εξωτερικού που έπαιζε στον ΣΚΑΙ.
Την είδηση γνωστοποίησε συνεργάτης του, ενώ επιβεβαιώθηκε και μέσα από εκπομπή στη Χαβάη.
Αυτός ο ηθοποιός πέθανε
Ο λόγος για τον Taylor Wily, που ήτα ένας από τους πρωταγωνιστές της αστυνομικής σειράς Hawaii Five-0. Ο θάνατος του επιβεβαιώθηκε από το KITV 4 Island News. Η μουσικός Lina Girl Langi, η οποία ήταν στενή φίλη του Wily και των αγαπημένων του, ανακοίνωσε τα νέα στην εκπομπή της, Island Life Live.
«Με βαριά καρδιά μοιράζομαι την είδηση του θανάτου μιας διασημότητας από τη Χαβάη που ήταν επίσης οικογενειακός φίλος. Ο Taylor Wily, πρώην παλαιστής, μαχητής MMA και ηθοποιός πέθανε σήμερα στο Hurricane της Γιούτα. Θα έμοιαζε απειλητικός σωματικά μέχρι να διπλωθείς και να τον αγκαλιάσεις, και αυτό ήταν όλο. Η καρδιά μου ραγίζει», είπε χαρακτηριστικά.
Ο παραγωγός της σειράς Hawaii Five-0, Peter Lenkov δημοσίευσε μια φωτογραφία τους στο Instagram και έγραψε: «Είμαι συντετριμμένος. Λυπημένος κατάκαρδα. Θα δημοσιεύσω μια αναλυτική αίσθηση σε λίγες μέρες. Πολύ σκληρά αυτή τη στιγμή».
Ενώ σε άλλη ανάρτηση έγραψε: «Τ, όπως σου είπα πολλές φορές, σε ερωτεύτηκα στην πρώτη οντισιόν. Ήρθες με μια πετσέτα στο κεφάλι σου σφουγγαρίζοντας ιδρώτα, και ήμουν τσιμπημένος. Με γοήτευσες για να σε κάνω κανονικό… στην εκπομπή… και στη ζωή μου. Ήσασταν οικογένεια. Και θα μου λείπεις κάθε μέρα αδερφέ.
ΥΓ: όταν μιλήσαμε την περασμένη εβδομάδα, γελάσαμε με το πόσο δίκιο είχες από την 1η μέρα. Το 5-0 ήταν η δουλειά των ονείρων μας. Και ήμουν τόσο τυχερή που μοιραστήκαμε αυτή τη μαγεία μαζί».
Ο Λευτέρης Παπαμιχαήλ ήταν ηθοποιός και συμμετείχε τα τελευταία χρόνια σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές.
Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο έχει προκαλέσει ο θάνατος του ηθοποιού Λευτέρη Παπαμιχαήλ.
Οι φίλοι και συνάδελφοι του τον αποχαιρέτησαν μέσα από τα social
Ο Μιχάλης Οικονόμου ήταν εκείνος που αποκάλυψε το δυσάρεστο γεγονός με μια ανάρτηση στο προσωπικό του προφίλ στο Facebook, όπου έγραψε «Έλα ρε Λευτέρη! #rip» και ανέβασε μια κοινή φωτογραφία με τον αδικοχαμένο ηθοποιό.
Η Ευτυχία Μελή στο Facebook αποχαιρέτησε τον αγαπημένο φίλο της
Η ίδια έγραψε στην ανάρτησή της:
«Πού πήγες ψυχούλα και μας άφησες τόσο νωρίς; Προχτές σε είδα στον ρόλο σου και σε καμάρωνα! Πόσο θα μας λείψεις, δεν φαντάζεσαι! Ήμασταν οικογένεια. Δεν θα είναι το ίδιο χωρίς σένα! Ο Λευτέρης μας. Ηθοποιός, φίλος, η παρέα μας. Ευγενέστατος, υπέροχος, Ένας κύριος, ευαίσθητος, αληθινός, τον καλύτερο έχεις στην αγκαλιά σου τώρα Θεούλη μου αλλά θα μας λείψει πολύ. Η φώτο είναι που δουλέψαμε μαζί στην ταινία του Willem Dafoe. Ήταν τόσο χαρούμενος. Μας έβαλες δύσκολα Λευτέρη μου. Καλό παράδεισο!»
Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο με τον χαμό της Χριστίνας Βαρζοπούλου.
Ο Σπύρος Μπιμπίλας ανακοίνωσε τη δυσάρεστη είδηση στο Facebook: “Μετά το σοκ του χαμού της αγαπημενης Σοφίας Αδαμίδου, σήμερα μαθαίνουμε την τραγικη αποχώρηση της αξιολάτρευτης φίλης μας Χριστίνας Βαρζοπούλου που τόσες φορές δουλέψαμε μαζί και μεγαλη αγαπη μας εδενε…Μια απο τις πρωτες συζυγους μου στο θέατρο…Καλο ταξιδι Χριστινάκι και κουραγιο στον Θόδωρο και την Μαριλου….Μαζι με αυτο το νεο ηρθε και το νεο μιας αλλης αποχωρησης που εγινε ομως στις 15 Μαη και την.μαθαμε αργα.. Μια καλη μας συναδελφος,αθόρυβη, που πολυ παιξαμε μαζι και στην Ομαδα θεαμα του Κακλεα και στην Θεοδώρα με την Mimi Denissi … Η Ανδρομαχη Γεωργίου…Καλο ταξιδι Μαχη μου”.
Ήταν παντρεμένη με τον Θόδωρο Κατσαφάδο με τον οποίο απέκτησαν την κόρη τους, Μαριλού που είναι επίσης ηθοποιός.
