Έσπασαν κάθε ρεκόρ τα ναύλα του Αλαφούζου
Ρεκόρ όλων των εποχών καταρρίπτει ένα VLCC (Very Large Crude Carriers), της ελληνικής ναυτιλιακής εταιρείας Okeanis Eco Tankers, της οικογένειας Αλαφούζου.
Ειδικότερα, όπως αναφέρει το Tradewinds, το δεξαμενόπλοιο Nissos Donoussa, χωρητικότητας 318.700 dwt (έτος κατασκευής το 2019), φέρεται να ναυλώθηκε σε ιστορικά υψηλή τιμή, έναντι 751.615 δολαρίων ημερησίως, για φόρτωση από αρχές Απριλίου για λογαριασμό της Trafigura.
Εάν ολοκληρωθεί το deal, εν μέσω πολέμου στη Μέση Ανατολή – ράλι των τιμών πετρελαίου και κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ, θα συνιστά νέα «κορυφή» για τάνκερ του Έλληνα εφοπλιστή, ο οποίος μαζί με την οικογένειά του φέτος συμπεριλήφθηκαν στη λίστα δισεκατομμυριούχων του Forbes, καταλαμβάνοντας τη θέση 3185 με 1,1 δισ. δολάρια.
H συμφωνία έρχεται σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών εντάσεων, καθώς η στρατιωτική σύγκρουση στα Στενά του Ορμούζ έχει περιορίσει δραστικά τη ναυσιπλοΐα, καθιστώντας τις spot συμφωνίες εξαιρετικά ακριβές και σπάνιες. Σύμφωνα με τον Φρόντε Μορκεντάλ της Clarksons, η αβεβαιότητα οφείλεται στην έλλειψη πραγματικής δραστηριότητας μέσα στα Στενά, όπου η κυκλοφορία είναι περιορισμένη και τα πλοία εκπέμπουν ελάχιστα σήματα AIS.
«Η Okeanis Eco Tankers λειτουργεί με τρεις συνεχείς στόχους: την παροχή πλοίων υψηλών προδιαγραφών, τη συνεργασία για την εξέλιξη των υπηρεσιών και την επέκταση μιας ήδη προοδευτικής στρατηγικής συναλλαγών. Η OET έχει ένα σταθερό ιστορικό κερδοφόρων συμφωνιών με αιχμή του δόρατος ένα σφιχτά δεμένο και πιστό εργατικό δυναμικό» τονίζεται στην ιστοσελίδα της ναυτιλιακής του μεγαλομετόχου της ΠΑΕ Παναθηναϊκός.
Ο στόλος της Okeanis Eco Tankers:
Μια φέτα ψωμί με ζάχαρη ήταν ο πιο γρήγορος και οικονομικός τρόπος να ξεκινήσουν τα παιδιά τη μέρα τους πριν φύγουν για το σχολείο, τις περασμένες δεκαετίες. Η «συνταγή» είναι πολύ απλή: Το ψωμί απλώς βρεχόταν ελαφρώς με νερό και πασπαλιζόταν με ζάχαρη.
Σε παλαιότερες εποχές ανά την Ελλάδα – και σε κάποιες επαρχίες ακόμη – κάθε οικογένεια είχε το γουρουνάκι της, που «θυσιαζόταν» κοντά στα Χριστούγεννα. Επειδή όμως δεν έπρεπε να πάει χαμένο καθόλου κρέας, τα μικρά κομμάτια από ξύγκι που περίσσευαν, έμπαιναν σε καζάνια με νερό και αλάτι, και προέκυπταν κομμάτια χοιρινού σαν μπέικον, που διατηρούνταν ως και τα επόμενα Χριστούγεννα.
