Την έναρξη του εμβολιασμού στην Κύπρο είχε σηματοδοτήσει ο Ανδρέας Ραουνάς στις 27 Δεκεμβρίου 2020, στο Μέλαθρον Ευγηρίας Λευκωσίας με το εμβόλιο της Phizer/Biontech.
Ο 84χρονος άνδρας δυστυχώς έφυγε από τη ζωή και η κηδεία του θα τελεστεί την Τετάρτη 5 Μαϊου στις 16:30 μ.μ στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου στην Ακρόπολη.
Σύμφωνα με την ενημέρωση η οικογένεια δεν θα δεχθεί συλλυπητήρια λόγω της πανδημίας, ενώ θα υπάρχουν εισφορές στον Σύνδεσμο ΚαρδιοπαθώνΛευκωσίας.
Σημειώνουμε ότι τα ακριβή αίτια θανάτου του δεν έχουν γίνει γνωστά στη δημοσιότητα, αλλά μόνο προς την οικογένεια και τους οικείους του.
Μια νέα ελπίδα για ζωή δόθηκε πριν περίπου δύο μήνες στον Ντέιβιντ Μπένετ, τον 57χρονο Αμερικανό ο οποίος έγινε τότε ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο, στον οποίο πραγματοποιήθηκε η πρωτοποριακή μεταμόσχευση καρδιάς ενός γενετικά τροποποιημένου χοίρου.
Η ειδική άδεια για τη μεταμόσχευση καρδιάς από χοίρο σε άνθρωπο δόθηκε από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ, με το σκεπτικό ότι αν δεν γινόταν, ο Ντέιβιντ Μπένετ θα πέθαινε. Η κατάστασή του ήταν καλή τρεις μέρες μετά την πειραματική επέμβαση, η οποία κράτησε επτά ώρες και πραγματοποιήθηκε από γιατρούς του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ στη Βαλτιμόρη.
Δυο μήνες μετά, ωστόσο, ο 57χρονος πέθανε…
Οι θεράποντες ιατροί, σύμφωνα με διεθνή Μέσα ενημέρωσης, δεν έδωσαν λεπτομέρειες για την ακριβή αιτία θανάτου, λέγοντας μόνο πως η κατάσταση της υγείας του ξεκίνησε να επιδεινώνεται κάποιες μέρες νωρίτερα.
Ο γιος του ευχαρίστησε το νοσοκομείο για την ύστατη αυτή προσπάθεια με την μεταμόσχευση καρδιάς από χοίρο, λέγοντας πως η οικογένειά του ήλπιζε να ανοίξει ο δρόμος για να μπει ένα τέλος στο πρόβλημα της έλλειψης οργάνων από ανθρώπους.
Η πρωτοποριακή μεταμόσχευση καρδιάς που «γέννησε» ελπίδες
Τις ημέρες μετά την επιτυχή μεταμόσχευση καρδιάς, οι πληροφορίες έλεγαν πως το προσδόκιμο ζωής του 57χρονου δεν ήταν σαφές, ωστόσο οι γιατροί ανέφεραν πως η καρδιά του γενετικά τροποποιημένου χοίρου ήταν η τελευταία του ελπίδα για να σωθεί.
Μετά την πρωτοποριακή επέμβαση, ο Ντέιβιντ Μπένετ φάνηκε να ανοίγει το δρόμο για νέου είδους μεταμοσχεύσεις με την ελπίδα να σώσουν τις ζωές πολλών ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, λόγω της έλλειψης επαρκών ανθρωπίνων οργάνων για μεταμόσχευση.
Πέθανε ο Νίκος Λαζαρίδης: Ο άνθρωπος που έβαλε την τέχνη στο μπουκάλι
Πλήρης ημερών έφυγε σήμερα από τη ζωή ο πρωτοπόρος και βραβευμένος οινοποιός, Νίκος Λαζαρίδης.
Στο οινοποιείο δημιούργησε την πινακοθήκη «Μαγικό Βουνό», φιλοξενώντας έργα σημαντικών καλλιτεχνών που υπέγραψαν τις ετικέτες των κρασιών του.
Ο ελληνικός αμπελώνας είναι από σήμερα φτωχότερος. Ο Νίκος Λαζαρίδης, ιδρυτής του οινοποιείου Château Nico Lazaridi και μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του σύγχρονου ελληνικού κρασιού, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 93 ετών, αφήνοντας πίσω του μια παρακαταθήκη που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της οινοποιίας. Έφυγε «πλήρης ημερών», αλλά και πλήρης έργου, σε έναν χώρο που βοήθησε να αλλάξει ριζικά πρόσωπο.
Γεννημένος το 1932 στη Δράμα, με νεανικά χρόνια που συνδέθηκαν και με την Καβάλα, ο Νίκος Λαζαρίδης δεν ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία από το κρασί. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ωστόσο, αποφάσισε να ακολουθήσει την αγάπη του για τον αμπελώνα και την οινοποίηση, σε μια εποχή που η Δράμα δεν είχε ακόμη κατακτήσει τη θέση που σήμερα κατέχει στον οινικό χάρτη της Ελλάδας. Το 1987 ίδρυσε την πρώτη αμπελουργική και οινοποιητική εταιρεία του νομού Δράμας και το 1997 προχώρησε στη δημιουργία του εμβληματικού οινοποιείου Château Nico Lazaridi, στην Αγορά Δράμας, πλάι στους αμπελώνες.
Το όραμά του, όμως, δεν περιορίστηκε στην παραγωγή ποιοτικών κρασιών. Ο Νίκος Λαζαρίδης υπήρξε από τους πρώτους που πίστεψαν ότι το κρασί είναι πολιτιστικό προϊόν συνολικής εμπειρίας. Στο οινοποιείο δημιούργησε την πινακοθήκη «Μαγικό Βουνό», φιλοξενώντας έργα σημαντικών καλλιτεχνών που υπέγραψαν τις ετικέτες των κρασιών του, ενώ οι χώροι υποδοχής γέμισαν με πίνακες και γλυπτά, σε έναν διαρκή διάλογο ανάμεσα στον οίνο και τις τέχνες.
Το χαρτοφυλάκιο του Château Nico Lazaridi περιλαμβάνει σειρές που άφησαν ισχυρό αποτύπωμα, όπως η διαχρονική Château Nico Lazaridi, το εμβληματικό Μαγικό Βουνό, η premium σειρά Perpetuus, η μονοποικιλιακή Cavalieri, αλλά και πιο πειραματικές προσεγγίσεις όπως το Amphora Ασύρτικο. Παράλληλα, δημιούργησε οινοποιεία στον Πλατανότοπο Καβάλας και στο Αμύνταιο Φλώρινας, συμβάλλοντας στην ανάδειξη διαφορετικών terroir της Βόρειας Ελλάδας.
Δείτε το βίντεο:
Όπως ανέφερε το οινοποιείο σε ανακοίνωσή του, «από το μάρμαρο στο κρασί, με όραμα, τόλμη και αφοσίωση, άφησε έργο που σηματοδοτεί την ταυτότητα του τόπου του». Ο Νίκος Λαζαρίδης δεν υπήρξε απλώς ένας επιτυχημένος οινοποιός· υπήρξε ένας δημιουργός που αντιμετώπισε το κρασί ως πολιτισμό και αισθητική στάση ζωής.
Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 73 ετών άφησε ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ και πανεπιστημιακός, Τάσος Κουράκης, νικημένος από τον καρκίνο.
Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη, Έρση Φωτοπούλου.
Το βιογραφικό του Τάσου Κουράκη
Ο Τάσος Κουράκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1948. Αποφοίτησε από το Ε’ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης και ήταν διδάκτωρ της ιατρικής σχολής του ΑΠΘ.
Είχε διατελέσει αναπληρωτής καθηγητής της ιατρικής σχολής του ΑΠΘ στο εργαστήριο γενετικής και είχε την ειδικότητα του παιδιάτρου, χωρίς όμως να ασκεί την ιατρική ως επάγγελμα.
Ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη διδασκαλία και την έρευνα, μετεκπαιδεύτηκε στην Σκωτία, Αγγλία και Ολλανδία, στην κυτταρογενετική, στην προγεννητική διάγνωση και στη συμβουλευτική γενετική.
Στον ερευνητικό τομέα ασχολήθηκε κυρίως με τις επιδράσεις του περιβάλλοντος στο γενετικό υλικό του ανθρώπου. Οι εργασίες του που αφορούν στην επίδραση των φυτοφαρμάκων στο γενετικό υλικό των αγροτών είναι οι πρώτες που έχουν γίνει στην Ελλάδα. Ήταν παντρεμένος με την Κάριν Γραμμενίδου με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, το Στέλιο τον Κωστή και τον Ορέστη. Εντάχθηκε στο ΚΚΕ ως μέλος από το 1975 έως το 1990.
Από το 1990 δραστηριοποιήθηκε στον Συνασπισμό και ήταν μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Θεσσαλονίκης. Επί σειρά ετών υπήρξε πρόεδρος και μέλος νοσοκομειακών επιτροπών, καθώς και μέλος του Δ.Σ. του ιατρικού συλλόγου Θεσσαλονίκης, ενώ διετέλεσε γραμματέας του ίδιου συλλόγου την περίοδο 2000-2003.
Το 2002 και 2006 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος του δήμου Θεσσαλονίκης ως επικεφαλής της δημοτικής κίνησης «Θεσσαλονίκη των Πολιτών και της Οικολογίας». Στο 4ο Συνέδριο του ΣΥΝ, το 2004, εκλέχθηκε μέλος της κεντρικής πολιτικής του επιτροπής (ΚΠΕ).
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007, του 2009, του Μαΐου 2012 και του Ιουνίου 2012 εκλέχθηκε βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τον Ιανουάριο του 2015 έγινε αναπληρωτής υπουργός Παιδείας. Από τις 4 Οκτωβρίου 2015 κατείχε το αξίωμα του Α΄ Αντιπροέδρου του Ελληνικού κοινοβουλίου, ενώ ήταν και πρόεδρος των επιτροπών κοινοβουλευτικής δεοντολογίας και ευρωπαϊκών υποθέσεων της Βουλής.
Πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Φλαμπουράρης
Θεωρούνταν ο «Νέστoρας» του ΣΥΡΙΖΑ και από το καλοκαίρι είχε αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική δράση, καθώς αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας – Υπήρξε ένα από τα πρόσωπα που επέδρασαν καταλυτικά στην πολιτική πορεία του Αλέξη Τσίπρα
Την τελευταία του πνοή άφησε σήμερα ο πρώην Υπουργός Επικρατείας της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, Αλέκος Φλαμπουράρης, σε ηλικία 87 ετών. Ο Αλέκος Φλαμπουράρης είχε σιωπηρά αποσυρθεί από την ενεργό πολιτική δράση από το καλοκαίρι, καθώς αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα υγείας, για το οποίο, ωστόσο, έδινε το τελευταίο διάστημα σιωπηρά τη μάχη, παραμένοντας σε επαφή και με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, αν και απόσταση από την πρώτη γραμμή της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Μάλιστα, ορισμένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ τον συνάντησαν, κατά πληροφορίες, για τελευταία φορά μόλις προχθές, καθώς «έδινε όρθιος την μάχη», όπως ανέφεραν στο protothema.gr, ενώ σε πένθος βυθίστηκε από τα πρώτα λεπτά που έγινε γνωστή η είδηση της απώλειάς του και το «στρατηγείο» του Αλέξη Τσίπρα, στη Λεωφόρο Αμαλίας. Ο Αλέκος Φλαμπουράρης έφυγε, κατά πληροφορίες, από τη ζωή, ενώ βρισκόταν στο σπίτι του, καθώς είχε περιορίσει τις δημόσιες εμφανίσεις του, έχοντας διαχρονικά στο πλευρό του, τη σύζυγό του, Εύη.
Για την πλειοψηφία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ υπήρξε σημείο αναφοράς λόγω της διαχρονικής δράσης του στις γραμμές της Αριστεράς, ενώ υπήρξε ένα από τα πρόσωπα που επέδρασαν καταλυτικά στην πολιτική πορεία του Αλέξη Τσίπρα, έχοντας σχεδόν αφοσιωθεί στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ. Από τις τελευταίες θέσεις ευθύνης που ανέλαβε ήταν η ανασυγκρότηση του Ινστιτούτου «Ν.Πουλαντζάς», το ρόλο του οποίου θεωρούσε σημαντικό για τα πολιτικά συμφραζόμενα του 21ου αιώνα.
Η αποστασιοποίησή του από την ενεργό πολιτική υλοποιήθηκε διακριτικά, όπως ο ίδιος κινούνταν όλα τα χρόνια του δημόσιου βίου του, όταν απέφυγε να θέσει υποψηφιότητα για την νέα Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ μετά την παραίτηση Τσίπρα από την ηγεσία του κόμματος, ενώ ο κοινοβουλευτικός του κύκλος ολοκληρώθηκε το 2019, καθώς στις εκλογές του 2023, τόσο τον Μάιο όσο και τον Ιούνιο, είχε τοποθετηθεί στην τελευταία τιμητική θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας.
Ο «εξωστρεφής» του ΣΥΡΙΖΑ
Αν και ενταγμένος στην Αριστερά δεκαετίες τώρα, ένα από τα χαρακτηριστικά που του αναγνώριζαν στο πέρασμα του χρόνου οι κομματικοί σύντροφοί του ήταν η «εξωστρέφειά» του, παρότι βαθιά ταπεινός ο ίδιος, καθώς το επάγγελμα του μηχανικού του παρείχε τη δυνατότητα να συναναστραφεί με πολλές και διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, ανατροφοδοτώντας την σκέψη του.
Σκέψη που συμβουλευόταν τακτικά τα περισσότερα κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ κατά καιρούς (μερικοί εκ των οποίων απαρέγκλιτα) και πρωτίστως ο Αλέξης Τσίπρας, με τον οποίο η μεταξύ τους σχέση φάνταζε στα μάτια πολλών συντρόφων τους σχεδόν «οικογενειακή». Οι διακοπές στην Αίγινα, η αμέριστη αγάπη για τα παιδιά του πρώην Πρωθυπουργού, η διαρκής παρουσία του Αλέκου Φλαμπουράρη στην Κουμουνδούρου και το Μαξίμου είχαν προσδώσει στην στάση του πρώην Υπουργού χαρακτήρα απόλυτης προστασίας για τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, αλλά και για τον «Αλέξη, τον οποίο πίστεψε από τους πρώτους», σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές.
Παρόλα αυτά, ο Αλέκος Φλαμπουράρης είχε διανύσει πολλά χιλιόμετρα στην Αριστερά πριν την πολιτική άνοδο του Αλέξη Τσίπρα, αφού ως νεολαίος οργανώθηκε στο ΚΚΕ και τη Νεολαία Λαμπράκη και συνελήφθη για αντιδικτατορική δράση. Μεταπολιτευτικά, εντάχθηκε στο ΚΚΕ Εσωτερικού, στον Συνασπισμό και κατόπιν στον ΣΥΡΙΖΑ, πιστεύοντας μέχρι το τέλος στη δυναμική του και πάνω από όλα στην πολιτική στόμφα του πρώην Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα.
Φάμελλος: Ο Αλέκος Φλαμπουράρης ήταν ενεργός πολίτης, αγωνιστής της Αριστεράς, αλλά και πραγματικός σύντροφος
Τη συντριβή του για την απώλεια του Αλέκου Φλαμπουράρη εξέφρασε ο Σωκράτης Φάμελλος, λέγοντας ότι ο πρώην υπουργός «σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή της Αριστεράς και της προοδευτικής παράταξης» και πρόσθεσε ότι ήταν ενεργός πολίτης, αγωνιστής της Αριστεράς και πραγματικός σύντροφος.
«Στα χρόνια της κοινής μας πορείας στην κυβέρνηση, σε κάθε κρίσιμη στιγμή, ο Αλέκος ήταν εκεί, για όλους και όλες, με λύσεις ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες. Υπηρέτησε τον δημόσιο βίο με συνέπεια και αξιοπρέπεια, με εθελοντισμό και αλληλεγγύη, και μας αφήνει σημαντική κληρονομιά», σημειώνει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Αναλυτικά η ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης:
Είμαι συντετριμμένος από την απώλεια του συντρόφου, συναγωνιστή και φίλου, Αλέκου Φλαμπουράρη.
Σήμερα έφυγε ένας άνθρωπος που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή της Αριστεράς και της προοδευτικής παράταξης.
Ο Αλέκος ήταν η ψυχή του κόμματός μας και των γραφείων μας, σημείο αναφοράς στην κοινή μας προσπάθεια, αλλά και όλων των πρωτοβουλιών της Αριστεράς, πάντα με εποικοδομητική συμβολή και εναλλακτική πολιτική σκέψη.
Έδωσε το παρών σε πολλές ιστορικές στιγμές της χώρας μας, από τη Νεολαία Λαμπράκη και τους αγώνες κατά της δικτατορίας, μέχρι τον αγώνα για τη σωτηρία της χώρας και την κυβέρνηση της Αριστεράς.
Μέχρι και σήμερα ήταν ενεργός σε όλη την πολιτική λειτουργία και στην επανεκκίνηση του Ινστιτούτου Ν. Πουλαντζάς, πολλές φορές υπερβαίνοντας και τις φυσικές αντοχές του.
Ο Αλέκος Φλαμπουράρης ήταν ενεργός πολίτης, αγωνιστής της Αριστεράς, αλλά και πραγματικός σύντροφος.
Στα χρόνια της κοινής μας πορείας στην κυβέρνηση, σε κάθε κρίσιμη στιγμή, ο Αλέκος ήταν εκεί, για όλους και όλες, με λύσεις ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες.
Υπηρέτησε τον δημόσιο βίο με συνέπεια και αξιοπρέπεια, με εθελοντισμό και αλληλεγγύη, και μας αφήνει σημαντική κληρονομιά.
Καλό σου ταξίδι, σύντροφε Αλέκο.
Θα λείψεις από όλους μας.
Θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη, σεβασμό και εκτίμηση για όσα προσέφερες.
Η Ρένα Δούρου ανακοίνωσε στη Βουλή την απώλεια του Αλέκου Φλαμπουράρη
Η είδηση του θανάτου του πρώην υπουργού ανακοινώθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής από την Ρένα Δούρου.
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν μου λέγανε στα νιάτα μου ότι θα μου λάχαινε να ανακοινώσω στο σώμα του ελληνικού Κοινοβουλίου την απώλεια του Αλέκου Φλαμπουράρη δεν θα μου ήταν πιστευτό.
Πριν από λίγη ώρα, ο Αλέκος Φλαμπουράρης, που γνωρίζετε οι περισσότεροι και οι περισσότερες ότι υπήρξε δύο φορές βουλευτής της Α’ Αθήνας, το 2015 και το 2019, καθώς και Υπουργός Επικρατείας, έφυγε από τη ζωή. Και επειδή στο βήμα μόλις ήταν ο κύριος Καιρίδης, κύριε Καιρίδη ξέρετε, ο Αλέκος Φλαμπουράρης ήταν από εκείνους τους ανθρώπους, που δεν ήταν της μίζερης Αριστεράς.
Είχε δώσει μάχη για τον Ευρωκομουνισμό και τα Κινήματα του Περιβάλλοντος, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Είναι μερικά φευγιά που δεν είναι σαν τα άλλα. Ιδίως για όσους και όσες όπως και εγώ και πολλές άλλες στο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία βρεθήκαμε στη σκιά του να είναι εκεί, στα δύσκολα, πρωτίστως στα δύσκολα, με μια αισιοδοξία απαράμιλλη, όπως όλοι οι ενεργοί πολίτες που έδωσαν στο ελληνικό αριστερό κίνημα, αλλά και στο ευρωπαϊκό», είπε.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 94 ετών ο επί σειρά ετών βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Χρήστος Ροκόφυλλος.
Την είδηση γνωστοποίησε ο υιός του, Κωνσταντίνος, με ανάρτησή του στην οποία αναφέρει: «Έφυγε σήμερα ήρεμα, αφού έζησε μία πλήρη, ενδιαφέρουσα και δημιουργική ζωή, πάντα με αξιοπρέπεια. Γεια σου μπαμπά, καλό ταξίδι».
Ο Χρήστος Ροκόφυλλος, κατά τα γεγονότα του 1965, δραστηριοποιήθηκε ενεργά στον Όμιλο «Αλέξανδρος Παπαναστασίου» που , μετά το πραξικόπημα του 1967 και κατά τη διάρκεια της χούντας, μετετράπη στην αντιστασιακή οργάνωση «Δημοκρατική Άμυνα».
Μετά την πτώση της δικτατορίας, εξελέγη στο Διοικητικό Συμβούλιο της «Δημοκρατικής Άμυνας» και πρωτοστάτησε στη συγχώνευση αυτής με το ΠΑΣΟΚ.
Εξελέγη βουλευτής Αιτωλοαακαρνανίας με το ΠΑΣOΚ για πρώτη φορά στις εκλογές του 1977 και αδιαλείπτως από το 1985 έως το 1996.
Διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣOΚ στη Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές του 1993.
Από τον Οκτώβριο του 1981 μέχρι τον Ιούλιο του 1982 υπηρέτησε την Αγροτική Τράπεζα ως διοικητής, ενώ από το 1982 ως το 1987 διετέλεσε πρέσβης της Ελλάδος στη Γαλλία, διαπιστευμένος παράλληλα στην UNESCO και την Αγία Έδρα στο Βατικανό.
Χρημάτισε αναπληρωτής υπουργός Βιομηχανίας (1994 – 1995) με υπουργό τον Κώστα Σημίτη και αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών (1999 – 2000) με υπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου.
Έφυγε από τη ζωή το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Μανόλης Παπαστεφανάκης – Τη Δευτέρα η κηδεία του
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, πρώην βουλευτής και υπουργός Μανόλης Παπαστεφανάκης.
Η κηδεία του θα γίνει την Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου στον Ιερό Ναό του Αγίου Τίτου στις 3 το μεσημέρι.
Ποιος ήταν
Ο Εμμανουήλ (Μανόλης) Παπαστεφανάκης (γεν.το 1940) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και υπουργός.
Γεννήθηκε το 1940 στο Μαγαρικάρι Ηρακλείου Κρήτης. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και άσκησε τη δικηγορία. Παράλληλα ασχολήθηκε με την πολιτική και υπήρξε οργανωτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ στην Κρήτη και γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Ηρακλείου.
Ήταν βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ από το 1981 ως το 1990 και από το 1993 ως το 1996.
Τον Φεβρουάριο του 1987 διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, οπότε και ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (ΠΕΧΩΔΕ). Τον Μάρτιο του 1989 έγινε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, μέχρι τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς που έληξε η θητεία της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ
Άφησε την τελευταία του πνοή στην Αθήνα – Η κηδεία του θα γίνει στο Ηράκλειο
Σε ηλικία 90 ετών άφησε την τελευταία του πνοή στην Αθήνα ο πρώην Υπουργός και πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κώστας Ι. Μπαντουβάς.
Η κηδεία του, όπως έγινε γνωστό θα γίνει το Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου, στις 12.00 το μεσημέρι, από τον Ιερό Ναό του Αγίου Τίτου, στο Ηράκλειο, ενώ η ταφή θα γίνει στο Κοιμητήριο του Αγίου Κωνσταντίνου.
Ο Κωνσταντίνος Ι. Μπαντουβάς, υπήρξε συνεργάτης του Σοφοκλή Βενιζέλου, του Νικήτα Βενιζέλου και του Ανδρέα Παπανδρέου.
Γεννήθηκε το 1934 στη Μεγάλη Βρύση Ηρακλείου. Επειδή ο πατέρας του Ιωάννης Μπαντουβάς (1904-1982) ήταν από τους ηγέτες της Κρητικής αντίστασης, το 1941 ο ναζιστής Σούμπερτ συνέλαβε τον επτάχρονο Κώστα Μπαντουβά και τον οδήγησε στο σημείο εκτελέσεων στην Αυγενική Ηρακλείου για να εκβιάσει τον πατέρα του.
Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1958, σε ηλικία 24 ετών, έγινε ιδιαίτερος γραμματέας του Σοφοκλή Βενιζέλου. Τότε γνωρίστηκε και με τον Γεώργιο Παπανδρέου. Επίσης διετέλεσε διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου της Λέσχης Φιλελευθέρων Αθηνών.
Μετά την επιβολή της χούντας, αρχικά δραπέτευσε από την Ελλάδα, αλλά επέστρεψε κρυφά μαζί με τον εφοπλιστή και εγγονό του Ελευθερίου Βενιζέλου Νικήτα Βενιζέλο, προετοιμάζοντας ένοπλη εξέγερση στην Κρήτη και εφοδιάζοντας με όπλα τους τοπικούς αντιστασιακούς (τα όπλα είχε αγοράσει ο Νικήτας Βενιζέλος από τον Καντάφι), αλλά οι κινήσεις τους προδόθηκαν στις χουντικές υπηρεσίες και αναγκάστηκαν να διαφύγουν και πάλι στο εξωτερικό. Ήταν, επίσης, από τους πρωτεργάτες του εγχειρήματος της κατάληψης των αντιτορπιλικών Aετός και Iέραξ στο Σαν Pαφαέλ της Γαλλίας με στόχο την ανατροπή της χούντας.
Μεταπολιτευτικά αρχικά συντάχθηκε με την Ένωση Κέντρου – Νέες Δυνάμεις (μετέπειτα ΕΔΗΚ) όπως οι περισσότεροι κεντρώοι. Το 1980, αποχώρησε από την ΕΔΗΚ και προσχώρησε στο Κόμμα των Φιλελευθέρων του Νικήτα Βενιζέλου, όπου ανέλαβε Γενικός Γραμματέας. Μετά την προσχώρηση του Παύλου Βαρδινογιάννη στο Κόμμα των Φιλελευθέρων, το 1983, αποχώρησε και τελικά προσχώρησε εν μέρει στο ΠΑΣΟΚ, λόγω της παλαιάς γνωριμίας του με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Διετέλεσε για πολλά χρόνια βουλευτής Ηρακλείου, ενώ διετέλεσε και Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, από το 1986 μέχρι το 1988.
Ο ρόλος του στην υπόθεση του Οτσαλάν
Ως βουλευτής ο Κώστας Μπαντουβάς είχε ασχοληθεί έντονα με το κουρδικό θέμα, ενώ είχε επαφές με το PKK.
Όταν ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ηγέτης του PKK, που καταζητούνταν από τους Τούρκους και τους συμμάχους τους ως «τρομοκράτης», ο Οτσαλάν ήρθε στην Ελλάδα στις 10 Οκτωβρίου του 1998.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εποχής, ήταν ο Κώστας Μπαντουβάς, ο οποίος είχε διαβεβαιώσει την ηγεσία του PKK ότι «ο Οτσαλάν θα γινόταν δεκτός στην Ελλάδα», χωρίς όμως ποτέ να ειδοποιήσει την κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη.
Ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 88 ετών
Σε ηλικία 88 ετών έφυγε από τη ζωή ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας Λιονέλ Ζοσπέν, όπως μεταδίδουν γαλλικά μέσα ενημέρωσης.
Από τις σημαντικότερες μορφές της γαλλικής κεντροαριστεράς στα τέλη του 20ου αιώνα, ο Ζοσπέν διετέλεσε πρωθυπουργός της Γαλλίας από το 1997 έως το 2002. Σημαντικό στέλεχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, υπήρξε υποψήφιος Πρόεδρος το 1995 και το 2002, ενώ ηγήθηκε κυβέρνησης «συγκατοίκησης» (cohabitation) με τον δεξιό πρόεδρο Ζακ Σιράκ.
Από τις πιο σημαντικές παρακαταθήκες του ήταν η καθιέρωση της 35ωρης εργασίας, η ενίσχυση του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας, η καθολική ασφάλιση υγείας, καθώς και το PACS (σ.σ. σύμφωνο συμβίωσης), που έδινε νομική αναγνώριση σε ζευγάρια ίδιου φύλου
Le socialiste est décédé à l’âge de 88 ans. À la tête du gouvernement de cohabitation depuis 1997, le socialiste avait vu sa vie politique stoppée net lors du 21 avril 2002.→https://t.co/huYydW3wwCpic.twitter.com/k7m7E0tdcW
Την ίδια στιγμή, προχώρησε σε μεγάλες ιδιωτικοποιήσεις κρατικών επιχειρήσεων και αντιμετώπισε οικονομικές κρίσεις, όπως τις μαζικές απολύσεις στη Michelin, τονίζοντας ότι δεν πρέπει οι πολίτες να περιμένουν ότι το κράτος και η κυβέρνηση θα λύσουν όλα τα προβλήματα μόνα τους.
Η πολιτική του καριέρα τερματίστηκε απότομα με τη δραματική ήττα του στις προεδρικές εκλογές του 2002, όταν αποκλείστηκε από τον δεύτερο γύρο από τον Ζαν-Μαρί Λεπέν. Μια εξέλιξη, που ο ίδιος χαρακτήρισε «κεραυνό» και τον οδήγησε στην απόφαση να αποχωρήσει από την ενεργό πολιτική.
Ποιος ήταν ο Λιονέλ Ζοσπέν
Ο Λιονέλ Ζοσπέν γεννήθηκε στο Μεντόν στις 12 Ιουλίου 1937, σε μια προτεσταντική οικογένεια. Η μητέρα του, μαία, Μιρέιγ Νταντιέ, ήταν η δεύτερη σύζυγος του πατέρα του, Ρομπέρ Ζοσπέν, με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά.
Ο Λιονέλ Ζοσπέν, διετέλεσε πρωθυπουργός της Γαλλίας κατά την περίοδο της συγκατοίκησης με τον Πρόεδρο τον Ζακ Σιράκ, μεταξύ 1997 και 2002, και δύο φορές υποψήφιος των Σοσιαλιστών στις προεδρικές εκλογές.
Από το 1981 έως το 1988 και από το 1995 έως το 1997 διατέλεσε Πρώτος Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος και από το 1988 έως το 1991 υπουργός Εθνικής Παιδείας.
Το 1995 έθεσε υποψηφιότητα για την Προεδρία της Γαλλίας και ηττήθηκε από τον Ζακ Σιράκ, ενώ ήταν εκ νέου υποψήφιος το 2002 χωρίς να καταφέρει να περάσει στον δεύτερο γύρο, καθώς ηττήθηκε στον πρώτο γύρο από τον Σιράκ και τον ακροδεξιό υποψήφιο Ζαν-Μαρί Λε Πεν.
Σε δήλωσή του, ο πρώην υπουργός Οικονομίας Πιερ Μοσκοβισί ανέφερε ότι ο Ζοσπέν «ενσάρκωνε μια αυθεντική αριστερά που ήξερε τι είναι αληθινό».
Από τους πρώτους που απέτισαν φόρο τιμής ήταν και ο ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας, Ζαν-Λυκ Μελανσόν, ο οποίος είχε διατελέσει υπουργός στην κυβέρνησή του.
Διετέλεσε πρωθυπουργός της Αλβανίας το 1991, από το 1997 έως το 1998 και από το 2002 έως το 2005, ενώ για ένα διάστημα είχε φυλακιστεί
Ο πρώην πρωθυπουργός της Αλβανίας, Φάτος Νάνο, πέθανε την Παρασκευή σε ηλικία 73 ετών έπειτα από σύντομη νοσηλεία.
Είχε ιδρύσει το Σοσιαλιστικό Κόμμα το 1992 και ήταν ηγέτης του έως το 2005, οπότε και αποχώρησε από την πολιτική.
Τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν σε ιδιωτικό νοσοκομείο στα Τίρανα. Εδώ και καιρό αντιμετώπιζε προβλήματα με τους πνεύμονες, ενώ η κατάσταση της υγείας του.
Πριν από δύο χρόνια είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Εκείνη την περίοδο, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα, του είχε απονείμει μετάλλιο για τη συμβολή του «στην οικοδόμηση του συνταγματικού και δημοκρατικού κράτους στην Αλβανία».
Ο Φάτος Νάνο γεννήθηκε στα Τίρανα το 1952 και ήταν γιος του πρώην διευθυντή της Αλβανικής Ραδιοτηλεόρασης. Σπούδασε οικονομικά στα Τίρανα και ειδικεύτηκε στην Πολιτική Οικονομία.
Μετά την αποφοίτησή του το 1978, εργάστηκε ως το 1981 στη διοίκηση των μεταλλουργικών εργοστασίων του Ελμπασάν και αργότερα ως οικονομολόγος σε αγρόκτημα.
Το 1984 διορίστηκε ερευνητής κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων και μεταρρυθμίσεων της οικονομίας της αγοράς των χωρών του Ανατολικού Μπλοκ στο Ινστιτούτο Μαρξιστικών-Λενινιστικών Σπουδών στα Τίρανα, όπου εργάστηκε μέχρι το 1990.
Μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα.
Το Δεκέμβριο του 1990 διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου και τον Ιανουάριο του 1991 προήχθη στη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης. Το ίδιο έτος εκλέχτηκε πρόεδρος του Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Στα τέλη Φεβρουαρίου 1991, ο Νάνο διορίστηκε πρωθυπουργός μεταβατικής κυβέρνησης με στόχο την οργάνωση των πρώτων δημοκρατικών μετακομμουνιστικών εκλογών της χώρας. Παραιτήθηκε λόγω των απεργιών που είχαν ξεσπάσει σε ολόκληρη τη χώρα.
Ο Νάνο διετέλεσε πρωθυπουργός της Αλβανίας το 1991 και ξανά από το 1997 έως το 1998 και από το 2002 έως το 2005.
Αφού το Δημοκρατικό Κόμμα της Αλβανίας κέρδισε τις κοινοβουλευτικές εκλογές της 22ας Μαρτίου 1992, το κοινοβούλιο συνέστησε στις αρχές του 1993 επιτροπή για να διερευνήσει τη δραστηριότητα του Νάνο με υποψίες διαφθοράς και κατάχρησης στη διαχείριση της ανθρωπιστικής βοήθειας που παρείχε η Ιταλία κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης από το 1990 έως τις αρχές του 1992.
Συνελήφθη στις 30 Ιουλίου 1993 και στις 3 Απριλίου 1994, ο Νάνο καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλάκισης, αλλά αθωώθηκε σε δεύτερο βαθμό το 1999. Είχε αποφυλακιστεί τον Μάρτιο του 1997, κατά τη διάρκεια των ταραχών και επανήλθε στην ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Τρεις μήνες μετά την αποφυλάκισή του, νίκησε τους Δημοκρατικούς και επανέφερε τους Σοσιαλιστές στην εξουσία.
Διατέλεσε πρωθυπουργός για έναν χρόνο, έως τις 28 Σεπτεμβρίου 1998, οπότε και παραιτήθηκε. Επέστρεψε στην πρωθυπουργία στις 31 Ιουλίου 2002 και παρέμεινε έως την ήττα του κόμματός του στις εκλογές του Ιουνίου 2005.
Υπήρξε παντρεμένος επί 25 χρόνια με τη Ρετζίνα Νάνο, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. Μετά το διαζύγιό του, το 2002 παντρεύτηκε τη Ζοάνα Νάνο.
