Έντεκα καρέ που έμειναν στην ιστορία.

Η εισβολή των νέων τεχνολογιών στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, έφερε μαζί της και τη διάδοση της φωτογραφίας. Αυτό που άλλοτε θεωρούταν ως ένα μέσο στενά συνδεδεμένο με την καλλιτεχνική δημιουργία και τη δημοσιογραφία, σήμερα -με τα smartphones, τα κοινωνικά δίκτυα και τα προγράμματα επεξεργασίας- όλοι μπορούν να φωτογραφήσουν ό,τι επιθυμούν και να το δείξουν σε ανθρώπους στην άλλη άκρη του κόσμου. Κι όλα αυτά με μηδαμινό κόστος.

Ωστόσο, μέχρι να φτάσουμε στη σημερινή διάδοση, η φωτογραφία πέρασε από χίλια κύματα εξέλιξης και ανάπτυξης των επί μέρους τεχνικών.

Παρακάτω θα δείτε 11 καρέ-ορόσημα στην εξέλιξη της φωτογραφίας και πρωτιές που σημάδεψαν τον κόσμο της στατικής εικόνας.

• Η πρώτη φωτογραφία με κάμερα που έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα

Η παλιότερη φωτογραφία με κάμερα που έχει επιζήσει μέχρι σήμερα, τραβήχτηκε από τον Nicéphore Niépce, είτε το 1826, είτε το 1827. Τιτλοφορείται «Η θέα από το παράθυρο στο Le Gras» και ελήφθη στο Saint-Loup-de-Varennes της Γαλλίας. Στην εικόνα φαίνονται τμήματα κτιρίων και ο περιβάλλοντας χώρος.

Πιστεύεται πως ο Niépce έφτιαξε τη φωτογραφία χρησιμοποιώντας σε σκοτεινό θάλαμο ένα μικρό δίσκο καλυμμένο με ένα ειδικό φωτοευαίσθητο μείγμα. Με την έκθεση στο φως, το μείγμα σκλήρυνε, ενώ τα κομμάτια που δεν εκτέθηκαν παρέμειναν υδατοδιαλυτά και μπορούσαν να ξεπλυθούν με ένα μείγμα πετρελαίου και ελαίου λεβάντας. Μετά την 8ωρη έκθεση, οι ακτίνες του ήλιου «φώτισαν» τα κτήρια στις δύο πλευρές της εικόνας.

Παρά το επίτευγμά του, ο Niépce δεν κατάφερε να τραβήξει την προσοχή της Britain’s Royal Society για τη διαδικασία που ο ίδιος ονόμασε «Ηλιογραφία» κι έτσι έδωσε τη φωτογραφία στο βρετανό βοτανολόγο Francis Bauer.

• Η πρώτη φωτογραφία με ανθρώπους που τραβήχτηκε ποτέ

Η παλιότερη φωτογραφία που γνωρίζουμε και σε αυτήν εμφανίζονται άνθρωποι, τραβήχτηκε κατά λάθος, όταν ο Λουί Ζακ Μαντ Νταγκέρ φωτογράφισε ένα δρόμο του Παρισιού, το 1838, με τη μέθοδο της νταγκεροτυπίας. Ο Νταγκέρ δεν περίμενε ότι ανθρώπινες φιγούραρες θα καταγράφονταν, εξαιτίας του μεγάλου χρόνου έκθεσης που έφτανε τα 10 λεπτά προκειμένου να αποτυπωθεί η εικόνα. Ωστόσο, τελικά δύο φιγούρες καταγράφηκαν στην κάτω αριστερή γωνία. Πιστεύεται πως πρόκειται για έναν λούστρο και έναν πελάτη που στέκεται όρθιος για την απαιτούμενη ώρα, ώστε τελικά να αποτυπωθούν στην εικόνα και να μείνουν στη φωτογραφική ιστορία.

• Η πρώτη selfie στην ιστορία

Αν και οι selfies εισέβαλαν στις ζωές μας με την έλευση των smartphones, στην πραγματικότητα βρίσκονται μαζί μας για αρκετά χρόνια. Μάλιστα, για όσους δέχονται τον ορισμό ότι selfie είναι «μια φωτογραφία ενός ανθρώπου που ελήφθη από τον ίδιο», τότε η πρώτη τραβήχτηκε το μακρινό 1839 και πρόκειται για το αυτο-πορτραίτο του Ρόμπερτ Κορνέλιους. Την εποχή εκείνη, που η φωτογραφία βρισκόταν ακόμη στα σπάργανα, δεν ήταν ασυνήθιστο για τους φωτογράφους να χρησιμοποιούν τους εαυτούς τους σαν μοντέλα. Γι’ αυτό η συγκεκριμένη εικόνα, δεν θεωρείται απλά η πρώτη selfie στην ιστορία, αλλά από πολλούς θεωρείται και το πρώτο πορτραίτο. Ο Κορνέλιους, λάτρης της φωτογραφίας και ερασιτέχνης χημικός, τράβηξε τη φωτογραφία στο οικογενειακό τους κατάστημα στη Φιλαδέλφεια.

• Ο πρώτος αμερικανός πρόεδρος που φωτογραφήθηκε ποτέ

Πορτραίτα των αμερικανών προέδρων συνηθίζονταν να ζωγραφίζονται σε καμβά, ακόμη και μετά την καθιέρωση της φωτογραφίας. Ωστόσο, ο πρώτος πρόεδρος των ΗΠΑ που είχε την τιμή να αποτυπωθεί για πρώτη φορά σε φωτογραφία ήταν ο Τζον Κουίνσι Άνταμς. Για την ακρίβεια το πορτραίτο του 6ου προέδρου τραβήχτηκε με την τεχνική της νταγκεροτυπίας, τον Αύγουστο του 1843, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στη Νέα Υόρκη.

Ωστόσο, ο Άνταμς δεν φάνηκε να μένει ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα, αφού το χαρακτήρισε -και μάλλον δικαιολογημένα- «φρικτό»!

• Η πρώτη έγχρωμη φωτογραφία

Η πρώτη έγχρωμη φωτογραφία που ελήφθη ποτέ, μπορεί εύκολα να προβληματίσει σχετικά με το τι ακριβώς απεικονίζει. Ορισμένοι μπορεί να σκεφτούν ότι δείχνει ένα κολιέ, ενώ άλλοι πως πρόκειται για την καρικατούρα ενός λαγού. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που βλέπουμε είναι μια δεμένη καρό κορδέλα!

Η εικόνα χρονολογείται από το 1861 και την τράβηξε ο σκωτσέζος φυσικός James Clerk Maxwell, γνωστός για την ανάπτυξη της ηλεκτρομαγνητικής. Προκειμένου να πετύχει την αποτύπωση χρωμάτων, ο Maxwell φωτογράφησε την κορδέλα 3 φορές, χρησιμοποιώντας κόκκινα, μπλε και κίτρινα φίλτρα. Κατόπιν, συνδύασε τις λήψεις προκειμένου να δημιουργήσει μια σύνθεση με όλα τα χρώματα.

• Η πρώτη φωτογραφία ζώων που λήφθηκε νύχτα

Ο George Shiras είχε πάθος με την άγρια φύση και τη φωτογράφιση αυτής και θεωρείται ο πρώτος που πειραματίστηκε με την λήψη εικόνων ζώων κατά τη διάρκεια της νύχτας. Χρησιμοποιώντας κάμερα με φλας, ο Shiras κατόρθωσε να φωτογραφήσει μια ελαφίνα με τα δύο μικρά της, στον ποταμό Whitefish, στο Μίσιγκαν. Όλα αυτά έγιναν το μακρινό 1906!

• Η πρώτη φωτογραφία από το διάστημα

Πάνω από 40 χρόνια πριν την εκτόξευση του διαστημικού τηλεσκοπίου Χαμπλ και 11 χρόνια πριν τον Σπούτνικ, η πρώτη φωτογραφία από το διάστημα ήταν γεγονός! Τραβήχτηκε το 1946 από αμερικανικούς μηχανικούς του στρατού, με τη βοήθεια ενός πυραύλου Nazi V-2 που είχε εκτοξευτεί από το Νέο Μεξικό.

Η φωτογραφία ελήφθη χρόνια πριν την ίδρυση της NASA και οι μόνοι πύραυλοι που διέθεταν οι ΗΠΑ ήταν αυτοί που είχαν κατασχεθεί από τους Ναζί στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Την επίμαχη φωτογραφία τράβηξε μια μηχανή των 35 χιλιοστών που είχε σχεδιάσει ο μηχανικός Clyde Holliday προκειμένου να λαμβάνει εικόνες κάθε 1,5 δευτερόλεπτο.

• Η πρώτη ψηφιακή φωτογραφία

Η πρώτη φωτογραφία που σαρώθηκε ποτέ, απεικόνιζε ένα νεαρό αγόρι. Το 1957, ο επιστήμονας Russell Kirsch εργαζόμενος με το μοναδικό υπολογιστή που διέθετε το αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας, κατόρθωσε να σαρώσει τη φωτογραφία του γιου του στον υπολογιστή του, χρησιμοποιώντας μια συσκευή που «μετέφραζε» την εικόνα σε δυάδικο κώδικα.

Η φωτογραφία ανάλυσης μόλις 176×176 pixel οδήγησε στη σημερινή πληθώρα ψηφιακών φωτογραφιών που μας κατακλύζουν.

• Η πρώτη φωτογραφία που πειράχτηκε με Photoshop

Το 1987, ο Thomas Knoll δούλευε πάνω στην ανάπτυξη ενός λογισμικού επεξεργασίας φωτογραφιών που έμελε να γίνει ένα από τα πιο διάσημα και επιτυχημένα προγράμματα που σχεδιάστηκαν ποτέ. Ο λόγος φυσικά για το Photoshop.

Ο Knoll θέλοντας να δοκιμάσει την αποτελεσματικότητα του προγράμματος σε έγχρωμες εικόνες, χρησιμοποιήσει μια φωτογραφία που του είχε στείλει ο αδελφός του, John, και σε αυτήν απεικονίζονταν η σύντροφος του να κάνει ηλιοθεραπεία τόπλες σε μια ειδυλλιακή παραλία.

Αυτό ήταν! Η «Jennifer in Paradise» (η «Jennifer στον Παράδεισο»), όπως η εικόνα αναφέρεται από τους αδελφούς, έγινε η πρώτη φωτογραφία που «πειράχτηκε» με το Photoshop.

• Η πρώτη φωτογραφία που δημοσιεύτηκε στο ίντερνετ

Μια φωτογραφία που «φωνάζει» από μακριά ‘90s, ήταν και η πρώτη που ανέβηκε στον παγκόσμιο Ιστό. Πρόκειται για μια μάλλον κακότεχνη δουλειά στο Photoshop και η ιστορία της είναι άκρως ενδιαφέρουσα:

Το 1992, το γυναικείο μουσικό συγκρότημα «Les Horribles Cernettes» που αποτελούνταν από εργαζόμενες στο εργαστήριο του CERN στη Γενεύη, τράβηξε τη συγκεκριμένη φωτογραφία. Αργότερα την επεξεργάστηκαν με τη βοήθεια του Photoshop σε έναν έγχρωμο υπολογιστή Mac και την έσωσαν σε μορφή .gif. Τη φωτογραφία αυτή πήρε αργότερα, ο «πατέρας του ίντερνετ», Tim Berners-Lee, για να την ανεβάσει στον Ιστό, κάνοντάς την έτσι να μείνει στην αιωνιότητα.

• Η πρώτη φωτογραφία στο Instagram

Ένα από τα δημοφιλέστερα κοινωνικά δίκτυα των ημερών μας είναι και το Instagram, ένα μέσο που σχεδιάστηκε για να «μεταμορφώνουμε» και να ανεβάζουμε καθημερινές φωτογραφίες. Η πρώτη εικόνα που ανέβηκε στο Instagram άνηκε στον συν-ιδρυτή του δικτύου, Kevin Systrom, και την είχε τραβήξει σε ένα κατάστημα με τάκος, στο Μεξικό. Στην πραγματικότητα, μάλιστα η φωτογραφία είχε ληφθεί 3 μήνες πριν ανέβει στο δίκτυο.

via

Ο αιφνίδιος καί θεόσταλτος θάνατος του συζύγου της ελευθέρωσε όλες τίς δυνατότητες της Αναστασίας, πού διέθεσε στό εξής, η περικαλλέστατη αυτή καί αρχοντική νεαρή γυναίκα, όλα της τά πλούτη, τό χρόνο, τή δράση καί τήν αγάπη της στό νά επισκέπτεται στίς φυλακές τούς φυλακισμένους Χριστιανούς, νά τούς ενισχύει καί νά τούς ενθαρρύνει, ώστε νά μήν δειλιάσουν μπροστά στό μαρτύριο.

Έγινε «αλείπτρια», προπονήτρια πολλών μαρτύρων πού οφείλουν τό ένδοξο μαρτυρικό τους τέλος στήν ενθάρρυνση της Αναστασίας.

Γιά τό έργο της αυτό δέν περιορίστηκε στή Ρώμη, αλλά άπλωσε τήν αγάπη της μέχρι τήν Ανατολή, μέχρι τή Νικομήδεια, αφού διέτρεξε τό Ιλλυρικό καί τή Μακεδονία, όπου έδρασε ιδιαίτερα στήν πόλη της Θεσσαλονίκης.

Οι τρεις γνωστές αδελφές Αγάπη, Χιονία καί Ειρήνη πού μαρτύρησαν επί Διοκλητιανού στή Θεσσαλονίκη, πρίν από τό μαρτυρικό τους θάνατο γνώρισαν τήν φροντίδα καί τήν αγάπη της Αγίας Αναστασίας, η οποία γιά τό λόγο αυτό φυλακίσθηκε καί βασανίσθηκε σέ φυλακή της Θεσσαλονίκης.

Είναι μάλιστα πολύ πιθανό ότι τό όρος στό οποίο τοξεύθηκε από στρατιώτη η τρίτη από τίς αδελφές, η αγία Ειρήνη, είναι τό όρος όπου σήμερα είναι η Μονή της Αγίας Αναστασίας, η οποία φρόντισε καί ενεταφίασε τά τίμια σώματα των τριών αδελφών παρθενομαρτύρων, των οποίων τή μνήμη η Εκκλησία γιορτάζει στίς 16 Απριλίου.

Αγία Αναστασία Φαρμακολύτρια3. Χρυσόγονος καί Ζωΐλος

Δέν είναι όμως μόνον οι τρεις παρθενομάρτυρες της Θεσσαλονίκης μέ τίς οποίες συνδέθηκε η Αγία Αναστασία.
Αναφερθήκαμε προηγουμένως στόν διδάσκαλό της Χρυσόγονο, ο οποίος υπέστη μαρτυρικό θάνατο στήν Νικομήδεια της Μικράς Ασίας κατά τόν συναξαριστή, κατ’ άλλους δέ στήν Ακυϊλία της Ιλλυρίας.

Σώζεται αλληλογραφία μεταξύ της Αγίας Αναστασίας, τόν καιρό πού τήν είχε φυλακίσει ο άνδρας της, γιά νά εμποδίσει τήν φιλάνθρωπη δράση της, καί του Χρυσογόνου, πού τόν είχαν φυλακίσει, γιατί δίδασκε μέ παρρησία καί πολλή επιτυχία τό Χριστιανισμό.

Τόν Χρυσόγονο ακολούθησε η Αναστασία στήν μαρτυρική του πορεία από τή Ρώμη στή Νικομήδεια, αφού εν τώ μεταξύ αποφυλακίσθηκε μετά τό θάνατο του συζύγου της. Του συμπαρεστάθη καί τον ενεδυνάμωσε, η τολμηρή αυτή μαθήτρια τόν πρεσβύτη δάσκαλο.

Μετά τόν δι’ αποκεφαλισμού μαρτυρικό του θάνατο, ο Χρυσόγονος εμφανίσθηκε σέ όραμα στόν ιερέα Ζωΐλο, του υπέδειξε τόν τόπο πού βρισκόταν τό άγιό του λείψανο καί του απεκάλυψε ότι ο αυτοκράτωρ Διοκλητιανός έδωσε εντολή νά βασανιστούν οι τρεις αδελφές Αγάπη, Χιονία καί Ειρήνη, τίς οποίες όμως θά ερχόταν νά ενθαρρύνει η Αναστασία, όπως καί έγινε. Τό ίδιο όραμα είδε συγχρόνως καί η Αναστασία, πού ανέλαβε πράγματι νά συμπαρασταθεί στίς τρεις μέλλουσες μάρτυρες.

Ο ιερεύς Ζωΐλος, πλησίον του οποίου έμεναν οι τρεις αδελφές, δέχτηκε σέ λίγες μέρες τήν προαναγγελθείσα επίσκεψη της Αναστασίας, η οποία προσκύνησε τό άγιο λείψανο του διδασκάλου της καί ανέλαβε τίς τρεις αδελφές, οι οποίες όπως είπαμε, μαρτύρησαν στή Θεσσαλονίκη.

Ο Ζωΐλος εντός ολίγου απέθανεν εν Κυρίω, όπως του είχε προαναγγείλει ο Χρυσόγονος, μαζί μέ τόν οποίο εορτάζεται στίς 22 Δεκεμβρίου, ημέρα του μαρτυρίου καί της μνήμης της Αγίας Αναστασίας.

Στόν συναξαριστή ο Ζωΐλος παρουσιάζεται ως μάρτυς. Χρυσόγονος, Ζωΐλος, Αγάπη, Χιονία, Ειρήνη αποτελούν τήν πρώτη ομάδα αγίων, μέ τήν οποία συνδέθηκε η Αγία μας, ακολουθούν όμως καί άλλες.

Αγία Αναστασία Φαρμακολύτρια4. Η Θεοδότη καί τά παιδιά της

Κατά τήν παραμονή της στή Νικομήδεια, όπου είχε φθάσει συνοδεύοντας τόν διδάσκαλό της Χρυσόγονο, η Αναστασία έγινε γνωστή γιά τίς αγαθοεργίες καί τήν χριστιανική της δράση.

Στήν πόλη αυτή ζούσε εν χηρεία, μετά τό θάνατο του συζύγου της, η Θεοδότη μέ τά τρία παιδιά της.

Προσκολλήθηκε στήν Αναστασία, ως συνεργάτης καί βοηθός στίς ατέλειωτες επισκέψεις των φυλακισμένων καί διωκομένων Χριστιανών.
Επειδή αρνήθηκε νά υπανδρευθεί τόν άρχοντα Λευκάδιο, πού τήν θαύμαζε γιά τήν ομορφιά της, η Θεοδότη οδηγήθηκε σέ δίκη, κατά τήν οποία προτίμησε νά μαρτυρήσουν αυτή καί τά τρία παιδιά της μέσα σέ καμίνι φωτιάς, παρά νά αρνηθούν τόν Χριστό· η μητρότητα στίς ωραιότερες στιγμές της, αφού θέτει σέ δεύτερη μοίρα τή ζωή τή σαρκική των παιδιών της, προκειμένου νά κερδίσουν τήν αιώνια καί αγέραστη ζωή της βασιλείας του Θεού.

Αλλη μία ομάδα μαρτύρων από τόν κύκλο της Αγίας Αναστασίας, πού γιορτάζουν επίσης μαζί της στίς 22 Δεκεμβρίου.

Αγία Αναστασία Φαρμακολύτρια5. Οι εκατόν είκοσι κατάδικοι

Εφθασε όμως καί ο καιρός καί του δικού της μαρτυρίου, πρίν από τό οποίο έγινε αιτία νά πλουτίσει η Εκκλησία μας μέ εκατόν είκοσι ακόμη μάρτυρες.

Μετά από επίμονες προσπάθειες οι άρχοντες, άλλοτε μέ υποσχέσεις καί γλυκόλογα καί άλλοτε μέ φρικτά βασανιστήρια, δέν κατόρθωσαν νά πείσουν τήν Αναστασία νά αρνηθεί τή χριστιανική της πίστη.

Η Θεοδότη εμφανιζόταν στόν ύπνο της, μήνυμα από τόν ουρανό, γιά νά τήν ενισχύσει, ανταποδίδοντας έτσι όσα είχε κάνει η Αναστασία γι αυτήν.
Κατά θαυματουργικό τρόπο η Αναστασία, αντί νά βγαίνει ταλαιπωρημένη καί εξουθενωμένη από τίς φυλακές καί τά βασανιστήρια, εμφανιζόταν ακμαία καί χαρούμενη.

Στήν απόγνωσή του ο ειδωλολάτρης άρχοντας διατάσσει νά βάλουν τήν Αναστασία μαζί μέ άλλους εκατόν είκοσι ειδωλολάτρες καταδίκους καί ένα Χριστιανό, τόν Ευτυχιανό, μέσα σέ μεγάλη βάρκα, νά ανοιχθούν στή θάλασσα καί, αφού ανοίξουν οπές στή βάρκα, νά τούς αφήσουν νά πνιγούν, όπως καί έγινε.

Ο Θεός όμως δέν επέτρεψε νά ευοδωθούν τά σχέδια του άρχοντα, γιατί τό δικό του σχέδιο προέβλεπε τή σωτηρία καί άλλων ανθρώπων. Ξαφνικά εμφανίζεται στό τιμόνι της βάρκας η Θεοδότη καί τήν οδηγεί μέ ασφάλεια στή στεριά.

Εκθαμβοι οι εκατόν είκοσι κατάδικοι από τό θαύμα πού έζησαν, πίστεψαν στόν Χριστό, ομολόγησαν καί αυτοί μέ παρρησία τήν πίστη τους ενώπιον του άρχοντος, μέ συνέπεια νά αποκεφαλισθούν καί νά κερδίσουν τόσο γρήγορα τήν αιωνιότητα.

Αγία Αναστασία Φαρμακολύτρια6. Τό μαρτύριο της Αγίας

Η άκαμπτη καί ανυποχώρητη Αναστασία τελικά δέθηκε σέ πασσάλους καί, δεμένη όπως ήταν, παραδόθηκε στή φωτιά, στίς 22 Δεκεμβρίου, πού η Εκκλησία γιορτάζει τή μνήμη της.

Τό λείψανο της Αγίας τό πήρε μία γυναίκα αρχόντισσα, πού λεγόταν Απολλωνία, αφού χρησιμοποίησε τή γνωριμία της μέ τή σύζυγο του επάρχου.
Ενεταφίασε τό σώμα στόν κήπο της, όπου αργότερα έκτισε καί νάο πρός τιμήν της.

Ποιός ακριβώς ήταν ο τόπος αυτός του μαρτυρίου καί του ενταφιασμού της δέν γνωρίζουμε.

Τό μαρτύριό της έγινε τό 303 ή 304 κατά τό Διωγμό του Διοκλητιανού, κατά πολλούς στή Θεσσαλονίκη, κατά άλλους στό Σίρμιο, ενώ υπάρχουν καί μερικοί πού πιστεύουν ότι εμαρτύρησε στή Ρώμη.

Αγία Αναστασία Φαρμακολύτρια7. Τά λείψανα της Αγίας

Είναι πάντως ιστορικά εξακριβωμένο ότι τό λείψανό της βρέθηκε στό Σίρμιο, απ όπου μεταφέρηθκε στήν Κωνσταντινούπολη επί πατριάρχου Γενναδίου (457-471) καί αυτοκράτορος Λέοντος Α´ (457-474).

Τοποθετήθηκε κατ αρχήν στόν επ ονόματί της ναό πού βρισκόταν στόν Ιππόδρομο, τόν μοναδικό πού είχε απομείνει στούς Ορθοδόξους κατά τήν εποχή του Αρειανισμού.

Στόν μικρό αυτό ναό έδωσε τή μεγάλη μάχη του εναντίον αυτής της αιρέσεως ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος καί επανέφερε τήν Ορθοδοξία στήν Κωνσταντινούπολη μέ τούς περίφημους Θεολογικούς Λόγους πού εξεφώνησε εκεί.

Σήμερα, μέρη των ιερών λειψάνων της Αγίας, η αγία κάρα της καί μέρος από τό δεξιό της πόδι βρίσκονται στήν Ιερά Πατριαρχική καί Σταυροπηγιακή Μονή της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας στήν Μακεδονία.

Αγία Αναστασία Φαρμακολύτρια8. Γιατί ονομάζεται «Φαρμακολύτρια»

Αγία Αναστασία Φαρμακολύτρια: α) Δίδει φάρμακα καί θεραπεύει σωματικές καί ψυχικές ασθένειες

Τό επίθετο «Φαρμακολύτρια» της Αγίας έχει δύο έννοιες, μία γενική καί μία ειδική. Κατά τήν ευρύτερη, τήν γενική έννοια, η Αγία ονομάζεται έτσι, διότι όπως λέει ο Τρύφων Ευαγγελίδης στό βιβλίο του Βίοι Αγίων (σελ. 994) «είχεν άνωθεν παρά Θεού τήν δύναμιν νά λύη καί καταστρέφη των φαρμάκων καί των δηλητηρίων τά κακά αποτελέσματα καί τάς ενεργείας» ή διότι παρέχει η ίδια αφθόνως φάρμακα, «εκλύει» φάρμακα γιά τήν θεραπεία των σωματικών καί ψυχικών ασθενειών, όπως λέγει τό Μεγαλυνάριο μιάς ακολουθίας της: «Φάρμακα προχέουσα μυστικά ψυχών καί σωμάτων θεραπεύεις πάθη δεινά, ω Αναστασία, τη θεία ενεργεία· διό τάς χάριτάς σου πάντες κηρύττομεν».

β) Διότι λύνει τίς φαρμακείες, δηλαδή τά μάγια

Κατά τήν ειδική έννοια η Αγία ονομάζεται «Φαρμακολύτρια», διότι ανάμεσα στίς πολλές άλλες ιάσεις καί θεραπείες πού επιτελεί έλαβε από τόν Θεό τή Χάρη καί τή δύναμη νά γλυτώνει όσους έπεσαν στά δίχτυα των φαρμακών καί των φαρμακευτριών, δηλαδή των μάγων καί των μαγισσών.

Λύνει τίς φαρμακείες, δηλαδή τά μάγια, καί γι αυτό ονομάζεται φαρμακολύτρια.

Παραθέτουμε ένα από τά παλαιά θαύματα της Αγίας πού αναφέρεται σέ θεραπεία μαγεμένης κοπέλλας καί έχει σχέση μέ τό μοναστήρι πού ήταν τότε ηγουμένη η Αγία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου, όπως τό διηγείται ο πατήρ Χαράλαμπος Βασιλόπουλος (Βίοι Αγίων 89, Η Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια, σελ. 34 ε.):

Μιά κοπέλλα ευγενής καί ωραία, πού καταγόταν από τήν Καππαδοκία, ήταν αρραβωνιασμένη. Επειτα μετάνοιωσε η νέα καί δέν τόν ήθελε τόν μνηστήρα.

Αλλά γιά νά μήν τήν ενοχλεί εκείνος, έφυγε καί πήγε στό Μοναστήρι, πού ήταν Ηγουμένη η Αγία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου, κοντά στήν Κωνσταντινούπολη καί εκεί εμόνασεν.

Ο μνηστήρας της δέν μπορούσε μέ κανέναν τρόπο νά τήν βγάλη από τό Μοναστήρι. Ηταν μεθυσμένος από τόν έρωτα. Γι αυτό βρήκε ένα μεγάλο μάγο καί του έταξε πολλά χρήματα, αν θά μπορούσε νά καταφέρη τήν νέα μέ τά μάγια του, νά εγκαταλείψη τό Μοναστήρι καί νά γίνη γυναίκα του.

Ο μάγος εκεί στήν Καππαδοκία έκανε τά μάγια του καί η γυναίκα βγήκε από τίς φρένες της. Γύριζε όλο τό Μοναστήρι καί φώναζε τόν μνηστήρα μέ τό όνομά του. Ωρκιζόταν δέ, ότι εάν δέν της ανοίξουν τήν πόρτα νά πάη νά τόν βρή θά πνιγόταν.

Η Οσία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου, η Ηγουμένη, τήν έβλεπε σ αυτήν τήν κατάσταση, έκλαιγε καί έλεγε:·
– Αλλοίμονο σέ μένα τήν αθλία, διότι διά τήν αμέλειαν των βοσκών αρπάζουν οι λύκοι τά πρόβατα. Αλλά, πονηρέ διάβολε, άδικα κοπιάζεις. Ο Χριστός δέν θά σέ αφήση νά καταπιής τήν αμνάδα μου.

Τότε συγκέντρωσε όλη τήν αδελφότητα καί τίς δίδαξε νά φυλάγωνται από τίς πανουργίες του δαίμονος. Διέταξε κατόπιν νά νηστέψουν όλες όλη τήν εβδομάδα καί νά προσεύχωνται.

Νά κάμνουν δέ διά τήν πάσχουσαν αδελφήν, κάθε μέρα χίλιες μετάνοιες. Ετσι προσευχόταν η κάθε μία στό κελλί της.
Τήν τρίτη νύχτα βλέπει η Αγία Ειρήνη εκεί πού προσευχόταν, τά μεσάνυχτα, μπροστά της τόν Μέγαν Βασίλειον, πού της είπε:

-Γιατί μάς ονειδίζεις Ειρήνη, ότι αφήνομε καί γίνονται στήν πατρίδα μας τά φοβερά καί ανόσια μάγια; ῞Οταν ξημερώση, πάρε τήν άρρωστη μαθήτριά σου καί νά τήν πάς εις τάς Βλαχέρνας. Εκεί θά έλθη νά τήν θεραπεύση η Μήτηρ του Δεσπότου Χριστού, πού έχει τή δύναμη.

Ο ῞Αγιος αμέσως έγινε άφαντος. Η Αγία πήρε τήν πάσχουσα καί δύο αδελφές, τίς εναρετώτερες, καί πήγε στόν Ναό των Βλαχερνών. Εκεί προσευχόταν όλη τήν ημέρα μέ δάκρυα. Τό μεσονύκτιον όμως από τόν κόπον αποκοιμήθηκαν.
Τότε βλέπει στόν ύπνο της η Αγία πολύ λαό, πού ετοίμαζαν τούς δρόμους. Ηταν χρυσοφορεμένοι, ολόφωτοι καί ραντίζανε μέ ευωδέστατα άνθη καί εθυμίαζαν.

Η Αγία τούς ρώτησε, γιατί έκαμναν τόση ετοιμασία. Εκείνοι αποκρίθηκαν:
– Η Μήτηρ του Θεού έρχεται. Ετοιμάσου καί σύ ν αξιωθής νά τήν προσκυνήσης.

Τότε έφτασε η Παντάνασσα. Τήν ακολουθούσε πλήθος αμέτρητο αστραπηφόρων, τό δέ θείο καί σεβάσμιο πρόσωπό της έχυνε τόση λάμψη, πού δέν μπορούσε νά τό βλέπη άνθρωπος. ῞Οταν είδε όλους τούς εκεί αρρώστους η Παναγία, ήλθε καί στήν άρρωστη μαθήτρια της Ειρήνης.

Η Ηγουμένη πέφτει στά πόδια της Παναγίας φοβισμένη καί έντρομη. Ακουσε όμως ότι η Θετόκος φώναξε τό Μέγαν Βασίλειον καί τόν ερώτησεν γιά τήν Ειρήνη, τί χρειαζόταν. Εκείνος της εξέθεσεν όλη τήν υπόθεση της νέας.
– Καλέστε τήν Αναστασία, είπεν η Παναγία.

Η Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια έφθασε αμέσως. Τότε η Θεοτόκος της είπε:

– Πηγαίνετε στήν Καισάρεια μέ τόν Βασίλειο, εξετάστε μέ επιμέλεια καί νά θεραπεύσετε αυτήν τήν κόρη της, διότι σέ σένα ο Υιός καί Θεός μου χάρισε αυτήν τήν χάριν.

Κατόπιν προσκύνησαν τήν Παναγία η Αγ. Αναστασία καί ο Μέγας Βασίλειος καί ανεχώρησαν εσπευμένως νά εκτελέσουν τήν εντολή. Ακουσε δέ καί η Οσία Ηγουμένη μιά φωνή, πού της έλεγε·:
– Πήγαινε στό Μοναστήρι σου, εκεί θά θεραπευθή.

Όταν η Χρυσοβαλάντου ξύπνησε, φανέρωσε καί στίς άλλες μοναχές τό όραμα καί ανεχώρησαν χαρούμενες. Ηταν Παρασκευή καί τήν ώρα του Εσπερινού μαζεύτηκαν όλες στό Ναό.

Η οσία τούς διηγήθηκε τήν οπτασία καί τίς διέταξε νά σηκώσουν μάτια καί χέρια στόν Ουρανό καί νά λέγουν από τήν καρδιά τους τό «Κύριε ελέησον».
Επειτα από πολλή ώρα προσευχής μέ δάκρυα, φάνηκαν στόν αέρα πετώντας η Αναστασία η Φαρμακολύτρια καί ο Μέγας Βασίλειος, ο οποίος της είπε:

– ῞Απλωσε, Ειρήνη, τά χέρια σου. Δέξου αυτά καί μή μάς ονειδίζεις άδικα.

Αυτό της τό είπε, διότι η Οσία Χρυσοβαλάντου προσευχόταν στήν εικόνα του καί του έλεγε νά διώξη τούς Μάγους από τήν Καισάρεια. Άπλωσε τότε τά χέρια της καί πήρε ένα δέμα, πού ερχόταν από τόν αέρα καί τό οποίον εζύγιζε τρεις λίτρες.

῞Οταν όμως τό έλυσε, βρήκαν μέσα διάφορα μαγικά· σπάγγους, τρίχες, μολύβια, δεσίματα καί γραμμένα ονόματα δαιμόνων, ιδιαιτέρως όμως είχαν δύο μικρά αγαλματάκια από μολύβι. Τό ένα ήτο του ανδρός τό ομοίωμα καί τό άλλο της μοναχής.

Οι μοναχές εθαύμασαν καί όλη τήν νύχτα ευχαριστούσαν τήν Θεοτόκον.

Τό πρωί έστειλε η Ηγουμένη στίς Βλαχέρνες δύο μοναχές καί τήν πάσχουσαν.

Εδωσε συγχρόνως εις αυτές καί τά προαναφερθέντα μαγικά, καθώς καί λάδι μέ πρόσφορον, γιά νά λειτουργήση ο Προσμονάριος.

Αυτός μετά τήν θείαν Λειτουργίαν έχρισε τήν άρρωστη από τό λάδι της κανδήλας. Επειτα έβαλε τά μαγικά επάνω στά αναμμένα κάρβουνα. Τήν ώρα δέ πού καιγόταν εκείνα, λύνονταν καί τά αόρατα δεσμά της μοναχής. Ηλθε τότε στό μυαλό της καί δόξαζε τόν Θεόν, πού τήν απάλλαξε.

῞Οταν όμως διαλύθηκαν τελείως τά μολυβένια αγάλματα, έβγαιναν φωνές μεγάλες από τά κάρβουνα, όπως κάνουν οι χοίροι, όταν τούς σφάζουν.

῞Οσοι ήσαν παρόντες καί έβλεπαν καί άκουγαν αυτά, φύγανε έντρομοι, δοξάζοντες τόν Θεόν, πού κάμνει τέτοια θαυμάσια.

Κατόπιν επέστρεψαν οι μοναχές στό Μοναστήρι καί διηγόνταν στίς άλλες τά συμβάντα.

Πηγή: ekklisiaonline