Ικαρία: Ελληνες γιατροί και ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 13% των Ικαριωτών στη μελέτη τους ήταν άνω των 80 ετών, σε σύγκριση με περίπου 1,5% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Η Ικαρία, το ελληνικό νησί όπου οι άνθρωποι «ξεχνούν να πεθάνουν», είναι μια από τις πέντε περιοχές σε όλο τον κόσμο με το μεγαλύτερο ποσοστό αιωνόβιων.
Το 2009, Έλληνες γιατροί και ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 13% των Ικαριωτών στη μελέτη τους ήταν άνω των 80 ετών, σε σύγκριση με περίπου 1,5% του παγκόσμιου πληθυσμού και γύρω στο 4% στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη.
Οι άνθρωποι στο νησί είχαν 10 φορές περισσότερες πιθανότητες να ζήσουν μέχρι τα 100 από τους Αμερικανούς.
Η Ελληνοαμερικανίδα συγγραφέας βιβλίων μαγειρικής, διάσημη σεφ και ιδιοκτήτρια σχολής μαγειρικής Diane Kochilas, έχοντας οικογενειακές ρίζες από την Ικαρία λέει στο CNBC, ποια είναι τα 12 φαγητά που τρώνε οι Ικαριώτες.
Αναλυτικότερα:
1. Φασόλια και όσπρια
Αυτά είναι από τα βασικά συστατικά του ικαριώτικου τρόπου διατροφής. Η προσθήκη τους στο καθημερινό πρόγραμμα γευμάτων έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει τη μακροζωία και μπορεί να βοηθήσει κάποιον να αποσύρει σταδιακά το κρέας από τη διατροφή του.
Παραδείγματα:
Ρεβίθια
Γίγαντες
Φακές
Φάβα
2. Σκόρδο
Οι σύγχρονοι Ικαριώτες το λατρεύουν. Η κόρη της Kochilas φτιάχνει ένα χυμό ωμού σκόρδου, τσαγιού βουνού ή φασκόμηλου, τζίντζερ και μελιού, το οποίο καταναλώνει προληπτικά όταν πέφτει η θερμοκρασία ή νιώθει ότι αρχίζει να έχει κρυολόγημα. Πρόκειται για συμβουλή οικογενειακού φίλου, ο οποίος είναι 91 χρονών.
Το σκόρδο κάνει σχεδόν τα πάντα πιο νόστιμα. Γλυκαίνει καθώς μαλακώνει και μαγειρεύεται, προσδίδοντας μια σχεδόν καραμελωμένη γεύση σε πολλά διαφορετικά φαγητά.
3. Σιτηρά
Τα σιτηρά ολικής αλέσεως αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της διατροφής της Ικαρίας.
Παραδείγματα:
• Πλιγούρι
• Farro
• Ζυμαρικά και συγκεκριμένα ολικής αλέσεως, χωρίς γλουτένη, πλούσια σε πρωτεΐνες, ή με βάση τα φασόλια
4. Βότανα
Στην Ικαρία οι περισσότερες οικογένειες έχουν ένα ντουλάπι γεμάτο με αποξηραμένα βότανα, οι θεραπευτικές ιδιότητες των οποίων εμπεριέχονται στη γνώση που μεταδίδεται από τη μια γενιά στην άλλη.
Παραδείγματα:
Φύλλα δάφνης
Ρίγανη
Αλμυρά
Θυμάρι
Μέντα
5. Ξηροί καρποί
Οι ξηροί καρποί είναι ένα σημαντικό συστατικό στην ελληνική μαγειρική.
Παραδείγματα:
Αμύγδαλα
Φιστίκια Αιγίνης
Καρύδια
6. Ελιές
Οι ελιές αποτελούν βασικό στοιχείο της ελληνικής διατροφής από τους προϊστορικούς χρόνους.
7. Ελαιόλαδο
Πολλά από τα οφέλη για την υγεία που συνδέονται με τη μεσογειακή διατροφή, και κατ’ επέκταση, τη αποδίδονται της Ικαρίας, αποδίδονται στο ελαιόλαδο.
8. Θαλασσινό αλάτι
Στην Ικαρία, πολλοί άνθρωποι, χρησιμοποιούν θαλασσινό αλάτι που συγκεντρώνεται στις μικρές φυσικές αλυκές που έχουν σχηματιστεί κατά μήκος της βραχώδους ακτογραμμής του νησιού εδώ και αιώνες. Έχει καλύτερη γεύση από το επιτραπέζιο αλάτι, το οποίο προέρχεται από ορυχεία και είναι επεξεργασμένο σε μεγάλο βαθμό.
9. Μέλι
Η καθημερινή κατανάλωση μελιού είναι ένα από τα μυστικά μακροζωίας των νησιωτών. Το μέλι είναι αντιβακτηριακό, πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και σε αντίθεση με τη λευκή ζάχαρη ή τα τεχνητά γλυκαντικά βοηθά το σώμα να ρυθμίσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Πολλοί άνθρωποι στην Ικαρία τρώνε μια κουταλιά κάθε πρωί.
10. Αποξηραμένα φρούτα
Τα σύκα και οι σταφίδες είναι δύο αποξηραμένα φρούτα που η Kochilas βάζει σε κάθε λογής αλμυρά πιάτα, ειδικά σε σαλάτες και πιάτα με ρύζι.
11. Γιαούρτι
Το γιαούρτι αποτελεί μέρος της διατροφής της Ανατολικής Μεσογείου εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το παραδοσιακό γιαούρτι στην Ικαρία παράγεται με κατσικίσιο γάλα και έχει νόστιμη ξινή γεύση και κρεμώδη υφή.
Ωστόσο σε όσους δεν αρέσει το γιαούρτι με κατσικίσιο γάλα, η Kochilas λέει πως το ελληνικό γιαούρτι είναι εξίσου πλούσιο σε προβιοτικά.
12. Φέτα και παρόμοια τυριά
Σχεδόν όλα τα τυριά που φτιάχνουν και τρώνε οι Ικαριώτες παράγονται με γίδινο ή πρόβειο γάλα, όπως η φέτα, ενώ μεγάλο μέρος τους είναι φυσικά ζυμωμένο.
32χρονη πέθανε από έμφραγμα την ώρα της ταφής της μητέρας της που «έφυγε» από κορονοϊό
Μια ασύλληπτη τραγωδία διαδραματίστηκε στην Βρετανία την ώρα της ταφής ενός θύματος του κορονοϊού. Η 32χρονη Λόρα Ρίτσαρντς δεν άντεξε και κατέρρευσε την ώρα που κηδευόταν η μητέρα της Τζούλι.
Όλα έγιναν σε νεκροταφείο στο Γουοργουικσαιρ την περασμένη Τρίτη. Όπως περιέγραψε η αδερφή της 32χρονης, η οποία δεν μπορούσε να παραβρεθεί στην κηδεία καθώς είναι σε ομάδα υψηλού κινδύνου, την ώρα που γινόταν η ταφή η αδερφή της άρχισε να λέει ότι δεν μπορεί να αναπνεύσει και κρατούσε το στήθος της.
Η ανιψιά της που ήταν μαζί της την έβαλε να καθίσει και προσπάθησε μαζί με όσους βρίσκονταν τριγύρω να της δώσουν τις πρώτες βοήθειες. Όμως δεν τα κατάφεραν. Η καρδιά της στην κυριολεξία ράγισε.
Έπιανε το στήθος της και φώναζε «δεν μπορώ να αναπνεύσω»
Η 45χρονη δήλωσε: «Την ώρα που τοποθετούσαν την μητέρα μου στο έδαφος, η Λόρα ξαφνικά είπε: ‘Δεν μπορώ να αναπνεύσω, δεν μπορώ να αναπνεύσω’. Και είχε τα χέρια της στο στήθος της. Η κόρη μου της είπε να καθίσει και έβαλε ένα παλτό γύρω από τους ώμους της, αλλά μόλις και μετά βίας μπορούσε να μιλήσει ή να αναπνεύσει».
Και συνέχισε λέγοντας: «Όλοι προσπάθησαν να την βοηθήσουν. Ακόμη και ο νεκροθάφτης. Αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι, γιατί υπέστη καρδιακή προσβολή. Το να χάσεις την αδερφή σου στην κηδεία της μητέρας σου είναι σαν ταινία τρόμου. Ήταν μόλις 32 ετών»
Η Λόρα τελικά θάφτηκε δίπλα στην μητέρα της μια ημέρα αργότερα.
Το χέρι- που, αν το προσέξεις καλύτερα θα δεις πως θυμίζει έντονα σαρκικό κουπί- σηκώνεται κι ετοιμάζεται να κατέβει με πρωτοφανή δύναμη στον ήδη κοκκινισμένο σβέρκο του ήρωα της ιστορίας μας. Έπειτα, έρχεται το μοιραίο: σλατς!
«Ρε Λάμπρο, δεν μπορείς να βάζεις λιγότερη δύναμη;», ρωτάει αυτός που… υποδέχτηκε το χαστούκι. Έπειτα, όπως πάντα, γέλια- το κοινό στο θέατρο έχει λυθεί και οι πιθανότητες να βρει λίαν συντόμως την αυτοκυριαρχία του είναι λιγότερες κι από το να γίνει η δραχμή ο μπαμπάς του δολαρίου.
«Οι καρπαζιές που έτρωγα βροχή στις ταινίες ήταν αληθινές, ο σβέρκος μου το ξέρει! Στην ταινία σφαλιάρες, το ίδιο και στο θέατρο, δύο παραστάσεις, έτρωγα ξύλο από τις έξι το πρωί μέχρι τη μία τη νύχτα. Κάποτε παίζαμε στο θέατρο με τον Λάμπρο τον Κωνσταντάρα, αυτόν τον πρίγκιπα του θεάτρου, που μου είχε κουδουνίσει το μυαλό με τη χερούκλα του…»,
θα δήλωνε χρόνια αργότερα σε μια συνέντευξή του, λύνοντας το απόλυτο μυστήριο που συμπυκνωνόταν στην πρόταση «Μα δεν μπορεί όλες οι σφαλιάρες να είναι κανονικές! Κανείς δε θ’ άντεχε τόσο ξύλο».
Κανείς, πλην αυτού, δηλαδή. Πλην του Αλέκου Τζανετάκου…
Τέχνη καμωμένη από ατόφια ανάγκη – Η οικογένειά του είχε 5 παιδιά, με τον ίδιο- γεννημένο το 1937 στα Μανιάτικα του Πειραιά- ν’ αποτελεί το μοναδικό αγόρι. Τα παιδιά του χρόνια σημαδεύτηκαν από «ανηλεή» φτώχεια, με τον ίδιο να τονίζει, ενθυμούμενος τα νιάτα του, πως «Ξεκίνησα να δουλεύω από πολύ μικρός, κάνοντας οποιαδήποτε δουλειά. Σφουγγαρίκι στις αυλές και στα πεζοδρόμια των πλουσίων. Δεν ντρεπόμουν, αλλά ποτέ δεν ζητιάνεψα…».
Το μέγεθος της κακής οικονομικής κατάστασης στην οποία βρισκόταν φαίνεται από το γεγονός ότι «Περιμέναμε πώς και πώς να έρθει η Κυριακή για να φάμε κρέας με μακαρόνια. Τις άλλες μέρες θυμάμαι τη μάνα μου να βρέχει μια μικρή φέτα ψωμί και να την πασπαλίζει με λίγη ζάχαρη».
Τη λύση στο αθεράπευτο, θαρρείς, οικονομικό του πρόβλημα έμελλε να δώσει η Τέχνη: όταν ο ίδιος βρισκόταν στην εφηβεία είδε τις 2 από τις 4 αδερφές του- τις επονομαζόμενες «Τζάνετ Σίστερς»- να σημειώνουν αξιόλογη επιτυχία ως μουσικοχορευτικό ντουέτο και αποφάσισε και ο ίδιος, λαμβάνοντας υπόψη και τις απολαβές των συγγενών του, ν’ ακολουθήσει τα βήματά τους.
Ωστόσο, ο Τζανετάκος επέλεξε να γίνει ηθοποιός. Έτσι, φοίτησε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, πριν «περάσει», μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, και από την κινηματογραφική σχολή του Λυκούργου Σταυράκου, απ’ όπου αποφοίτησε με άριστα.
Αλέκος Τζανετάκος: Ο άνθρωπος που… ερωτεύτηκε δύο Lancia!
Μετά… Μετά είχε φτάσει η στιγμή για την επιδρομή στο πανί. Α, ναι: και την εκτόξευση στ’ αστέρια. Σανίδι-Πανί-Φεγγάρι. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 ξεκίνησε τις εμφανίσεις στο θέατρο, ενώ το 1956 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Μεγάλη Οθόνη, συμμετέχοντας στην κωμωδία του Γρηγόρη Γρηγορίου «Η αρπαγή της Περσεφόνης».
Το 1957 έγινε ευρύτερα γνωστός στο θεατρικό κοινό μέσα από το «Οι δικοί μας άνθρωποι» του θιάσου του Αλέκου Σακελλάριου και του Χρήστου Γιαννακόπουλου, ενώ 4-5 χρόνια αργότερα επέστη ο καιρός για να εξελιχθεί σε σταρ (σχεδόν) πρώτου μεγέθους: η Φίνος Φιλμ του προσέφερε συμβόλαιο συνεργασίας και η παρουσία του σε πασίγνωστες ταινίες (όπως, φερ’ ειπείν, το «Ο Ηλίας του 16ου» ή το «Μερικοί το προτιμούν κρύο») του έδωσε τη δυνατότητα ν’ αφήσει οριστικά και αμετάκλητα πίσω του την ανέχεια.
Μπορεί, όμως, η καριέρα του να πήγαινε από το καλό στο καλύτερο, αλλά το γεγονός πως ο Φίνος δεν τον χρησιμοποίησε ποτέ σε πρωταγωνιστικό ρόλο τον στενοχώρησε βαθύτατα. Γι’ αυτό, πήρε την απόφαση να μετακομίσει στην Καραγιάννης-Καρατζόπουλος (την έτερη μεγάλη εταιρία παραγωγής ταινιών), όπου και του δόθηκε η ευκαιρία να είναι το πρώτο όνομα την εποχή της βιντεοκασέτας.
Κατά τη διάρκεια της ενεργούς πορείας του στα μεγάλα φώτα έγραψε ιστορία και με την παρουσία του στο «Ο τρελός του Λούνα Παρκ» (1969-1970), όταν και πρωταγωνίστησε στο πλάι του Θανάση Βέγγου, «γράφοντας» μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στα χρονικά.
Σταδιακά, αηδιασμένος- όπως σχολίασε ο ίδιος- από το star system που αναπτυσσόταν στην Ελλάδα, άρχισε ν’ αποτραβιέται από τη δημοσιότητα, ιδρύοντας το 1985 το δικό του θίασο, με τον οποίον ανέβασε παραστάσεις εντός των συνόρων αλλά και στο εξωτερικό, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές.
Παρά το γεγονός πως ταυτίστηκε με το χαρακτήρα του «Παιδιού της φάπας» και αυτού του ανεπρόκοπου και χαραμοφάη γιου, τον οποίον καταχέριζαν ο Βουτσάς, ο Κωνσταντάρας και ο Παπαγιαννόπουλος, αγαπήθηκε παράφορα από το ελληνικό κοινό, κι ας ήταν, κατά βάση, δευτεραγωνιστής. Το ταλέντο του δε χρειαζόταν όλη την οθόνη για να λάμψη. Του αρκούσαν λίγες στιγμές ευφυούς κωμικής παρουσίας.
Αυλαία
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε αποτραβηγμένος απ’ όλους και απ’ όλα, σχεδόν ολομόναχος, μιας και παρά το γεγονός πως είχε κάνει 17 αρραβώνες (όπως έγραψε στην αυτοβιογραφία του), ουδέποτε παντρεύτηκε και δεν έκανε οικογένεια.
«Έμεινα κι εγώ μόνος, ανύπαντρος, ένας μοναχικός λύκος που φωνάζω τις νύχτες επάνω στις βουνοκορφές τη μοναξιά μου και τη λύπη μου. Λύκος μοναχικός, τι έφταιξε που έμεινα μόνος και δεν παντρεύτηκα μέχρι τώρα; Μ’ έφαγε ο έρωτας, έχω κάνει δεκαεπτά αρραβώνες και κανένα γάμο. Ίσως είναι και το κισμέτ, που λένε οι Άραβες. Είμαι όμως καλά, έχω φιλοσοφήσει τη μοναξιά μου και την έχω κάνει φίλη.
Είμαι οικονομικά ανεξάρτητος, έχω φτιάξει μια μεγάλη περιουσία και δοξάζω τον Θεό γι’ αυτά που μου έδωσε», είχε πει σε συνέντευξή του λίγα χρόνια πριν πεθάνει.
Εκείνο που ελάχιστοι γνώριζαν για τον Αλέκο είναι ότι εκτός από ηθοποιός είχε τρέλα και με την ταχύτητα, κατεβαίνοντας σε αρκετούς αγώνες και, μάλιστα, κερδίζοντας πολλούς από αυτούς. Η Lancia που οδηγούσε ήταν «η γκόμενά μου!» και αυτή που του έμεινε πιστή μέχρι το τέλος, στις 11 Απριλίου του 2010, όταν και, καταβεβλημένος από τα σοβαρά προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν, πέθανε.
Μόνος του, κλινήρης για μεγάλο διάστημα, καταπίνοντας τη μη εκπεφρασμένη πικρία του για όλους εκείνους που τα χρόνια της δόξας ήταν δίπλα του, αλλά μετά τον είχαν ξεχάσει. Όταν ο Τζανετάκος «έφυγε», δεν ακούστηκε κανένας θόρυβος. Ούτε καν ο ήχος μιας πένθιμης σφαλιάρας, ένα εκκωφαντικά άηχο σπλατς.
Σπυράκια από κοριούς: Πώς μοιάζουν, γιατί προκαλούν φαγούρα και τι να κάνετε
Το να ξυπνάτε με κόκκινα σπυράκια που προκαλούν φαγούρα στο δέρμα μπορεί να είναι ανησυχητικό—ειδικά όταν δεν θυμάστε να σας έχει τσιμπήσει κάτι. Μία από τις πιο συνηθισμένες (και δυσάρεστες) αιτίες; Οι κοριοί.
Τα σπυράκια από κοριούς συχνά μπερδεύονται με τσιμπήματα κουνουπιών, αλλεργίες ή ακόμη και ακμή. Το να μάθετε να τα αναγνωρίζετε νωρίς μπορεί να σας γλιτώσει από εβδομάδες δυσφορίας—και να αποτρέψει μια πλήρη προσβολή.
Τι είναι τα σπυράκια από κοριούς;
Τα σπυράκια από κοριούς είναι δερματικές αντιδράσεις που προκαλούνται από τα τσιμπήματα των κοριών ενώ κοιμάστε. Αυτά τα μικροσκοπικά έντομα τρέφονται με αίμα, συνήθως τη νύχτα, και εγχέουν σάλιο στο δέρμα. Είναι το σάλιο—όχι το ίδιο το τσίμπημα—που προκαλεί κοκκινίλα, πρήξιμο και φαγούρα.
Δεν αντιδρούν όλοι με τον ίδιο τρόπο. Μερικοί άνθρωποι εμφανίζουν εμφανή σπυράκια μέσα σε λίγες ώρες, ενώ άλλοι μπορεί να μην παρατηρήσουν σημάδια για μέρες—ή και καθόλου.
Πώς μοιάζουν τα σπυράκια από κοριούς;
Τα σπυράκια από κοριούς έχουν συνήθως μερικά βασικά χαρακτηριστικά:
Μικρά, κόκκινα, υπερυψωμένα σημάδια
Συχνά εμφανίζονται σε ομάδες ή σε γραμμή (μερικές φορές λέγονται «πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό»)
Εντοπίζονται συχνά σε εκτεθειμένο δέρμα, όπως χέρια, λαιμός, ώμοι, πόδια και πρόσωπο
Μπορεί να προκαλούν φαγούρα, πρήξιμο ή ελαφρύ πόνο
Σε αντίθεση με τα τσιμπήματα κουνουπιών, τα σπυράκια από κοριούς τείνουν να εμφανίζονται σε μοτίβα και όχι ως τυχαία, μεμονωμένα σημάδια.
Πόσο διαρκούν τα σπυράκια από κοριούς;
Για τους περισσότερους ανθρώπους, τα σπυράκια από κοριούς διαρκούν από 3 έως 14 ημέρες, ανάλογα με την ευαισθησία του δέρματος και το αν τα ξύνουν.
Το ξύσιμο μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση:
Αυξάνει τη φλεγμονή
Καθυστερεί την επούλωση
Αυξάνει τον κίνδυνο δερματικής μόλυνσης
Αν εμφανίζονται νέα σπυράκια κάθε λίγες μέρες, είναι ένδειξη ότι οι κοριοί εξακολουθούν να υπάρχουν.
Πώς να ξεχωρίσετε τα σπυράκια από κοριούς από άλλα τσιμπήματα
Είναι εύκολο να τα μπερδέψετε με άλλα δερματικά προβλήματα. Δείτε τις διαφορές:
Τσιμπήματα κουνουπιών: Συνήθως μεγαλύτερα, μεμονωμένα και τυχαία
Τσιμπήματα ψύλλων: Συχνά γύρω από τους αστραγάλους και τα κάτω πόδια
Αλλεργικά εξανθήματα: Απλώνονται πιο ομοιόμορφα και δεν έχουν κεντρικό σημείο τσιμπήματος
Ακμή ή σπυράκια: Έχουν λευκά ή μαύρα στίγματα, όχι σημείο διάτρησης
Η πιο σημαντική ένδειξη; Νέα σπυράκια μετά τον ύπνο, ειδικά όταν ταξιδεύετε ή αφού φέρετε μεταχειρισμένα έπιπλα στο σπίτι.
Πώς να αντιμετωπίσετε τα σπυράκια από κοριούς
Δεν μπορείτε να αντιμετωπίσετε τα τσιμπήματα χωρίς να αντιμετωπίσετε τους κοριούς—αλλά μπορείτε να ανακουφίσετε τα συμπτώματα:
Πλύνετε απαλά την περιοχή με σαπούνι και νερό
Εφαρμόστε κρύα κομπρέσα για να μειώσετε το πρήξιμο
Χρησιμοποιήστε κρέμες κατά της φαγούρας (όπως καλαμίνη ή υδροκορτιζόνη)
Αποφύγετε το ξύσιμο, ακόμη κι αν είναι δελεαστικό
Αν τα σπυράκια γίνουν επώδυνα, βγάζουν υγρό ή δείχνουν σημάδια μόλυνσης, είναι σημαντικό να ζητήσετε ιατρική συμβουλή.
Πρόληψη για να μην εμφανιστούν ξανά
Η θεραπεία του δέρματος είναι μόνο η μισή λύση. Για να σταματήσουν τα νέα τσιμπήματα:
Πλύνετε σεντόνια και ρούχα σε ζεστό νερό
Στεγνώστε τα σε υψηλή θερμοκρασία
Σκουπίστε με ηλεκτρική σκούπα στρώματα, ραφές και κοντινά έπιπλα
Ελέγξτε τα πλαίσια κρεβατιού, τα κεφαλάρια και τις άκρες του στρώματος
Σε σοβαρές περιπτώσεις, συχνά απαιτείται επαγγελματική απεντόμωση.
Συμπέρασμα
Τα σπυράκια από κοριούς δεν είναι επικίνδυνα—αλλά αποτελούν προειδοποιητικό σημάδι που δεν πρέπει να αγνοήσετε. Όσο πιο γρήγορα τα αναγνωρίσετε, τόσο πιο γρήγορα μπορείτε να σταματήσετε τα τσιμπήματα, να προστατεύσετε το δέρμα σας και να ξαναβρείτε ήσυχο ύπνο.
Αν συνεχίζετε να ξυπνάτε με ανεξήγητα σπυράκια που προκαλούν φαγούρα, το πρόβλημα ίσως να μην είναι το σώμα σας—αλλά το κρεβάτι σας.
Η Ειρήνη Νικολοπούλου, δημοσιογράφος και γνωστή προσωπικότητα, βιώνει μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της μετά τον θάνατο της αγαπημένης της αδελφής.
Η Ειρήνη, με βαθιά συγκίνηση, μοιράστηκε μέσω των κοινωνικών δικτύων τον επικήδειο που έγραψε και εκφώνησε για την αδερφή της, αποχαιρετώντας την με λόγια γεμάτα αγάπη και νοσταλγία.
Αναμνήσεις και κοινές στιγμές από την παιδική ηλικία
Η Ειρήνη ξεκίνησε τον επικήδειο αναφερόμενη με τρυφερότητα στην παιδική τους ηλικία και τη στενή σχέση που είχαν. Θυμήθηκε τη στιγμή που γεννήθηκε η αδερφή της, Άννα, τον Σεπτέμβριο του 1959. «Ο μικρός μας Αινστάιν γεννήθηκε 19 Σεπτεμβρίου του 1959», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η Ειρήνη περιέγραψε πώς, όταν η Άννα ήρθε στον κόσμο, εκείνη, μόλις 13 μηνών, ένιωθε υπερηφάνεια που είχε πια μια αδερφή. «Ήταν ήδη το μεγαλύτερο και το εξυπνότερο μωρό που γεννήθηκε εκείνη την ημέρα στο παιδικό μου μυαλό», τόνισε με νοσταλγία.
Τα παιχνίδια τους, οι καυγάδες και η κοινή ζωή τους σαν δίδυμα με τα ίδια ρούχα και τις ίδιες ασχολίες ήταν στιγμές που τις χαρακτήρισαν για πάντα. Παρά τις διαφορετικές τους προσωπικότητες και τα ενδιαφέροντά τους, είχαν πάντα μια ιδιαίτερη σύνδεση. Η Άννα ήταν πάντα η έξυπνη, η επαναστάτρια με την επιθυμία για μόρφωση και νέες γνώσεις, ενώ η Ειρήνη, αν και εξίσου ταλαντούχα, αφιέρωνε τον χρόνο της στην τέχνη και τη δημιουργικότητα.
Ο δυναμισμός της Άννας και η πορεία της ζωής της
Η Άννα, από πολύ μικρή, εντυπωσίαζε με τις ικανότητές της και την ταχύτητα με την οποία ολοκλήρωνε τα μαθήματα, ενώ το ταλέντο της στη μάθηση των ξένων γλωσσών την έκανε να ξεχωρίζει. Η Ειρήνη θυμήθηκε ότι ο πατέρας τους της είχε αποδώσει το παρατσούκλι «σπρωχτόπουλος» λόγω του ότι εκείνη καθυστερούσε να ολοκληρώσει τα μαθήματα, σε αντίθεση με την Άννα που τα έπαιρνε όλα με ταχύτητα και αριστεία.
Η Άννα, με το πάθος για τη μάθηση και την εξερεύνηση, έγινε νωρίς ένα παιδί που προσανατολιζόταν για κάτι μεγαλύτερο. «Το παιδί θαύμα της εποχής άρχισε να γυρίζει τον κόσμο από τα 13», ανέφερε η Ειρήνη. Η πορεία της Άννας ήταν γεμάτη από ταξίδια, σπουδές και διακρίσεις. Από τη Νίκαια στη Γαλλία μέχρι το Λονδίνο και το Σικάγο, η Άννα ακολούθησε μια πορεία διεθνή και κοσμοπολίτικη. Ήταν πάντα γεμάτη ενέργεια και όνειρα για το μέλλον, με το βλέμμα στραμμένο στο επόμενο βήμα.
Η επιχειρηματική πορεία και η αγάπη για τη ζωή
Η Άννα ανέπτυξε μια εντυπωσιακή καριέρα στον τομέα των εξαγωγών και του επιχειρείν. Στην ηλικία των 25, ήταν ήδη γενική διευθύντρια σε μια πολυεθνική εταιρεία, ενώ συνεχώς αναζητούσε νέες προκλήσεις και τρόπους να ξεχωρίσει. Η Ειρήνη μοιράστηκε το πάθος και την αφοσίωση της αδερφής της για το επαγγελματικό της ταξίδι, θυμίζοντας τις στιγμές που η Άννα άνοιξε νέους ορίζοντες στην Κίνα και σε άλλες χώρες της Ασίας. «Το πλήρωσε με τη ζωή της», ανέφερε με θλίψη, επισημαίνοντας ότι η συνεχής ένταση και τα ταξίδια είχαν αντίκτυπο στην υγεία της.
Η προσωπική ζωή και η αγάπη της για την οικογένεια
Η Άννα, εκτός από επιχειρηματίας, υπήρξε και μια εξαιρετική μητέρα, αδελφή και φίλη. Παρά τις επαγγελματικές της υποχρεώσεις, κατάφερε πάντα να βρίσκει χρόνο για την οικογένεια και τους αγαπημένους της. Όπως σημείωσε η Ειρήνη, η Άννα ήταν πάντα εκεί για τα παιδιά της, για την οικογένειά της, και κατάφερε να διατηρήσει έναν ισχυρό δεσμό μαζί τους, παρά τις απαιτήσεις της δουλειάς και τις αποστάσεις.
Η Ειρήνη κλείνει τον επικήδειο με ένα συναισθηματικό αποχαιρετισμό, θυμίζοντας τις αγαπημένες στιγμές που πέρασαν μαζί στη θάλασσα, στον χρόνο που αφιέρωναν στα όνειρά τους και στην κοινή πορεία ζωής. «Πάμε για μπάνιο αγάπη μου αδερφούλα μου πάμε να κολυμπήσουμε», γράφει με συγκίνηση, αποχαιρετώντας την αγαπημένη της αδελφή.
Ειρήνη Νικολοπούλου: Η απόφαση που τη βαραίνει ακόμα – «Δεν θα το συγχωρήσω ποτέ στον εαυτό μου»
Με λόγια ήρεμα αλλά φορτισμένα, η Ειρήνη Νικολοπούλου άνοιξε ένα προσωπικό κεφάλαιο της ζωής της, μιλώντας για μια επιλογή που, όπως λέει, εξακολουθεί να τη βαραίνει δεκαετίες μετά. Παρότι η κόρη της σήμερα είναι ενήλικη και έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν της κρατά καμία πικρία, η ίδια δεν έχει καταφέρει να αφήσει πίσω της εκείνη την περίοδο.
Δείτε το βίντεο:
Η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια αναφέρθηκε στη στιγμή που, μόλις λίγες ημέρες μετά τον τοκετό, αναγκάστηκε να επιστρέψει επαγγελματικά λόγω πολιτικών εξελίξεων, διακόπτοντας τον θηλασμό.
«Όταν γέννησα την κόρη μου, έγιναν πρόωρες εκλογές και χρειάστηκε να επιστρέψω στη δουλειά και να διακόψω τον θηλασμό. Είναι κάτι που δε θα μου συγχωρήσω ποτέ. Εκείνη το συγχωρεί», είπε χαρακτηριστικά.
Η πίεση της τηλεόρασης και οι ενοχές
Η Ειρήνη Νικολοπούλου μίλησε και για το περιβάλλον της τηλεόρασης, περιγράφοντάς το ως έναν χώρο που, εκείνα τα χρόνια, δεν άφηνε περιθώρια για προσωπικές ανάγκες ή κατανόηση. Όπως εξήγησε, η επιστροφή της στη δουλειά δεν ήταν αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής, αλλά συνθηκών.
«Στις 17 μέρες από τον τοκετό, έγιναν εκλογές και δέχτηκα ένα τηλεφώνημα που μου έλεγαν να επιστρέψω στη δουλειά», ανέφερε, προσθέτοντας ότι ακόμη και χρόνια αργότερα χρειάστηκε να συζητήσει το θέμα σε ψυχοθεραπεία. Εκεί, όπως αποκάλυψε, άκουσε από ειδικό τη φράση: «έχεις δίκιο, είναι πολύ βαρύ να αφήνεις το παιδί σου όταν το θηλάζεις».
Δείτε το βίντεο:
«Δεν υπήρχε κατανόηση»
Ανατρέχοντας στα πρώτα χρόνια της καριέρας της, η έμπειρη δημοσιογράφος περιέγραψε εξαντλητικά ωράρια και ατελείωτες αναμονές, θυμίζοντας πως η επαγγελματική αντοχή θεωρούνταν δεδομένη.
«Δεν υπάρχει κατανόηση στην τηλεόραση. Ίσως τώρα έχουν αλλάξει τα πράγματα, αλλά εγώ δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο», σημείωσε.
Θυμήθηκε επίσης αμέτρητες νύχτες δουλειάς, βαμμένη και έτοιμη στο πλατό, περιμένοντας πολιτικά και καλλιτεχνικά πρόσωπα πρώτης γραμμής, ενώ –όπως είπε– υπήρχαν φορές που άλλοι θεωρούσαν δεδομένο πως «η Ειρήνη αντέχει».
Παρά τις ενοχές που την ακολουθούν μέχρι σήμερα, ένα πράγμα παραμένει αδιαπραγμάτευτο για την ίδια:
«Η κόρη μου είναι η μεγαλύτερη περηφάνια στη ζωή μου».
Στηρίζεστε στα πόδια σας για να πάτε σε διάφορα μέρη, να σταθείτε στην ουρά, να γυμναστείτε, να αθληθείτε, ακόμα και για να χορέψετε.
Γνωρίζατε όμως ότι τα πόδια σας μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ως ένα πρώιμο σύστημα προειδοποίησης για καρδιακή προσβολή;
Τα πόδια μπορούν να προσφέρουν μικρά, αλλά σημαντικά σημάδια για την καρδιαγγειακή υγεία – σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανίσουν ενδείξεις ακόμα και έναν μήνα (ή περισσότερο) πριν από μια καρδιακή προσβολή. Αυτά τα σημάδια δεν είναι απόλυτα, αλλά μπορεί να υποδεικνύουν κακή κυκλοφορία ή δυσλειτουργία της καρδιάς, που απαιτεί ιατρική προσοχή.
Ακολουθούν σημάδια στα πόδια που μπορεί να εμφανιστούν έναν μήνα πριν από μια καρδιακή προσβολή:
1. Κρύα πόδια ή δάχτυλα
Συνεχώς κρύα πόδια, ακόμη και σε ζεστό περιβάλλον, μπορεί να σημαίνουν κακή κυκλοφορία αίματος. Μια εξασθενημένη καρδιά ίσως να μην αντλεί αποτελεσματικά το αίμα προς τα άκρα.
2. Πρήξιμο (οίδημα) στα πόδια και τους αστραγάλους
Πρησμένα πόδια και αστράγαλοι μπορεί να οφείλονται σε κατακράτηση υγρών εξαιτίας καρδιακής ανεπάρκειας. Συνήθως το πρήξιμο επιδεινώνεται προς το τέλος της ημέρας ή μετά από παρατεταμένη καθιστή θέση.
3. Αποχρωματισμός (μπλε, μοβ ή χλωμά πόδια)
Μπλε ή μοβ απόχρωση μπορεί να σηματοδοτεί μειωμένη παροχή οξυγόνου. Χλωμά ή ωχρά πόδια ενδέχεται να υποδηλώνουν μειωμένη κυκλοφορία αίματος.
4. Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα
Η μειωμένη κυκλοφορία μπορεί να προκαλέσει αίσθημα μουδιάσματος ή «βελόνες» στα πόδια. Αυτό μπορεί να επιδεινώνεται κατά τη δραστηριότητα και να βελτιώνεται στην ανάπαυση – πιθανή ένδειξη περιφερικής αρτηριακής νόσου (PAD), που συχνά σχετίζεται με καρδιακές παθήσεις.
5. Πληγές ή τραύματα που δεν επουλώνονται
Η κακή κυκλοφορία ενδέχεται να εμποδίζει την επούλωση ακόμα και μικρών τραυμάτων. Χρόνια έλκη ή πληγές που επουλώνονται αργά στα πόδια αποτελούν προειδοποιητικό σημάδι, ιδιαίτερα σε διαβητικούς.
6. Πόνος κατά το περπάτημα (χωλότητα)
Ο πόνος ή οι κράμπες στα πόδια ή τις γάμπες κατά το περπάτημα ενδέχεται να υποδεικνύουν περιφερική αρτηριακή νόσο (PAD). Αυτό είναι ισχυρή ένδειξη για πιθανές μελλοντικές καρδιαγγειακές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένων των εμφραγμάτων.
❗ Σημαντική Σημείωση:
Αυτά τα σημάδια δεν σημαίνουν πάντα ότι πλησιάζει ένα έμφραγμα, αλλά υποδηλώνουν πιθανό πρόβλημα στο καρδιαγγειακό σας σύστημα.
✅ Τι να κάνετε εάν παρατηρήσετε αυτά τα συμπτώματα:
Επισκεφθείτε άμεσα γιατρό, ειδικά εάν τα συμπτώματα είναι νέα ή επιδεινώνονται.
Παρακολουθήστε και άλλα προειδοποιητικά σημάδια εμφράγματος, όπως πόνο στο στήθος, δύσπνοια, κόπωση ή ζαλάδα.
Κάντε εξετάσεις για αρτηριακή πίεση, χοληστερόλη, διαβήτη και έλεγχο της καρδιακής λειτουργίας.
Τα καρύδια είναι από εκείνες τις τροφές που συχνά υποτιμούμε.
Μπορεί να τα θεωρούμε έναν απλό ξηρό καρπό ή ένα συνοδευτικό για γλυκά και σαλάτες, όμως στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα τρόφιμο με εξαιρετική διατροφική αξία και σημαντικά οφέλη για την υγεία.
Η τακτική τους κατανάλωση μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη συνολική ευεξία, χωρίς να απαιτεί περίπλοκες αλλαγές στη διατροφή.
Ένα φυσικό τρόφιμο με ιστορία αιώνων
Τα καρύδια καταναλώνονται εδώ και χιλιάδες χρόνια και αποτελούσαν βασικό στοιχείο της διατροφής σε πολλούς πολιτισμούς. Η αξία τους δεν αναγνωρίστηκε τυχαία: ήταν εύκολα στη συντήρηση, χορταστικά και πλούσια σε ενέργεια. Σε αντίθεση με πολλά σύγχρονα σνακ, τα καρύδια παραμένουν ένα φυσικό, ελάχιστα επεξεργασμένο τρόφιμο, χωρίς πρόσθετα και τεχνητά συστατικά.
Σε μια εποχή όπου η καθημερινή διατροφή συχνά περιλαμβάνει επεξεργασμένα προϊόντα με χαμηλή θρεπτική αξία, τα καρύδια ξεχωρίζουν ως μια απλή αλλά ουσιαστική επιλογή.
Μοναδικό διατροφικό προφίλ
Αυτό που κάνει τα καρύδια να διαφέρουν από άλλους ξηρούς καρπούς είναι η σύνθεσή τους. Περιέχουν:
Υγιεινά λιπαρά, κυρίως πολυακόρεστα
Φυτικά ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, σε υψηλότερη ποσότητα από τους περισσότερους ξηρούς καρπούς
Πρωτεΐνη φυτικής προέλευσης
Φυτικές ίνες
Βιταμίνες και μέταλλα, όπως μαγνήσιο, φώσφορο και χαλκό
Ο συνδυασμός αυτός τα καθιστά ιδανική τροφή για καθημερινή κατανάλωση, πάντα με μέτρο.
Υποστήριξη της καρδιαγγειακής υγείας
Τα φυτικά ωμέγα-3 λιπαρά που περιέχουν τα καρύδια έχουν συνδεθεί με την καλή λειτουργία της καρδιάς. Συμβάλλουν στη διατήρηση ισορροπημένων επιπέδων χοληστερόλης και υποστηρίζουν την υγεία των αγγείων.
Όταν εντάσσονται σε μια συνολικά ισορροπημένη διατροφή, τα καρύδια μπορούν να λειτουργήσουν προληπτικά, ενισχύοντας μια μακροπρόθεσμη προσέγγιση στην καρδιαγγειακή υγεία και όχι ως «γρήγορη λύση».
Αντιοξειδωτική δράση και προστασία του οργανισμού
Τα καρύδια είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, τα οποία βοηθούν τον οργανισμό να αντιμετωπίζει το καθημερινό οξειδωτικό στρες. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η λεπτή καφέ φλούδα που περιβάλλει τον καρπό, καθώς εκεί εντοπίζεται μεγάλο μέρος αυτής της προστατευτικής δράσης.
Η κατανάλωση ολόκληρων καρυδιών, χωρίς να αφαιρείται η φλούδα, μεγιστοποιεί τα οφέλη τους.
Στήριξη της εγκεφαλικής λειτουργίας
Δεν είναι τυχαίο ότι το καρύδι μοιάζει στο σχήμα με τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Ο συνδυασμός υγιεινών λιπαρών, αντιοξειδωτικών και βασικών μετάλλων έχει συσχετιστεί με τη στήριξη της πνευματικής διαύγειας και της συγκέντρωσης.
Πολλοί άνθρωποι παρατηρούν πιο σταθερά επίπεδα ενέργειας και καλύτερη νοητική απόδοση όταν αντικαθιστούν ζαχαρούχα ή υπερβολικά επεξεργασμένα σνακ με καρύδια.
Χορταστικά και ιδανικά για έλεγχο της πείνας
Τα καρύδια συνδυάζουν λιπαρά, πρωτεΐνη και φυτικές ίνες — έναν ιδανικό συνδυασμό για κορεσμό. Βοηθούν να αισθάνεστε χορτάτοι για περισσότερη ώρα και μειώνουν την ανάγκη για συχνά τσιμπολογήματα.
Αυτό τα καθιστά εξαιρετική επιλογή για όσους προσπαθούν να διατηρήσουν ισορροπημένες διατροφικές συνήθειες χωρίς ακραίους περιορισμούς.
Ευέλικτα και εύκολα στην καθημερινή χρήση
Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα των καρυδιών είναι η ευκολία τους. Δεν χρειάζονται μαγείρεμα ή προετοιμασία και μπορούν να προστεθούν σχεδόν παντού:
σε γιαούρτι ή βρώμη
σε σαλάτες
σε λαχανικά ή ζυμαρικά
ως απλό σνακ μέσα στη μέρα
Ταιριάζουν τόσο σε γλυκές όσο και σε αλμυρές γεύσεις, γεγονός που τα κάνει εξαιρετικά πρακτικά.
Πόσο συχνά και σε τι ποσότητα;
Παρότι είναι ιδιαίτερα θρεπτικά, τα καρύδια είναι και θερμιδικά πυκνά. Η ιδανική προσέγγιση είναι η μέτρια, τακτική κατανάλωση. Μια μικρή χούφτα την ημέρα ή λίγες φορές την εβδομάδα είναι αρκετή για να απολαύσετε τα οφέλη τους, χωρίς υπερβολές.
Το ουσιαστικό συμπέρασμα
Τα καρύδια αποδεικνύουν ότι η υγιεινή διατροφή δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκη. Ένα απλό, φυσικό τρόφιμο μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη όταν καταναλώνεται με συνέπεια και μέτρο.
Θρεπτικά, χορταστικά και ευέλικτα, τα καρύδια αξίζουν πραγματικά μια θέση στην καθημερινή διατροφή, ως μέρος μιας συνολικά ισορροπημένης και συνειδητής προσέγγισης στην υγεία.
Τελικά τι αποκαλύπτουν οι γιατροί
Οι γιατροί αποκαλύπτουν ότι η κατανάλωση καρυδιού προκαλεί σημαντική ενίσχυση της καρδιαγγειακής υγείας, χάρη στα φυτικά ωμέγα-3 λιπαρά οξέα που περιέχει, τα οποία συμβάλλουν στη ρύθμιση της χοληστερόλης και στη σωστή λειτουργία των αγγείων. Παράλληλα, βοηθά στη σταθεροποίηση της ενέργειας και της συγκέντρωσης, καθώς ο συνδυασμός υγιεινών λιπαρών, αντιοξειδωτικών και μετάλλων υποστηρίζει τον εγκέφαλο και μειώνει τις απότομες αυξομειώσεις σακχάρου που προκαλούν άλλα σνακ.
Όπως τονίζουν, όταν καταναλώνεται με μέτρο και στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής, το καρύδι δεν είναι απλώς ένας ξηρός καρπός, αλλά ένας φυσικός σύμμαχος της μακροχρόνιας υγείας.
Ο Δημήτρης Σειρηνάκης, που το όνομά του αποτελεί την «υπογραφή» πολλών ελληνικών σκληρών ερωτικών ταινιών, εκ των οποίων και αυτή που έκανε πριν από χρόνια η Τζούλια Αλεξανδράτου, έριξε «βόμβα» για την άλλοτε μούσα του.
Είναι η ταινία της Τζούλιας Αλεξανδράτου μια από τις αγαπημένες σου;
«ΗΤζούλιαμας έκανε γνωστούς σε όλη την Ελλάδα και της το αναγνωρίζω. Όμως δεν ήταν ταινία. Ήταν sex tape. Για αυτό και δεν μπορείς να κρίνεις την Τζούλια στο σεξ. Άκουσα πολλούς να λένε «η Τζούλια ήταν απαράδεκτη». Ήταν η πρώτη της φορά και ήταν πολύ καλή».
Κατέστρεψε την καριέρα της αυτό το sex tape;
«Όχι φυσικά. Είδες τη καριέρα της Paris Hilton, ή της Kim Kardashian, που έκαναν το ίδιο, να καταστρέφεται; Δεν φταίει το sex tape αν καταστράφηκε η καριέρα της Τζούλιας, παρά μόνο οι επιλογές της».
Της έδωσες όντως ένα εκατομμύριο ευρώ για να γυρίσει το sex tape;
«Όχι βέβαια. Δεν θα σου πω πόσα πήρε. Τα ξέρει όλα η εφορία».
Δημήτρης Σειρηνάκης: «Καμία δεν παίζει σε τσόντα μόνο για τα λeφτά»
Το ραντεβού είναι κλεισμένο για το πρωινό της περασμένης Τετάρτης. Ο καιρός δεν συναινεί, σαν καθωσπρεπισμός που βροντάει κι αστράφτει, πάνω στην προσπάθειά μου να φτάσω χωρίς καθυστέρηση στην αυστηρά προκαθορισμένη μας συνάντηση. «Μην αργήσεις, έχω προγραμματίσει ένα ταξίδι και είναι αδύνατον να καθυστερήσω», μου είχε πει στο τηλέφωνο.
Πατάω γκάζι, δρόμος ολισθηρός, ακατάλληλη στροφή, απότομο φρενάρισμα, τετακέ σκέψεων, αυτοκίνητο εκτός πορείας, ένας οδηγός ουρλιάζει: «Πού πας, μωρή τρελή;». «Στον Σειρηνάκη», του απαντώ. «Εχεις γύρισμα;» συνεχίζει. «Οχι εγώ, εκείνος», του φωνάζω. Δεν του λέω ψέματα, η αλήθεια άλλωστε είναι πάντοτε ζήτημα οπτικής.
Παρκάρω όπως-όπως το μικροσκοπικό μου αυτοκίνητο παρέα με την πελώρια φαντασία μου. Τα ενδιάμεσα, άλλωστε, δεν τα γούσταρα ποτέ. Εχω τρία λεπτά ακόμη στη διάθεσή μου. Δεν του χτυπάω το κουδούνι. Θέλω να εκμεταλλευτώ τον χρόνο ρίχνοντας πάνω του το βλέμμα της εικασίας. Το πρόσωπό του δεν το έχω δει ποτέ, μπορώ όμως να το σχηματίσω βάσει επαγγέλματος: παραγωγός και σκηνοθέτης ερωτικών ταινιών. Ο μοναδικός στην Ελλάδα. Βαριά φωνή, μάτσο στυλ, ντύσιμο σινιέ, χρυσό ρολόι στο χέρι, καδένα στον λαιμό, γραφείο στολισμένο με γυμνή σάρκα, μυρωδιά οινοπνεύματος, καπνός από πούρο, εικόνα θολή που παλεύει να ξεκαθαρίσει το τοπίο σαν τους υαλοκαθαριστήρες που χτυπάνε ακόμη ρυθμικά στο παρμπρίζ. Κλείνω τη μηχανή, κλειδώνω την πόρτα, μία άλλη ξεκλειδώνει, πίσω της ο Δημήτρης Σειρηνάκης, μπροστά μου η διάψευση. Στον λαιμό και τον αριστερό καρπό δεν λάμπει ίχνος χρυσού, δεν πίνει, δεν καπνίζει, δεν μιλάει βαριά, το γυμνό ίσα που ξεχωρίζει μέσα σ’ έναν χώρο όπου πρωταγωνιστούν ένας πελώριος πύθωνας, ο Διογένης, ένας κροκόδειλος, ο Οίστρος, και η «Πολιτεία» του Πλάτωνα.
Καθόμαστε αντικριστά, η φιγούρα του οικεία από τα χρόνια της εφηβείας στο Παλαιό Φάληρο, στα «ανοδικά» σκαλοπάτια της Παναγίτσας ή σε εκείνα τα «κατηφορικά» που οδηγούσαν στο μοναδικό video club της περιοχής. «Τα καλύτερά μας χρόνια», λέει γελώντας, «σε ποιο σχολείο πήγαινες;». Δεν πηγαίναμε στο ίδιο, το δικό μου το κυνηγούσε για χαβαλέ ανεβασμένος με τους φίλους του πάνω σε μηχανάκια. Διασταυρώνουμε δρόμους και παρέες, οι μνήμες πέφτουν σε αδιέξοδο, κι όμως «δίπλα στο σπίτι σου μεγάλωσα», παρατηρεί σερβίροντας espresso, έναν για τον καθέναν μας. Το ταξίδι στο παρελθόν έχει μόλις ξεκινήσει: «Οταν ήμουν ενός έτους δεν περπατούσα απλώς, κλωτσούσα μια μπάλα. Στα δύο μου έκανα ποδήλατο. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, είχαν έρθει επισκέπτες στο σπίτι, έπεσα, το χέρι μου κόλλησε πάνω σε ένα αναμμένο τσιγάρο κι εγώ δεν έβγαλα άχνα», αφηγείται την ώρα που του λέω πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. «Κι όμως, θυμάμαι», συνεχίζει, «ήμουν ένα ιδιαίτερα παρατηρητικό και σκληρό παιδί. Ενας ξανθός διάβολος που δεν άφηνε κανέναν να τον παίρνει αγκαλιά, να τον κανακεύει και να τον φιλάει. “Μη μ’ αγκαλιάζεις, ρε μαμά! Είμαι άντρας! Δεν είμαι μωρό!” έλεγα στη μάνα μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Παράπονο έχει ακόμη για τις αγκαλιές που της στέρησα. Μεγαλώνοντας όλοι κατάλαβαν ότι είχαν να κάνουν με ένα παιδί με τάσεις αρχηγικές. Δεν υπήρχε περίπτωση να παίξω κάποιο επιτραπέζιο και να μην κερδίσω. Επαιζα μανιωδώς Monopoly, λάτρευα να παίρνω ρίσκα, να βρίσκομαι στην κόψη του ξυραφιού, κι ύστερα να αντεπιτίθεμαι και να τα παίρνω όλα πίσω». Αναρωτιέμαι αν ήταν έτσι και στη μετέπειτα ζωή του. Κουνάει το κεφάλι καταφατικά και συνεχίζει: «Ετσι ήμουν. Ολα οριακά τα πήγα. Οι άνθρωποι μέχρι τα πέντε πλάθονται. Μετά είναι κόπια εκείνου του εαυτού…».
Ψάχνω τις «ρίζες» του, τους ανθρώπους που τον μεγάλωσαν, τις συμβουλές που του έδωσαν, τα «όχι» που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του και τα «ναι» που καθόρισαν τις αντισυμβατικές επιλογές του. Ο παππούς του διευθυντής στην Εθνική Τράπεζα και λάτρης της γιόγκα, ο πατέρας του τραπεζικός υπάλληλος. Ο άλλος παππούς μεγαλοκτηματίας, η μητέρα του απόγονος μιας από τις καλύτερες οικογένειες των Αθηνών. Οταν η οικονομική καταστροφή τούς χτύπησε την πόρτα, στον Δημήτρη δεν είχαν να δώσουν τίποτα παραπάνω πέρα από αγάπη. «Θυμάμαι το ψυγείο άδειο, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες όταν έχεις γύρω σου ανθρώπους που νοιάζονται για σένα. Οταν η οικογένεια είναι δεμένη σαν γροθιά, το στομάχι αντέχει για πολύ», λέει. «Η μάνα μου ήταν πάντα άγρυπνος φρουρός κι εκείνο που την ένοιαζε ήταν να γίνω καθαρός άνθρωπος. Τη θυμάμαι να λέει: “Στη ζωή σου να κάνεις ό,τι θες. Ποτέ να μην ντραπείς για οτιδήποτε αποφασίσεις να κάνεις. Αν όμως κοροϊδέψεις άνθρωπο, εγώ η ίδια θα σε βάλω στη φυλακή. Αν πάλι σου κάνει κάποιος κακό, θα τον σκοτώσω και βάλτε με φυλακή για να διαβάζω τα βιβλία που τόσο αγαπώ”. Στο σπίτι λοιπόν κυριαρχούσαν τα βιβλία, μπορεί να μην ήμουν καλός μαθητής, αλλά η Ιλιάδα, η Οδύσσεια και οι σπουδαίοι φιλόσοφοι βρίσκονταν στο καθημερινό μου πρόγραμμα. Κάναμε ατέλειωτες συζητήσεις κι από μικρός πίστευα πως ένας άντρας για να ’ναι ευτυχισμένος στη ζωή του πρέπει να ’χει αρετές. Ναι, εγώ έχω. Είμαι ειλικρινής, δεν θα σου πω ποτέ ψέματα. Εχω απαγορευτικές γραμμές, δεν μπορεί να υπάρξει ισορροπημένος άνθρωπος χωρίς αυτές. Και είμαι απόλυτος στις θέσεις και τις αξίες μου. Ακόμη και οι μαλακίες που έκανα ως πιτσιρικάς είχαν μια κόκκινη γραμμή. Θεωρώ ξεφτίλα τα ναρκωτικά, δεν πίνω, δεν καπνίζω, δεν έκανα ποτέ κακό στον εαυτό μου ή στους άλλους. Μεγάλωσα ζόρικα, αλλά η παιδεία που πήρα από το σπίτι μου με έκανε καλό πολεμιστή».
Ετών 23, απόλυτος κυρίαρχος του ποpνό
Στα χρόνια της εφηβείας ο Δημήτρης έχει έναν μεγάλο έρωτα κι ακόμη έναν μεγαλύτερο στόχο: ο πρώτος ακούει στο όνομα «πυγμαχία», ο δεύτερος, να γίνει κάποτε παραγωγός ερωτικών ταινιών. Τον πρώτο ο κοινωνικός περίγυρος μπορεί να τον κατανοήσει, ενίοτε και να τον επικροτήσει, πόσο μάλλον όταν οι διακρίσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Τον δεύτερο του επισημαίνω ότι είναι σχεδόν αδύνατον να τον χωνέψει σε μια χώρα «παραγεμισμένη» με συντηρητισμό. Συμφωνεί, επισημαίνοντας ωστόσο ότι το περιβάλλον μέσα στο οποίο έζησε δεν ήταν εκείνο των πολλών άλλων: «Ο Τζον Λένον είχε πει μια ατάκα που μου έλεγαν και οι δικοί μου: “Οταν μεγαλώσεις δεν θέλω να γίνεις επιτυχημένος, αλλά ευτυχισμένος”. Τους άκουσα και έγινα. Ηθελα να κάνω ό,τι γουστάρω και ποτέ δεν κοίταξα πόσο χρήμα θα βγάλω. Σιχαίνομαι το βύσμα και την αναξιοκρατία, στον στρατό μπορούσα να πάω όπου γούσταρα, κι επέλεξα τις Ειδικές Δυνάμεις. Προτιμούσα να είμαι οκτώ μήνες στα βουνά παρά πίσω από ένα γραφείο. Οχι γιατί μου αρέσει ο πόλεμος, τον σιχαίνομαι, αλλά επειδή αγαπώ την περιπέτεια. Μέσα λοιπόν σε αυτή τη χώρα της αναξιοκρατίας και της γραφειοκρατίας επέλεξα να αναμετρηθώ με τις όποιες δυσκολίες και να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα».
Η αναμέτρηση με τις δυσκολίες ξεκινά λίγο μετά τον στρατό. Οι σπουδές του πάνω στη Διοίκηση Επιχειρήσεων του εξασφαλίζουν εργασία σε κάποια πολυεθνική, το πόστο του ωστόσο στο Τμήμα Πωλήσεων δεν θα τον κρατήσει για πολύ: «Ξέρασα όταν είδα πώς παίζεται το νταραβέρι κι ένα πρωί σηκώθηκα κι έφυγα. Την ίδια μέρα πήρα δανεικά από φίλους, έβαλα και κάποιες δικές μου οικονομίες και ταξίδεψα για το εξωτερικό με σκοπό να βρω τους πιο δυνατούς παραγωγούς στο ερωτικό κομμάτι. Ηξερα ότι η βιντεοκασέτα πέθαινε και ότι η αγορά θα γύριζε σε DVD. Συνάντησα πρώτα στη Γαλλία τον Μαρκ Ντορσέλ κι ύστερα τον Hustler, κολοσσούς στις ερωτικές ταινίες, και τους είπα: “Είμαι ο Δημήτρης Σειρηνάκης και θέλω να πάρω την αντιπροσωπία των ταινιών σας στην Ελλάδα. Πήρα και τις δύο αντιπροσωπίες. Σκεφτόμουν ότι η Γαλλική Επανάσταση λόγω πορνογραφίας ξεκίνησε… Οταν έβγαλαν φυλλάδιο με τους άρχοντες να πηδάνε τον λαό, ξεσηκώθηκαν όλοι. Είχα κάνει κι εγώ την επανάστασή μου. Μέσα σε οκτώ μήνες, η αγορά στην Ελλάδα του DVD γύρισε, όπως το είχα προβλέψει, και στα 23 μου ήταν όλη δική μου. Μετά από αυτό πήρα τα πάντα στο ερωτικό κομμάτι», λέει και συνεχίζει: «Λίγα χρόνια αργότερα, όταν είδα ότι πεθαίνει και το DVD και πως το μέλλον θα είναι Pay TV, Internet και video demand, αποφάσισα να κάνω τις δικές μου παραγωγές. Σε όποια επιχειρηματική κίνηση κάνω βλέπω το ντόμινο που θα ακολουθήσει μετά από πέντε κινήσεις. Δεν ξέρω αν είναι χάρισμα. Ετσι πάντως γεννήθηκα». Κάπως έτσι, το 2000, ιδρύει τη Sirina Entertainment, την πρώτη ελληνική εταιρεία ερωτικών ταινιών με διεθνή απήχηση, ενώ το 2007 προχωρά στην παραγωγή και τη σκηνοθεσία ερωτικών ταινιών με Ελληνίδες πρωταγωνίστριες… Η πρώτη ταινία του είχε τίτλο «Μια παρθένα στα μπουζούκια» και πρωταγωνίστρια «μια Ελληνίδα που γνώρισα σε κάποια παρέα». Τον ίδιο δρόμο θα ακολουθήσουν 200 ακόμη Ελληνίδες.
«Ποιος είσαι εσύ, ρε Σειρηνάκη, που δεν θα πήγαινες με την Τζούλια;»
Οση ώρα μιλάει τον παρατηρώ προσεκτικά. Οχι τόσο αυτό που είναι, αλλά αυτά που λέει. Κάτι σαν κράμα παιδικής αφέλειας και σερνικής ντομπροσύνης. «Αυτό το συγκεκριμένο δεν σ’ το λέω για να το γράψεις. Θα μείνει μεταξύ μας», επαναλαμβάνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα – άραγε τόσο καλά «διαβάζει» τις γυναίκες, τόσο σωστά «ζυγίζει» το βάρος της εχεμύθειάς τους; Μάλλον ναι. Σίγουρα ναι. Η κουβέντα φτάνει στο έτος 2010 και στο όνομα Τζούλια Αλεξανδράτου. Αποφασίζω να ανοίξω το πολυσυζητημένο αυτό κεφάλαιο όχι με ερώτηση, αλλά με ένα περιστατικό που μου είχε διηγηθεί κάποτε μια φίλη: παραμονές γυρισμάτων του επίμαχου DVD με πρωταγωνίστρια την Τζούλια, ο Δημήτρης Σειρηνάκης βρίσκεται μαζί της σε κάποιο καφέ των βορείων προαστίων. Σε κάποια στιγμή, η ξανθιά καλλονή τού λέει: «Οποιον άντρα έχω γνωρίσει μου την έχει πέσει. Εσύ τι ζόρι τραβάς;», για να λάβει την απάντηση: «Είσαι η πιο ωραία γυναίκα στην Ευρώπη, αλλά σε σεξουαλικό επίπεδο δεν είσαι του γούστου μου». Η Τζούλια σηκώνεται απότομα και φωνάζει στο κατάμεστο από κόσμο μαγαζί: «Ποιος είσαι εσύ, ρε Σειρηνάκη, που δεν θα πήγαινες με την Τζούλια;»… «Με ρωτάς;» λέει γελώντας. «Σε ρωτάω», του απαντώ. «Αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι ποτέ δεν πούλησα τον εαυτό μου για κανένα ποσό, για καμία γυναίκα και για καμία επιτυχία. Για να κάνω κάτι πρέπει να το γουστάρω πολύ». Η έμμεση απάντηση χτυπάει στο άμεσο ερώτημα «Πώς ξεκίνησαν όλα;». «Από ένα πιάτο φακές», μου απαντά και συνεχίζει: «Θυμάμαι, ήταν μεσημέρι κι έτρωγα φακές σε κάποια θεία μου. Η θεία έβλεπε τηλεόραση και μονολογούσε για την κατάντια της TV όταν γύρισα και της είπα: “Θεία, αν είμαι αρσενικός, θα κάνω μία μπίζνα που θα βγάλω μέσα σε μία μέρα εκατομμύρια και θα βάλω το πορνό στο σπίτι όλων των Ελλήνων. Αν πείσω την Τζούλια Αλεξανδράτου να παίξει σε ταινία μου, θα έχω πείσει κι εσένα να δεις τσόντα μου”. Λίγο μετά μίλησα με την Τζούλια, δεν άργησε να πει το “ναι”, το πορνό μπήκε μαζικά στα σπίτια των Ελλήνων, όσα ακολούθησαν στη συνέχεια είναι ανάξια λόγου. Η Τζούλια έλεγε τα δικά της, εγώ έχω να πω ότι ήμουν στα πάντα νομιμότατος και κύριος πέρα από κάθε φαντασία». Σχεδόν παράλληλα γυρίζει με την «άψογη στη συνεργασία» Μαριάννα Ντούβλη το «Sex in the City of Athens», οι πωλήσεις χτυπάνε κόκκινο, ο Δημήτρης Σειρηνάκης είναι πλέον ο βασιλιάς του εγχώριου πορνό. Σήμερα, πέρα από την εταιρεία παραγωγής, έχει στην κατοχή του το συνδρομητικό site, sirina.tv, καθώς και το πρώτο ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι SIRINA TV, το οποίο περιλαμβάνεται στο πακέτο «Adult Pack» του ΟΤΕ TV, ενώ στις αρχές Ιανουαρίου του 2020 θα διεκδικήσει από τη θέση του φαβορί μία βράβευση στα Oscar Porno: «Πώς νιώθω; Σαν να κατεβαίνω σε Formula 1, εγώ με τρακτέρ, οι άλλοι με Ferrari, και να βγαίνω πρώτος. Για να κάνεις αυτή τη δουλειά στην Ελλάδα πρέπει να έχεις πολλά guts».
«Καμία δεν παίζει σε τσόντα μόνο για τα λeφτά»
Δεύτερος espresso πριν από το πέρασμα σε πιο «ακατάλληλες» ερωτήσεις. Ποιες μπορούν να πέσουν στο κρεβάτι του πορνό; Τι είναι αυτό που διαγράφει τις αναστολές με τρία ΧΧΧ; Υπάρχουν κόκκινες γραμμές; Πώς προτείνεις σε μια γυναίκα να παίξει σε τσόντα; Χαμόγελο, μια γουλιά καφέ, ένας καταρράκτης λέξεων ικανός να ξεπλύνει κάθε απορία: «Καταρχάς, ποτέ δεν πρότεινα σε γυναίκα να παίξει σε ταινία μου. Oλα μέχρι σήμερα έγιναν διά της μαιευτικής μεθόδου του Σωκράτη, υπό την έννοια ότι δεν γέννησα εγώ την ιδέα, αλλά έβγαλα από την εκάστοτε γυναίκα την αλήθεια της. Και η αλήθεια της ήταν ότι κατά βάθος γούσταρε να γυρίσει πορνό. Χωρίς να θέλω να περιαυτολογήσω, αν καθίσω σε ένα τραπέζι με πέντε γυναίκες, μπορώ να σου πω τα πάντα για την καθεμία: ποια έχει οργασμό, ποια κερατώνει τον άντρα της, ποια έχει ξεχάσει το σεξ, ποια θα τα έκανε όλα γι’ αυτό, ποια θα έπαιζε σε τσόντα και ποια όχι. Υπήρχε κοπέλα που πέρασε να πιούμε έναν καφέ και λίγο μετά γύρισε ταινία με τρεις άντρες. Υπάρχουν γυναίκες που αν τους έλεγα να μπουν σε προσφυγικό καταυλισμό και να πάνε με όλους θα το έκαναν. Υπάρχει μάνα που μου ζήτησε να το κάνει η κόρη της με 50 στη σειρά για να… ξεχωρίσει από τον συρφετό. Καμία δεν παίζει σε τσόντα μόνο για τα λεφτά, και αυτά είναι παραμύθια. Οσες παίζουν, το γουστάρουν, παρότι είναι ένα πολύ σκληρό επάγγελμα. Από κει και πέρα υπάρχουν κάποια όρια», λέει και συνεχίζει: «Εχει έρθει να με βρει για να παίξει σε ταινία μου άντρας τόσο επώνυμος που αν δεχόμουν θα έβγαζα ένα εκατομμύριο σε μία μέρα. Αυτόν τον έδιωξα γιατί κατάλαβα ότι ήθελε να το κάνει για να κοντράρει τον πατέρα του. Επίσης, δεν εκμεταλλεύομαι ποτέ την ανάγκη του άλλου, γι’ αυτό και έχω διώξει, δίνοντάς της χρήματα, γυναίκα που σε κατάσταση υστερίας ήρθε και μου είπε πως θέλει να κάνει πορνό για να ταΐσει το παιδί της. Οταν δω άνθρωπο σε απόγνωση ή σε εξάρτηση, τον διώχνω την ίδια κιόλας στιγμή. Με ρωτάς αν θα έπαιζα σε ταινία πορνό. Η απάντηση είναι “όχι” γιατί δεν μου ταιριάζει, όπως ακριβώς δεν θα μου ταίριαζε να ήμουν δικηγόρος ή γιατρός».
Περηφάνια και προκατάληψη
Στροφή από το σεξ στις σχέσεις. Οικογενειακές και φιλικές. Και ύστερα, πάλι στην ευθεία μιας κουβέντας που δεν θέλω να τελειώσει, ίσως επειδή η οργιώδης φαντασία μου απέναντι στο πρόσωπό του δεν είχε καμία σχέση με την οριοθετημένη πραγματικότητά του: «Πώς νιώθει για μένα η οικογένειά μου; Περήφανη. Δεν κορόιδεψα, δεν έκλεψα, δεν εξευτέλισα, δεν πρόδωσα. Στο σημείο αυτό θέλω να σε ρωτήσω κάτι: πώς είναι δυνατόν να θεωρούμε φυσιολογική την εικόνα ενός σκοτωμένου παιδιού από τη Συρία ή το Ιράκ ή μία σκηνή θρίλερ όπου ο ένας τρώει την καρδιά του άλλου και την ίδια στιγμή να χαρακτηρίζουμε αφύσικο, ντροπιαστικό και κατακριτέο μία γκόμενα που γλείφει το βυζί μιας άλλης; Δεν υποστηρίζω ότι το πορνό πρέπει να είναι παντού χύμα, αλλά δεν ανέχομαι την υποκρισία και την αρρωστημένη προκατάληψη», λέει και συνεχίζει: «Για ποια πράγματα νιώθω περήφανος; Για το ότι στη δουλειά αυτή, που κατά καιρούς έπεσαν να με φάνε, υπάρχουν άνθρωποι που πίνουν νερό στο όνομά μου. Κάποια στιγμή στο παρελθόν χρειάστηκα πολλά λεφτά και τα ζήτησα από ανταγωνιστή μου. Οταν έφερα δικηγόρο για να υπογράψουμε τα συμβόλαια, γύρισε και είπε: “Τι κάνεις ρε; Δεν θέλω συμβόλαια, αφού μιλάω με τον Σειρηνάκη, ο λόγος του είναι συμβόλαιο”. Σε αυτόν τον άνθρωπο δεν έδωσα ό,τι πήρα, αλλά για οκτώ ολόκληρους μήνες τού έδινα τα μισά απ’ όσα έβγαζα και, πίστεψέ με, ήταν πολλά. Οταν ο άλλος σου φέρνει στην έρημο ένα ποτήρι νερό δεν θα του το ξεπληρώσεις με ένα ποτήρι νερό, αλλά με ό,τι έχεις και δεν έχεις, γιατί αυτός σε κράτησε ζωντανό. Νιώθω περήφανος γιατί στη ζωή μου έκανα ό,τι μου καύλωσε, έτσι να τη γράψεις τη λέξη, κι αν αύριο το πρωί γκρεμιστεί το σπίτι μου δεν θα κάτσω να κλαφτώ, αλλά θα πω: “Κοίτα, ρε μπαγάσα, τι ωραίο οικόπεδο που έχεις. Πάμε να χτίσουμε ένα καλύτερο σπίτι”. Τέλος, είμαι περήφανος γιατί θεωρώ πως είμαι ένας καλός πατέρας για τα δυο μου αγόρια. Από μικρό παιδί ήξερα ότι θα κάνω γιους και σχεδίαζα όσα θα λέμε και όσα θα κάνουμε παρέα. Από τις ωραιότερες στιγμές της ζωής μου ήταν ένα καλοκαίρι στα Σφακιά: εγώ ανεβασμένος με τον μεγάλο σ’ ένα τζιπ. Ξάφνου άρχισε να βρέχει. Φορέσαμε κάτι σακούλες σκουπιδιών για να μη βρεχόμαστε και μέχρι να βραδιάσει μιλούσαμε για τον Αχιλλέα και τον Πάτροκλο… Αυτό είναι ευτυχία».
Όσοι λατρεύουμε τις ελληνικές ταινίες, τον πρωτοείδαμε δίπλα στην Τζένη Καρέζη (Ένας μεγάλος έρωτας, η σκηνή που πέφτει από το γιαπί και μένει ανάπηρος με τις πατερίτσες, στοίχειωνε τις παιδικές αναμνήσεις) και την Έλλη Λαμπέτη (Το τελευταίο ψέμα), πάντα κομψό, γοητευτικό και πλούσιο.
Αργότερα τον ανακαλύψαμε και σε άλλες ταινίες, κωμωδίες (Όχι κύριε Τζόνσον), δραματικές (Χαμένη ευτυχία) αλλά και πιο καλλιτεχνικές (Ο επισκέπτης, Ο ζεστός μήνας Αύγουστος) μέχρι την τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση ως Ελευθέριο Βενιζέλο στην ομώνυμη βιογραφία του Παντελή Βούλγαρη.
Όμως ο Μηνάς Χρηστίδης, αφού διακρίθηκε ως ηθοποιός στο θέατρο και τον κινηματογράφο, κατάφερε να καταξιωθεί και ως κριτικός, στο χώρο που πριν είχε πιστά υπηρετήσει. Οι κριτικές του έμειναν θρυλικές, χωρίς να στάζουν όλες μέλι. Το 1975 δημιούργησε, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στήλη τηλεοπτικής κριτικής στην εφημερίδα ‘Καθημερινή’ και από τότε αφιερώθηκε στη δημοσιογραφία συνεργαζόμενος με εφημερίδες και περιοδικά και η στήλη του “Γροθιά στο στομάχι” στο “Εθνος” να τον καθιερώνει ως έναν από τους πιο γνωστούς κριτικούς θεάτρου. Αργότερα, θα αφήσει εποχή με τη στήλη του στον “Ταχυδρόμο”
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα και τέλειωσε τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1954, στον ρόλο του γιατρού Γκιμπς στην “Μικρή μας πόλη”του Θόρντον Γουάιλντερ. Το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο έγινε το 1958 στο “Τελευταίο ψέμα” του Μιχάλη Κακογιάννη.
Με την Έλλη Λαμπέτη στο Τελευταίο Ψέμα
Συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα και μετά τη μεταπολίτευση αφοσιώθηκε με στέρεη γνώση και αδιάλειπτη δημιουργικότητα στον αγώνα υπέρ του πολιτισμού, στηρίζοντας το καλό θέατρο επί πολλές δεκαετίες. Μαζί με τον θεατρικό συγγραφέα Γεράσιμο Σταύρου και την μετέπειτα σύζυγό του, ηθοποιό και συγγραφέα, Ντόρα Γιαννακοπούλου (με την οποία απέκτησαν τον συγγραφέα Λένο Χρηστίδη), οργάνωσαν μεγάλη περιοδεία ενάντια στη χούντα στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Ντόρα Γιαννακοπούλου
Η σύζυγός του, τραγουδίστρια και συγγραφέας Ντόρα Γιαννακοπούλου, στην επίσημη πρεμιέρα της παράστασης Πρόβα Νυφικού, βασισμένη στο βιβλίο της. «Νονός» της τεράστιας συγγραφικής επιτυχίας της «Πρόβα νυφικού» ήταν ο ίδιος ο Μηνάς Χρηστίδης
Φωτογραφίες από το φιλμ Ένας Μεγάλος Έρωτας:
Ο επισκέπτης
Χαμένη ευτυχία
Επαγγελματίες ρεμάλια
Ελευθέριος Βενιζέλος
Ο ζεστός μήνας Αύγουστος
O Μηνάς Χρηστίδης σε ηλικία 90 ετών, έχοντας ζήσει μια ολοκληρωμένη ζωή, πέρασε στην αιωνιότητα. Ο Νίκος Μαυρουδής (από το Ένας μεγάλος έρωτας), ο κύριος Φωκάς (από το Ζεστό μήνα Αύγουστο, φωτο επάνω) και ο Νίκος Δρίτσας (από το Τελευταίο Ψέμα) συνάντησε την Χλόη για να τον ακούσει να της λέει ξανά, ξημερώματα απέναντι από τον Παρθενώνα: Κοίταξε εκείνα τα χρώματα… είναι σαν ψεύτικα… δεν γεμίζουν τη ψυχή σου με μια απέραντη γλύκα;…
Μια απλή αλλά έξυπνη οπτική πρόκληση έχει γίνει viral: Ανάμεσα σε δεκάδες πανομοιότυπα αυτοκίνητα, υπάρχει ένα και μόνο λεωφορείο. Σύμφωνα με το κείμενο της εικόνας, μόνο οι διάνοιες μπορούν να το εντοπίσουν.
Αυτό το είδος γρίφου δεν είναι απλώς διασκεδαστικό – είναι και μια μικρή άσκηση παρατηρητικότητας που «γυμνάζει» τον εγκέφαλο. Μπορεί να φαίνεται εύκολο στην αρχή, αλλά η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι το κλειδί.
Βρήκες το λεωφορείο;
Αν όχι, μην ανησυχείς – η απάντηση βρίσκεται στη 12η σειρά από πάνω και στην 5η στήλη από δεξιά. Μικρές διαφορές στο σχήμα και το μέγεθος κάνουν τη διαφορά. Δοκίμασε να μοιραστείς την εικόνα με φίλους και δες αν θα το βρουν πιο γρήγορα από εσένα!
