Σήμερα Τρίτη, 28 Ιουλίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη της Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, του Αγίου Παύλου του Ξηροποταμινού και της Κυριακής Ε’ Ματθαίου.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Χρυσοβαλάντω, Χρυσοβαλάντου, Χρυσοβαλαντία, Βαλάντα, Βαλάντω, Χρυσοβαλάντης, Βαλάντης, Βαλάντος, Χρυσοβαλάντος.
• Ειρήνη, Ρένα, Ρήνα, Ρηνιώ, Ρηνούλα, Ειρήνα, Ειρήνγκω, Ρένια, Ειρηναία, Ειρηναίος, Ρένος.
• Ακάκιος, Κάχι, Κάκι, Ακακία.
• Αυξέντιος, Αυξέντης, Αυξεντία, Αυξεντούλα.
• Δρόσος, Δροσίδα, Δροσούλα, Δροσία, Δρόσω, Δροσοσταλία, Δροσοσταλίδα, Δροσίς.
• Τίμων, Τίμος, Τιμόνα, Τιμόνη, Τίμα.

Η Οσία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου

Η Οσία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μορφές του ορθόδοξου μοναχισμού. Έζησε τον 9ο αιώνα, στα χρόνια της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, της γυναίκας που έμεινε στην ιστορία για την αναστήλωση των ιερών εικόνων και τον οριστικό τερματισμό της Εικονομαχίας.

Η μνήμη της τιμάται κάθε χρόνο στις 28 Ιουλίου, ενώ χιλιάδες πιστοί την επικαλούνται ως προστάτιδα της οικογένειας, των άτεκνων ζευγαριών και όσων αναζητούν τη βοήθειά της μέσα από την προσευχή.

Η Οσία καταγόταν από την Καππαδοκία και ξεχώριζε από νεαρή ηλικία όχι μόνο για τη βαθιά της πίστη, αλλά και για την ομορφιά, την ευγένεια και την εξαιρετική της μόρφωση. Η φήμη της είχε φτάσει μέχρι την Κωνσταντινούπολη, με αποτέλεσμα ένας επιφανής αξιωματούχος του αυτοκρατορικού παλατιού να ζητήσει το χέρι της σε γάμο. Καθώς ταξίδευε προς τη Βασιλεύουσα, πέρασε από τη Μονή του Χρυσοβαλάντου. Εκεί γνώρισε από κοντά τη ζωή των μοναχών και ένιωσε τόσο έντονα το κάλεσμα του Θεού, ώστε αποφάσισε να εγκαταλείψει οριστικά την προοπτική ενός λαμπρού γάμου και κάθε κοσμική φιλοδοξία.

Επέστρεψε στην πατρίδα της, μοίρασε μεγάλο μέρος της περιουσίας της στους φτωχούς και τους αναξιοπαθούντες και αφιέρωσε ό,τι απέμεινε στη Μονή. Στη συνέχεια εκάρη μοναχή και αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στην προσευχή, τη νηστεία, την ταπείνωση και την άσκηση. Η πνευματική της πρόοδος ήταν τόσο μεγάλη, ώστε έγινε παράδειγμα για όλες τις αδελφές της μονής.

Μετά τον θάνατο της ηγουμένης, οι μοναχές επέλεξαν την Ειρήνη για διάδοχό της. Παρά τη βαθιά της ταπείνωση και την αρχική της άρνηση, αποδέχθηκε το διακόνημα και υπηρέτησε τη μονή με αγάπη, σοφία και αυταπάρνηση. Κατά την παράδοση της Εκκλησίας, ο Θεός την αξίωσε με το προφητικό και θαυματουργικό χάρισμα. Πολλοί άνθρωποι προσέτρεχαν κοντά της ζητώντας τις προσευχές της και, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, θεραπεύονταν από ασθένειες ή απαλλάσσονταν από πνευματικές δοκιμασίες.

Λίγο πριν από την κοίμησή της, η Οσία προείδε το τέλος της επίγειας ζωής της. Προετοίμασε τις μοναχές, τις ευλόγησε και τις προέτρεψε να παραμείνουν σταθερές στην πίστη και την αγάπη προς τον Θεό. Στη συνέχεια παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα της, γεμάτη χαρά και ελπίδα για τη συνάντησή της με τον Χριστό.

Δείτε το βίντεο:

Η τιμή προς την Οσία Ειρήνη παραμένει ιδιαίτερα ζωντανή μέχρι σήμερα. Πολλοί πιστοί επισκέπτονται τους ναούς που είναι αφιερωμένοι στη χάρη της, ενώ ιδιαίτερη ευλάβεια υπάρχει στα ευλογημένα μήλα της Αγίας, τα οποία, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, προσφέρονται με προσευχή σε ζευγάρια που επιθυμούν να αποκτήσουν παιδί. Οι μαρτυρίες για θαυμαστές επεμβάσεις και βοήθεια της Οσίας συνεχίζουν να ενισχύουν την πίστη και την ελπίδα χιλιάδων ανθρώπων.

Σήμερα Κυριακή, 2 Μαρτίου σύμφωνα με το εορτολόγιο η εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίας Ευθαλίας της Μάρτυρος και Αγίου Τρωαδίου.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Ευθαλία, Θάλια, Θάλεια, Ευθαλίτσα, Ευθαλιώ, Θαλίτσα, Θαλιώ
• Τρωάδιος, Τρωάδης, Τρωάδος, Τρωάς, Τρωάδα, Τρωαδία, Τρωάδη, Τρωαδίτσα

Η Αγία Ευθαλία

Η Αγία Εύθαλία ζούσε στη Σικελία και είχε μητέρα αιμορροούσα, που ονομαζόταν και αυτή Ευθαλία.

Κάποτε λοιπόν η μητέρα της, είδε στο όνειρο της τους Άγιους Μάρτυρες Αλφειό, Φιλάδελφο και Κυπρίνο, που τη μνήμη τους γιορτάζουμε στις 10 Μαΐου, οι όποιοι της είπαν ότι αν πιστέψει στον Χριστό και βαπτισθεί, θα γιατρευτεί και θα σωθεί.

Όταν ξύπνησε η μητέρα Ευθαλία πείστηκε στα λόγια των Αγίων Μαρτύρων. Έτσι, μαζί με τη θυγατέρα της Ευθαλία, πίστεψαν στον Χριστό και βαπτίσθηκαν.

Υπήρχε όμως και ο γιος της Σερμιλιανός, ο όποιος κόντεψε να την πνίξει, μόλις έμαθε ότι η μητέρα του έγινε χριστιανή. Γλύτωσε το βέβαιο θάνατο, με τη βοήθεια κάποιας υπηρέτριας και έφυγε. Η δε θυγατέρα της, η Αγία Ευθαλία, έκανε δριμύτατη παρατήρηση στον αδελφό της, που θέλησε να σκοτώσει τη μητέρα τους. Αυτός τότε, αφού την έδειρε δυνατά, έπειτα την παρέδωσε σ’ έναν δούλο του να τη βιάσει. Προσευχομένη τότε η Αγία τύφλωσε τον δούλο. Ο δε αδελφός της μόλις είδε το γεγονός, σαν άλλος Κάϊν, αποκεφάλισε την αδελφή του και έτσι η μακαριά πήρε το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου.

Σήμερα Κυριακή, 22 Μαρτίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Αγίας Δροσίδας και των πέντε Παρθένων.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Δρόσος,
• Δροσίδα,
• Δροσούλα,
• Δροσία,
• Δρόσω,
• Δροσοσταλία,
• Δροσοσταλίδα,
• Δροσίς*.

Αγία Δροσίδα και των συν αυτή πέντε Παρθένων

Η Αγία Δροσίδα, ήταν κόρη του αυτοκράτορα Τραϊανού (98-117), ο οποίος βασάνιζε και θανάτωνε πολλούς χριστιανούς, των οποίων τα λείψανα άφηνε άταφα. Όμως πέντε «κανονικές», δηλαδή πέντε παρθένες, έβγαιναν κρυφά τη νύκτα και ενταφίαζαν τα λείψανα των χριστιανών στο ασκητήριό τους.

Στο έργο αυτό βοηθούσε και η Δροσίδα, η οποία είχε παραδειγματιστεί από τη ζωή και τη προσφορά των μοναχών. Ο μνηστήρας της όμως, παρακολούθησε την Δροσίδα και τη συνέλαβε την ώρα του ενταφιασμού. Όταν η αγία και οι πέντε μοναχές παρουσιάστηκαν στον Τραϊανό, ο αυτοκράτορας ταραγμένος διέταξε να θανατώσουν αμέσως τις πέντε μοναχές και να φυλάττουν με προσοχή την κόρη του.

Η αγία κατόρθωσε κάποιο βράδυ να διαφύγει από τα ανάκτορα και βρήκε καταφύγιο στο σπίτι κάποιων χριστιανών. Εκεί έπειτα από οκτώ ημέρες και ενώ προσευχόταν, εκοιμήθη ειρηνικά.

Κυριακή, 22 Μαρτίου: Δ΄ Κυριακή των Νηστειών

Η Δ΄ Κυριακή των Νηστειών είναι αφιερωμένη στον Ιωάννης της Κλίμακος, έναν από τους σημαντικότερους ασκητές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η ημέρα αυτή κατέχει ξεχωριστή θέση μέσα στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, καθώς μας καλεί να εμβαθύνουμε στον πνευματικό αγώνα και να συνεχίσουμε με πίστη την πορεία μας προς το Πάσχα.

Ο Άγιος Ιωάννης έζησε τον 6ο–7ο αιώνα και ήταν μοναχός στο Όρος Σινά, όπου αργότερα έγινε και ηγούμενος της Μονής. Είναι γνωστός κυρίως για το σπουδαίο έργο του «Κλίμακα», ένα βιβλίο που αποτελεί μέχρι σήμερα βασικό οδηγό πνευματικής ζωής για την Εκκλησία.

Η «Κλίμακα» περιγράφει την πορεία του ανθρώπου προς τον Θεό μέσα από 30 «σκαλοπάτια» αρετών. Κάθε σκαλοπάτι αντιπροσωπεύει έναν αγώνα, μια προσπάθεια να ξεπεραστούν τα πάθη και να καλλιεργηθούν οι αρετές. Το έργο αυτό δείχνει ότι η πνευματική ζωή δεν είναι κάτι εύκολο ή στιγμιαίο, αλλά μια συνεχής διαδικασία εξέλιξης.

Η Εκκλησία τοποθετεί τη Δ΄ Κυριακή των Νηστειών στο μέσο της Σαρακοστής για να υπενθυμίσει ότι η πορεία προς τον Θεό απαιτεί υπομονή, επιμονή και σταθερότητα. Όπως ανεβαίνει κανείς μια σκάλα σιγά-σιγά, έτσι και η πνευματική πρόοδος γίνεται βήμα-βήμα, χωρίς βιασύνη αλλά με συνέπεια.

Το μήνυμα της ημέρας είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό: να μην απογοητευόμαστε από τις δυσκολίες, αλλά να συνεχίζουμε τον αγώνα μας με πίστη και ελπίδα. Κάθε μικρό βήμα προς το καλό έχει αξία και μας φέρνει πιο κοντά στον Θεό.

Σήμερα, Τετάρτη 15 Ιουλίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο, τιμάται η μνήμη της Αγίας Ιουλίτης, του Αγίου Κηρύκου και του Αγίου Βλαδιμήρου, βασιλέως της Ρωσίας.

Γιορτάζουν τα ονόματα:

• Ιουλίτα, Ιουλίτη, Ιουλίττα, Ιουλίττη, Γιουλίτα, Γιουλίτη
• Κήρυκος
• Βλαδίμηρος
• Βλαντίμηρος

Άγιοι Κήρυκος και Ιουλίτα η μητέρα του

Η Αγία Ιουλίτα, έζησε κατά την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Καταγόταν από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας. Επειδή όμως τότε κυριαρχούσε ο διωγμός κατά των χριστιανών, πήρε το γιο της τον Κήρυκο και πήγε στην Σελεύκεια και στην συνέχεια στην Ταρσό.

Στην Ταρσό συνελήφθη από τον ηγεμόνα Αλέξανδρο, ο οποίος την υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια μπροστά στο παιδί της.

Στην συνέχεια προσπάθησε να φέρει με το μέρος του τον μικρό. Το παιδάκι όμως δεν δεχόταν και μάλιστα αφού επικαλέστηκε το όνομα του Χριστού, έδωσε μία δυνατή κλωτσιά στην κοιλιά του ηγεμόνα.

Αυτός εξοργίστηκε τόσο πού το πέταξε από τα σκαλιά σπάζοντας το κρανίο του μικρού Κήρυκου. Μ’ αυτόν τον τρόπο έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου ο μικρός Κήρυκος. Η δε μητέρα του μετά από λίγο, αφού υπεβλήθη σε πολλά και φρικτά βασανιστήρια, παρέδωσε το πνεύμα της στον Χριστό.

Δείτε το βίντεο:

Ο Άγιος Βλαδίμηρος

Ο Άγιος Βλαδίμηρος ο Ισαπόστολος βασιλιάς των Ρώσων ήταν γιος του ηγεμόνα του Κιέβου Σβιατοσλάβ. Γεννήθηκε το έτος 958 μ.Χ. Η μητέρα του ονομαζόταν Μαλούσα και ήταν πρώτα υπηρέτρια της μητέρας του συζύγου της, δηλαδή της Αγίας βασίλισσας Όλγας, που ήταν η πρώτη που έγινε χριστιανή στη Ρωσία και οδήγησε πολλούς στην ευσέβεια.

Όταν ο Βλαδίμηρος κατέλαβε τον θρόνο του Κιέβου, στην αρχή ήταν ειδωλολάτρης και έτσι ενεργούσε. Πήρε πολλές συζύγους και απόκτησε 12 γιους και 11 θυγατέρες. Κατόπιν όμως, με τις θερμές προσευχές της αγίας γιαγιάς του και τη θεία φώτιση – πολλά σημεία λέγονται για την προσέλευση του στον χριστιανισμό – πίστεψε στον Χριστό και βαπτίστηκε στο Κίεβο. Παντρεύτηκε την αδελφή του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Βασιλείου Β’ του Βουλγαροκτόνου, Άννα και γκρέμισε όλα τα είδωλα που υπήρχαν στη χώρα. Βάπτισε τους περισσότερους Ρώσους χριστιανούς και έκτισε δύο ωραίες εκκλησίες στο Κίεβο. Η ζωή του άλλαξε ριζικά και έγινε αληθινός Χριστιανός και βοήθησε πάρα πολύ για την εξάπλωση του Χριστιανισμού. Απεβίωσε ειρηνικά στις 15 Ιουλίου του έτους 1015 μ.Χ.

Σήμερα Σάββατο 30 Μαΐου γιορτάζει η Αγία Εμμέλεια

Επίσης είναι η γιορτή του Οσίου Ισαακίου του ομολογητού και των Μαρτύρων Ναταλίου και Χριστίνης.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Εμμέλεια,
• Εμμελεία*.

*Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα.

Αγία Εμμέλεια

Μητέρα του δέκα τέκνων, ανάμεσά τους ο Άγιος Βασίλειος, ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης, ο Άγιος Πέτρος Σεβαστείας, η Οσία Μακρίνα και ο Όσιος Ναυκράτιος. Η Εκκλησία την ανακήρυξε Αγία και τιμά τη μνήμη της κάθε χρόνο την 1η Ιανουαρίου και στις 30 Μαΐου. Τις ημέρες αυτές γιορτάζουν όσες φέρουν το όνομα Εμμέλεια.

Η Οσία Εμμελεία καταγόταν από ευσεβή οικογένεια της Καισαρείας της Καππαδοκίας. Ο πατέρας αυτής αναδείχθηκε σε Μάρτυρα κατά τους τελευταίους διωγμούς. Ο βίος της Αγίας είναι η αγαθή ρίζα από την οποία βλάστησαν γλυκύτατοι καρποί, τα παιδιά της, τα οποία ανεδείχθησαν εξέχοντα μέλη της κοινωνίας και τα περισσότερα Άγιοι της Εκκλησίας, όπως ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος Νύσσης, ο Πέτρος Σεβαστείας, η μοναχή Μακρίνα και ο μοναχός Ναυκράτιος. Από αγία ρίζα προήλθαν αγιασμένοι βλαστοί, δηλαδή από αγίους γονείς προήλθαν ευλογημένα και άγια τέκνα.

Η Οσία Εμμελεία δοκίμασε στη ζωή της, όπως συμβαίνει συνήθως με τους εκλεκτούς, πολλές θλίψεις. Ο θάνατος των γονέων της, πριν ακόμα νυμφευθεί, ο θάνατος του συζύγου της, μόλις γεννήθηκε ο υιός τους Πέτρος και ο πρόωρος θάνατος του υιού της Ναυκρατίου, αλλά και το να αναθρέψει μόνη της με παιδεία και νουθεσία Κυρίου, από ένα σημείο και μετά, τα τέκνα της, ήταν μερικές από αυτές. Τις αντιμετώπισε όμως με υποδειγματική πίστη, ανδρεία και υπομονή. Δίδασκε τα παιδιά της κυρίως με το παράδειγμά της. Τους έδωσε, μαζί με το δικό της γάλα, το ανόθευτο γάλα της πίστεως και τους δίδαξε το μυστήριο της Εκκλησίας.

Τελείωσε τη ζωή της ως μοναχή με ηγουμένη τη θυγατέρα της Οσία Μακρίνα.

Σήμερα Τρίτη, 23 Ιουνίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη της Αγίας Αγριππίνης μάρτυρος, του Αγίου Αριστοκλέους πρεσβυτέρου του Ταμασού και της Αγίας Λολλίας μάρτυρος.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

Σήμερα Τρίτη, 22 Ιουλίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη της Αγίας Μαρκέλλης Παρθενομάρτυρος Χιοπολίτιδος, της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής της Μυροφόρου και του Οσίου Μενελάου.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Μαρκέλλα, Μαρκέλα, Μαρκελλή, Μαρκελή,
• Μαγδαληνή, Μάγδα, Μαγδούλα,
• Μαγδαλένα, Μαγδαλένια, Μαγδαλή, Μαγδάλω,
• Μαριλένα, Μαριαλένα, ΜαρίαΕλένη,
• Μενέλαος.

Η Αγία Μαρκέλλα η Παρθενομάρτυς η Χιοπολίτιδα

Ανάμεσα στους πολυάριθμους Αγίους, που κοσμούν το τοπικό αγιολόγιο και τη μακρόχρονη εκκλησιαστική ιστορία του μυροβόλου νησιού της Χίου είναι και η Αγία παρθενομάρτυς Μαρκέλλα, που αποτελεί το ευλαβικό καύχημα των απανταχού της Γης Χίων και τον πολύτιμο πνευματικό θησαυρό για χιλιάδες προσκυνητές, που συρρέουν στον τόπο του μαρτυρίου της για να αποδώσουν τον οφειλόμενο σεβασμό στο μεγαλείο και τον ηρωισμό της, αλλά και για να ζητήσουν τη θαυματουργική της χάρη για την επίλυση σωματικών και ψυχικών ασθενειών.

Η Αγία Μαρκέλλα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βολισσό, στο ιστορικό αυτό κεφαλοχώρι της βορειοδυτικής Χίου. Για τον χρόνο της γέννησης, της ζωής και του μαρτυρίου της Αγίας υπάρχει σύγχυση και ασάφεια μεταξύ των βιογράφων. Σύμφωνα με τον βιογράφο της, Όσιο Νικηφόρο τον Χίο (1 Μαΐου), η Αγία Μαρκέλλα έζησε και ήκμασε περί το 1500 μ.Χ. Ο πατέρας της ήταν ειδωλολάτρης και η χριστιανή μητέρα της απεβίωσε σε νεαρά ηλικία. Η Μαρκέλλα διακρίθηκε από νωρίς για τη βαθιά της πίστη και αγάπη στον Χριστό, την καλοσύνη και αγνότητά της, τη σεμνότητα και την ευγένεια της ψυχής της. Προικισμένη με θεϊκή σοφία και αμέτρητα ψυχικά χαρίσματα επικοινωνούσε αδιάκοπα με τον Θεό. Αυτόν τον «επίγειο άγγελο» φθόνησε ο εωσφόρος και θέλησε να την πολεμήσει με κάθε μέσο.

Έτσι ο ειδωλολάτρης και σκληρόκαρδος πατέρας της άρχισε να επιθυμεί ερωτικά την ίδια του την κόρη και να νιώθει προς αυτή μία αστείρευτη σαρκική επιθυμία. Όταν η Μαρκέλλα διαπίστωσε τον αναίσχυντο χαρακτήρα του σαρκολάτρη πατέρα της, εγκατέλειψε το πατρικό σπίτι και αναζήτησε καταφύγιο στα βουνά της περιοχής. Τότε ο πατέρας της κινούμενος από τις κτηνώδεις ορέξεις του και με απερίγραπτη μανία άρχισε να ψάχνει να βρει τη νεαρή και όμορφη Μαρκέλλα. Τότε η δύστυχη και έντρομη κόρη προσπάθησε να προστατευθεί και να σώσει την τιμιότητά της.

Μία μεγάλη βάτος αποτέλεσε το ασφαλές καταφύγιο της Αγίας. Ένας βοσκός όμως αντιλήφθηκε τη Μαρκέλλα και υπέδειξε τη βάτο στον μανιακό πατέρα της. Τότε ο πατέρας έβαλε φωτιά στη βάτο για να την αναγκάσει να βγει έξω από αυτή. Η Μαρκέλλα κατάφερε και βρήκε διέξοδο και έτσι γλίτωσε από τα χέρια του σαρκολάτρη πατέρα της. Στη συνέχεια άρχισε να τρέχει πάνω στις πέτρες και τα βράχια, αλλά ο πατέρας της βλέποντας τη δυσκολία να την φτάσει, αποφάσισε να τη σημαδέψει με το τόξο του και έτσι εκτόξευσε προς αυτή ένα βέλος. Η Αγία πληγώθηκε και το αγνό της αίμα πότισε τα βράχια. Παρόλα αυτά δεν έχασε την ψυχική της δύναμη και συνέχισε να τρέχει. Οι σωματικές της δυνάμεις άρχισαν όμως να την εγκαταλείπουν και κάποια στιγμή έπεσε κάτω ταλαιπωρημένη και πληγωμένη.

Η βαθιά και ακλόνητη πίστη της την βοήθησε να βρει τη σωτήρια λύση. Με τα μάτια στραμμένα στον Ουράνιο Νυμφίο προσευχήθηκε και Του ζήτησε να σχίσει τον βράχο και να την κρύψει μέσα. Η παράκληση της Αγίας έγινε πραγματικότητα και έτσι ο βράχος σχίστηκε και δέχτηκε το σώμα της ενάρετης Μαρκέλλας μέχρι το στήθος. Ο σαρκολάτρης πατέρας φτάνοντας στον τόπο και βλέποντας το παράδοξο αυτό θαύμα, οργίστηκε ακόμη περισσότερο και έκοψε με ένα μαχαίρι τους μαστούς της και τους πέταξε στο βουνό. Στη συνέχεια αποκεφάλισε την κόρη του και πέταξε την κεφαλή της στη θάλασσα. Σύμφωνα με την παράδοση μία ασυνήθιστη λάμψη άρχισε να εκπέμπεται από την κεφαλή της Αγίας, που στέφθηκε με τον ουράνιο και άφθαρτο στέφανο της άθλησης και της θεϊκής δόξας.

Ο σχισμένος βράχος, που δέχτηκε το μαρτυρικό σώμα της Αγίας, αποτελεί μέχρι σήμερα για τους προσκυνητές σημείο ευλαβικής αναφοράς και πηγή ιαμάτων, αφού όσοι προσεύχονται με πίστη, παρατηρούν τον ερυθρό χρωματισμό των βράχων και το νερό να ατμίζει. Αναρίθμητα είναι τα θαύματα, που με τη χάρη του Θεού, έχει επιτελέσει η Αγία Μαρκέλλα από την εποχή του μαρτυρίου της έως τις ημέρες μας, ενώ μάρτυρες θαυμαστών σημείων έγιναν λαμπρές πνευματικές φυσιογνωμίες της Εκκλησίας μας, όπως Άγιος Μακάριος ο Νοταράς Επίσκοπος Κορίνθου (17 Απριλίου), ο Άγιος Νεκτάριος Επίσκοπος Πενταπόλεως (9 Νοεμβρίου) και ο βιογράφος και συντάκτης της Ακολουθίας της Αγίας, Όσιος Νικηφόρος ο Χίος 1 Μαΐου), οι οποίοι συχνά προσέρχονταν στον τόπο του μαρτυρίου της Αγίας για να προσευχηθούν. Η μνήμη της Αγίας παρθενομάρτυρος Μαρκέλλας εορτάζεται κάθε χρόνο στις 22 Ιουλίου και λαμπρά πανήγυρις λαμβάνει χώρα στον φερώνυμο ιερό ναό της Αγίας, που βρίσκεται επί της αμμώδους παραλίας στον ομώνυμο όρμο της Βολισσού και αποτελεί παγχιακό, αλλά και πανελλήνιο προσκύνημα.

Η φιλοπατρία των απανταχού της Γης ευρισκομένων Χίων, αλλά και τα αναρίθμητα θαύματα της Αγίας οδήγησαν στην ανέγερση ιερών ναών επ’ ονόματι της πολυάθλου και ενδόξου παρθενομάρτυρος της Χίου. Έτσι η συνοικία του Βοτανικού στην Αθήνα κοσμείται με ενοριακό ναό της Αγίας Μαρκέλλας, ενώ τα τελευταία χρόνια ανεγέρθηκε περικαλλές παρεκκλήσιο στο όνομα της Αγίας και στην περιοχή της Κάτω Κηφισιάς. Γραφικά παρεκκλήσια επ’ ονόματί της έχουν καταγραφεί στις Σπέτσες, την Άνδρο, τη Μήλο, τη Σαντορίνη και τη Σάμο.

Δείτε το βίντεο:

Αγία Μαρία η Μαγδαληνή

Η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή, καταγόταν από τα Μάγδαλα, πόλη που βρίσκεται δυτικά της θάλασσας της Γαλιλαίας. Όταν πληροφορήθηκε για τον Χριστό, πήγε κοντά του και απαλλάχθηκε από τα επτά δαιμόνια που την ενοχλούσαν και στην συνέχεια έγινε μαθήτρια του.

Αυτή, μάλιστα, κατά την Ανάσταση του Κυρίου ήλθε πρώτη στον τάφο Του με αρώματα, και άγγελοι ντυμένοι στα λευκά ανήγγειλαν σ’ αυτή την Ανάσταση Του. Η Μαρία, μετά την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος, εξακολούθησε να διακονεί στην πρώτη χριστιανική Εκκλησία στην Ιερουσαλήμ. Έπειτα πήγε στην Έφεσο, κοντά στον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο, οπού και πέθανε.

Τάφηκε στην είσοδο της σπηλιάς, όπου αργότερα εκοιμήθησαν οι επτά παίδες εν Εφέσω.

Σήμερα Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου,  σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Αγίας Δόμνης μάρτυρος, Αγίων Θεοφίλου διακόνου και Μυγδονίου.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Δόμνα,
• Θεόφιλος, Θεοφίλη, θεοφιλία, Θεοφιλίτσα, Φιλιώ, Φιλίτσα, Φίλια*,
• Μυγδόνιος, Μυγδόνης, Μυγδονία, Μιγδονία.

Αγία Δόμνα

Η Αγία Δόμνα ήταν Ιέρεια των ειδώλων επί Μαξιμιανού στη Νικομήδεια και συγκεκριμένα στο ναό του Δωδεκάθεου. Οι επιστολές του Αποστόλου Παύλου, άνοιξαν τα πνευματικά της μάτια και βαπτίστηκε χριστιανή, μαζί με τον υπηρέτη της Ινδή, από τον επίσκοπο Νικομήδειας Κύριλλο.

Από τότε έκανε συνειδητή χριστιανική ζωή, μοιράζοντας στους φτωχούς ότι είχε από την περιουσία της, αλλά και ό,τι έπαιρνε από το παλάτι. Κάποτε όμως, το έμαθε αυτό ο αρχιυπηρέτης του παλατιού και όταν ήταν να τιμωρήσει τη Δόμνα, αυτή έκανε την τρελή και στάλθηκε στον επίσκοπο για θεραπεία.

Έπειτα για να μη συλληφθεί, ντύθηκε ανδρικά και έθαβε τα λείψανα των μαρτύρων. Όταν όμως επέστρεψε ο Μαξιμιανός στη Νικομήδεια, ζήτησε τη Δόμνα και όταν έμαθε ότι έγινε χριστιανή, διέταξε να τη συλλάβουν. Επειδή όμως δεν την βρήκε, διέταξε τον γενικό φόνο των χριστιανών, μεταξύ των οποίων αναγνωρίστηκε και η Δόμνα και έτσι την αποκεφάλισαν. (Η μνήμη της επαναλαμβάνεται στις 3 Δεκεμβρίου).

Σήμερα, Τρίτη, 21 Ιανουαρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Μαξίμου Ομολογητού, Αγίας Αγνής, Αγίου Ευγενίου εκ Τραπεζούντας, Αγίου Νεοφύτου του Μάρτυρος, Αγίου Πατρόκλου.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Αγνή, Αγνούλα,
• Ευγένιος, Ευγένης*,
• Μάξιμος, Μάξιμη, Μάξιμα*,
• Νεόφυτος, Νεοφυτία, Νεοφύτη,
• Πάτροκλος, Πατρόκλειος, Πατροκλέας,
• Πατροκλής, Πατρόκλεια, Πατροκλά,
• Πάτρα, Πατρούλα.

Η Αγία Αγνή

Η Αγία Παιδομάρτυς και Παρθενομάρτυς Αγνή. Η πρόβολος της αγνότητος και προστάτιδα των νέων.

Η Αγία παιδομάρτυς Αγνή γεννήθηκε στην πανίσχυρη πόλη της Ρώμης από ευγενικής καταγωγής γονείς που διακρίνονταν για την πίστη τους στον Θεό και την ευσέβειά τους. Είχε μια ακόμη αδελφή, την Emerenziana, η οποία μαρτύρησε για την αγάπη του Χριστού και εκείνη.

Το όνομά της προέρχεται από την λατινική λέξη agnus-i που σημαίνει αμνός, αρνί γι’αυτό και από τα πρωτοχριστιανικά χρόνια παρουσιάζεται στην τέχνη (ζωγραφική, αγιογραφία, ψηφιδωτό, γλυπτά) να κρατά στα χέρια της ένα αρνάκι ή να στέκεται δίπλα στα πόδια της και να την κοιτά στα μάτια.

Τα χρόνια εκείνα βασιλιάς της ξακουστής αυτοκρατορίας ήταν ο Διοκλητιανός. Οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών συνεχίζονταν με ένταση και ιδιαίτερη αγριότητα. Η Αγνή από νήπιο εκκλησιαζόταν και άκουγε με προσοχή τον λόγο του Θεού και μεγάλωνε με την προσδοκία της συνάντησης με τον Νυμφίο της Χριστό και της απόκτησης των ουρανίων αγαθών.

Ήταν πλέον 12 ετών και με την αθωότητα και την ορμή της ηλικίας της προσέφερε υπηρεσία στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία. Φυλάσσοντας τον εαυτό της αγνό και καθαρό, αμόλυντο από παντός σωματικού και ψυχικού ρύπου και όντας προσηλωμένη στην Θεία Λατρεία, δίδασκε τον Ευαγγελικό λόγο σε διάφορες γυναίκες που έσπευδαν να την συναντήσουν. Τις παρότρυνε να πιστέψουν στον αληθινό εν Τριάδι Θεό και να βαπτιστούν μιλώντας τους για το μεγαλείο της χριστιανικής ζωής και πείθοντάς τες να ακολουθήσουν τον αγνό και σώφρονα βίο.

Κατ’εκείνο τον καιρό την ζήτησε για γυναίκα του ένας ευγενής Ρωμαίος ειδωλολάτρης. Εκείνη βέβαια αρνήθηκε, ομολογώντας την πίστη της στον Χριστό και την πρόθεσή της να παραμείνει αγνή. Η άρνησή της αυτή μαζί με την ομολογία της και την εν γένει ιεραποστολική της δραστηριότητα την οδήγησαν ενώπιον του επάρχου της Ρώμης.

Τα ταξίματα και οι απειλές του δεν κατόρθωσαν να της αλλάξουν την γνώμη της γι’αυτό και ο έπαρχος έδωσε εντολή να την ντύσουν με έναν απλό χιτώνα και αφού την διαπομπεύσουν, να την κλείσουν σε πορνείο. Η Αγία προσευχόμενη εισήλθε στον τόπο του βασανισμού της όπου βίωσε ένα μεγάλο θαύμα: Όλοι όσοι την πλησίαζαν για να αμαρτήσουν πάνω στο παρθενικό της σώμα, εμποδίζονταν από ουράνια δύναμη. Κοβόταν η ορμή τους, τα μέλη τους ξηραίνονταν και στέκονταν ακίνητοι σαν νεκροί.

Ένας νέος, περισσότερο ακόλαστος από τους άλλους, βάρβαρος στο ήθος και άγριος στον χαρακτήρα, επιτέθηκε ασυγκράτητος στην νεαρή παρθένο όπως το λιοντάρι επιτίθεται στο νεαρό ζαρκάδι για να το κατασπαράξει. Η Θεία Δίκη όμως παρενέβη άμεσα και έπεσε νεκρός σαν να είχε χτυπηθεί από κεραυνό.

Μπροστά σε αυτό το απρόσμενο συμβάν, ένας νέος διακήρυξε ότι η πίστη των Χριστιανών είναι η μόνη αληθινή, η μεγαλύτερη πίστη. Την διακήρυξη και ομολογία αυτή έκανε τότε ομαδικά και όλο το εκεί συγκεντρωμένο πλήθος.

Από το περιστατικό αυτό ο μόνος που έμεινε ασυγκίνητος ήταν ο έπαρχος ο οποίος έσπευσε στο πορνείο για να ζητήσει τις εξηγήσεις της Αγίας για τον θάνατο του νέου. Έτσι η Αγία με ταπεινότητα και χωρίς να χάσει το θάρρος της του απάντησε ότι πριν την εγκλείσουν στο πορνείο, Άγγελος Κυρίου με την μορφή λευχειμονούντος νέου την συνόδευε σύμφωνα με το δαβιτικό λόγιο : «τοις Αγγέλοις αυτού εντελείται περί σου, του διαφυλάξαι σε εν πάσαις ταις οδοίς σου…» (Ψαλμ. 90,11). Εκείνος ο Άγγελος ενεργούσε την βούληση της Θείας Δίκης, ακινητοποιώντας τους αναίσχυντους άνδρες και θανατώνοντας τον τολμηρότερο εξ αυτών. Τότε η Αγία άδραξε την ευκαιρία για άλλη μια φορά να δηλώσει την πίστη της στον Ιησού Χριστό και την αφοσίωσή της σε Εκείνον και την Εκκλησία Του.

Ο έπαρχος με δυσπιστία άκουγε τα λόγια της και ζητούσε σημάδι για να πιστέψει. Η Αγία με τα χέρια σηκωμένα στον ουρανό προσευχήθηκε και ζήτησε από το Θεό να δείξει τα μεγαλεία Του στο πλήθος για να πιστέψουν και να σώσουν την ψυχή τους. Ευθύς αμέσως ο νεκρός αναστήθηκε. Το πλήθος και μαζί τους ο έπαρχος δόξασαν τον αληθινό Θεό και μακάρισαν την πίστη της νεαρής κοπέλας.

Εκεί όμως βρίσκονταν και κάποιοι ασεβείς και φανατικοί ειδωλολάτρες που ζήτησαν από τον έπαρχο να την θανατώσει άμεσα, αποδίδοντας το θαύμα σε μαγική ενέργεια.

Η καταδίκη της ορίστηκε να είναι ο δια πυράς θάνατος. Εκείνη χωρίς να χάσει το κουράγιο της, αφού σημείωσε επάνω της τον τύπο του Τιμίου Σταυρού, εισήλθε στην φωτιά παραδίδοντας τον εαυτό της στις φλόγες, εκμετρώντας τις τελευταίες επί γης στιγμές της προσευχομένη και ψάλλουσα.

Το μαρτύριο τελέσθηκε σε χώρο βέβηλο από τις αμαρτίες και τα εγκλήματα, την σημερινή Piazza Navona. Σημειωτέον ότι η Piazza Navona βρίσκεται στη θέση του παλαιού ιπποδρόμου του Δομετιανού, ο οποίος ήταν γνωστός με το όνομα Circus Agonalis (=κύκλος ή κρίκος της αγωνίας). Η δε Βασιλική της Αγίας που βρίσκεται εκεί ονομάζεται Santa Agnese in Agone (=η Αγία Αγνή εν αγωνία) και είναι θεμελιωμένη πάνω στον τόπο εγκλεισμού και μαρτυρίου της Αγίας, δηλαδή το χαμαιτυπείο το οποίο σήμερα αποτελεί την Κρύπτη του Ναού. Χαρακτηριστικό είναι ότι στα σταυροθόλια της κρύπτης αυτής εικονίζονται όλες οι σκηνές του βίου και των μαρτυρίων της Αγίας σε τέχνη της Ρωμανικής περιόδου. Στον ίδιο χώρο υπάρχει και μαρμάρινο ανάγλυφο το οποίο απεικονίζει την Αγία σε παιδική ηλικία οδηγούμενη γuμνή στο χαμαιτυπείο και καλυπτόμενη με τα χέρια και τα μαλλιά της.

Μετά το σβήσιμο της φωτιάς οι χριστιανοί περισυνέλλεξαν τα λείψανά της και τα ενταφίασαν με τιμές σε τόπο όπου αργότερα ανηγέρθη η προς τιμήν της ιστορική μικρή Βασιλική από τον Μέγα Κωνσταντίνο πρό του έτους 349. Τα λείψανά της αποτελούν μέχρι σήμερα πηγή αγιασμού και θείας ενισχύσεως των απανταχού της γης Χριστιανών.

Σύμφωνα με το επίγραμμα του πάπα Δαμάσου, κάηκε γuμνή. Οι δε Αμβρόσιος και Προυδέντιος θεωρούν ότι εσφάγη σαν αμνός και αποκεφαλίστηκε. Σε κάποιον ύμνο που αποδίδεται στον Αμβρόσιο φέρεται ότι στραγγαλίστηκε. Πάντως οι περισσότεροι που ακολουθούν τη ρωμαϊκή διήγηση του βίου της θεωρούν ότι εφόσον οι φλόγες δεν την έβλαψαν, εσφάγη σαν αμνός.

Ο Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής

Ο Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 580 μ.Χ. από πλούσιους και ευγενείς γονείς. Πραγματοποίησε λαμπρές θεολογικές, φιλολογικές και φιλοσοφικές σπουδές. Για τα πνευματικά αλλά και τα διοικητικά του χαρίσματα προσλαμβάνεται ως αρχιγραμματέας του αυτοκράτορα Ηρακλείου. Παραιτήθηκε όμως γρήγορα για να υπερασπισθεί τις αλήθειες της πίστεώς του από την αίρεση των Μονοθελητών. Γίνεται μοναχός και αρχίζει ένα σκληρό και ανελέητο αγώνα κατά των αιρετικών. Στον αγώνα του αυτό συναντά πολλά εμπόδια, κυρίως από τον αυτοκράτορα Κώνστα, ο οποίος ήταν υπέρμαχος των Μονοθελητών και έφθασε στο σημείο να συγκαλέσει ψευδο-σύνοδο, η οποία καταδίκασε και αναθεμάτισε τον όσιο και τέλος τον παρέδωσε στον έπαρχο της πόλης για να τιμωρηθεί. Μαστιγώνεται και τέλος του κόβουν τη γλώσσα και το δεξί του χέρι. Το ακρωτηριασμένο του σώμα άντεξε με θαυματουργικό τρόπο τρία χρόνια στην υπηρεσία της υγείας της ψυχής και ήταν η πιο εύγλωττη μαρτυρία της πίστεως και της αφοσιώσεώς του στο Θεό. Μετά από ολιγοήμερη ασθένεια αφήνει τη μακάριά του ψυχή στον τόπο της εξορίας του (Λαζική του Πόντου, στο φρούριο Σχίμαρις) το 662 μ.Χ. Το τίμιο λείψανό του ενταφιάσθηκε στη μονή του Αγίου Αρσενίου, στη χώρα των Λαζών. Από τον τάφο του έβγαινε φως κάθε νύχτα και φώτιζε την περιοχή, γεγονός που πιστοποιούσε την αγιότητά του.

Σημείωση: Η Ανακομιδή και μετάθεση του Λειψάνου του Οσίου Μάξιμου του Ομολογητή εορτάζεται στις 13 Αυγούστου, ενώ η μνήμη του επαναλαμβάνεται στις 20 Σεπτεμβρίου.

O Άγιος Ευγένιος

Κατά τους διωγμούς του Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.) και Μαξιμιανού (285-305 μ.Χ.), οι Άγιοι Ευγένιος, Ουαλεριανός, Κάνδιδος και Ακύλας, προσπάθησαν να προφυλαχθούν στα όρη. Συνελήφθησαν όμως και διατάχθηκαν ν’ αρνηθούν το Χριστό. Εκείνοι απάντησαν γενναία, ότι δεν Τον αρνούνται, και τότε τους εξόρισαν στο φρούριο της Πιτυούντος των Λάζων. Η φυλακή δεν μπόρεσε να δαμάσει το φρόνημα τους. Τους έφεραν λοιπόν και πάλι στην Τραπεζούντα, όπου με υποσχέσεις και απειλές, προσπάθησαν να τους σύρουν στην ειδωλολατρεία. Η αποτυχία, όμως, εξόργισε τον έπαρχο Λυσία και διέταξε να τους βασανίσουν σκληρά. Πρώτα τους γύμνωσαν, και άνδρες δυνατοί με μαστίγια από νεύρα βοδιών, καταξέσχισαν τις σάρκες τους. Έπειτα έμπηξαν σιδερένια νύχια στα σώματα τους και άνοιξαν βαθειές πληγές στα πλευρά τους. Κατόπιν με αναμμένες λαμπάδες, έκαψαν τις ματωμένες πληγές τους. Τελικά θανατώθηκαν (292 μ.Χ.) με αποκεφαλισμό, αφού έμειναν άσειστοι και νικηφόροι στην πίστη τους. (Στο τυπικό της Μονής Καρακάλου, αριθ. 25 φ. 123 σημειώνεται: «τη 24η Ιουνίου τελείται και η γέννησις του Αγίου και ενδόξου μεγαλομάρτυρας Ευγενίου»).

Σήμερα Τετάρτη, 13 Μαΐου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Αγίας Γλυκερίας μάρτυρος, Οσίου Σεργίου του ομολογητού.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Γλυκερία,
• Σέργιος, Σεργία,
• Σεργιανή, Σεργιούλα*.

Αγία Γλυκερία

Η Αγία Γλυκερία γεννήθηκε στην Τραϊανούπολη το 2ο μ.Χ. αιωνα όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αντωνίνος ο Ευσεβής (138 – 161 μ.Χ.). Ο πατέρας της ονομαζόταν Μακάριος και είχε διατελέσει ύπατος. Σε μικρή ηλικία, ασπάσθηκε το Χριστιανισμό και ανέπτυξε έντονη χριστιανική και κατηχητική δράση.

Όταν πληροφορήθηκε το γεγονός ο ηγεμόνας Σαββίνος, την κάλεσε να παρουσιασθεί μπροστά του. Με μεγάλη προθυμία η Αγία εμφανίσθηκε σ’ εκείνον, έχοντας σημειώσει στο μέτωπό της τον Τίμιο Σταυρό και δεν δίστασε να ομολογήσει με παρρησία και σθένος την πίστη της στο Σωτήρα και Λυτρωτή Ιησού Χριστό. Εκείνος έξαλλος την οδήγησε με τη βία στον ειδωλολατρικό ναό για να προσευχηθεί και να θυσιάσει στο είδωλα.

Εκεί η Γλυκερία αφού προσευχήθηκε θερμά, συνέτριψε το άγαλμα του Δία. Εξοργισμένοι οι ειδωλολάτρες, την έσυραν έξω και τη λιθοβόλησαν με μανία. Όμως ούτε μία πέτρα δεν άγγιξε την Αγία, με αποτέλεσμα πολλοί να πιστέψουν στον Χριστό.

Στη συνέχεια, αφού υπέστη διάφορα βασανιστήρια ρίχθηκε στη φυλακή, όπου κατήχησε και έφερε στη χριστιανική πίστη το δεσμοφύλακά της Λαοδίκιο, ο οποίος εν συνεχεία ομολόγησε με θάρρος την πίστη του και μαρτύρησε για το Χριστό.

Αμετάπειστος ο τύραννος, διέταξε να βασανίσουν εκ νέου τη Γλυκερία και έπειτα να τη ρίξουν στο άγρια θηρία. Όμως και εκείνα την σεβάστηκαν, αν και ένα εξ’ αυτών τη δάγκωσε με αποτέλεσμα η Αγία να παραδώσει σε ολίγες ημέρες το πνεύμα της στον αθλοθέτη Κύριο.

Δείτε το βίντεο:

Το ιερό λείψανό της παρέλαβε ο Επίσκοπος της Ηρακλείας Δομίτιος και το τοποθέτησε σε ευπρεπή τόπο κοντά στην πόλη. Μαρτυρώνται δε πολλά θαύματα, ιάσεων και θεραπείες δαιμονισμένων, τα οποία επιτελούσε η Αγία σε όσους με πίστη κατέφευγαν να προσκυνήσουν το Ιερό λείψανό της.