Σήμερα, Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο του 2026 τιμάται η μνήμη της Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας.

Σήμερα, σύμφωνα με το εορτολόγιο, γιορτάζουν οι:

• Φιλόθεος
• Φιλοθέη
• Φιλοθέα
• Φιλοθεούλα

Η Αγία Φιλοθέη: Tο πλουσιοκόριτσο που έγινε καλόγρια

Μοίρασε την περιουσία της και πέθανε από τα βασανιστήρια των Τούρκων.

Η Αγία Φιλοθέη είναι μαζί με τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, πολιούχος της Αθήνας και γιορτάζει στις 19 Φεβρουαρίου και στις 12 Οκτωβρίου.

Γεννήθηκε το 1522 στην Αθήνα και καταγόταν από την αρχοντική οικογένεια των Μπενιζέλων .Μάλιστα, το αρχοντικό της οικογένειας που σώζεται μέχρι σήμερα στην Πλάκα, είναι το πιο παλιό σπίτι της πόλης.

Το πλήρες κοσμικό όνομά της ήταν Παρασκευή Μπενιζέλου, αλλά τη φώναζαν χαϊδευτικά Ρηγούλα ή Ρεβούλα. Οι γονείς της φρόντισαν να λάβει τη καλύτερη δυνατή μόρφωση για τα δεδομένα της εποχής.

Το σπίτι που μεγάλωσε η Αγία Φιλοθέη θεωρείται το παλαιότερο στην Αθήνα. Αποτελεί το μοναδικό σωζόμενο δείγμα αρχοντικής κατοικίας των μεταβυζαντινών χρόνων. Η κύρια φάση του ανήκει στα τέλη του 17ου με αρχές του 18ου αιώνα και η παλαιότερη στον 16ο – 17ο αιώνα

Στα 14 της την ανάγκασαν να παντρευτεί με τον, κατά πολύ μεγαλύτερό της, άρχοντα των Αθηνών, Ανδρέα Χειλά, ο οποίος περιγράφεται ως τσιγκούνης, ζηλιάρης και με κακή συμπεριφορά απέναντι στη σύζυγό του.

Λέγεται ότι οι γονείς της , την πίεσαν να παντρευτεί παρά τη θέλησή της για να την γλιτώσουν από τους Τούρκους, που έπαιρναν τις παρθένες σκλάβες στα χαρέμια τους. Ο υποχρεωτικός γάμος της Ρεβούλας δεν κράτησε πολύ, αφού ο Χειλάς σύντομα πέθανε. Η 17χρονη πλέον χήρα ήταν πλούσια και μία από τις πιο περιζήτητες νύφες.

Ωστόσο, δεν ήθελε να ξαναπαντρευτεί όπως τη συμβούλευαν οι δικοί της, αλλά να αφιερωθεί σε αγαθοεργίες και φιλανθρωπίες.

Το πανέμορφο αρχοντικό των Μπενιζέλων, στο 96 της οδού Αδριανού στην Πλάκα. Σε αυτό το σπίτι του 16ου αιώνα γεννήθηκε και έζησε η Παρασκευή Μπενιζέλου, δηλαδή η Αγία Φιλοθέη

Όταν έφυγαν και οι γονείς της από τη ζωή, η Παρασκευή, μετά από ένα όραμα με τον Άγιο Ανδρέα, έχτισε ένα μοναστήρι με ένα εκκλησάκι στο όνομά του. Είναι το εκκλησάκι που σήμερα βρίσκεται δίπλα στο Μέγαρο της Αρχιεπισκοπής. Ταυτόχρονα με την ανέγερση της μονής, η Παρασκευή έγινε μοναχή με το όνομα Φιλοθέη.

Στο μοναστήρι την ακολούθησαν αρχικά, οι υπηρέτριες που είχε στο πατρικό της και πολύ σύντομα, περίπου 150 κοπέλες. Παράλληλα με τη δράση στο μοναστήρι, η Φιλοθέη έκανε συνεχώς φιλανθρωπίες, ενώ ίδρυσε σχολεία, νοσοκομεία, ξενοδοχεία και ορφανοτροφεία.

Το Ψυχικό και η Καλογρέζα

Στο πλαίσιο του φιλάνθρωπου της βίου, η Φιλοθέη άνοιξε ένα πηγάδι σε μια περιοχή κοντά στο κέντρο, που τότε κυκλοφορούσαν κυρίως αγρότες και βοσκοί.

Το «ψυχικό» αυτό της καλόγριας, όχι μόνο εξυπηρέτησε τους ανθρώπους που υπέφεραν από την λειψυδρία, αλλά έδωσε και το όνομά του στην περιοχή, όνομα που διατηρείται μέχρι σήμερα. Είναι η περιοχή του Ψυχικού!

Η Φιλοθέη είναι υπεύθυνη και για την ονομασία της περιοχής της Καλογρέζας, καθώς εκεί είχε ιδρύσει παράρτημα της Μονής, με την ονομασία “Μονή της καλόγριας”. Από την παραφθορά της ονομασίας, προέκυψε η Καλογρέζα.

Η σύλληψη από τους Τούρκους

Εκτός από τις γυναίκες που την είχαν ακολουθήσει στο μοναστήρι, η Φιλοθέη βοηθούσε και κοπέλες που είχαν πουληθεί στους Τούρκους ως σκλάβες. Όταν κάποιοι «αγοραστές» πληροφορήθηκαν ότι η Φιλοθέη φυγάδευε τις σκλάβες, πήγαν στο μοναστήρι, τη συνέλαβαν και την οδήγησαν στον Πασά. Εκείνος απείλησε ότι θα την αποκεφαλίσει αν δεν αλλαξοπιστήσει.

Η Φιλοθέη απάντησε ότι είναι έτοιμη να θυσιαστεί στο όνομα του Χριστού.

Τελικά σώθηκε μετά από διαμαρτυρίες χριστιανών που κατάφεραν να πείσουν τους Τούρκους να την απελευθερώσουν.

Η Φιλοθέη δεν αλλαξοπίστησε όταν βασανίστηκε από του Τούρκους

Το τέλος της Αγίας Φιλοθέης

Μετά την απελευθέρωσή της και την επιστροφή της στη Μονή, η Φιλοθέη έγινε ακόμα πιο αγαπητή και συγκέντρωσε στον κύκλο της περισσότερες γυναίκες. Έτσι ίδρυσε παράρτημα στα Πατήσια, στην Τζιά και την Αίγινα και διέθεσε όλη της την περιουσία σε φιλανθρωπίες.

Το 1589 (αναφέρεται και το 1588) την παραμονή του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, που ήταν ο πολιούχος της Αθήνας, η Φιλοθέη βρισκόταν μαζί με άλλες μοναχές στο μοναστήρι των Πατησίων όπου έκαναν αγρυπνία.

Αργά το βράδυ εισέβαλαν στο μοναστήρι εξαγριωμένοι Τούρκοι που τη χτύπησαν, τη βασάνισαν και την εγκατέλειψαν σε ημιθανή κατάσταση.

Οι μοναχές που έτρεξαν να την βοηθήσουν, τη μετέφεραν σε μια κρύπτη στη Καλογρέζα , όπου στις 19 Φεβρουαρίου απεβίωσε λόγω των τραυμάτων της.

Η Φιλοθέη αγιοποιήθηκε επί Οικουμενικού Πατριάρχη Ματθαίου Β’ (1595-1600).

Σήμερα Κυριακή, 26 Ιουλίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη της Αγίας Παρασκευής Οσιομάρτυρος, Αγίου Ερμολάου Ιερομάρτυρος, Αγίας Ωραιοζήλης Μάρτυρος.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Παρασκευή, Εύη, Εβίτα, Βούλα, Βιβή, Βέτη, Βέττη,
• Παρασκευούλα, Πάρις, Βίβιαν,
• Παρασκευάς, Πάρης, Πάρις, Έρση,
• Ωραιοζήλη, Ωραιοζηλία, Ζήλια, Ζήλη, Ζέλια.
• Ερμόλαος, Ερμολία, Λία,           

Η Αγία Παρασκευή η Οσιομάρτυς

Η Αγία Παρασκευή γεννήθηκε στη Ρώμη στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου (138 – 160 μ.Χ.). Ήταν κόρη των ευσεβών Χριστιανών, Αγάθωνα και Πολιτείας, οι οποίοι φρόντισαν για την χριστιανική αγωγή της, όπως είχαν υποσχεθεί στο Θεό στην περίπτωση που θα τους έδινε ένα παιδί. Επειδή το παιδί γεννήθηκε ημέρα Παρασκευή έλαβε αυτό το όνομα.

Μετά το θάνατο των γονέων της, η Παρασκευή μοίρασε όλη την περιουσία της στους φτωχούς και ανέπτυξε ιεραποστολική δραστηριότητα στην Ρώμη και στα περίχωρα της πόλης, κηρύσσοντας το λόγο του Χριστού. Η δράση της προκάλεσε τον ειδωλολάτρη αυτοκράτορα Αντωνίνο, ο οποίος την συνέλαβε και της υποσχέθηκε υλικά αγαθά στην περίπτωση που θα θυσίαζε στα είδωλα. Βλέποντας όμως πως η Αγία παρέμενε σταθερή στην πίστη της, την υπέβαλε στο βασανιστήριο της πυρακτωμένης περικεφαλαίας, το οποίο υπέμεινε με καρτερικότητα. Τότε ο Αντωνίνος διέταξε και την έβαλαν σε ένα λέβητα με καυτό λάδι και πίσσα. Επειδή όμως είδε την Αγία άθικτη, πλησίασε το πρόσωπο του στον λέβητα – καθώς δεν μπορούσε να εξηγήσει πώς η αγία είχε μείνει ανέπαφη – για να δοκιμάσει αν πράγματι είναι καυτό, και αμέσως τυφλώθηκε. Η Αγία με προσευχή έδωσε στον Αντωνίνο το φως του, με αποτέλεσμα να πιστέψει στο Χριστό ή κατ’ άλλους να σταματήσει τους διωγμούς εναντίον τους. Ελευθέρωσε πάντως την Αγία Παρασκευή, η οποία συνέχισε να κηρύττει το Ευαγγέλιο σε άλλα μέρη, μέχρι που έφτασε στην Ελλάδα.

Στα Τέμπη ένας ειδωλολάτρης άρχοντας την υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια, τα οποία υπέμεινε καρτερικά, για να τελειωθεί με δια αποκεφαλισμού θάνατο.

Δείτε το βίντεο:

Γιατί η Αγία Παρασκευή θεωρείται προστάτιδα των ματιών

Η Αγία Παρασκευή θεωρείται προστάτιδα των ματιών σύμφωνα με την παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας και τα θαύματα που αποδίδονται στη μεσιτεία της. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, κατά το μαρτύριό της οδηγήθηκε ενώπιον του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αντωνίνου Πίου, ο οποίος έχασε προσωρινά την όρασή του.

Η Αγία προσευχήθηκε στον Θεό για εκείνον και, σύμφωνα με την παράδοση, ο αυτοκράτορας θεραπεύτηκε και ανέκτησε την όρασή του. Το γεγονός αυτό συνέβαλε ώστε η Αγία Παρασκευή να συνδεθεί με την προστασία και τη θεραπεία των οφθαλμικών παθήσεων. Για τον λόγο αυτό, μέχρι και σήμερα χιλιάδες πιστοί προσφεύγουν στην πρεσβεία της, ιδιαίτερα την ημέρα της εορτής της, στις 26 Ιουλίου, ζητώντας τη βοήθειά της για την υγεία των ματιών τους.

Αγία Παρασκευή: Τα θαύματα σε προβλήματα όρασης και τα 4 διδάγματα από το βίο της

Το θαύμα που την ανέδειξε προστάτιδα των ματιών

Ο Αυτοκράτορας Αντωνίνος είχε δώσει εντολή στους στρατιώτες του να κρεμάσουν την Αγία Παρασκευή από τα μαλλιά της σ’ ένα όρθιο ξύλο και με λαμπάδες αναμμένες να καίνε τις μασχάλες και άλλα μέρη του σώματος της. Όμως, καθώς την είχε διαβεβαιώσει την προηγούμενη νύχτα στη φυλακή ο άγγελος, ο Ιησούς Χριστός τη διαφύλαξε σώα και αβλαβή. Εκείνη προσευχόταν, ενώ ελεεινολογούσε τους ψεύτικους θεούς των ειδωλολατρών.

Η έκπληξη του Αυτοκράτορα από το γεγονός που έβλεπε, αντί να τον οδηγήσει σε προβληματισμό και ανάνηψη, τον εξαγρίωσε ακόμα περισσότερο. Διέταξε λοιπόν να βράσουν δυνατά σε ένα μεγάλο καζάνι, λάδι και πίσσα και να ρίξουν μέσα την Αγία. Και πάλι όμως η παντοδύναμη πρόνοια του Θεού την λύτρωσε.Όχι μόνο δεν έπαθε τίποτε, αλλά στεκόταν στη μέση του μεγάλου καζανιού με το καυτό λάδι και την πίσσα και έδειχνε χαρούμενη, σαν να βρισκόταν σε δροσερό νερό!

Απορημένος ο Αυτοκράτορας δεν πίστευε στα μάτια του. Πλησίασε λοιπόν στο καζάνι και απευθυνόμενος στην μάρτυρα του Χριστού της είπε: «Ράντισέ με με το λάδι αυτό, για να διαπιστώσω αν πραγματικά είναι καυτό, όπως και η πίσσα. Γιατί νομίζω ότι βλέπω κάτι που μοιάζει με φαντασία, αφού δεν κατακαίεσαι». Η Αγία Παρασκευή συμμορφώθηκε. Και με τη χούφτα της έριξε στο πρόσωπό του λάδι και πίσσα. Αμέσως ο βασιλιάς έχασε το φως των ματιών του. Πανικοβλημένος φώναξε δυνατά: «Ελέησον με, δούλη του αληθινού Θεού, και δος μοι το φως των οφθαλμών μου, και πιστευσώ εις τον Θεόν, ον συ κηρύττεις». Πράγματι, η Αγία Παρασκευή προσευχήθηκε στο Σωτήρα Χριστό. Ο Αντωνίνος Πίος πίστεψε, ξαναβρήκε το χαμένο φως και μαζί μ’ αυτόν αρκετοί αξιωματούχοι της Ρώμης προσχώρησαν στη χριστιανική πίστη, όπως αναφέρει η παράδοση.

Έκτοτε η μεν Αγία Παρασκευή θεωρείται από τους χριστιανούς ως προστάτιδα των ματιών και των τυφλών, ο δε αυτοκράτορας διέταξε να πάψουν οι διωγμοί κατά των χριστιανών και άφησε ελεύθερη την αθλήτρια του Χριστού.

Θαύμα σε έγκυο που έπασχε από πάθηση δακρυϊκού σωλήνα

Ήμουν στον 7ο μήνα κύησης όταν άρχισε να δακρύζει διαρκώς το δεξί μου μάτι. Ήταν πολύ ενοχλητικό και μου προκαλούσε ζάλη και εκνευρισμό η θολή όραση. Χειρούργος οφθαλμίατρος μου είπε πως είναι ήπιο σύμπτωμα μιας πάθησης επικίνδυνης, με θεραπεία δύσκολη συνήθως χειρουργική. Απόφραξη δακρυϊκού σωλήνα.

Προσπάθησε να κάνει διάνοιξη με καθετηριασμό έτσι ώστε να αποφύγω το χειρουργείο. Το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. Μου είπε να κάνω υπομονή να βάζω τοπική αντιβίωση και ότι πρέπει να χειρουργηθώ πριν πρηστεί και προχωρήσει η ζημιά. Οφθαλμίατρος δεύτερος με συμβούλεψε και αυτός ότι πρέπει να κάνω χειρουργείο οπωσδήποτε. Έτσι πηγα σε μεγάλη κλινική,να με δει ένας κορυφαίος χειρουργός που έχει κάνει εξειδίκευση σε θέματα δακρυϊκού σωλήνα. Μετά από ενδελεχή έλεγχο μου είπε πως πρέπει να χειρουργηθώ γιατί αν δεν το κάνω είναι θέμα χρόνου η μόλυνση, πράγμα επικίνδυνο μιας και είναι κοντά στον εγκέφαλο. Συγκεκριμένα μου είπε πως είναι τσιμεντωμένο και δεν ανοίγει.

Ήταν Παρασκευή βράδυ (19-4-2013) όταν μου είπε «σε παρακαλώ για να μην περάσεις όσα πέρασα και κινδυνέψεις, μόλις σου πρηστεί έστω και λίγο φύγε για εφημερεύων νοσοκομείο. Της απάντησα πως απόψε έχει ήδη ξεκινήσει να πρήζεται, πως φοβάμαι και δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν ήθελα να πάρω ούτε βαρειά αντιβίωση ούτε χειρουργείο με γενική αναισθησία να κάνω, μιας και πια είχα γεννήσει και θήλαζα το μικρό μου αγοράκι. Το πρόβλημα όμως ήταν πολύ έντονο. Είχα ήδη 4 μήνες δακρύρροια, μου προκαλούσε ζαλάδα, θολή όραση και δυσκολευόμουν να φροντίσω το παιδί μου. Επίσης όταν το θήλαζα σκουπιζόμουν με χαρτί συνέχεια για να μην πέφτει πάνω στο μικρό.

Μου είπε τότε ο σύζυγός μου πως έχει κάνει τάμα στην Αγία Παρασκευή, να γίνω καλά χωρίς χειρουργείο και να προσευχηθώ κι εγώ. Μπήκα στο ίντερνετ και διάβασα το βίο Της. Την παρακάλεσα κι ακούμπησα το μάτι μου πάνω στην εικόνα που υπήρχε στο ίντερνετ (στο σπίτι δεν είχαμε εικόνα Της). Αμέσως ένιωσα δροσιά εκεί που έκαιγε το μάτι μου.

Δεν ήθελα να πάρω το μάτι μου από την εικόνα της. Τέτοια ανακούφιση. Βέβαια σκέφτηκα πως είναι η ιδέα μου… Μετά από λίγη ώρα, παίρνω να θηλάσω το παιδί, κάτι που με στεναχωρούσε, καθώς όταν έσκυβα να το κοιτάξω, έτρεχε ποτάμι το δάκρυ μου πάνω του. Ο σύζυγός μου απέναντι μου συζητούσε για έναν τέταρτο χειρουργό οφθαλμίατρο, που θα πηγαίναμε μες τη βδομάδα και πως μπορεί να μη χρειαστεί γιατί η Αγία Παρασκευή θα κάνει το θαύμα!

Σκέφτηκα μακάρι. Ξαφνικά (εκείνη τη στιγμή) με πιάνει μια έντονη καταρροή απο τη μύτη. Νόμισα πως κόλλησα ίωση και είπα ωχ Χριστέ μου μόνο αυτό μου έλειπε τώρα. Ακολούθησε ένα έντονο φτέρνισμα και ξάφνικά νιώθω ότι πνίγομαι από κάτι πίσω στο λαιμό μου. Στην προσπάθειά μου να ελευθερωθώ κάνω ένα χαα και πετάγεται από το στόμα μου ένα κομμάτι συμπαγές μήκους 5 εκατοστών, πλάτους 4 χιλιοστών (μέτρηση από ειδικό χάρακα χειρουργού που το είδε μετά) σαν σκουλήκι, που είχε το σχήμα του δακρυϊκού σωλήνα όπως είναι στις φωτογραφίες των βιβλίων που είχα διαβάσει σχετικά το τελευταίο διάστημα. Τρομάξαμε και οι δυο και καταλάβαμε πως κάτι παράξενο έγινε. Εκείνη την ώρα ένιωσα έντονη δροσιά στο μάτι μου. Σταμάτησε να δακρύζει. Ξεπρήστηκε, έφυγε το βάρος, η θολή όραση, η ζάλη και η κολλώδης ουσία που σχημάτιζε τσίμπλες. Ναι. Καταλάβαμε τι έγινε και γονατίσαμε στη χάρη της Αγίας Παρασκευής.

Έχουν περάσει τόσες μέρες και το μάτι μου είναι σαν να μην είχε ποτέ τίποτα. Κάθε πρωί που ξυπνάω σαστίζω συνειδητοποιώντας αυτό που έγινε. Οι γιατροί που επικοινώνησα μαζί τους ενθουσιάστηκαν. Παραδέχτηκαν πως έχω ιαθεί πλήρως! Πως αυτό δεν έχει ξαναγίνει…

Σύγχρονο θαύμα θεραπείας ματιού της Αγίας Παρασκευής

Προχτές, στον Εσπερινό για την Αγία Παρασκευή στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής του χωριού του πατέρα μου ήταν και ένας Δεσπότης ονόματι Ιωακείμ οποίος κατάγεται απο τον Βόλο και τωρα είναι μητροπολίτης στη Ζάμπια της Αφρικής ο οποίος στο τελος, πριν πει το δι ‘ ευχών, μας περιέγραψε και ένα θαύμα που του έκανε η Αγία Παρασκευή το 2008. Πήγαινε για τυφλωση (υπέφερε απο εκφύλιση ωχράς κηλίδος στο μάτι) και είχε έρθει ως δεσπότης στην ίδια εκκλησία τοτε και όπως στεκόταν στον δεσποτικό θρόνο καθ ‘όλη τη διάρκεια του Εσπερινού παρακαλούσε την Αγία με «παράπονο» όπως μας είπε για το μάτι του, κοιτωντας την εικόνα της στο τέμπλο. Το αποτέλεσμα; Μια απο τις επόμενες μέρες (στις 5 Αυγούστου του 2008) ξύπνησε χαρούμενος και εβλεπε ολοκάθαρα και απο τοτε δεν ξαναέχει προβλημα με το μάτι του.

Τα 4 διδάγματα από το βίο της

Η ιερή μνήμη της αγίας Παρασκευής έρχεται ως δρόσος Αερμών μέσα στον λίβα της σημερινής κοινωνίας. Στον καύσωνα του θλιβερού παρόντος πνέει ο άνεμος του αγιασμένου παρελθόντος. Έρχεται η αγία Παρασκευή με τη ζωή της και την προσευχή της, να μας διδάξει μεγάλες αλήθειες της χριστιανικής ζωής, ξεχασμένες δυστυχώς σήμερα από τους πολλούς. Σήμερα έχουμε βουλιάξει μέσα στο πέλαγος της λήθης, της ραθυμίας της άγνοιας και της αναβλητικότητας.

Έρχεται λοιπόν ο βίος της αγίας Παρασκευής και μας προσανατολίζει στην ορθή όραση της ζωής. Διορθώνει τα μάτια μας να βλέπουν ορθά, όπως λέγει και η Γραφή: «οι οφθαλμοί σου ορθά βλεπέτωσαν» κι όπως παρακαλούσε και ο προφήτης και βασιλιάς Δαβίδ: «Κύριε, απόστρεψον τους οφθαλμούς μου του μη ιδείν ματαιότητα». Βεβαίως πολλοί αναζητούν τα θαύματα. Πάνε στο άγιο Όρος ψάχνουν για θαύματα, αναζητούν γέροντες «προβλέπτας και προόπτας», βλέπουν έναν ιερέα του οποίου η φήμη ξεπερνά κάπως τα συνηθισμένα, ρωτούν αν έχει χαρίσματα έντονα και έκτακτα και δεν διδάσκονται από τον προσωπικό του αγώνα και το Χριστοκεντρικό βίωμά του. Έχει λοιπόν η αγία Παρασκευή θαύματα πολλά και μεγάλα. Μετά την Παναγία μας στον τόπο αυτό η αγία Παρασκευή επεμβαίνει και θαυματουργεί. Θα πω ένα σύγχρονο θαύμα στο τέλος! Τώρα ας δούμε τι μας διδάσκει η αγία μας…

Το πρώτο το οποίο διδασκόμαστε από τον βίο της αγίας Παρασκευής είναι η μεγάλη αξία της οικογένειας. Η αγία προήλθε από μια ευσεβή οικογένεια, στην οποία οι γονείς δεν μάλωναν μαζί με τα πεθερικά και τους κουμπάρους γύρω από την κολυμβήθρα τι όνομα θα; Δώσουν τελικά στο παιδί τους, αλλά με σταθερή και ομόφωνη απόφαση έδωσαν το όνομα της μεγάλης ημέρας Κυρίου, της Παρασκευής του Πάθους, διότι τέτοια μέρα γεννήθηκε η κόρη τους. Τίποτε δεν είναι τυχαίο.

Το δεύτερο το οποίο μας διδάσκει ο βίος της αγίας Παρασκευής είναι ότι στη ζωή μας προέχει ο Χριστός και το Ευαγγέλιο. Ο Νόμος του Θεού. Δεν έχουμε εμείς «έτερον ευαγγέλιον». Έχουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού. Δεν κόβουμε και ράβουμε τις άγιες εντολές κατά πως θέλουμε. Κανένας άγιος και κανένας γέροντας δεν μπορεί να μας δώσει άλλο ευαγγέλιο, πόσο μάλλον «φωτισμένες» μάγισσες και χαρτορίχτρες. Το Ευαγγέλιο του Χριστού και ‘όχι του κόσμου.

Βασικό επίσης δίδαγμα, το τρίτο, που βγαίνει από τη ζωή της αγίας Παρασκευής είναι η επένδυση της προσωπικότητάς της με αρετές και προσευχές. Η πνευματική καλλιέργεια είναι το πρώτο μέλημά μας. Λέγει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος ότι «αυτός που γνώρισε τον εαυτό του είναι ανώτερος από αυτόν που ανασταίνει νεκρούς». Τι ωφελεί να φαίνομαι και να μιλάνε για μένα και όμως να είμαι λίθος ακατέργαστος;

Τέταρτο, τελευταίο για σήμερα δίδαγμα, από τη ζωή και συμπεριφορά της αγίας μας είναι η ανυποχώρητη στάση της απέναντι στην κοσμική εξουσία. Ο Κύριος απέναντι στην κοσμική εξουσία φέρθηκε με ελευθερία πνεύματος. Αποκάλεσε τον Ηρώδη αλεπού για να φανερώσει την πονηρία, σιώπησε μπροστά στον Πιλάτο για να μη συμπορευτεί με την υποκρισία και την επιπολαιότητα, πλήρωσε φόρο για να μη σκανδαλίσει και διδάξει αναρχία και περιέγραψε την νοοτροπία των αρχόντων, που είναι καταπιεστική και απάνθρωπη, κι όμως οι περισσότεροι χαίρονται και αρέσκονται και με ένα αυτοκαταστροφικό μένος ανέχονται να βασανίζονται και να υποκύπτουν στην εξουσία του κόσμου τούτου.

Σήμερα, Τρίτη, 11Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Αγίου Βλασίου Ιερομάρτυρος, Οσιωτάτης Θεοδώρας της Αυγούστας.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Θεοδώρα, Θοδώρα, Δώρα, Δωρούλα, Ντόρα*
• Βλάσιος, Βλάσης, Βλάσος, Βλασία, Βλασούλα

*Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα.

Αγία Θεοδώρα η Βασίλισσα

Η Αγία Θεοδώρα, η βασίλισσα, γεννήθηκε στην Έβεσσα της Παφλαγονίας, το 815 μ.Χ., από ευσεβείς γονείς, τον δρουγγάριο Μαρίνο και την ενάρετη Θεοκτίστη που διακρινόταν για την ευλάβειά της και την προσήλωσή της στην ορθόδοξη πίστη. Η Αγία είχε τρεις άλλες αδελφές, τη Σοφία, της Μαρία και την Ειρήνη και δύο αδελφούς, τον Βάρδα και τον Πετρωνά. Το έτος 830 μ.Χ. νυμφεύθηκε τον αυτοκράτορα Θεόφιλο (829 – 842 μ.Χ.), ο οποίος ήταν εικονομάχος. Παρά το εικονομαχικό κλίμα που επικρατούσε, η Θεοδώρα εξακολουθούσε να τιμά τις ιερές εικόνες και να τις φυλάσσει κρυφά στα δώματά της. Η μητέρα της, Θεοκτίστη, εγκατέλειψε τα ανάκτορα και αποσύρθηκε σε γυναικεία μονή, την οποία η ίδια είχε ιδρύσει.

Το 842 μ.Χ. ο Θεόφιλος πέθανε και η Αγία Θεοδώρα ανέλαβε την βασιλεία και την εποπτεία του ανήλικου υιού της Μιχαήλ, με συνεπιτρόπους τον αδελφό της Βάρδα, τον εκ του πατέρα της θείου της, που ήταν μάγιστρος και τον λογοθέτη Θεόκτιστο. Η πρώτη ενέργεια ήταν η απομάκρυνση του εικονομάχου Πατριάρχου Ιωάννου και η εκλογή του Αγίου Μεθοδίου (τιμάται 14 Ιουνίου). Η Σύνοδος, που συνήλθε στις 11 Μαρτίου του 843 μ.Χ., αποφάσισε την αναστήλωση των Αγίων εικόνων και ανόρθωσε την διδασκαλία της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου. Η μεγαλοπρεπής πανήγυρη ετελέσθη την Α’ Κυριακή των Νηστειών, στο ναό της Αγίας Σοφίας, που από τότε καθιερώθηκε ως Κυριακή της Ορθοδοξίας.

Αλλά εκτός από το ζήτημα των εικόνων, την Αγία Θεοδώρα απασχόλησαν και άλλοι ποικίλοι εσωτερικοί και εξωτερικοί περισπασμοί, όπως οι επιδρομές των Αράβων στη Σικελία και Μικρά Ασία, οι επαναστάσεις των Σλάβων της Πελοποννήσου και των Παυλιανιτών της Μικράς Ασίας, οι εκστρατείες κατά των Αράβων της Κρήτης, της Συρίας και της Αιγύπτου, και οι περιπλοκές με τον ηγεμόνα των Βουλγάρων Βόγορι, τον οποίο οδήγησε στην Ορθοδοξία. Έτσι, εμπιστεύτηκε την ανατροφή του υιού της στον αδελφό της Βάρδα, ο οποίος, με σκοπό το δικό του συμφέρον, ενθάρρυνε και ενίσχυε κάθε ροπή του νεαρού βασιλέως προς την ακολασία. Η δολοφονία του λογοθέτου Νεοκτίστου κατέστησε τον αδελφό της Αγίας πανίσχυρο, ώστε να περιφρονεί και να απειλεί και την ίδια.

Αργότερα, ο ίδιος ο υιός της Αγίας, Μιχαήλ, και ο αδελφός της Βάρδας, διέταξαν τον εγκλεισμό της, μαζί με τις θυγατέρες της Άννα, Θέκλα, Αναστασία, Μαρία και Πουλχερία, στη Μονή Γαστριών, στην περιοχή των Υψομαθείων και την κουρά της ως μοναχής. Εκεί η Αγία Θεοδώρα αφοσιώθηκε στην προσευχή και στην άσκηση. Κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη το έτος 867 μ.Χ., το δε ιερό λείψανό της φυλάσσεται με ευλάβεια στο ναό της Παναγίας Σπηλαιωτίσσης στην Κέρκυρα.

Άγιος Βλάσιος επίσκοπος Σεβαστείας

Ο Άγιος Βλάσιος έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορος Λικινίου (308 – 323 μ.Χ.). Σπούδασε ιατρική αλλά προσέφερε χωρίς χρήματα τις υπηρεσίες του, ως φιλανθρωπία, στους πάσχοντες και ασθενείς. Εκτός από την ιατρική βοήθεια χορηγούσε δωρεάν στους ασθενείς τα φάρμακα και τους έδινε τα έξοδα νοσηλείας τους. Η φιλανθρωπική δραστηριότητα εκαλλιεργείτο στην ψυχή του από την αγάπη προς τον Θεό και τη μελέτη της Αγίας Γραφής. Η Εκκλησία τον δέχθηκε στις τάξεις του ιερού κλήρου και τον εξέλεξε Επίσκοπο Σεβαστείας.

Επί της βασιλείας του Λικινίου, ο έπαρχος Αγρικόλας τον συνέλαβε και τον υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια. Οι στρατιώτες, αφού τον μαστίγωσαν ανηλεώς με ραβδιά, τον κρέμασαν από ξύλο και στη συνέχεια τον οδήγησαν δεμένο στην φυλακή. Έπειτα τον έριξαν στο βυθό μιας λίμνης. Όμως ο Άγιος, μετά την θαυματουργική του επέμβαση του Θεού, διασώθηκε. Εξοργισθέντες τότε οι εχθροί της πίστεως τον αποκεφάλισαν το 316 μ.Χ.. Έτσι, ο Άγιος Ιερομάρτυς Βλάσιος έλαβε από τον Κύριο της δόξας το στέφανο του μαρτυρίου.

Σήμερα Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη της Αγίας Τατιανής και του Αγίου Μέρτιου.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής: Τατιανή, Τατιάνα, Τάτια, Τίτη, Τάνια Μέρτιος, Μέρτος, Μέρτης, Μύρτος, Μερτία, Μέρτα, Μέρτη, Μερτούλα, Μυρτιά, Μυρτούλα

Η Αγία Τατιανή

Η Αγία Μάρτυς Τατιανή καταγόταν από τη Ρώμη και έζησε κατά την εποχή του αυτοκράτορα Αλεξάνδρου του Σεβήρου (222 – 235 μ.Χ.). Ο πατέρας της είχε διατελέσει ύπατος.

Η Αγία Τατιανή είχε το εκκλησιαστικό αξίωμα της διακόνισσας και στην υμνολογία παρίσταται ως μαθήτρια των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Η επισημότητα της καταγωγής της και ο ένθεος ζήλος με τον οποίο εκτελούσε τα διακονικά της καθήκοντα, έδωσαν στην Τατιανή περιφανή θέση μεταξύ των Χριστιανών. Και οι Εθνικοί όμως είχαν ακούσει περί αυτής και δεν μπορούσαν να δεχθούν το γεγονός ότι μια τέτοια γυναίκα καταφρονούσε τις κοσμικές βλέψεις και περιφρονούσε τα είδωλα, για να υπηρετεί με τόση αυταπάρνηση τους Χριστιανούς και να κηρύττει το Ευαγγέλιο του Κυρίου.

Όταν, επί Σεβήρου, διατάχθηκε δίωξη των Χριστιανών, η Τατιανή συνελήφθη και επειδή διεκήρυττε την πίστη της στον Χριστό, την οδήγησαν μπροστά στο βασιλέα και μαζί με αυτόν εισήλθε σε ένα ειδωλολατρικό ναό. Εκεί όμως η Αγία, με μια θερμή προσευχή στο Χριστό, συντάραξε τα ξόανα (τα ξύλινα αγάλματα) των θεοτήτων της ειδωλολατρίας και τα γκρέμισε στο δάπεδο. Για τον λόγο αυτό την υπέβαλαν σε βασανιστήρια. Την κτύπησαν και με σιδερένια νύχια της ξέσκισαν τα βλέφαρα. Έπειτα την κρέμασαν και της ξύρισαν το κεφάλι. Ακολούθως την έριξαν πάνω σε φωτιά, αλλά δεν έπαθε τίποτα. Κατόπιν την έριξαν σε πεινασμένα άγρια θηρία, αλλά αυτά δεν τόλμησαν να την βλάψουν. Ύστερα από όλα αυτά, οι ειδωλολάτρες, έκοψαν την Τίμια κεφαλή και κατ’ αυτόν τον τρόπο η Αγία εισήλθε με το στέφανο της δόξας στη χαρά του Κυρίου της.

Ο Άγιος Μέρτιος

Ο Άγιος Μέρτιος κατετάγη, κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 – 305 μ.Χ), στο στρατιωτικό τάγμα, το καλούμενο των Μαύρων, στη Μαυριτανία. Εκεί τον πίεζαν να προσφέρει θυσία στα είδωλα. Ο Άγιος όμως δεν πειθάρχησε στις εντολές των ειδωλολατρών.

Ύστερα από την άρνηση του Αγίου Μερτίου να θυσιάσει στα είδωλα, οι ειδωλολάτρες τον κατήγγειλαν στον κυρίαρχό του, ότι αυτός λάτρευε τον Ιησού. Τον οδήγησαν ενώπιον του. Ο Μάρτυρας παρουσιάσθηκε και στάθηκε μπροστά στον ηγεμόνα με σεμνότητα, αλλά και άφοβη γενναιότητα. Ο Μέρτιος υποκλίθηκε πρώτα, για να δείξει ότι τιμά τον άρχοντα, αλλά έπειτα ανένευσε και αρνήθηκε να συμμορφωθεί προς την διαταγή. Και δεικνύοντας τις πληγές, που είχε μαχόμενος κάτω από την σημαία του αυτοκράτορα, δήλωσε ότι ευλαβείται το βασιλέα, ότι είναι έτοιμος να δώσει το αίμα του υπέρ του στρατιωτικού καθήκοντος, αλλά ότι η ψυχή του και η συνείδησή του ανήκουν στην λατρεία του Χριστού.

Ο Διοκλητιανός εξαγριώθηκε και άρχισε να υποβάλλει τον Άγιο σε ταπεινώσεις και βασανιστήρια. Πρώτα διέταξε να του αφαιρέσουν την ζώνη, που ήταν το διακριτικό γνώρισμα του στρατιωτικού του αξιώματος. Με άλλα λόγια, τον καθαίρεσαν από το στρατιωτικό του αξίωμα. Έπειτα τον μαστίγωσαν αλύπητα. Επειδή όμως άντεξε στα βασανιστήρια και δεν έβγαλε ούτε την παραμικρή κραυγή, προκάλεσε κατάπληξη στον τύραννο και επαύξησε την οργή του. Έτσι το βασανιστήριο συνεχίστηκε επί πολλή ώρα, μέχρι που όλο το σώμα του Μάρτυρα έγινε μία ανοιχτή πληγή. Τότε, με εντολή του αδίστακτου τυράννου, σταμάτησαν την μαστίγωση του Μερτίου και τον έριξαν στην φυλακή. Η καρδιά του σκιρτούσε, διότι έμελλε ο ευσεβής υιός να υπάγει προς τον ουράνιο Πατέρα, ο πιστός στρατιώτης προς τον Αρχιστράτηγο Χριστό, ο ένδοξος προς τον μισθαποδότη Κύριο. Έτσι ο αθλητής αυτός του Χριστού, παρέδωσε την τίμια ψυχή του στις πατρικές αγκάλες του Θεού το 298 μ.Χ.

Σήμερα Τρίτη, 7 Ιουλίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται, η μνήμη των Αγίας Κυριακής Μεγαλομάρτυρος, Αγίου Οδυσσέα του Νεομάρτυρα.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής

• Κυριακή, Κυριακίτσα,
• Κική, Κίκα,
• Κικίτσα, Κίτσα,
• Κορίνα, Ντομένικα,
• Σάντυ, Κούλα,
• Οδυσσέας.

Αγία Κυριακή η Μεγαλομάρτυς

Η Αγία Κυριακή ήταν κόρη του Δωροθέου και της Ευσεβίας. Αυτοί ήταν άτεκνοι και παρακαλούσαν το Θεό να τους δώσει παιδί. Πράγματι, ο Θεός ευδόκησε, και το χριστιανικό αυτό ζευγάρι, απέκτησε παιδί. Γεννήθηκε ημέρα Κυριακή, γι’ αυτό και της έδωσαν το όνομα Κυριακή.

Κατά το διωγμό του Διοκλητιανού, το έτος 282 μ.Χ., οι γονείς της συνελήφθησαν και μετά από ανάκριση βασανίστηκαν και αποκεφαλίστηκαν από το δούκα Ιούστο. Η δε Κυριακή παραπέμφθηκε στον Καίσαρα Μαξιμιανό, και από εκεί στον άρχοντα Βιθυνίας Ιλαριανό, ο οποίος της υπενθύμισε ότι η ομορφιά της είναι για απολαύσεις και όχι για βασανιστήρια.

Τότε η παρθένος κόρη του απάντησε: «Ούτε στη νεότητα μου, ούτε στην ομορφιά μου δίνω την παραμικρή προσοχή. Και τα λαμπρότερα από τα επίγεια πράγματα είναι προσωρινά, όπως τα άνθη και κούφια, όπως οι σκιές. Σήμερα, έπαρχε, είμαι όμορφη, αύριο μια άσχημη γριά. Να κάνω, λοιπόν, κέντρο της ζωής μου την ομορφιά μου; Την αξία της, όμως, τη γνώρισα στις ρυτίδες, που την περιμένουν και στον τάφο που την καλεί. Νόμισες, λοιπόν, ότι θα κάνω την τερατώδη ανοησία, να χάσω την αιώνια λαμπρότητα για να μείνω λίγο περισσότερο στη γη; Γι’ αυτό στο ξαναλέω, έπαρχε: είμαι και θα είμαι στη ζωή και στο θάνατο χριστιανή». Εξοργισμένος ο Ιλαριανός, σκληρά τη βασάνισε και διέταξε να την αποκεφαλίσουν. Αλλά πριν πέσει η σπάθη, προσευχόμενη παρέδωσε το πνεύμα της στον Κύριο.

Πριν από μερικά χρόνια, η ευλάβεια προς την Αγία Κυριακή η Μεγαλομάρτυρα ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο μέσα από μαρτυρίες πιστών που αναφέρουν ότι, με τη μεσιτεία της, βρήκαν παρηγοριά και ανακούφιση σε δύσκολες περιόδους της ζωής τους. Ιδιαίτερα γνωστή είναι η παράδοση που τη συνδέει με ανθρώπους που δοκιμάζονται από ψυχική θλίψη, άγχος και κατάθλιψη, οι οποίοι προστρέχουν σε εκείνη ζητώντας δύναμη και ελπίδα.

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, πολλοί πιστοί επισκέπτονται ναούς και μοναστήρια αφιερωμένα στην Αγία Κυριακή, προσεύχονται μπροστά στην εικόνα της και ζητούν τη βοήθειά της στις προσωπικές τους δοκιμασίες. Πολλές είναι οι μαρτυρίες ανθρώπων που κάνουν λόγο για πνευματική ανακούφιση, εσωτερική γαλήνη και ενίσχυση της πίστης τους μετά την προσευχή προς την Αγία.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία διδάσκει ότι οι άγιοι μεσιτεύουν προς τον Θεό για όλους τους ανθρώπους και για κάθε δοκιμασία που αντιμετωπίζουν. Έτσι, η Αγία Κυριακή αποτελεί για πολλούς ένα σύμβολο υπομονής, ελπίδας και δύναμης, καθώς με το μαρτύριό της έδειξε ακλόνητη πίστη και αντοχή απέναντι στις δυσκολίες.

Για τους πιστούς που περνούν περιόδους ψυχικού πόνου, η προσευχή προς την Αγία Κυριακή αποτελεί πηγή παρηγοριάς και πνευματικής στήριξης. Παράλληλα, όταν πρόκειται για προβλήματα ψυχικής υγείας, η πίστη μπορεί να συνυπάρχει με την αναζήτηση βοήθειας από ειδικούς, καθώς η κατάθλιψη είναι μια κατάσταση που χρειάζεται την κατάλληλη φροντίδα και αντιμετώπιση.

Γιορτή σήμερα: Τη μνήμη της Αγίας και Οσιοπαρθενομάρτυρος Ευγενίας τιμά σήμερα, 24 Δεκεμβρίου, η Εκκλησία μας.

Η Αγία Ευγενία η Οσιοπαρθενομάρτυς αποτελεί μία από τις πιο συγκλονιστικές μορφές της πρώτης χριστιανικής εποχής.

Η ζωή της δεν ξεχωρίζει μόνο για το μαρτύριό της, αλλά και για την ελεύθερη, συνειδητή απόφασή της να αρνηθεί την κοσμική δόξα και να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Χριστό, σε μια εποχή όπου η πίστη αυτή ισοδυναμούσε με θανατική καταδίκη.

Ονόματα που εορτάζουν: Ευγενία, Ευγενούλα, Ευγενίτσα, Τζένη, Τζενούλα, Ευγενίκη

Η Αγία Ευγενία γεννήθηκε τον 3ο αιώνα στη Ρώμη, σε οικογένεια υψηλής κοινωνικής και πολιτικής θέσης. Πατέρας της ήταν ο Φίλιππος, Ρωμαίος αξιωματούχος και διοικητής της Αλεξάνδρειας, ένθερμος ειδωλολάτρης. Η Ευγενία μεγάλωσε μέσα στον πλούτο, τη μόρφωση και τις ανέσεις, όμως η καρδιά της δεν αιχμαλωτίστηκε από την εξουσία και την κοσμική προβολή. Μέσα από τη μελέτη των Ιερών Γραφών γνώρισε τον Χριστό και ένιωσε βαθύ κάλεσμα να Τον ακολουθήσει.

Η μεταστροφή της στον Χριστιανισμό δεν ήταν επιφανειακή ή συναισθηματική. Ήταν απόφαση ζωής. Η Αγία Ευγενία βαπτίστηκε κρυφά και σύντομα κατάλαβε πως δεν μπορούσε να συνεχίσει να ζει μέσα στο παλάτι, γνωρίζοντας ότι η αλήθεια της πίστης της απαιτούσε θυσία. Έτσι, πήρε μια τολμηρή απόφαση που ξεπερνούσε τα ανθρώπινα μέτρα: μεταμφιέστηκε σε άνδρα, εγκατέλειψε τα πάντα και εισήλθε σε ανδρικό μοναστήρι, για να ζήσει ασκητικά και ταπεινά.

Στο μοναστήρι διακρίθηκε για την υπακοή, τη σοφία και την πνευματική της ωριμότητα. Παρότι κανείς δεν γνώριζε την πραγματική της ταυτότητα, οι μοναχοί αναγνώρισαν την αρετή και τη χάρη που είχε. Με τον καιρό, η Αγία Ευγενία ανέλαβε ακόμη και καθήκοντα ηγουμένου, γεγονός που μαρτυρεί το μέγεθος της πνευματικής της κατάστασης και τη βαθιά της πίστη.

Η δοκιμασία όμως δεν άργησε να έρθει. Μια γυναίκα την κατηγόρησε ψευδώς για ανήθικη συμπεριφορά, απόρροια απορριφθέντος πάθους. Η συκοφαντία αυτή οδήγησε την Ευγενία ενώπιον δικαστηρίου. Εκεί, για να υπερασπιστεί την αλήθεια και την τιμή της, αποκάλυψε δημόσια ότι ήταν γυναίκα και ομολόγησε χωρίς φόβο ότι είναι χριστιανή. Η στιγμή αυτή συγκλόνισε τους παρευρισκόμενους και αποτέλεσε πράξη γενναίας ομολογίας πίστεως.

Η ομολογία της είχε συνέπειες. Σε μια εποχή σκληρών διωγμών, η Αγία Ευγενία υπέστη βασανιστήρια, πιέσεις και απειλές για να απαρνηθεί τον Χριστό. Εκείνη όμως παρέμεινε ακλόνητη. Δεν λύγισε, δεν διαπραγματεύτηκε την πίστη της και δεν φοβήθηκε τον θάνατο. Τελικά μαρτύρησε, σφραγίζοντας με το αίμα της την αγάπη της προς τον Θεό.

Για τον λόγο αυτό η Εκκλησία την τιμά ως Οσιοπαρθενομάρτυρα: όσια, επειδή αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην ασκητική και παρθενική ζωή, και μάρτυρα, επειδή έδωσε τη ζωή της για τον Χριστό. Η μνήμη της εορτάζεται στις 24 Δεκεμβρίου, παραμονή Χριστουγέννων, υπενθυμίζοντας ότι η γέννηση του Χριστού δεν είναι μόνο χαρά, αλλά και πρόσκληση για θυσιαστική αγάπη και πίστη.

Η Αγία Ευγενία παραμένει έως σήμερα ζωντανό πρότυπο θάρρους, καθαρότητας και πνευματικής ελευθερίας. Η ζωή της μαρτυρεί πως η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στην εξουσία ή την κοινωνική θέση, αλλά στην απόφαση του ανθρώπου να ακολουθήσει την αλήθεια, ακόμη κι αν αυτό κοστίζει τα πάντα.

Σήμερα Κυριακή, 1 Μαρτίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη των Αγίας Ευδοκίας Οσιομάρτυρος, Αγίου Παρασκευά Νεομάρτυρος, Αγίου Χαρισίου του Μάρτυρος.

Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:

• Ευδοκία,
• Ευδοκούλα,
• Ευδοκίτσα,
• Ευδοκή,
• Εύη,
• Παράσχος,
• Πάρης,
• Πάρις,
• Χαρίσιος,
• Χάρισος,
• Χαρίσης,
• Χαρίσα.

Αγία Ευδοκία

Σήμερα, 1 Μαρτίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Αγία Ευδοκία, μιας μεγάλης Αγίας που έγινε γνωστή γιατί από ζωή μέσα στην αμαρτία και τον πλούτο οδηγήθηκε σε βαθιά μετάνοια και πλήρη αλλαγή. Αφού πίστεψε στον Χριστό, βαπτίστηκε, μοίρασε την περιουσία της στους φτωχούς, έγινε μοναχή και αφιέρωσε τη ζωή της στην προσευχή και την πίστη, και τελικά μαρτύρησε επειδή δεν αρνήθηκε τον Χριστό. Η ζωή της αποτελεί ισχυρό παράδειγμα ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να μετανοήσει, να αλλάξει και να φτάσει στην αγιότητα.

Η Αγία Ευδοκία γεννήθηκε στη Ηλιούπολη της επαρχίας Λιβανησίας, της Φοινίκης, την εποχή του Τραϊανού (98 – 117 μ.Χ.). Πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής της στην αμαρτία και την ακολασία, παρασύροντας με την εκτυφλωτική της ομορφιά πολλούς άνδρες στη αμαρτωλή ζωή, ενώ συγχρόνως συγκέντρωσε πολλά χρήματα.

Η χάρη όμως του Θεού ευδόκησε, ώστε να συμβεί η θαυμαστή αλλοίωση και στην ψυχή της Ευδοκίας. Μετά από μία σοβαρή ασθένεια, εγκατέλειψε την πόλη και την αμαρτία της, για να επιστρέψει εκεί ένα χρόνο αργότερα. Επιθυμώντας όμως να παραμείνει άγνωστη, εγκαταστάθηκε στην άκρη της πόλης. Εκεί γνωρίζει κάποιον μοναχό ονόματι Γερμανό και με τις νουθεσίες του μετανοεί.

Στην συνέχεια, αφού είδε οπτασία, προσήλθε στον Επίσκοπο Θεόδοτο και βαπτίσθηκε. Η οπτασία ήταν η εξής: Παρατηρούσε Άγγελο Θεού να οδηγεί αυτήν προς τον ουρανό και άλλους Αγγέλους να τη συγχαίρουν, ενώ την ίδια στιγμή κάποιος μαύρος ούρλιαζε και έλεγε ότι αδικείται πάρα πολύ, επειδή η Ευδοκία έγινε Χριστιανή.

Από τότε αλλάζει η ζωή της, χαρίζει όλη της τη περιουσία στο φιλανθρωπικό έργο της τοπικής εκκλησίας και πηγαίνει σε κάποιο μοναστήρι, όπου ζει βίο ασκητικό ως τη στιγμή που την άρπαξαν οι πρώην εραστές της και την οδήγησαν στο Αυριλιανό για να δικαστεί.

Η Αγία όμως με την προσευχή της, κατόρθωσε να αναστήσει το νεκρό παιδί του βασιλιά και να προσελκύσει και τον ίδιο στο Χριστιανισμό. Αργότερα οδηγήθηκε μπροστά στον ηγεμόνα Διογένη, ο οποίος την άφησε ελεύθερη, αφού η Αγία και πάλι θαυματούργησε. Τελικά αποκεφαλίσθηκε από το Βικέντιο και έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου.

Σήμερα Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη της Αγίας Νίνας Ισαποστόλου.

Τα ονόματα που γιορτάζουν είναι: Νίνα, Νίνας

Η Αγία Νίνα (ή Νίνω) γεννήθηκε στην Καππαδοκία, όπου κατοικούσαν πολλοί Γεωργιανοί και φέρεται ως συγγενείς του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου του Τροπαιοφόρου.

Ο πατέρας της, Ζαβουλών, ευσεβής και φημισμένος στρατιωτικός, πριν ακόμα νυμφευθεί, είχε φύγει από την πατρίδα του Καππαδοκία, για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον αυτοκράτορα Μαξιμιανό.

Η μητέρα της, Σωσάννα, ήταν αδελφή του Επισκόπου Ιεροσολύμων Ιουβεναλίου. Ο πατέρας της, φλεγόμενος από αγάπη προς τον Θεό, έγινε, με την συγκατάθεση της συζύγου του, μοναχός στην έρημο του Ιορδάνη. Η μητέρα της Αγίας Νίνας τοποθετήθηκε ως διακόνισσα στο Ναό της Αναστάσεως. Την Αγία Νίνα την παρέδωσαν στην ευλαβέστατη Γερόντισσα Νιοφόρα, για να την αναθρέψει.

Όταν η Αγία Νίνα μελετούσε το Ευαγγέλιο και έφθασε στο κεφάλαιο που έγραφε για την σταύρωση του Κυρίου, ο λογισμός της σταμάτησε στον χιτώνα του Χριστού. Αναρωτήθηκε που να βρίσκεται άραγε η επίγεια πορφύρα του Υιού του Θεού. Της είπαν, λοιπόν, ότι κατά την παράδοση, αυτή φυλασσόταν στην πόλη Μιτσχέτη της Ιβηρίας (Γεωργίας). Τη μετέφερε εκεί ο ραβίνος της πόλεως που ονομαζόταν Ελιόζ, ο οποίος την είχε παραλάβει από το στρατιώτη που την κέρδισε στην κλήρωση κάτω από τον Σταυρό.

Τα λόγια αυτά χαράχτηκαν βαθιά στην καρδιά της. Και παρακάλεσε την Θεοτόκο να την αξιώσει να πάει στην Χώρα των Ιβήρων, για να προσκυνήσει τον χιτώνα του Υιού και Θεού της. Η Παναγία άκουσε την προσευχή της και εμφανίσθηκε στον ύπνο της Αγίας. Την προέτρεψε να πάει στην Ιβηρία να κηρύξει το Ευαγγέλιο του Χριστού και της πρόσφερε ένα Σταυρό από κληματόβεργες, που θα ήταν η ασπίδα και ο φύλακάς της. Η Αγία ξύπνησε και είδε στα χέρια της το θαυμαστό Σταυρό.

Τον ασπάσθηκε, έκοψε μια κοτσίδα από τα μαλλιά της, την έπλεξε στον Σταυρό και πήγε να συναντήσει αμέσως το θείο της Επίσκοπο Ιουβενάλιο. Εκείνος διέκρινε το θέλημα του Θεού και της έδωσε την ευχή του. Έτσι μετά από εντολή της Θεοτόκου, κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Γεωργία, περί τον 3ο αιώνα μ.Χ. Η αποστολική της δράση και το χάρισμα της θαυματουργίας οδήγησαν τους βασιλείς της Γεωργίας Μιριάν (265-342 μ.Χ.) και Νάνα στην αλήθεια του Χριστού.

Η Αγία βρήκε τον τόπο, όπου είχε εναποτεθεί ο χιτώνας του Χριστού, στον κήπο των ανακτόρων και εκεί ανήγειρε το Ναό του Αγίου Στύλου.

Η Αγία Νίνα κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη και ο Θεός την δόξασε διατηρώντας το τίμιο λείψανό της άφθαρτο.

Η εικόνα της Αγίας Νίνας στον καθεδρικό ναό Σβετιτσχοβέλι, Μτσχέτα, Γεωργία.

Απολυτίκιο

Ως ωραίοι οι πόδες σου οι ζηλώσαντες ακολουθήσαι ταις τρίβοις των αποστόλων Χριστού, Νίνα σκεύος Παρακλήτου παμφαέστατον’ όθεν τιμώντες σε πιστώς, Γεωργίας φρυκτωρέ φωτόλαμπρε, σε αιτούμεν’ ημών τα σκότη λιταίς σου της αγνωσίας πόρρω σκέδασον.