Συνταγματικά ανεκτό έκρινε το μέτρο του υποχρεωτικού εμβολιασμού για τους άνω των 60 ετών το Συμβούλιο της Επικρατείας. Mε ανακοίνωση που εξέδωσε ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, δημοσιοποίησε το αποτέλεσμα της διάσκεψης της 27ης Ιουνίου που εξετάστηκαν 4 υποθέσεις, μετά τις προσφυγές κατά συγκεκριμένων αποφάσεων και ειδικότερα των:
α) ΓΠ.οικ.81185/27.12.2021 των Υπουργών Οικονομικών, Υγείας, Επικρατείας, του Υφυπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης και του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων «Διαδικασία και λόγοι απαλλαγής από την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού σύμφωνα με το άρθρο 24 του ν. 4865/2021 (Α΄ 238)» (Β΄ 6324/30.12.2021) και β) ΓΠ.οικ.7586/7.2.2022 των Υπουργών Οικονομικών, Υγείας και Επικρατείας και του Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων «Καθορισμός διαδικασίας προσδιορισμού των υπόχρεων προσώπων και επιβολής του διοικητικού προστίμου της παρ. 4 του άρθρου 24 του ν. 4865/2021 (Α΄ 238)» (Β΄ 608/12.2.2022)
Το Δικαστήριο απέρριψε και τις τέσσερις αιτήσεις με μειοψηφία ενός μέλους με αποφασιστική και ενός με συμβουλευτική ψήφο.
Οι Σύμβουλοι μεταξύ άλλων έκριναν ότι το μέτρο του υποχρεωτικού εμβολιασμού των φυσικών προσώπων άνω των 60 ετών, «αποτελεί συνταγματικά ανεκτό περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων των διαδίκων, επειδή βασίζεται σε επίκαιρα και τεκμηριωμένα επιστημονικά και επιδημιολογικά δεδομένα και αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση σκοπών μείζονος δημόσιου συμφέροντος, δηλαδή στην προστασία των ατόμων της ηλικιακής αυτής ομάδας έναντι της βαριάς νόσησης και του θανάτου, στην αποσυμφόρηση του συστήματος υγείας και στην αποσόβηση του κινδύνου κατάληψης όλων των ΜΕΘ.»
Εύλογο κίνητρο το πρόστιμο των 100 ευρώ
Το Δικαστήριο έκρινε ακόμη ότι το πρόστιμο των 100 ευρώ μηνιαίως που προβλέπεται στη διάταξη του άρθρου 24 του ν. 4865/2021 συνιστά κατ’ αρχήν εύλογο κίνητρο για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των άνω των 60 ετών προσώπων, «ενόψει των προαναφερόμενων σκοπών δημόσιου συμφέροντος, πολύ περισσότερο δε που, μετά την αναστολή του άρθρου 24 για το χρονικό διάστημα από 15.4.2022 μέχρι 30.9.2022 δυνάμει του άρθρου εικοστού ενάτου του ν. 4917/2022 και της Γ.Π. οικ. 20906/11.4.2022 απόφασης του Υπουργού Υγείας, η οποία εχώρησε πριν από τη συζήτηση των αιτήσεων την 6η.5.2022, το συνολικό ποσό του προστίμου, περιοριζόμενο για το ήμισυ των μηνών Ιανουαρίου και Απριλίου και για τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο 2022, δεν μπορεί να υπερβεί το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.»
Συνταγματικό κρίθηκε από τη Μείζονα Ολομέλεια του ΣτΕ το νομοθετικό πλαίσιο για τη σύναψη γάμου ομόφυλων ζευγαριών όπως θεσπίστηκε για πρώτη φορά με το νόμο 5089/2024 και την επέκταση του δικαιώματος υιοθεσίας και στα ομόφυλα έγγαμα ζευγάρια ή τα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης.
Η μείζονα Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε επίσης συνταγματικές τις διατάξεις περί ισότητας στον πολιτικό γάμο και τροποποίηση του Αστικού Κώδικα.
Η ανακοίνωση του Συμβουλίου της Επικρατείας
Για την υπόθεση εκδόθηκε ανακοίνωση από το ανώτατο δικαστήριο:
Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση σχετικά με το αποτέλεσμα της διάσκεψης επί υποθέσεως, η οποία συζητήθηκε στις 11 Απριλίου 2025 στην Ολομέλεια και αφορά τη συνταγματικότητα διατάξεων του ν. 5089/2024 «Ισότητα στον πολιτικό γάμο, τροποποίηση του Αστικού Κώδικα [και] άλλες διατάξεις» (Α΄ 27).
Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας Σύμφωνα με το άρθρο 34 παρ. 8 του π.δ. 18/1989, όπως προστέθηκε με το άρθρο 25 του ν. 4786/2021
Ανακοινώνει τα εξής:
Την Παρασκευή 30 Μαΐου 2025 η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας συνήλθε σε διάσκεψη μιας υπόθεσης (α) του σωματείου με την επωνυμία «Σύλλογος για την προστασία του Αγέννητου Παιδιού η ΑΓΙΑ ΕΜΜΕΛΕΙΑ», (β) της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας με την επωνυμία «ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ» και (γ) του σωματείου με την επωνυμία «ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ» κατά του Υπουργού Εσωτερικών, με παρέμβαση της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ), με εισηγήτρια τη Σύμβουλο Αναστασία-Μαρία Παπαδημητρίου.
Η αίτηση ακυρώσεως στρεφόταν κατά της 15796/20.2.2024 απόφασης της Υπουργού Εσωτερικών (Β΄1258) περί ρυθμίσεως του τρόπου αποτύπωσης των στοιχείων συζύγων και γονέων επί των ληξιαρχικών πράξεων γέννησης, γάμου και θανάτου, η οποία εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 12 παρ. 1 του ως άνω νόμου.
Η υπόθεση συζητήθηκε κατά τη δικάσιμο της 11ης Απριλίου 2025.
Το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση ακυρώσεως, αφού έκρινε κατά πλειοψηφία ότι οι διατάξεις του ν. 5089/2024, με τις οποίες επεκτάθηκε η δυνατότητα σύναψης πολιτικού γάμου στα ομόφυλα ζευγάρια, με αυτόθροη συνέπεια τη δυνατότητα αυτών προς υιοθεσία είτε από κοινού είτε του τέκνου του ενός από τον έτερο σύζυγο, δεν αντιβαίνουν στις διατάξεις του Συντάγματος περί προστασίας του γάμου, της οικογένειας, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας (άρθρο 21 παρ. 1) ή περί ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1).
H Oλομέλεια του ΣτΕ έκρινε συνταγματική και συμβατή με το δίκαιο της ΕΕ τη μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους
Συνταγματική και συμβατή με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρίθηκε με απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας η μη επαναφορά των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους, τα οποία είχαν καταργηθεί ολοσχερώς με μνημονικό νόμο.
Δείτε το βίντεο:
Η απόφαση με πρόεδρο τον Μ. Πικραμένο και εισηγητή τον Ι. Μιχαλακόπουλο, εκδόθηκε στο πλαίσιο πρότυπης δίκης και αφορούσε αγωγή δημοσίου υπαλλήλου ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Υπέρ του είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ.
Συγκεκριμένα όπως έγινε γνωστό και με βάση ενημέρωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου δια του εκπροσώπου Τύπου,παρέδρου του ΣτΕ Νίκου Σεκέρογλου:
Με την 1201/2026 απόφασή της η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (Πρόεδρος: Μ. Πικραμένος, Εισηγητής: Ι. Μιχαλακόπουλος) έκρινε ότι ο νομοθέτης δεν παραβίασε ούτε το Σύνταγμα ούτε το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μη επαναφέροντας τα επιδόματα εορτών και αδείας των δημοσίων υπαλλήλων, τα οποία είχαν καταργηθεί ολοσχερώς με τον ν. 4093/2012.
Η απόφαση αυτή εκδόθηκε στο πλαίσιο «πρότυπης δίκης» του άρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010. Το Συμβούλιο της Επικρατείας δίκασε αγωγή που είχε ασκήσει δημόσιος υπάλληλος στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, ζητώντας δύο επί πλέον βασικούς μισθούς για κάθε έτος. Στο Διοικητικό Πρωτοδικείο είχε παρέμβει η ΑΔΕΔΥ υπέρ αυτού. Κατά τον ενάγοντα, η παράλειψη του νομοθέτη εντοπιζόταν στο διάστημα 1.1.2023 – 31.12.2024
Δεδομένου ότι ο ενάγων είχε επικαλεσθεί μη μεταφορά ή πλημμελή (με τον ν. 5163/2024) μεταφορά της Οδηγίας 2022/2041 «για επαρκείς κατώτατους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση» (L 275), το Συμβούλιο της Επικρατείας αποσαφήνισε κατ’ αρχάς, στηριζόμενο σε πάγια νομολογία δική του και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), ότι μόνο για το διάστημα μετά την εκπνοή της προθεσμίας μεταφοράς της Οδηγίας (15.11.2024) και εξής θα μπορούσε να γίνει επίκληση της Οδηγίας.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας τοποθετήθηκε, όμως, και επί του βασίμου για το εφεξής διάστημα, λαμβάνοντας υπόψη του τα κριθέντα από το ΔΕΕ σε απόφασή του της 11.11.2025 (υπόθεση C-19/23). Το ΔΕΕ έκρινε ότι δεν αποτελεί ευρωπαϊκή έννοια η «επάρκεια του κατωτάτου μισθού» και ότι το ζήτημα της ρύθμισης των αποδοχών γενικά των μισθωτών -και του κατωτάτου μισθού ειδικά- ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του εθνικού νομοθέτη. Μάλιστα το ΔΕΕ ακύρωσε -πλην των άλλων- διάταξη της Οδηγίας 2022/2041, η οποία δέσμευε τα Κράτη – Μέλη να συμπεριλάβουν στα εθνικά κριτήρια καθορισμού κατωτάτων μισθών τα τέσσερα στοιχεία που απαριθμούνταν εκεί («αγοραστική δύναμη των νόμιμων κατώτατων μισθών, λαμβανομένου υπόψη του κόστους διαβίωσης», «γενικό επίπεδο των μισθών και την κατανομή τους», «ρυθμό αύξησης των μισθών» και «τα εθνικά επίπεδα και τις εξελίξεις, μακροπρόθεσμα, στην παραγωγικότητα»). Έκρινε, επίσης, το ΔΕΕ ότι ούτε το άρθρο 31 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. θα μπορούσε να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής του δικαίου της Ε.Ε. πέραν των αρμοδιοτήτων της, όσον αφορά τις «αμοιβές» ή το δικαίωμα σε «επαρκείς» ή «δίκαιους» νόμιμους κατώτατους μισθούς.
Κατόπιν αυτών το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ούτε η Οδηγία παρείχε (σε ιδιώτες) δικαίωμα με επαρκώς προσδιορισμένο περιεχόμενο [βλ. απόφαση Δ.Ε.Κ. της 19.11.1991 επί των υποθέσεων C – 6/90 και C – 9/90, Francovich και Bonifaci], το αξιούμενο δηλαδή από τον ενάγοντα, ούτε μπορούσε να τύχει επίκλησης ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Απέρριψε, έτσι την αγωγή ως προς αυτή της την βάση.
Στη συνέχεια, έχοντας υπόψη του στοιχεία για τη δημοσιονομική πορεία της Χώρας μετά το έτος 2018 και τις συναφείς υποχρεώσεις που ανέλαβε η Ελλάδα στο πλαίσιο του λεγόμενου «Αναθεωρημένου Ευρωπαϊκού Πλαισίου Οικονομικής Διακυβέρνησης», καθώς και σε στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής σχετικά με το «όριο φτώχειας», το Συμβούλιο της Επικρατείας προχώρησε σε επισκόπηση της πορείας των ρυθμίσεων του μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων μετά τον (ισχύοντα και σήμερα, σχετικό) ν. 4354/2015 και της εκτιμώμενης πρόσθετης, πάγιας, ετήσιας δημοσιονομικής επιβάρυνσης που προκαλούσαν όχι μόνον οι κατά καιρούς γενικές ρυθμίσεις, αλλά και παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις για ειδικές κατηγορίες ή καταστάσεις καθ’ όλο αυτό το διάστημα.
Έλαβε υπόψη την τάξη μεγέθους των εθνικά χρηματοδοτουμένων, καθαρών πρωτογενών δαπανών (όπου υπάγεται η μισθοδοσία, αλλά και δημόσιες επενδύσεις, οι δαπάνες για συντάξεις κ. ά.). Έκρινε, περαιτέρω, ότι η ρύθμιση του γενικού μισθολογικού καθεστώτος των δημοσίων υπαλλήλων με τους νόμους 4354/2015, 5045/2023 και 5163/2024, καθώς και οι παράπλευρες, μισθολογικού χαρακτήρα ρυθμίσεις της πρόσφατης περιόδου αποτελούν μίαν επί μέρους πτυχή συνόλου πολιτικών οι οποίες ιεραρχούνται (με τρόπο ο οποίος υπόκειται σε οριακό δικαστικό έλεγχο) και αποτιμώνται στα κατά καιρούς ισχύσαντα Μεσοπρόθεσμα Πλαίσια, ενώ η προκαλούμενη από αυτές επιβάρυνση κινείται εντός των δημοσιονομικών πλαισίων.
Δείτε το βίντεο:
Δικαιολογείται, συνεπώς, κατά το Δικαστήριο η διαχρονική στάση του νομοθέτη στο επίμαχο ζήτημα και από λόγους δημοσίου συμφέροντος, αναγόμενους στη δημοσιονομική ευστάθεια της Χώρας, αν ληφθεί υπόψη -στο πλαίσιο του οριακού δικαστικού ελέγχου- η τάξη μεγέθους της πάγιας, επί πλέον επιβάρυνσης από την χορήγηση αδιαφοροποίητα στο σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων μιας παροχής τέτοιου ύψους (δύο επί πλέον βασικών μισθών ετησίως). Εξ άλλου, δεν προέκυψε, ότι τίθεται σε κίνδυνο η αξιοπρεπής διαβίωση τω μισθοδοτούμενων από τη μη χορήγηση των επίμαχων επιδομάτων. Έτσι, με επίκληση και της πάγιας νομολογίας του για τα περιθώρια εκτίμησης του εθνικού νομοθέτη σε ζητήματα δημοσιονομικής πολιτικής, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ουδεμία αντισυνταγματική παράλειψη συνέτρεξε.
Τέλος, το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε ως νομικά αβάσιμη την αγωγή και σε ότι αφορά την παράβαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας και της απαγόρευσης διακρίσεων του άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041 έναντι των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Επικαλέσθηκε το Δικαστήριο τη μεταχείριση που επιφυλάσσει στους δημοσίους υπαλλήλους το Σύνταγμα και ο Υπαλληλικός Κώδικας και θεώρησε κατόπιν αυτού προφανές ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν τελούν υπό τις ίδιες ή, έστω, παρόμοιες συνθήκες παροχής των υπηρεσιών τους με τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα.
Τούτο έχει ως συνέπεια να μην παραβιάζει την αρχή της ισότητας η μη πρόβλεψη των επιμάχων επιδομάτων για τους δημοσίους υπαλλήλους. Αποτελεί δε επαρκές διαφοροποιητικό στοιχείο μεταξύ των δύο κατηγοριών, σύμφωνα και με το άρ. 6 παρ. 1 της Οδηγίας 2022/2041, το γεγονός ότι το ζήτημα της διάρθρωσης των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων και του καθορισμού του ύψους τους (και για τον κατώτατο μισθό), έχει άμεσες και δυνητικά σημαντικές επιπτώσεις στη δημοσιονομική κατάσταση των Φορέων Γενικής Κυβέρνησης και κατ’ επέκταση στη δημοσιονομική ευστάθεια του Κράτους. Στο τελευταίο αυτό ζήτημα, όμως, της παράβασης της αρχής της ισότητας, διατυπώθηκε μειοψηφία έξι μελών του Δικαστηρίου.
Το Συμβούλιο Επικρατείας, αφού επέλυσε τα ζητήματα κατ’ άρ. 1 παρ. 1 ν. 3900/2010, κράτησε, εκδίκασε και απέρριψε την αγωγή.
Με τρεις αποφάσεις του το Β’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι τα εισοδήματα της Εκκλησίας της Ελλάδος από την εκμίσθωση των αστικών ακινήτων της δεν απαλλάσσονται από τον φόρο εισοδήματος, και καλώς Εκκλησία της Ελλάδος κατέβαλε φόρο περίπου 2,9 εκατ. ευρώ για τα επίμαχα ακίνητα κατά την τριετία 2011-2013.
Αναλυτικά, η Εκκλησία της Ελλάδος είχε προσφύγει στο ΣτΕ και ζητούσε να ανακαλέσει μερικώς, λόγω πλάνης, ο προϊστάμενος της Α’ ΔΟΥ Αθηνών τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος των ετών 2011-2013 (διαχειριστικά έτη 2010-2012), που την υποχρέωναν να καταβάλλει συνολικό φόρο ύψους περίπου 18 εκατ. ευρώ.
Επίσης, ζητούσε να αναγνωριστεί ότι το ακαθάριστο εισόδημα που δηλώθηκε από την εκμίσθωση των 164 αστικών ακινήτων της απαλλάσσεται από τον φόρο εισοδήματος και ότι για αυτόν τον λόγο πρέπει να τις επιστραφούν περίπου 2,9 εκατ. ευρώ (εισόδημα από τα επίμαχα ακίνητα) ως αχρεωστήτως καταβληθείς φόρος εισοδήματος.
Όμως, το ΣτΕ, με τις υπ’ αριθμ. 1731-1733/2018 αποφάσεις του (πρόεδρος η αντιπρόεδρος Μαίρη Σαρπ και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Ευαγγελία Νίκα) απέρριψε τις αιτήσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος και επικύρωσε αντίστοιχες αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών.
Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η απαλλαγή από τον φόρο που προβλεπόταν από το νομοθετικό διάταγμα 2185/1952 για τα νομικά πρόσωπα καταργήθηκε το 1971 με το νομοθετικό διάταγμα 1077/1971. «Έκτοτε η Εκκλησία της Ελλάδος ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου μη κερδοσκοπικού σκοπού, κατά τα άρθρα 99, 101 και 109 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος υπόκειται σε φόρο εισοδήματος για τα εισοδήματα από τα παραχωρηθείσα σ’ αυτήν δυνάμει της σύμβασης του 1952 αστικά ακίνητα (σ.σ.: συνολικά είναι 164 ακίνητα)» αναφέρει το ΣτΕ.
Επίσης, σημειώνει ότι οι ρυθμίσεις του άρθρου 12 του νόμου 3842/2010 για τη κατάργηση των φορολογικών απαλλαγών νομικών προσώπων κερδοσκοπικού ή μη χαρακτήρα δεν επέφερε αλλαγή στις ήδη υφιστάμενες υποχρεώσεις για τα συγκεκριμένα ακίνητα της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Δικαστική απόφαση, προλαβαίνει τους αρνητές των εμβολίων και τους φέρνει προ των ευθυνών τους όταν αρνούνται να “θωρακίσουν” τον οργανισμό των παιδιών με τον εμβολιασμό. Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο, στέκεται με την επίκαιρη – εν όψει και του αναμενόμενου εμβολιασμού κατά της πανδημίας του covid-19 – απόφαση του ένα βήμα μπροστά από τους αρνητές γονείς καθώς αποφαίνεται ότι η συνταγματική δημόσιου σκοπού υποχρέωση του κράτους να λαμβάνει μέριμνα για τη δημόσια υγεία επιτρέπει να διαγράφονται από τους παιδικούς σταθμούς και τα νηπιαγωγεία τα παιδιά όταν οι γονείς αρνούνται να τα εμβολιάσουν.
Την απόφαση μείζονος σπουδαιότητας για τις εποχές που περνά η χώρα μας και ο πλανήτης, αποκαλύπτει σήμερα το Πρώτο Θέμα και ο δημοσιογράφος Τάκης Τσιμπούκης.
Την απόφαση έλαβε η αυξημένη σύνθεση του Δ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, από την οποία προκύπτει ξεκάθαρα πια θέση θα λάβει το δικαστήριο σε μια ενδεχόμενη άρνηση γονέων μαθητών των Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων, να εμβολιάσουν τα παιδιά τους, γενικά αλλά και με το αναμενόμενο πολυπόθητο εμβόλιο για τον κορονοϊό.
Τα διέγραψαν από το δημοτικό παιδικό σταθμό
Σύμφωνα πάντα με το ρεπορτάζ το ΣτΕ ασχολήθηκε με το θέμα, όταν Δήμος της Ανατολικής Μακεδονίας, τον περασμένο Δεκέμβριο έστειλε προς τους γονείς των παιδιών των Δημοτικών βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών υπόμνηση για τον εμβολιασμό, επισημαίνοντας ότι «οφείλουν να ολοκληρώσουν το πρόγραμμα εμβολιασμών των παιδιών τους». Μάλιστα, στην τελευταία σύσταση προς τους γονείς υπογραμμιζόταν ότι πρέπει να γίνει ο εμβολιασμός, έτσι ώστε, «να διασφαλίσουμε την πρόληψη της δημόσιας υγείας των παιδιών σε επίπεδο κοινότητας».
Παρά τις υπομνήσεις, κάποιοι γονείς δεν συμμορφώθηκαν. Κατόπιν αυτού, το Δημοτικό Συμβούλιο το περασμένο Ιανουάριο έλαβε απόφαση να διαγράψει τέσσερα ανεμβολίαστα νήπια από ισάριθμους παιδικούς σταθμούς. Η διαγραφή των ανηλίκων έγινε καθώς «οι γονείς αυτών δεν συμμορφώθηκαν στις επανειλημμένες υποδείξεις της παιδιάτρου των παιδικών σταθμών και δεν προτίθενται να ξεκινήσουν το πρόγραμμα των εμβολιασμών».
Ένας εκ των τεσσάρων γονέων, η κόρη του οποίου διαγράφηκε από τον παιδικό σταθμό, προσέφυγε στο ΣτΕ, ζητώντας να ακυρωθεί η από 14.1.2020 απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, ως αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).
Το εκλάμβανε ως τιμωρία
Ειδικότερα, το ΣτΕ δεν δέχθηκε τους ισχυρισμούς των γονέων οι οποίοι υποστήριξαν ότι το παιδί τους «τιμωρείται», επειδή δεν έχει δεχθεί κάποια εκ των πολλών εμβολίων και «τυγχάνει διαφορετικής μεταχείρισης από τα συνομήλικα παιδιά και συμμαθητές της, χωρίς να υφίσταται λόγος, ενώ περιορίζεται ουσιωδώς η συμμετοχή της στην κοινωνική ζωή εν γένει, καθώς ο παιδικός σταθμός αποτελεί σημείο κοινωνικοποίησης και ανάπτυξης της προσωπικότητας των νηπίων και επιβάλλεται σε βάρος της ένα επαχθές μέτρο, το οποίο δεν είναι αναγκαίο, αφού το παιδί είναι υγιές, δεν συντρέχει περίπτωση πανδημίας και τα υπόλοιπα παιδιά που είναι εγγεγραμμένα στον παιδικό σταθμό έχουν λάβει τα προβλεπόμενα εμβόλια».
Ακόμη, ισχυρίστηκαν ότι «ο εμβολιασμός δεν δύναται να έχει υποχρεωτικό χαρακτήρα, αλλά αποτελεί μόνον συνιστώμενη ιατρική πράξη», πολύ περισσότερο μάλιστα, όταν η αρμόδια διεύθυνση του υπουργείου Υγείας, δεν μπορεί «να εγγυηθεί ότι η χορήγηση ορισμένου εμβολίου δεν θα επιφέρει σοβαρή παρενέργεια στον εμβολιαζόμενο» ή ακόμα και θάνατο.
Προέβαλαν, ότι η αποβολή της κόρης τους, παραβιάζει τις συνταγματικές αρχές της ισότητας, αναλογικότητας, του κοινωνικού κράτους δικαίου, της ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, της συμμετοχής στην κοινωνική ζωή της χώρας, όπως παραβιάζει και τις διατάξεις της ΕΣΔΑ, «περί ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, του δικαιώματος σεβασμού της προσωπικής και της οικογενειακής ζωής, της ελευθερίας σκέψης και συνείδησης και της ελευθερίας έκφρασης».
Πρώτο «όχι» ΣτΕ στο «πάγωμα» του υποχρεωτικού εμβολιασμού υγειονομικών – Εκκρεμεί αίτημα της ΠΟΕΔΗΝ για έκδοση προσωρινής διαταγής και για αναστολή της απόφασης που προβλέπει την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού
«Όχι» στην έκδοση προσωρινών διαταγών με τις οποίες θα «πάγωνε» προσωρινά ο υποχρεωτικός εμβολιασμός 115 γιατρών και διοικητικών υπαλλήλων νοσοκομείων της χώρας, είπε το Γ’ Θερινό Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με τέσσερις προσωρινές διαταγές που εξέδωσε.
Να σημειωθεί ότι οι αποφάσεις αυτές έχουν προσωρινό χαρακτήρα και δεν κρίνουν το ζήτημα της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού οριστικά. Πλέον, το ΣτΕ εξετάζει εάν θα προχωρήσει σε έκδοση απόφασης αναστολής για το θέμα αυτό ή όχι.
Να σημειωθεί τέλος ότι στην Ολομέλεια ΣτΕ εκκρεμεί αίτημα της ΠΟΕΔΗΝ για έκδοση προσωρινής διαταγής και για αναστολή της απόφασης που προβλέπει την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού για επαγγελματίες υγείας και υγειονομικό προσωπικό.
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας αποφάσισε ότι το ελάχιστο ανάστημα στις γυναίκες αποτελεί διάκριση που αντιβαίνει στις συνταγματικές αρχές περί ισότητας των φύλων, αξιοκρατίας και αναλογικότητας – Τι αναφέρει η απόφαση
Η υπουργική απόφαση του 2007 που προβλέπει ως αναγκαίο προσόν για τη συμμετοχή σε διαγωνισμό κατάταξης των στρατιωτικών Σχολών ως ελάχιστο ανάστημα 1.65 μ. για γυναίκες και 1.70 μ. για άνδρες είναι αντίθετο τόσο στις Συνταγματικές επιταγές όσο και στο ενωσιακό δίκαιο, αποφάσισε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας και έκανε δεκτή αίτηση ακύρωση υποψηφία στο διαγωνισμό δοκίμων Λιμενοφυλάκων.
Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ (πρόεδρος η Μαίρη Σάρπ και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Αναστασία – ΜαρίαΠαπαδημητρίου) με την υπ΄ αριθμ. 1363/2021 απόφασή της έκρινε ότι η διάταξη του άρθρου 2 περ. δ´ της 1211.2/18/07/25-9-2007 υπουργικής αποφάσεως, η οποία όριζε ως αναγκαίο προσόν για τη συμμετοχή σε διαγωνισμό για την κατάταξη Δοκίμων Λιμενοφυλάκων ελάχιστο ανάστημα για μεν τους άνδρες υποψηφίους 1,70 μ., για δε τις γυναίκες υποψήφιες 1.65 μ., προκαλείτο διάκριση εις βάρος των γυναικών εν δυνάμει υποψηφίων, υπό την έννοια του αποκλεισμού αυτών σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό σε σχέση με τους άνδρες εν δυνάμει υποψηφίους.
Η διάκριση αυτή, σύμφωνα με τους συμβούλους Επικρατείας, «αντιβαίνει τόσο στο ενωσιακό δίκαιο, όσο και στις συνταγματικές αρχές περί ισότητας των φύλων, αξιοκρατίας και αναλογικότητας, δεδομένου ότι δεν αιτιολογείται αντικειμενικώς ως προς την προσφορότητα και αναγκαιότητα του συγκεκριμένου ελαχίστου ορίου, η δε άσκηση της ευρείας, κατ’ αρχήν, ευχέρειας του κανονιστικού νομοθέτη προς θέσπιση των αναγκαίων προσόντων των υποψηφίων λιμενοφυλάκων υπερέβη εν προκειμένω, ενόψει των αλλεπαλλήλων και άνευ αποχρώντος λόγου αυξομειώσεων των προβλεπομένων ελαχίστων ορίων αναστήματος, το αναγκαίο μέτρο και τα τιθέμενα με τις ως άνω υπερνομοθετικές διατάξεις και αρχές όρια».
Για τον λόγο αυτό έγινε δεκτή από την Ολομέλεια του ΣτΕ, η έφεση υποψηφίας, η οποία είχε αποκλεισθεί από διαγωνισμό, επειδή δεν διέθετε το ελάχιστο απαιτούμενο ύψος 1,65 μ. (αλλά 1,63 μ.) και εξαφανίσθηκε η εκκαλουμένη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου, που είχε κρίνει τα αντίθετα, εκδικάσθηκε στη συνέχεια και έγινε δεκτή η αίτηση ακυρώσεως της υποψηφίας.
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) έκρινε την Τρίτη ότι η από 7.9.2016 απόφαση του τέως υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη με την οποία επήλθε ριζική αλλαγή στο χαρακτήρα και τον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών στις τάξεις Γ΄έως ΣΤ’ δημοτικού και του γυμνάσιου είναι πολλαπλά αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).
Ειδικότερα, στο ΣτΕ είχαν προσφύγει η Ιερά Μητρόπολης Πειραιά, ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ Μεντζελόπουλος, η Εστία Πατερικών Μελετών, γονείς κ.ά. και ζητούσαν να ακυρωθεί η επίμαχη απόφαση του τέως υπουργού Παιδείας με το σκεπτικό ότι αυτή πραγματοποιείται μια ριζική αλλαγή στον χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών κάτι που είναι αντισυνταγματικό και αντίθετο στις διεθνείς συμβάσεις και την ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία.
Αναλυτικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ σε έκτακτη συνεδρίασή της δημοσίευσε την υπ΄αριθμ. 660/2018 απόφασή της, με πρόεδρο τον Νικόλαο Σακελλαρίου και εισηγητή τον σύμβουλο Επικρατείας Ευθύμιο Αντωνόπουλο. Με την απόφαση αυτή ακύρωσε την υπουργική απόφαση. Διευκρινίζεται, ότι η ακύρωση του ΣτΕ αφορά μεν το σύνολο της εν λόγω υπουργικής απόφασης, αλλά δεν αναφέρεται στη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών στο λύκειο, καθώς για το θέμα αυτό εκκρεμεί άλλη αίτηση ακύρωσης.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αντίθεση:
1) στο άρθρο 16 του Συντάγματος το οποίο ορίζει ότι η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και μεταξύ των σκοπών της είναι η ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης, γιατί με το πρόγραμμα σπουδών που εισάγεται για το δημοτικό και το γυμνάσιο «φαλκιδεύεται ο επιβαλλόμενος από τη συνταγματική αυτή διάταξη σκοπός της ανάπτυξης, δηλαδή της ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης των μαθητών στα ανήκοντα στην επικρατούσα θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού,
2) Στη διάταξη του άρθρου 13 του Συντάγματος που κατοχυρώνει ως απαραβίαστη την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης, γιατί η προσβαλλόμενη απόφαση θα έπρεπε να απευθύνεται αποκλειστικά στους Ορθόδοξους Χριστιανούς μαθητές και να κατατείνει στην εμπέδωση και συνέχιση της ορθόδοξης χριστιανικής συνείδησης, καθώς η προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση κλονίζει την ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση που πριν από την έναρξη του σχολικού βίου διαμορφώνουν οι μαθητές το πλαίσιο του οικογενειακού τους περιβάλλοντος. Μάλιστα, η εισαγόμενη με την προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι ικανή να παρέμβει στον ευαίσθητο ψυχικό κόσμο των μαθητών που δεν διαθέτουν την κριτική αντίληψη των ενηλίκων και να τους εκτρέψει από την Ορθόδοξη Χριστιανική συνείδηση και
3) Προσβάλλει ευθέως το Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ γιατί στερεί από τους μαθητές του Ορθόδοξου Χριστιανικού Δόγματος το δικαίωμα να διδάσκονται αποκλειστικά τα δόγματα, τις ηθικές αξίες και τις παραδόσεις της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού, ενώ η νομοθεσία προβλέπει για μαθητές Ρωμαιοκαθολικούς, Εβραίους και Μουσουλμάνος να διδάσκονται αυτοτελώς τον εν λόγω μάθημα.
Ακόμη, οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν ότι προβλεπόμενη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών κατά την προσβαλλόμενη απόφαση δεν είναι ικανή να αναπτύξει, εμπεδώσει και να ενισχύσει όπως επιβάλλεται από τη διάταξη του άρθρου 16 του Συντάγματος την ορθόδοξη χριστιανική συνείδηση των μαθητών, γιατί η διάταξη αυτή:
α) είναι ελλιπής κατά περιεχόμενο, β) δεν είναι αυτοτελής, αμιγής και διακριτική σε σχέση με τη διδασκαλία στοιχείων αναφερομένων σε άλλα δόγματα ή θρησκείες με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση στους μαθητές ως προς το περιεχόμενο της ορθόδοξης χριστιανικής διδασκαλίας και γ) δεν είναι επαρκή από την άποψη του χρόνου που διατίθεται για το μάθημα των Θρησκευτικών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τους συμβούλους Επικρατείας, το πρόγραμμα σπουδών παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς το περιεχόμενο της ορθόδοξης χριστιανικής διδασκαλίας, καθώς δεν γίνεται αναφορά στην Αγία Ομοούσιο και Αδιαίρετο Τριάδα την οποία επικαλούνται στην επικεφαλίδα τους όλα τα Ελληνικά Συντάγματα και στην Γ΄ τάξη του δημοτικού ο Ιησούς Χριστός παρουσιάζεται ως ξένος, ως προσδοκώμενος Μεσσίας, ως δάσκαλος που όλοι θαυμάζουν, ως αγαπημένος φίλος, όχι όμως ως Σωτήρας του κόσμου.
Όλα τα νέα μέτρα που θα ισχύουν από τις 3 Ιανουαρίου – Το σκεπτικό πίσω από την εφαρμογή τους μετά την Πρωτοχρονιά
Νέα μέτρα από τις 3 Ιανουαρίου του 2022, με αναβάθμιση της αυστηρότητάς τους, σε μια προσπάθεια αναχαίτισης της νέας παραλλαγής «Όμικρον», η οποία προβλέπεται να προκαλέσει «έκρηξη κρουσμάτων» τις επόμενες ημέρες και επί ελληνικού εδάφους, σύμφωνα με την επιστημονική κοινότητα.
Από τα διαθέσιμα κιόλας στοιχεία προκύπτει, σύμφωνα με τον Υπουργό Υγείας, Θάνο Πλεύρη πως «μπαίνουμε στην επικράτηση της «Όμικρον» και στην ελληνική επικράτεια», γεγονός που έχει σημάνει συναγερμό σε αμφότερους Πολιτεία και επιστήμονες.
Με την Αττική να προπορεύεται ως προς τον αριθμό κρουσμάτων της νέας παραλλαγής, ο κ. Πλεύρης γνωστοποίησε πως έχει εκπονηθεί «σχέδιο πλήρους συνεργασίας με ιδιωτικό τομέα», ενώ ο ίδιος επέστησε την προσοχή κυρίως στην νέα γενιά, σημειώνοντας πως «όσο βγαίνουμε ενδεχομένως κινδυνεύουμε να νοσήσουμε».
Με κοινή παραδοχή ότι οι έξοδοι σε μαζικούς χώρουςοδηγούν σε πολλαπλασιασμό των κρουσμάτων, ο Υπουργός Υγείας παρουσίασε την νέα δέσμη μέτρων που εισηγήθηκε χθες η Επιτροπή των Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας, στοχεύοντας στον περιορισμό της διασποράς του ιού, λόγω συνωστισμού.
Το νέο πλαίσιο μέτρων θα εφαρμοστεί μέχρι τα μέσα Γενάρη, δηλαδή από τις 3 έως τις 16 Ιανουαρίου, με τον κ. Πλεύρη, ωστόσο, να αφήνει παράθυρο για την επέκταση της περιόδου ισχύος τους.
Το δεύτερο «πακέτο» μέτρων αρθρώνεται σε 3 άξονες, δηλαδή εργασία, εστίαση και διασκέδαση, προβλέποντας αναλυτικά:
Για την εργασία:
Τηλεργασία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, που θα εφαρμοστεί έως και 50% και
κυλιόμενο ωράριο.
Για την εστίαση – διασκέδαση:
λειτουργία των καταστημάτων εστίασης και διασκέδασης έως τις 12.00 τα μεσάνυχτα, ενώ η μουσική προς το παρόν επιτρέπεται, αλλά αν δεν τηρηθεί το συγκεκριμένο μέτρο, θα διακοπεί και η μουσική.
Υποχρεωτική χρήση μάσκας υψηλής προστασίας (FFP2/KN95), ή διπλής από τους εργαζόμενους στην εστίαση,
Οι πελάτες θα είναι μόνο καθήμενοι,
επιβάλλονται μετρικές αποστάσεις στα τραπεζοκαθίσματα και
6 άτομα ανά τραπέζι.
Για τα γήπεδα:
πληρότητα εμβολιασμένων θεατών θα είναι έως το 10% της χωρητικότητας τους, με πλαφόν θεατών τα 1.000 άτομα.
Αν το μέτρο δεν τηρηθεί οι αγώνες θα γίνονται κεκλεισμένων των θυρών.
Για τις Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων
επίσκεψη μόνο με pcr test 48 ωρών,
Για τα νοσοκομεία/νοσηλευτικά ιδρύματα
απαγορεύονται οι ιατρικοί επισκέπτες
εντατικοποιούνται οι έλεγχοι στα επισκεπτήρια.
Για τα σούπερ μάρκετ και τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς:
Υποχρεωτική χρήση μάσκας υψηλής προστασίας (FFP2/KN95), ή διπλής από τους εργαζόμενους στην εστίαση, στα ΜΜΜ, σούπερ μάρκετ και όπου υπάρχει συνωστισμός.
Υπενθυμίζεται ότι μέχρι τις 6 το πρωί της 3ης Ιανουαρίου, οπότε και ενεργοποιείται το παραπάνω «πακέτο» μέτρων, εξακολουθούν να ισχύουν και τα εξής μέτρα:
Υποχρεωτική χρήση μάσκας σε όλους τους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους.
Σε σουπερ μάρκετ και μέσα μαζικής μεταφοράς διπλή μάσκα ή υψηλής προστασίας ΚΝ95.
Ακυρώνονται οι δημόσιες εορταστικές εκδηλώσεις.
Οι ταξιδιώτες που έρχονται στην Ελλάδα, επαναλαμβάνουν το τεστ τη δεύτερη και τέταρτη μέρα από την είσοδό τους στη χώρα,
Ισχυρή σύσταση για τεστ πριν από κάθε κοινωνική εκδήλωση.
Η φωτιά στο δάσος της Δαδιάς στον Έβρο συνεχίζει για έκτη μέρα να καίει τα πάντα και να αφήνει πίσω της τεράστιες και ανυπολόγιστες καταστροφές. Χιλιάδες στρέμματα δάσους έχουν γίνει στάχτη και αμέτρητα ζώα και πουλιά έχουν βρει φριχτό θάνατο.
To Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου που είναι μια από τις σημαντικότερες προστατευόμενες περιοχές σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο έχει στην κυριολεξία παραδοθεί στις φλόγες. Η έκταση αυτή αντιστοιχεί σε περίπου 12% της προστατευόμενης περιοχής Natura 2000.
Σήμερα Τετάρτη 27 Ιουλίου, το νοτιοδυτικό μέτωπο της πυρκαγιάς βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο του επιχειρησιακού σχεδιασμού των δυνάμεων κατάσβεσης. Σε απόσταση 2 χλμ από το Οικοτουριστικό Κέντρο, μέσα στην προστατευμένη περιοχή του Δάσους Δαδιάς, λειτουργούσε ένα κλειστό παρατηρητήριο για όλους τους επισκέπτες, οι οποίοι είχαν τη δυνατότητα να παρατηρήσουν γύπες και άλλα αρπακτικά πουλιά που έρχονταν στην ταΐστρα. Πλέον αυτό το παρατηρητήριο έγινε στάχτη, όπως και η υπόλοιπη περιοχή. Στο παρατηρητήριο φιλοξενήθηκαν χιλιάδες επισκέπτες όλα αυτά τα χρόνια.
To Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου είναι, όπως αναφέρει το voria.gr, μια από τις σημαντικότερες προστατευόμενες περιοχές σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Είναι μία από τις πρώτες περιοχές στην Ελλάδα που τέθηκαν σε καθεστώς προστασίας, καθώς εδώ συμβιώνουν και ευδοκιμούν συγκεντρωμένα πολλά είδη της χλωρίδας και της πανίδας της Βαλκανικής χερσονήσου, της Ευρώπης και της Ασίας. Στο Εθνικό Πάρκο συναντώνται τρία από τα τέσσερα είδη γύπα της Ευρώπης (Μαυρόγυπας, Όρνιο και Ασπροπάρης), ενώ φιλοξενεί τη μοναδική αποικία Μαυρόγυπα στα Βαλκάνια.
Το καμένο παρατηρητήριο (εικόνα από Πυροσβεστική Έβρου)
