Blog Σελίδα 2143

Συγκλονίζει η Ρούλα Κουσκουρή για τη μάχη της με τον καρκίνο του στήθους

0

Έχει μια σημαντική πορεία στη δημοσιογραφία, ενώ τα τελευταία χρόνια τη βλέπουμε στο πλευρό της Ζήνας Κουτσελίνη και την εκπομπή του Star, Αλήθειες με τη Ζήνα.

Ο λόγος για τη Ρούλα Κουσκουρή που μιλώντας στο περιοδικό Secret, αποκάλυψε για πρώτη φορά τη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο πριν από λίγα χρόνια.

64036665a0f73

H Ρούλα Κουσκουρή με τη Ζήνα Κουτσελίνη και τη Μαρία Παναγοπούλου Χαρδαβέλλα

«Πριν από τρία χρόνια ήρθα αντιμέτωπη µε τον καρκίνο στο στήθος. Είναι κάτι που το δημοσιοποιώ για πρώτη φορά και το πράττω γιατί θέλω να καταλάβει καθένας που είναι αντιμέτωπος µε αυτή την ασθένεια ότι µπορεί να βγει νικητής. Το 2020 λοιπόν, ενώ βρισκόμουν σε δημοσιογραφική αποστολή στη Σάµο για την κάλυψη των σεισμών και µιλούσα στο τηλέφωνο δίνοντας το ρεπορτάζ, ένιωσα ότι κάτι έπιασα μεταξύ του στήθους και του ώμου. Παρότι πριν από τρεις μήνες είχα κάνει την ετήσια μαστογραφία, όπως πρέπει να κάνουν όλες οι γυναίκες, ξαφνιάστηκα. Τελείωσα τη δημοσιογραφική µου αποστολή και περίμενα να επιστρέψω στην Αθήνα, για να μπορέσω να επικοινωνήσω µε τον γιατρό και να δω τι μπορεί να είναι αυτό.

Μετά από εξετάσεις εντοπίστηκε ότι ήταν καρκίνος σε αρχικό στάδιο. Έγινε ογκοεκτοµή κι από εκεί και πέρα οι γιατροί έκριναν ότι πρέπει να περάσω από έναν κύκλο χημειοθεραπειών κι ακτινοβολιών. Ήταν η πιο δύσκολη περίοδος της ζωής µου, γιατί έπρεπε να πολεμήσω την ασθένεια µε το σώμα µου, το μυαλό και την ψυχή µου. Το οργανικό του σώματος το είχαν αναλάβει οι γιατροί µε τις θεραπείες. Εγώ έπρεπε να αντιμετωπίσω τις σκέψεις που περνούσαν από το μυαλό µου και να διαχειριστώ την εικόνα µου που άλλαζε, όπως χάνοντας τα μαλλιά µου από τις χημειοθεραπείες. Αλλά έβαλα ψυχή, για να σταθώ όρθια και να βγω νικήτρια, κάτι που κατάφερα. Επίσης, δε σταμάτησα ποτέ να δουλεύω. Φορούσα την περούκα µου και κανείς δεν ήξερε τη μάχη που έδινα. Δεν άφησα ποτέ την εικόνα µου», πρόσθεσε η δημοσιογράφος.

640366729e72d

Η Ρούλα Κουσκουρή δε σκοπεύει να εγκαταλείψει τη μάχιμη δημοσιογραφία! /Φωτογραφία Instagram

Ακόμα τόνισε: «Υπήρξαν στιγμές που, χωρίς να το θέλω, έρχονταν άσχημες σκέψεις, που είχαν να κάνουν περισσότερο µε τα παιδιά µου. Όμως ήταν κι αυτά που µου έδωσαν τη δύναμη, όπως κι ο σύζυγός µου, αφού στάθηκαν δίπλα µου και µε βοήθησαν µε όλες τις δυνάμεις τους να σταθώ στα πόδια µου και στο τέλος να τα καταφέρω».

Για την υποψηφιότητά της στις ερχόμενες εθνικές εκλογές µε τη Νέα Δημοκρατία στον Δυτικό Τομέα της Αττικής, είπε: «Αποφάσισα να θέσω τον εαυτό µου στην παράταξη της Νέας Δηµοκρατίας, γιατί δεν ήθελα άλλο να είμαι απαθής σε όλα όσα συμβαίνουν γύρω µου. Μέχρι τώρα µε την ιδιότητά µου ως δημοσιογράφου κατέγραφα τα προβλήματα των πολιτών. Τώρα θέλω να βοηθήσω και να δώσω λύση σε αυτά τα προβλήματα. Θα είμαι υποψήφια στον Δυτικό Τοµέα της Αθήνας γιατί εκεί γεννήθηκα, μεγάλωσα και συνεχίζω να ζω µε την οικογένειά µου».

Τέλος, η δημοσιογράφος πρόσθεσε: «Η μάχιμη δημοσιογραφία είναι μεράκι και κάτι που δε θα αλλάξει ποτέ στη ζωή µου. Από εκεί και πέρα, ο λαός θα αποφασίσει από ποιο πόστο θα μπορέσω να βοηθήσω ακόμα πιο πολύ στις λύσεις των καθημερινών προβλημάτων του».

Συγκλονίζει η Ρεγγίνα Μακέδου: «Έμαθα ότι έχω λευχαιμία πολύ περίεργα γιατί δεν είχα συμπτώματα»

0

Μιλώντας στην εκπομπή «Όπου Υπάρχει Ελλάδα», η Ρεγγίνα Μακέδου προέβη σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση για τη μάχη που έδωσε με τη λευχαιμία.

Η ίδια περιέγραψε τόσο τη στιγμή της διάγνωσης, όσο και τις μέρες που πέρασε μέσα στο νοσοκομείο. Όπως αποκάλυψε η γυμνάστρια, δεν πτοήθηκε ποτέ και αντλούσε δύναμη από την αγάπη της για τον χορό.

Δείτε το βίντεο:


«Έμαθα ότι έχω λευχαιμία πολύ περίεργα γιατί δεν είχα συμπτώματα. Το μόνο σύμπτωμα που είχα ήτανε ότι λαχάνιαζα, κουραζόμουνα. Αρχικά νοσηλεύτηκα στο νοσοκομείο της Καβάλας, από εκεί με έστειλαν στην Αλεξανδρούπολη όπου έγινε και η διάγνωσή μου.

Νοσηλεύτηκα στο νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης για 157 ημέρες. Εκεί η νόσος μου ήρθε σε πλήρη ύφεση μέχρι το 2022 που ήρθε η υποτροπή. Το 2022 λοιπόν ήξερα ότι η μόνη λύση για εμένα θα είναι η μεταμόσχευση μυελού των οστών.

Κάθε μέρα σηκωνόμουν και χόρευα. Ήμουνα μέσα στο νοσοκομείο χωρίς μαλλιά, με τις πιτζάμες μου, με τους φλεβοκαθετήρες μου και σηκωνόμουν και χόρευα. Αυτό μου έδινε ζωή. Κάπως έτσι έφυγε η πρώτη φορά.

reggina.v1 1

Τη δεύτερη φορά με τη μεταμόσχευση, η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα ήταν αρκετά πιο δύσκολα. Είχα αρκετές παρενέργειες. Φοβήθηκα ότι θα χάσω τη ζωή μου. Και την πρώτη φορά, όταν ακόμα δεν ήξερα ακριβώς τι γίνεται και μάλιστα εκεί την πρώτη φορά ήτανε που συμφιλιώθηκα λίγο με τον θάνατό μου. Έκατσα λίγο κάτω, είδα πόσα πράγματα έχω κάνει στη ζωή μου, πόσα θα μπορούσα να κάνω, όμως ήμουν ήδη ευχαριστημένη με ό,τι είχα κάνει.

Στη δεύτερή μου την περιπέτεια, στη μεταμόσχευση, κάποια στιγμή είχα πνευμονία. Είχα πνευμονία και είχα και πάρα πολύ χαμηλά λευκά. Εκεί πέρα φοβήθηκα πάρα πολύ. Είπα ότι τα παρατάω. Πίστευα ότι δεν αντέχω άλλο. Πίστευα πως δε θα ξυπνήσω το επόμενο πρωί.

01012b86 makedou gym

Εκείνη τη στιγμή βρέθηκαν κάποιοι άνθρωποι, και μέσα από το νοσοκομείο, γιατροί, νοσηλευτές, φίλοι μου, που μου έδειξαν ότι δεν πρέπει να τα παρατήσω. Κι εκεί κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι το “μαζί”.

Νομίζω ότι δεν θα παρεξηγηθεί κανείς αν ο άνθρωπος που θα πω το μεγαλύτερο ευχαριστώ είναι η δότριά μου. Η προσφορά της τεράστια γιατί χάρη σε αυτήν ζω. Πραγματικά, αν δεν έχεις υγεία, δεν έχεις τίποτα» εξομολογήθηκε η Ρεγγίνα Μακέδου.

Συγκλονίζει η προφητεία του Αγίου Παΐσίου: «Θα γίνει μεγάλο τράνταγμα»

0

Άγιος Γέροντας Παΐσιος: Τι είχε πει για τους σεισμούς -Προφητεία του γέροντα Παΐσιου για το σεισμό -Ποιο το ρήγμα που απειλεί πραγματικά την Αττική με μεγάλο σεισμό

Κι όμως ο εφιάλτης του Λεκανοπεδίου, δεν είναι το μικρό ρήγμα της Πάρνηθας που έδωσε τον σεισμό 5,9 Ρίχτερ του Σεπτεμβρίου του 1999 και τον σεισμό 5,1 ρίχτερ στις 19 Ιουλίου 2019, αλλά το ρήγμα των Αλκυονίδων στον Κορινθιακό Κόλπο που δείχνει διάθεση να «ξυπνήσει» εσχάτως». Συγκλονίζουν τα λόγια του Άγιου Παΐσιου για τις «δύσκολες μέρες» που έβλεπε να έρχονται

Μετά τους φόβους των επιστημόνων και τους μεγάλους σεισμούς, όπως στην Αθήνα έρχονται στην επιφάνεια και τα λόγια του αγιορείτη Αγίου που συγκλονίζουν: «Σήμερα είναι καιρός να ετοιμασθούν οι ψυχές, γιατί, αν συμβεί κάτι, δεν ξέρω τι θα γίνει.

Είθε να μην επιτρέψη ο Θεός να έρθουν δύσκολες μέρες, αλλά αν έρθουν, με έναν μικρό σεισμό, με ένα τράνταγμα, θα σωριάσουν ολόκληρες αδελφότητες, ολόκληρα μοναστήρια, γιατί ο καθένας θα πάη να σώση τον εαυτό του και θα τραβήξη την πορεία του. Χρειάζεται πολλή προσοχή, για να μη μας εγκατάλειψη ο Θεός. Οι ψυχές να έχουν κάτι πνευματικό. Αυτό σας τιμάει. Θα γίνει μεγάλο τράνταγμα.

Τόσα σας λέω, τόσο σκληρά έχω μιλήσει! Εμένα κάτι να μου έλεγαν, θα προβληματιζόμουν, θα σκεφτόμουν γιατί μου το είπαν, τι ήθελαν. Γιά να μην πω βράδυα, ένα βράδυ δεν θα κοιμόμουν. Αν δεν έβλεπα τα δύσκολα χρόνια που έρχονται, δεν θα ανησυχούσα τόσο. Αλλά αυτό που βλέπω είναι ότι αργότερα θα δυσκολευθήτε πολύ. Δεν με καταλαβαίνετε. Τότε θα με καταλάβετε.

– Αν βρεθή, Γέροντα, μόνος του κανείς σε δύσκολα χρόνια, τι θα κάνει;
– Άρχισε τώρα να κάνεις πρώτα υπακοή, να απόκτησης διάκριση, και τότε θα δούμε. Γι’ αυτό είπαμε να κόψουμε τα κουσούρια πρώτα. Αν έχη κανείς κουσούρια, δεν θα τα βγάλη πέρα. Αν τώρα γκρινιάζη για όλα και νομίζη ότι αυτός είναι λεβεντόπαιδο και όλοι οι άλλοι είναι χάλια, τότε…; Κοιτάξτε να διορθωθήτε, για να δικαιούσθε την θεία βοήθεια.

Να στηριχθήτε ακόμη περισσότερο στον Θεό. Θα έχουμε πιο δύσκολα χρόνια. Ακόμη είναι άγουρα τα …; φρούτα· δεν ωρίμασαν. Όταν εσείς θα είστε ώριμες πνευματικά, ξέρετε τι θα είστε; Όχυρο. Όχι μόνο για εδώ, αλλά θα μπορήτε να βοηθάτε και πιο πέρα. Γιατί, διαφορετικά, θα έχετε και εσείς ανάγκη από ανθρώπινη βοήθεια και προστασία. Καί ξέρετε τι κακό είναι ένα μοναστήρι, με ένα σωρό αδελφές, να έχη ανάγκη από λαικούς;

Σήμερα ο μοναχός πρέπει να ζήση πνευματικά, για να είναι έτοιμος να ξεπεράση μια δυσκολία. Να ετοιμασθή, για να μην τον στενοχωρήση η στέρηση, γιατί μετά μπορεί να φθάση στην άρνηση. Θα έρθη εποχή που θα ξεραθούν τα ποτάμια, όλοι θα διψάσουν, όλοι θα υποφέρουν.

Γιά μας τους μοναχούς δεν είναι τόσο φοβερό· εμείς και να διψάσουμε, πρέπει να διψάσουμε, γιατί εμείς ξεκινήσαμε για κακουχία. «Ο,τι δεν έκανα εκουσίως ως καλόγερος, θα πω, το κάνω τώρα ακουσίως, για να καταλάβω τι θα πη καλόγερος. Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου».

Αλλά ο καημένος ο κόσμος! Όταν φθάνουν οι άνθρωποι στο σημείο να εφευρίσκουν βόμβες που να σκοτώνωνται οι άνθρωποι και να μην καταστρέφωνται τα κτίρια, τι να πω; Όταν είπε ο Χριστός «μια ψυχή αξίζει όσο ο κόσμος όλος»[1], και αυτοί έχουν τα κτίρια πιο πολύ από όλο τον κόσμο, αυτό είναι φοβερό!

– Γέροντα, νιώθω αγωνία, φόβο, για ο,τι μας περιμένει.
– Αυτός ο φόβος μας βοηθάει να γαντζωθούμε στον Χριστό. Όχι ότι πρέπει να χαίρεται κανείς γι’ αυτήν την κατάσταση που περιμένουμε, άλλα να χαίρεται, γιατί θα αγωνισθή για τον Χριστό. Δηλαδή
δεν θα περάσουμε μια κατοχή ενός Χίτλερ η ενός Μουσολίνι, άλλα θα δώσουμε εξετάσεις για τον Χριστό.

Δεν είναι ότι θα έχουμε εμείς πολυβόλα, ατομικές βόμβες ανώτερες, και θα νικήσουμε. Τώρα ο αγώνας θα είναι πνευματικός. Θα παλέψουμε με τον ίδιο τον διάβολο. Ο διάβολος όμως δεν έχει καμμιά εξουσία, αν δεν του δώσουμε εμείς εξουσία. Τι να φοβηθούμε; Αν ήταν Χίτλερ η Μουσολίνι, ήταν άλλο. Να μην υπάρχη φόβος. Να χαιρόμαστε που η μάχη είναι πνευματική.

Εάν ζείτε μοναχικά, πατερικά, και προσέχετε, θα δικαιούσθε την θεία επέμβαση σε κάθε επίθεση του εχθρού. Αν υπάρχουν άνθρωποι προσευχής, ταπεινοί, που έχουν πόνο και αγάπη, είναι κεφάλαια πνευματικά, είναι «βάσεις» πνευματικές. Δυό-τρεις ψυχές να υπάρχουν σε ένα μοναστήρι που να σκέφτονται τον πόνο των άλλων και να προσεύχονται, είναι πνευματικό οχυρό.»

Συγκλονίζει η προφητεία του Αγίου Παϊσίου: «Θα γίνει μεγάλο τράνταγμα…»

0

Άγιος Γέροντας Παΐσιος: Τι είχε πει για τους σεισμούς 

Κι όμως ο εφιάλτης του Λεκανοπεδίου, δεν είναι το μικρό ρήγμα της Πάρνηθας που έδωσε τον σεισμό 5,9 Ρίχτερ του Σεπτεμβρίου του 1999 και τον σεισμό 5,1 ρίχτερ στις 19 Ιουλίου 2019, αλλά το ρήγμα των Αλκυονίδων στον Κορινθιακό Κόλπο που δείχνει διάθεση να «ξυπνήσει» εσχάτως.

Συγκλονίζουν τα λόγια του Άγιου Παϊσίου για τις «δύσκολες μέρες» που έβλεπε να έρχονται.

paisios

Μετά τους φόβους των επιστημόνων και τους μεγάλους σεισμούς, όπως στην Αθήνα έρχονται στην επιφάνεια και τα λόγια του αγιορείτη Αγίου που συγκλονίζουν:

«Σήμερα είναι καιρός να ετοιμασθούν οι ψυχές, γιατί, αν συμβεί κάτι, δεν ξέρω τι θα γίνει.

Είθε να μην επιτρέψη ο Θεός να έρθουν δύσκολες μέρες, αλλά αν έρθουν, με έναν μικρό σεισμό, με ένα τράνταγμα, θα σωριάσουν ολόκληρες αδελφότητες, ολόκληρα μοναστήρια, γιατί ο καθένας θα πάη να σώση τον εαυτό του και θα τραβήξη την πορεία του.

pai  Χρειάζεται πολλή προσοχή, για να μη μας εγκατάλειψη ο Θεός. Οι ψυχές να έχουν κάτι πνευματικό. Αυτό σας τιμάει. Θα γίνει μεγάλο τράνταγμα.

Τόσα σας λέω, τόσο σκληρά έχω μιλήσει! Εμένα κάτι να μου έλεγαν, θα προβληματιζόμουν, θα σκεφτόμουν γιατί μου το είπαν, τι ήθελαν. Γιά να μην πω βράδυα, ένα βράδυ δεν θα κοιμόμουν. Αν δεν έβλεπα τα δύσκολα χρόνια που έρχονται, δεν θα ανησυχούσα τόσο. Αλλά αυτό που βλέπω είναι ότι αργότερα θα δυσκολευθήτε πολύ. Δεν με καταλαβαίνετε. Τότε θα με καταλάβετε.

– Αν βρεθή, Γέροντα, μόνος του κανείς σε δύσκολα χρόνια, τι θα κάνει; – Άρχισε τώρα να κάνεις πρώτα υπακοή, να απόκτησης διάκριση, και τότε θα δούμε. Γι’ αυτό είπαμε να κόψουμε τα κουσούρια πρώτα. Αν έχη κανείς κουσούρια, δεν θα τα βγάλη πέρα. Αν τώρα γκρινιάζη για όλα και νομίζη ότι αυτός είναι λεβεντόπαιδο και όλοι οι άλλοι είναι χάλια, τότε…; Κοιτάξτε να διορθωθήτε, για να δικαιούσθε την θεία βοήθεια.

capture 111

Να στηριχθήτε ακόμη περισσότερο στον Θεό. Θα έχουμε πιο δύσκολα χρόνια. Ακόμη είναι άγουρα τα …; φρούτα· δεν ωρίμασαν. Όταν εσείς θα είστε ώριμες πνευματικά, ξέρετε τι θα είστε; Όχυρο. Όχι μόνο για εδώ, αλλά θα μπορήτε να βοηθάτε και πιο πέρα.

Γιατί, διαφορετικά, θα έχετε και εσείς ανάγκη από ανθρώπινη βοήθεια και προστασία. Καί ξέρετε τι κακό είναι ένα μοναστήρι, με ένα σωρό αδελφές, να έχη ανάγκη από λαικούς;

Σήμερα ο μοναχός πρέπει να ζήση πνευματικά, για να είναι έτοιμος να ξεπεράση μια δυσκολία. Να ετοιμασθή, για να μην τον στενοχωρήση η στέρηση, γιατί μετά μπορεί να φθάση στην άρνηση. Θα έρθη εποχή που θα ξεραθούν τα ποτάμια, όλοι θα διψάσουν, όλοι θα υποφέρουν.

Γιά μας τους μοναχούς δεν είναι τόσο φοβερό· εμείς και να διψάσουμε, πρέπει να διψάσουμε, γιατί εμείς ξεκινήσαμε για κακουχία. «Ο,τι δεν έκανα εκουσίως ως καλόγερος, θα πω, το κάνω τώρα ακουσίως, για να καταλάβω τι θα πη καλόγερος. Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου».

Αλλά ο καημένος ο κόσμος! Όταν φθάνουν οι άνθρωποι στο σημείο να εφευρίσκουν βόμβες που να σκοτώνωνται οι άνθρωποι και να μην καταστρέφωνται τα κτίρια, τι να πω; Όταν είπε ο Χριστός «μια ψυχή αξίζει όσο ο κόσμος όλος», και αυτοί έχουν τα κτίρια πιο πολύ από όλο τον κόσμο, αυτό είναι φοβερό!

Γέροντα, νιώθω αγωνία, φόβο, για ο,τι μας περιμένει. – Αυτός ο φόβος μας βοηθάει να γαντζωθούμε στον Χριστό. Όχι ότι πρέπει να χαίρεται κανείς γι’ αυτήν την κατάσταση που περιμένουμε, άλλα να χαίρεται, γιατί θα αγωνισθή για τον Χριστό. Δηλαδή δεν θα περάσουμε μια κατοχή ενός Χίτλερ η ενός Μουσολίνι, άλλα θα δώσουμε εξετάσεις για τον Χριστό.

Δεν είναι ότι θα έχουμε εμείς πολυβόλα, ατομικές βόμβες ανώτερες, και θα νικήσουμε. Τώρα ο αγώνας θα είναι πνευματικός. Θα παλέψουμε με τον ίδιο τον διάβολο. Ο διάβολος όμως δεν έχει καμμιά εξουσία, αν δεν του δώσουμε εμείς εξουσία.

Τι να φοβηθούμε; Αν ήταν Χίτλερ η Μουσολίνι, ήταν άλλο. Να μην υπάρχη φόβος. Να χαιρόμαστε που η μάχη είναι πνευματική.

Εάν ζείτε μοναχικά, πατερικά, και προσέχετε, θα δικαιούσθε την θεία επέμβαση σε κάθε επίθεση του εχθρού. Αν υπάρχουν άνθρωποι προσευχής, ταπεινοί, που έχουν πόνο και αγάπη, είναι κεφάλαια πνευματικά, είναι «βάσεις» πνευματικές. Δυό-τρεις ψυχές να υπάρχουν σε ένα μοναστήρι που να σκέφτονται τον πόνο των άλλων και να προσεύχονται, είναι πνευματικό οχυρό

Πηγή: ekklisiaonline.gr

Συγκλονίζει η πνευματική μητέρα του 34χρονου πιλότου του μοιραίου καναντέρ Χρήστου Μουλά

0

«Στη φεγγαρόστρατα απόψε εσύ θα ανεβαίνεις στον ουρανό…τελευταίο ταξίδι…Μ αυτό το υπέροχο χαμόγελο που είχες πάντα…καλό σου ταξίδι υπέροχο μου πλάσμα…η πνευματική σου μητέρα όπως με έλεγες και γελούσαμε…θα σ αγαπώ πάντα».

Hπνευματική μητέρα του 34χρονου Σμηναγού Χρήστου Μουλά, ο οποίος έχασε τη ζωή του μετά τη μοιραία πτώση του Canadair στην περιοχή Πλατανιστός Καρύστου βρίσκει τη δύναμη να μιλήσει για τη φρικτή απώλειά του.

Η νονά του ενός εκ των δύο πιλότων μιλά στο GRTimes.gr για το πνευματικό της παιδί και προκαλεί ρίγη συγκίνησης. «Ήταν ένα υπέροχο χαμογελαστό πλάσμα, καλό παιδί αγαπούσε όλο τον κόσμο. Μεγάλωσε στα Χανιά και από κει έφυγε φοιτητής στην Ικάρων που ήταν και η πρώτη του επιλογή. Στόχος του το πιο μεγάλο όνειρο. Ήθελε πολύ να γίνει ιπτάμενος, μας το έλεγε πάντα. Δεν φοβήθηκε ποτέ…

1 252863 395518 type13260

Έχει μια αδελφή και ήταν παντρεμένος ένα χρόνο περίπου. Η γυναίκα του συνάδελφος του, είναι έγκυος 3 μηνών. Τραγωδία, δεν έχω δύναμη να πω κάτι άλλο δε μπορώ ακόμη να πιστέψω αυτό που συνέβη», λέει η πνευματική του μητέρα και ξεσπά σε λυγμούς.

Συγκλονίζει η Πίτσα Παπαδοπούλου: «Ο αδερφός μου ο μικρός σκοτώθηκε. Τον πάτησε το τραμ»

0

Η Πίτσα Παπαδοπούλου εμφανίστηκε χθες βράδυ στο «Σπίτι με το Mega» και πριν ανέβει στη σκηνή, μίλησε για τα παιδικά της χρόνια με τη Ρούλα Κορομηλά. Η σπουδαία ερμηνεύτρια προχώρησε μεταξύ άλλων σε μία συγκλονιστική εξομολόγηση για τους πρόσφυρες γονείς της αλλά και την απώλεια των αδερφών της.

Δείτε την Πίτσα Παπαδοπούλου σε ένα εξαιρετικό ντουέτο




Πίτσα Παπαδοπούλου: «Μείναμε 5 παιδιά, 3 αγόρια και 2 κορίτσια»

«Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη κι είμαστε από πρόσφυγες γονείς. Ήρθαν οι παππούδες μας το 1922. Η μαμά μου έκανε αρκετά παιδιά. Έκανε 9, αλλά δεν έζησαν όλα», δήλωσε αρχικά.

«Τότε, πέθαιναν 2-3 χρονών, επειδή δεν είχαν και γιατρούς. Μείναμε 5 παιδιά, 3 αγόρια και 2 κορίτσια», συμπλήρωσε. Ωστόσο, όπως είπε, μελλοντικά υπήρξε κι άλλη απώλεια στην οικογένειά της, αυτή του μικρότερου αδερφού της.

«Ο αδερφός μου ο μικρός σκοτώθηκε, τον πάτησε το τραμ σε ηλικία 8 χρονών. Η μαμά μου δούλευε σε καπνεργοστάσιο και μας μεγάλωσε μόνης της, ο πατέρας μου ήταν μέχρι τα πέντε μου με τη μαμά μου. Ήταν χωρισμένοι, η μαμά μου δεν περνούσε καλά», δήλωσε η τραγουδίστρια.

Η Πίτσα Παπαδοπούλου με τη Λένα Παπαδοπούλου μαζί στη σκηνή




Συγκλονίζει η Πετρογιάννη: «Γυρίσαμε από Τήνο και όλα μαύρισαν. Νοσοκομεία, κλάματα και μετά… τέλος»

0

Φωτεινή Πετρογιάννη: «Γυρίσαμε από την Τήνο και όλα μαύρισαν – Νοσοκομεία, κλάματα και μετά… το τέλος» – Το μήνυμα για την απώλεια του πατέρα της

Μια ιδιαίτερα προσωπική και συναισθηματικά ανάρτηση έκανε η Φωτεινή Πετρογιάννη το βράδυ της Παρασκευής 14 Αυγούστου, με αφορμή την επιστροφή της στην Τήνο, έπειτα από 13 ολόκληρους μήνες.

fotini petrogianni 1

Ένα νησί που για χρόνια ήταν συνδεδεμένο στη σκέψη της με όμορφες οικογενειακές στιγμές, την πίστη και την ελπίδα, αλλά που μετά την απώλεια του πατέρα της απέκτησε για εκείνη ένα εντελώς διαφορετικό συναισθηματικό βάρος.

Η δημοσιογράφος επέστρεψε αυτή τη φορά έχοντας στο πλευρό της την οικογένειά της και στην αγκαλιά της τον γιο της. Η τελευταία φορά που είχε ταξιδέψει στο κυκλαδίτικο νησί ήταν για τη βάπτιση του μικρού, τον Ιούλιο του 2025. Εκείνο όμως το χαρούμενο οικογενειακό ταξίδι έμελλε να γίνει η τελευταία φορά που θα έβλεπε τον πατέρα της όρθιο, πριν ξεκινήσει μια δύσκολη περίοδος με νοσοκομεία, αγωνία και τελικά την απώλειά του.

«Έχουμε να έρθουμε στην Τήνο 13 μήνες. Από τη βάπτιση του μικρού μας. Για εμάς είναι μεγάλο χρονικό διάστημα, μιας και ερχόμασταν πιο συχνά καθώς η Τήνος είναι το νησί που γεμίζει την καρδιά μας. Τα χωριά της, οι όμορφοι άνθρωποι, η Παναγιά που στέκει εκεί αγέρωχη, έτοιμη να ακούσει τον πόνο και την προσευχή όλων όσοι την έχουν ανάγκη.

foteini kia mpampas 7fe22

Ανέκαθεν είχε άλλο νόημα αυτό το νησί για εμένα. Το έμαθα μέσα από τον Μιχάλη μου, το αγάπησα μέσα από εκείνον και τώρα το παιδί μας , με κάποιον τρόπο, έχει ένα κομμάτι της Τήνου μέσα του.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Πριν 13 μήνες, περίμενα στο λιμάνι του Πειραιά όλη μου την οικογένεια να φύγουμε μαζί για τη βάπτιση στο νησί. Ακόμα θυμάμαι τον μπαμπάκα μου να περνάει το φανάρι στο λιμάνι με ένα κατακόκκινο μπλουζάκι. Γιατί άραγε μπαμπά μου σε παρατήρησα τόσο πολύ εκείνη την ημέρα; Μπήκαμε στο πλοίο όλο χαρά που τελικά τα καταφέραμε, μιας και ο μπαμπάς μου για πολλά χρόνια αντιμετώπιζε ένα σοβαρό θέμα υγείας και πιστεύαμε ότι δεν θα μπορέσουμε να πάμε όλοι μαζί.

stigmiotypo othonis 2026 08 15 19.12.47

Εκείνο το πρωινό, με αυτό το κατακόκκινο μπλουζάκι, ήταν η τελευταία φορά που είδα τον μπαμπά μου όρθιο, στα γερά πόδια του. Ακόμα και τώρα που έφυγε, δεν μπορώ να πιστέψω πως γίνεται να τον πρόδωσαν τα πόδια του. Γύριζε όλο τον κόσμο ακούραστος και δεν μπόρεσε τελικά ούτε στην εκκλησία να έρθει.

Γυρίσαμε από την Τήνο και όλα μαύρισαν. Νοσοκομεία, κλάματα και μετά…το τέλος. Η πιο δύσκολη περίοδος της ζωής μας. Η Τήνος πίστευα ότι άθελά της με είχε πληγώσει και κάπως «γκρίζαρε» το χρώμα της μέσα μου.

Δεν ξέρω γιατί τα έγραψα όλα αυτά! Απλά μου λείπει ο μπαμπάς μου και τώρα που ήρθα στην Τήνο, μου λείπει ακόμα περισσότερο. Εύχομαι όπου κι αν είστε να περνάτε όμορφα και αν χάσατε πρόσφατα κάποιον δικό σας, εύχομαι ο πόνος μας να μαλακώσει σύντομα. Αν κάποιος δικός σας δίνει μια μάχη, να πιστεύετε στα θαύματα, όπως και αν θεωρείτε ότι γίνονται αυτά.

Υγ: Μπαμπά μου, δεν σου άρεσε ποτέ το κόκκινο χρώμα», έγραψε η Φωτεινή Πετρογιάννη.

Δείτε την ανάρτηση:

Συγκλονίζει η περιγραφή του Γιώργου Γεωργίου για το καρδιακό επεισόδιο που τον έστειλε στο νοσοκομείο

0

Ο παρουσιαστής και αθλητικογράφος Γιώργος Γεωργίου μίλησε πρώτη φορά για την περιπέτεια με την υγεία του που είχε πριν λίγο καιρό, στο ραδιόφωνο του Real FM. Η περιγραφή του συγκλονίζει, καθώς όπως λέει ο καρδιογράφος έδειξε παύλα!

«Είμαι πολύ χαρούμενος που ζω. Θέλω να πω ποια είναι η πραγματικότητα για να ξέρει ο κόσμος. Αυτό το έπαθα στις 4 Ιουλίου. Πως; Ήταν βράδυ. Έπεσα για ύπνο. Ανοίγω τηλεόραση και ξαφνικά δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Άφησα πέρασαν κάποια λεπτά αλλά αυτό επιδεινωνόταν. Παίρνω τηλέφωνο, λέω ποιο νοσοκομείο εφημερεύει. Μου λένε είναι το Γενικό Κρατικό της Νίκαιας. Μπαίνω στο αμάξι και κατεβαίνω 260 χλμ/ώρα την Πέτρου Ράλλη μόνος μου. Δεν ξέρω πως πήγα. Με αλάρμ με φανάρια με προβολείς, με κόρνα.

Δείτε το βίντεο με την περιγραφή του:

Φτάνω στην είσοδο, μπαίνω μέσα με τις μπάντες, κατεβαίνω, παίρνω την τελευταία μου ανάσα και πέφτω. Ήταν ένα ζευγάρι εκεί. Με παίρνουν, με πάνε στα επείγοντα, και ήταν ένας καρδιολόγος πολύ μάγκας, πιτσιρικάς ειδικευόμενος και με πλακώνει στις μαλάξεις. Μου είπε ότι έβαζε τα δάχτυλά μου μέσα στο κορμί μου 6 εκατοστά. Στην πέμπτη μάλαξη πετάχτηκα. Μου είπε όμως ότι όταν πήγα εκεί, για μια στιγμή ο καρδιογράφος έβγαλε παύλα. Δεν χρειάστηκε ούτε ηλεκτροσόκ, ούτε αδρεναλίνη, ούτε τίποτα. Επανήλθα με τις μαλάξεις.

Αυτοί ήταν σίγουροι ότι είχα πάθει έμφραγμα. Μου έκαναν στεφανιογραφία και ήταν πεντακάθαρη, κεφάλι πεντακάθαρο, καρωτίδες πεντακάθαρες και με πλάκωσαν μετά στις εξετάσεις τις καρδιολογικές. Τελικά το έπαθα από κολπική μαρμαρυγή. Εγώ κολπική μαρμαρυγή παθαίνω από το 1986 και νιώθω αρρυθμία.»

[real] [etypos]

Συγκλονίζει η πεθερά του ιδιοκτήτη του οικόπεδου της φρίκης: «Οι 26 άργησαν να έρθουν»

0

«Ανοίξαμε τις πόρτες. Πέρασαν ένα σορό άνθρωποι και πήγαν στη θάλασσα. Οι επόμενοι όμως οι 26 που ήρθαν… άργησαν» ανέφερε μεταξύ άλλων η πεθερά του Βασίλη Φράγκου, ιδιοκτήτη του οικόπεδου όπου βρήκαν φρικτό θάνατο περισσότεροι από 20 άνθρωποι στην προσπάθεια τους να φτάσουν στην παραλία και να σωθούν από την φονική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική.

Η ίδια δήλωσε ότι σώθηκε την τελευταία στιγμή καθώς κατάφερε να φτάσει στη θάλασσα και να γλιτώσει από τις φλόγες. Αποκαλύπτει επίσης πως βρέθηκαν σοροί και μέσα στο σπίτι του γαμπρού της καθώς φαίνεται ότι κάποιοι πίστευαν ότι θα μπορούσαν να γλιτώσουν από τις πύρινες γλώσσες μέσα σε αυτό.

Όπως έχει γίνει γνωστό από τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος, Σωκράτης Φάμελλος, το συγκεκριμένο κομμάτι γης είναι χαρακτηρισμένο ως ζώνη εξυπηρέτησης λουομένων και απαγορεύεται επ’ αυτού η ανέγερση πρώτης ή δεύτερης κατοικίας.

Επιπλέον η έκταση αυτή έχει αυθαίρετα κτίσματα που δεν έχουν τακτοποιηθεί με κανένα νόμο από τους ισχύοντες από το 1977.

Πηγή βίντεο: philenews.com

Συγκλονίζει η Παπακωστοπούλου για τον πατέρα της: «Μου έφυγε πέφτοντας από μια ελιά»

0

Βαρύ το πένθος για την παρουσιάστρια των δελτίων ειδήσεων του Star, Κατερίνα Παπακωστοπούλου. Ο πατέρας της γνωστής δημοσιογράφου, Αριστοτέλης, με καταγωγή από το Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας, άφησε την τελευταία του πνοή έπειτα από μοιραία πτώση που είχε από ελαιόδεντρο στο κτήμα του. Ο άτυχος άνδρας τα τελευταία χρόνια ζούσε μόνιμα στην Αθήνα όμως ανά τακτά χρονικά διαστήματα επισκεπτόταν το Δρυμώνα και φρόντιζε τις καλλιέργειες.

Μέσα από τον λογαριασμό της στο Instagram, η Κατερίνα Παπακωστοπούλου τον αποχαιρέτησε με μια κοινή τους φωτογραφία και λόγια που συγκλονίζουν: «Τον πρόσεχα να έχει καλή αιμοκάθαρση και μου έφυγε πέφτοντας από μια ελιά που πήγε να κλαδέψει. Δεν έχω τρόπο να σας πω πόσο πονάω, όμως σας ευχαριστώ για τη σκέψη σας».

be9e326bc4fde41f5ea3614c67ab9138