Στην εκπομπή Το Πρωινό φιλοξενήθηκε το πρωί της Πέμπτης (17-11) ο κορυφαίους του είδους του, Γιάννης Σμαραγδής.
Ο σκηνοθέτης μίλησε μεταξύ άλλων για την ζωή του στην Κρήτη ενώ με συγκίνηση εξομολογήθηκε πώς βιώνει την απώλεια της συζύγου του περιγράφοντας τις αγωνίες του.
«Μεγαλώναμε στον Εμφύλιο και μας πήρε η μπάλα. Δουλεύαμε και τα 4 αδέλφια για να τα βγάλουμε πέρα. Εγώ δούλευα στο φαρμακείο του νονού μου. Εκεί εμφανίστηκε ένα θείο πλάσμα που ήρθε να πάρει φάρμακα για τη μητέρα της. Την κυνηγούσαν όλοι. Την ερωτεύτηκα ακαριαία. Πήγαινα εκεί που πήγαινε και την περίμεναν 3 με 5 άντρες. Πώς μου κόβει και παίρνω αντίγραφα μινωικών παραστάσεων και της τα πήγα. Της είπα ότι θα γίνω σκηνοθέτης», είπε μιλώντας για τη γνωριμία με την Ελένη Σμαραγδή και συνέχισε:
«Το πένθος είναι βαρύ. Δύσκολη η ζωή. Μου συμβαίνει κάτι, παίρνω το τηλέφωνο να της τηλεφωνήσω. Είναι κάτι πιο πέρα από αυτό. Η γυναίκα μου είναι το πιο σημαντικό πρόσωπο της οικογένειας όχι εγώ. Ενώ έκανε καλύτερες σπουδές από μένα ήταν πάντα πίσω.
Συγκλονίζει ο Σμαραγδής για την νεκρή γυναίκα του: «Έχω την αγωνία ότι όταν θα “φύγω” δεν την βρω εκεί που έχει πάει»
Έχω την αγωνία ότι όταν θα “φύγω” επειδή δεν έχω την αθωότητα που είχε αυτό το πλάσμα μήπως εγώ που έχω κάνει αμαρτίες στη ζωή μου δεν την βρω εκεί που έχει πάει. Ήμουν ατσούμπαλο παιδί.
Έχω κάνει πράγματα που δεν έπρεπε να τα έχω κάνει, ατιμίες. Κάνω διαδρομές και βρίσκω ανθρώπους που τους έχω αδικήσει και ζητάω συγγνώμη για να απαλλαγώ από το άγχος»
Την «εφιαλτική» εμπειρία με το σπασμένο παράθυρο σε αεροπλάνο της Ryanair περιέγραψε για πρώτη φορά ο 61χρονος Σέρβος επιβάτης.
Ο Λιούμπισα Κάροβιτς ταξίδευε από τη Θεσσαλονίκη προς το Μέμινγκεν της Γερμανίας, όταν το κεφάλι και οι ώμοι του βρέθηκαν να κρέμονται έξω από το αεροσκάφος, ενώ η σύζυγός του κρατιόταν απεγνωσμένα από τα πόδια του για πέντε φρικτά λεπτά.
Η αιτία βρίσκεται πίσω από ένα μέρος του κινητήρα που είχε αποκολληθεί κατά τη διάρκεια της πτήσης και είχε χτυπήσει το παράθυρο. Το αεροπλάνο αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω και να πραγματοποιήσει αναγκαστική προσγείωση στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης μετά το δραματικό περιστατικό.
«Ψυχολογικά, έχω φτάσει στον πάτο»
Αποφασισμένος να αποκαλύψει τα όσα δραματικά βίωσε, ο Κάροβιτς «έσπασε τη σιωπή» του και περιέγραψε την «εφιαλτική εμπειρία» που τον έφερε στον «πάτο», καθώς πλέον υποφέρει από κρίσεις πανικού.
Μιλώντας στη γερμανική εφημερίδα Bild ανέφερε χαρακτηριστικά: «Κοιμήθηκα… Μετά από λίγο με ξύπνησε μια τεράστια έκρηξη σαν βόμβα. Μόνο για μια στιγμή είχα τις αισθήσεις μου και δεν μπορώ να θυμηθώ τα υπόλοιπα. Είχα αίματα παντού, έσταζε αίμα από το πρόσωπο και τα χέρια μου. Μόλις κλείσω τα μάτια μου, εμφανίζονται εικόνες από τον εφιάλτη που έζησα. Αυτά τα λίγα λεπτά είναι απλώς ένας εφιάλτης, τον οποίο δεν μπορώ να εξηγήσω με λόγια. Δεν σκέφτομαι καν να μπω σε άλλη πτήση. Κάθε φορά που ακούω αεροπλάνο, αγχώνομαι και ανεβάζω πυρετό. Δεν είμαι καθόλου καλά».
Η τρομακτική αυτή εμπειρία άφησε στον 61χρονο σοβαρά τραύματα και είναι υποχρεωμένος να φοράει αυχενικό νάρθηκα για έξι εβδομάδες. Μετά το ατύχημα, υποφέρει από πρήξιμο και μούδιασμα στο κεφάλι, η δεξιά πλευρά του σώματός του παρέλυσε προσωρινά, ενώ το δεξί του αυτί και το δεξί του μάτι έχουν υποστεί μερική βλάβη.
Δείτε το βίντεο:
Έχει επίσης εγκαύματα στην πλάτη και στο δεξί του χέρι, ενώ δήλωσε ότι είναι απίθανο να αναρρώσει πλήρως.
Ο Λιούμπισα Κάροβιτς κάποτε λάτρευε να ταξιδεύει για επαγγελματικούς λόγους και για αναψυχή, αλλά η ζωή του έχει ανατραπεί εντελώς και δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει όπως πριν.
Όπως λέει: «Τώρα όλα με ενοχλούν. Η φασαρία και ο θόρυβος με ενοχλούν, δεν μπορώ να περπατήσω στον δρόμο, όλα με ενοχλούν. Ψυχολογικά, έχω φτάσει στον πάτο. Αυτό έχει αντίκτυπο τόσο στη δουλειά μου όσο και στην οικογένειά μου. Είναι μια ολοκληρωτική αναστάτωση στη ζωή μου. Δεν έχω καθόλου συγκέντρωση. Η προσοχή μου δεν μπορεί να επικεντρωθεί πουθενά. Αυτό σημαίνει ότι απλώς δεν λειτουργώ σωστά».
«Αν πεθάνουμε, θα πεθάνουμε μαζί»
Την προηγούμενη εβδομάδα, η σύζυγός του, Σβετλάνα Γκρκόβιτς, περιέγραψε τα όσα φρικτά βίωσε μέσα στο αεροσκάφος, ενώ προσπαθούσε να κρατήσει το σώμα του συζύγου της μέσα στην άτρακτο: «Αντέδρασα αμέσως και άρπαξα τα πόδια του. Σκέφτηκα: “Αν πεθάνουμε, θα πεθάνουμε μαζί”. Ήταν φρικτό».
Ακολούθησε χάος, με ορισμένους επιβάτες να καταλαμβάνονται από πανικό και άλλους να σπεύδουν να βοηθήσουν τον άτυχο 61χρονο επιβάτη.
Η Γκρκόβιτς είπε ότι θα ήθελε να ευχαριστήσει αυτοπροσώπως τον ηρωικό επιβάτη που βοήθησε να σωθεί η ζωή του συζύγου της. «Κάποιοι άνθρωποι ήρθαν να με βοηθήσουν, θυμάμαι έναν άντρα και μια γυναίκα», πρόσθεσε. «Αυτός ο άντρας βοήθησε πολύ εμένα και τον Λιούμπισα».
Ένας επιβάτης δήλωσε στο περιοδικό Informer: «Ευτυχώς, δεν είχε λύσει τη ζώνη ασφαλείας του. Η σύζυγός του, Σβετλάνα Γκρκόβιτς, τον κρατούσε από τα πόδια για πέντε ολόκληρα λεπτά, μέχρι που οι άλλοι επιβάτες έτρεξαν να τον βοηθήσουν και κατάφεραν να τον τραβήξουν πίσω στην καμπίνα».
Για τις δύσκολες στιγμές στη ζωή του μίλησε ο Σαρμπέλ στην εκπομπή «Status». Μεταξύ άλλων, ο διάσημος τραγουδιστής αναφέρθηκε στη μεγάλη περιπέτεια με την υγεία του και την απώλεια του πατέρα του.
Αρχικά, ο Σαρμπελ είπε: «Σημασία έχει τι αφήνουν οι άνθρωποι πίσω. Σε μένα ο πατέρας μου αφήνει μόνο ευχάριστα και ένας λόγος που βρίσκομαι στην Ελλάδα και κάνω αυτό που κάνω είναι για εκείνον γιατί ήταν πάρα πολύ περήφανος τότε. Ως τραγουδιστής και μουσικός δεν θα μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του σαν Έλληνας να βρίσκεται στην Αθήνα και να γνωρίζει στον χώρο γνωστούς τραγουδιστές σαν τον Γιάννη Πάριο. Ήταν πάρα πολύ περήφανος για μένα. Όταν τον έχασα είπα πως για τον dad κάποια στιγμή θα γυρίσω να κάνω τραγούδια».
«Με επηρέασε»
«Κάθε μέρα τον έχω στο μυαλό μου και λέω πως “ο πατέρας μου τα κάνει αυτά, ο πατέρας μου είναι μαζί μας”. Με συμβούλευε να μην αλλάξω χαρακτήρα για τίποτα, με ήθελε να είμαι πάντα κύριος με όλους. Μετά τον θάνατο του είχα αρρωστήσει και όλο αυτό επηρέασε πάρα πολύ την υγεία μου. Το πήρα πάρα πολύ άσχημα, έφυγε και με έναν πάρα πολύ άσχημο τρόπο επίσης. Τα τελευταία του λόγια ήταν “Παναγία μου, Παναγία μου, φτάνει” και μετά πέθανε. Υπέφερε πολύ και μετά αρρώστησα έχοντας χάσει έναν πολύ σημαντικό άνθρωπο», τόνισε στη συνέχεια.
«Τρεις εγχειρήσεις»
Τέλος, όσον αφορά το πρόβλημα υγείας που πέρασε, είπε: «Είμαι και μοναχοπαίδι, δεν είχα να μοιράσω τον πόνο με αδέλφια, είμαι μόνος μου. Θυμάμαι πως μου πήρε χρόνια να το ξεπεράσω. Είχα αρρωστήσει τόσο πολύ που έκανα μετά τέσσερις εγχειρήσεις στον λαιμό, έβγαζα όγκους συνέχεια και ήμουν συνέχεια άρρωστος. Είχα κρυώσει άσχημα, δεν γινόμουν καλά λίγο πριν την πρώτη καραντίνα και μέσα στο lockdown έκανα άλλες τρεις εγχειρήσεις στο λαιμό».
Λίγες μέρες μετά το θάνατο και την κηδεία της αγαπημένης του και μητέρας των παιδιών του ο Πύρρος Δήμας μιλάει δημόσια για τον πόνο και την οδύνη που νιώθει για το χαμό της Αναστασίας. Ο μεγάλος μας αθλητής ένιωσε την ανάγκη να πει και ένα μεγάλο ευχαριστώ για όσους βοήθησαν στην περιπέτεια υγείας της γυναίκας του αλλά και σε όλο τον απλό κόσμο που του συμπαραστάθηκε στον πόνο του.
Διάβασε όσα είπε που τα υπογράφει μαζί με τα παιδιά του
Αγαπητοί φίλοι,
δυσκολεύομαι να βρω τα σωστά λόγια να σας ευχαριστήσω για τη συμπαράσταση σας, μετά τον χαμό της Αναστασίας μου. Εγώ και η οικογένεια μου, μέσα στην οδύνη και στη συντριβή, αισθανθήκαμε σαν ζεστό χάδι παρηγοριάς τα λόγια και τα μηνύματά σας. Η Αναστασία αγωνίστηκε τρία χρόνια απέναντι στο καρκίνο. Στάθηκε γενναία. Ήταν πάντα γεμάτη δύναμη. Και αυτή η δύναμη δίνει σε μένα και στα παιδιά μας το κουράγιο να σταθούμε όρθιοι.
Θα ήθελε να σας ευχαριστήσει όλους, έναν προς έναν για την ευγένεια και την καλοσύνη σας. Το κάνω εγώ και τα παιδιά εκ μέρους της.
Αισθάνομαι επίσης την ανάγκη να ευχαριστήσω κάποιους άνθρωπους που έδωσαν τις γνώσεις, τον χρόνο και την εμπειρία τους για να βοηθήσουν την Αναστασία. Το κάνουν καθημερινά, προσφέροντας βοήθεια σε όσους τη χρειάζονται.
Στο Νοσοκομείο «Γιώργος Γεννηματάς», στον νευροχειρουργό Νίκο Γεωργακούλια και στην ομάδα του.
Στον όμιλο «Υγεια», στον διευθύνοντα σύμβουλο Ανδρέα Καρταπάνη, στην Ευαγγελία Ραζή και στην Πρότυπη Ογκολογική Ομάδα της, στον ογκολόγο Κωνσταντίνο Δαρδούφα.
Στον Πρόεδρο του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος Ανδρέα Δρακόπουλο.
Στην Αμερική, τις οικογένειες του Δημήτρη και της Ελένης Μπούση και του Τέντι και της Ντέμπι Δημητριάδη.
Το ίδιο θερμά θα ήθελα να ευχαριστήσω το προσωπικό που συναντήσαμε σε θαλάμους, διαδρόμους, εργαστήρια νοσοκομείων, αίθουσες χημιοθεραπείας και ακτινοβολίας, χειρουργεία. Ο καρκίνος θα ηττηθεί γιατί έχει έναν κόσμο από υπέροχους ανθρώπους να τον πολεμάει.
Να είστε όλοι καλά.
Πύρρος, Ελένη, Βίκτωρ, Μαρία, Νικόλας
Ο Αντρέας Δημητρίου, ο πυροσβέστης σύμβολο που εν ώρα υπηρεσίας στη φονική πυρκαγιά στο Μάτι έχασε τη γυναίκα του και το έξι μηνών βρέφος του, μίλησε on camera για πρώτη φορά για τις στιγμές εκείνες που του σημάδεψαν για πάντα τη ζωή.
«Ήμουν σε επιφυλακή εκείνη την ημέρα ώσπου ήρθε μήνυμα από την υπηρεσία μου, όπου έπρεπε να πάω να συντονίσω τη φωτιά. Η Μαργαρίτα ετοίμαζε τα ρούχα μου για να μπορέσω να φύγω πιο γρήγορα για τη δουλειά κι αφού με βοήθησε την αποχαιρέτησα κι έφυγα. Ήταν 17.30 περίπου το απόγευμα όταν ενημερώθηκα από κάποιον συνάδελφο ότι η φωτιά πλησιάζει τον οικισμό όπου βρισκόταν το σπίτι μου. Αμέσως ενημέρωσα τη Μαργαρίτα για τη φωτιά γιατί η γυναίκα μου ήταν στο κρεβάτι με τον μπέμπη εκείνη την ώρα κι εγώ την ενημέρωσα ότι κινδυνεύει. Της είπα: «Μαργαρίτα πάρε το μικρό και φύγε αμέσως από το σπίτι». Προσπάθησε να πάρει κάποια πράγματα και έφυγε.
Όταν προσπαθούσα να τους ξανά καλέσω και δεν μπορούσα να τους βρω, υποψιάστηκα οτι κάτι κακό συμβαίνει.’Ολα τα οχήματα της υπηρεσίας μου ήταν στο μέτωπο της φωτιάς κι έτσι πήρα το δικό μου όχημα για να πάω να τη βρω. Πάνω στον πανικό μου και στην αγωνία μου να φτάσω κοντά στη Μαργαρίτα και το παιδί, οδηγούσα ριψοκίνδυνα.Θα μπορούσα κι εγώ να είχα εγκλωβιστεί μέσα στη φωτιά. Εν τω μεταξύ είχε έρθει κι ένας συνάδερφος μαζί μου, ο οποίος δεν ήταν υποχρεωμένος να έρθει αλλά ήταν ένας πραγματικός φίλος.
Στη δεύτερη επικοινωνία μας, κατάλαβα ότι είναι κοντά στην παραλία και ο θόρυβος ήταν πάρα πολύ έντονος από τον αέρα.Το γνώριζε πολύ καλά η Μαργαρίτα το Μάτι και γνώριζε πολύ καλά τους δρόμους της περιοχής. Στην πρώτη προσπάθεια να φτάσω κοντά στη γυναίκα μου, πήγα από τον παραλιακό δρόμο της λεωφόρου Ποσειδώνος και έφτασα μέχρι κάποιο ξενοδοχείο. Από κει και πέρα δεν μπορούσα να πλησιάσω λόγω του θερμικού φορτίου, του καπνού και των αυτοκινήτων που είχαν κλείσει το δρόμο. Η κατάσταση ήταν τραγική. Δεν μπορούσα να φτάσω κοντά στη γυναίκα μου και το γιο μου ούτε με το αυτοκίνητο ούτε πεζός.Επειδή ένιωθα οτι μας κλείνει η φωτιά, δεν μπορούσα να ρισκάρω και τη ζωή του συναδέλφου μου και γυρίσαμε πίσω. Ταυτόχρονα ενημερώναμε τον κόσμο για την κατάσταση της φωτιάς . Μέχρι να φτάσουμε στην υπηρεσία προσπαθούσαμε να δώσουμε το στίγμα της επικινδυνότητας που υπήρχε στην περιοχή.
Επικοινωνούσα και με τον πεθερό μου γιατί κι αυτός έψαχνε τη Μαργαρίτα με το μωρό. Δεν μπορώ να ξέρω αν η Μαργαρίτα πήρε κάποιο αμάξι ή αν πήγε με τα πόδια στην Αργυρά Ακτή.Ήλπιζα κάπου μέσα μου οτι η Μαργαρίτα και το μωρό θα ήταν ζωντανοί.
Ο πεθερός μου, έφτασε πρώτος στο σημείο που ήταν η Μαργαρίτα και μου είπε: «Είμαι εδώ μαζί με τη Μαργαρίτα αλλά θέλω να είσαι ψύχραιμος όταν θα φτάσεις». Εκεί κατάλαβα οτι κάτι κακό έχει συμβεί. Ο πεθερός μου βρήκε τη Μαργαρίτα μέσα στη θάλασσα μαζί με το μωρό και ο πεθερός μου την έβγαλε έξω. Εγώ τη βρήκα στην παραλία να κάθεται και ο μπέμπης ήταν στα χέρια δυο ανθρώπων όπου προσπαθούσαν να του δώσουν τις πρώτες βοήθειες. Εγώ πήρα στην αγκαλιά τη Μαργαρίτα, προσπάθησα να ακολουθήσω το δρομολόγιο που είχα κάνει λίγες ώρες νωρίτερα και πραγματικά δεν περίμενα να βρω κάποιο ασθενοφόρο.
Η Μαργαρίτα ήταν σε κατάσταση σοκ αλλά παρόλα αυτά είχε τις αισθήσεις της. Της είπα: «Μαργαρίτα, εγώ φταίω» κι εκείνη μου είπε: «Μην το ξαναπείς αυτό. Ο Θεός είναι μεγάλος και θα μας βοηθήσει». Της είπα ότι φταίω γιατί εκείνη την ημέρα πριν φύγω για να πάω στην υπηρεσία, θα πηγαίναμε να δούμε τα ρούχα που θα φορούσε ο μικρός στη βάφτιση, όπου είχαμε προγραμματίσει να τον βαφτίσουμε το μήνα Σεπτέμβριο. Και τότε θυμάμαι που μου είχε πει η γυναίκα μου: «Αντρέα, πάμε πρώτα να δούμε τα ρούχα του παιδιού και μετά πήγαινε στην υπηρεσία. «Εγώ τότε της αρνήθηκα. Αν όμως την είχα ακούσει, ίσως να ήταν αλλιώς τα πράγματα».
Οι άνθρωποι που είχαν το μωρό, είχαν το σθένος να προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες στο μπέμπη και ενώ με ακολουθούσαν, όσο εγώ κρατούσα αγκαλιά τη Μαργαρίτα κατάφεραν και βρήκαν ένα πυροσβεστικό εθελοντικό όχημα και έφυγαν για το Παίδων. Το παιδί μου ήταν ακόμα ζωντανό.Στη συνέχεια βρήκαμε ασθενοφόρο για τη Μαργαρίτα όπου την έδιωξα κατευθείαν για τον Ευαγγελισμό.
Εγώ πήγα αμέσως στο Παίδων για να δω από κοντά τον μπέμπη.Όταν έφτασα στο νοσοκομείο κατάλαβα οτι το μωρό μας ήταν νεκρό.
Όταν αποχαιρέτησα το γιο μας προσπάθησα να «κρατηθώ» για τη Μαργαρίτα.Βλέποντας την εικόνα της Μαργαρίτας στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας κατάλαβα ότι αυτή η γυναίκα έδωσε μάχη για να προστατέψει το παιδί μας. Δυστυχώς η Μαργαρίτα «έφυγε» 12 μέρες μετά το θάνατο του μωρού μας. Έχασα τα πάντα μέσα σε μια στιγμή. Ήμασταν μαζί 18 ολόκληρα χρόνια και την έχασα πολύ γρήγορα.
Κάθε βράδυ ψάχνω τα «αν», αλλά δεν καταλήγω πουθενά.
Εξακολουθώ να μένω στο σπίτι που έζησα με τη Μαργαρίτα και το μωρό μας.
Ο δικηγόρος του Αντρέα Δημητρίου,Κωνσταντίνος Κουτσουλέλος οι οποίοι μίλησαν για πρώτη φορά στην εκπομπή «Μετά τα Μεσάνυχτα» του Αlpha, σε λίγο καιρό πρόκειται να καταθέσουν μήνυση και αγωγή κατά του κράτους.
«Δυστυχώς ,η Μαργαρίτα είχε χάσει τον αδερφό της σε τροχαίο πριν από χρόνια στην ίδια περιοχή στη Λεωφόρο Μαραθώνος. Έτσι, λοιπόν οι γονείς της Μαργαρίτας έχασαν τα δυο παιδιά τους και το εγγονάκι τους. Σε λίγο καιρό θα καταθέσουμε μήνυση και αγωγή κατά του κράτους. Η ληξιαρχική πράξη του μπέμπη γράφει 22.36. Στο νοσοκομείο το μωρό είχε φτάσει από τις 21.00 ή και νωρίτερα. Εάν το βρέφος είχε μεταφερθεί έγκαιρα από ένα σκάφος, πλοίο του Λιμενικού στη Ραφήνα, τότε το μωρό σύμφωνα με τη δική μου γνώμη θα είχε σωθεί. Προφανώς το μωρό πέθανε από αναπνευστικά προβλήματα. Για αυτό και οι δυο άνθρωποι που βρήκαν τον μπέμπη προσπάθησαν να του δώσουν πνοή και τον κράτησαν στη ζωή, όπως τον κράτησε στη ζωή μέχρι τις 22.36 και το γάλα που του έδινε η Μαργαρίτα γιατί τον θήλαζε μέσα στη θάλασσα. Επομένως είμαι βέβαιος ότι ο μικρός θα ζούσε. Εμείς περιμένουμε να πάρουμε τις ιατροδικαστικές εκθέσεις για να συνδέσουμε το θάνατο με τις συγκεκριμένες αμέλειες συγκεκριμένων ανθρώπων».
Ο θάνατος της Μάρως Κοντού σε ηλικία 92 ετών έχει σκορπίσει βαθιά θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και σε όσους τη γνώρισαν προσωπικά. Πέρα από την τεράστια διαδρομή της στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, όσοι είχαν την τύχη να τη συναντήσουν στη ζωή τους μιλούν για μια γυναίκα με σπάνιο ήθος, αξιοπρέπεια και αληθινή ανθρωπιά.
Δείτε το βίντεο:
Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκεται και ο πρώην σύζυγός της, Γιώργος Δόξας, ο οποίος λίγες ώρες μετά την είδηση της απώλειάς της μίλησε δημόσια για τη γυναίκα που σημάδεψε τη ζωή του, αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές της σχέσης τους αλλά και τον τρόπο με τον οποίο εκείνη στάθηκε δίπλα του στις πιο δύσκολες στιγμές. Παρότι ο γάμος τους κράτησε μόλις λίγα χρόνια, ο δεσμός που δημιούργησαν δεν χάθηκε ποτέ. Αντίθετα, εξελίχθηκε σε μια βαθιά φιλία και αμοιβαία εκτίμηση, η οποία παρέμεινε ζωντανή μέχρι το τέλος της ζωής της σπουδαίας ηθοποιού.
Ένας έρωτας που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα
Ο Γιώργος Δόξας περιέγραψε τη γνωριμία τους ως μια σχέση που γεννήθηκε σε μια ιδιαίτερη περίοδο της ζωής τους. Εκείνη ήταν ήδη μία από τις σημαντικότερες πρωταγωνίστριες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, ενώ ο ίδιος έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα. Η διαφορά ηλικίας δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο. Όπως εξήγησε, η Μάρω Κοντού δεν υπήρξε μόνο σύντροφός του, αλλά ένας άνθρωπος που τον στήριξε ουσιαστικά, δίνοντάς του δύναμη, συμβουλές και ασφάλεια. Χαρακτηριστικά ανέφερε: «Παρότι υπήρχε μία σημαντική διαφορά ηλικίας, η Μάρω ήταν το Νο1 και τότε εγώ ξεκινούσα την επαγγελματική μου δραστηριότητα, μου στάθηκε σαν αγαπημένη, σαν σύντροφος, σαν φίλη και κυρίως σαν μάνα». Τα λόγια του αποτυπώνουν τον τρόπο με τον οποίο θυμάται τη μεγάλη ηθοποιό, όχι μόνο ως μια σπουδαία καλλιτέχνιδα, αλλά κυρίως ως έναν άνθρωπο που νοιαζόταν βαθιά για τους δικούς της ανθρώπους.
Παρότι αποφάσισαν να ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους στην προσωπική τους ζωή, οι δυο τους δεν απομακρύνθηκαν ποτέ. Ο πρώην σύζυγός της εξήγησε ότι ο χωρισμός τους δεν στάθηκε ικανός να διακόψει τη μεταξύ τους επικοινωνία. Αντίθετα, διατήρησαν μια σχέση αμοιβαίου σεβασμού και εκτίμησης, που άντεξε στον χρόνο. Όπως είπε: «Παρ’ ότι έζησα μόνο τρία χρόνια με τη Μάρω, ήταν χρόνια καθοριστικά, υπό την έννοια ότι υπήρξε ένας δυνατός έρωτας, είμαστε φίλοι, σύντροφοι και σε πάρα πολλά σημεία μου στάθηκε στη ζωή μου». Για εκείνον, τα χρόνια που πέρασαν μαζί μπορεί να ήταν λίγα αριθμητικά, όμως είχαν τεράστια σημασία, καθώς καθόρισαν μεγάλο μέρος της προσωπικής και συναισθηματικής του πορείας.
Η δύσκολη μάχη με τον καρκίνο
Αυτό που συγκίνησε περισσότερο ήταν η αποκάλυψη για τη στάση της Μάρως Κοντού όταν ο ίδιος χρειάστηκε να δώσει τη δική του μάχη για τη ζωή. Ο Γιώργος Δόξας θυμήθηκε την περίοδο που διαγνώστηκε με καρκίνο, εξηγώντας πως η σπουδαία ηθοποιός δεν έπαψε ούτε στιγμή να βρίσκεται στο πλευρό του. Με λόγια που προκάλεσαν συγκίνηση ανέφερε: «Ακόμα και την περίοδο του 2016 που άρχισα να παλεύω με καρκίνους, η Μάρω ήταν κοντά μου σαν φίλη και σαν μάνα». Η αναφορά αυτή φανερώνει ότι η σχέση τους είχε ξεπεράσει προ πολλού τα όρια ενός πρώην ζευγαριού. Η Μάρω Κοντού παρέμεινε στη ζωή του ως άνθρωπος στήριξης, ενδιαφέροντος και ανιδιοτελούς αγάπης.
Στη συνέχεια των δηλώσεών του, ο Γιώργος Δόξας τόνισε ότι η απώλεια της ηθοποιού δεν αφορά μόνο την οικογένεια και τους φίλους της, αλλά ολόκληρη τη χώρα. Όπως χαρακτηριστικά είπε: «Η απώλεια δεν είναι μόνο προσωπική, είναι η απώλεια για την πατρίδα μας, γιατί τέτοιες κυρίες δυστυχώς εκλείπουν από την πατρίδα μας». Με αυτή τη φράση θέλησε να υπογραμμίσει ότι η Μάρω Κοντού εκπροσωπούσε μια ολόκληρη εποχή ήθους, ποιότητας και πολιτισμού, στοιχεία που –όπως σημείωσε– σπανίζουν ολοένα και περισσότερο.
Παρά τη λαμπρή καριέρα της, όσοι τη γνώριζαν από κοντά κάνουν λόγο για έναν άνθρωπο απλό, προσιτό και γενναιόδωρο. Ο πρώην σύζυγός της στάθηκε ιδιαίτερα στον χαρακτήρα της, λέγοντας ότι δεν ήταν μόνο μια εξαιρετική ηθοποιός, αλλά μια πραγματική κυρία, με αξιοπρέπεια και αρχές που δεν εγκατέλειψε ποτέ. Όπως ανέφερε, η παρουσία της άφησε βαθύ αποτύπωμα όχι μόνο στον χώρο της τέχνης, αλλά και στους ανθρώπους που είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν προσωπικά. Κλείνοντας τη συγκινητική του τοποθέτηση, ο Γιώργος Δόξας αποχαιρέτησε τη γυναίκα που σημάδεψε ένα σημαντικό κεφάλαιο της ζωής του με λόγια γεμάτα αγάπη. «Γυναίκες σαν τη Μάρω Κοντού σπανίζουν δυστυχώς για την πατρίδα μας, γιατί εκτός του ότι ήταν εκπληκτική ηθοποιός, ήταν μία κυρία και η Ελλάδα χρειάζεται κυρίες για να αναβαθμιστεί το κοινωνικό, το επιχειρηματικό και το πολιτικό επίπεδο. Θα τη θυμάμαι με πολλή αγάπη, πόνο και σαν έναν άνθρωπο που πέρασε από τη ζωή μου φευγαλέα μεν, αλλά δυνατά δε. Ο Θεός να την έχει καλά εκεί όπου πάει», είπε χαρακτηριστικά.
Τον 36χρονο Αντώνη, που δολοφονήθηκε από μέλη του πληρώματος του Blue Horizon, την Τρίτη 6 Σεπτεμβρλιου, όταν τον έσπρωξαν από τον καταπέλτη του πλοίου στη θάλασσα, γνώριζε καλά ο πνευματικός του.
Για τον 36χρονο Αντώνη μίλησε ο πνευματικός του
Ειδικότερα, μιλώντας στην εκπομπή “Super Κατερίνα” και τη δημοσιογράφο Μαρία Βλάχου, ο πνευματικός του Αντώνη Καργιώτη εξήγησε την κατάσταση της οικογένειάς του και αποκάλυψε τη σκέψη της αδελφής του να δώσει στο παιδί της το όνομά του αδικοχαμένου άνδρα.
Ο 36χρονος Αντώνης ήταν ένα ευδιάθετο παιδί
Όπως υπογράμμισε ο πνευματικός «ζούμε όλοι κάτω από την οδύνη του θανάτου του Αντώνη. Τα παιδιά βρίσκονται σε πολύ μεγάλο ψυχικό πόνο και δυσκολεύονται κάθε μέρα να αντιμετωπίσουν την απώλεια του αγαπημένου τους αδερφού. Ο Αντώνης ήταν ένα παιδί που συνεχώς χαμογελούσε. Ήταν συνεχώς ευδιάθετος παρά τις δυσκολίες της ζωής του και ήταν ένα παιδί με πολλούς φίλους που τον στήριξαν στη δύσκολη στιγμή της απώλειας της μανούλας του. Υπήρξε μια συζήτηση με την αδελφή του να βαπτιστεί το παιδί της άμεσα μετά τη κηδεία του Αντώνη, αλλά τελικά θα γίνει αργότερα το μυστήριο. Το αν η αδελφή του θα δώσει το όνομά του στο παιδί της, είναι κάτι που δε μπορώ να επιβεβαιώσω».
Ανατριχιαστικά, σπαρακτικά και συγκλονιστικά είναι τα λόγια του πατέρα της 21χρονης Ελένης, η οποία έπεσε θύμα του πρωτοφανούς εγκλήματος στη Ρόδο.
Ο Γιάννης Τοπαλούδης, μετά την κηδεία της κόρης του κι ενώ οι δράστες δεν έχουν ακόμη καταδικαστεί, περιγράφει στην εκπομπή “Αλήθειες με τη Ζήνα”: «ήταν στα τέλη Σεπτεμβρίου 2015 όταν η Ρόδος μας υποδέχτηκε με ήλιο και ζεστασιά. Προχθές, φεύγοντας με το φέρετρο, έβρεχε στη Ρόδο… έκλαιγε ολόκληρη η Ρόδος που μας αποχαιρετούσε με τέτοιο τρόπο».
«Ανεβαίνοντας στο αεροπλάνο δεν μπορούσαν να σταματήσουν τα δάκρυα μας. Κανείς δεν μπορεί να έρθει σε τέτοια θέση που ήμουν εγώ, δηλαδή να ταξιδεύει με το αεροπλάνο και κάτω από τα πόδια του να είναι το φέρετρο της κόρης του» είπε με δάκρυα στα μάτια και πρόσθεσε: «ήθελα να πω στον πιλότο, ανέβα πιο ψηλά για να μπορέσει το σώμα της κορούλας μου, να συναντήσει την ψυχή της και να ξαναζωντανέψει».
Ο αντιδήμαρχος Διδυμοτείχου και τραγικός πατέρας θυμάται ότι η κόρη του τον φώναζε «πατερούλη» και του απαντούσε λέγοντας «ναι καλέ μου πατέρα».
«Την πήρε ο Θεός στην αγκαλιά των αγγέλων» είπε σπαράζοντας.
Ο κ.Τοπαλούδης ευχαρίστησε όλο τον κόσμο απ’ όλη την Ελλάδα που παραβρέθηκε στην κηδεία και τα ΜΜΕ που για μέρες κάλυπταν το θέμα μέσα στο κρύο.
«Με συγκίνησε ο Αλέξης Κούγιας που μου είπε “μην ανησυχείτε, θα κάνουμε ότι μπορούμε, να με θεωρείται μέλος της οικογένειας σας» είπε ο κ.Τοπαλούδης.
«Καλό παράδεισο στην κορούλα μας και να μη συμβεί σε κανέναν οικογενειάρχη τέτοιο που έγινε σε μας» κατέληξε ο πατέρας της 21χρονης φοιτήτριας.
Ο Μιχάλης ήταν 22χρόνος οπαδός του Παναθηναϊκού, ο οποίος μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου στις 29 Μαρτίου 2007, στην Παιανία, κατά τη διάρκεια συμπλοκής με αντίπαλους οπαδούς του Ολυμπιακού.
«Εγώ το άκουσα σήμερα το πρωί και με πήραν τα κλάματα. Δηλαδή είναι απίστευτη η ομοιότητα. Δεν το πίστευα. Μέχρι που η κόρη μου λιποθύμησε. Κι ο δικός μας ο Μιχάλης έτσι», δήλωσε εμφανώς ταραγμένος ο πατέρας του δολοφονημένου το 2007 Μιχάλη Φιλόπουλου στην εκπομπή UPDATE της ΕΡΤ και στον Κώστα Λασκαράτο.
Ο Μιχάλης ήταν 22χρόνος οπαδός του Παναθηναϊκού, ο οποίος μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου στις 29 Μαρτίου 2007, στην Παιανία, κατά τη διάρκεια συμπλοκής με αντίπαλους οπαδούς του Ολυμπιακού.
«Τι να πω, δεν ξέρω. Δεν πρόκειται να αλλάξει. Από το 2007 φωνάζω ότι τα πράγματα θα ξαναγίνουν και θα ξαναγίνουν. Με το άλλο το παλικαράκι, τον Θεσσαλονικιό, τον Άλκη, τα ίδια και τα ίδια. Στο ίδιο έργο θεατής είμαι εδώ και 20 χρόνια και τίποτα άλλο. Το 2007 φώναζα: αυτούς και να τους βάλετε μέσα, σε πέντε χρόνια, στα 10, το αργότερο στα 12 θα είναι έξω. Αστυνομία έχουμε, νόμους έχουμε, δεν τηρούνται», τόνισε.
«Φεύγουν από το Καραΐσκάκη -στη δική μου την περίπτωση σας λέω- ανεβαίνουν όλη τη Συγγρού επάνω, πάνε και σκοτώνονται στην Παιανία. Ναι, φεύγουν οι άλλοι τέσσερις χώρες μακριά από εμάς. Και μη μου πείτε ότι δεν το ξέρανε γιατί δεν θα το πιστέψω, όπως ξέρανε και τότε με το Καραϊσκάκη, ακριβώς το ίδιο έγινε. Η διαφορά ήταν η χιλιομετρική απόσταση: το ένα ήταν 2000 χιλιόμετρα και το άλλο τρία χιλιόμετρα. Αυτή είναι η διαφορά. Αν συγκρίνετε, θα δείτε ομοιότητες. Είναι ίδιες [οι περιπτώσεις]. Απλά οι άλλοι ήταν Έλληνες και αυτοί είναι ξένοι. Ακόμα χειρότερα.».
«Τι φταίει το παιδάκι; Και να ‘τανε φίλαθλος της ΑΕΚ και να φόραγε και τη φανέλα της, έχεις το δικαίωμα να του αφαιρέσεις τη ζωή;», διερωτήθηκε για τον 29χρονο φίλαθλο της ΑΕΚ που δολοφονήθηκε χτες από Κροάτες χούλιγκανς στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Ο κ. Φιλόπουλος αποκάλυψε ότι είχε επικοινωνήσει με τον προηγούμενο υφυπουργό αθλητισμού, Λευτέρη Αυγενάκη και του υποσχέθηκε ότι θα το σταματήσει. «Όσο το σταμάτησε αυτός, άλλο τόσο το σταμάτησε και ο καινούριος και ο προηγούμενος και πάει λέγοντας. Δηλαδή είναι ήδη κοροϊδία αυτό το πράγμα. Δηλαδή φεύγουν τώρα 120 άτομα, κομβόι ολόκληρο κατεβαίνει, περνάει από τα αλβανικά σύνορα και δεν το σταματάει κανένας. Και θα την πληρώσει κανένας μικρός. Γιατί μεγάλος αποκλείεται να την πληρώσει», επισήμανε.
«Έχω κάνει τόσους αγώνες. Έχω προσπαθήσει, έχω πάρει παιδιά από τους χούλιγκανς, έχουν γίνει κύριοι, έχουν παντρευτεί κλπ, αλλά το κάνω μόνος μου. Δεν με βοήθησε και δεν θέλω να με βοηθήσει κανένας. Γιατί θα βγουν μετά να με πάρουν αγκαλιά και θα βγάλουμε φωτογραφία. Δε θέλω. Αφανής ήρωας», κατέληξε ο πατέρας του αδικοχαμένου νέου.
«Το όνειρό του ήταν μόνο η πατρίδα», λέει βουρκωμένος ο πατέρας του υποσμηναγού Μάριου – Μιχαήλ Τουρούτσικα
Συντετριμμένος από τον θάνατο του γιου του, υποσμηναγού Μάριου – Μιχαήλ Τουρούτσικα είναι ο πατέρας του, ο οποίος μίλησε για το ήθος και την αγάπη του για την πατρίδα και τη δουλειά του.
«Το παιδί αγαπούσε πολύ τη δουλειά του. Τελευταία ημέρα που τον είδα – είχα να τον δω πέντε μήνες – μου λέει “όλα καλά”, του λέω “πρόσεξε γιατί ο Ερντογάν είναι ύπουλος”. Όχι μου λέει, “έχουμε σχέδιο να αντιμετωπίσουμε τα πάντα”. Μου είχε επαναλάβει πολλές φορές ότι δεν τον ενδιέφερε αν ζήσει ή αν πεθάνει», είπε βουρκωμένος μιλώντας στο Action24 ο πατέρας του, Κώστας Τουρουτσίκας.
Όπως λέει ο πατέρες του 29χρονου υποσμηναγού «το όνειρό του ήταν μόνο η πατρίδα, δεν τον ενδιέφεραν, ούτε τα χρήματα, ούτε τίποτα. Αγαπούσε πολύ την πατρίδα. Ηταν ταμένος στο να γίνει πιλότος».
Η οικογένεια βρίσκεται σε κατάσταση σοκ, όπως αναφέρει και εκείνος και η σύζυγός του, αλλά και τα δυο αδέρφια του υποσμηναγού Μάριου – Μιχαήλ, δεν μπορούν να πιστέψουν την τραγωδία.
«Η μητέρα του δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον. Τα αδέρφια του είναι σε κατάσταση σοκ. Ήταν πολύ αγαπημένα», είπε.
