Σήμερα τα σχολεία όλης της χώρας γιόρτασαν με κάθε επισημότητα την Εθνική Επέτειο για την 28η Οκτωβρίου με σχολικές γιορτές και ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την αυριανή μαθητική παρέλαση.

Αλιεύσαμε από το διαδίκτυο τη φωτογραφία με τους 3 μαθητές από την ακριτική Θύμαινα, ένα μικρό νησί 136 μόλις κατοίκων δίπλα στους Φούρνους και ανάμεσα στην Σάμο και στην Ικαρία που γιόρτασαν την εθνική μας εορτή και παρέλασαν με μεγάλη λαμπρότητα και απλότητα όπως η μέρα το επιβάλει.

Η ΑΚΡΙΤΙΚΗ ΘΥΜΑΙΝΑ ΒΡΟΝΤΟΦΩΝΑΞΕ ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ «ΟΧΙ»

Όπως διαβάζουμε στην ανάρτηση ” Ήταν εκεί όλοι οι κάτοικοι του μικρού νησιού. Η χαρά τους όπως μας αναφέρει και η δασκάλα τους «Χρόνια Πολλα κι Ελεύθερα» από την μικρή μας Θυμαινα. Σας αγαπάμε. Χρόνια πολλά στην Ελλάδα μας. Δημοτικό Σχολείο Θύμαινας Κι αύριο όσοι βρεθούν στους Φούρνους θα δουν από κοντά και το σχολείο της ΘΥΜΑΙΝΑΣ μαζί με τη δασκάλα του.”

ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΨΗΛΑ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΗΧΗΡΟ ΜΗΝΥΜΑ

Οι μαθητές του μονοθέσιου Δημοτικού με υπερηφάνεια και καμάρι περιδιαβαίνουν τους δρόμους του νησιού κρατώντας ψηλά την Ελληνική σημαία που κυματίζει.

Τα παιδιά αυτά αξίζουν το θερμό χειροκρότημά μας.

Η παρέλαση για τα ακριτικά νησιά μας είναι κάτι παραπάνω από μια εκδήλωση και μια τελετή μνήμης. Είναι μια τελετή που τους αναπτερώνει το ηθικό και στέλνει το μήνυμα ότι οι ακρίτες των νησιών μας θα συνεχίσουν να δίνουν το παρών και στο πιο απομακρυσμένο σημείο της χώρας.

Οι ώρες μακριά της έμοιαζαν ατελείωτες. Η αγωνία για την υγεία της μεγάλη. Όταν την είδε όμως την αγκάλιασε τόσο σφιχτά όσο καμία άλλη. Το παιδί της ήταν καλά.

Η περιπέτεια για την οικογένεια Δεπώλα έλαβε τέλος πριν από λίγα λεπτά στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου της Θεσσαλονίκης, οπότε και η Άννα έφτασε με τουρκικό ασθενοφόρο μετά την τρομοκρατική επίθεση στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης.

Εμφανώς συγκινημένη, η μητέρα της 39χρονης αγκάλιασε σφιχτά την κόρη της, που είδε για πρώτη φορά μετά το σοκαριστικό περιστατικό στην Κωνσταντινούπολη, που συγκλόνισε όλον τον κόσμο.

Μόλις κατέβηκε από το ασθενοφόρο, έστειλε μήνυμα προς όλους ότι είναι καλά και παρέλαβε την ανθοδέσμη από τη μητέρα της που δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυα της.

Η 39χρονη που τραυματίστηκε εξετάζεται αυτήν την ώρα από ορθοπεδικό ώστε να εκτιμηθεί η κατάσταση του ποδιού της και θα κριθεί αν χρειάζεται να χειρουργηθεί.

Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης το 2004 ήταν ένα από τα φαβορί για χρυσό μετάλλιο στο Τάε Κβον Ντο στην Ολυμπιάδα της Αθήνας.

Έχοντας ξεπεράσει πλήρως τον σοκαριστικό του τραυματισμό πριν τέσσερα χρόνια στο Σίδνεϊ φτάνει μέχρι τον τελικό του ολυμπιακού τουρνουά και μια ανάσα από το χρυσό μετάλλιο.

Εκεί, έχει να αντιμετωπσει τον Κορεάτη Μουν Ντάε Σουννγκ.

Ωστόσο τα πράγματα δεν πάνε καλά και ο Έλληνας πρωταθλητής δέχεται χτύπημα στο κεφάλι από τον Κορεάτη αντίπαλό του, γεγονός που οδηγεί το προπονητικό τιμ της ελληνικής πλευράς να δηλώσει ότι σταματάει τον αγώνα γιατί ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης ζαλίζεται.

Ο Μουν Ντάε Σουννγκ στέφεται χρυσός Ολυμπιονίκης, ο Αλέξανδρος παίρνει το ασημένιο μετάλλιο μην μπορώντας να δεχθεί ότι έχασε το πρώτο σκαλί του βάθρου.

Τα χρόνια περνούν και οι δύο Ολυμπιονίκες κρατούν μια στενή φιλία.

Το νέο του θανάτου του Αλέξανδρου Νικολαΐδη από καρκίνο τον περασμένο Οκτώβριο σοκάρει την Ελλάδα και την παγκόσμια αθλητική κοινότητα.

Ο Μουν Ντάε Σουάνγκ δεν καταφέρνει να δώσει το παρών στην κηδεία, αφού το νέο ήταν ξαφνικό.

Όμως δεν αθέτησε την υπόσχεσή του και ο Κορεάτης Ολυμπιονίκης ήρθε στην Ελλάδα για να πει το δικό του αντίο στον Αλέξανδρο Νικολαΐδη.

Σήμερα βρέθηκε στο κοιμητήριο του Φιλύρου όπου αναπαύεται ο Έλληνας Ολυμπιονίκης και άφησε συγκινημένος λίγα λουλούδια.

«Είχαμε μια δυνατή σχέση μεταξύ μας για αρκετό καιρό. Αγαπούσε την Κορέα και εγώ αγαπώ την Ελλάδα. Για μένα η Ελλάδα είναι σαν δεύτερη χώρα μου. Λυπάμαι πολύ που άργησα να έρθω. Ήμασταν δεμένοι είχαμε πολή στενή σχέση», δήλωσε ο Κορεάτης για τον αδικοχαμένο Αλέξανδρο Νικολαΐδη.

Δείτε το βίντεο:

Μια ιδιαίτερη ημέρα, μια ημέρα μνήμης και συγκίνησης είναι η σημερινή καθώς πριν από 37 χρόνια γεννήθηκε ο Ανδρέας Γιαννόπουλος, ο 10 χρονος που ίδρυσε το “Χαμόγελο του Παιδιού”.

Ο Ανδρέας

Όπως γράφει το “Χαμόγελο του Παιδιού”: Ο Ανδρέας γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1985. Από μικρός ήταν ένα παιδί με ιδιαίτερες ευαισθησίες και με τις “μικρές” του δυνάμεις πρόσφερε αγάπη και χαμόγελα σε όλους όσοι ήταν δίπλα του. Είχε την αγαπημένη του οικογένεια, τους φίλους του, τους συμμαθητές του, το δικό του σκυλάκι, που φρόντιζε και αγαπούσε. Είχε τα δικά του όνειρα, τα δικά του θέλω, όλη τη ζωή μπροστά του.

Ο Ανδρέας αρρώστησε το 1994 και από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή αντιμετώπισε την ασθένειά του με θάρρος και αξιοπρέπεια, συνεχίζοντας να προσφέρει δύναμη και χαμόγελο στους γύρω του.

Το Νοέμβριο του 1995 ο Ανδρέας αποτύπωσε το όραμά του στο προσωπικό του ημερολόγιο. Επιθυμία του να ιδρυθεί ένας σύλλογος για να έχουν όλα τα παιδιά ένα ΧΑΜΟΓΕΛΟ!

Ωστόσο ο Ανδρέας δεν στάθηκε μόνο εκεί αλλά μοιράστηκε την επιθυμία του δημόσια, στην εκπομπή “Κόκκινη Κάρτα” του Γιώργου Παπαδάκη στον ΑΝΤΕΝΝΑ. Από την πρώτη στιγμή όλοι οι συντελεστές της εκπομπής “αγκάλιασαν” τον Ανδρέα και έκαναν ό,τι ήταν εφικτό για να ακουστεί η φωνή του. Κι όταν έφτασε η στιγμή που η φωνή του δεν έβγαινε, με μια χαρακτηριστική κίνηση ζωγράφισε ένα χαμόγελο στο δικό του πρόσωπο, ζητώντας όλα τα παιδιά του κόσμου να αποκτήσουν το δικαίωμα να χαμογελούν ευτυχισμένα.

Η απήχηση που είχε η εκπομπή ήταν πραγματικά ανέλπιστη. Στην Ελλάδα, στην Κύπρο αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο οι Έλληνες συγκλονίστηκαν και από την πρώτη στιγμή έσπευσαν με κάθε τρόπο να στηρίξουν το όραμα του Ανδρέα. Του Ανδρέα “όλων μας”, όπως χαρακτηριστικά είπε ο Γιώργος Παπαδάκης στην εκπομπή.

Σε λιγότερο από ένα μήνα, ο 10χρονος Ανδρέας έφυγε από τη ζωή … αφήνοντας όμως πίσω του: “Το Χαμόγελο του Παιδιού”. Το ημερολόγιό του είναι η κληρονομιά μας. Και το χαμόγελο που ζωγράφισε στο δικό του πρόσωπο, έγινε το χαμόγελο και η ελπίδα για τα εκατοντάδες παιδιά που κινδυνεύουν στην Ελλάδα.

Ας ακολουθήσουμε όλοι την προτροπή του: “Ελάτε λοιπόν να βοηθήσουμε, αν ενωθούμε όλοι θα τα καταφέρουμε”!”.

Οι Ρουμάνοι πυροσβέστες έγιναν δεκτοί μόλις το περασμένο Σάββατο στην Πυροσβεστική Ακαδημία, στο πλαίσιο έναρξης του προγράμματος προ-εγκατάστασης Ευρωπαίων πυροσβεστών από έξι χώρες στην Ελλάδα.

Οι φωτιές που ξεσπούν καθημερινά δεν τους άφησαν το παραμικρό περιθώριο να μείνουν με… σταυρωμένα τα χέρια.

Επιχείρησαν στη φωτιά που ξέσπασε στο Σχηματάρι, όπου οι Αρχές μάλιστα χρειάστηκε να προχωρήσουν σε προληπτική εκκένωση του οικισμού Αγίου Γεωργίου, στο Δήλεσι.

Στο σημείο επιχείρησαν 70 πυροσβέστες, 17 οχήματα, τέσσερα αεροσκάφη και ελικόπτερα καθώς και δύο ομάδες πεζοπόρων.

Στην Δυτική Βιρτζίνια έγινε ο πρώτος ιστορικά οργανωμένος εορτασμός της ημέρας του πατέρα, στις 5 Ιουλίου 1908.

Ήταν πρωτοβουλία της Γκρέις Γκόλντεν Κλέιτον, η οποία ήθελε να τιμήσει τη μνήμη των 210 πατέρων που είχαν χάσει τη ζωή τους σε ορυχείο, λίγους μήνες νωρίτερα.

Ημέρα του Πατέρα: Παπαμιχαήλ – Καζάκος μαζί με τους γιους τους

Εμείς γυρίζουμε το χρόνο πίσω και σας πάμε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 όταν ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ και ο Κώστας Καζάκος πόζαραν για πρώτη και τελευταία φορά μαζί στην ίδια φωτογραφία με τους γιους τους και τις γυναίκες της ζωής τους.

Δείτε την φωτογραφία:

Ο Δίας, μια «αυθεντική λιμανίσια ψυχή», μια «μοναδική προσωπικότητα» που βρισκόταν δίπλα τους «σε όλες τις βάρδιες, σε όλες τις συνθήκες, σε όλους τους αγώνες», δεν είναι πια μαζί με τους λιμενεργάτες στον Πειραιά. Η συγκινητική ανάρτηση στα social media.

Tον «Δία», έναν σκύλο που ζούσε στις προβλήτες του λιμανιού του Πειραιά αποχαιρετούν οι λιμενεργάτες με μία συγκινητική ανάρτηση στα social media. Η «αυθεντική λιμανίσια ψυχή», μια «μοναδική προσωπικότητα» που βρισκόταν δίπλα τους «σε όλες τις βάρδιες, σε όλες τις συνθήκες, σε όλους τους αγώνες», δεν είναι πια μαζί τους.

Η «Ένωση Εργαζομένων Διακίνησης Εμπ/τίων στις προβλήτες του Πειραιά» σημειώνει σε ανάρτησή της:

«Μολις μαθαμε οτι ο ΔΙΑΣ, μια  απο τις πιο αυθεντικες λιμανισιες ψυχες δεν ειναι πλεον κοντα μας. Παντα ηταν διπλα μας σε ολες τις βαρδιες, σε ολες τις συνθηκες, σε όλους τους αγωνες! Μια μοναδικη προσωπικοτητα μεσα στο λιμανι του Πειραιά. Δεν θα σε ξεχασουμε ποτε ΔΙΑ μας!».

Μια μοναδική στιγμή έζησαν όσοι βρέθηκαν, το βράδυ της Τετάρτης, στο γήπεδο της Παναχαϊκής, για τη συναυλία που έδωσε ο Νίκος Οικονομόπουλος!

Ο Αχαιός τραγουδιστής ετοιμάζεται να ερμηνεύσει τον «έκπτωτο άγγελο» και πριν ξεκινήσει η μουσική, αφιερώνει το τραγούδι σε μία μάνα.

Στην Κατερίνα, υπάλληλο στο Νοσοκομείο «Αγιος Ανδρέας» και μητέρα ενός παλικαριού που χάθηκε πρόωρα.

Πρόκειται για τον 30χρονο Χρήστο Κουρουνιώτη, αστυνομικό της ΔΙΑΣ που σκοτώθηκε στο τροχαίο κοντά στον Ασπρόπυργο, όταν οι ΔΙΑΣ καταδίωκαν ρομά που επέβαιναν σε αυτοκίνητο.

Δείτε το βίντεο: