Αφιέρωμα στη Θεανώ Ιωαννίδου: Μια ηθοποιός σταθερής αξίας

Η Θεανώ Ιωαννίδου υπήρξε μία σπουδαία ηθοποιός του ελληνικού θεάτρου. Καθιερώθηκε κυρίως στον χώρο της αρχαίας τραγωδίας, ενώ στη συνέχεια εξελίχθηκε και σε αξιόλογη δασκάλα της υποκριτικής τέχνης.

Γεννήθηκε το 1930 στην Πλάκα της Αθήνας και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε το 1952. Ακόμη ως μαθήτρια είχε εμφανιστεί στον χορό της «Ηλέκτρας» του Σοφοκλή, το 1951.

Η πρώτη της θεατρική εμφάνιση έγινε το 1953, δίπλα στον Βασίλη Διαμαντόπουλο, στο έργο «Το Φιόρο του Λεβάντε». Το 1954 συνεργάστηκε με τον θίασο της Κατερίνας στο έργο του Σόμερσετ Μωμ «Τι ώρα θα γυρίσεις».

Το 1955 τη βλέπουμε στο Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη, στο έργο του Μανώλη Σκουλούδη «Η Τραγωδία του Λόρδου Βύρωνα», ενώ το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς συνεργάστηκε με τον θίασο του Νίκου Χατζίσκου στο έργο του Βιτσέντζου Κορνάρου «Ερωτόκριτος».

Το 1956 εμφανίστηκε στον θίασο του Δημήτρη Μυράτ, στο έργο του Ούγκο Μπέτι «Η Βασίλισσα και οι Επαναστάτες». Το 1957 επέστρεψε στον θίασο της Κατερίνας, στο έργο «Η Θεατρίνα» του Μωμ. Το 1958 τη βλέπουμε στον θίασο της Μαίρης Αρώνη, στο έργο «Έξω οι κλέφτες» του Στέφανου Φωτιάδη, ρόλο που επανέλαβε και στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου.

Το 1959 συνεργάστηκε με τον θίασο της Βίλμας Κύρου, στο έργο του Άρθουρ Μίλερ «Ήταν όλοι τους παιδιά μου». Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στον θίασο του Διονύση Παπαγιαννόπουλου, στο έργο «Ο κούνελος» του Φρανκ.

Το 1963 συνεργάστηκε ξανά με τον Βασίλη Διαμαντόπουλο, αυτή τη φορά στο έργο του Ανδρέα Φραγκιά «Πέντε στρέμματα Παράδεισος». Το 1964 εμφανίστηκε στον θίασο Παπαμιχαήλ, στο έργο της Αγκάθα Κρίστι «Η Ποντικοπαγίδα».

Το 1966 συνεργάστηκε με τον θίασο του Γιάννη Αργύρη, στο έργο του Δημήτρη Ψαθά «Θανασάκης ο πολιτευόμενος», ενώ το καλοκαίρι του 1967 εμφανίστηκε στην Εταιρεία Αρχαίου Δράματος του Κώστα Μιχαηλίδη, στην «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» του Ευριπίδη, ερμηνεύοντας τον ρόλο της Κλυταιμνήστρας.

Το 1968 συνεργάστηκε με το Πειραματικό Θέατρο της Μαριέττας Ριάλδη, στο έργο του Νίκου Ζακοπούλου «Ο Ξένος». Το 1969 τη συναντάμε στον θίασο Σταύρου Παράβα – Χρόνη Εξαρχάκου, στην κωμωδία του Λάκη Μιχαηλίδη «Ο Ευκλείδης και το κλειδί του».

Το 1971 προσλήφθηκε στο Εθνικό Θέατρο, όπου παρέμεινε έως το 1986. Κατά τη δεκαπενταετή πορεία της εκεί, εμφανίστηκε σε δεκάδες έργα του παγκόσμιου και ελληνικού ρεπερτορίου. Μεταξύ άλλων συμμετείχε στα έργα: «Ο Χορός της Ηλέκτρας» της Μαρίας Λαμπαδαρίδου, «Ο Κατά φαντασίαν ασθενής» του Μολιέρου, «Οι γίγαντες του βουνού» του Λουίτζι Πιραντέλο, «Δον Κιχώτης» του Θερβάντες, «Βάτραχοι», «Εκκλησιάζουσες» και «Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη, «Μήδεια», «Ιών» και «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη, «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου, «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, «Η πείνα και η δίψα» του Ιονέσκο, «Μουσαφιραίοι στο Στεπαντίκοβο» του Παντελή Πρεβελάκη, «Ο Γενικός Γραμματεύς» του Ηλία Καπετανάκη, «Οι Ακροβάτες» της Κωστούλας Μητροπούλου, «Τα Οράματα της Σιμόν Μασάρ» του Μπρεχτ, «Το Προξενείο της Αντιγόνης» του Βασίλη Ζιώγα, «Ο Ματωμένος γάμος» του Λόρκα, «Η Αυλή των Θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, «Άνοιξε την πόρτα» του Νότη Περγιάλη και πολλά ακόμη.

Μετά την αποχώρησή της από το Εθνικό Θέατρο, συνεργάστηκε το 1988 με το ΔΗΠΕΘΕ Ρόδου, στο έργο του Σω «Ο Άνθρωπος και τα Όπλα». Η τελευταία της θεατρική εμφάνιση πραγματοποιήθηκε έναν χρόνο αργότερα, το 1989, με το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας, στο έργο του Λόρκα «Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα», όπου ερμήνευσε τη Μπερνάρντα, σε σκηνοθεσία του Κώστα Τσιάνου. Έτσι ολοκλήρωσε τη μεγάλη της πορεία στο θέατρο, με δική της απόφαση, «χορτασμένη», όπως είχε δηλώσει.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε σε 12 ταινίες, με πρώτη εμφάνιση το 1958 στην ταινία του Γρηγόρη Γρηγορίου «Ο Μιμίκος και η Μαίρη». Ακολούθησαν, μεταξύ άλλων, οι ταινίες: «Ένα νερό κυρά Βαγγελιώ» (1959), «Η Λίμνη των Στεναγμών» (1959), «Κασσιανή» (1960), «Έξω οι Κλέφτες» (1961), «Ηλέκτρα» (1962), «Πρόσωπο με Πρόσωπο» (1966), «Ο Μικρός Δραπέτης» (1966), «Ορκίζομαι, είμαι αθώα» (1968), ενώ η τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση ήταν το 1971 στην ταινία «Κάτω οι Άντρες».

Στην τηλεόραση συμμετείχε σε τέσσερις τηλεοπτικές σειρές, με πρώτη τον «Δρόμο χωρίς γυρισμό» το 1973. Ακολούθησαν οι σειρές «Το Ταξίδι» (1976), «Κοχλίας, οι δύο αγάπες» (1978) και «Αστέρια από χώμα» το 1983.

Με τη χαρακτηριστική φωνή της ντούμπλαρε πολλές ηθοποιούς της εποχής και συμμετείχε στη μεταγλώττιση ξένων σειρών. Επίσης εργάστηκε ως αφηγήτρια σε διάφορα ντοκιμαντέρ. Το πιο γνωστό της ντουμπλάρισμα ήταν εκείνο της Υβόν Σανσόν στην ταινία «Μια ζωή την έχουμε».

Είχε ακόμη συμμετοχή σε τρία θεατρικά έργα για την εκπομπή «Το Θέατρο της Δευτέρας». Ιδιαίτερη υπήρξε η ερμηνεία της ως Δράκαινα, στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Δημήτρη Μπόγρη, που παρουσιάστηκε στην εκπομπή σε σκηνοθεσία του συζύγου της, Γρηγόρη Μασσαλά.

Υπήρξε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών από το 1953. Δίδαξε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Λυκούργου Σταυράκου.

Στη προσωπική της ζωή, σύζυγός της ήταν ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Γρηγόρης Μασσαλάς, με τον οποίο απέκτησαν μία κόρη, τη θεατρολόγο Λαμπρή Μασσαλά.

Η Θεανώ Ιωαννίδου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών, αφήνοντας πίσω της μια σημαντική παρακαταθήκη στο ελληνικό θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.

 Έχετε σκεφτεί ποτέ γιατί το εσώρουχό σας μερικές φορές φαίνεται να έχει λεκέ, σαν να έχει πέσει χλωρίνη;

Αν ναι, δεν είστε μόνες, φαίνεται, καθώς κυρίες που αναζητούν λύσεις έχουν κάνει την ίδια ερώτηση στο διαδίκτυο.

Απάντηση που βρήκαν; Όπως αποδεικνύεται, το εν λόγω αποχρωματισμένο μέρος του εσώρουχου δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το πλυντήριό σας, όπως ίσως νομίζουν μερικές.

Σύμφωνα με αναφορές, τα φυσικά επίπεδα pH του κόλπου είναι αυτά που πραγματικά δημιουργούν αυτό το ‘ξεθωριασμένο’ σημάδι.

Ας τονίσουμε ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας σχετικά με αυτό πριν προχωρήσουμε. Αντίθετα, είναι ένας καλός δείκτης, αν δείτε αυτό που αναφέρθηκε προηγουμένως, στα εσώρουχά σας. Όπως είναι γνωστό, το επίπεδο του pH ενός υγρού ή μιας ουσίας δείχνει πόσο όξινο ή αλκαλικό είναι. Ωστόσο, ένα χρήσιμο tweet αναφέρει:

«Τώρα που όλες γνωρίζουν, είναι απολύτως φυσιολογικό να ανακαλύπτουμε ανοιχτού χρώματος σημάδια στα γυναικεία εσώρουχα λόγω της όξινης φύσης του κόλπου, με εύρος pH 3,8-4,5.

Έτσι, υποθέτω ότι είναι καιρός να εγκαταλείψουμε την ιδέα ότι είναι αποτέλεσμα κακής υγιεινής. Στην πραγματικότητα, ένας υγιής κόλπος  είναι αυτός που μπορεί να ξεθωριάσει το ύφασμα.

Σύμφωνα με τη Δρ Vanessa MacKay του Βασιλικού Κολλεγίου Μαιευτήρων και Γυναικολόγων, ο κόλπος έχει ένα φυσικό εκκριτικό σύστημα που του επιτρέπει να καθαρίζεται μόνος του. Προστατεύεται από τα καλά βακτήρια που περιέχει.

Σύμφωνα με τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, το pH του κόλπου κυμαίνεται συνήθως από 3,8 έως 5,0, πράγμα που σημαίνει ότι είναι μάλλον όξινο σε σύγκριση με το φυσιολογικά ουδέτερο επίπεδο pH του 7.

Ο Δρ MacKay συνεχίζει, «Η διατάραξη της φυσικής ισορροπίας μπορεί να οδηγήσει σε λοιμώξεις, αλλά είναι απολύτως φυσιολογικό και υγιές για τις γυναίκες να έχουν διαυγείς ή λευκές εκκρίσεις από τον κόλπο τους».

Πόσες από εσάς το  γνωρίζατε;Πλέον δεν χρειάζεται να ανησυχείτε!

Πολυάριθμες μελέτες έχουν καταδείξει τα ευεργετικά οφέλη του ελαιόλαδου για τον οργανισμός μας.

Το ελαιόλαδο έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση και αντιοξειδωτικές ενώσεις, οι οποίες εμποδίζουν την ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων.

Παράλληλα, το ελαιόλαδο καταπολεμά τον σακχαρώδη διαβήτη, μειώνοντας τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, προστατεύει την υγεία του εγκεφάλου, ενώ μειώνει και τον κίνδυνο για καρδιαγγειακές παθήσεις.

Το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, με κυρίαρχο το ελαϊκό οξύ. Τα επώνυμα, τυποποιημένα ελαιόλαδα που βρίσκουμε στα ράφια των σούπερ μάρκετ ελέγχονται αυστηρά ανά τακτά χρονικά διαστήματα, βάσει υψηλών προδιαγραφών, από τους αρμόδιους φορείς.

Οι έλεγχοι αποσκοπούν στην προστασία του καταναλωτικού κοινού. Ωστόσο, σε περίπτωση που έχετε προμηθευτεί κάποια συσκευασία με ελαιόλαδο από την λαϊκή αγορά και θέλετε να βεβαιωθείτε ότι είναι εξαιρετικά παρθένο, και όχι νοθευμένο, μπορείτε να κάνετε ένα απλό τεστ.

Τοποθετήστε στο ψυγείο σ’ένα μικρό μπουκάλι ελάχιστη ποσότητα από το ελαιόλαδο που αγοράσατε και αφήστε το για μερικές ώρες. Αν το λάδι γίνει στέρεο και διαπιστώσετε ότι είναι παγωμένο, τότε είναι καλή ένδειξη ότι το λάδι που προμηθευτήκατε είναι εξαιρετικά παρθένο.

Τι πρέπει να γνωρίζετε

Η διαδικασία για την τυποποίηση ελαιόλαδου ξεκινά από την εμφιάλωσή του.

Η τυποποίηση του ελαιόλαδου αποτελεί δικλείδα ασφαλείας για την καθαρότητα του προϊόντος, δηλαδή τη γνησιότητα του. Το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο είναι ένα απόλυτο φυσικό προϊόν, που παραλαμβάνεται κατευθείαν από το ελαιοτριβείο, χωρίς καμία περαιτέρω επεξεργασία ή πρόσμιξη.

Συνεπώς, κατά την διαδικασία της τυποποίησης, στην ετικέτα αναγράφονται οι υποχρεωτικές ενδείξεις, όπως η ημερομηνία λήξης του προϊόντος (μεταξύ 12 και 18 μηνών), αλλά και τα στοιχεία του τυποποιητή. Μάλιστα, για την ποιοτική διασφάλιση του προϊόντος οι εταιρείες είναι εφοδιασμένες με πώμα ασφαλείας για την αποφυγή νοθείας.

Το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο είναι παχύτερο από τα περισσότερα λάδια, οπότε πρέπει να λάβετε κυρίως υπόψη σας το άρωμα και τη γεύση του. Το παρθένο ελαιόλαδο έχει συνήθως φρουτώδη οσμή, ενώ η γεύση του είναι πικρή ή πικάντικη, ανάλογα με την ποιότητά του.

Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για το χρώμα του, καθώς μπορεί να διαφοροποιείται και να έχει από χρυσαφένια απόχρωση μέχρι βαθύ πράσινο.

Το μη τυποποιημένο ελαιόλαδο συνήθως δεν αναγράφει πάνω στη συσκευασία του την ημερομηνία λήξης και έτσι δεν γνωρίζουμε πόσο παλιό είναι. Γι’ αυτό το λόγο είναι σημαντικό να ελέγχετε πάντα αν το προϊόν που αγοράζετε, έχει ετικέτα με τις απαραίτητες ενδείξεις.

Μπορεί να είναι παλαιάς σοδειάς και ενδέχεται να έχει μείνει στην αποθήκη για περισσότερο διάστημα από το αναμενόμενο.

Για το ελαιόλαδο που έχει δυσάρεστη οσμή και γεύση αναφέρουμε ότι είναι ταγγισμένο. Η τάγγιση είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την αλλοίωση του ελαιόλαδου με το πέρασμα του χρόνου.

Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι το φως, η θερμότητα και το οξυγόνο είναι πιθανό να υποβαθμίσουν την ποιότητα του προϊόντος. Γι’ αυτό το λόγο, φροντίστε πάντα να προμηθεύεστε σκουρόχρωμες συσκευασίες (πλαστικό ή γυάλινο μπουκάλι).

Τέλος, ο τρόπος φύλαξης παίζει σημαίνοντα ρόλο για να διατηρήσετε τα πολύτιμα συστατικά του ελαιόλαδου. Η έκθεση στο φως, το οξυγόνο, αλλά και η υγρασία μπορούν να επιφέρουν αλλοιώσεις στην γεύση του και το άρωμα του.

Για την καλύτερη συντήρηση του ελαιόλαδου, λοιπόν, φροντίστε να το αποθηκεύετε σε σκιερό και δροσερό μέρος (ιδανικά στους 16 °C).

Ήταν 1968 όταν η Ζωή Λάσκαρη έφερε στον κόσμο το πρώτο της παιδί από τον γάμο της με τον Πέτρο Κουτουμάνο.

Όπως αποκάλυψε δεκαετίες μετά, όταν εκείνος έμαθε ότι το παιδί είναι κόρη απογοητεύτηκε κι έφυγε από το μαιευτήριο.

Στις 10 Μαΐου του 1968 η Ζωή Λάσκαρη γέννησε τη Μάρθα, παιδί του τότε άντρα της Πέτρου Κουτουμάνο. Εκείνη η μέρα δεν ήταν και τόσο ευχάριστη όπως είχε αναφέρει η Ζωή στο περιοδικό «Και» το 1990:

«Από εκείνη τη μέρα θυμάμαι πόσο πολύ στενοχωρήθηκε ο Πέτρος όταν έμαθε πως γέννησα κορίτσι. Περίμενε τον γιο. Με το πού μπαίνει μέσα και μας βλέπει στο κρεβάτι της κλινικής, μας κοιτάει, γυρίζει και φεύγει τρέχοντας. Δεν ξαναπάτησε στην κλινική. Βέβαια μετά το μετάνιωσε που αντέδρασε έτσι. Όσο για εμένα, δεν με ένοιαξε καθόλου. Χάρηκα πολύ που έκανα κορίτσι και δεν με ενδιέφερε τι ήθελε εκείνος», είχε δηλώσει η αείμνηστη ηθοποιός σύμφωνα με δημοσίευμα του περιοδικού Down Town.

Ποιος ήταν ο πρώτος σύζυγος της Λάσκαρη και πατέρας της κόρης της Μάρθας, η οποία είναι «στα μαχαίρια» με τον Λυκουρέζο