Η αλλαγή κλειδαριάς από ενοικιαστή είναι ένα θέμα που συχνά προκαλεί εντάσεις και παρεξηγήσεις μεταξύ ιδιοκτητών και μισθωτών.
Τι λέει όμως ο νόμος και ποια είναι τα δικαιώματα της κάθε πλευράς;
Μπορεί ο ενοικιαστής να αλλάξει την κλειδαριά;
Ναι, μπορεί.
Όσο υπάρχει ενεργό μισθωτήριο και ο ενοικιαστής κατοικεί νόμιμα στο ακίνητο, έχει αποκλειστική χρήση του σπιτιού.
Η αλλαγή κλειδαριάς θεωρείται νόμιμο μέτρο προστασίας της ιδιωτικότητας και της ασφάλειας, ειδικά όταν:
δεν γνωρίζει πόσα αντικλείδια κυκλοφορούν,
έχει προηγηθεί διάρρηξη ή παραβίαση,
αισθάνεται ανασφάλεια.
Πρέπει να δώσει αντικλείδι στον ιδιοκτήτη;
Όχι.
Ο ενοικιαστής δεν έχει νομική υποχρέωση να παραδώσει αντικλείδι στον ιδιοκτήτη όσο διαρκεί η μίσθωση.
Ο ιδιοκτήτης δεν δικαιούται να μπαίνει στο σπίτι χωρίς άδεια, ακόμη και αν του ανήκει. Η είσοδος χωρίς συναίνεση μπορεί να θεωρηθεί παραβίαση οικιακής ειρήνης.
Μπορεί ο ιδιοκτήτης να απαιτήσει επαναφορά της παλιάς κλειδαριάς;
Όχι κατά τη διάρκεια της μίσθωσης.
Εξαίρεση υπάρχει μόνο αν προβλέπεται ρητά στο συμβόλαιο, κάτι που είναι σπάνιο και συχνά κρίνεται καταχρηστικό.
Στο τέλος της μίσθωσης όμως, ο ενοικιαστής οφείλει:
είτε να επαναφέρει την αρχική κλειδαριά,
είτε να παραδώσει όλα τα κλειδιά της νέας κλειδαριάς στον ιδιοκτήτη.
Τι ισχύει σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης;
Σε περιπτώσεις άμεσου κινδύνου (όπως φωτιά ή σοβαρή διαρροή νερού):
ο ιδιοκτήτης μπορεί να εισέλθει στο ακίνητο,
ακόμη και χωρίς άδεια,
αλλά μόνο για σοβαρό λόγο και κατά προτίμηση παρουσία μαρτύρων ή αρχών.
Η αλλαγή κλειδαριάς δεν δίνει στον ιδιοκτήτη ελεύθερη πρόσβαση όποτε θέλει.
Είναι λόγος έξωσης ή λύσης του συμβολαίου;
Όχι από μόνη της.
Η αλλαγή κλειδαριάς δεν αποτελεί λόγο καταγγελίας της μίσθωσης, εφόσον ο ενοικιαστής:
πληρώνει κανονικά το ενοίκιο,
δεν προκαλεί ζημιές στο ακίνητο,
παραδίδει το σπίτι και τα κλειδιά στο τέλος.
Πρόβλημα μπορεί να υπάρξει μόνο αν:
αρνείται αδικαιολόγητα την είσοδο για αναγκαίες επισκευές μετά από συνεννόηση,
ή δεν παραδώσει τα κλειδιά με τη λήξη της μίσθωσης.
Συμπέρασμα
✔ Ο ενοικιαστής μπορεί να αλλάξει κλειδαριά
✔ Δεν υποχρεούται να δώσει αντικλείδι
✔ Ο ιδιοκτήτης δεν μπαίνει χωρίς άδεια
✔ Στο τέλος της μίσθωσης τα κλειδιά επιστρέφονται
Άγιος Παΐσιος: Να ψέλνεις το «Πάντων προστατεύεις, ἀγαθὴ» και το «Πάντων θλιβομένων ἡ χαρά», είχε αναφέρει κάποτε ο Άγιος Παΐσιος.
Κάποιος πιστός είχε ρωτήσει τον ίδιο, πως μπορεί να συνεχίσει την προσπάθειά του, έπειτα από συνεχείς πτώσεις και λύπες. Έτσι, ο Άγιος του είχε δώσει τη συγκεκριμένη απάντηση.
Αναλυτικότερα όσα είχε αναφέρει, ο Άγιος στον πιστό:
Γέροντα, όταν έχω συνέχεια πτώσεις στον αγώνα μου, με πιάνει λύπη.
Άγιος Παΐσιος – Απάντηση: Να ψέλνεις το «Πάντων προστατεύεις, ἀγαθὴ» και το «Πάντων θλιβομένων ἡ χαρά». Αυτό να το κάνεις σαν κανόνα, και η Παναγία θα σε βοηθήσει. Η Παναγία δεν μας αφήνει· μας κουβαλάει στην πλάτη Της, αρκεί κι εμείς να το θέλουμε και να μην κλωτσάμε, όπως κάνουν τα άτακτα παιδιά. Πάντων προστατεύεις Αγαθή, των καταφευγόντων εν πίστει τη κραταιά σου χειρί. Άλλην γαρ ουκ έχομεν, αμαρτωλοί προς Θεόν, εν κινδύνοις και θλίψεσιν, αεί μεσιτείαν,
Οι κατακαμπτόμενοι, υπό πταισμάτων πολλών, Μήτερ του Θεού του Υψίστου. όθεν σοι προσπίπτομεν. ρύσαι, πάσης περιστάσεως τους δούλους σου. Δέσποινα, πρόσδεξε τας δεήσεις των δούλων σου και λύτρωσε ημάς από πάσης ανάγκης και θλίψεως. Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μήτηρ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου.
Εκ παντοίων κινδύνων τούς δούλους σου φύλαττε, ευλογημένη Θεοτόκε, ίνα σε δοξάζωμεν, τήν ελπίδα τών ψυχών ημών. Τη πρεσβεία, Κύριε, πάντων των Αγίων και της Θεοτόκου την σην ειρήνην δος ημίν και ελέησον ημάς ως μόνος οικτίρμων.
Άγιος Παΐσιος: Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς
Πάντων θλιβομένων η χαρά, και αδικουμένων προστάτις, και πενομένων τροφή, ξένων Τέ παράκλησις, και βακτηρία τυφλών, ασθενούντων επίσκεψις, καταπονουμένων, σκέπη και αντίληψις, και ορφανών βοηθός, Μητερ του Θεού του ύψίστου, συ Υπάρχεις Αχραντε σπευσον, δυσωπούμεν ρύσασθαι τους δούλους σου. (ήχος πλ. δ’ ).
Ο Βασίλης Λυμπέρης έμεινε στην ελληνική ιστορία ως ο τελευταίος θανατοποινίτης που εκτελέστηκε στην Ελλάδα
Πριν βρεθεί απέναντι στο εκτελεστικό απόσπασμα, στις 25 Αυγούστου 1972, είχε καταδικαστεί για τη δολοφονία τεσσάρων ανθρώπων και συγκεκριμένα της εν διαστάσει συζύγου του, της πεθεράς του και των δύο μικρών παιδιών του.
Τους είχε κάψει μέσα στο σπίτι τους στο Χαλάνδρι, σε μια υπόθεση που συγκλόνισε ολόκληρη τη χώρα. Η τραγωδία εκτυλίχθηκε τα ξημερώματα της 5ης Ιανουαρίου 1972. Η Βασιλική Λυμπέρη, η μητέρα της Αντιγόνη Μάρκου και τα παιδιά, η Παναγιώτα, μόλις δυόμισι ετών, και ο Γιώργος, που δεν είχε ακόμη συμπληρώσει τον πρώτο χρόνο της ζωής του, βρίσκονταν στην κατοικία της οικογένειας στη Μεταμόρφωση Χαλανδρίου. Ο μικρός Γιώργος θα γιόρταζε τα πρώτα γενέθλιά του την επόμενη ημέρα.
Βασίλης Λυμπέρης: Η γνωριμία με τη Βασιλική και η διάλυση του γάμου
Ο Λυμπέρης, ηλεκτρολόγος στο επάγγελμα, γνώρισε τη Βασιλική Μάρκου το 1967 στο Λαϊκό Νοσοκομείο, όπου νοσηλεύονταν οι πατέρες τους στον ίδιο θάλαμο. Η σχέση τους προχώρησε γρήγορα. Αρραβωνιάστηκαν τον Αύγουστο και παντρεύτηκαν τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς
Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο σπίτι της Βασιλικής στο Χαλάνδρι και απέκτησε δύο παιδιά. Ωστόσο, οι συγκρούσεις μέσα στην οικογένεια εντάθηκαν. Ο Λυμπέρης εγκατέλειψε την οικογενειακή κατοικία και μετακόμισε στο κέντρο της Αθήνας.
Το νοσηρό σχέδιο του Λυμπέρη
Στα τέλη του 1971, ο Λυμπέρης άρχισε να οργανώνει την επίθεση. Στην υπόθεση ενεπλάκησαν ο Παύλος Αγγελόπουλος, ο Θεόδωρος Καπρέτσος και ο Αθανάσιος Σταμάτης, με διαφορετικό ρόλο ο καθένας.
Τη νύχτα του εγκλήματος, ο Λυμπέρης και ο Αγγελόπουλος μπήκαν στην κατοικία, ενώ ο Καπρέτσος παρέμεινε έξω. Με τη χρήση βενζίνης, προκάλεσαν πυρκαγιά στους χώρους όπου κοιμόταν η οικογένεια. Η Βασιλική ξύπνησε και προσπάθησε να αντιδράσει, όμως δεν κατάφερε να ξεφύγει.
Οι δράστες αποχώρησαν, αφήνοντας πίσω τους το φλεγόμενο σπίτι. Αργότερα, ο Σταμάτης ανέλαβε να εξαφανίσει τα καμένα ρούχα τους. Η μητέρα της Βασιλικής και τα δύο παιδιά δεν επέζησαν. Η ίδια ανασύρθηκε ζωντανή, με βαρύτατα εγκαύματα.
Η αποκάλυψη που ανέτρεψε το σκηνικό
Λίγο μετά τις πέντε το πρωί, ο Αντώνης Στρογγυλούδης, σύζυγος της αδελφής της Βασιλικής, περνούσε από το σπίτι πηγαίνοντας στη δουλειά του. Είδε καπνό και έσπευσε να βοηθήσει.
Μέσα στην κατοικία βρήκε τη Βασιλική βαριά τραυματισμένη. Με τη βοήθεια γειτόνων τη μετέφερε στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών. Παρά την κρίσιμη κατάστασή της, πρόλαβε να αποκαλύψει στη θεία της, τη μοναχή Φιλοθέη, ότι πίσω από τη φωτιά βρισκόταν ο σύζυγός της. Η μαρτυρία της έδωσε στην έρευνα την καθοριστική κατεύθυνση, προτού η ίδια υποκύψει στα τραύματά της.
Ο Λυμπέρης επιχείρησε αρχικά να εμφανιστεί ανυποψίαστος. Για τα εγκαύματα που είχε υποστεί υποστήριξε ότι είχε καεί ενώ ετοίμαζε καφέ. Οι αποκαλύψεις της Βασιλικής και η ανάκριση των εμπλεκομένων ανέτρεψαν τους ισχυρισμούς του. Τελικά, ομολόγησε το έγκλημα.
Βασίλης Λυμπέρης: Η καταδίκη «τετράκις εις θάνατον»
Η υπόθεση έφτασε στο δικαστήριο τον Μάιο του 1972. Ο Λυμπέρης καταδικάστηκε «τετράκις εις θάνατον», μία φορά για κάθε θύμα. Την ίδια ποινή έλαβε ο Παύλος Αγγελόπουλος, ενώ στους υπόλοιπους εμπλεκομένους επιβλήθηκαν διαφορετικές ποινές, ανάλογα με τη συμμετοχή τους.
Ο Αγγελόπουλος δεν εκτελέστηκε. Η εκτέλεση της ποινής του ανεστάλη λόγω του νεαρού της ηλικίας του και αργότερα η καταδίκη μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη. Αντίθετα, η αίτηση χάριτος του Λυμπέρη απορρίφθηκε. Ο ίδιος μεταφέρθηκε στις φυλακές Αλικαρνασσού, στην Κρήτη.
Το τελευταίο ξημέρωμα στην Κρήτη
Τα ξημερώματα της 25ης Αυγούστου 1972, ο 27χρονος Βασίλης Λυμπέρης οδηγήθηκε στο πεδίο βολής της Σχολής Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού, στην περιοχή Δύο Αοράκια του Ηρακλείου. Εκεί εκτελέστηκε από στρατιωτικό απόσπασμα. Η εκτέλεσή του ήταν η τελευταία που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα.
Ο δημοσιογράφος Νίκος Γερακάρης, που κάλυψε την εκτέλεση, κατέγραψε ένα γεγονός που θα αποτελούσε ιστορικό ορόσημο. Η υπόθεση Λυμπέρη συνδέθηκε έκτοτε με την τελευταία εφαρμογή της θανατικής ποινής στη χώρα. Πίσω από αυτή την ιστορική αναφορά, όμως, βρίσκονται τέσσερα θύματα: η Βασιλική, η Αντιγόνη, η Παναγιώτα και ο μικρός Γιώργος
Φίλιππος Βαρβέρης – Εβίτα Μιχαλοπούλου: Ο ονειρικός γάμος στη Μύκονο που συγκέντρωσε την επιχειρηματική ελίτ
Ο Φίλιππος Βαρβέρης, γιος του γνωστού και επιτυχημένου επιχειρηματία Νίκου Βαρβέρη, παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς του, Εβίτα Μιχαλοπούλου, σε μια τελετή που συγκέντρωσε στο Νησί των Ανέμων την ελίτ του επιχειρηματικού και του εφοπλιστικού κόσμου της χώρας.
Δίπλα στο κύμα, με τη θαλασσινή αύρα να θέλγει όλους τους καλεσμένους, πραγματοποιήθηκε ένας από τους πιο λαμπερούς και αριστοκρατικούς γάμους του φθινοπώρου. Ο Φίλιππος Βαρβέρης και η Εβίτα Μιχαλοπούλου, ύστερα από τρία χρόνια σχέσης επισφράγισαν τον δυνατό έρωτά τους. Η πρόταση γάμου ήρθε εν πλω, πριν από περίπου έναν χρόνο, και με τον πιο ρομαντικό τρόπο. Σε ένα ιστιοφόρο εν μέσω του Αιγαίου, καθώς και οι δύο μοιράζονται το ίδιο πάθος για τη θάλασσα, την ιστιοπλοΐα, την περιπέτεια και τα ταξίδια.
Η νύφη, που ξεχωρίζει για το απαράμιλλο στιλ, την κομψότητα, την ευγενική φυσιογνωμία και την έμφυτη φινέτσα της, προέρχεται από μια εξαιρετική οικογένεια με έντονη δραστηριότητα στον χώρο των χρηματιστηριακών υπηρεσιών και των επενδύσεων ακινήτων.
Η ίδια διαθέτει σπουδαία παιδεία και κουλτούρα έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές της στο εξωτερικό, ενώ έχει ειδικευτεί στο Hospitality Management στην Ελβετία και πλέον δραστηριοποιείται στον χώρο της διαχείρισης πολυτελών κατοικιών.
Η Ε. Μιχαλοπούλου ασχολείται με μεγάλη επιτυχία στον τομέα της διαχείρισης και της ανάπτυξης ακινήτων, καθώς η οικογένειά της διατηρεί πολυτελείς ιδιόκτητες κατοικίες στη Μύκονο. Ο Φ. Βαρβέρης έχει σπουδάσει Τέχνη στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη και έχει αναλάβει δημιουργικό ρόλο στις οικογενειακές επιχειρήσεις.
«Φυσικά και λέω την ηλικία μου, είμαι 66 ετών», πρόσθεσε στην κάμερα του «Happy Day»
Για την απόφασή της να απομακρυνθεί από τον χώρο του τραγουδιού και να ακολουθήσει μια πιο ήρεμη ζωή μίλησε η Άντζυ Σαμίου.
Δείτε το βίντεο:
Η γνωστή τραγουδίστρια αναφέρθηκε στην επιλογή της να αφήσει πίσω της τη δημοσιότητα και να επικεντρωθεί περισσότερο στον εαυτό της και στην προσωπική της ισορροπία.
Η Άντζυ Σαμίου μίλησε στην εκπομπή «Happy Day», όπου τόνισε: «Απέρριψα τον κόσμο του τραγουδιού και προτίμησα να γυρίσω στην ησυχία μου. Να βρω εμένα και να είμαι καλά με εμένα».
«Φυσικά και λέω την ηλικία μου. Πάντα βγάζω φωτογραφίες στα γενέθλιά μου. Είμαι 66 ετών», πρόσθεσε στη συνέχεια.
Η Άντζυ Σαμίου είχε εξηγήσει και στο παρελθόν ότι η αποχώρησή της από το τραγούδι ήταν συνειδητή και όχι μια προσωρινή παύση. Σε παλαιότερη συνέντευξή της είχε αναφέρει ότι έφτασε στο σημείο να κάνει ακόμη και παύση του επαγγέλματος της τραγουδίστριας στην εφορία, καθώς δεν την ενδιέφερε πλέον να συμμετέχει επαγγελματικά στον συγκεκριμένο χώρο.
Δείτε το βίντεο:
Καθοριστική περίοδος φαίνεται πως ήταν και η προσπάθεια επιστροφής της στη δισκογραφία με την «Ασπιρίνη» το 2008. Η ίδια έχει περιγράψει ότι εκείνη η επιστροφή δεν εξελίχθηκε όπως περίμενε, ενώ την ίδια εποχή αντιμετώπισε μια πολύ δύσκολη προσωπική κατάσταση, καθώς ο πατέρας της αρρώστησε και στη συνέχεια πέθανε. Όπως είχε εξηγήσει, οι απογοητεύσεις εκείνης της περιόδου συνέβαλαν στην απόφασή της να απομακρυνθεί οριστικά από την επαγγελματική νύχτα.
Η πορεία της, πάντως, είχε ξεκινήσει από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, ενώ η μεγάλη αναγνωρισιμότητα ήρθε τη δεκαετία του ’90. Το πρώτο της άλμπουμ, «Το αδύνατο σημείο μου», κυκλοφόρησε το 1993, ενώ ακολούθησαν αρκετές δισκογραφικές δουλειές. Ιδιαίτερη επιτυχία γνώρισε και το άλμπουμ «Δίδυμη Ψυχή», που κυκλοφόρησε το 1999 και έγινε χρυσό.
Παρά την απόφασή της να αφήσει πίσω της την επαγγελματική καριέρα, η σχέση της με τα τραγούδια που σημάδεψαν εκείνη την εποχή δεν έχει χαθεί. Μάλιστα, πρόσφατα ανέβηκε ξανά στη σκηνή για μία βραδιά και ερμήνευσε την «Παράλληλη Αγάπη», ένα από τα τραγούδια που έχουν συνδεθεί περισσότερο με το όνομά της. Η εμφάνιση αυτή δεν σηματοδότησε, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κάποια μόνιμη επιστροφή στις πίστες.
«Έχω κάνει 60 πλασμαφαιρέσεις»: Η Ουρανία Τσιρίκου ξεσπά για τον Γιώργο Μαζωνάκη – «Αυτά που ακούω με κάνουν να φρίττω»
Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη, οιμ πλασμαφαιρέσεις και οι πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες υποβλήθηκε στη θεραπεία έφεραν τις τελευταίες ημέρες στο προσκήνιο μια ιατρική διαδικασία που μέχρι πρόσφατα ήταν ελάχιστα γνωστή στο ευρύ κοινό.
Για ανθρώπους, ωστόσο, που αντιμετωπίζουν συγκεκριμένα αιματολογικά, νεφρολογικά ή αυτοάνοσα νοσήματα, η πλασμαφαίρεση αποτελεί μια απολύτως προσδιορισμένη θεραπευτική επιλογή και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αποβεί καθοριστικής σημασίας για την ίδια τους τη ζωή.
Η Ουρανία Τσιρίκου γνωρίζει τη συγκεκριμένη διαδικασία όσο λίγοι άνθρωποι, καθώς από το 2017 μέχρι σήμερα έχει υποβληθεί σε περίπου 60 πλασμαφαιρέσεις στη Νεφρολογική Κλινική του Νοσοκομείου «Άγιος Ανδρέας» στην Πάτρα. Έχοντας αντιμετωπίσει τέσσερις σοβαρές υποτροπές της νόσου της, η Ουρανία έχει βιώσει επανειλημμένα τις δυσκολίες και τη σωματική καταπόνηση που συνοδεύουν αυτή τη θεραπεία.
Μιλώντας στην τοπική ιστοσελίδα pelop.gr, ξέσπασε για όσα ακούγονται δημόσια το τελευταίο διάστημα: «Αυτά που ακούω με έχουν κάνει και φρίττω. Και το λέω αυτό διότι εμένα αυτή η θεραπεία με κρατάει στη ζωή», τονίζει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας πως για εκείνη η ανάγκη να ακολουθεί τη θεραπευτική αυτή οδό είναι άμεσα συνδεδεμένη με την επιβίωσή της: «Αν δεν το κάνω, θα πεθάνω».
Οι πλασμαφαιρέσεις, η επίπονη διαδικασία και η επιστημονική τοποθέτηση
Η ίδια επιμένει πως η πλασμαφαίρεση δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για μια απλή ή ανώδυνη διαδικασία, αλλά για μια θεραπεία που απαιτεί ειδική προετοιμασία, χρόνο και συνεχή ιατρική παρακολούθηση. «Δεν είναι απλό. Δεν κάνω ένα εμβόλιο ή μια ένεση. Ο οργανισμός παθαίνει σοκ», εξηγεί και περιγράφει αναλυτικά τις συνθήκες:
«Το πρώτο μισάωρο κρυώνω πάρα πολύ και τρέμω. Πριν από τη θεραπεία υπάρχει το στάδιο της προετοιμασίας όπου χορηγούνται φάρμακα, μεταξύ των οποίων κορτιζόνη, παυσίπονο και αντιισταμινικό. Κατά τη διάρκεια χορηγούνται επίσης κάλιο και ασβέστιο, ενώ η όλη διαδικασία μπορεί να διαρκέσει από μία έως δύο ώρες, ανάλογα με την αντίδραση του οργανισμού».
Καθ’ όλη τη διάρκεια της συνεδρίας υπάρχει συνεχής έλεγχος από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Η αρτηριακή πίεση παρακολουθείται διαρκώς, ενώ οι επαγγελματίες υγείας βρίσκονται δίπλα στον ασθενή και επικοινωνούν μαζί του. «Απορώ γι’ αυτά που λέγονται ότι γίνεται με μέθη. Ο ασθενής πρέπει να είναι ξύπνιος. Γιατρός και νοσηλεύτριες είναι συνεχώς πάνω από το κεφάλι μου και με ρωτάνε “Πώς είσαι, Ράνια; Πώς νιώθεις;”, ώστε να διαπιστώσουν αμέσως αν υπάρχουν παρενέργειες». Η σωματική καταπόνηση δεν εξαφανίζεται αμέσως μετά, καθώς η εξάντληση είναι έντονη και απαιτείται χρόνος αποκατάστασης.
Παρά τις δυσκολίες, η Ουρανία Τσιρίκου δηλώνει πως δεν θα δίσταζε να υποβληθεί ξανά στη διαδικασία αν χρειαστεί, εκφράζοντας την απόλυτη εμπιστοσύνη της στο προσωπικό της Νεφρολογικής Κλινικής του «Αγίου Ανδρέα». Ξεκαθαρίζει όμως την οργή της για την παραπληροφόρηση:
«Απορώ πώς μιλάνε έτσι απλά για μια τέτοια διαδικασία και μάλιστα για αλλότριους λόγους, όπως η αναγέννηση και η διατήρηση της νεότητας. Είναι εξοργιστικό. Δημιουργούν πολύ άσχημο κλίμα για τους ασθενείς που εξαρτώνται από αυτή τη θεραπεία. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι κάποιος θα έμπαινε σε όλο αυτό εν γνώσει του για αισθητικούς λόγους».
Τη δική του επιστημονική τοποθέτηση έδωσε στο pelop.gr και ο διευθυντής της Νεφρολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Άγιος Ανδρέας» και πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου, Περικλής Δουζδαμπάνης. Όπως εξήγησε, η θεραπεία εφαρμόζεται αποκλειστικά σε ασθενείς με συγκεκριμένα αυτοάνοσα, αιματολογικά ή νεφρολογικά νοσήματα στα οποία εμπλέκονται παθολογικά αντισώματα, πάντα σε στενή συνεργασία με την αιματολογική ομάδα του νοσοκομείου.
Στόχος είναι η αφαίρεση αυτών των παραγόντων από το αίμα και η αντικατάσταση του πλάσματος με βάση αυστηρά πρωτόκολλα. Ο ίδιος υπογράμμισε πως η απόφαση δεν λαμβάνεται ελαφρά τη καρδία: «Πολλές φορές, όταν είναι να πάρουμε την απόφαση για πλασμαφαίρεση, συνεδριάζουμε ώρες και κάνουμε ιατρικό συμβούλιο για να εκτιμήσουμε την πορεία του ασθενούς. Δρούμε πάντα συλλογικά και ομαδικά».
Ελεονώρα Μελέτη: «Ξέρετε πόσοι εργοδότες εκβιάζονται από εργαζόμενους;»
Να ανοίξει περισσότερο η συζήτηση και για τα δικαιώματα των εργοδοτών, ζήτησε μεταξύ άλλων η ευρωβουλεύτρια της Νέας Δημοκρατίας, Ελεονώρα Μελέτη.
Δείτε το βίντεο:
Εργαζόμενοι σταματήστε να στρεσάρετε τους εργοδότες σας, ζητήστε τους μείωση μισθού και χαρίστε τους καμία υπερωρία, άνθρωποι είναι κι αυτοί! pic.twitter.com/6lrQyXCLIH
Αντιδράσεις προκάλεσαν οι τοποθετήσεις της Ελεονώρας Μελέτη κατά τη διάρκεια συζήτησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για ψήφισμα σχετικά με την ψυχική υγεία στον χώρο εργασίας, καθώς η ευρωβουλεύτρια της Νέας Δημοκρατίας έκανε λόγο, μεταξύ άλλων, για εργοδότες που «εκβιάζονται» από εργαζόμενους.
Η Ελεονώρα Μελέτη αναφέρθηκε στους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στον χώρο εργασίας, έθεσε ωστόσο στο επίκεντρο και την πλευρά των εργοδοτών, υποστηρίζοντας ότι και εκείνοι καλούνται να διαχειριστούν σημαντικές πιέσεις.
Μάλιστα, ζήτησε να ανοίξει περισσότερο η συζήτηση και για τα δικαιώματα των εργοδοτών, λέγοντας χαρακτηριστικά:
«Να μιλήσουμε και για τα δικαιώματα των εργοδοτών. Ξέρετε πόσοι εργοδότες εκβιάζονται από αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους; Πόσες επιχειρήσεις, ειδικά μικρομεσαίες, αντιμετωπίζουν πίεση και δυσκολίες στη διαχείριση των ομάδων τους;».
Στη συνέχεια, η ευρωβουλεύτρια υποστήριξε ότι οι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες στον χώρο εργασίας δεν αφορούν αποκλειστικά τους εργαζόμενους, αλλά μπορούν να επηρεάσουν και τους εργοδότες.
«Και οι εργοδότες είναι θύματα των ψυχοκοινωνικών παραγόντων, όχι μόνο οι εργαζόμενοι. Όλα αυτά δεν είναι απλές ευαισθησίες, είναι προσωπικές διαφωνίες. Είναι κίνδυνοι που βλάπτουν την υγεία. Οι υγιείς εργασιακές σχέσεις χτίζονται με συνεργασία και ευνοούν όλους. Αυτό που θα ψηφίσουμε αύριο έρχεται να βοηθήσει τους υπεύθυνους εργοδότες».
Αρβανίτης: «Ούτε ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων δεν θα έκανε τέτοια τοποθέτηση»
Στην τοποθέτηση της Ελεονώρας Μελέτη απάντησε σε έντονο ύφος ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κώστας Αρβανίτης, χαρακτηρίζοντας πρωτοφανή τη συγκεκριμένη προσέγγιση στο ζήτημα των εργασιακών δικαιωμάτων.
«Η τοποθέτηση της κ. Μελέτη ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Αυτό δεν το έχουμε ξανακούσει. Ούτε ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων δεν θα μιλούσε για την ψυχική υγεία των εργοδοτών. Υπέρβαση, αυτό δεν το έχουμε ξανακούσει», ανέφερε.
Ο Κώστας Αρβανίτης επικαλέστηκε στη συνέχεια στοιχεία για τις επιπτώσεις των ψυχοκοινωνικών κινδύνων στην υγεία των εργαζομένων, υποστηρίζοντας ότι περισσότεροι από 800.000 άνθρωποι πεθαίνουν από παθήσεις που συνδέονται με αυτούς τους παράγοντες.
«Το 49% των εργαζομένων δηλώνει ότι η εργασία επιδείνωσε άγχος, κατάθλιψη και στρες, ενώ είμαστε πρώτοι στα εργατικά δυστυχήματα. Χρειαζόμαστε δεσμευτική ευρωπαϊκή νομοθεσία και σχέδια πρόληψης. Η ψυχική υγεία των εργαζομένων είναι αναφαίρετο δικαίωμα», κατέληξε.
Ο Αντώνης Σαμαράς, μιλώντας στο συνέδριο της εφημερίδας «Το Βήμα» άφησε ξανά αιχμές για τον τρόπο άσκησης της κυβερνητικής πολιτικής
Ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε πως αν δεν υπάρξει μια επιστροφή στην πολιτική των ιδεών και των οραμάτων, η Ελλάδα θα κινδυνεύσει από μια «παρατεταμένη παρακμή», αλλά και από έναν «επικίνδυνο εθνικό εφησυχασμό» και γι αυτό θεωρεί υποχρέωσή του να συνεισφέρει στην πατρίδα.
«Για εμένα πολιτική δεν είναι επάγγελμα, είναι καθήκον είναι θέμα συνείδησης. Συνείδησης που σίγουρα δεν υποτάσσεται σε καμία πολιτική σκοπιμότητα. Προτιμώ σταθερά το κόστος της συνείδησης από το όφελος του όποιου χειροκροτήματος», επεσήμανε.
«Υπάρχει ένας επικίνδυνος εφησυχασμός»
Ο Αντώνης Σαμαράς, τόνισε μεταξύ άλλων: «Στην Ελλάδα, μαία του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού, διαπιστώνω σημάδια παρακμής. Δεν μπορεί να μην υπάρχει ριζική αλλαγή του μοντέλου της παιδείας μας, όταν διαπιστώνεται έλλειψη σε γνώση και σε μόρφωση. Δεν μπορεί να τροφοδοτείται η υλιστική και ατομιστική άποψη περί ζωής και να υποσκάπτεται η συλλογικότητα και η ομαδικότητα. Δεν μπορεί να παραβλέπεται η μετατροπή των κοινωνικών τάξεων σε ανώνυμο πλήθως. Τροφοδοτείται η εγκατάλειψη με την απουσία του κράτους και με υλιστική και διαχειριστική αντίληψη, με πρόσχημα τους κανόνες αγοράς. Αν αυτή η αντίληψη συνεχίσει να τροφοδοτείται, δεν θα αμφισβητηθεί μόνο η ηγεσία, αλλά η πολιτική ξεχωριστά. Ο λαός είναι κουρασμένος, το χαμόγελο δεν το βλέπεις συχνά, βλέπεις λεκτική και φυσική βία. Και δεν το βλέπεις μόνο στη μεγαλούπολη, αλλά και στην ελληνική επαρχία. Δακρύζεις, βλέποντας τα έρημα χωριά της επαρχίας. Βλέπεις, πάνω από όλα, το κενό βλέμμα παιδιών. Πρέπει να τελειώνουμε με αυτήν τη σκέτη, ισοπεδωτική διαχείριση. Απαιτείται η επιστροφή των ιδεών και των οραμάτων. Υπάρχει ένας επικίνδυνος εφησυχασμός και γι’ αυτό θα πω μια λέξη: Θράκη».
«Το πρώτο Μνημόνιο ήταν λάθος» – Το «ευχαριστώ» στον Ευάγγελο Βενιζέλο
Στην περίοδο της οικονομικής κρίσης και ειδικότερα στην αντιπαράθεσή του με την τρόικα για τους όρους του πρώτου Μνημονίου αναφέρθηκε ο Αντώνης Σαμαράς, περιγράφοντας τη δική του εκδοχή για τις εξελίξεις εκείνης της περιόδου.
Όπως είπε, όταν το 2010 έφτασε στα χέρια του το πρώτο Μνημόνιο, ο ίδιος και οι συνεργάτες του άρχισαν να εξετάζουν αναλυτικά τα οικονομικά δεδομένα και διαπίστωσαν, όπως υποστήριξε, σοβαρό λάθος στους λεγόμενους «πολλαπλασιαστές». Σύμφωνα με τον ίδιο, η πραγματική ύφεση που θα προκαλούσε το πρόγραμμα ήταν τριπλάσια από εκείνη που είχε υπολογιστεί, γεγονός που, όπως ανέφερε, καθιστούσε ανέφικτους τους μετέπειτα στόχους για τα πλεονάσματα, την ανάπτυξη και τους βασικούς οικονομικούς δείκτες.
Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι παρουσίασε τις ενστάσεις του στην τρόικα, η οποία, όπως είπε, δεν τις αποδέχθηκε. Ακολούθησε, σύμφωνα με την αφήγησή του, η εκπόνηση ολοκληρωμένης μελέτης για την επαναδιαπραγμάτευση των όρων, η οποία αποτέλεσε τη βάση του «Ζαππείου 1».
Ο κ. Σαμαράς αναφέρθηκε και στην έντονη κριτική που δέχθηκε τότε, λέγοντας ότι είχε απέναντί του μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος, δημοσιογράφους και επιχειρηματίες, ενώ ο ίδιος είχε χαρακτηριστεί ειρωνικά «Χάρι Πότερ».
Στη συνέχεια επικαλέστηκε τον τότε επικεφαλής οικονομολόγο του ΔΝΤ, Ολιβιέ Μπλανσάρ, ο οποίος, όπως είπε, δύο χρόνια αργότερα παραδέχθηκε δημοσίως και γραπτώς ότι οι εκτιμήσεις για τον δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή ήταν λανθασμένες. «Είχαμε δίκιο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Σαμαράς, υποστηρίζοντας ότι επιβεβαιώθηκε πως το πρώτο Μνημόνιο είχε βασιστεί σε λανθασμένες παραδοχές.
Ο πρώην πρωθυπουργός έκανε ακόμη αναφορά στη διαχείριση του δεύτερου Μνημονίου, ευχαριστώντας τον Ευάγγελο Βενιζέλο για τη συνεργασία εκείνης της περιόδου και υποστηρίζοντας ότι, παρά τις μεγάλες θυσίες, η χώρα κατάφερε να κινηθεί προς την έξοδο από την κρίση.
Παρακολουθήστε την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στο 37.40′:
Στο ίδιο πλαίσιο αναφέρθηκε και στο πρωτογενές πλεόνασμα του 2013, το οποίο χαρακτήρισε «παγκόσμια έκπληξη», υπενθυμίζοντας ότι το Eurogroup είχε δεσμευθεί από το 2012 πως, σε περίπτωση επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος, θα προχωρούσε σε μέτρα για τη μείωση του ελληνικού χρέους.
Ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι απέναντι στα σημάδια παρακμής υπάρχουν δύο διαφορετικές αντιλήψεις ηγεσίας: από τη μία η «διαχειριστική» ηγεσία, που περιορίζεται στη διατήρηση της εξουσίας και μεταθέτει τα προβλήματα στο μέλλον, και από την άλλη εκείνη που επιχειρεί να αλλάξει τον ρου της ιστορίας, δίνοντας στην κοινωνία όραμα και προοπτική.
Αναφερόμενος στην Ελλάδα, ο κ. Σαμαράς υποστήριξε ότι διαπιστώνει «πραγματικά σημάδια παρακμής», αλλά και πολιτικές ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση. Επέκρινε την υποχώρηση, όπως είπε, της παιδείας και της μόρφωσης, την απουσία ηθικών και ανιδιοτελών προτύπων, καθώς και την επικράτηση μιας υλιστικής και ατομιστικής αντίληψης εις βάρος της πνευματικότητας και της συλλογικότητας.
Παράλληλα, άσκησε κριτική στην υπονόμευση της εθνικής συνείδησης, όπως τη χαρακτήρισε, και στην αντικατάστασή της από την αξία του πλουτισμού και την «πολιτική ορθότητα». Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ερήμωση της υπαίθρου και στην εγκατάλειψη της ελληνικής περιφέρειας, την οποία απέδωσε στην απουσία του κράτους και στην επικράτηση μιας οικονομικής και διαχειριστικής αντίληψης με επίκληση των κανόνων της αγοράς.
Ο πρώην πρωθυπουργός προειδοποίησε ότι, εάν αυτή η «υλιστική και διαχειριστική αντίληψη» συνεχιστεί, δεν θα αμφισβητηθεί μόνο η εκάστοτε πολιτική ηγεσία, αλλά ενδεχομένως και η πολιτική συνολικά. «Κρούω εδώ τον κώδωνα του κινδύνου για τη Δημοκρατία και για το μέλλον της», τόνισε, σημειώνοντας ότι η απογοήτευση του ελληνικού λαού είναι πλέον «έμπρακτη και ορατή».
Σοκ σε Λαμία και Σπερχειάδα: «Έφυγε» ξαφνικά ο ζαχαροπλάστης Γιάννης Χαντζής
Ένας από τους πιο γνωστούς επαγγελματίες στο χώρο της ζαχαροπλαστικής, με καταστήματα σε Σπερχειάδα και Λαμία, ο Γιάννης Χαντζής, έφυγε ξαφνικά από τη ζωή το μεσημέρι της Τρίτης (6/10/26) σε ηλικία μόλις 46 ετών, βυθίζοντας στο πένθος την τοπική κοινωνία.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του LamiaReport, ο άτυχος άνδρας βρισκόταν στο σπίτι του όταν ένιωσε δυσφορία. Ειδοποιήθηκε ασθενοφόρο όμως στο δρόμο για το Νοσοκομείο η καρδιά του δεν άντεξε.
Στα Επείγοντα του Νοσοκομείου Λαμίας δόθηκε πραγματική μάχη για ώρες ώστε να τον κρατήσουν στη ζωή χωρίς δυστυχώς να μπορέσουν να τον επαναφέρουν.
Ο Γιάννης Χαντζής ήταν πολύ γνωστός για τα γλυκά του και ιδιαίτερα για τους εκλεκτούς κουραμπιέδες του με αμύγδαλο, αναγκαία αγορά για όσους περνούσαν από τη δυτική Φθιώτιδα. Το μεράκι του για τη ζαχαροπλαστική του επέτρεψε να επεκταθεί στη Λαμία ανοίγοντας το γνωστό μαγαζί στην οδό Λεωνίδου.
Η είδηση της απώλειάς του έπεσε σαν κεραυνός τόσο στο Δήμο Μακρακώμης, όσο και στη Λαμία, καθώς εκτός από εξαιρετικός επαγγελματίας ήταν και ιδιαίτερα αγαπητός ως άνθρωπος.
Πίσω από την επιτυχημένη επαγγελματική πορεία του Γιάννη Χαντζή βρισκόταν μια οικογενειακή παράδοση στη ζαχαροπλαστική. Μαζί με τον αδελφό του, Νίκο, είχαν συνεχίσει την επιχείρηση που είχε δημιουργήσει ο πατέρας τους, καταφέρνοντας με τα χρόνια να επεκτείνουν τη δραστηριότητά της πέρα από τη Σπερχειάδα και στη Λαμία. Το κατάστημα της Λαμίας βρίσκεται στη Λεωνίδου 20, ενώ η οικογενειακή επιχείρηση διατηρεί παρουσία και στη Σπερχειάδα.
Ο αιφνίδιος χαμός του στα 46 του χρόνια αφήνει ένα μεγάλο κενό όχι μόνο στην οικογένεια και στους συνεργάτες του, αλλά και στην επαγγελματική ζωή της περιοχής, όπου ήταν ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός. Μέχρι το βράδυ της Τρίτης δεν είχαν ανακοινωθεί ακόμη η ημέρα και η ώρα της εξόδιου ακολουθίας, με τα τοπικά μέσα να αναφέρουν ότι νεότερες πληροφορίες θα γίνουν γνωστές μόλις οριστικοποιηθούν.
Χήρες και ορφανά πληρώνουν 220 εκατ. ευρώ τον χρόνο στον ΕΟΠΥΥ για συντάξεις θανάτου
Χήρες και ορφανά καταβάλλουν 220 εκατ. ευρώ τον χρόνο στον ΕΟΠΥΥ για τις συντάξεις συζύγων και γονέων που έχουν αποβιώσει.
Στα 220 εκατ. ευρώ ετησίως ανέρχεται το ποσό που πληρώνουν στον ΕΟΠΥΥ χήρες και ορφανά υπέρ των πεθαμένων συζύγων – γονέων! Συνολικά 2,5 δισ. ευρώ έχουν πληρώσει την περίοδο 2016-2025 υπέρ υγείας πεθαμένων.
Ειδικότερα ο νόμος Κατρούγκαλου (4387/2016), νομιμοποιώντας σχετική διάταξη του τρίτου Μνημονίου (Ν. 4336/2015), επέβαλε ισόβιο φόρο – χαράτσι σε όλες ανεξαιρέτως τις καταβαλλόμενες συντάξεις και άλλες συνταξιοδοτικές παροχές! Ειδικότερα, πλην του ότι αύξησε από 4% σε 6% την εισφορά υπέρ υγείας σε όλες τις κύριες συντάξεις, επέβαλε πρόσθετη νέα εισφορά ύψους 6% υπέρ υγείας και σε όλες τις επικουρικές καθώς και σε όλες ανεξαιρέτως τις άλλες συνταξιοδοτικές παροχές! Στην περίπτωση μάλιστα που το ίδιο πρόσωπο είναι δικαιούχος περισσότερων συντάξεων («συρροή συντάξεων»), καταβάλλει 6% υπέρ υγείας για καθεμία σύνταξη.
Στην ουσία, η εισφορά 6% υπέρ υγείας αποτελεί ισόβιο φόρο – χαράτσι που υποχρεούνται να πληρώνουν οι συνταξιούχοι υπέρ ΕΟΠΥΥ!
Στη συνέχεια ακολούθησε ο νόμος Βρούτση (4670/2020), ο οποίος νομιμοποίησε και επαναθέσπισε το ισόβιο χαράτσι – εισφορά ύψους 6% εις βάρος όλων των συνταξιούχων και όλων των συνταξιοδοτικών παροχών. Μάλιστα, διατήρησε τον φόρο – χαράτσι 6% και στις συντάξεις χηρείας και ορφανίας!
Οι απώλειες όλων των συνταξιούχων από τη φοροεισφορά 6% υπέρ ΕΟΠΥΥ ήταν πάνω από 25 δισ. ευρώ για την περίοδο 2016-2025. Οπως επισημαίνει η ΕΝΥΠΕΚΚ, η φορομπηχτική λειτουργία της εισφοράς υπέρ υγείας ύψους 6% αναδεικνύεται περίτρανα στην περίπτωση των συντάξεων χηρείας και ορφανίας, όταν η χήρα (πέραν της εισφοράς υπέρ υγείας ύψους 6% στη δική της σύνταξη γήρατος, κύρια και επικουρική) καταβάλλει και πρόσθετη εισφορά ύψους 6% στη σύνταξη λόγω θανάτου του αποβιώσαντος συζύγου της (κύρια και επικουρική).
Απαράδεκτο καθεστώς
Το ίδιο απαράδεκτο καθεστώς ισχύει και για τα ορφανά, τα οποία πληρώνουν εισφορά υπέρ υγείας από τις μικρές συντάξεις που λαμβάνουν μέχρι ορισμένης ηλικίας (18ο ή 24ο έτος), όταν χάνουν τον γονέα ή τους γονείς τους.
Τα επίσημα στοιχεία για τον Αύγουστο του 2026 δείχνουν ότι οι δικαιούχοι κύριας σύνταξης χηρείας (θανάτου) ανήλθαν σε 375.886 με μέση σύνταξη το ποσό των 776,65 ευρώ μεικτά, το οποίο μετά τις κρατήσεις υπέρ υγείας καταλήγει στο ποσό των 733,81 ευρώ μεικτά. Ετσι για τα έτη 2025 και 2026 συνάγεται ότι οι χήρες/χήροι πλήρωσαν συνολικά από την, κατά την ΕΝΥΠΕΚΚ, «καταχρηστική, παράνομη και άδικη» παρακράτηση εισφοράς 6% στις κύριες και επικουρικές συντάξεις τους, καθώς και στα μερίσματα, για την εισφορά υπέρ υγείας τους, αλλά και υπέρ υγείας των πεθαμένων συζύγων τους:
το ποσό των 321.975.227 ευρώ για το 2025 και
το ποσό των 222.357.377 ευρώ για το πρώτο οκτάμηνο του 2026.
Για την εισφορά 6% υπέρ ΕΟΠΥΥ, η οποία επιβάλλεται ακόμη και στις συντάξεις λόγω θανάτου, οι εκπρόσωποι των συνταξιούχων ζητούν την κατάργησή της, επισημαίνοντας ότι «πρόκειται για ένα εξόφθαλμα άδικο μέτρο, καθώς η κράτηση συνεχίζει να επιβάλλεται σε παροχές που προέρχονται από ασφαλισμένους οι οποίοι έχουν αποβιώσει, επιβαρύνοντας συζύγους και ορφανά τέκνα».
Σύμφωνα με την ΕΝΥΠΕΚΚ, η συγκεκριμένη οριζόντια παρακράτηση είναι απολύτως αδικαιολόγητη και παράνομη, πολύ περισσότερο όταν εφαρμόζεται στις χαμηλές συντάξεις, όπως οι συντάξεις χηρείας και ορφανίας.
Για τον λόγο αυτό ζητάει να καταργηθεί άμεσα και αναδρομικά η εισφορά 6% για χήρες και ορφανά τονίζοντας ότι η πρωτοφανής αυτή μεταφορά εισοδήματος από όλους τους συνταξιούχους στο κράτος, αλλά κυρίως από τους χαμηλοσυνταξιούχους που λαμβάνουν σύνταξη χηρείας και ορφανίας, δεν έχει προηγούμενο τις τελευταίες δεκαετίες στον σύγχρονο κόσμο!
