Τι λες τώρα | Έγκυρες ειδήσεις, κοινωνικά θέματα, βίντεο και φωτογραφίες από την Ελλάδα και τον κόσμο.

“Η παιδεία είναι θέμα ανατροφής”

κοινωνία

Stathis

-

11 Δεκεμβρίου 2015 17:03

Σ᾽ αυτόν τον κόσμο οι άνθρωποι τείνουν να μπερδεύουν την εκπαίδευση με την παιδεία. Αν και τα δυο προέρχονται απ᾽ το ρήμα «παιδεύω», στην ουσία πρόκειται για δύο διαφορετικές έννοιες.

Η εκπαίδευση παρέχεται από τα σχολεία και πιστοποιείται με πτυχία, ενώ η παιδεία είναι αποτέλεσμα τόσο του περιβάλλοντος στο οποίο γαλουχήθηκες, όσο και προϊόν εσωτερικών ζυμώσεων του εκάστοτε ατόμου. Η παιδεία είναι αυτή που σου μαθαίνει να ξεχωρίζεις το καλό απ᾽ το κακό. Σε διδάσκει τι είναι δικαιοσύνη και τι σεβασμός.

Απ᾽ την άλλη, η εκπαίδευση επιτελεί το ρόλο του μορφωτικού αγαθού μέσω του οποίου αποκτάς γνώσεις, που με τη σειρά τους θ᾽ αποτελέσουν εφόδιο για ένα καλό βιοτικό επίπεδο.

Στις μέρες μας, εν αντιθέσει με τα παλαιότερα χρόνια, υπάρχει τέτοια πληθώρα εκπαιδευτικών μέσων και πτυχίων που φτάνουν να γεμίσεις έναν τοίχο. Στην ουσία, όμως, οι άνθρωποι είναι απαίδευτοι. Οι παλιότεροι μπορεί να μην είχαν τη δυνατότητα να μορφωθούν, όμως, είχαν ιδιαίτερα αυξημένη την αίσθηση δικαίου.

Τώρα γιατί εμείς χάσαμε την ουσία, είναι απορίας άξιο. Προσποιούμαστε πώς γνωρίζουμε τα πάντα κι εκφράζουμε τη γνώμη μας επί παντός επιστητού. Μπορεί να μάθαμε να μιλάμε πολλές και διαφορετικές γλώσσες αλλά δε μιλάμε την κυριότερη: αυτή της πεπαιδευμένης αντίληψης.

Παιδεία: ένας τόσο ηχητικά εύκολος, μα τόσο δυσπρόσιτος στην πράξη όρος. Κανένας απ’ τους φιλοσόφους δεν όρισε τον όρο «εκπαίδευση» παρά μόνο τον όρο της παιδείας και ποτέ δεν έκανε το λάθος να τους ταυτίσει.

Ίσως γιατί ήξεραν ποιο απ᾽ τα δυο είναι ο θεμέλιος λίθος μιας υγιούς προσωπικότητας και κοινωνίας. Εκπαίδευση χωρίς παιδεία μοιάζει με δέντρο χωρίς κορμό. Θα συναντήσεις πολλούς ανθρώπους με πτυχία, μα με παιδεία λίγους. Κι ας πιστεύουν λανθασμένα πως το ένα επιφέρει το άλλο.

Αν υπήρχε ουσιαστική παιδεία θα υπήρχε σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή. Θα υπήρχε δικαιοσύνη. Ο κόσμος θα έβλεπε όμορφες και άσπρες μέρες. Οι μαύρες και κόκκινες μέρες που ζούμε είναι προϊόν της εκπαίδευσης που χρησιμοποιείται απ᾽ τους μεγάλους για να χειραγωγήσουν τους λαούς.

Το χέρι του ανθρώπου που έχει γαλουχηθεί με τα ιδανικά της παιδείας δεν οπλίζεται ποτέ για να επιτεθεί. Ο άνθρωπος ο πεπαιδευμένος δίνει αξία στην ανθρώπινη ζωή, την τιμά, τη σέβεται και την υπερασπίζεται.

Σίγουρα η εκπαίδευση είναι ζωτικής σημασίας. Χωρίς αυτήν ο πολιτισμός μας δε θα είχε κάνει άλματα. Το πρόβλημα δεν είναι η εκπαίδευση ως μορφωτικό αγαθό, αλλά η έλλειψη της ουσιαστικής παιδείας ως βάση για να στηριχθεί και να ευοδώσει.

Κανένα βιβλίο και δε θα στη διδάξει. Η οικογένεια σου κι η ίδια η ζωή θα στη μάθουν, αρκεί να έχεις τα μάτια και τα αυτιά ανοιχτά να αφουγκραστείς τα γεγονότα γύρω σου.

Δυστυχώς στους τέσσερις μουντούς τοίχους του σχολείου η κριτική σκέψη αντικαθίσταται απ᾽ την παπαγαλία. Τα παιδιά μαθαίνουν για τις ιδέες της παιδείας χωρίς να μπορούν να τις αντιληφθούν πρακτικά.

Μα πώς θα μάθουμε να φερόμαστε σαν κοινωνικά όντα όταν μεγαλώνουμε σ᾽ ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δε σέβεται τη διαφορετικότητα και προάγει ως την παπαγαλία αντί της κριτικής σκέψης;

Δεν ξέρω για εσάς, πάντως οραματίζομαι μια κοινωνία ανθρώπων για ανθρώπους. Μια κοινωνία που χαμογελά συχνότερα, που είναι αισιόδοξη και που δε λειτουργεί τυχοδιωκτικά για άτυπα χαρτιά πιστοποίησης ικανοτήτων.

Οφείλουμε να πλάσουμε έναν κόσμο ανθρωποκεντρικής συνείδησης κι όχι τεχνογνωσίας. Μια πραγματικότητα που δε θα φοβίζει τις νέες γενιές που θα ακολουθήσουν. Που θα τους μάθει να συνυπάρχουν αρμονικά και με σεβασμό προς τον συνάνθρωπο.

Η ελπίδα είναι σαν τον αέρα: Μόλις βρει μια μικρή χαραματιά στην ψυχή μας, ορμάει μέσα γυρεύοντας να γεμίσει το κενό που συνάντησε. Αρκεί να το πιστέψουμε!

Ευαγγελία Τζιακα

Πηγή : ilov.gr

“Η παιδεία είναι θέμα ανατροφής…”

κοινωνικά

Stathis

-

19 Νοεμβρίου 2015 19:14

0

Σ᾽ αυτό τον κόσμο οι άνθρωποι τείνουν να μπερδεύουν την εκπαίδευση με την παιδεία.

Αν και τα δυο προέρχονται απ᾽ το ρήμα «παιδεύω», στην ουσία πρόκειται για δύο διαφορετικές έννοιες.

Η εκπαίδευση παρέχεται από τα σχολεία και πιστοποιείται με πτυχία, ενώ η παιδεία είναι αποτέλεσμα τόσο του περιβάλλοντος στο οποίο γαλουχήθηκες, όσο και προϊόν εσωτερικών ζυμώσεων του εκάστοτε ατόμου.

Η παιδεία είναι αυτή που σου μαθαίνει να ξεχωρίζεις το καλό απ᾽ το κακό. Σε διδάσκει τι είναι δικαιοσύνη και τι σεβασμός. Απ᾽ την άλλη, η εκπαίδευση επιτελεί το ρόλο του μορφωτικού αγαθού μέσω του οποίου αποκτάς γνώσεις, που με τη σειρά τους θ᾽ αποτελέσουν εφόδιο για ένα καλό βιοτικό επίπεδο.

Στις μέρες μας, εν αντιθέσει με τα παλαιότερα χρόνια, υπάρχει τέτοια πληθώρα εκπαιδευτικών μέσων και πτυχίων που φτάνουν να γεμίσεις έναν τοίχο. Στην ουσία, όμως, οι άνθρωποι είναι απαίδευτοι.

Οι παλιότεροι μπορεί να μην είχαν τη δυνατότητα να μορφωθούν, όμως, είχαν ιδιαίτερα αυξημένη την αίσθηση δικαίου. Τώρα γιατί εμείς χάσαμε την ουσία, είναι απορίας άξιο.

Προσποιούμαστε πώς γνωρίζουμε τα πάντα κι εκφράζουμε τη γνώμη μας επί παντός επιστητού. Μπορεί να μάθαμε να μιλάμε πολλές και διαφορετικές γλώσσες αλλά δε μιλάμε την κυριότερη: αυτή της πεπαιδευμένης αντίληψης.

Παιδεία: ένας τόσο ηχητικά εύκολος, μα τόσο δυσπρόσιτος στην πράξη όρος. Κανένας απ᾽ τους φιλοσόφους δεν όρισε τον όρο «εκπαίδευση» παρά μόνο τον όρο της παιδείας και ποτέ δεν έκανε το λάθος να τους ταυτίσει.

Ίσως γιατί ήξεραν ποιο απ᾽ τα δυο είναι ο θεμέλιος λίθος μιας υγιούς προσωπικότητας και κοινωνίας.

Εκπαίδευση χωρίς παιδεία μοιάζει με δέντρο χωρίς κορμό. Θα συναντήσεις πολλούς ανθρώπους με πτυχία, μα με παιδεία λίγους. Κι ας πιστεύουν λανθασμένα πως το ένα επιφέρει το άλλο.

Αν υπήρχε ουσιαστική παιδεία θα υπήρχε σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή. Θα υπήρχε δικαιοσύνη. Ο κόσμος θα έβλεπε όμορφες και άσπρες μέρες. Οι μαύρες και κόκκινες μέρες που ζούμε είναι προϊόν της εκπαίδευσης που χρησιμοποιείται απ᾽ τους μεγάλους για να χειραγωγήσουν τους λαούς.

Το χέρι του ανθρώπου που έχει γαλουχηθεί με τα ιδανικά της παιδείας δεν οπλίζεται ποτέ για να επιτεθεί. Ο άνθρωπος ο πεπαιδευμένος δίνει αξία στην ανθρώπινη ζωή, την τιμά, τη σέβεται και την υπερασπίζεται.

Σίγουρα η εκπαίδευση είναι ζωτικής σημασίας. Χωρίς αυτήν ο πολιτισμός μας δε θα είχε κάνει άλματα. Το πρόβλημα δεν είναι η εκπαίδευση ως μορφωτικό αγαθό, αλλά η έλλειψη της ουσιαστικής παιδείας ως βάση για να στηριχθεί και να ευοδώσει.

Κανένα βιβλίο και δε θα στη διδάξει. Η οικογένεια σου κι η ίδια η ζωή θα στη μάθουν, αρκεί να έχεις τα μάτια και τα αυτιά ανοιχτά να αφουγκραστείς τα γεγονότα γύρω σου.

Δυστυχώς στους τέσσερις μουντούς τοίχους του σχολείου η κριτική σκέψη αντικαθίσταται απ᾽ την παπαγαλία. Τα παιδιά μαθαίνουν για τις ιδέες της παιδείας χωρίς να μπορούν να τις αντιληφθούν πρακτικά.

Μα πώς θα μάθουμε να φερόμαστε σαν κοινωνικά όντα όταν μεγαλώνουμε σ᾽ ένα εκπαιδευτικό σύστημα που δε σέβεται τη διαφορετικότητα και προάγει ως την παπαγαλία αντί της κριτικής σκέψης;

Δεν ξέρω για εσάς, πάντως οραματίζομαι μια κοινωνία ανθρώπων για ανθρώπους. Μια κοινωνία που χαμογελά συχνότερα, που είναι αισιόδοξη και που δε λειτουργεί τυχοδιωκτικά για άτυπα χαρτιά πιστοποίησης ικανοτήτων.

Οφείλουμε να πλάσουμε έναν κόσμο ανθρωποκεντρικής συνείδησης κι όχι τεχνογνωσίας. Μια πραγματικότητα που δε θα φοβίζει τις νέες γενιές που θα ακολουθήσουν. Που θα τους μάθει να συνυπάρχουν αρμονικά και με σεβασμό προς τον συνάνθρωπο.

Η ελπίδα είναι σαν τον αέρα: Μόλις βρει μια μικρή χαραματιά στην ψυχή μας, ορμάει μέσα γυρεύοντας να γεμίσει το κενό που συνάντησε. Αρκεί να το πιστέψουμε!

Ευαγγελια Τζιακα – ilov.gr

“Η κυβέρνηση έχει φασίζουσα νοοτροπία – Δεν θα μεταδοθεί η τελετή των Θεοφανείων από τον Πειραιά”

Stathis

-

5 Ιανουαρίου 2016 21:03

0

“Η κυβέρνηση έχει φασίζουσα νοοτροπία – Δεν θα μεταδοθεί η τελετή των Θεοφανείων από τον Πειραιά”

Σε νέα επίθεση με σκληρούς χαρακτηρισμούς κατά της κυβέρνησης προχώρησε ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, με αφορμή την απόφαση του πρωθυπουργού να παραστεί στην τελετή των Θεοφανείων στη Δεξαμενή και όχι στον Πειραιά καθώς και την μη μετάδοση από την ΕΡΤ του αγιασμού των υδάτων στο μεγάλο λιμάνι.

Μιλώντας στο STAR ο Σεραφείμ έκανε λόγο για «μια κυβέρνηση που εξελέγη μεν δημοκρατικώς, εκμεταλλευόμενη την οικονομική τραγωδία της χώρας, αλλά πάσχει από φασίζουσα νοοτροπία και από εμπάθεια και εκδικητικότητα» καθώς «ανακάλεσε την κρατική τηλεόραση που επί δεκαετίες μεταδίδει στα πέρατα της γης την τελετή των Θεοφανείων στο πρώτο λιμάνι της χώρας».

Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με ανακοίνωση του γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού, ο Αλέξης Τσίπρας θα παραστεί στη τελετή των Θεοφανείων στη Δεξαμενή Αθηνών και όχι στον Πειραιά.

via

“Η κουμπαριά είναι επισφράγιση φιλίας”

ανθρώπινες σχέσεις

Stathis

-

26 Νοεμβρίου 2015 23:18

0

Η «μακριά από ‘σένα» σχέση με την ιδέα του γάμου αλλάζει παταγωδώς όταν αποφασίσει το κολλητάρι σου να ενώσει τη ζωή του με το έτερον ήμισυ ενώπιον Θεού και ανθρώπων και με μάρτυρα εσένα.

Η κουμπαριά είναι μια παρεξηγημένη έννοια που τόσες φορές που την ακούμε –κυρίως στην Κύπρο– έχει χάσει το πραγματικό της νόημα.

Αυτός που είπε ότι ξεμπερδεύεις με ένα κοστούμι και μια γραβάτα ή φόρεμα υπερπαραγωγή και το λουλούδι στο πέτο, πλανάται πλάνην οικτράν. Ούτε με τη διοργάνωση ενός barchelor ή ενός hens. Ούτε με το κόστος των λαμπάδων ή του δισκοπότηρου.

Ούτε με το στόλισμα του αυτοκινήτου ή τα κεραστικά με την κορδέλα-τούλι. Όσες οικονομικές υποχρεώσεις και να έχει η κουμπαριά, οι συναισθηματικές υποχρεώσεις είναι μεγαλύτερες και πολύ πιο ακριβές.

Με την απόφαση να είσαι μάρτυρας συνένωσης του ζευγαριού, υπόσχεσαι ταυτόχρονα να είσαι ο άνθρωπος που θα προστατεύει το γάμο, που θα στηρίζει τα δυο μέλη του, που θα νοιάζεται για το κοινό ταξίδι της ζωής τους.

Δηλώνεις να σταθείς υπεύθυνος και σύμμαχος στη διατήρηση της ομαλής πορείας του γάμου. Να είσαι συμβουλάτορας για το κολλητάρι σου –όπως έκανες μέχρι τώρα– αλλά και για τον σύντροφό του. Υπογράφεις έτσι μια σχέση ζωής μαζί τους.

Μιλάμε για την πραγματική αξία της κουμπαριάς. Για την επισφράγιση μιας φιλίας χρόνων που έχει δοκιμαστεί με πολλούς τρόπους, για τις χίλιες δυο τραγελαφικές αναμνήσεις που σου έχει αφήσει αυτή η φιλία, για το ψυχικό δέσιμο φίλων σε δύσκολες περιστάσεις, για συμβουλές που ακόμα θυμάσαι.

Η φιλία δοκιμάστηκε, δυνάμωσε, πέτυχε. Κι έτσι η κουμπαριά είναι η επιθυμία να παραμείνουν αυτές οι δοκιμασίες στη μνήμη γνήσιες και βαθιά συναισθηματικές με την προοπτική να δέσουν τη φιλία ακόμα πιο δυνατά.

Είναι που το κολλητάρι σου έχει επιλέξει να στέκεσαι εσύ –από όλη την παρέα– δίπλα του στο ιερό μυστήριο του γάμου που θα καθορίσει τη μετέπειτα ζωή του. Είσαι η πρώτη επιλογή που έκαναν δυο άνθρωποι για να ενώσουν τις ζωές τους.

Είσαι η επιλογή που θέλουν να έχουν σε όλη τη διάρκεια της κοινής τους πορείας. Σου αποδεικνύουν την αγάπη και την εκτίμηση που έχουν στο πρόσωπό σου. Δείχνουν σεβασμό σε όσα ζήσατε και όσα μέλλεται να ζήσετε.

Αυτό που δεν αγοράζεται και δεν ξεπουλιέται με όλα τα λεφτά του κόσμου είναι η φιλιά που έχεις με τον άνθρωπο που σου έχει κάνει την τιμή να κρατάς τα στέφανα και να ανταλλάζεις τις βέρες του γάμου του.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να σου προσφέρει. Η λέξη «κουμπαριά» προέρχεται από την ιταλική λέξη «compare» που σημαίνει έμπιστος φίλος. Δηλώνει την κορυφαία στιγμή μιας γυναικείας φιλίας και τον πιο αδελφικό δεσμό μιας αντρικής αντίστοιχα.

Κανένα ζευγάρι δεν επιλέγει τους κουμπάρους μόνο για κομπάρσους στην γαμήλια τελετή ή για φόντο στις φωτογραφίες του γάμου. Τους επιλέγει συνειδητά και ώριμα ως τους φίλους που είχαν στο παρελθόν και θέλουν να έχουν και στο μέλλον. Και η επιλογή αυτή δεν κρύβει καμιά αμφιβολία.

Αυθόρμητα στο άκουσμα της λέξης «κουμπαριά» έχουν φανταστεί ήδη αυτούς που θα στέκονται δίπλα τους. Με αυτή την επιλογή το ζευγάρι επισημοποιεί ότι ο κουμπάρος ή η κουμπάρα είναι ο πιο στενός, πιστός άνθρωπος που θέλουν συμπρωταγωνιστή στη ζωή τους.

Φρόντισε, κουμπαράκι, η δική σου αποδοχή στην πρότασή τους να είναι από καρδιάς και με όλο το «είναι» σου να το στηρίζει. Με την αποδοχή σου θα υιοθετήσεις την ευθύνη να στηρίζεις το ζευγάρι, να κάνεις το διαιτητή αν στο ζητήσουν, να κρατάς ισορροπίες αν τύχει και χαθούν, να ακούς, να συμβουλεύεις και να καθοδηγείς, να γίνεις πνευματικός γονέας του παιδιού του ζευγαριού -εντάξει, αυτό μπορεί να το αποφύγεις– γενικά να έχεις ενεργό παρουσία στη ζωή τους.

Η εικόνα να δεις τον κολλητό σου γαμπρό και την κολλητή σου νυφούλα θα ανεβάσει κατά πολύ το ποσοστό των αναμνήσεών σας. Όσο κι αν αποφεύγεις τη συγκίνηση δεν μπορείς από το να παραδεχτείς πως ο γάμος μπορεί να τερματίζει την εργένικη ζωή που είχατε μέχρι τώρα ως φίλοι, αλλά είναι η ευτυχέστερη εναρκτήρια στιγμή για την έγγαμη ζωή ενός εγκάρδιου φίλου. Θα είναι μια εμπειρία από τις καλύτερες που είχες μέχρι σήμερα γιατί τη φιλία δεν μπορεί να την ενώσει κάτι πιο δυνατό από την κουμπαριά.

Η τιμή να μοιραστείς μαζί τους το ταξίδι της ζωής τους είναι η πιο ευγενική, γενναιόδωρη και αυθεντική χειρονομία που μπορούσαν να κάνουν για ‘σένα. Στάσου αντάξια στις προσδοκίες τους.

Κι αν είσαι single «Α, και στα δικά σου!». Ετοιμάσου να το ακούσεις όσα και τα στόματα των καλεσμένων.

Επιμέλεια Κειμένου Μαρίας Παναγιώτου: Πωλίνα Πανερη

via

“Ή θα κάτσεις ή θα σε σκοτώσω” έλεγε ο Αλβανός δολοφόνος του Ζαφειρόπουλου στις γυναίκες που βίασε

manos

-

6 Νοεμβρίου 2017 19:59

0

“Ή θα κάτσεις ή θα σε σκοτώσω” έλεγε ο Αλβανός δολοφόνος του Ζαφειρόπουλου στις γυναίκες που βίασε

Ήταν Ιανουάριος του 2007. Οι δείκτες του ρολογιού έδειχναν οκτώ ακριβώς όταν ο δολοφόνος του Μιχάλη Ζαφειρόπουλου,προσέγγιζε το πρώτο θύμα του.

Μία 18χρονη τότε κοπέλα θα ζούσε εφιαλτικές στιγμές στα χέρια του 32χρονου Αλβανού που στις 12 Οκτωβρίου 2017 δολοφόνησε τον άτυχο ποινικολόγο μέσα στο δικηγορικό του γραφείου στην οδό Ασκληπιού 154.

Ο Μikela Brahimas, μαζί με τους συνεργούς του, προσέγγισε το σταθμευμένο μαύρο τζιπ στο οποίο επέβαινε η άτυχη κοπέλα με τον σύντροφό της, στη Γλύφα Χαλκίδας.

Ζήτησαν από το ζευγάρι χρήματα και στη συνέχεια κατέβασαν βίαια τον σύντροφο της 18χρονης από το αυτοκίνητο. Στη θέση του οδηγού κάθησε ο αδίστακτος Αλβανός. Έβαλε μπροστά τη μηχανή και οδήγησε το αυτοκίνητο σε κοντινή απόσταση.

«Με ρωτούσε πόσο χρονών είμαι, αν έχω σχέσεις, είπα ότι είμαι παρθένα. Άρχισε να μιλά χυδαία: “θα σου δείξω πώς είναι”. Ήρθε πίσω, πανικοβλήθηκα, έκλαιγα… Σήκωσε το χέρι του, είπε: “Σκάσε μωρή π…”. Για να μας αφήσει να φύγουμε έκανα ό,τι μου έλεγε. Έλεγε: “Κάνε ησυχία να μη μας ακούσουν”, ανέφερε στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο, ένα χρόνο αργότερα το θύμα του Αλβανού κακοποιού που εκείνο το βράδυ βιάστηκε από τον ίδιο και τον συνεργό του.

Αυτή, όμως, δεν ήταν η τελευταία φορά που ο δολοφόνος του Μιχάλη Ζαφειρόπουλου ικανοποιούσε τα βίαια ένστικτά του. Λίγους μήνες αργότερα, στις 29 Νοεμβρίου 2007, έδρασε για δεύτερη φορά με παρόμοιο τρόπο.

Ήταν μισή ώρα πριν τα μεσάνυχτα, όταν ο 32χρονος, πάντα μαζί με τον συνεργό του, πλησίασαν ένα σταθμευμένο στο Άλσος Βεΐκου Mazda μέσα στο οποίο βρισκόταν ένα ζευγάρι.

Αφού έσπασαν με μία πέτρα το τζάμι του συνοδηγού έβγαλαν με τη βία από το αυτοκίνητο τον σύντροφο της 19χρονης αυτή τη φορά κοπέλας. Στη συνέχεια οι δύο άντρες μπήκαν στο όχημα και κατευθύνθηκαν μέσω της Ν.Ε.Ο Αθηνών – Λαμίας σε ερημική τοποθεσία.

Απειλώντας ότι θα της αφαιρέσει τη ζωή ο 32χρονος Αλβανός βίασε τη νεαρή κοπέλα.
Στη συνέχεια έβαλε μπροστά τη μηχανή του αυτοκινήτου και οδήγησε μέχρι τον σταθμό του ΟΣΕ στην Οινόη όπου την άφησε ελεύθερη.

«’Η θα κάτσεις ή θα σε σκοτώσω, δε θα σε πάω ποτέ σπίτι. Ή θα κάνεις αυτό που σου λέω ή τέλος», κατέθεσε πως της έλεγε, το δεύτερο θύμα του.

Βίασε δύο γυναίκες κι όμως βγήκε από τη φυλακή με το νόμο Παρασκευόπουλου

Ο 32χρονος Αλβανός, καταδικάστηκε σε 25 χρόνια κάθειρξη κατά συγχώνευση για ληστείες και για τις δύο υποθέσεις βιασμού.

Το 2015, έχοντας εκτίσει το ένα τρίτο της ποινής του, αποφυλακίστηκε κάνοντας χρήση των ευνοϊκών διατάξεων του νόμου Παρασκευόπουλου και άρχισε να κυκλοφορεί και πάλι ελεύθερος.

Σε απροσδιόριστη χρονική στιγμή έφυγε από την Ελλάδα και επέστρεψε στην Αλβανία, όπου, όμως, δεν παρέμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ξαναπέρασε παράνομα τα σύνορα και συνέχισε τη δράση του.

Σύντομα, έπεσε και πάλι στα χέρια της αστυνομίας, αφού συνελήφθη για 12 κλοπές και σχηματίστηκε δικογραφία εις βάρος του. Σύμφωνα με τον τότε συνήγορό του Γιάννη Γλύκα, ο 32χρονος αθωώθηκε για τις εννέα από αυτές αλλά καταδίκάστηκε σε φυλάκιση για τις υπόλοιπες τρεις.

Βρισκόταν στις φυλακές Κασσάνδρας όταν, παρά το βεβαρημένο παρελθόν του, κατάφερε να πάρει ολιγοήμερη άδεια. Όπως έχει ξανασυμβεί στο παρελθόν και με άλλους κακοποιούς σε άδεια, δεν επέστρεψε ποτέ στο σωφρονιστικό κατάστημα.

Στις 12 Οκτωβρίου, μαζί με ένα ακόμη άτομο που αναζητείται και του οποίου την ταυτότητα γνωρίζουν οι αστυνομικοί, έκλεισε το μοιραίο ραντεβού με τον Μιχάλη Ζαφειρόπουλο που κατέληξε στη δολοφονία του.

«Σοκαρισμένος διαπίστωσα ότι ήταν εκείνος ο οποίος αφαίρεσε τη ζωή του εξαιρετικού συναδέλφου και φίλου μου, Μιχάλη Ζαφειρόπουλου. Προφανώς, δεν συνεχίζω να είμαι δικηγόρος του, παρότι μου ζητήθηκε, και δεν πρόκειται να είμαι ούτε στο μέλλον», τόνισε στο protothema.gr o δικηγόρος Γιάννης Γλύκας, ο οποίος είχε αναλάβει όλες τις υποθέσεις του 32χρονου στο παρελθόν.

Δείτε το αποφυλακιστήριο του 32χρονου Αλβανού

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί.

[protothema]

“Η Ελλάδα πια δε μας πληγώνει”

ελληνισμός

Stathis

-

3 Αυγούστου 2015 01:20

0

Της Κατερίνας Γκαράνη

Μία χώρα πέτρα πάνω στην πέτρα, με ελάχιστα καλλιεργήσιμα εδάφη, κλεισμένη από άγριες θάλασσες, με πολύ ανηφόρα και πολύ στροφή. Για να κάνεις χωράφι σε αυτή την γη έπρεπε να πρώτα να την φέρεις κομμάτι-κομμάτι σε ευθεία. Καλλιεργήσιμα σκαλοπάτια όλη η χώρα.

Αυτή είναι η Ελλάδα. Μια πολύ δύσκολη χώρα για να ζήσεις με αυτάρκεια. Πολύ σκληρή για επιβίωση. Για να σου δώσει ένα πιάτο φαγητό έπρεπε να φτύσεις αίμα. Αυτή η χώρα ανήκε σε κατοίκους που έχυναν πολύ ιδρώτα για να την τιθασεύσουν, να την μπολιάσουν με το αίμα τους για να δώσει καρπούς.

Η Ελλάδα ποτέ δεν ήταν ξεγνοιασιά, γλέντι, ήλιος και χαλάρωση. Αυτά ήταν τα μικρά διαλείμματα στις 365 ημέρες πολέμου μαζί της. Στην Ελλάδα για να πας σχολείο ήταν σαν να έκανες ταξίδι στο φεγγάρι. Και κοίτα να δεις πως κατάφερε να βγάλει από αυτούς τους φεγγαροπερπατητές με το αλφαβητάρι στη μασχάλη τόσους επιστήμονες που καμιά άλλη χώρα της δύσης δεν έχει βγάλει βάση πληθυσμού και βάση υποδομών τουλάχιστον μέχρι την δεκαετία του ’60.

Εκείνοι οι Έλληνες κατάφεραν να ξεπεράσουν δύο παγκόσμιους πολέμους, έναν βαλκανικό, μία μικρασιατική καταστροφή και χωρίς ίχνος βοήθειας από πουθενά να ξαναχτίσουν την χώρα. Και είναι σίγουρο ότι αν από το 1945 και μετά την άφηναν στην ησυχία της οι Δυτικοί, οι Έλληνες θα ήταν Έλληνες και όχι Ελληνόφωνοι.

Από τότε που ήρθε το πρώτο πακέτο Μάρσαλ και συνεχίστηκαν τα δάνεια του ’50, του ’60, του ’70 για τους λίγους εκλεκτούς ευρωτσολιάδες εκείνων των εποχών, μετά οι επιδοτήσεις του ’80, του ’90, του ’00 για τα εκατομμύρια ευρωτσολιάδες τούτων των εποχών, με αποκορύφωμα τα τρία μνημονιακά πακέτα “διάσωσης” των τελευταίων 5 χρόνων τα οποία δεν τα είδαν ποτέ οι δανειζόμενοι, είναι θαύμα που ακόμη συνεννοούμαστε στην ελληνική. Είναι πραγματικό θαύμα που ακόμα αντέχουμε να ζούμε σε αυτή την σκληρή γη. Ή μάλλον που μάς αντέχει τούτη η γη.

Τους τελευταίους χειμώνες και καλοκαίρια που δεν υπάρχει η άνεση του χρήματος να φουλάρεις με πετρέλαιο τον λέβητα ή να ανοίγεις το κλιματιστικό όλο το 24ωρο, παίρνουμε μια γεύση του τι σημαίνει Ελλάδα. Σε παγώνει και σε λιώνει άνευ οίκτου.

Τώρα που κοιτάς την τιμή της ντομάτας ή του γάλακτος και αποφασίζεις να την περάσεις με εισαγόμενο μεταλλαγμένο ρύζι, παίρνεις μια γεύση τι σημαίνει καλοκαίρι στο χωράφι και στο άρμεγμα. Τι σημαίνει να θερίζεις στάρι στους 40 βαθμούς Κελσίου στον κάμπο της Θεσσαλίας. Τι σημαίνει να σηκώνεις δίχτυα καταχείμωνο στο Αιγαίο ή να μαζεύεις πορτοκάλια με τον πάγο να σχίζει τις παλάμες σου. Τα μισούσαμε όλα αυτά. Γδέρναμε την πέτσα του κορμιού μας να φύγει από πάνω η καταγωγή μας που μύριζε ιδρώτα, τυρί, ψάρι, κοπριά και χώμα. Σνομπάραμε την ίδια μας την χώρα και θέλουμε να λεγόμαστε Έλληνες!

Ακούσαμε κάπου τον Χατζιδάκι να ομιλεί περί εξαιρέσεων και νομίσαμε ότι οι εξαιρέσεις είμαστε τα 10 εκατομμύρια Ελληνόφωνων που κάνουμε περατζάδα στα σοκάκια αυτής της χώρας.

Δείξτε μου λοιπόν, μια εξαίρεση μετά τον Χατζιδάκι, τον Ελύτη, τον Παναγούλη, τον Καστοριάδη, τον Λαμπράκη, τον Παπανικολάου, τον Τσαρούχη, τον Καζαντζάκη, τον Μόραλη για να μην αναφερθούμε στους μπαρουτοκαπνισμένους.

Μία εξαίρεση από την δεκαετία του ’80 και μετά. Ένα όνομα που να φέρει τον κόσμο ανάποδα με την τέχνη, την επιστήμη, την στάση ζωής, το μυαλό του, την αντρειοσύνη του, την ανθρωπιά του. Μία μωρέ, όχι δύο.

Ας αφήσουμε τις παρόλες και τα “ξέρεις ποιος είμαι εγώ”. Το ποιος είσαι το δείχνουν οι εκλογικές αναμετρήσεις: Ένας επιδοτούμενος τουρίστας είσαι.

Η Ελλάδα κινούνταν κάποτε με εξαιρέσεις διότι αυτές οι εξαιρέσεις όχι μόνο δεν σνόμπαραν αυτούς που δάμαζαν για εργασία και παραγωγή την χώρα, αλλά από αυτές έπαιρναν την ώθηση να μεγαλουργήσουν ως Έλληνες. Για να μπορεί και ο ανώνυμος εργάτης, αγρότης, ψαράς, οικοδόμος, γιατρός, δάσκαλος κ.ο.κ, να περπατά με το παράστημα ψηλά ως Έλλην ότι η εξαίρεση ήταν της ίδιας καταγωγής.

Ο κανόνας των εξαιρέσεων ήταν ο ίδιος ο Έλληνας, που κατάφερνε να κρατάει το χαλινάρι της ατίθασης γης Ελλάδας τη μια δυνατά και την άλλη χαλαρά, τη μια με γλυκόλογα και την άλλη “κατεβάζοντας καντήλια”. Γι’ αυτό τώρα δεν αντέχουμε να μην προσκυνάμε σε ξένους ηγεμόνες τόσο απροκάλυπτα. Φοβόμαστε την ίδια μας τη γη γιατί δεν την γνωρίζουμε πια. Την αφήσαμε μόνη της συνειδητά και τρομάζουμε στην ιδέα να σκάψουμε πάλι τα σκαλοπάτια της ένα-ένα για να την ξανακερδίσουμε. Θέλει λεβέντες τούτη η χώρα και όχι κινούμενους λαπάδες.

Η σχέση του Έλληνα με την χώρα του ήταν άκρως ερωτική και ποτέ δεν ήταν δεδομένο ότι θα σου ανταποδώσει στα ίσα όσα της δίνεις. Όπως ο έρωτας, εξ ου και ο νόστος. Εξ ου και το όπου κι αν ταξίδευες η Ελλάδα σε πλήγωνε. Τώρα την εγκαταλείπεις εύκολα διότι δεν την πονάς και δε σε πονάει κι αυτή πια.

Γι’ αυτό μην περιμένουμε κανέναν να σταθεί μπροστά για να μάς οδηγήσει σε άλλο μονοπάτι από αυτό που πήραμε. Δεν είμαστε πλέον κομμάτι αυτής της χώρας, μάς έφτυσε η ίδια κυριολεκτικά στα μούτρα αφού την αντιμετωπίσαμε ως δεδομένη σύζυγο με προίκα και όχι ως έρωτα.

Δεν είμαστε πλέον η έμπνευση καμιάς εξαίρεσης. Είμαστε ακριβώς αυτό που σιχαινόταν οι εξαιρέσεις, τις οποίες τώρα στα δύσκολα θυμόμαστε και αναμασάμε τα επιτεύγματά τους λες και είναι δικά μας.

Ανόητοι και κομπλεξικοί είμαστε, που πετάξαμε την ταυτότητα της καταγωγής μας για μια ευκαιριακή μπουρδελότσαρκα, θρυμματίζοντας για πάντα την καρδιά του έρωτα Ελλάδα.

Πηγή: stontoixo.com

“Η Ελλάδα είναι η χειρότερη χώρα για δουλειά κι οικογένεια”

manos

-

7 Σεπτεμβρίου 2017 19:06

0

“Η Ελλάδα είναι η χειρότερη χώρα για δουλειά κι οικογένεια”

Το δίκτυο InterNations, πραγματοποίησε και εφέτος την έρευνα Expat Insider Survey η οποία διενεργήθηκε ανάμεσα σε 13.000 εκπατρισμένους από 166 χώρες και τα αποτελέσματά της μόνο κολακευτικά δεν είναι για την Ελλάδα.

Σύμφωνα με την έρευνα, η χώρα μας βρίσκεται χαμηλότερα από κράτη όπως το Κατάρ, το Κουβέιτ, η Τουρκία, η Ινδία και η Νιγηρία, εξαιτίας της μακροχρόνιας οικονομικής κρίσης που έχει οδηγήσει σε μεγάλη μείωση των μισθών και επιδεινώνει τις προοπτικές για εργασία και οικογένεια.

Οι βασικές κατηγορίες στις οποίες εξετάζονται οι χώρες είναι οι επιλογές αναψυχής, μετακινήσεις, υγεία και ευημερία, ασφάλεια, φιλική συμπεριφορά, ευκολία να κάνεις φίλους, ισορροπία εργασίας-προσωπικής ζωής, ασφάλεια εργασίας και κόστος ζωής.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός πως στην κατηγορία «ασφάλεια εργασίας» η Ελλάδα καταλαμβάνει την τελευταία θέση.

Επίσης, η Ελλάδα βρίσκονται στην τελευταία τριάδα τέσσερα συνεχή χρόνια.

Προβληματισμό για τους ξένους που ζουν στη χώρα προκαλεί το οικονομικό και η οικογενειακή ζωή. Οι μισοί δηλώνουν ότι το εισόδημα της οικογένειάς τους δεν είναι αρκετό για να καλύψει την καθημερινότητα με το 27% να λέει ότι δεν είναι αρκετό ούτε για τα απαραίτητα.

Το δίκτυο Internations σφυγμομετρεί τις πορείες 2,8 εκατομμυρίων «μεταναστών από επιλογή»: στελέχη πολυεθνικών, εξειδικευμένοι εργάτες, φοιτητές και συνταξιούχοι που έχουν την οικονομική δυνατότητα να ζήσουν σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου το επιθυμούν, αξιολογούν τα κράτη που τους φιλοξενούν μακριά από τις πατρίδες τους.

Οι 10 κορυφαίοι προορισμοί:

1. Μπαχρέιν
2. Κόστα Ρίκα
3. Μεξικό
4. Ταϊβάν
5. Πορτογαλία
6. Νέα Ζηλανδία
7. Μάλτα
8. Κολομβία
9. Σιγκαπούρη
10. Ισπανία

Οι 10 χειρότεροι προορισμοί:

65. Ελλάδα
64. Κουβέιτ
63. Νιγηρία
62. Βραζιλία
61. Σαουδική Αραβία
60. Ιταλία
59. Ουκρανία
58. Κατάρ
57. Ινδία
56. Τουρκία

[Expat Insider Survey]

“Η Ελλάδα δεν θα πεθάνει ποτέ, κουφάλες!”

γνώμες

Stathis

-

17 Ιουλίου 2015 23:47

0

“Η Ελλάδα δεν θα πεθάνει ποτέ, κουφάλες!”

ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΩΝ ΣΕ ΞΕΝΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΦΤΩΧΕΙΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ, ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ… Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΝΕΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΑΣΕΙ. ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΝΙΚΗΤΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΠΟ ΟΣΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΑΦΑΝΙΣΟΥΝ

Η πατρίδα μας σηκώνει το δικό της σταυρό του μαρτυρίου και ανεβαίνει το Γολγοθά των μνημονίων και της προδοσίας, αφού έτσι διέταξαν τα ξένα συμφέροντα και έτσι… εκτέλεσαν τις διαταγές τους, τα πιόνια της εγχώριας πολιτικής σκηνής, οι κυβερνήσεις της προδοσίας που έριξαν τους Έλληνες στα… τάρταρα των μνημονίων.

Προδότες πολιτικοί, κυβερνήσεις που οδήγησαν το λαό στη φτώχεια, την ανέχεια και την ανεργία, ξεπουλώντας την πατρίδα και τη δημόσια περιουσία της…

Βαθύ «σκοτάδι» έχει απλωθεί πάνω από την Ελλάδα…

Η επιχείρηση της απόλυτης τρομοκράτησης του ελληνικού λαού βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη…

Όπως, σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται και το σχέδιο που εδώ και χρόνια πολλά έχουν επιλέξει να εφαρμόσουν στη χώρα μας, ακριβώς γιατί με τους Έλληνες δεν μπόρεσαν ποτέ να τα βγάλουν πέρα και να μας υποτάξουν, ο Τζορτζ Σόρος και τα άλλα «γεράκια» της παγκόσμιας τοκογλυφίας και της νέας τάξης πραγμάτων.

Μνημόνια, λιτότητα, φτώχεια, καταστροφές, πυρκαγιές… Στο ίδιο έργο θεατές οι Έλληνες που θα κληθούν και πάλι να πληρώσουν το βαρύ τίμημα του ξεπουλήματος της πατρίδας μας στα ξένα συμφέροντα και της ανεπάρκειας των πολιτικών αυτού του τόπου να δράσουν αποφασιστικά και με αυταπάρνηση υπέρ του λαού και μόνο.

Θέλουν να μας κάνουν να φοβηθούμε, είναι ολοφάνερο πως αυτό επιδιώκουν, αφού διαπιστώνουν πως και πάλι οι Έλληνες, ακόμα και μετά από όσα πέρασαν τα τελευταία 24ωρα με την απόλυτη ανατροπή της λαϊκής ετυμηγορίας από τους τοκογλύφους δανειστές, δεν πρόκειται να λυγίσουν…

Γιατί το ξέρουν καλά…

Δεν πρόκειται να λυγίσουμε. Ό,τι και αν κάνουν, οτιδήποτε και αν επιχειρήσουν, αυτή η χώρα θα ανήκει για πάντα στους Έλληνες.

Οι προδότες πολιτικοί έρχονται και παρέρχονται. Την τύχη που είχαν οι προηγούμενοι, θα έχουν και οι νυν και οι επόμενοι, μέχρι να βρεθεί ο ένας, που θα καταφέρει με σχέδιο πατριωτικό, ρεαλιστικό και αποδεκτό από τον ελληνικό λαό, να οδηγήσει αυτή τη χώρα και τους πολίτες της στο δρόμο της ευημερίας και της πραγματικής ανάπτυξης που και τη δικαιούνται και –κυρίως- την αξίζουν.

Το σκοτάδι στο οποίο επιχειρούν να μας μάθουν να ζούμε για τα πολλά επόμενα χρόνια θα πέσει πάνω τους…

Όσο πιο δυνατά μας χτυπούν, τόσο πιο ισχυρούς θα μας κάνουν. Τα βρώμικα σχέδιά τους για να μας χωρίσουν και να μας οδηγήσουν σε εμφύλιο δεν πρόκειται να τα δουν ΠΟΤΕ να υλοποιούνται.

Μας φοβούνται και το δείχνουν από το μίσος με το οποίο μας αντιμετωπίζουν. Μόνο που για μια ακόμη φορά θα αντιληφθούν πως όσο επιχειρούν να μας ταπεινώσουν, τόσο περισσότερο θα μας συσπειρώνουν.

Και αυτή τη φορά η οργή των Ελλήνων θα τους πνίξει μια για πάντα.

Το γνωρίζουν, άλλωστε, από τα βάθη της ιστορίας αυτού του ευλογημένου τόπου. Το ατσάλι, όσο το χτυπάς τόσο πιο ατρόμητο γίνεται.

Η Ελλάδα δεν θα πεθάνει ποτέ, κουφάλες!

Οι Έλληνες δεν θα λυγίσουμε ποτέ, λαμόγια!

Στο τέλος θα βγούμε πιο δυνατοί από ποτέ.

Και θα νικήσουμε.

Θα σας νικήσουμε όλους.

Αυτή η χώρα και αυτός ο λαός έχουν μάθει να αναγεννιούνται μέσα από τις στάχτες τους…

Μην ξεχνάτε ποτέ το ιχώρ που ρέει στο αίμα μας…

Φοβού το ελληνικό DNA…

“Η γυναίκα σου δίνει αυτό που της ξυπνάς”

σχέσεις

Stathis

-

10 Σεπτεμβρίου 2015 03:16

0

“Η γυναίκα σου δίνει αυτό που της ξυπνάς”

Έχει τύχει ποτέ στη ζωή σου να ρωτήσεις για να μάθεις το προφίλ μιας γυναίκας που σε ενδιαφέρει και τελικά να πήρες διαφορετικές απαντήσεις από όλους; Απόρησες που συνέβη κάτι τέτοιο; Προφανώς η εξήγηση που έδωσες ήταν πως είτε εκείνοι που ρώτησες δεν την ξέρουν καλά, είτε εσύ ο ίδιος έχεις μαύρα μεσάνυχτα, είτε όντως έπεσες σε γυναίκα με διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας.

Τα πράγματα είναι απλούστερα, φτάνει να τα πάρουμε από την αρχή. Κάθε γυναίκα έχει την προσωπικότητά της, έχει τα προτερήματά της και τα ελαττώματά της, όπως όλοι μας εξάλλου.

Στη γυναίκα όμως συμβαίνει κάτι μαγικό, κάτι που είναι σε θέση να φέρει σύγχυση στους γύρω της. Είναι αρκετά ευμετάβλητη και πιο περίπλοκη από ότι οι άντρες. Είναι φτιαγμένη από ένα κράμα αντιθέσεων. Με τον έναν θα τη δεις τρυφερή κι όλο νάζι, με τον άλλον μέσα στην ξινίλα και την κόντρα.

Δεν είναι να απορείς τι συμβαίνει με την πάρτη της. Είναι απλό. Ο ένας τη φροντίζει και της βγάζει τον καλύτερό της εαυτό κι ο άλλος φροντίζει με την κακή του συμπεριφορά να της βγάζει κάθε ελάττωμά της στη φόρα.

Η γυναίκα λοιπόν, είναι αυτό που της βγάζει ο εκάστοτε άντρας. Είναι ο καθρέφτης του. Αν ένας άντρας κοιτάει τον καθρέφτη όλο μούτρα και κριτική, μην περιμένει το είδωλό του να του γυρίσει χαμόγελα και να του κάνει χαρές.

Μέσα σε κάθε γυναίκα κοιμούνται δυνάμεις ικανές να προκαλέσουν μια ποικιλία εκρήξεων σε όποιον κάνει να τις αφυπνίσει. Σκέψου λοιπόν, τι είσαι ικανός να της ξυπνήσεις; Γιατί αυτό που θα της ξυπνήσεις, αυτό θα πάρεις.

Μην κάνεις τον κόπο να ρωτήσεις δεξιά κι αριστερά τι καπνό φουμάρει. Ούτε να μπεις στη διαδικασία να μάθεις πώς φερόταν σε προηγούμενες σχέσεις της για να πάρεις μια ιδέα περί τίνος πρόκειται.

Γιατί απλά αν το κάνεις, αυτά που θα συλλέξεις θα είναι υποκειμενικές πληροφορίες άλλων ανθρώπων. Θα σχηματίσεις μια μεροληπτική άποψη για κείνη επειδή θα επιτρέψεις στο στενό πρίσμα της οπτικής γωνίας ορισμένων να σε επηρεάσει. Θα βρεθείς αντιμέτωπος με την αδυναμία κάποιων αντρών που δεν κατάφεραν να βουτήξουν στη ψυχή της, να βρουν το θησαυρό που κρύβει μέσα της και να τον ανασύρουν στην επιφάνεια.

Αν λοιπόν εκείνοι στην παρουσιάσουν επί παραδείγματι χαζή, θα είναι γιατί προφανώς ήταν οι ίδιοι κενοί κι ανασφαλείς για να μπορέσουν να συμπορευτούν με μια γυναίκα αρκετά εξυπνότερή τους. Οπότε χαζή θα τη στολίσουν, γιατί προφανώς με χαζούς κατέληξε κι εκείνη χαζή.

Αν κάποιος σε προειδοποιήσει να κρατηθείς μακριά της, γιατί είναι σκύλα ή γκρινιάρα, να’σαι σίγουρος πως έτσι ήταν αλλά μόνο μαζί του, γιατί προφανώς αυτό κατάφερε να της βγάλει στην επιφάνεια ο συγκεκριμένος άνθρωπος.

Η γυναίκα όμως είναι αψυχολόγητο κι απρόβλεπτο πλάσμα. Δεν είναι άσπρο ή μαύρο, καλή ή κακιά. Μέσα της μπορεί άνετα να κοιμάται μια σκύλα, μια χαζή, μια γκρινιάρα και μια νεράιδα. Το τι θα πάρεις εξαρτάται από αυτό που θα της ξυπνήσεις. Τελεία και παύλα.

Μπορεί να είναι μία αλλά κρύβει μέσα της πολλά πρόσωπα. Το πρόσωπο που θα αναδυθεί στην επιφάνεια εξαρτάται καθαρά από σένα. Εσύ είσαι σε θέση να την κάνεις είτε να λάμπει από ευτυχία πλάι σου, είτε να μαραζώνει από έλλειψη ζεστασιάς που σε διακρίνει. Η δική σου επίδραση, ικανότητα, οξυδέρκεια, δύναμη, όπως θες πες το, είναι αυτή που θα κάνει μια γυναίκα να βγάλει από μέσα της ό,τι καλύτερο. Σωστά λοιπόν, λέγεται πως η αξία ενός άντρα φαίνεται στο χαμόγελο της γυναίκας που έχει δίπλα του.

Άσε λοιπόν, το παρελθόν της και το πρόσωπο που δείχνει στους άλλους. Επικεντρώσου με όλη σου την προσοχή και το ενδιαφέρον στη γυναίκα που έχεις απέναντί σου και φρόντισε να της βγάλεις αυτό που θες να πάρεις. Είναι σίγουρο πως θα στο δώσει.

Αν εσύ όντας καλύτερος από τους προηγούμενους, είσαι ακομπλεξάριστος, έξυπνος, ώριμος και τολμηρός στο να πάρεις αυτό που θες, θα το ‘χεις. Θα ‘χεις με δυο λόγια τη γυναίκα των ονείρων σου. Βασίσου λοιπόν σε σένα και στην καλή σου συμπεριφορά και δε θα χάσεις.

Αν είσαι κανένας ανασφαλής του κερατά, κανένας εγωιστής κι ασυνεννόητος που την παραμελείς, θα έχεις μια ωραιότατη σκύλα δίπλα σου. Και πάλι για όσο έχει την όρεξη και το χρόνο να μένει με κάποιον που την κάνει να γαβγίζει.

Γιατί η γυναίκα ξέρει τι ζητάει και με κάποιον περίεργο τρόπο πάντα το βρίσκει. Μοιάζει με λουλούδι. Κανένα λουλούδι δε στερεί από τον εαυτό του τη ζεστασιά και το φως του ήλιου. Θα στραφεί σε εκείνον που την κάνει να ανθίζει και να αισθάνεται όμορφη και ποθητή.

Είσαι εσύ ο ήλιος στη ζωή της ή είσαι μια λάμπα πυρακτώσεως με ημερομηνία λήξεως;

Νικολέτα Παπουτσή για το pillowfights.gr

“Η Γερμανία πρέπει να βομβαρδίζεται κάθε 50 χρόνια – Αυτοί ξέρουν γιατί”

manos

-

27 Οκτωβρίου 2017 18:15

0

“Η Γερμανία πρέπει να βομβαρδίζεται κάθε 50 χρόνια – Αυτοί ξέρουν γιατί”

Το πανό που κρέμασε στο μπαλκόνι του σπιτιού ένας κάτοικος της Νέας Κίου Αργολίδας,για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.

Δύο τεράστιες ελληνικές σημαίες ύψωσε στο σπίτι του ο Γιάννης Αθανασόπουλος, κάτοικος Νέας Κίου Αργολίδας,για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.

Ο πατριωτικός σημαιοστολισμός, αν και υπερμεγέθης, θεωρείται και φυσιολογικός λόγω των ημερών.

Ωστόσο, αυτό που τράβηξε το ενδιαφέρον είναι ένα πανό με το σύνθημα «Η Γερμανία πρέπει να βομβαρδίζεται κάθε 50 χρόνια! Δεν έχει σημασία να ξέρεις το λόγο. Τον ξέρουν αυτοί!»