Δε χρειάζονται ιδιαίτερες οικονομολογικές γνώσεις για να καταλήξει κάποιος στο συμπέρασμα ότι μια από τις λύσεις ενάντια στην κρίση είναι η εξαγωγή ελληνικών προϊόντων στο εξωτερικό.

Ευτυχώς, το ελληνικό επιχειρηματικό δαιμόνιο δεν το βάζει κάτω και το αποτέλεσμα είναι δεκάδες μικρές ή μεγάλες επιχειρήσεις οι οποίες «σκίζουν» εντός και εκτός συνόρων προσφέροντας ποιοτικό προϊόν στους λαούς του κόσμου.

Δείτε παρακάτω οκτώ από αυτές.

Έργον 

Από το 2007 το «πάλευαν» στο μυαλό τους τα αδέρφια Θωμάς και Γιώργος Δούζης για να φτιάξουν ένα brandname – «ομπρέλα» κάτω από την οποία θα υπάρχουν ελληνικά προϊόντα με αξιοπιστία και η οποία θα τους ανοίγει δρόμους σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Τα κατάφεραν τον ίδιο κιόλας χρόνο, ενώ τέσσερα χρόνια μετά άνοιξαν το πρώτο παντοπωλείο «Έργον» στην Θεσσαλονίκη με κάθε λογής αγνά ελληνικά προϊόντα (φάβα, μέλι, αλλαντικά και τυριά, κρέατα, τόνο, ελιές, ελαιόλαδο κ.α.). Σήμερα, το brand έχει ένα υποκατάστημα στο Λονδίνο, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2014 άνοιξε και δεύτερο στις Βρυξέλλες. Σχέδιο των ιδρυτών είναι να στήσουν και από ένα κατάστημα/εστιατόριο με είδη deli σε κάθε ευρωπαϊκή πόλη.

Heel

Ρούχα ιδιαίτερα, εκκεντρικά και πρωτότυπα, με eco-friendly προσανατολισμό και design που βασίζεται σε αρχές όπως αυτές της ανακύκλωσης και των οικολογικών βαφών, ξεκίνησαν να γεμίζουν τα ελληνικά ράφια το μακρινό 1985.

Από τότε μέχρι σήμερα, η εταιρεία μεγαλώνει και επεκτείνεται συνεχώς, έχοντας φτάσει τα έξι αποκλειστικά καταστήματα σε Αθήνα και Μύκονο, και ξεπεράσει τα τριάντα σημεία πώλησης σε Ελλάδα και εξωτερικό (Ιταλία, Ισπανία, Καναδά και ΗΠΑ μεταξύ άλλων).

Διαθέτει, επίσης, το δικό της e-shop (χωρίς έξοδα αποστολής για όλη την Ελλάδα). Διαβάστε εδώ τη συνέντευξη που παραχώρησε στο in2life ο ιδιοκτήτης της εταιρείας, Παύλος Δασκαλάκης.

BSB

Ιδρύθηκε το 1980, και σήμερα… κυκλοφορεί σε περισσότερα από διακόσια καταστήματα σε Ελλάδα και εξωτερικό. Ήταν η πρώτη ελληνική εταιρεία που δημιούργησε, το 2008, τη δική της σειρά οικολογικών ρούχων από 100% οργανικό βαμβάκι, ενώ λανσάρει και τη δική της σειρά γυαλιών ηλίου και οράσεως από το 2007. Τα αρχικά που παραπέμπουν σε ξένο όνομα –και μπορεί να σας μπέρδεψαν κι εσάς– ανήκουν στους δημιουργούς και ιδιοκτήτες της, Βασίλη και Σοφία Μπιθαρά.

Κριτσά – Γαία

Δημιουργήθηκε το 1995 και διαθέτει εργοστάσιο παραγωγής και τυποποίησης ελαιόλαδου στο Αγρίνιο, όμως η φήμη της ταξιδεύει ήδη σε Αμερική και Ευρώπη μέσα από διεθνείς διακρίσεις ποιότητας για τα προϊόντα της και «δυνατές» εξαγωγές ελιάς και παρθένου ελαιόλαδου.

Αυτές γίνονται κατά κύριο λόγο στη Βόρεια Αμερική και τη Βόρεια Ευρώπη, ενώ συνολικά τα προϊόντα της εξάγονται σε 18 χώρες, από τις οποίες οι δύο σημαντικότερες είναι η Γερμανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες – επίσης η Ρωσία, η Αγγλία, η Νορβηγία, η Δανία και η Σουηδία.

Κορρές

Από το παλιότερο Ομοιοπαθητικό Φαρμακείο της Αθήνας και την ίδρυση της Korres το 2005 μέχρι σήμερα, η εταιρία φυσικών προϊόντων κατάφερε να γίνει ένα από τα πιο αξιόλογα και αξιόπιστα ονόματα στον τομέα της, απλώνοντας την φήμη της σε ολόκληρο τον κόσμο μέσα από ποιοτικά καλλυντικά πάσης φύσεως.

Πρόσφατα μάλιστα, η εταιρεία με τα «φρουτώδη» καλλυντικά, ξεκίνησε να δραστηριοποιείται αυτόνομα στις ΗΠΑ, σημειώνοντας μεγάλη αύξηση στις πωλήσεις της στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Το μυστικό της; Προτιμά τα φυσικά –και κατά προτεραιότητα ελληνικά- βότανα για την παρασκευή των καλλυντικών της έναντι των χημικών και όπως όλα δείχνουν, κερδίζει την μάχη.

Snob Duck

Κάθε άλλο παρά σνομπ είναι αυτά τα χαριτωμένα χειροποίητα σαπούνια, τα οποία παρασκευάζονται στην Τρίπολη από ελαιόλαδο και φυτικά υλικά και κυκλοφορούν σε τέλειες συσκευασίες με σήμα την σνομπ πάπια με το παπιγιόν.

Η προσπάθεια του Βασίλη Ντούρου έδωσε… σαπουνάδες και πλέον το προϊόν του, τρία χρόνια μετά το λανσάρισμα, συναγωνίζεται premium καλλυντικά και βρίσκεται σε δεκάδες σημεία πώλησης στην Ελλάδα, το διαδίκτυο και το εξωτερικό (ΗΠΑ και Ισπανία).

Αncient Greek Sandals

Τα αρχαιοελληνικά τους σανδάλια έχουν μπει στις μεγαλύτερες μπουτίκ του κόσμου, στα πιο εκλεκτικά e-shops και κάνουν θραύση ακόμα και στο Χόλυγουντ.

Η Χριστίνα Μαρτίνη και ο Νικόλας Μινόγλου, εμπνευστές και δημιουργοί των Ancient Greek Sandals, κατάφεραν να φτιάξουν δερμάτινα υποδήματα για άνδρες, γυναίκες και παιδιά και μέσα σε μόλις δύο χρόνια τα βλέπουν να φοριούνται από σταρ όπως η Ριάνα, η Έμα Γουάτσον, η Τζέσικα Άλμπα και η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ.

Frutop

Από το 1975 ξεκίνησε τη δραστηριοποίησή της στην εμφιάλωση και διανομή αναψυκτικών βασισμένων αποκλειστικά σε ελληνικούς χυμούς φρούτων και σήμερα, η Frutop έχει επεκταθεί στις διεθνείς αγορές με τα αεριούχα ροφήματά της.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα η αγορά της Κίνας, στην οποία τα τελευταία χρόνια η εταιρεία κατάφερε να τριπλασιάσει τις εξαγωγές της θέτοντας τις βάσεις για ένα πρόσφορο εμπορικό… φλερτ μεταξύ Ελλάδας και Κίνας.

in2life

Όταν ένα απόγευμα ένας άνδρας επέστρεψε σπίτι του μετά τη δουλειά, αντίκρισε ένα τρομακτικό θέαμα.

Τα τρία παιδιά του ήταν στην αυλή, φορούσαν ακόμη τις πιτζάμες τους και έπαιζαν βουτηγμένα στη λάσπη. Σε όλη την αυλή υπήρχαν διασκορπισμένα περιτυλίγματα από πατατάκια και σοκολάτες.

Η πόρτα του αυτοκινήτου της γυναίκας του ήταν ανοιχτή, όπως ανοιχτή ήταν και η μπροστινή πόρτα του σπιτιού. Όσο για τον σκύλο τους, όσο και να φώναξε, δεν τον είδε να εμφανίζεται από πουθενά.

Μπαίνοντας στο σπίτι, βρήκε ένα ακόμα μεγαλύτερο χάος. Η λάμπα στο χολ ήταν σπασμένη και το χαλί ήταν γεμάτο από μικρά κομμάτια γυαλί.

Στο σαλόνι η τηλεόραση ήταν ανοιχτή στη διαπασών σε ένα κανάλι κινουμένων σχεδίων. Παντού υπήρχαν πεταμένα παιχνίδια και διάφορα είδη ρουχισμού.

Στη κουζίνα τα πιάτα και τα ποτήρια ξεχείλιζαν από το νεροχύτη, το τραπέζι ήταν γεμάτο με γάλα από το πρωινό φαγητό, η πόρτα του ψυγείου ήταν ανοιγμένη διάπλατα, κροκέτες σκύλου υπήρχαν στο πάτωμα και ένα σπασμένο ποτήρι βρίσκονταν κάτω από το τραπέζι.

Χωρίς δεύτερη σκέψη έτρεξε προς τις σκάλες που οδηγούσαν στον πάνω όροφο για να ψάξει για την γυναίκα του. Στο μυαλό του είχε σφηνωθεί η ιδέα ότι κάτι σοβαρό της είχε συμβεί. Ότι κάτι είχε πάθει.

Μόλις έφτασε έξω από το μπάνιο είδε νερό στο πάτωμα. Άνοιξε την πόρτα, πέρασε στο εσωτερικό του και βρήκε πεταμένες στο πάτωμα υγρές πετσέτες, σαπούνι και πολλά παιχνίδια των παιδιών. Δίπλα στη μπανιέρα υπήρχαν τουλάχιστον τρία ρολά χαρτί τουαλέτας ξετυλιγμένα ενώ ένα σωληνάριο οδοντόκρεμα είχε αδειάσει πάνω στο καθρέφτη και στους τοίχους.

Βγήκε ακόμη πιο τρομαγμένος από το μπάνιο και έτρεξε στην κρεβατοκάμαρα. Περίμενε να αντικρίσει τα χειρότερα ανοίγοντας την πόρτα. Σίγουρα όμως δεν περίμενε αυτό που τελικά είδε.

Η γυναίκα του ήταν κουλουριασμένη στο κρεβάτι με τις πιτζάμες της και διάβαζε ένα μυθιστόρημα. Σήκωσε το βλέμμα της, του χαμογέλασε σαν να μην συμβαίνει τίποτα και τον ρώτησε πως πέρασε τη μέρα του.

Εκείνος σαστισμένος την κοίταξε με απορία: «Μα τι στο καλό έγινε εδώ σήμερα;»

Εκείνη του χαμογέλασε και πάλι: «Θυμάσαι που κάθε μέρα, όταν γυρνάς στο σπίτι μετά από τη δουλειά, με ρωτάς τι στο καλό έκανα σήμερα;»

«Ναι», της απάντησε διστακτικά.

Με ακόμη πιο πλατύ χαμόγελο εκείνη συνέχισε: «Λοιπόν, σήμερα δεν το έκανα.»

Περισσότερα θέματα: dinfo.gr

via

Πολλές φορές οι γονείς παίρνουν τα παιδιά τους μαζί για ψώνια είτε για να τους αγοράσουν πράγματα είτε για τους ίδιους τους γονείς.

Σε αυτή την φωτογραφική συλλογή θα δούμε 22 καταστάσεις με αξιολάτρευτα παιδιά που δεν τους αρέσει καθόλου αυτή η διαδικασία!

Τα ψώνια απλά δεν είναι το forte τους και όχι μόνο στα συγκεκριμένα παιδιά αλλά στα περισσότερα!

Στις εικόνες που θα δούμε άλλα παιδάκια κουράστηκαν και άλλα απλά δεν αντέχουν ούτε δευτερόλεπτο την έννοια του shopping!

Δείτε τα αξιαγάπητα παιδιά στις φωτογραφίες που ακολουθούν.

Ίσως έπρεπε να τα αφήσουν στη γιαγιά και τον παππού!

Το 2002 οι πωλήσεις έργων τέχνης άγγιζαν τα 850 εκατ. δολάρια. Σήμερα το ποσό έχει φτάσει τα 6 δισεκατομμύρια.

Ποιοι είναι οι δέκα πιο ακριβοί πίνακες που πωλήθηκαν ποτέ βάσει της αξίας τους όπως έχει διαμορφωθεί από τον τρέχοντα πληθωρισμό;

Τα νούμερα είναι ιλιγγιώδη και η αγοραπωλησία πινάκων αποδεικνύεται μια πρώτης τάξεως επένδυση από οικονομική άποψη.

Αναπόφευκτα οι νέοι παράδεισοι της οικονομίας όπως το Κατάρ, «ο μεγαλύτερος αγοραστής σύγχρονης τέχνης στον κόσμο αυτή τη στιγμή», σύμφωνα με την εφημερίδα «The Art Newspaper», αγοράζουν τέχνη μετά μανίας.

Τα μουσεία ανοίγουν το ένα μετά το άλλο και ο πιο ακριβός πίνακας του κόσμου θα αναρτηθεί στο νέο Εθνικό Μουσείο του Κατάρ το οποίο σχεδίασε ένας αστέρας της αρχιτεκτονικής, ο Ζαν Νουβέλ.

1. «Πότε θα παντρευτείς;»

Ο ούτως ή άλλως επίπλαστος εξωτισμός της Ταϊτής δεν βρήκε ποτέ την απήχηση που εκείνος περίμενε από το κοινό του Παρισιού. Να όμως που εν έτει 2015 ο πίνακας «Πότε θα παντρευτείς;» («Nafea Faa Ipoipo?», 1892) του Πολ Γκογκέν έγινε ο πιο ακριβός που πωλήθηκε ποτέ.

Ο ελβετός συλλέκτης Ρούντολφ Στέχελιν, πάλαι ποτέ στέλεχος των Sotheby’s στον οποίο ανήκε, τον πούλησε έναντι 300 εκατ. δολαρίων σε μουσείο του Κατάρ.

2. «Οι χαρτοπαίκτες»

Ο Γκογκέν πήρε τα πρωτεία που μέχρι πρότινος κατείχε ο Σεζάν, καθώς το έργο του «Οι χαρτοπαίκτες» είχε πωληθεί το 2011 έναντι 250 εκατ. δολαρίων, μια τιμή-ρεκόρ που διπλασίαζε το ποσό που είχε δοθεί ποτέ έως τότε για ένα έργο τέχνης.

Αγοραστής και πάλι η βασιλική οικογένεια του Κατάρ η οποία απέκτησε το έργο με τους δύο χωρικούς που παίζουν χαρτιά στην Εξ αν Προβάνς παροπλίζοντας με την προσφορά της όλους τους υποψήφιους μνηστήρες του πίνακα.

Σοφή η επένδυση, μιας και η αξία του σήμερα ανέρχεται στα 263,1 εκατ. δολάρια. Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του ήταν ο εφοπλιστής Γιώργος Εμπειρίκος, ο οποίος λίγο προτού πεθάνει, το 2011, άρχισε να συζητάει την πώλησή του.

3. «Νο.5»

Κάπου εδώ μπαίνει στο παιχνίδι ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Ο πίνακας «Νο.5» (1948) του Τζάκσον Πόλοκ πωλήθηκε έναντι 140 (σημερινά 164,4) εκατ. δολαρίων το 2006 σε ιδιωτική δημοπρασία των Sotheby’s σύμφωνα με τους «New York Times».

Ο δισεκατομμυριούχος ιδιοκτήτης του, Ντέιβιντ Γκέφεν, συνιδρυτής της DreanWorks SKG, δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην προσφορά του έτερου Ντέιβιντ (Μαρτίνες), ενός πάμπλουτου μεξικανού χρηματοοικονομικού συμβούλου.

Οι δικηγόροι του βάλθηκαν να πείσουν τον κόσμο ότι δεν είχε αγοράσει εκείνος τον πίνακα, αλλά δεδομένης της μυστικοπάθειας και του χαμηλού προφίλ που επιδιώκει να καλλιεργεί συστηματικά, ουδείς πείστηκε.

4. «Woman III»

Μετά τον Πόλοκ ένας άλλος βασικός εκπρόσωπος της Σχολής της Νέας Υόρκης, ο Βίλεμ ντε Κούνινγκ, έχει την τιμητική του. Το «Woman III» είναι ένας από τους έξι πίνακες με το ίδιο θέμα που είχε ζωγραφίσει ανάμεσα στο 1951 και 1953.

Αγοράστηκε από τον δισεκατομμυριούχο ιδιοκτήτη hedge fund Στίβεν Α. Κοέν, ιδιοκτήτη της SAC Capital Advisors LP, για το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 137,5 εκατ. δολαρίων το 2006. Σήμερα η αξία του ανέρχεται στα 161,5 εκατ.

Ο Κοέν τον αγόρασε από τον Ντέιβιντ Γκέφεν ο οποίος τον είχε ανταλλάξει με ένα περσικό χειρόγραφο του 16ου αιώνα από το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Τεχεράνης. Εκεί ανήκε ο πίνακας, όμως μετά την επανάσταση του 1979 αποφασίστηκε ότι δεν μπορεί να εκτίθεται σε κοινή θέα.

5. «Προσωπογραφία της Αντέλε Μπλοχ-Μπάουερ Ι»

Χρειάστηκαν τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί η «Προσωπογραφία της Αντέλε Μπλοχ-Μπάουερ Ι» (1907) της βιεννέζας κυρίας της υψηλής κοινωνίας και στενής φίλης του Κλιμτ, η μόνη από τα μοντέλα του που ζωγράφισε δύο φορές.

Τα φύλλα χρυσού και η περίτεχνη διακόσμηση στο ύφος του Jugenstil συνέβαλαν άραγε στη διαμόρφωση της τιμής του στα 135 εκατ. δολάρια το 2006 (και με σημερινά δεδομένα 158,5) τα οποία διέθεσε το 2006 ο Ρόναλντ Λόντερ, κληρονόμος της γνωστής εταιρείας καλλυντικών;

Το σίγουρο είναι ότι πρόκειται για έναν από τους πίνακες που προκάλεσε τη δικαστική διαμάχη ανάμεσα στους κληρονόμους των αρχικών ιδιοκτητών οι οποίοι είχαν εκδιωχθεί από το ναζιστικό καθεστώς και το αυστριακό κράτος στο οποίο είχε περιέλθει ο πίνακας. Οι κληρονόμοι δικαιώθηκαν και πούλησαν τον πίνακα στον Λόντερ, ο οποίος τον ανάρτησε στη Neue Galerie του στη Νέα Υόρκη λέγοντας: «Αυτή είναι η δική μας Μόνα Λίζα».

6. «Το όνειρο»

Ο Κοέν φρόντισε να αγοράσει και «Το όνειρο» (1932), ένα πρώιμο δείγμα φοβισμού από τον Πικάσο στο οποίο εικονίζεται η 22χρονη ερωμένη του Μαρί-Τερέζ Γουόλτερ. Λέγεται ότι χρειάστηκε μόλις ένα απόγευμα για να ολοκληρωθεί ο πίνακας για τον οποίο ο Κοέν επένδυσε 155 εκατ. δολάρια το 2013.

Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του, βασιλιάς των καζίνο Στιβ Γουίν, είχε συμφωνήσει να πουλήσει τον πίνακα στον Κοέν ήδη από το 2006, όμως η πώληση είχε αναβληθεί όταν ο Γουίν εξαιτίας της κακής του όρασης τραυμάτισε τον πίνακα με τον αγκώνα του.

Ο Κοέν περίμενε υπομονετικά τη συντήρησή του και σήμερα βλέπει την αξία του να ανέρχεται στα 157,5 εκατ. δολάρια. Σε αυτόν ανήκει και ο περίφημος καρχαρίας του Χερστ, τον οποίο απέκτησε για το «ευτελές» ποσό των 8 εκατ. δολαρίων.

7. «Πορτρέτο του γιατρού Γκασέ»

Ενας από τους αγαπημένους πίνακες του Βίνσεντ βαν Γκογκ, το «Πορτρέτο του γιατρού Γκασέ» (1890), ο οποίος τον περιέθαλψε τους τελευταίους μήνες της ζωής του, πωλήθηκε το 1990 έναντι 82,5 εκατ. δολαρίων σε δημοπρασία των Christie’s στη Νέα Υόρκη. Το ποσό είχε διαθέσει ο ιάπωνας επιχειρηματίας Ροέι Σάιτο, ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής χαρτιού στην Ιαπωνία, ο οποίος είχε απειλήσει ότι θα έπαιρνε μαζί του τον πίνακα όταν θα πέθαινε.

Λέγεται ότι οι Christie’s πρόλαβαν να αγοράσουν πίσω το έργο, οπότε τελικά δεν αποτεφρώθηκε μαζί του το 1996, όταν ο Ιάπωνας απεδήμησεν εις Κύριον. Το σίγουρο είναι ότι όποιος το έχει στην κατοχή του έχει δει την αξία του σχεδόν να διπλασιάζεται, καθώς σήμερα υπολογίζεται στα 149,5 εκατ. δολάρια.

8. «Τρεις μελέτες του Λούσιαν Φρόιντ»

Το τρίπτυχο «Τρεις μελέτες του Λούσιαν Φρόιντ» (1969) του Φράνσις Μπέικον πωλήθηκε έναντι 142,4 εκατ. δολαρίων το 2013. Ετσι ο «Φρόιντ» εκθρόνισε την «Κραυγή» του Μουνχ η οποία είχε πωληθεί την προηγούμενη χρονιά έναντι 120 εκατ. δολαρίων.

Τον πίνακα αγόρασε η πρώην σύζυγος του Στίβεν Γουίν, Ελέιν, μαζί με την οποία ίδρυσαν το Wynn Casino Empire. Η τιμή του πίνακα σήμερα υπολογίζεται στα 144,7 εκατ. δολάρια.

9. «Χορός στο Μουλέν ντε λα Γκαλέτ»

Ο «Χορός στο Μουλέν ντε λα Γκαλέτ» (1896) του ιμπρεσιονιστή Πιερ Ογκίστ Ρενουάρ πωλήθηκε το 1990 έναντι 78,1 εκατ. δολαρίων. Η αξία του πίνακα σήμερα έχει σχεδόν διπλασιαστεί (141,5 εκατ. δολάρια).

Για χρόνια ο πίνακας ανήκε στον Τζον Χέι Γουίτνεϊ της γνωστής οικογενείας συλλεκτών μέχρις ότου η χήρα του αποφάσισε να το πουλήσει μέσω των Sotheby’s. Ο γνωστός μας πλέον Σάιτο έγινε ο καινούργιος ιδιοκτήτης, ο πίνακας όμως κάποια στιγμή πέρασε σε άγνωστα χέρια ως παράπλευρη απώλεια εξαιτίας των ληξιπρόθεσμων οφειλών του σε δανειστές.

10. «Αγόρι με πίπα»

Ενα αγόρι από το Παρίσι είναι το «Αγόρι με πίπα» (1905) του Πάμπλο Πικάσο το οποίο κοστολογείται σήμερα στα 130,6 εκατ. δολάρια. Είναι χαρακτηριστικό έργο της ροζ περιόδου του το οποίο πωλήθηκε το 2004 από τους Sotheby’s μέσω τηλεφώνου έναντι 104,2 εκατ. δολαρίων.

Η συγκεκριμένη πώληση διπλασίασε το προηγούμενο ρεκόρ πώλησης που είχε σημειωθεί για τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη: 55 εκατ. δολάρια για το «Γυναίκα με σταυρωμένα χέρια» το 2000.

πηγή: tovima.gr