Έχετε αναρωτηθεί γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι απλά ακαταμάχητοι;Άνθρωποι που χωρίς να έχουν τα πολλά χρήματα ή την εκπληκτική εμφάνιση, πάντα αντανακλούν μια λάμψη και αυτοπεποίθηση; Συχνά, εμείς αναζητούμε την δική τους συμβουλή και βοήθεια.
Τι το μαγικό έχουν; Τίποτα που δεν μπορούν να έχουν όλοι, αρκεί να το θέλουν. Απλά ακολουθούν κάποιους κανόνες συμπεριφοράς που αυτοί θεωρούν ότι πρέπει να ακολουθούν και δεν χρειάζονται να αποδείξουν τίποτα για τον εαυτό τους στους άλλους.
Διαβάστε τους κανόνες που οι ακαταμάχητοι άνθρωποι ακολουθούν στην ζωή τους.
Έχουν σεβασμό για όλους
Οι ακαταμάχητοι άνθρωποι συμπεριφέρονται με ευγένεια και σεβασμό είτε πρόκειται για τον σπουδαιότερο πελάτη τους ή τον απλό σερβιτόρο. Οι άνθρωποι αυτοί αισθάνονται ότι δεν είναι καλύτεροι από τους άλλους και έτσι συμπεριφέρονται με σεβασμό και ευγένεια σε όλους.
Ακολουθούν τον πλατινένιο κανόνα
Ο χρυσός κανόνας που λέει να μεταχειρίζεσαι τους άλλους όπως θέλεις να σε μεταχειρίζονται και αυτοί, έχει ένα αδύνατο σημείο. Προϋποθέτει ότι όλοι οι άνθρωποι θέλουν το ίδιο. Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια, αφού σε κάποιον πχ. μπορεί να αρέσει η δημοσιότητα, ενώ σε κάποιον άλλον όχι. Ακολουθούν λοιπόν τον πλατινένιο κανόνα που λέει, να συμπεριφέρεσαι στον άλλον όπως αυτός θέλει. Οι ακαταμάχητοι άνθρωποι μπορούν εύκολα να διαβάζουν τους άλλους και να ρυθμίζουν την συμπεριφορά τους ανάλογα, για να τους κάνουν να αισθάνονται άνετα.
Δεν μιλάνε επιφανειακά
Οι ακαταμάχητοι άνθρωποι δεν χρησιμοποιούν κλισέ κοινωνικούς απρόσωπους διαλόγους που κάνουν τους άλλους να μπουν στον αυτόματο και να απαντούν επιφανειακά. Έχουν την ικανότητα να μετατρέπουν μια απλή συζήτηση σε ένα ενδιαφέρον θέμα για τον συνομιλητή τους, αφού ξέρουν πως να εμβαθύνουν ακόμη και σε καθημερινά μικρά πράγματα. Το ειλικρινές ενδιαφέρον τους διευκολύνει να κάνουν καλές ερωτήσεις ώστε να συνδεθούν με τον ομιλητή τους και με τις διάφορες πλευρές της ζωή του.
Δίνουν την προσοχή τους στους άλλους γύρω
Οι ακαταμάχητοι άνθρωποι προσέχουν τους άλλους γύρω τους με ένα πραγματικό ενδιαφέρον. Δεν σκέφτονται πως φαίνονται αυτοί στους άλλους γιατί είναι πολύ απασχολημένοι με το να δείχνουν το αυθεντικό ενδιαφέρον τους για τους άλλους. Αυτό είναι που τους κάνει ακαταμάχητους χωρίς να προσπαθούν.
Κάτι για εσάς. Αφήστε το κινητό και ασχοληθείτε με τους άλλους. Εστιάστε με πραγματικό ενδιαφέρον στο τι σας λένε για τον εαυτό τους και όχι στο τι θα απαντήσετε. Κάντε κατάλληλες ερωτήσεις, ώστε αυτοί να ανοιχτούν ακόμη περισσότερο.
Δεν προσπαθούν πάρα πολύ
Σε μια παρέα, δεν θα προσπαθήσουν να μονοπωλήσουν την συζήτηση γύρω από τον εαυτό τους. Δεν τους περνά καν από το μυαλό. Γνωρίζουν καλά πόσο δυσάρεστοι γίνονται οι άνθρωποι όταν προσπαθούν πολύ για να αρέσουν στους άλλους.
Καταλαβαίνουν ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σε ένα θέμα
Οι ακαταμάχητοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν κάποια θέματα που επιδέχονται αμφισβήτηση με χάρη και ισορροπία. Τολμούν να διατυπώνουν την άποψή τους αλλά τονίζουν ότι είναι μόνο η άποψή τους. Είτε μιλάνε για πολιτικά είτε για άλλα φλέγοντα ζητήματα, αναγνωρίζουν ότι και οι άλλοι είναι το ίδιο έξυπνοι αλλά βλέπουν τα πράγματα από την δική τους σκοπιά.
Είναι αυθεντικοί
Οι ακαταμάχητοι άνθρωποι δεν κρύβουν το ποιοι είναι. Φέρονται ανοιχτά γιατί ξέρουν τι θα πει να είσαι ψεύτικος. Δεν έχουν κρυφή ατζέντα και οι άλλοι δεν χρειάζεται να προσπαθήσουν για να τους καταλάβουν. Αυτό είναι που κάνει τους άλλους να τους εμπιστεύονται εύκολα. Δύσκολα εμπιστεύεσαι κάποιον που δεν τον ξέρεις ή δεν ξέρεις τι αισθάνεται.
Έχουν ακεραιότητα
Οι άνθρωποι με ακεραιότητα συμμετέχουν σε μια συζήτηση με απλότητα και ειλικρίνεια. Η ακεραιότητα είναι κάτι απλό σαν νόημα αλλά πολύ δύσκολο να την εφαρμόσεις. Στην ζωή τους δεν κατακρίνουν, δεν λένε άσχημα λόγια για τους άλλους και κάνουν το σωστό ακόμη και εάν αυτό πονάει.
Χαμογελούν
Οι άνθρωποι,ασυναίσθητα ή όχι, αντανακλούν την γλώσσα του σώματος του συνομιλητή τους. Εάν χαμογελάτε στους άλλους, τότε αυτοί αισθάνονται καλά και το ανταποδίδουν. Γίνετε ακαταμάχητοι! Χαμογελάστε.
Κάνουν προσπάθεια να φαίνονται στα καλύτερα τους
Οι ακαταμάχητοι άνθρωποι θα προσπαθήσουν να είναι ευπαρουσίαστοι ή να έχουν ένα καθαρό σπίτι εάν περιμένουν επισκέπτες, σεβόμενοι τους άλλους. Δεν θα προσπαθήσουν περισσότερο για να αποδείξουν κάτι.
Βρίσκουν λόγους για να αγαπούν τη ζωή
Οι ακαταμάχητοι άνθρωποι είναι θετικοί και γεμάτοι με πάθος. Βλέπουν τη ζωή σαν μια εκπληκτική περιπέτεια, δεν βαριούνται ποτέ και νοιώθουν χαρά που οι άλλοι άνθρωποι είναι ένα μέρος της περιπέτειας. Σαν άνθρωποι έχουν και αυτοί προβλήματα αλλά τα αντιμετωπίζουν σαν κάτι το προσωρινό και όχι σαν κάτι μοιραίο και αναπόφευκτο.
Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά λένε στον εαυτό τους ότι είναι μια κακή μέρα και θα περάσει, ελπίζοντας ότι αύριο θα είναι όλα καλύτερα.
Με πληροφορίες από το Forbes.

Πλωτές σκηνές έχουμε δει πολλές, όμως μια πλωτή Όπερα κατασκευασμένη εξολοκλήρου από ανακυκλώσιμα υλικά, το πρώτο μέρος παγκοσμίως που θα το δούμε θα είναι η Πρέβεζα.
Πριν από 3 χρόνια λοιπόν ο κ. Σπαρτιώτης είχε την ιδέα να μαζεύει τα κουτιά των αναψυκτικών και με αυτά να δημιουργήσει ένα έργο τέχνης, το οποίο τότε δεν είχε ξεκαθαρίσει τι ακριβώς θα ήταν.
Ο Λέανδρος Σπαρτιώτης γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1931. Έζησε τους δύο πολέμους, τον 2ο Παγκόσμιο και τον εμφύλιο. Λόγω αυτών των συνθηκών δεν κατάφερε να σπουδάσει. Ξεκίνησε, όμως, να εργάζεται από την ηλικία των 15 ετών και φέτος συμπληρώνει 70 χρόνια δημιουργίας σε διάφορους τομείς.
Είναι αυτοδίδακτος σε ό,τι έχει κάνει, ήτοι ξυλογλυπτική, ζωγραφική, φωτογραφία, εσωτερική αρχιτεκτονική και διακόσμηση, σκηνογραφία και ό,τι αφορούσε γενικά την τέχνη. Στον τομέα της εσωτερικής αρχιτεκτονικής και διακόσμησης έκανε μια καριέρα 50 ετών στην Αθήνα. Τα έργο που αφήνει είναι τεράστιο στην Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη καθώς και στην Αγγλία και την Ιταλία.
Στα 78 του χρόνια αποφάσισε να σταματήσει την επαγγελματική του σταδιοδρομία και επέστρεψε στην πατρίδα του, την Πρέβεζα, με σκοπό να φτιάξει μια Πινακοθήκη για να στεγάσει την προσωπική του συλλογή, την οποία συνέλλεγε επί 40 χρόνια και αποτελείται περίπου από 150 έργα παλαιών και σύγχρονων, ξένων και Ελλήνων ζωγράφων.
Παράλληλα, κατά την επιστροφή του στην γενέτειρα πόλη δηλώνει παρών όποτε του ζητηθεί σε ό,τι αφορά την τέχνη και τον πολιτισμό.Από τα πιο γνωστά του έργα, πέρα από ιδιωτικές κατοικίες, είναι η εξ ολοκλήρου κατασκευή του Nicopolis Club στην παραλία Μονολίθι της Πρέβεζας, η διακόσμηση και η αναπαλαίωση του «Νέον» της Ομόνοιας, του Πειραιά και του Κολωνακίου, το «Ενετικόν» στο Ηράκλειο της Κρήτης, το «Εύπολις» στην Παιανία.
Τον τελευταίο χρόνο έπειτα από την απώλεια της αγαπημένης του συζύγου Σοφίας ο κ. Λέανδρος αφού διένυσε την περίοδο όπου όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται για να συνειδητοποιήσουν την τεράστια αλλαγή στην ζωή τους, συνεχίζει να ονειρεύεται και να δημιουργεί.
Έτσι λοιπόν συνέλαβε αυτή την μεγάλη ιδέα ξεκαθαρίζοντας στο μυαλό του πως τα κουτάκια των αναψυκτικών που μάζευε δεν θα γίνουν ένα άγαλμα που μετά από χρόνια μπορεί να έχει την τύχη πολλών άλλων αγαλμάτων, αλλά θα είναι ένα έργο τέχνης πολιτιστική κληρονομιά για την Πρέβεζα.

Τελευταίο και σπουδαιότερο μήνυμα είναι πως η ζωή δε σταματάει ούτε στα 50, ούτε στα 60, αλλά μπορείς όσο ζεις να δημιουργείς. Σας το λέει αυτό ένας 85χρονος.












Η «ξυπόλητη τραγουδίστρια» ή «Ξυπόλυτη ντίβα», όπως την αποκαλούσαν επειδή συνήθιζε να τραγουδά ανυπόδητη σαν ένδειξη διαμαρτυρίας για τη φτώχεια που επικρατούσε στην πατρίδα της, ήταν ιδιαίτερα αγαπητή στη χώρα μας, όπου είχε βρεθεί αρκετές φορές για συναυλίες, και είχε συνεργαστεί με αρκετούς καλλιτέχνες όπως την Ελευθερία Αρβανιτάκη, την Δήμητρα Γαλάνη κ.α.
Η Cesaria Evora, ήταν αγαπημένη του ελληνικού κοινού, ο άνθρωπος που παρέσερνε τον ακροατή στο αρχιπέλαγος του μακρινού νησιού της, με την τροπική πνοή της φωνής της, και κατάφερνε να τον ταξιδέψει με τις εικόνες, τα όνειρα και τα συναισθήματά του.
Η αφετηρία για την επιτυχημένη της καριέρα χρονολογείται το 1987, που έδωσε τις πρώτες της συναυλίες στη Λισαβόνα. Εκεί την άκουσε τυχαία ένας διάσημος παραγωγός, την πήρε στην εταιρεία του και την επόμενη χρονιά τη βοήθησε να βγάλει το πρώτο της άλμπουμ, σε ηλικία περίπου 50 ετών. Τότε πραγματοποίησε και την πρώτη της περιοδεία.
Δίχως αμφιβολία, υπήρξε η πιο διάσημη μουσική πρέσβειρα της χώρας της. Το περίφημο «Sodade» ξεπέρασε κατά πολύ ακόμη και τα όρια της πιο εμπορικής world και ethnic μουσικής, πόσο μάλλον τα ακόμη πιο στενά όρια της μουσικής παράδοσης του Πράσινου Ακρωτηρίου, των «mornas». Συνήθως τραγουδούσε στην «κρεολική» διάλεκτο, γεγονός, όμως, που δεν εμπόδισε την επικοινωνία της με το κοινό, αφού υπερίσχυε το συναίσθημα.
Σε συνέντευξη που έδωσε τον Μάιο του 2011 στην Κορίνα Λασκαρίδου είχε πει:




Ράγισε η καρδιά της γυναίκας. Μα ποιος μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο;
