Τα τουριστικά γραφεία ετοιμάζουν χριστουγεννιάτικα πακέτα αλλά οι ντόπιοι επιμένουν πως το φθινόπωρο είναι η καλύτερη εποχή για να δει κανείς το πραγματικό πρόσωπο της πόλης τους. Γαστρονομία, τέχνη, φύση, αποτελούν αφορμή για ταξίδι πολύ πριν πέσει το πρώτο χιόνι.
Γι’ αυτή την παράσταση δεν θα χρειαστεί ανθρώπου χέρι.
Έχει φροντίσει η μητέρα-φύση να ντύσει την Πράγα με ένα χάλκινο, βαθυκόκκινο και πυρακτωμένο πορτοκαλί πέπλο καθώς τα φύλλα των δέντρων αλλάζουν χρώμα και καλύπτουν τα πάντα.
Η πόλη των χιλίων οβελίσκων γίνεται τώρα χρυσή. Στο επίκεντρο τα πάρκα: το Petrin στον ψηλότερο λόφο της πόλης και το Letna με υπέροχη θέα στην ανατολική πλευρά της Πράγας και το Βλτάβα.
Για τους ντόπιους όμως, το Φθινόπωρο σημαίνει και κάτι ακόμα. Είναι η εποχή που θα ξεχυθούν στα κοντινά δάση και θα επιδοθούν στο αγαπημένο τους κυνήγι μανιταριών συλλέγοντας τόνους από τα αγαπημένα τους πορτσίνι και άγρια μανιτάρια.
Θα βρεθούν στα πιάτα μας να κάνουν παρέα με κυνήγια και ντόπια μήλα και λαχανικά που μόλις έχουν κοπεί από τα μποστάνια. Οι διάφορες μικροζυθοποιίες της πόλης φτιάχνουν ειδικά αυτή την εποχή μπύρες από σίκαλη με βαθύ κεχριμπαρένιο χρώμα. Είναι το ίδιο το χρώμα της πόλης.
Το κρασί
Ναι, η Πράγα φημίζεται για τις μπύρες της που καταναλώνονται σε άφθονες ποσότητες όλο το χρόνο. Το Φθινόπωρο όμως, είναι η σειρά του κρασιού να κλέψει την παράσταση. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι αμπελώνες της Νότιας Μοραβίας, της κύριας οινοπαραγωγικής περιοχής της Τσεχίας, με φεστιβάλ, γευσιγνωσίες και επισκέψεις σε οινοποιεία.
Ακόμα όμως κι αν αρνηθείτε να εγκαταλείψετε την πρωτεύουσα, θα πάρετε εντατικά μαθήματα οίνου στον αμπελώνα της St. Klára του 13ου αιώνα που αποτελεί τμήμα του Βοτανικού Κήπου αλλά και στα wine bars της γειτονιάς Vinohrady της Πράγας (που κάποτε ήταν καλυμμένη με αμπελώνες).
Τώρα έχετε την ευκαιρία να γευτείτε το γλυκό και φρουτώδες κρασί Burčák που έχει υποστεί μερική ζύμωση και πωλείται μονάχα από το Σεπτέμβριο ως το Νοέμβριο.
Μη χάσετε
Τη μεγαλύτερη γιορτή κρασιού ανήμερα του St. Martin’s στις 11 Νοεμβρίου. Την τιμητική του έχει το κρασί Svatomartinské, το πρώτο κρασί της νέας σοδειάς. Τα wine bars ανοίγουν από νωρίς σερβίροντας το πρώτο ποτήρι στις 11.11 πμ.
Αυτή την εποχή δε θα χρειαστεί να παλέψουμε με τα πλήθη για να διασχίσουμε τη Γέφυρα του Καρόλου.
Ολόκληρη η πόλη είναι στη διάθεσή μας. Θα περπατήσουμε στα βήματα του αγαπημένου γιου της πόλης, του Φραντς Κάφκα, θα δούμε την ιστορία της να ξετυλίγεται μπροστά μας στην παλιά γειτονιά, θα ανεβούμε στο λόφο του Vysehrad στη νότια πλευρά της πόλης και να δούμε την Πράγα να αναδύεται δεξιά κι αριστερά από τις όχθες του Βλτάβα, θα χαζέψουμε τις αμέτρητες σειρές από τα επιβλητικά καμπαναριά και τους θόλους που υψώνονται στον ορίζοντα.
Αντικρίζουμε την αντανάκλαση του εντυπωσιακού μεσαιωνικού Κάστρου στο ποτάμι ή τη νοσταλγική λάμψη από τα φαναράκια γύρω από πανέμορφο Θέατρο των Τάξεων – όπου γυρίστηκαν σκηνές από την ταινία Αμαντέους του Μίλος Φόρμαν.
Σε κάθε μας βήμα τα μεσαιωνικά και γοτθικά οικοδομήματα συνυπάρχουν με μοντέρνα ξενοδοχεία, γκουρμέ εστιατόρια και trendy μπαρ.
Μη χάσετε
To Designblok, την ετήσια έκθεση αφιερωμένη στο design και τη μόδα που περιλαμβάνει από έπιπλα μέχρι ρούχα και lifestyle. Σε διάφορα σημεία της πόλης ως τις 31 Οκτωβρίου. Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα στο designblok.cz
Η μουσική
Αυτή η πόλη έχει μια σχέση πάθους με τη μουσική, από την όπερα ως τη τζαζ. Στο ιστορικό Θέατρο των Τάξεων, άλλωστε, έγινε στις 29 Οκτωβρίου 1787 η παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας «Ντον Τζιοβάννι» με τον ίδιο τον Μότσαρτ να διευθύνει την ορχήστρα.
Η Πράγα δεν θα ήταν η Πράγα χωρίς τους ήχους της τζαζ να ξεχύνονται έξω από τα παράθυρα των σπιτιών και των μπαρ, χωρίς τις εκκλησίες με τα κονσέρτα, χωρίς τους πλανόδιους μουσικούς με τα σαξόφωνα και τις τρομπέτες που δίνουν παραστάσεις στις πλατείες και χωρίς τις αφίσες που διαφημίζουν συναυλίες.
Τώρα είναι η εποχή που οι μπάντες επιστρέφουν στη σκηνή μετά τη διακοπή του καλοκαιριού. Το Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Strings of Autumn πλημμυρίζει κάθε φθινόπωρο την πόλη με ήχους από όλο τον κόσμο, τζαζ και κλασική μουσική.
Δείτε το βίντεο
Το σπήλαιο στάθηκε πέρασμα ή καταφύγιο ζώων και ανθρώπων σε διάφορες εποχές. Κοντά στην σημερινή είσοδο για τους επισκέπτες, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως σημαντικά παλαιολιθικά και παλαιοντολογικά ευρήματα τα οποία βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Δράμας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δίνουν τα οστά, πριν από 30.000 χρόνια, άλογα, δασύμαλλοι ρινόκεροι, μαμούθ, ελάφια, μεγάκεροι, άρκτοι των σπηλαίων, ίσως και αίγαγροι παγιδεύτηκαν στη θέση που βρέθηκαν.
Ανθρώπινη παρουσία στο χώρο του σπηλαίου είναι γνωστή ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους. Στην μεγαλοπρεπή «Αίθουσα του Τροχού», το μόνο προσβάσιμο τμήμα μέχρι το 1978, βρέθηκαν τέσσερις εστίες προϊστορικών κτηνοτρόφων, υπολείμματα από πήλινα οικιακά σκεύη, εργαλεία, κοσμήματα από θαλασσινά κοχύλια και πήλινα σφενδάμια για την προετοιμασία του νήματος για ύφανση, χρονολογημένα την 4η π.Χ. χιλιετία. Από άλλα ευρήματα ανθρώπινη παρουσία μαρτυρείται μέχρι και τα μεταβυζαντινά χρόνια.
Στην κορυφή του λόφου πάνω από το Σπήλαιο, κτίστηκε οχύρωση στα ύστερα ρωμαϊκά ή βυζαντινά χρόνια. Έχοντας σε αρκετά σημεία ύψος 1 έως 3μ. και πάχος 1,30μ., έδινε τη δυνατότητα στους κατοίκους – πιθανόν του οικισμού που βρέθηκε στη δεξιά όχθη του Αγγίτη – να ελέγχουν την πεδιάδα και τα περάσματα της περιοχής.
Στις γνωστές ιστορικές μαρτυρίες ο Γάλλος πρόξενος και δεινός περιηγητής Cousinery αναφέρεται πρώτος τον 18ο αιώνα στις Πηγές Αγγίτη (Sources d’ Angitas) και στη σπηλιά μέσα από την οποία ξεπηδούσε το νερό.
Το 1952 το ζεύγος Πετρόχειλου πραγματοποίησε την πρώτη εξερευνητική προσπάθεια μέσα στο σπήλαιο, έχοντας να αντιμετωπίσει την πρωτόγνωρη εμπειρία ενός υπόγειου ποταμού με στενό πέρασμα (σιφόνι).
Ωστόσο, μόλις το 1978, Έλληνες και Γάλλοι σπηλαιολόγοι καταδύθηκαν στο νερό και προχώρησαν στα πρώτα 500μ. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν εξερευνηθεί περίπου 12 χλμ. και έχουν χαρτογραφηθεί 10 χλμ. διαδρομής.
Από το 2000, που ξεκίνησε η λειτουργία του Σπηλαίου, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει τα πρώτα 500μ. του μοναδικού αυτού φαινομένου.
Μέσα στο Σπήλαιο με σταθερή θερμοκρασία 17ο C, ο χώρος είναι εντυπωσιακός. Καθώς ο επισκέπτης προχωρά σε διάδρομο πάνω από το ποτάμι και αντίθετα με τη ροή του νερού, παρακολουθεί στο διάκοσμο του Σπηλαίου να κυριαρχούν οι λευκοί και ερυθρόμορφοι σταλακτίτες διαφόρων μορφών.
Εξαιτίας του υγρού στοιχείου οι σταλαγμίτες είναι περιορισμένοι και ο μεγαλύτερος βρίσκεται στην εντυπωσιακή, αλλά μη επισκέψιμη ακόμη για το ευρύ κοινό, «Αίθουσα της Ακρόπολης» των 150 τ.μ. Ο πυθμένας του ποταμού καλύπτεται από διάφορα υλικά, όπως άμμο και άργιλο, των οποίων το πάχος είναι μεγαλύτερο από 10μ.
Η «Αίθουσα του Τροχού», που συνδέεται σήμερα με τον κύριο χώρο του Σπηλαίου με διάδρομο, οφείλει το όνομά της στην ύπαρξη μεγάλου υδραυλικού τροχού διαμέτρου 8μ., αρχικά ξύλινου και αργότερα σιδερένιου, ο οποίος κάλυπτε τις ανάγκες ύδρευσης και άρδευσης της περιοχής από την εποχή της Τουρκοκρατίας.
Μέσα σε αυτήν την αίθουσα εντυπωσιάζει το άνοιγμα στην οροφή, με διαστάσεις 8×12μ., πιθανή είσοδο των κατοίκων των γύρω οικισμών και μυστική πρόσβαση από την ακρόπολη πάνω από το Σπήλαιο στο ποτάμι.
Εξίσου εντυπωσιακό είναι και το τοξωτό άνοιγμα απ’ όπου ξεχύνονται με οργή τα νερά στην πεδιάδα δημιουργώντας μια όαση δροσιάς, με πλατάνια, λεύκες και ιτιές στο περιβάλλον του σπηλαίου, ιδανική για την ξεκούραση των επισκεπτών.
Μέσα στο Σπήλαιο φωλιάζουν ευκαιριακά ή ζουν μόνιμα 37 είδη ζώων, κυρίως μικροπανίδας, από τα οποία 6 είδη έγιναν γνωστά για πρώτη φορά στη διεθνή επιστημονική κοινότητα.
Το πιο φημισμένο απ’ όλα, λόγω του θρύλου της γυναίκας του πρωτομάστορα που θυσιάστηκε. Το σημερινό του μήκος φτάνει τα 145 μ. με πλάτος 3,75 μ. Το χτίσιμό του τοποθετείται γύρω στο 1602-1606.
