«Ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει την απόπειρα δολοφονίας κατά του Προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο χθες στο Καράκας. Μόλις λίγους μήνες μετά την επανεκλογή του Προέδρου Μαδούρο, φαίνεται πως κάποιες δυνάμεις επιδιώκουν να ανοίξει ένας νέος αιματηρός κύκλος αποσταθεροποίησης και βίας» αναφέρει σε γραπτή του ανακοίνωση ο ΣΥΡΙΖΑ.
Υπογραμμίζει επίσης πως «όλες οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να σταθούν απέναντι σε οποιαδήποτε τέτοια προοπτική, και να στηρίξουν διπλωματικές πρωτοβουλίες υπέρ της κοινωνικής ειρήνης και της πολιτικής σταθερότητας που έχει τόσο ανάγκη η κοινωνία και η οικονομία της Βενεζουέλας».
Πρόσφατα ανακάλυψα ότι είμαι έγκυος και ο σύντροφός μου έχει τέτοια χαρά και ενθουσιασμό, άλλο πράγμα σας λέω. Αφενός ήθελε πολύ να γίνει πατέρας αφετέρου είχε αγχωθεί ότι μπορεί να είναι στείρος και τώρα που αποδείχθηκε ότι δεν είναι, πετάει στον έβδομο ουρανό. Το θέμα είναι… αποδείχθηκε όντως ή τζάμπα χαίρεται; Πολύ φοβάμαι ότι το μωρό δεν είναι δικό του και εκείνος πετάει στα σύννεφα άδικα.
Φταίω γιατί έκανα τη βλακεία και είχα ένα ανούσιο one night stand με έναν πρώην μου που συνάντησα τυχαία σε ένα μαγαζί που είχα βγει για ποτό με τις φίλες μου. Είχαμε χρόνια να βρεθούμε και για να είμαι ειλικρινής μόλις τον είδα, έπαθα. Ήταν πιο ωραίος από ποτέ. Πριν προλάβω να το καταλάβω βρεθήκαμε στις τουαλέτες. Ξέρω ότι δεν είχε νόημα αυτό που έκανα, αλλά εκείνη τη στιγμή ήθελα τόσο πολύ να το κάνω.
Είμαι 30 χρονών και ο σύντροφός μου 37. Είναι φοβερό παιδί, είμαστε μαζί πολλά χρόνια και πέρυσι που το συζητήσαμε είπαμε να ξεκινήσουμε προσπάθειες για παιδάκι. Ένα χρόνο παλεύαμε και δεν τα καταφέρναμε.
Όταν έμεινα έγκυος ανακουφίστηκε τόσο πολύ και του έφυγε κάθε υποψία ότι μπορεί να είχε μείνει στείρος, δεν ξέρει όμως ότι το βράδυ εκείνο που είχα βγει με τις φίλες μου πήγα με τον πρώην μου. Λίγες εβδομάδες μετά είχα καθυστέρηση και να σου το θετικό τεστ εγκυμοσύνης. Το ίδιο βράδυ έκανα σεξ και με το σύντροφό μου και τώρα κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα γιατί δεν ξέρω ποιανού είναι το παιδί.
Τι κάνουμε τώρα; Πώς βγάζουμε άκρη; Πρέπει με κάποιο τρόπο να μάθω. Ο σύντροφός μου είναι εξαιρετικό παιδί και δεν μου φταίει σε τίποτα να του φορτώσω ένα παιδί που μπορεί να μην είναι δικό του. Πρέπει να μάθω και για εκείνον για να μην τον κοροϊδεύω και τρέφει αυταπάτες ότι μπορεί να κάνει παιδιά αλλά και για μένα. Δεν μπορώ να ζω με την αμφιβολία. Μπορώ άραγε να κάνω κάτι τώρα ή πρέπει να περιμένω να γεννηθεί το παιδί; Αν ισχύει το δεύτερο, πώς θα περιμένω να περάσουν 9 μήνες;
Ο συνθέτης, Νίκος Τερζής, με ανάρτηση του στα κοινωνικά δίκτυα, δηλώνει ότι απαγορεύει στον Σάκη Ρουβά να τραγουδάει τα τραγούδια του, μετά τις δηλώσεις …αγάπης και θαυμασμού προς τον Δημήτρη Λιγνάδη.
Σε ανάρτηση του στο Twitter αναφέρει χαρακτηριστικά, «Τώρα αν σου απαγορεύσω να λες οποιοδήποτε δικό μου τραγούδι, θα είμαι εγώ ο κακός και ο παράξενος;» βάζοντας το hashtag #Ρουβάς.
Σημειώνεται ότι μετά την κατακραυγή, ο Σάκης Ρουβάς ανασκεύασε και ζήτησε συγνώμη.
Τώρα αν σου απαγορεύσω να λες οποιοδήποτε δικό μου τραγούδι, θα είμαι εγώ ο κακός και ο παράξενος; #Ρουβας
Τα τραγούδια που έχει γράψει ο Νίκος Τερζής για τον Σάκη Ρουβά είναι τα εξής:
Shake it (Eurovision 2004)
Για μια φορά
Για φαντάσου
Γιατί γαμώτο
Γιατί έτσι μ΄αρέσει
Γουστάρω φάση ροκ εν ρολ
Γύρνα
Δες! Πες!
Δώσε μου μια νύχτα
Εγώ σε αγαπώ
Έλα σώπα
Θα είμαι εδώ
Με κομμένη την ανάσα
Μην αντιστέκεσαι
Μια βροχή
Μια παρουσία
Να ζήσεις μωρό μου
Νιώσε
Όλα είναι μια φυγή
Όνειρα τρελά
Που πας;
Σούπερ μηχανές, πέτσινα μπουφάν
Τα τρελά μας όνειρα
Το πρώτο μου λάθος
Χρόνια Πολλά
Ψεύτικα
Η γυναίκα της ιστορίας ισχυρίζεται ότι, ο άνδρας της, της έλεγε ψέματα σε όλη τη διάρκεια της 10ετούς σχέσης τους και όταν ανακάλυψε την αλήθεια, ράγισε η καρδιά της.
Τι θα κάνατε αν κάποια στιγμή ανακαλύπτατε ότι η 10ετής σχέση σας, είναι χτισμένη σ’ ένα ψέμα; Χωρίς εμπιστοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει καμία σχέση ενώ από τη στιγμή που αρχίσουν τα ψέματα, η εμπιστοσύνη είναι πολύ δύσκολο ν’ ανακτηθεί. Η γυναίκα της ιστορίας παλεύει με μία τέτοια κατάσταση, καθώς, όπως εξηγεί, πρόσφατα ο άνδρας της, της είπε την αλήθεια σχετικά με μία κατάσταση στην αρχή της σχέσης τους, πριν από 10 χρόνια και, παραδέχτηκε ότι την απάτησε.
“Πάνω σ’ έναν καβγά, παραδέχτηκε όλη την αλήθεια”
Η γυναίκα, σε ανώνυμη ανάρτησή της, εξηγεί ότι εδώ και 8 χρόνια είναι παντρεμένη, όμως είναι μαζί εδώ και 10 χρόνια. Στην ένταση ενός καβγά που είχε το ζευγάρι, ο άνδρας παραδέχτηκε ότι υπήρξε άπιστος με τη γυναίκα του, λίγο πριν από τον γάμο τους. Ακόμη χειρότερα, ο άνδρας εξακολουθούσε να της κρύβει την αλήθεια για την απιστία, που σημαίνει ότι, επί 10 χρόνια, της έλεγε ψέματα.
Η γυναίκα έγραψε την ιστορία της, απευθυνόμενη σε μία στήλη όπου μία δημοσιογράφος δίνει συμβουλές. Όπως περιγράφει η γυναίκα, εκείνη και ο άνδρας της, καβγάδιζαν με αφορμή έναν συνάδελφο της γυναίκας του, τον οποίον ο άνδρας της θεωρούσε «υπερβολικά φιλικό», με αποτέλεσμα να μην θέλει να πάει μαζί του σε μία κοινωνική εκδήλωση.
Όπως ισχυρίζεται, δεν ήθελε να βγει μαζί του, και με άλλος συναδέλφους, επειδή «ξέρει πως σκέφτονται οι άνδρες». Η κουβέντα αυτή της κίνησε την περιέργεια, με αποτέλεσμα να αποκαλυφθεί μία πολύ επώδυνη πραγματικότητα. «Προτού παντρευτούμε, ο άνδρας μου πήγαινε συχνά με έναν φίλο του σε μία μπυραρία. Μία μέρα, έλαβα ένα ανώνυμο τηλεφώνημα από μία γυναίκα η οποία μου έλεγε ότι ο άνδρας μου φλέρταρε με μία άλλη γυναίκα και χάιδευε ο ένας τον άλλον. Η άγνωστη γυναίκα μου είπε ότι με ενημέρωνε επειδή ο άνδρας της ήταν άπιστος και πίστευε ότι έχω δικαίωμα να γνωρίζω».
«Όταν αποφάσισα να του μιλήσω, μου είπε ότι, η γυναίκα εκείνη δεν είχε χρήματα για ταξί, με αποτέλεσμα να της προσφέρει να την πάει εκείνος με το αυτοκίνητο. Ήθελα να τον πιστέψω και προσπάθησα να το ξεχάσω. Όμως, πάνω στον καβγά, παραδέχτηκε ότι τη φίλησε, τη θώπευσε και εκείνη του έκανε στοματικό σεξ».
Η γυναίκα παραδέχεται ότι, η αλήθεια για την απιστία του άνδρα της, μετά από τόσα χρόνια επίμονης άρνησης, τη «διέλυσε» ψυχολογικά και δεν μπορεί να πιστέψει ότι ο άνδρας της, της έκρυβε ένα τόσο σοβαρό μυστικό για τόσα πολλά χρόνια.
Όπως λέει «της ράγισε την καρδιά» και την έκανε να νιώθει ότι δεν την αγάπησε ποτέ, όμως, ο άνδρας από την πλευρά του, πιστεύει ότι η γυναίκα αντιδρά υπερβολικά και ότι δεν έχει κανέναν λόγο να στεναχωριέται, αφού για εκείνον η εμπειρία με την άλλη γυναίκα «δεν σήμαινε τίποτα». Στην απάντησή της, η δημοσιογράφος της έλεγε ότι έχει «κάθε δικαίωμα» να στεναχωριέται και να θυμώνει και ότι, ο άνδρας της προσπαθεί να μειώσει τα συναισθήματά της, ελπίζοντας να το ξεχάσουν και να «προχωρήσουν παρακάτω».
“Υποχρέωσή του να επανορθώσει”
Η δημοσιογράφος από τη στήλη της ωστόσο, συμπλήρωσε ότι, αν ο άνδρας δεν παραδεχτεί τη ζημιά που προκάλεσε, η σχέση δεν μπορεί να έχει μέλλον. Συγκεκριμένα, είπε «Μόνο αν παραδεχτεί τη ζημιά που σου έχει προκαλέσει θα μπορέσει να ξανά δημιουργηθεί εμπιστοσύνη στη σχέση σας. Αυτό σημαίνει ότι οφείλει να σου ζητήσει συγγνώμη και να είναι πρόθυμος να επανορθώσει».
Ο σύζυγος της Ανθής Βούλγαρη, Κώστας Κωνσταντινίδης πήρε μέρος στον Εθνικό Τελικό της Eurovision
Στις τηλεοπτικές κάμερες μίλησε η Ανθή Βούλγαρη και ρωτήθηκε για τον σύζυγό της Κώστα Κωνσταντινίδη, ο οποίος πήρε μέρος στον Εθνικό Τελικό της Eurovision.
“Ο άντρας μου ήταν ντράμερ στο κομμάτι του Κωνσταντίνου Χριστοφόρου και του Κώστα Καραφώτη. Τι να πω τώρα; Να πω καλή επιτυχία. Την παρακολούθησα τη Eurovision. Εγώ ψήφισα νούμερο 6 για οικογενειακούς λόγους” είπε αρχικά η Ανθή Βούλγαρη.
“Η Έλενα Παπαρίζου και ο Σάκης Ρουβάς είναι δυο υπέροχοι τραγουδιστές. Είναι δυο λαμπεροί stars. Η παρουσίαση είναι κάτι διαφορετικό. Ίσως θα έπρεπε να υπάρχει ένα ζευγάρι παρουσιαστών να τους βοηθήσει” πρόσθεσε.
Τα σημάδια ήταν εκεί από νωρίς αλλά εγώ δεν έδωσα σημασία γιατί ήμουν πάνω στο συννεφάκι. Παντρευτήκαμε μια Κυριακή του Μάη πριν από πολλά χρόνια.Στην αρχή ήταν μόνο σαν αστείο αλλά μετά κατάλαβα ότι το έκανε σοβαρά. Ο άνδρας μου δεν έχανε ποτέ στιγμή ή ευκαιρία που να μην μου έκανε κριτική ή που να έδινε σημασία σε κάτι που αφορούσε εμένα.
Θυμάμαι πριν ακόμη παντρευτούμε,μόλις είχα βγει από το κομμωτήριο, είχα κάνει περμανάντ και μετά ισιωμα. Ήρθε να με πάρει με τα πόδια αλλά έβρεχε και δεν είχαμε ομπρέλα. Γελώντας μου είπε ότι δεν πειράζει γιατί ωραία είναι τα μαλλιά μου και σγουρά!Όταν διαμαρτυρήθηκα γιατί μόλις τα είχα ισιώσει, μου είπε ότι ήμουν δύσκολη και παράξενη και ότι κάνω θέμα για το τίποτα!
Κάπως έτσι συνεχίζει όλα τα χρόνια που είμαστε μαζί. Φταίω πάντα για ό,τι και να κάνω!
Είμαι άνθρωπος που του αρέσει να κάνει παρέες αλλά να έχει νόημα. Το να βγαίνω με ανθρώπους που δεν αισθάνομαι ότι μπορώ να συνεννοηθώ ή με ανθρώπους που απλά θέλουν κάποιον για να ξεσπάσουν πάνω του ή απλά να τους δανείζω τα αυτιά μου για να λένε, δεν το μπορώ. Ο άνδρας μου με λέει αντικοινωνική. Μου λέει πως πρέπει να βγω από το καβούκι μου και να γίνω άνθρωπος! Παρεμπιπτόντως, έχω τελειώσει πανεπιστήμιο, Ανθρωπιστικές επιστήμες και με μεταπτυχιακό!
Ο ίδιος δεν είναι επιλεκτικός στις παρέες του και βασικά μονοπωλεί την συζήτηση όσο μεγάλη και να είναι η παρέα που θα βρεθεί.
Παλαιότερα μου έλεγε χαριτωμένα ότι αργώ να ετοιμαστώ για να βγούμε. Εντάξει. Μπορεί να έκανα και μισή ώρα γιατί ήθελα να είμαι ευπαρουσίαστη όταν έβγαινα μαζι του. Τώρα όμως που ετοιμάζομαι σε πέντε λεπτά, μου λεει πως δεν ντύνομαι καλά και ότι όλο μαύρα φοράω. Μα κουράστηκα να ακούω πως θέλω να επιδεικνύομαι και ότι είμαι κοκέτα. Πράγμα που δεν ισχύει γιατί ποτέ δεν έδινα ιδιαίτερη σημασία στην εμφάνισή μου.
Ήμουν και είμαι πιστεύω καλή στην μαγειρική γιατί από μικρή έβλεπα και μάθαινα από την μητέρα μου και από την γιαγιά μου. Άνοιγα φύλλο για πίτα και έκανα όλα τα παραδοσιακά φαγητά από φοιτήτρια ακόμα. Στην αρχή μου έλεγε απλά ότι ‘τρώω ότι μου δίνει η γυναίκα μου’. Δεν είπε ποτέ μπράβο για κανένα φαγητό που έκανα. Τώρα μου λέει…τι δεν θα φάμε πάλι σήμερα; Η κριτική προηγείται του πιάτου. Αν τυχόν και είναι στα κέφια του μπορεί να μην πει τίποτα. Ίσως να ρωτήσει τι έχουμε για επιδόρπιο. Όταν είναι κακοδιάθετος θα μου πει: Άσε, την άλλη φορά θα φάμε καλύτερα’.Όσο για το νουά που το φτιάχνω μια ζωή, τώρα μου έφερε θερμόμετρο γιατί λέει δεν το κάνω σωστά.Τα μακαρόνια; έχουν προβιβαστεί σε ‘κορδόνια’!Οι πατάτες είναι άσπρες ‘σαν άρρωστες’.
Βέβαια τα λέει με τάχα χιουμοριστικό τρόπο. Το χιούμορ και την ειρωνεία τα ισορροπεί ώστε να φαίνεται ότι δεν κάνει κάτι κακό.Εμένα όμως αυτή η συμπεριφορά του με καταρρακώνει ψυχικά.
Όταν είναι κάτι που αναμφισβήτητα δεν μπορεί να το επικρίνει απλά δεν λέει τίποτα, όταν όμως βρει κάτι ‘λάθος’ τότε το μεγαλοποιεί όσο δεν παίρνει άλλο.
Η ειρωνεία μερικές φορές γίνεται σαρκασμός:‘Ο καλύτερος τρόπος για να κάνεις οικονομία είναι να αυξήσεις τα έσοδά σου’ υπονοώντας ότι κάνω σπατάλες ή ‘ να σου πω πως μετατρέπεις την θερμοκρασία από φαρενάιτ σε κελσίου.. είναι πολύ απλό’..υπονοώντας ότι δεν είμαι αρκετά έξυπνη!
Αν πρόκειται για την ανατροφή των παιδιών: ‘Τα κακομαθαίνω’, αν πρόκειται για την δίαιτα που ακολουθώ : ‘είναι επικίνδυνη’.Τα καλλυντικά που χρησιμοποιώ είναι ‘απάτες’ και η σειρά που βλέπω μόνη μου έχει ‘μόνο κοντινά πλάνα’ και δεν είναι όπως οι ταινίες που επικροτεί αυτός. ‘Απορώ πως βλέπεις τέτοια’ μου λέει γελώντας. Φυσικά τα λέει όλα …για το καλό μου.
Η αμφισβήτηση και η ‘αθώα’ κριτική έχει γίνει πια καθημερινή πρακτική.Αρχίζω και αναρωτιέμαι αν πράγματι αξίζω αυτή τη συμπεριφορά.Τι μπορώ να κάνω όμως τώρα πια;
Ο αμερικανός λοχίας Άλβιν Γιορκ που μετατράπηκε στον μεγαλύτερο ήρωα πολέμου του Α’ Παγκοσμίου αιχμαλωτίζοντας μεμιάς 132 Γερμανούς.
Ένας νεαρός σιδεράς δεν θέλει να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, μιας και είναι πασιφιστής και αντιρρησίας συνείδησης.
Η Ιστορία είχε ωστόσο άλλα στον νου της για το γέννημα-θρέμμα του Τενεσί, Άλβιν Γιορκ, ο οποίος στρατεύεται άρον-άρον για τις ανάγκες του Μεγάλου Πολέμου, όταν και θα μεταμορφωνόταν σε σκυλί του πολέμου και μαχίμι φοβερό!
Υπηρετώντας στη 82η Μεραρχία Πεζικού στη Γαλλία, ήταν μεταξύ των 17 αντρών που διατάχθηκαν τον Οκτώβριο του 1918 να βγάλουν από τη μέση σειρά γερμανικών πολυβολείων που ανέκοπταν την προέλαση των συμμαχικών στρατευμάτων.
Έχοντας χάσει τους μισούς της άντρες, η μικρή ομάδα καθηλώθηκε από βαριά εχθρικά πυρά όταν ανέλαβε τα ηνία ο δεκανέας Γιορκ. Την ώρα που οι υπόλοιποι κρύβονταν όπως μπορούσαν για να γλιτώσουν τις ζωές τους, ο Γιορκ πήρε το όπλο του και επιτέθηκε μόνος του!
Με φονική ακρίβεια και μέσα σε καταιγισμό πυρών, ο δεκανέας σκότωσε κάνα-δυο ντουζίνες εχθρούς, αναγκάζοντας τους άλλους Γερμανούς να παραδοθούν! Επιστρέφοντας μάλιστα πίσω στη μεραρχία του, ο Γιορκ έπιασε και μερικούς ακόμα αιχμαλώτους, στέλνοντας τον συνολικό αριθμό των Γερμανών του στους 132!
Τον προήγαγαν αμέσως σε λοχία, γεννώντας έτσι τον θρύλο του λοχία Γιορκ που τόσο θα λάτρευε το κοινό όσο και ο ίδιος ο κινηματογράφος. Αργότερα του έδωσαν και το Μετάλλιο Τιμής του Κογκρέσου και τον βράβευσαν τόσο οι Γάλλοι και οι Ιταλοί όσο και πολλοί ακόμα.
Μετά τον πόλεμο, ο πρώιμος αυτός Ράμπο καταλάγιασε στο κτηματάκι που του έδωσε τιμητικά το αμερικανικό κράτος και ζούσε πλέον ως αγρότης. Αφού βοήθησε στην ίδρυση μιας γεωργικής σχολής αλλά και μιας χριστιανικής ένωσης για την αγωγή των νέων, έγραψε την αυτοβιογραφία του και ως ήρωας πολέμου τα ανδραγαθήματά του έπαιξαν και στο σινεμά («Sergeant York») το 1941.
Όταν πέθανε το 1964, ήταν ο κορυφαίος αμερικανός ήρωας του Μεγάλου Πολέμου, ο πιο πολυπαρασημοφορημένος στρατιωτικός αλλά και ένας από τους τρομακτικότερους στρατιώτες που είχε δει η σύγχρονη πολεμική ιστορία. Εκείνη την αξιομνημόνευτη ημέρα του 1918 είχε βγάλει εκτός 35 γερμανικά πολυβόλα, είχε σκοτώσει τουλάχιστον 30 φαντάρους και είχε βάλει στο χέρι άλλους 132. Αν κι αυτό δεν ήταν όλο…
Πρώτα χρόνια
Ο Άλβιν Κάλουμ Γιορκ γεννιέται στις 13 Δεκεμβρίου 1887 σε αγροτική κωμόπολη του Τενεσί μέσα σε πολύτεκνη οικογένεια. Ήταν το τρίτο από τα έντεκα παιδιά μιας φαμίλιας χωρικών και μπήκε στα κτήματα από πολύ τρυφερή ηλικία, λαμβάνοντας ελάχιστη σχολική εκπαίδευση.
Ο Άλβιν μεγαλώνει με σκληρή δουλειά στη φάρμα και κυνήγι, κάτι που θα τον κάνει άσο στο σημάδι. Όταν δεν έκοβε δέντρα και δεν όργωνε, μαθήτευε σε σιδηρουργό της περιοχής, καθώς κάθε δολάριο ήταν απαραίτητο για το πενιχρό οικογενειακό εισόδημα.
Σε ηλικία 24 ετών έχασε τον πατέρα του και πλέον ήταν αυτός η κεφαλή της οικογένειας. Τώρα δούλευε ως ξυλοκόπος, οικοδόμος και ανειδίκευτος εργάτης στα μήκη και τα πλάτη της πολιτείας για να συντηρεί την πολυμελή οικογένεια. Οι δυσκολίες του καθημερινού βίου θα τον ρίξουν μάλιστα στο ποτό ήδη από την εφηβεία του και η ταραγμένη αυτή περίοδος θα χαρακτηριστεί από καυγάδες στα μπαρ και βίαια γεγονότα.
Παρά τις συστάσεις της μητέρας του να ξεκόψει, ο Άλβιν είχε πάρει τον κακό τον δρόμο, αν και στις υποχρεώσεις του ήταν πάντα εντάξει. Το ποτό και η έξαλλη νεανική συμπεριφορά συνεχίστηκαν μέχρι τον χειμώνα του 1914, όταν ένας καλός του φίλος ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου μπροστά στα μάτια του σε μπαρ του Κεντάκι.
Ο Άλβιν βγήκε από το τραγικό περιστατικό εμφανώς αλλαγμένος. Έκοψε το ποτό και τις ολονύκτιες εξόδους και στράφηκε στον δρόμο του θεού. Έγινε μάλιστα μέλος μιας σκληροπυρηνικής χριστιανικής ένωσης που απαγόρευε τη βία και το αλκοόλ και κήρυττε τα αυστηρά χριστιανικά ιδεώδη.
Εκεί θα γνωρίσει τη μέλλουσα σύζυγό του, που ήταν κι εκείνη μέλος του ποιμνίου της Εκκλησίας του Χριστού…
Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος και αντιρρησίας συνείδησης
Όταν μπήκαν οι ΗΠΑ στον Μεγάλο Πόλεμο τον Απρίλιο του 1917, ο Άλβιν ανησυχούσε πολύ ότι θα τον καλούσαν να υπηρετήσει τη θητεία του. Οι φόβοι του επιβεβαιώθηκαν στις 5 Ιουνίου, όταν του ήρθε το χαρτί της στράτευσης. Εκείνος όμως ήταν μέλος μιας φανατικής χριστιανικής εκκλησίας που απαγόρευε κάθε βία, κι έτσι έγραψε στο κάλεσμα του στρατού πως «δεν θέλω να πολεμήσω».
Ο αμερικανικός στρατός τού αρνήθηκε ωστόσο το καθεστώς του αντιρρησία συνείδησης, μιας και η αίρεση που ανήκε δεν αναγνωριζόταν επισήμως από το κράτος. Είμαστε εξάλλου στα χρόνια που οι αμερικανοί αντιρρησίες συνείδησης στρατεύονταν κανονικά και υπηρετούσαν απλώς σε βοηθητικές θέσεις.
Ο 30άρης πια Γιορκ τοποθετήθηκε στο 328ο Σύνταγμα Πεζικού της 82ης Μεραρχίας και εκπαιδεύτηκε σε κέντρο νεοσυλλέκτων της Τζόρτζια. Οι εκπαιδευτές του μάλιστα έξυναν το κεφάλι τους πώς αυτός ο δεινός σκοπευτής δεν ήθελε να κρατήσει όπλο!
Ήταν ο διμοιρίτης και ο διοικητής του τάγματός του αυτοί που τον έπεισαν να εγκαταλείψει την ειρηνική του στάση, μιας και η πατρίδα τον χρειαζόταν. Ο λοχαγός Ντάνφορθ και ο ταγματάρχης Μπάξτον έπαιξαν αναμφίβολα τον δικό τους ρόλο στη γέννηση του σκυλιού του πολέμου Άλβιν Γιορκ!
Το ανδραγάθημα της Γαλλίας
Η μονάδα του Άλβιν σάλπαρε για Γαλλία τον Μάιο του 1918 και έφτασε εκεί έναν μήνα αργότερα, έπειτα από μια σύντομη στάση στην Αγγλία. Τώρα ήταν δεκανέας Γιορκ και είχε πειστεί να πιάσει το όπλο. Η πρώτη του μάχη θα λάβει χώρα τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς και θα λήξει μάλιστα νικηφόρα για τους Αμερικανούς.
Τότε ήταν που η 82η στάλθηκε βορειότερα, για να συνδράμει στις επιχειρήσεις της Meuse-Argonne. Λίγο αργότερα, στις 7 Οκτωβρίου συγκεκριμένα, η ομάδα του Άλβιν διατάχθηκε να καταλάβει μέχρι το επόμενο πρωινό το Ύψωμα 223 και να θέσει μετά εκτός λειτουργίας την παρακείμενη σιδηροδρομική γραμμή.
Μέχρι τις 6:00 τα ξημερώματα, το μικρό απόσπασμα είχε καταφέρει να καταλάβει τον λόφο, εγκλωβίστηκε ωστόσο στην προέλασή του μέσα σε μια κοιλάδα, δεχόμενο βαριά πυρά από γερμανικά πυροβόλα από τους γύρω λόφους. Δεν ήταν μόνο ότι η ομάδα καθηλώθηκε στη θέση της, ήταν ότι γνώριζε βαριές απώλειες.
Τότε, σε μια απέλπιδα κίνηση, 17 άτομα επιλέχθηκαν προσεκτικά για μια αποστολή αυτοκτονίας: να υπερφαλαγγίσουν τα γερμανικά πολυβόλα! Ο λοχίας Έρλι και οι 16 γενναίοι του έπρεπε να περάσουν πίσω από τα εχθρικά πυρά για να βγάλουν εκτός τα πολυβόλα, επιτρέποντας έτσι στο υπόλοιπο αμερικανικό σώμα να περάσει από την κοιλάδα του θανάτου.
Το απόσπασμα του Έρλι εκμεταλλεύτηκε την ορεινή φύση του εδάφους και κατάφερε πράγματι να τρυπώσει πίσω από τη γερμανική εμπροσθοφυλακή. Στην πορεία τους έπεσαν τυχαία πάνω σε ένα γερμανικό στρατηγείο βλέποντας τον ταγματάρχη και την ομάδα του να παίρνουν το πρωινό τους! Τους έπιασαν εύκολα αιχμαλώτους (οι Γερμανοί παραδόθηκαν πιστεύοντας ότι ήταν περικυκλωμένοι), όταν και άρχισαν να δέχονται καταιγισμό πυρών από τα γειτονικά πολυβολεία.
Έξι αμερικανοί στρατιώτες έπεσαν αμέσως νεκροί και άλλοι τρεις τραυματίστηκαν βαριά, μεταξύ αυτών και ο λοχίας Έρλι. Ο Γιορκ τέθηκε επικεφαλής των οχτώ Αμερικανών που απέμειναν αξιόμαχοι. Κάποιοι έπρεπε να φυλάνε όμως τους γερμανούς αιχμαλώτους και κάποιοι άλλοι παραήταν λιπόψυχοι για να βγουν από την κρυψώνα τους. Κι έτσι απέμεινε ο Άλβιν να βγάλει τα κάστανα από τα φωτιά.
Με το παροιμιώδες καλό σημάδι του, ο Γιορκ άρχισε να ξεκάνει τους εχθρούς. Είχε ένα τουφέκι κι ένα πιστόλι ανά χείρας και κάθε πυροβολισμός ισοδυναμούσε με έναν νεκρό γερμανό στρατιώτη. Οι αμερικανοί συνάδελφοί του είπαν μετά πως κάποια στιγμή τον είδαν όρθιο να σκοπεύει ατάραχα τους γερμανούς πολυβολητές μέσα στον καταιγισμό των σφαιρών που δεχόταν.
Κάποια στιγμή έξι γερμανοί οπλίτες βγήκαν από τις κρυψώνες τους και του επιτέθηκαν με τις ξιφολόγχες τους. Ο Γιορκ τους έριξε όλους κάτω με το πιστόλι του πριν τον φτάσουν. Κατόπιν επέστρεψε στο τουφέκι του και πολύ σύντομα είχε σκοτώσει καμιά εικοσαριά γερμανούς φαντάρους. Μη θέλοντας να σκοτώσει περισσότερους, άρχισε να τους καλεί να παραδοθούν. Όταν έκανε το ίδιο και ο αιχμάλωτος γερμανός ταγματάρχης, τα πολυβόλα του εχθρού σταμάτησαν να ξερνούν σφαίρες.
Όταν ολοκλήρωσαν την καταμέτρηση των γερμανών αιχμάλωτων πολέμου, ο Γιορκ και οι άντρες του είχαν μετρήσει λίγο περισσότερους από εκατό νοματαίους. Επιστρέφοντας μάλιστα πίσω στο τάγμα του, ο Γιορκ αιχμαλώτισε άλλους τριάντα στρατιώτες, παραδίδοντας έτσι στις αμερικανικές γραμμές όχι λιγότερους από 132 γερμανούς οπλίτες, μεταξύ αυτών και έναν ταγματάρχη!
Με την αποστολή του να κρίνεται υπερεπιτυχημένη, ο αμερικανικός στρατός διάβηκε την κοιλάδα χωρίς πρόβλημα και κατέστρεψε τη σιδηροδρομική γραμμή σχεδόν ανενόχλητος. Το προσωπικό δελτίο του δεκανέα Γιορκ περιλάμβανε 28 γερμανούς πολυβολητές νεκρούς και 35 πολυβόλα είτε εκτός λειτουργίας είτε σε αμερικανικά χέρια!
Οι Αμερικανοί έσωσαν την παρτίδα στην ευρύτερη συμμαχική επίθεση της Meuse-Argonne, μέρος μόνο του ολοκληρωμένου σχεδίου του γάλλου στρατάρχη Φερντινάν Φος για να παραβιάσει τη γραμμή άμυνας Χίντενμπουργκ και να υπερισχύσει στην κατανομή δυνάμεων του Α’ Παγκοσμίου. Τα γερμανικά στρατεύματα σύντομα θα συνθηκολογούσαν.
«Δεν προλάβαινα να καλυφθώ πίσω από κάποιο δέντρο ή να πηδήξω στους θάμνους, δεν προλάβαινα καν να γονατίσω ή να ξαπλώσω. Το μόνο που προλάβαινα ήταν να σηκώσω το όπλο μου και να τα παίξω όλα για όλα. Όποτε έβλεπα Γερμανό, απλά τον σκότωνα. Όταν τα κατάφερα, έπεσα σε θέση πρηνηδόν. Ήταν σαν να κυνηγώ γαλοπούλες στο Τενεσί. Πλέον όμως οι στόχοι ήταν μεγαλύτεροι, κάτι που έκανε το έργο μου πιο εύκολο. Δεν ήταν δυνατόν να αστοχήσω από τέτοια απόσταση», έγραψε αργότερα στο ημερολόγιό του ο ήρωας Γιορκ.
Έτσι κάπως επιβεβαίωσε το περιστατικό και αιχμάλωτος γερμανός στρατιώτης χρόνια μετά: «Σηκώσαμε τα χέρια ψηλά γιατί ήμασταν σίγουροι ότι υστερούσαμε σε αριθμό. Ακόμα και όταν τον πλησιάσαμε με τα χέρια πίσω από το κεφάλι, νιώθαμε ότι χιλιάδες ελεύθεροι σκοπευτές μας σημαδεύουν. Όταν μάθαμε ότι ήταν μόνο ένας, ντραπήκαμε. Όμως, ακόμα και τόσα χρόνια αργότερα, πιστεύω ότι ήταν το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε. Θα μας σκότωνε όλους»!
Όταν ο Γιορκ παρέδωσε λίγο αργότερα τους 132 αιχμαλώτους του στα αμερικανικά στρατεύματα έξω από το Στρασβούργο, ο αντισυνταγματάρχης Γουντς δεν μπορούσε να πιστέψει ότι όλο αυτό ήταν έργο ενός ανθρώπου. Ενός ειρηνιστή μάλιστα που δεν τον άφησαν να γίνει αντιρρησίας συνείδησης…
Κατοπινά χρόνια
Ο Γιορκ προάχθηκε αμέσως σε λοχία και του απονεμήθηκαν μια σειρά από βαρύτιμα πολεμικά μετάλλια του αμερικανικού στρατού. Συνέχισε να πολεμά στις τελευταίες αυτές βδομάδες του Α’ Παγκοσμίου και στις 18 Απριλίου 1919 τιμήθηκε με το Μετάλλιο Τιμής του Κογκρέσου. Γάλλοι, Ιταλοί, Μαυροβούνιοι και άλλοι Σύμμαχοι έσπευσαν να κάνουν το ίδιο, μιας και το κατόρθωμά του είχε ευρύτερες επιπτώσεις στη συμμαχική επιχείρηση κατά των χαρακωμάτων της οχυρωματικής γραμμής Χίντενμπουργκ.
Ο λοχίας Άλβιν Γιορκ επέστρεψε στις ΗΠΑ στα τέλη Μαΐου ως ήρωας πολέμου. Στο λιμάνι της Νέας Υόρκης τον περίμεναν αγήματα, παρελάσεις αλλά και τα «επίκαιρα» του κινηματογράφου.
Παρά το γεγονός ότι παραγωγοί και διαφημιστές τού έδιναν γη και ύδωρ για να γίνει η ιστορία του ταινία ή να παίξει το πρόσωπό του πάνω σε προϊόντα, ο Γιορκ λαχταρούσε να επιστρέψει στην ήρεμη ζωή του στο Τενεσί. Εκεί θα παντρευτεί την αρραβωνιαστικιά του τον Ιούνιο και θα στεριώσει, επιστρέφοντας σε μια ζωή χριστιανικής εγκράτειας.
Ο Άλβιν θα αποκτούσε στα επόμενα χρόνια εφτά παιδιά. Ως ζωντανός θρύλος, όργωνε τις ΗΠΑ δίνοντας ομιλίες και ψάχνοντας τρόπους να βελτιώσει τις δυνατότητες εκπαίδευσης των αγροτόπαιδων της Αμερικής. Οι προσπάθειές του αυτές κατέληξαν στη Γεωργική Σχολή που έφερε το όνομά του το 1926. Τώρα είχε και κάποιες μικρές πολιτικές φιλοδοξίες, οι οποίες αποδείχτηκαν ωστόσο άκαρπες.
Το 1941, έπειτα από χρόνια πιέσεων, είπε τελικά το «ναι» στο να γυριστεί η γαλλική περιπέτειά του σε ταινία, με τον Γκάρι Κούπερ να τον ενσαρκώνει ιδανικά στο πανί. Ο Άλβιν Γιορκ συμφώνησε για τον «Λοχία Γιορκ» μιας και είμαστε τώρα στην περίοδο που οι ΗΠΑ ετοιμάζονταν να μπουν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Γκάρι Κούπερ τιμήθηκε με Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου και η ταινία έλαβε συνολικά 11 υποψηφιότητες, αναγκάζοντας το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου να την κατατάξει στην 57η θέση της λίστας με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών…
Παρά το γεγονός ότι ως γνήσιος πασιφιστής που ήταν δεν ήθελε καθόλου την αμερικανική εμπλοκή στον Β’ Παγκόσμιο πριν από το Περλ Χάρμπορ, μετά την αιφνιδιαστική ιαπωνική επίθεση προσπάθησε κι αυτός να εξηγήσει με απλό τρόπο στους Αμερικανούς τον λόγο για τον οποίο θα άξιζε να πολεμήσει κανείς για την πατρίδα του.
Το 1941 δούλεψε πυρετωδώς για να ιδρυθεί η Εθνοφυλακή του Τενεσί, στην οποία υπηρέτησε ως συνταγματάρχης του 7ου Συντάγματος. Όταν μπήκαν μάλιστα οι ΗΠΑ στον πόλεμο, ο Γιορκ προσπάθησε να καταταγεί και πάλι στις ένοπλες δυνάμεις, τώρα όμως του το αρνήθηκαν λόγω ηλικίας και περιττών κιλών.
Αφού δεν μπορούσε να πολεμήσει, όργωνε και πάλι τις ΗΠΑ για τη σύναψη πολεμικών δανείων και την παρώθηση των νιάτων να πιάσουν τα όπλα. Μετά τον πόλεμο μαστίστηκε από οικονομικά προβλήματα, καθώς δεν δέχθηκε ποτέ καμιά οικονομική επιβράβευση για τον ηρωισμό του. Είπε μόνο ναι σε πρωτοβουλία επιχειρηματιών του Τενεσί να αγοράσουν ένα κτηματάκι για κείνον και την πολυάριθμη φαμίλια του.
Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε σε κακή οικονομική κατάσταση αλλά και υγεία. Η όρασή του έφθινε συνεχώς και μετά το εγκεφαλικό που υπέστη το 1954 δεν επανήλθε ποτέ.
Ο ατρόμητος λοχίας Γιορκ έκλεισε τα μάτια του δέκα χρόνια αργότερα, στις 2 Σεπτεμβρίου 1964, χτυπημένος από δεύτερο εγκεφαλικό στο Νάσβιλ του Τενεσί. Τον έθαψαν στο μικρό κοιμητήριο της γενέτειράς του Παλ Μαλ, αν και μέχρι τότε είχε δανείσει το όνομά του και τη φήμη του σε πάμπολλα δημόσια κτίρια των ΗΠΑ, σε δρόμους και πλατείες.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, έπειτα από χρόνια ερευνών, ένας αμερικανός στρατιωτικός κατάφερε να ανακαλύψει την ακριβή τοποθεσία που έκανε ο λοχίας Γιορκ τον πολεμικό του άθλο, η οποία περιλαμβάνει πια τιμητικές πλακέτες, αγάλματα και οργανωμένες ξεναγήσεις…
Στο ασφυκτικά γεμάτο Ηρώδειο εμφανίστηκε χθες ο Sting μαζί με τον τζαμαϊκανό τραγουδιστή Shaggy, στην πολυαναμενόμενη συναυλία του καλοκαιριού, που επαναλαμβάνεται και απόψε στο πλαίσιο του φεστιβάλ Αθηνών.
Η εδώ και μήνες sold out παράσταση του Sting, δίνεται στο πλαίσιο περιοδείας για την προώθηση της κοινής δισκογραφικής τους δουλειάς με τίτλο «44/876», το άλμπουμ που κυκλοφόρησαν πρόσφατα οι δύο καλλιτέχνες.
Μαζί με τις τελευταίες μουσικές του αναζητήσεις και τα τζαμαϊκανά ηχοχρώματα, ο 67χρονος Sting αποθεώθηκε στο ρωμαϊκό θέατρο κάτω από την Ακρόπολη τραγουδώντας τις επιτυχίες του από την μακρόχρονη πορεία του: «Englishman in New York», «Message in a Bottle», «Fields of Gold», «Shape of my heart», «So lonely», «Roxanne», «Desert Rose», «Every breath you take», «Fragile».
Το πρώτο χειροκρότημα που απέσπασε ο Στινγκ, στη συναυλία του στο Ηρώδειο το βράδυ του Σαββάτου, δεν ήταν για κάποια ερμηνεία του. Ο Βρετανός καλλιτέχνης δεν περίμενε με… σταυρωμένα χέρια να καθαριστεί η σκηνή από τα νερά, μετά τη δυνατή μπόρα. Πήρε μια σκούπα και έπιασε και εκείνος δουλειά, προκειμένου να ξεκινήσει η συναυλία. Το κοινό τον αποθέωσε, ενώ εκείνος τους «απάντησε» με μια βαθιά υπόκλιση.
Η φιλανθρωπική δράση
Ο Βρετανός μουσικός που ξεκίνησε την καριέρα του το 1977 κι έγινε γνωστός με το συγκρότημα Police, για να διαγράψει στη συνέχεια μια σόλο πορεία που τον έφερε στην κορυφή της μουσικής βιομηχανίας, είναι γνωστός και για την υποστήριξη του σε οργανώσεις υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως το Rainforest Fund, η Διεθνής Αμνηστία, το Live Aid.
Μαζί με τη σύζυγό του Τρούντι Στάιλερ, ο Sting ίδρυσε το Rainforest Fund το 1989, ώστε να προστατεύσει τα τροπικά δάση και τους ιθαγενείς κατοίκους. Μαζί με την Τρούντι έχουν οργανώσει πολλές φιλανθρωπικές συναυλίες, υπέρ των οικολογικών σκοπών και να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο για τους πόρους του πλανήτη που βρίσκονται σε κίνδυνο.
Ήταν το 1988 όταν Sting συμμετείχε στη μεγάλη συναυλία της Διεθνούς Αμνηστίας στο Ολυμπιακό Στάδιο – μαζί με τους Πίτερ Γκάμπριελ, Μπρους Σπρίνγκστιν, Τρέισι Τσάπμαν και Γιώργο Νταλάρα.
Αποθέωση της Ελλάδας από τον Sting στο Ελευθέριος Βενιζέλος
Οι Έλληνες μας έδειξαν πώς να αντιμετωπίζουμε τους πρόσφυγες όταν οι άλλοι άνθρωποι κατασκεύαζαν τείχη, δήλωσε σήμερα ο διάσημος Βρετανός καλλιτέχνης Sting στα αποκαλυπτήρια ενός υφαντού έργου τέχνης , με ιδιαίτερο συμβολισμό και με την επιγραφή «Αγαπώ την Ελλάδα», που βρήκε στέγη στο Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών.
Ο Sting, σε σύντομη δήλωσή του ανέφερε
«Ευχαριστώ τον Θεό για την Ελλάδα επειδή μας δείξατε τον δρόμο. Έχετε δείξει πώς να αντιμετωπίζετε τους πρόσφυγες όταν άλλοι άνθρωποι κατασκεύαζαν τείχη. Όταν έπαιρναν τα παιδιά από τις μητέρες τους και τα έβαζαν σε κλουβιά, ενεργήσατε με συμπόνια, γενναιοδωρία και κοινή λογική. Επειδή οι λεγόμενοι ηγέτες μας, μια θλιβερή παρέλαση δειλών, δεν έχουν τις λύσεις. Η δημοκρατία ξεκίνησε εδώ στην Ελλάδα, μας δείξατε πώς να γίνουμε και πάλι πολιτισμένοι» ανέφερε ο Στινγκ στην εκδήλωση την οποία οργάνωσε η Διεθνής Αμνηστία και ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών με αφορμή την προσφορά του έργου στη Διεθνή Αμνηστία από τη διεθνούς φήμης Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, Σοφία Βάρη, για να σταλεί ένα ισχυρό μήνυμα αλληλεγγύης και ανθρωπισμού στους λαούς όλου του κόσμου.
«Για περισσότερα από 30 χρόνια, είμαι ενεργός υποστηρικτής του έργου της Διεθνούς Αμνηστίας που μάχεται για την προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Η εκστρατεία της Αμνηστίας με στόχο την υποστήριξη των προσφύγων είναι και επείγουσα και ζωτικής σημασίας. Είμαι περήφανος που προσφέρω τη στήριξή μου και αισθάνομαι τιμή που ενώνουμε την προσπάθειά μας με την αναγνωρισμένη Ελληνίδα καλλιτέχνιδα Σοφία Βάρη, η οποία γενναιόδωρα προσέφερε την τέχνη της για να δημιουργηθεί αυτό το υπέροχο υφαντό έργο» δήλωσε ο Στινγκ .
«Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι πέρασαν τα τελευταία χρόνια από την Ελλάδα για να γλυτώσουν από τη φρίκη του πολέμου και των διώξεων προσφέροντας στις οικογένειες τους την ελπίδα για μία ασφαλή και αξιοπρεπή ζωή. Η πλειοψηφία των πολιτών δεν έκλεισε τα μάτια, δεν κρύφτηκε και δεν τους φοβήθηκε, σε αντίθεση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Επέδειξε αλληλεγγύη σε αυτούς που την είχαν ανάγκη περισσότερο από όλους μας και απομόνωσε τον ρατσισμό και την ξενοφοβία» δήλωσε με την ευκαιρία της παρουσίασης του έργου ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, διευθυντής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας.
Με πληροφορίες από: ΑΠΕ – ΜΠΕ Φωτογραφίες: Reuters / Eurokinissi
Ένα περίπου μήνα μετά το θάνατο του μεγάλου θεωρητικού της φυσικής, Στίβεν Χόκινγκ, έρχεται στο φως η τελευταία πράξη φιλανθρωπίας του.
Σύμφωνα με το mashable, η τελευταία επιθυμία του αστροφυσικού ήταν να εξασφαλίσει ένα πλούσιο γεύμα την ημέρα του Πάσχα για τους άστεγους του Cambridge.
Το γεύμα πραγματοποιήθηκε στην εκκλησία των Μεθοδιστών Wesley, η οποία βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το μέρος που τελέστηκε η κηδεία για το ύστατο αντίο στον καθηγητή Χόκινγκ.
Στο κάθε τραπέζι μάλιστα υπήρχε ένα σημείωμα από την οικογένεια Χόκινγκ το οποίο έγραφε: «Αυτό το γεύμα είναι ένα δώρο από το Στίβεν».
Η φιλανθρωπική οργάνωση που ανέλαβε να διοργανώσει την εκδήλωση, η FoodCycle, δήλωσε πως οι καλεσμένοι σήκωσαν τα ποτήρια τους και ήπιαν στη μνήμη του Στίβεν Χόκινγκ.
Ο Alex Collis από την πλευρά του, επικεφαλής της οργάνωσης είπε πως ήταν μια εξαιρετικά συγκινητική πρωτοβουλία που αποδεικνύει και πάλι πως ο αγαπημένος Χόκινγκ συμμεριζόταν όσους έχουν ανάγκη και δεν μπορούν να απολαύσουν βασικά αγαθά στη ζωή.
An extra special and emotional Easter lunch at Foodcycle Cambridge today. For Stephen Hawking's funeral, his family made a generous donation and told us lunch was "on Stephen" @FoodCycleCambpic.twitter.com/m1eU2yNKl4
Thank you for the fantastic response to the story about our donation from the family of #StephenHawking. It was a real privilege to be involved. If you want to find out more about @foodcycle or volunteer at your local project take a look at our website ? https://t.co/cxwrJZDG79
— FoodCycle Cambridge (@FoodCycleCamb) April 2, 2018
Όρεξη για πλάκα είχε ο Στέφανος Χίος, που αποφάσισε να καλέσει στο τηλέφωνο τον Δήμαρχο Μαραθώνα, με πρόφαση ένα πρόστιμο της Τροχαίας, με την εξέλιξη της συζήτησης να είναι πραγματικά ανατρεπτική.
Αν και μόνο η σκέψη μιας τηλεφωνικής συνομιλίας μεταξύ του Ηλίας Ψινάκη και του Στέφανου Χίου είναι «ερεθιστική», τότε το ενδεχόμενο μιας φάρσας όπου ο Χίος παριστάνει τον αστυνομικό φαντάζει τουλάχιστον ονειρικό.
Δείτε το βίντεο
Κι επειδή το 2018 είναι η χρονιά που κάνει όχι απλά τα όνειρα, αλλά μέχρι και τα ανέκδοτα πραγματικότητα, μπορείτε να αρχίσετε να πανηγυρίζετε.
Ο -γνωστός για τις εκρήξεις του- δημοσιογράφος μας αποφάσισε να πάρει πάνω του την απόδοση δικαιοσύνης για τις καταστροφικές πυρκαγιές σε Ραφήνα και Μάτι τον Ιούλιο και δε θα μπορούσε να το κάνει αλλιώς, παρά με απευθείας τηλέφωνο στον Ηλία Ψινάκη.
Πιο συγκεκριμένα, ο Χίος συστήνεται ως Δημήτριος Παναγιωτόπουλος από την Τροχαία της Αγίας Παρασκευής για να διαβιβάσει μια κλήση στον Δήμαρχο Μαραθώνα.
Αμέσως μετά του ζητάει τα στοιχεία, με αποτέλεσμα να κάνουν μια πολύ χαριτωμένη συζήτηση για τα ζώδια, γιατί στο κάτω κάτω μιλάει με τον Ψινάκη. Κι επειδή προφανώς το ότι τα νεύρα του Χίου έχουν αντέξει ως εδώ είναι ήδη θαύμα, κάπου εκεί το kraken γίνεται unleashed και ξεκινάη έκρηξη.
Η αλήθεια πάντως είναι πως ο δήμαρχος Μαραθώνα φαίνεται λίγο ντεφορμέ στην «άμυνα» προς τον Χίο, λόγω και της έκπληξής του από την αναπάντεχη συνομιλία.
