Εντυπωσιακό είναι το αποτέλεσμα της δουλειάς του Θεόδωρου Κοκκινίδη ο οποίος δημιούργησε το κέρινο ομοίωμα της Αλίκης Βουγιουκλάκη.

Με μόνο εφόδιο την αγάπη του για δημιουργία σε ηλικία 16 ετών, φιλοτέχνησε το πρώτο κέρινο έργο του, το ομοίωμα του Michael Jackson. Στη συνέχεια ακολούθησαν κι άλλα, όπως των Τζένη Καρέζη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Μελίνα Μερκούρη.

Προσωπικότητες που έχουν ξεχωρίσει με το σπουδαίο έργο τους είναι το έναυσμα να γίνουν κέρινα ομοιώματα από τον Θεόδωρο Κοκκινίδη βρίσκοντας μια θέση στο μουσείο του, στα Κηπιά Καβάλας, το οποίο είναι επισκέψιμο στο κοινό.

O κ. Κοκκινίδης θα ολοκληρώσει το ομοίωμα του Δημήτρη Παπαμιχαήλ ώστε αυτό να πάρει θέσει δίπλα στης Αλίκης.

H ανάρτηση του Θεόδωρου Κοκκινίδη:

«H Αλίκη Βουγιουκλάκη χάραξε μία μοναδική πορεία στον χώρο του σινεμά και του θεάτρου στην Ελλάδα. Έλαμψε και αγαπήθηκε από το κοινό όσο καμία άλλη ηθοποιός. Έφτασε στην κορυφή, . Έγινε “το πιο λαμπρό αστέρι”. Προσωπικότητες όπως η Αλίκη δεν σταματούν να εμπνέουν. Από εκείνη την εποχή των έγχρωμων ταινιών της εμπνεύστηκα και φιλοτέχνησα το κέρινο της ομοίωμα. Στο μυαλό μου επικρατούσαν δυο εικόνες της Αλίκης. Αυτή του λαϊκού κοριτσιού που υποδυόταν στις ταινίες της και τα κατάφερνε να φτάσει στην κορυφή. Και αυτή της Αλίκης σταρ. Από τον πάγκο της ψαραγοράς στο πιο λαμπρό αστέρι και από την ταξιθεσία του θεάτρου, η πρώτη πρωταγωνίστρια. Έτσι παρουσιάζω το έργο μου. Με δύο διαφορετικά ρούχα που συνθέτουν αυτές τι εικόνες. Την Αλίκη της ψαραγοράς και την σταρ Αλίκη του θεάτρου τραγουδώντας το “γείρε στην την πέτρα”.

Τον Μάρτιο του 2022 ξεκίνησα να δημιουργώ το γλυπτό ολοκληρώνοντας το στο τέλος του Σεπτέμβρη του 2022, αφήνοντας μικρές λεπτομέρειες σε εκκρεμότητα. Τον Οκτώβρη άρχισα ήδη να φιλοτεχνώ το επόμενο έργο.

Το ομοίωμα του Δημήτρη Παπαμιχαήλ. .Σπουδαίος ηθοποιός και αγαπημένος του κόσμου. Άρρηκτα συνδεδεμένος με την Αλίκη. Όμως το άτυχες συμβάν με το αυτοκινητιστικό ατύχημα που μου συνέβη στο τέλος του Οκτώβρη του 2022 και κάποιοι γνωρίζετε , με κράτησε και με κρατά ακόμη εκτός δημιουργίας .

Μόλις η υγεία μου το επιτρέψει ,με ανυπομονησία θα προχωρήσω και θα ολοκληρώσω το ομοίωμα του Δημήτρη Παπαμιχαήλ ώστε να πάρει την θέση του δίπλα σε αυτό της Αλίκης .

Για το κέρινο ομοίωμα της Αλίκης θα ήθελα να ευχαριστήσω μέσα απ την καρδιά μου τον οδοντοτεχνίτη Αντώνη Καραγιαννίδη και την συνεργάτιδα του Βίκυ Μαρινοπούλου που με υπομονή και δοτικότητα δημιούργησαν την οδοντοστοιχία του έργου. Επίσης ευχαριστώ θερμά τον Περικλή Τσαχαλίδη που με αγάπη και δεξιοτεχνία έκανε το χτένισμα του ομοιώματος».

Γιατί πήραν διαζύγιο η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ; Διαβάστε τι αποκάλυψε η Κική Σεγδίτσα για το διαζύγιό τους.

Η Κική Σεγδίτσα σε πρόσφατη συνέντευξή της μίλησε για τους λόγους που οδήγησαν την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ στο διαζύγιο!

Η συγγραφέας ανέφερε πως υποστήριξε τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ την περίοδο του διαζυγίου

«Υποστήριξα τον Παπαμιχαήλ αναφέρει για το χρονικό του διαζυγίου. Όχι επειδή τον συγχωρούσα, αλλά επειδή τον καταλάβαινα. Η σχέση αυτή, έτσι κι αλλιώς, δεν μπορούσε να κρατήσει πολύ. Ο Παπαμιχαήλ ήταν πολύ σφιχτός στα οικονομικά και η Αλίκη ανοιχτοχέρα».

Ωστόσο, η Κική Σεγδίτσα μίλησε και για θέματα που είχαν να κάνουν με τα επαγγελματικά του λαμπερού ζευγαριού.

«Πάντα ήθελε την πρωτιά στη μαρκίζα και στη σχέση: Βουγιουκλάκη – Παπαμιχαήλ. Εκείνη, όμως, την εποχή δικαιωματικά, λόγω των πολύ σπουδαίων ερμηνειών του στο θέατρο, μπροστά έπρεπε να είναι ο Δημήτρης. Όχι ότι δεν ήταν πολύ καλή ηθοποιός η Αλίκη, αλλά ο Παπαμιχαήλ ήταν κολοσσός».

Ο ανταγωνισμός, λοιπόν, ήταν ο λόγος που τους οδήγησε σε μια τέτοια απόφαση;

«Κυρίως αυτός. Μια μέρα είχα πάει στο σπίτι τους για να πάρω συνέντευξη από τον Παπαμιχαήλ. Ήταν 10.00 το πρωί κι εκείνος ήδη έπινε κρασί. Η Αλίκη ξυπνούσε κατά τις 2.00 το μεσημέρι. «Μα, για όνομα, πίνεις από τόσο νωρίς;» του είπα και μου απάντησε: «Γιατί να μην πίνω, Κική; Ένας βασιλεύων σύζυγος είμαι».

Διαβάστε ποιο ήταν τo επτασφράγιστο μυστικό της νύχτας του γάμου του Δημήτρη Παπαμιχαήλ και της Αλίκης Βουγιουκλάκη.

Σφοδρή επίθεση εξαπέλυσε ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νίκος Κ. Αλιβιζάτος στον Γιώργο Παπανδρέου σε άρθρο του στην Καθημερινή, με αφορμή την υποψηφιότητά του στις εσωκομματικές εκλογές του Κινήματος Αλλαγής για την ηγεσία του κόμματος.

Λέει χαρακτηριστικά ο Νίκος Αλιβιζάτος στο άρθρο του: «Δεν θα αναφερθώ στην άκομψη –για να μη τι χείρον είπω– εικόνα τού να ανταγωνίζεσαι με ανθρώπους περίπου συνομήλικους με τα παιδιά σου. Ούτε στον σχεδόν καιροσκοπικό χαρακτήρα μιας υποψηφιότητας που υποβλήθηκε μόνον όταν η εν ζωή τότε ακόμη πρόεδρος, ανήγγειλε ότι δεν θα διεκδικήσει νέα θητεία για λόγους υγείας. Με ενοχλεί, τουναντίον, η άρνηση του Παπανδρέου να παραδεχτεί έστω και ένα λάθος από την πολύχρονη θητεία του».

Ολόκληρο το σχόλιο του Νίκου Αλιβιζάτου στην Καθημερινή:

Δίχως άλλο, η υποψηφιότητα του Γιώργου Παπανδρέου για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ προσέδωσε στην εσωκομματική εκλογή του προσεχούς Δεκεμβρίου ένα αναπάντεχο ενδιαφέρον. Δεν είναι μάλιστα λίγοι όσοι υποστηρίζουν ότι, χάρη σε αυτήν, θα προσέλθουν στις κάλπες περισσότεροι από τους 212.000 συμπολίτες μας που είχαν ψηφίσει το 2017 για την ανάδειξη του επικεφαλής του υπό ίδρυση τότε κόμματος. Είναι άραγε αυτό καλός οιωνός για το μέλλον του ΚΙΝΑΛ και της λεγόμενης δημοκρατικής παράταξης; Ή μήπως η υποψηφιότητα Παπανδρέου αποτελεί αρνητική εξέλιξη;

Αν και ως πρόσωπο ο πρώην πρωθυπουργός μου είναι συμπαθής και, πολιτικά, συμμερίζομαι από παλιά πολλές θέσεις του, θα υποστηρίξω ότι συμβαίνει το δεύτερο. Και τούτο, για τους ακόλουθους λόγους:

Για κάθε κόμμα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει, στον σημερινό κόσμο του απρόβλεπτου και των ραγδαίων αλλαγών, κριτήριο της επιτυχίας αλλά και της βιωσιμότητάς του είναι η ικανότητά του να προσαρμόζεται στις συνθήκες που αλλάζουν. Και αυτό, παραμένοντας πιστό σε κάποιες βασικές αρχές και αξίες, τις οποίες θεωρεί θεμελιώδεις και αδιαπραγμάτευτες. Το απέδειξε το ΠΑΣΟΚ παλαιότερα, το αποδεικνύει η Νέα Δημοκρατία σήμερα.

Θυμίζω ότι το ΠΑΣΟΚ, επανερχόμενο στην εξουσία το 1993 ήταν ένα διαφορετικό κόμμα από το Κίνημα της Διακήρυξης της 3ης Σεπτεμβρίου. Φιλοευρωπαϊκό, βρισκόταν πολύ πιο κοντά στα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Δύσης, τα οποία παλαιότερα θεωρούσε εκφάνσεις της νεοφιλελεύθερης δεξιάς. Τη στροφή αυτή υιοθέτησε από το 1996 και ο Κώστας Σημίτης, η οκταετία του οποίου καταγράφηκε σαν μία από τις ανοδικότερες περιόδους της ιστορίας της σύγχρονης Ελλάδας.

Το ίδιο και η Νέα Δημοκρατία σήμερα. Χάρη στην «κεντρώα» στροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη, κατάφερε όχι μόνον να αυξήσει εντυπωσιακά τα εκλογικά ποσοστά της, αλλά, προπάντων, να υπερβεί τις ιδεολογικές αγκυλώσεις στις οποίες την είχαν οδηγήσει Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς. Κοντολογίς, το ΠΑΣΟΚ παλαιότερα και η Νέα Δημοκρατία σήμερα προχωρούν επειδή αλλάζουν.

Παρά τον καινοτόμο λόγο του στις δεκαετίες του 1980 και του 1990 και την εξαιρετικά επιτυχημένη θητεία του ως υπουργού Εξωτερικών των κυβερνήσεων Σημίτη, ο Γιώργος Παπανδρέου, αφ’ ότου ανέλαβε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ το 2004, διέψευσε τις προσδοκίες όσων είχαν πιστέψει ότι μπορεί να γυρίσει σελίδα. Ατολμος ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έκανε το μοιραίο λάθος, για να προβληθεί ο ίδιος, να διαφοροποιηθεί από τη διακυβέρνηση Σημίτη. Επί πλέον, από φόβο για το πολιτικό κόστος, εγκατέλειψε τις παλαιότερες θέσεις του πάνω σε μια σειρά από επίμαχα θέματα. Για να σταθώ σε μερικά από αυτά, για τα οποία διαθέτω ιδία αντίληψη, αναφέρομαι στον ήπιο (έστω) χωρισμό εκκλησίας και κράτους, στο σύμφωνο συμβιώσεως –που έπρεπε να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία για να το επεκτείνει και σε άτομα του ιδίου φύλου– και βέβαια στην εγκατάλειψη της αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος ώστε να ιδρυθούν και στη χώρα μας μη κρατικά πανεπιστήμια.

Για κάθε κόμμα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει, κριτήριο επιτυχίας και βιωσιμότητας είναι η ικανότητά του να προσαρμόζεται στις συνθήκες που αλλάζουν.

Μπορεί καθένας να έχει διαφορετική αντίληψη για τη σπουδαιότητα των ανωτέρω θεμάτων. Η εγκατάλειψή τους πάντως από τον Παπανδρέου είχε συμβολική σημασία. Γιατί, για να κερδίσει τις εκλογές δεν αρκέστηκε στην καταγγελία της μοιραίας ούτως ή άλλως για τη χώρα διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή. Προτίμησε να ακολουθήσει τον εύκολο δρόμο της «επιστροφής στις ρίζες», δηλαδή στο «βαθύ ΠΑΣΟΚ». Και αυτό, στηριζόμενος κυρίως στα υπολείμματα της δεκαετίας του 1980 (τη λεγόμενη «παρέα του 1996») και σε μερικούς προσωπικούς φίλους του, όχι πάντοτε επαγγελματικά επιτυχημένους.
Εχοντας κερδίσει τις εκλογές του 2009 με συνθήματα όπως το περίφημο «λεφτά υπάρχουν», ο Παπανδρέου ήταν μοιραίο να βρεθεί ως πρωθυπουργός εκτός τόπου και χρόνου. Δεν αναφέρομαι στο καταστροφικό πεντάμηνο της αδράνειας (Οκτώβριος 2009 – Φεβρουάριος 2010) όσο στην περίοδο που ακολούθησε. Ασφαλώς και η κρίση που αντιμετώπιζε τότε η χώρα ήταν χωρίς προηγούμενο, η Ευρώπη άργησε πολύ να αντιδράσει και η τότε αξιωματική αντιπολίτευση έδινε με τα «Ζάππεια» ρεσιτάλ ανευθυνότητας. Ωστόσο, η χαοτική πρωθυπουργία Παπανδρέου, με τα ατέλειωτα υπουργικά συμβούλια, τις αδικαιολόγητες καθυστερήσεις και το μισό ΠΑΣΟΚ να υπονομεύει τα μέτρα που έπαιρνε το άλλο μισό, οδήγησαν στην πλήρη απαξίωση του φθινοπώρου του 2011. Αρκεί κανείς να θυμηθεί όσα καταμαρτυρούσε στους υπουργούς της κυβέρνησης Παπανδρέου ο Χρήστος Παπουτσής, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ τότε, για να αντιληφθεί πόσο λίγο έλεγχε ο Παπανδρέου ακόμη και τους δικούς του ανθρώπους. Δεν υπάρχουν πειστικότερες ενδείξεις για τη σύγχυση που επικρατούσε στο μυαλό του Παπανδρέου τότε από την τραγελαφική απόπειρα διεξαγωγής δημοψηφίσματος, τη συνάντηση των Καννών και την παρ’ ολίγο «θεσμική» πρωθυπουργία… Πετσάλνικου. Και όλα αυτά με φόντο τους νεκρούς της Μαρφίν, τους αγανακτισμένους της πάνω και της κάτω πλατείας και τη χωρίς προηγούμενο έξαρση της βίας. Ηταν φυσικό, κατόπιν αυτού, το κενό να το εκμεταλλευτούν ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσή Αυγή, τα εκλογικά ποσοστά των οποίων ακριβώς τότε εκτινάχθηκαν.

Κοντολογίς, αν έπρεπε κανείς να συνοψίσει, νομίζω ότι θα ήταν δύσκολο να χαρακτηρίσει διαφορετικά τις επιδόσεις του Γιώργου Παπανδρέου ως αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ως πρωθυπουργού πέρα από επιεικώς μέτριες, αν όχι απογοητευτικές. Σε κάθε περίπτωση, δεν διέψευσαν την τόσο διαδεδομένη απόφανση του κυνικού της παρέας ότι η άνοδός του –όπως άλλωστε και η άνοδος του Κώστα Καραμανλή λίγο παλαιότερα– οφειλόταν στο όνομα και όχι στις ικανότητές του.

Ερχομαι τώρα στην επικείμενη εκλογή ηγέτη στο ΚΙΝΑΛ. Δεν θα αναφερθώ στην άκομψη –για να μη τι χείρον είπω– εικόνα τού να ανταγωνίζεσαι με ανθρώπους περίπου συνομήλικους με τα παιδιά σου. Ούτε στον σχεδόν καιροσκοπικό χαρακτήρα μιας υποψηφιότητας που υποβλήθηκε μόνον όταν η εν ζωή τότε ακόμη πρόεδρος, ανήγγειλε ότι δεν θα διεκδικήσει νέα θητεία για λόγους υγείας. Με ενοχλεί, τουναντίον, η άρνηση του Παπανδρέου να παραδεχτεί έστω και ένα λάθος από την πολύχρονη θητεία του. Με ενοχλεί, με άλλα λόγια, η νοοτροπία ότι η ελληνική κοινωνία του χρωστάει απλώς και μόνον επειδή λέγεται Παπανδρέου και γι’ αυτό θα πρέπει να τον ψηφίσει. Ομως, μια υποψηφιότητα που αποβλέπει μόνο ή κυρίως στην αυτοδικαίωση δεν δικαιολογείται. Γιατί είναι ιδιοτελής.

Στις τελευταίες ευρωεκλογές, ένας άλλος Παπανδρέου, ο Νίκος, διεκδίκησε την ψήφο του ελληνικού λαού για να μας εκπροσωπήσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εκλέγοντας πάνω από αυτόν δύο νέα παιδιά, οι ψηφοφόροι του ΚΙΝΑΛ έδειξαν ότι έχουν γυρίσει σελίδα. Θέλω να πιστεύω ότι θα το δείξουν και τον ερχόμενο Δεκέμβριο.

* Ο κ. Νίκος Κ. Αλιβιζάτος είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Συγκεκριμένα τα μέλη δυο οικογενειών συμφώνησαν για τη διάλυση του αρραβώνα των παιδιών τους, παρουσία διαμεσολαβητή. Η συμφωνία μάλιστα έγινε μπροστά σε κάμερα και το βίντεο ανέβηκε στα social media προκειμένου να ενημερωθεί κάθε ενδιαφερόμενος ότι το κορίτσι είναι πλέον ελεύθερο.

Το αρραβωνιασμένο ζευγάρι – 14 ετών το κορίτσι και 17 ετών το αγόρι – δεν μπορούσε να είναι πλέον μαζί και οι δυο οικογένειες αποφάσισαν να προχωρήσουν στη διάλυση του αρραβώνα σύμφωνα με τα έθιμά τους όπως αναφέρει το gegonota.news.

Μετά από διαπραγμάτευση, η οικογένεια του αγοριού αποζημίωσε με 50.000 ευρώ την οικογένεια του κοριτσιού και η συμφωνία επισφραγίστηκε στον δρόμο, παρουσία του διαμεσολαβητή.
Σύμφωνα με πληροφορίες, είναι το μεγαλύτερο ποσό που δίνεται σε τέτοια περίπτωση, τα τελευταία χρόνια στο Αλιβέρι. Πρόκειται για ένα παλιό έθιμο των Ρομά που σήμερα τηρούν μόνο όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα. Ουσιαστικά τα χρήματα δίνονται για την απώλεια της παρθενίας και η διάλυση γίνεται δημόσια.

Στο παρελθόν, συγκεντρώνονταν οι οικογένειες σ’ ένα κοντινό πάρκο και έκλειναν τη συμφωνία παρουσία της γειτονιάς. Στην εποχή των social media, η «συναλλαγή» έγινε on camera και ανέβηκε στο διαδίκτυο ώστε να ενημερωθεί ο κόσμος ότι το ζευγάρι δεν είναι πλέον μαζί.

Όπως ακούγεται και στο βίντεο να λέει ο διαμεσολαβητής «τόσο το κορίτσι, όπως και το αγόρι, είναι ελεύθερα πλέον να συνεχίσουν τις ζωές τους και να παντρευτούν όποιο/α επιθυμούν».

Δείτε το βίντεο:

Δεν έχει προηγούμενο η συμφωνία που έγινε χθες Τετάρτη (28.09.2022) στον οικισμό Ρομά Αλιβερίου της Νέας Ιωνίας και, μάλιστα, μπροστά στην κάμερα.

Συγκεκριμένα τα μέλη δυο οικογενειών συμφώνησαν για τη διάλυση του αρραβώνα των παιδιών τους, παρουσία διαμεσολαβητή. Η συμφωνία μάλιστα έγινε μπροστά σε κάμερα και το βίντεο ανέβηκε στα social media προκειμένου να ενημερωθεί κάθε ενδιαφερόμενος ότι το κορίτσι είναι πλέον ελεύθερο.

Το αρραβωνιασμένο ζευγάρι – 14 ετών το κορίτσι και 17 ετών το αγόρι – δεν μπορούσε να είναι πλέον μαζί και οι δυο οικογένειες αποφάσισαν να προχωρήσουν στη διάλυση του αρραβώνα σύμφωνα με τα έθιμά τους όπως αναφέρει το gegonota.news.

Μετά από διαπραγμάτευση, η οικογένεια του αγοριού αποζημίωσε με 50.000 ευρώ την οικογένεια του κοριτσιού και η συμφωνία επισφραγίστηκε στον δρόμο, παρουσία του διαμεσολαβητή.

Σύμφωνα με πληροφορίες, είναι το μεγαλύτερο ποσό που δίνεται σε τέτοια περίπτωση, τα τελευταία χρόνια στο Αλιβέρι. Πρόκειται για ένα παλιό έθιμο των Ρομά που σήμερα τηρούν μόνο όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα. Ουσιαστικά τα χρήματα δίνονται για την απώλεια της παρθενίας και η διάλυση γίνεται δημόσια. Στο παρελθόν, μαζευόντουσαν οι οικογένειες σ’ ένα κοντινό πάρκο και έκλειναν τη συμφωνία παρουσία της γειτονιάς. Στην εποχή των social media, η «συναλλαγή» έγινε on camera και ανέβηκε στο διαδίκτυο ώστε να ενημερωθεί ο κόσμος ότι το ζευγάρι δεν είναι πλέον μαζί. Όπως ακούγεται και στο βίντεο να λέει ο διαμεσολαβητής «τόσο το κορίτσι, όπως και το αγόρι, είναι ελεύθερα πλέον να συνεχίσουν τις ζωές τους και να παντρευτούν όποιο/α επιθυμούν».

Δείτε το βίντεο: