Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2026
Blog Σελίδα 11885

Αλλαγές στα κινητά από 2019: Αυτόματη διακοπή παροχής υπηρεσιών για αποφυγή υπερχρεώσεων

Stathis
-
0
Αλλαγές στα κινητά από 2019: Αυτόματη διακοπή παροχής υπηρεσιών για αποφυγή υπερχρεώσεων

Σε εφαρμογή το τρίτο στάδιο των ρυθμίσεων – Προβλέπεται αυτόματη διακοπή της υπηρεσίας προς αποφυγή υπερχρεώσεων – Καθορίζεται ανώτατο ύψος τέλους πρόωρης διακοπής του συμβολαίου – Ενισχύεται η πρόσβαση στους τιμοκαταλόγους

Νέες αλλαγές έρχονται από την 1η Ιανουαρίου στην τηλεφωνία, κινητή και σταθερή, και το διαδίκτυο, καθώς τίθεται σε εφαρμογή το τρίτο και τελευταίο στάδιο ρυθμίσεων που προβλέπεται στον Κανονισμό Γενικών Αδειών της ΕΕΤΤ.

Με αυτό ρυθμίζονται οι υποχρεώσεις των παρόχων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, με στόχο την προάσπιση των δικαιωμάτων των συνδρομητών σε τηλεφωνία και Διαδίκτυο.

Συγκεκριμένα, με το τρίτο στάδιο, επιβάλλονται οι ακόλουθες ρυθμίσεις:

Αυτόματη διακοπή παροχής υπηρεσιών για αποφυγή υπερχρεώσεων

Κατά τη σύναψη της σύμβασης και προς αποφυγή υπερχρεώσεων οι συνδρομητές θα μπορούν να επιλέγουν δυνατότητα αυτόματης διακοπής της υπηρεσίας κάθε φορά που ο λογαριασμός θα υπερβαίνει συγκεκριμένο ανώτατο όριο.

Οι καταναλωτές θα έχουν τουλάχιστον τρεις επιλογές. Μία εξ αυτές προβλέπει πως η υπηρεσία θα διακόπτεται εάν η χρέωση ξεπεράσει τα 150 ευρώ σε μηνιαίο κύκλο τιμολόγησης ή τα 300 ευρώ σε διμηνιαίο κύκλο.

Ανώτατο ύψος τέλους πρόωρης διακοπής σύμβασης ορισμένου χρόνου

Καθορίζεται επακριβώς ο τρόπος με τον οποίο θα υπολογίζεται το ανώτατο ύψος του τέλους για τη διακοπή σύμβασης ορισμένου χρόνου πριν τη λήξη της.

Σε περίπτωση καταγγελίας σύμβασης ορισμένου χρόνου πριν τη λήξη της, το τέλος διακοπής δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα δύο ακόλουθα ποσά (Α και Β):

Ποσό Α

Το συνολικό ποσό που θα προκύπτει από το άθροισμα των ακόλουθων:

-Το σύνολο της έκπτωσης επί του μηνιαίου παγίου μέχρι τη στιγμή της διακοπής
-Το εναπομείναν ποσό απόσβεσης για τυχόν επιδότηση συσκευής, εξοπλισμού ή κατασκευής γραμμής

Επισημαίνεται ότι, εάν ο συνδρομητής καταγγείλει τη σύμβαση οποιαδήποτε στιγμή πριν παρέλθει διάστημα 2 μηνών από την έναρξή της, θα οφείλει να καταβάλει:

-Τα πάγια 2 μηνών
-Την έκπτωση 2 μηνών και το εναπομείναν, πέραν των 2 μηνών, ποσό απόσβεσης για τυχόν επιδότηση συσκευής, εξοπλισμού ή κατασκευής γραμμής

Ποσό Β

Το συνολικό ποσό που θα προκύπτει από το άθροισμα των ακόλουθων:

Το 1/3 του συνόλου των μηνιαίων παγίων για το διάστημα από την ημερομηνία διακοπής μέχρι την προβλεπόμενη ημερομηνία λήξης της σύμβασης ορισμένου χρόνου

Το ποσό απόσβεσης για τυχόν επιδότηση συσκευής, τερματικού εξοπλισμού ή κατασκευής γραμμής, το οποίο αντιστοιχεί στα 2/3 του εναπομείναντος διαστήματος από την ημερομηνία διακοπής μέχρι την προβλεπόμενη ημερομηνία λήξης της σύμβασης
Επισημαίνεται ότι, στην πρώτη σελίδα της σύμβασης ορισμένου χρόνου θα πρέπει να αναγράφεται το τέλος πρόωρης διακοπής που θα οφείλει, κατά περίπτωση και για κάθε μήνα διακοπής, να καταβάλει ο συνδρομητής

Παραδείγματα

Συνδρομητής συνάπτει σύμβαση διάρκειας 24 μηνών, με αρχική τιμή μηνιαίου παγίου 40 ευρώ και έκπτωση 10 ευρώ (δηλαδή τελική τιμή 30 ευρώ), καθώς και επιδότηση 96 ευρώ για την αγορά συσκευής. Η επιδότηση της συσκευής αποσβένεται κατά 4 ευρώ/μήνα.

Περίπτωση 1

Ο συνδρομητής αποφασίζει να διακόψει τη σύμβαση στο τέλος του 15ου μήνα, δηλαδή 9 μήνες πριν τη λήξη της. Το ποσό Α ανέρχεται στα 186 ευρώ (δηλαδή η συνολική έκπτωση που αντιστοιχεί στους 15 μήνες, συν το εναπομείναν ποσό για την απόσβεση επιδότησης έως τη λήξη της σύμβασης). Το ποσό Β ανέρχεται στα 114 ευρώ (το 1/3 των υπολειπόμενων παγίων, συν το ποσό απόσβεσης επιδότησης για τα 2/3 του εναπομείναντος διαστήματος των 9 μηνών). Συνεπώς, δεδομένου ότι το ποσό Β είναι το μικρότερο, το τέλος διακοπής σύμβασης με το οποίο θα επιβαρυνθεί ο συνδρομητής δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 114 ευρώ

Περίπτωση 2

Ο συνδρομητής αποφασίζει να διακόψει τη σύμβαση κατά τον πρώτο μήνα της σύμβασης. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να καταβάλει στον πάροχο συνολικό ποσό 168 ευρώ, δηλαδή τα πάγια και την έκπτωση που αντιστοιχούν σε 2 μήνες, συν το εναπομείναν -πέραν των 2 μηνών- ποσό για την απόσβεση επιδότησης.

example

Απρόσκοπτη πρόσβαση στους συμβατικούς όρους και στους τιμοκαταλόγους

Οι πάροχοι θα πρέπει να διασφαλίζουν την εύκολη πρόσβαση των συνδρομητών σε πληροφορίες σχετικά με τους ισχύοντες όρους της σύμβασης και τον τιμοκατάλογο υπηρεσιών, καθώς και τις εκάστοτε τροποποιήσεις.

Οι παραπάνω πληροφορίες θα πρέπει να παραμένουν αναρτημένες στον διαδικτυακό τόπο του παρόχου έως και δύο έτη μετά την κατάργησή τους, με αναφορά στο χρονικό διάστημα για το οποίο ήταν σε ισχύ.

Αλλαγές στα ενοίκια: Συντελεστής 5% για χιλιάδες ιδιοκτήτες

Τι λες τώρα;
-
0
Αλλαγές στα ενοίκια: Συντελεστής 5% για χιλιάδες ιδιοκτήτες

Μείωση φόρου στα ενοίκια: Ερχεται συντελεστής 5% για χιλιάδες ιδιοκτήτες

Το υπουργείο Οικονομικών σχεδιάζει μείωση του φόρου στα ενοίκια με συντελεστή 5%-7%, προσφέροντας ελάφρυνση έως 500 ευρώ και τροποποιώντας την ισχύουσα κλίμακα φορολόγησης ακινήτων

Το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών επεξεργάζεται ένα ευρύ φάσμα φορολογικών παρεμβάσεων για όλα τα είδη εισοδήματος. Στο πλαίσιο του κυβερνητικού σχεδιασμού, ο οποίος προβλέπει εξαγγελία πακέτου μείωσης φόρων από τον Πρωθυπουργό τον Σεπτέμβριο –εκτός απροόπτου– εξετάζεται η μείωση της φορολόγησης των εσόδων από ενοίκια.

Το βασικό σενάριο που έχει τεθεί στο τραπέζι από τους αρμόδιους του Υπουργείου προβλέπει μείωση του κατώτατου φορολογικού συντελεστή από 15% σε 5% ή 7%, για εισοδήματα από ακίνητα μέχρι 5.000 ευρώ τον χρόνο.

enoikia10

Έως 500 ευρώ ελάφρυνση στον φόρο ενοικίων

Η μείωση αυτή, εφόσον τεθεί σε εφαρμογή και ενταχθεί στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο, δεν θα περιοριστεί μόνο σε όσους δηλώνουν έως 5.000 ευρώ, αλλά θα αφορά το σύνολο των ιδιοκτητών ακινήτων που εκμισθώνονται, καθώς η αλλαγή συντελεστή επηρεάζει ολόκληρη τη φορολογική κλίμακα. Έτσι, το ετήσιο φορολογικό όφελος μπορεί να φτάσει ακόμα και τα 500 ευρώ.

Ποια είναι η σημερινή φορολόγηση των ενοικίων

Τα εισοδήματα από μισθώματα σήμερα φορολογούνται αυτοτελώς με συντελεστές από 15% έως 45%, ανάλογα με το ύψος του ετήσιου ποσού.

Αναλυτικά:

– Εισοδήματα έως 12.000 ευρώ φορολογούνται με 15% από το πρώτο ευρώ. Το μέγιστο ποσό φόρου για το σύνολο του ποσού είναι 1.800 ευρώ. Εάν μειωθεί ο συντελεστής στο 5% για το τμήμα μέχρι 5.000 ευρώ, ο φόρος πέφτει από 750 σε 250 ευρώ, δηλαδή 500 ευρώ χαμηλότερα. Έτσι, ο συνολικός φόρος περιορίζεται στα 1.300 ευρώ για το συγκεκριμένο κλιμάκιο.

– Εισοδήματα από 12.000,01 έως 35.000 ευρώ φορολογούνται με 15% για τα πρώτα 12.000 ευρώ και με 35% για τα επόμενα 23.000. Ο συνολικός φόρος φτάνει τα 9.850 ευρώ (12.000 × 15% + 23.000 × 35%).

– Εισοδήματα άνω των 35.000 ευρώ φορολογούνται με 15% για το πρώτο τμήμα, με 35% για το επόμενο και με 45% για το υπερβάλλον ποσό.

enoikia

Η αυτόματη έκπτωση 5% από το εισόδημα

Αξίζει να αναφερθεί πως οι παραπάνω φορολογικοί υπολογισμοί εφαρμόζονται όχι στο πλήρες εισόδημα από ενοίκια αλλά στο 95% αυτού. Η ισχύουσα φορολογική νομοθεσία προβλέπει έκπτωση 5% για δαπάνες επισκευής και συντήρησης του ακινήτου.

Αυτή η έκπτωση εφαρμόζεται χωρίς την ανάγκη αποδείξεων ή δικαιολογητικών και υπολογίζεται αυτόματα κατά την υποβολή της φορολογικής δήλωσης, επηρεάζοντας άμεσα το τελικό ύψος του φόρου.

Αλλαγές σοκ στις αεροπορικές πτήσεις: Έρχονται χρεώσεις στις χειραποσκευές – Πόσες και ποιες θα επιτρέπονται

Τι λες τώρα;
-
0
Αλλαγές σοκ στις αεροπορικές πτήσεις: Έρχονται χρεώσεις στις χειραποσκευές – Πόσες και ποιες θα επιτρέπονται

Τα πάνω-κάτω φαίνεται πως έρχονται, αναφορικά με τις αποσκευές μας στις αεροπορικές πτήσεις, με τις Βρυξέλλες, να εξετάζουν το ενδεχόμενο να μπει «χαράτσι» στις χειραποσκευές μας.

Τα μοναδικά μπαγκάζια που ανεβάζαμε πάνω στο αεροπλάνο τσάμπα και στριμώχναμε στο ράφι πάνω από τις θέσεις μας. Απ΄ότι φαίνεται θα πληρώνουμε και γι αυτές.

Όπως αναφέρει το Εuronews, αυτή η πρόταση τέθηκε κατά τη συνάντηση των 27 πρεσβευτών της ΕΕ στις Βρυξέλλες την Τετάρτη (4/6). Εκτός της χρέωσης χειραποσκευών προβλέπεται και η αναθεώρηση του προτύπου, για την αποζημίωση καθυστερήσεων.

Σύμφωνα με τα όσα συζητήθηκαν, δωρεάν θα παίρνουν οι επιβάτες μαζί τους πάνω στο αεροπλάνο, μία χειραποσκευή, η οποία θα μπορεί να χωράει κάτω από το κάθισμα. Τα υπόλοιπα μεγαλύτερα προσωπικά αντικείμενα στην καμπίνα του αεροσκάφους οδεύουν για… χρέωση.


«Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει καταστήσει σαφές ότι οι χειραποσκευές αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της βασικής τιμής του εισιτηρίου. Κανονικά, δεν υπάρχει καμία προσαύξηση στην τιμή, εφ’ όσον οι χειραποσκευές είναι λογικού μεγέθους», λέει ο Στίβεν Μπέργκερ, δικηγόρος της Ευρωπαϊκής Οργάνωσης Καταναλωτών (BEUC).

«Το μόνο που βλέπουμε είναι ένας πολλαπλασιασμός των αεροπορικών εταιρειών που χρεώνουν για αυτές τις αποσκευές (…) ζητάμε πολύ σαφείς κανόνες. Οι επιβάτες πρέπει να μπορούν να πάρουν μία αποσκευή, μία μικρή βαλίτσα ή ένα σακίδιο», προσθέτει.

Τι λένε οι αεροπορικές εταιρίες

Οι ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες έχουν διαφορετική ερμηνεία της νομολογίας. Ο Κέβιν Χάινι, διευθυντής Επικοινωνίας της A4E (Airlines for Europe), επισημαίνει ότι «σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και την ενιαία αγορά, οι αεροπορικές εταιρείες έχουν το δικαίωμα να διαχωρίζουν τις υπηρεσίες τους, προκειμένου να προσφέρουν το καλύτερο δυνατό πακέτο στους επιβάτες».

Κατά την Α4Ε, η οποία εκπροσωπεί 17 αεροπορικές εταιρείες στην Ευρώπη και το 80% της ευρωπαϊκής αεροπορικής κίνησης, η πρόταση που βρίσκεται στο τραπέζι επιδιώκει απλώς την εναρμόνιση των διαφορετικών προσεγγίσεων μεταξύ των εταιρειών σχετικά με τις εν λόγω χειραποσκευές.

«Νομίζω ότι είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι αυτό που κάνει η τρέχουσα πρόταση είναι ο καθορισμός των διαστάσεων αυτών των προσωπικών αντικειμένων, ώστε να εξασφαλιστεί η σαφήνεια και η διαφάνεια για όλους τους επιβάτες, καθώς και για τις αεροπορικές εταιρείες», συνεχίζει ο Χάινι.

Τον περασμένο Νοέμβριο, η Μαδρίτη καταδίκασε πέντε αεροπορικές εταιρείες για καταχρηστικές πρακτικές. Το πρόστιμο ύψους 179 εκατομμυρίων ευρώ αφορά, μεταξύ άλλων, αυτές τις επιπλέον χρεώσεις για τις χειραποσκευές.

Η πρόταση αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για τη μεταρρύθμιση των δικαιωμάτων των επιβατών αεροπορικών μεταφορών στην ΕΕ. Το αποτέλεσμα αυτού του φόρου χειραποσκευών είναι ευαίσθητο και η υιοθέτησή του δεν είναι καθόλου σίγουρη. Η συζήτηση αναθερμάνθηκε τον περασμένο μήνα, αφού η BEUC υπέβαλε καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Συνολικά, 16 ενώσεις προστασίας των καταναλωτών από 12 κράτη μέλη κατηγορούν επτά αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους ότι χρεώνουν τους επιβάτες αδικαιολόγητα τέλη για τις χειραποσκευές τους.

aeroplano 30 4 24.jpg

Αεροπορικές πτήσεις: Λιγότερες αποζημιώσεις για καθυστερήσεις

Παράλληλα, η ΕΕ μελετά το ενδεχόμενο αναθεώρησης των ευρωπαϊκών κανονισμών του 2004 σχετικά με την αποζημίωση των επιβατών για καθυστερήσεις στις πτήσεις. Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη επιθυμούν μια επικαιροποίηση, αλλά με διαφορετικές αναλύσεις.

Η πρόταση μεταρρύθμισης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που παρουσιάστηκε το 2013, προβλέπει την επέκταση του χρονικού ορίου σε πέντε ώρες καθυστέρησης. Το κείμενο που υποβλήθηκε στα κράτη μέλη από την πολωνική προεδρία επεδίωκε να κινηθεί προς την ίδια κατεύθυνση, δηλαδή να επεκτείνει το χρονικό όριο για τη διεκδίκηση αποζημίωσης.

Η τελευταία εκδοχή προτείνει την αύξηση του ορίου στις τέσσερις ώρες, με ένα δεύτερο βήμα από τις έξι ώρες ανάλογα με την απόσταση του ταξιδιού.

Επί του παρόντος, αποζημίωση μεταξύ 250 και 600 ευρώ μπορεί να διεκδικηθεί για καθυστερήσεις 3 ωρών και άνω. Η ευρωπαϊκή οδηγία ισχύει για κάθε πτήση που αναχωρεί από αεροδρόμιο της ΕΕ, ανεξάρτητα από την εθνικότητα της αεροπορικής εταιρείας, και για τις πτήσεις που φθάνουν σε αεροδρόμια της ΕΕ, εφ’ όσον εκτελούνται από αεροπορική εταιρεία της ΕΕ.

Δεν ισχύει για πτήσεις προς την Ευρώπη που εκτελούνται από αεροπορικές εταιρείες εκτός ΕΕ ή για πτήσεις εκτός ΕΕ με ενδιάμεσο σταθμό στην Ευρώπη.

Για την A4E, η πρόταση είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. «Πιστεύουμε ότι τα κατώτατα όρια αποζημίωσης πρέπει να επεκταθούν ώστε να έχουμε την ευκαιρία να ανακτήσουμε τα δρομολόγια των πτήσεων όταν τα πράγματα πάνε στραβά», εξηγεί ο Κέβιν Χάινι.

inside 2568698 1280

«Σε περίπτωση μηχανικού προβλήματος, οι αεροπορικές εταιρείες πρέπει να βρουν αεροσκάφος ή πλήρωμα αντικατάστασης, κάτι που απαιτεί χρόνο», επισημαίνει. «Με την προσαρμογή των ορίων αποζημίωσης για τις καθυστερήσεις, θα έχουμε μια ευκαιρία μάχης για να κάνουμε αυτές τις αλλαγές, να τοποθετήσουμε το νέο αεροσκάφος και το πλήρωμα», διαβεβαιώνει ο Χάινι.

Σύμφωνα με την BEUC, η προτεινόμενη μεταρρύθμιση θα στερήσει πάνω απ’ όλα την αποζημίωση από έναν πολύ μεγάλο αριθμό επιβατών. «Εάν το κείμενο ψηφιστεί ως έχει μεταξύ των κρατών μελών, πριν από τις διαπραγματεύσεις με το Κοινοβούλιο, θα στείλουμε ένα πολύ κακό μήνυμα στους Ευρωπαίους καταναλωτές, κάνοντας πίσω σε δικαιώματα που είναι πραγματικά θεμελιώδη όταν ταξιδεύεις», λέει ο Μπέργκερ.

Ωστόσο, η έκβαση των διαπραγματεύσεων είναι αβέβαιη. «Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν δύο διαφορετικές αντίθετες θέσεις μεταξύ των κρατών μελών στο Συμβούλιο.

Συνολικά, έχουμε το στρατόπεδο των κρατών μελών που θα υπερασπιστούν τις τρεις ώρες για να μπορούν να επωφεληθούν από το δικαίωμα αποζημίωσης και άλλα που θα ζητήσουν πέντε ώρες και εννέα ώρες με βάση την απόσταση. Έτσι, αυτή τη στιγμή αυτό είναι πραγματικά το σημείο τριβής», προσθέτει ο Στίβεν Μπέργκερ.

Μόλις δέκα περίπου χώρες θα αποτελούσαν μειοψηφία αποκλεισμού στο Συμβούλιο της ΕΕ. Πριν από τη συνάντηση των πρεσβευτών, η Γερμανία και η Ισπανία φάνηκε να αντιτίθενται σε οποιαδήποτε αλλαγή στους κανόνες αποζημίωσης.

Ωστόσο, είναι ολόκληρη η αναθεώρηση που πρέπει να επικυρωθεί ή να απορριφθεί. Με άλλα λόγια, η εναντίωση στις αλλαγές των κανόνων αποζημίωσης διακινδυνεύει ολόκληρη τη μεταρρύθμιση.

Αλλαγές έρχονται στο ελληνικό ίντερνετ και φέρνουν αποζημιώσεις για την ταχύτητα

Stathis
-
0
Αλλαγές έρχονται στο ελληνικό ίντερνετ και φέρνουν αποζημιώσεις για την ταχύτητα

Σημαντικές αλλαγές έρχονται από τη νέα χρονιά και μέσα στους πρώτους μήνες του 2019 για το ελληνικό ίντερνετ.

Ο νέος κανονισμός της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων για το ανοιχτό Διαδίκτυο, που θα τεθεί σύντομα σε ισχύ θα καθορίζει τη διαδικασία επανορθώσεων και αποζημιώσεων στους καταναλωτές στις περιπτώσεις απόκλισης στις ταχύτητες του Διαδικτύου.

Θα δοθεί περιθώριο οκτώ µηνών στους παρόχους υπηρεσιών να ενσωµατώσουν στους όρους παροχής/χρήσης των υπηρεσιών τις πληροφορίες που σχετίζονται µε την εκτίµηση και τη δηµοσίευση ταχυτήτων ή άλλων παραµέτρων ποιότητας.

Ο κανονισµός επιχειρεί να αντιµετωπίσει το ζήτηµα των αποκλίσεων στις ταχύτητες του ∆ιαδικτύου, το οποίο αποτελεί το συνηθέστερο σηµείο τριβής µεταξύ καταναλωτών και παρόχων υπηρεσιών Ιντερνετ.

Ως παραδείγµατα επανορθώσεων ή αποζηµιώσεων σταθερού ή κινητού δικτύου, η ΕΕΤΤ αναφέρει:

  • Έκπτωση στον λογαριασµό.
  • ∆υνατότητα διακοπής του συµβολαίου χωρίς χρέωση.
  • Επιστροφή τµήµατος ή συνόλου του παγίου.
  • ∆υνατότητα (σε συνδροµητές σταθερών δικτύων) επιλογής πακέτου µε χαµηλότερη ονοµαστική ταχύτητα λήψης ή/και αποστολής δεδοµένων πλησιέστερη στην ταχύτητα που µπορεί να επιτευχθεί ρεαλιστικά (εφόσον υπάρχει τέτοιο πακέτο) χωρίς να χρειάζεται να καταβληθεί τέλος για την πρόωρη διακοπή σύµβασης ορισµένου χρόνου. Η δυνατότητα αυτή θα πρέπει να δίνεται ακόµα και µεταξύ διαφορετικών τεχνολογιών σύνδεσης (π.χ. από VDSL σε ADSL).
  • Συνδυασµό των παραπάνω.

Βάσει του κανονισµού, οι πάροχοι οφείλουν να εξετάζουν κάθε παράπονο ή καταγγελία συνδροµητή και να αναφέρουν στους όρους παροχής/χρήσης των υπηρεσιών τις επανορθώσεις ή αποζηµιώσεις που δικαιούνται οι συνδροµητές σε περίπτωση που διαπιστωθούν συνεχείς ή επαναλαµβανόµενες αρνητικές αποκλίσεις µεταξύ της µετρούµενης ταχύτητας στο ∆ιαδίκτυο και της ταχύτητας που αναφέρεται στους όρους παροχής και ανάλογα µε το µέγεθος της απόκλισης.

Συγκεκριµένα υποχρεούνται σε επανορθώσεις στην περίπτωση αποκλίσεων απόδοσης από την αναφερόµενη ελάχιστη ταχύτητα για συνδροµητές σταθερών δικτύων και από την αναφερόµενη µέγιστη ταχύτητα για συνδροµητές κινητών δικτύων. Επίσης, παρέχουν έγκαιρη προειδοποίηση στον χρήστη, µέσω ηλεκτρονικού µηνύµατος ή µε άλλο πρόσφορο τρόπο, σε περίπτωση που ο χρήστης πλησιάζει ένα όριο ορθής χρήσης.

Επισηµαίνεται, πάντως, ότι παράπονο συνδροµητή δεν εγείρει αυτόµατα δικαίωµα αποζηµίωσης. Επιπλέον όταν η αιτία της απόκλισης διαπιστωθεί ότι βρίσκεται στο εσωτερικό δίκτυο του συνδροµητή ο πάροχος υποχρεούται απλώς να εξηγήσει στον συνδροµητή την αιτία και να παράσχει τυχόν διευκολύνσεις. Σε περίπτωση που διαπιστωθούν σηµαντικές συνεχείς αρνητικές αποκλίσεις και ο πάροχος δεν έχει αποκαταστήσει το πρόβληµα εντός 30 ηµερών από την υποβολή του παραπόνου, ο συνδροµητής έχει δικαίωµα καταγγελίας της σύµβασης αζηµίως είτε αυτή είναι ορισµένου ή αορίστου χρόνου.

Το δικαίωµα καταγγελίας της σύµβασης επεκτείνεται και στις άλλες υπηρεσίες που παρέχονται από τον ίδιο πάροχο µαζί µε την πρόσβαση στο ∆ιαδίκτυο (υπηρεσία φωνής µέσω PSTN) και σε όλες τις εξαρτηµένες υπηρεσίες (VoIP, IPTV), ανεξάρτητα αν αποτελούν µέρος της αρχικής σύµβασης ή όχι.

Δείτε τους πίνακες για τις ταχύτητες και τον χαρακτηρισμό τους

633de4b0c14ca52ea2432a3c8a5c4c31

Άλλα δόντια, υαλουρονικό στα μάγουλα, τράβηγμα στα μάτια, μπότοξ: Έτσι… μεταμορφώθηκε η Καλομοίρα σε… Μέριλιν

Stathis
-
0
Άλλα δόντια, υαλουρονικό στα μάγουλα, τράβηγμα στα μάτια, μπότοξ: Έτσι… μεταμορφώθηκε η Καλομοίρα σε… Μέριλιν

Η Καλομοίρα, που έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή της στο «Fame Story 2» το 2004 και μάλιστα, αναδείχτηκε νικήτρια, έχει δημιουργήσει μία υπέροχη οικογένεια, ζει μία ζωή μέσα στη χλιδή, ενώ η μετάλλαξη στην εμφάνισή της είναι εμφανής.

Από τότε μέχρι σήμερα, έκανε ένα πέρασμά για 30 επεισόδια ως Τζένιφερ στη σειρά «Η Λάμψη» του Φώσκολου, συμμετείχε στη Eurovision το 2008, όπου με το τραγούδι «Secret combination» κατέκτησε την τρίτη θέση, έκανε promotions σε αρκετές επώνυμες εταιρίες, συνεργάστηκε με γνωστούς EΈλληνες καλλιτέχνες, όπως οι Βανδή, Γονίδης και Κοκκίνου και έκανε το δικό της κανάλι στο YouTube, το περίφημο «Kalomira» με lifestyle περιεχόμενο.

Η μετάλλαξη της Καλομοίρας

Η μετάλλαξή της δεν έγκειται μόνο στο lifestyle της, αλλά και στην εξωτερική της εμφάνιση, μια και αυτή συμπεριλαμβάνει από εμφυτεύματα οδοντοστοιχίας και υαλουρονικό στα μήλα μέχρι μεγάλη δόση μπότοξ στο πρόσωπο, ανόρθωση στα βλέφαρα και αλλαγή στο χρώμα των μαλλιών της αλά Μέριλιν Μονρόε.

Η γεννημένη στο δυτικό Χέσμπεντ της Νέας Υόρκης Καλομοίρα από μικρή ήθελε να γίνει τραγουδίστρια της ποπ. Αφού πήρε μέρος σε αρκετούς τοπικούς μουσικούς διαγωνισμούς, έχοντας φτάσει να ανοίγει μέχρι και τις συναυλίες της Τζέσικα Σίμπσον, αποφάσισε να πάει στην οντισιόν του «Fame Story», στη Νέα Υόρκη. Μη μπορώντας να συγκρατήσει τα δάκρυα χαράς όταν έμαθε ότι μπήκε στο ριάλιτι, πέταξε για την Αθήνα, όπου τελικά, εκτός από την πρωτιά, κέρδισε 200.000 ευρώ και ένα συμβόλαιο με τη Heaven Music.

Η πορεία που ακολούθησε η Καλομοίρα

Η χάρη της έφτασε μέχρι το NBC, τις εκπομπές «Today show», «Access Hollywood» και «Good morning America». Τον Σεπτέμβριο του 2004 κυκλοφόρησε το πρώτο της Cd άλμπουμ με 15 τραγούδια, με τίτλο «Καλομοίρα», το οποίο έγινε χρυσό, με το «Νομίζεις» και το «Εγώ είμαι η Καλομοίρα» να ξεχωρίζουν.

Ακολούθησαν εμφανίσεις στο Rex με τους Δέσποινα Βανδή, Θάνο Πετρέλη και Γιώργο Χρήστου του «Fame Story», όμως μια από τις κορυφαίες στιγμές της είναι όταν στο Ηρώδειο βγήκε από μια τούρτα για να ευχηθεί στον Νιόνιο του ελληνικού τραγουδιού, τον Διονύση Σαββόπουλο, το «Happy Birthday Mr. President» της Μέρλιν Μονρόε. Ακολούθησαν και άλλα CD άλμπουμ, με τον μακαρίτη Θέμο Αναστασιάδη να παίζει στο βιντεοκλίπ του «Κι όλο περιμένω» και την ίδια να δοκιμάζει την τύχη της στην τηλεόραση ως συμπαρουσιάστρια στον «Πρωινό καφέ», αλλά και του Γρηγόρη Αρναούτογλου στο κυριακάτικο σόου «Πιο πολύ την Κυριακή», στο Mega.

Μέχρι και στον ελληνικό τελικό για τη Eurovision, με το «Secret combination» κατέκτησε την τρίτη θέση. Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν περιοδείες σε Ελλάδα και Αμερική, εμφανίσεις σε τηλεοπτικές εκπομπές ακόμη και του εξωτερικού.

Το καλοκαίρι του 2013, η Καλομοίρα φωτογραφίστηκε για πρώτη φορά με τον άντρα της και τα δίδυμα αγόρια τους για λογαριασμό του περιοδικού «People», με τη ίδια να μιλά για τη δυσκολία της εγκυμοσύνης της και τη χαρά της μητρότητας.

Λίγο αργότερα ήρθε η κόρη τους να συμπληρώσει την οικογενειακή ευτυχία. Η βάφτιση της Αναστασίας έγινε στην Αθήνα, με νονούς τον Δημήτρη Γιαννέτο και τη Μαριέττα Χρoυσαλά. Με την τελευταία, λοιπόν, η φιλία επισφραγίστηκε και με κουμπαριά κι έτσι η Καλομοίρα μπήκε για τα καλά στα κοσμικά σαλόνια και στους εγχώριους high class κύκλους.

Την πόρτα των σαλονιών την είχαν ανοίξει το ζεύγος Πατίτσα – Χρουσαλά. Η Καλομοίρα, με την ιδιότητα της αυτοκόλλητης φίλης, ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που αποχαιρέτησε τη Μαριέττα πριν από το ταξίδι του μέλιτος και πηγαίνοντας στη σουίτα που είχαν κλείσει στον «Αστέρα» για τις πρώτες νύχτες του γάμου τους.

Έκτοτε η Καλομοίρα και ο σύζυγός της, όποτε το επιτρέπουν οι συνθήκες, βρίσκονται σε κοσμικά πάρτι. Ακόμη και όταν η κουμπάρα και πρώην εστεμμένη γιόρτασε στη Μύκονο τα 12 χρόνια γάμου, οι Καλομοίρα και Μπούσαλης ήταν εκεί. Και κάπως έτσι έφτασε και το φαραωνικό γλέντι στο Κάιρο, που ήταν για την Καλομοίρα το αποκορύφωμα της μετάλλαξής της.

871 1200x800 1

91

92

93




Αλλnθώρıσαν: Όλοι μιλάνε για το σuγκλονιστικό τσıφτετέλı της Έλενας Κώνστα

Τι λες τώρα;
-
0
Αλλnθώρıσαν: Όλοι μιλάνε για το σuγκλονιστικό τσıφτετέλı της Έλενας Κώνστα

Η Έλενα Κώνστα βρέθηκε το βράδυ του Σαββάτου 16 Μαρτίου στην εκπομπή του Χρήστου Φερεντίνου στον ΣΚΑΪ.

Έκλεψε τις εντυπώσεις η Έλενα Κώνστα με τα λικνίσματά της!

Ο παρουσιαστής υποδέχθηκε στο πλατό τον Κώστα Καραφώτη κι άλλους εκλεκτούς καλεσμένους. Ανάμεσα σε αυτούς βρισκόταν κι η παρουσιάστρια και ραδιοφωνική παραγωγός, η οποία με το που ακούστηκε το τραγούδι Μπαλαμός έριξε ένα… ξεσηκωτικό τσιφτετέλι.

Δείτε το βίντεο:



Του ‘δωσε και κατάλαβε η Έλενα Κώνστα στην εκπομπή του Χρήστου Φερεντίνου

Η εντυπωσιακή Dj και παρουσιάστρια Έλενα Κώνστα ξεκίνησε να χορεύει κι έπειτα ακολούθησαν κι άλλοι καλεσμένοι, ενώ σε ένα σημείο χόρεψε παρέα με τον Γιώργο Ασημακόπουλο.

Αλκυονίδες τέλος: Επιστρέφουν χιόνια και βροχές – Οι περιοχές που θα επηρεαστούν

Τι λες τώρα;
-
0
Αλκυονίδες τέλος: Επιστρέφουν χιόνια και βροχές – Οι περιοχές που θα επηρεαστούν

Οι πολυαναμενόμενες βροχές-χιόνια πρόκειται να φέρουν «ευεργετικές» αλλαγές στον καιρό την Κυριακή και τη Δευτέρα σε πολλές περιοχές της χώρας.

Μετά από έναν άνυδρο χειμώνα, οι βροχές αναμένεται να φέρουν…ανακούφιση, αλλά και ανησυχία σε ορισμένες περιοχές λόγω της πιθανής έντασης τους, αναφέρει σε ανάρτησή του στο Facebook ο μετεωρολόγος Γιώργος Τσατραφύλλιας.

Οι περιοχές που επηρεαστούν με χιόνια και βροχές

kairos tsa 350f7

Αναλυτικά ανάρτηση του Γιώργου Τσατραφύλλια για τον καιρό

«Καλημέρα! Ευεγερτικές-α θα είναι οι βροχές-χιόνια(στα βουνά) που θα μας επισκεφτούν το διήμερο Κυριακή – Δευτέρα για τις περισσότερες περιοχές της χώρας μετά από ένα άνυδρο χειμώνα ωστόσο σε ορισμένες περιοχές θα έχουν ιδιαίτερη ένταση και μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα (πλημμύρες – κατολισθήσεις) ειδικά σε ευάλωτες περιοχές.

Οι περιοχές αυτές είναι:

Θεσπρωτία, Πρέβεζα, Άρτα, Αιτωλοακαρνανία, Κέρκυρα, Παξοί, Αχαΐα, Ηλεία, Καβάλα, Δράμα, Σέρρες, Ξάνθη, Ροδόπη, Έβρος, νησιά βόρειου και ανατολικού Αιγαίου, Δωδεκάνησα.

Επίσης για όσους προγραμματίζουν κάποιο ταξίδι να γνωρίζουν ότι οι θαλάσσιες συγκοινωνίες θα έχουν προβλήματα στο Ιόνιο και το Αιγαίο την Κυριακή (νοτιάδες 8-9 μποφόρ) και τη Δευτέρα στο Αιγαίο ( νοτιάδες 9 μποφόρ).

Η θερμοκρασία δεν θα πέσει σημαντικά».

Η πρόγνωση του Γιαννόπουλου – Τι θα κάνει στην Αττική

Σύμφωνα με την πρόγνωση του μετεωρολόγου, Παναγιώτη Γιαννόπουλου την Κυριακή και από τα δυτικά θα περάσουμε σε μια φθινοπωρινή εκδοχή του καιρού με βροχές και τοπικές καταιγίδες.

Η κακοακιρία ξεκινά από τα δυτικά – πρώτα στο βόρειο Ιόνιο – από το βράδυ και στην ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη.

Η Δευτέρα θα είναι μια βροχερή ημέρα για όλη τη χώρα, με τις καταιγίδες να χτυπούν κυρίως στο Αιγαίο.

Η Αττική θα βρεθεί στο στόχαστρο αργά το βράδυ της Κυριακής.

Το ξημέρωμα της Δευτέρας θα εκδηλωθεί πρόσκαιρη καταιγίδα. Όμως, καθώς θα επικρατήσουν πολύ ισχυροί και τοπικά θυελλώδεις νοτιάδες, η θερμοκρασία θα σημειώσει μικρή πτώση, και πάλι θα κυμαίνεται σε επίπεδα λίγο υψηλότερα από τα κανονικά.



Αλκυόνη Παπαδάκη: «Καλύτερα να είσαι μόνη σου παρά με το λάθος άνθρωπο»

Stathis
-
0
Αλκυόνη Παπαδάκη: «Καλύτερα να είσαι μόνη σου παρά με το λάθος άνθρωπο»

Μια συμβουλή που αξίζει ο καθένας μας να δίνει όχι μόνο στους άλλους, αλλά κυρίως στον εαυτό του. Συχνά, ο φόβος της μοναξιάς, μάς κάνει να παραμένουμε σε μια σχέση που στην ουσία δε  μας ευχαριστεί. Κι έρχονται ατελείωτες στιγμές, που νιώθουμε πιο μόνοι από μόνοι…

Γιατί μπορεί να έχεις κάποιον άνθρωπο να ακουμπήσεις δίπλα σου, αλλά όχι να στηριχτείς. Και το χειρότερο είναι πως όταν δεσμεύεις τη ζωή σου με το λάθος άνθρωπο,  χάνεις την ευκαιρία να γνωρίσεις κάποιον που αξίζει πραγματικά να είσαι μαζί του…

γράφει η Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Τη σημαντική αυτή φράση που προανέφερα, τονίζει η Αλκυόνη Παπαδάκη. Μία ιδιαίτερα ταλαντούχα κι ευρηματική συγγραφεάς που όταν διαβάζεις λόγια της, δεν μπορείς παρά να γοητευτείς από την ομορφιά και το νόημά τους.Αφηγείται όλες τις ιστορίες της με μια γλυκιά μελαγχολία. Οι ήρωες στην αφήγηση της είναι τόσο αληθινοί που ο καθένας μας μπορεί να ταυτιστεί μαζί τους. Η πένα της καταφέρνει να μας ταξιδεύει με μοναδικό τρόπο…

Γεννήθηκε στο Νιο Χωριό του νομού Χανίων της Κρήτης. Ο πατέρας της ήταν δάσκαλος με παράσημο από τον πόλεμο της Αλβανίας. Τα παιδικά χρόνια της χρόνια ήταν δύσκολα. Μπήκε εσωτερική στη Γαλλική Σχολή Saint Joseph των Χανίων και ύστερα ήρθε στην Αθήνα για να σπουδάσει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ωστόσο,  δεν το τελείωσε ποτέ, επειδή άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα δημοσιογραφίας στην Ελληνοαμερικανική Ένωση. Εκείνη την περίοδο, έγραφε το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο “Κόκκινο σπίτι” και το οποίο εξέδωσε με δικά της χρήματα. Με επιστολή ζήτησε να εργαστεί στον Χρήστο Λαμπράκη, ο οποίος τότε διηύθυνε το περιοδικό “Ταχυδρόμος” και εξέδιδε, μεταξύ άλλων, τις εφημερίδες “Το Βήμα” και “Τα Νέα”. Μαθήτευσε κοντά στον δημοσιογράφο Νίκο Κακαουνάκη στα “ΝΕΑ” και με πρόσκληση του Τάσου Βουρνά στην εφημερίδα “Αυγή”.Τότε, διαμόρφωσε αριστερή συνείδηση. Συζούσε εκείνη την περίοδο με έναν δημοσιογράφο, τον οποίο ακολούθησε στο Παρίσι εξαιτίας της χούντας. Όταν δε, επέστρεψε στην Ελλάδα, της πήραν το διαβατήριο επειδή είχε φάκελο στην αστυνομία λόγω αριστερών πεποιθήσεων. Ήταν αρχές του `70 όταν συνάντησε τον σημερινό σύντροφό της με τον οποίο απέκτησε ένα γιο. Από τα 45 της χρόνια, κάθε δεύτερη χρονιά εκδίδει από ένα μυθιστόρημα.

Eπέλεξα κάποια αγαπημένα μου αποσπάσματα από τα έργα της Αλκυόνης Παπαδάκη και σας τα παραθέτω…

“Καλύτερα να είσαι μόνος σου… παρά με το λάθος άνθρωπο!
Μπορεί αύριο το πρωί να ξυπνήσεις… και πάλι μόνος…
Μπορεί το βράδυ να μην κοιμήθηκες μέσα σε μια αγκαλιά…
αλλά πολύ κρίμα σε εκείνους… που ξυπνούν και δεν ξέρουν πού βρίσκονται!!!”

“Η αγάπη, μια σιγανή βροχή που τραγουδάει πάνω στη λαμαρίνα, αυτό πρέπει να είναι η αγάπη. Το πάθος σεληνιάζεται, μάτια μου. Αφηνιάζει σαν το μουλάρι κι αρχίζει το ποδοβολητό. Ουαί και τρισαλίμονο σ’ όποιον βρεθεί στο πέρασμα του! Δεν έχει έλεος το πάθος, δεν έχει σταματημό… 
Φύλλο δεν κουνήθηκε. … άνοιξε με δύναμη την ουρά της και γρατσούνισε τα όνειρα μιας νυχτερίδας που είχε κρεμαστεί ανάποδα στο γιακά της σιωπής. 
Σε πνίγει η αγάπη όταν σε πιάνει από το λαιμό, έτσι δεν είναι, …; Έτσι ακριβώς, …. Η αγάπη πρέπει πάντοτε να σε συνοδεύει· να σου κρατάει συντροφιά· να γέρνεις στον ώμο της και να ονειρεύεσαι. Αν πέσει απάνω σου και σε πλακώσει, τελείωσες.“

“Η ζωή δεν μαθαίνεται από δεύτερο χέρι..
Δεν είναι μια κυρία που φτάνει μόνο να στη συστήσουν
με όλους τους κανόνες της ευγένειας κι εσύ
να χαμογελάς,.. να κάμεις ελαφρά υπόκλιση και
να πεις χαίρω πολύ…
Ζήσε για να μάθεις…
Πάρε τα ρίσκα σου..
Μη φοβάσαι…”

“Δεν ειναι πιά η ζωή μου μια πορεία στην έρημο…
ξαφνικά η έρημος γέμισε κόκκινα τριαντάφυλλα…

ξαφνικά οι μέρες μου γέμισαν ήλιο…

ξαφνικά οι νύχτες μου γέμισαν δίδυμα φεγγάρια….!!!!”


“Κι αν θες να ξέρεις, δεν υπάρχουν ούτε τόσο καλοί, ούτε τόσο κακοί. Όλοι είμαστε λίγο απ` όλα. Ανάλογα με το τοπίο, αλλάζουμε μορφή. Κάπως σαν τους χαμαιλέοντες.”

«Τι παλιόκαιρος σήμερα… Βρέχει από το πρωί. Δεν ξέρω γιατί, αλλά η νοσταλγία έχει το άρωμα της βροχής…»

«Αυτός ο κόσμος ο κερατάς- μου ‘λεγε μια φορά η φίλη μου η Βιργινία – λες κι είναι καμωμένος μόνο γι’ αυτούς που ξέρουν να καταπατούν. Γι’ αυτούς που στήνουν ταμπέλες. Που κάνουν περιφράξεις και βάζουν μέσα άγρια σκυλιά για φύλακες. Αυτός ο κόσμος ο κερατάς λες κι είναι καμωμένος, μόνο για μπρατσωμένες ψυχές.»

«Τι θα ‘κανα χωρίς εσένα Νανώ… (Μου ‘γραφε κάποτε σ’ ένα σημείωμα). Τι αξία θα είχαν οι ακρογιαλιές της ψυχής μου, αν δεν στεκόσουνα εκεί, να με περιμένεις…»

«Τα κύματα σ’ οδηγούν εκεί που  θέλουν να σε ξεβράσουν. Είναι να μη βρεθεί η ψυχή σου, άδειο κοχύλι, πεταμένη στο θυμό τους. Κάποιοι όμως είναι τυχεροί. Στ’ άδεια κοχύλια της ψυχής τους οι Γοργόνες κρύβουν τα τραγούδια τους. Κάποιοι… δε θα τους βρεις σε κάθε βήμα σου…»

«Το πιο όμορφο γαλάζιο της ψυχής μου το ξόδεψα προσπαθώντας να γλυκάνω το βλέμμα της απουσίας.»

«Συμβαίνει κι αυτό. Να ‘χεις ρίξει κάτω τον άλλον κι ύστερα να βγαίνεις στη ράχη του, να χοροπηδάς και να προσπαθείς να τον πείσεις (συχνά τον πείθεις) πως είναι ένοχος, γιατί η ράχη του έχει κόκκαλα και σου πληγώνουν τα βελούδινα ‘’πατουχάκια’’ σου…»

«Αυτό το “απόλυτα εντάξει“ πάντα με τρόμαζε. Μου δημιουργούσε μια αποστροφή κάτι σαν ναυτία. Κάτι μου ‘λεγε πως η αγάπη δε βολεύεται στην απόλυτη τάξη. Είναι στο λίγο, στο ελάχιστο φάλτσο. Στο αδιόρατα στραβό. Δεν είναι πουκάμισο κολλαριστό η αγάπη. Είναι ρούχο τσαλακωμένο. Φορεμένο. Με τα σημάδια του ιδρώτα να διακρίνονται πάνω του.»

“Όταν μετράω τα κουμπιά της ψυχής μου, πάντα μου λείπουν μερικά. Τα `χασα; Μου τα κλέψανε; Τα κατάπια; Τα χάρισα; Κύριος είδε. Άντε τώρα να την κουμπώσω τη ρημάδα. Άντε να την προφυλάξω…”

“Ποσες φορες αληθεια συναρμολογησες τη διαμελισμενη σου ψυχη…;
Σαμπως θυμασαι…;
Ποσες νυχτες τρυπησες,για να βγεις στο φως…;
Ποση βροχη καταπιες…;
Ποσους ανεμους εκρυψες στην αγκαλια σου…;

Τωρα μου γραφεις…”Ειμαι καλα.Βρηκα μια θεση στη ζωη.Μπορει προσωρινα.Αλλα να ξερεις ειναι θεωρειο!
Επιτελους μου χαριστηκε Ο Θεος”
Αμ,δε στη χαρισε Ο Θεος τη θεση,ματια μου.
Στην πουλησε.Και μαλιστα,πανακριβα!”

«”Να ονειρεύεσαι …” μου `λεγε ένας φίλος που μ` αγαπούσε και με ήξερε καλά.

Τα όνειρα, συνήθως προδίδουν.

Παραπλανούν.

Καμιά φορά και σκοτώνουν.

Όμως, δεν γίνεται να ζεις χωρίς να ονειρεύεσαι …

Δεν έχει νόημα.

Δεν έχει ουσία.

Να ονειρεύεσαι!

Κοίτα μόνο να `χεις σταμπάρει καλά την έξοδο κινδύνου από τα όνειρά σου.

Τότε σώζεσαι …

Και ποια είναι η έξοδος κινδύνου;

Τίποτα δεν είναι στη ζωή, το παν!

Έχει και παρακάτω …;

Έχει κι άλλο …

Προχώρα, λοιπόν, ξεκόλλα!

Αυτή είναι η έξοδος κινδύνου!»

«Καθένας έχει διαλέξει μόνος του το σταυρό του, άσχετα αν δεν το παραδέχεται, ή αν δεν το συνειδητοποιεί πολλές φορές.»

“Σ` έσπρωξε; Σ` έριξε κάτω και σε τσαλαπάτησε; Έβγαλε σουγία και σε χάραξε; Ε! Άφου μετά σου είπε sorry ο άνθρωπος! “

Είναι μερικοί που έχουν μέσα τους κακοφορμισμένες
πληγές. Πλησίασέ τους.Μην τους ψηλαφάς.
Πληγώθηκε. Δώσε το χέρι σου στον άλλον χωρίς
να κρίνεις. Κάνε του λίγο χώρο μέσα σου να ξαποστάσει.
Σε αυτό το κόσμο, παλικάρι, όλοι έχουμε μερίδιο σε όλα.
Μερίδιο στη χαρά, στα λάθη, στην απόγνωση…

“Αυτή πια η ανόητη προσμονή σου,
πως οι “άλλοι” κάποτε θ αλλάξουν.
Ξέχνα την, να χαρείς.
Οι “άλλοι” την έχουν καταβρεί στην πουπουλένια σου πλατούλα.
Εσύ ν αλλάξεις ρότα. Τώρα. Αν μπορείς.

Αν δεν μπορείς τουλάχιστον μη θορυβείς…”

“Δε φοβήθηκα ποτέ μου τη βροχή. Φοβήθηκα πολλές φορές όμως αυτούς που μου φώναζαν να γυρίζω πίσω για να μου δώσουν μια ομπρέλα.»

«-Σκέφτομαι… Σκέφτομαι… Γιατί να μην έχουν οι άνθρωποι ουρά, Νανώ; Μη γελάς. Θα την κουνούσαν όπως τα σκυλιά και θα καταλαβαίναμε από μακριά τις προθέσεις τους. Σου είπα, μη γελάς…»

“Ποτέ μου δεν αγάπησα τους θριαμβευτές. Τους τροπαιούχους.

Πάντα με φοβίζει το ποδοβολητό των καβαλάρηδων.

Αγάπησα τους μοναχικούς. Τους ορειβάτες. Τους κουρασμένους παλιάτσους.

Αγάπησα αυτούς που έχουν ένα στυφό χαμόγελο και ψάχνουν ένα ανθισμένο κλαδί, για να ενωθούν ξανά με τη ζωή.

Αυτούς που όταν γλιστρήσουν στη λακκούβα με τα λασπόνερα, γελάνε με το χάλι των ποδιών τους.”

«Θυμάμαι ακόμα εκείνο το γλάρο τον μοναχικό. Πετούσε γρήγορα προς την αντικρινή στεριά, σαν να ήθελε να γλυτώσει από το βλέμμα του Θεού. Θυμάμαι ακόμα εκείνη τη θάλασσα. Τόσο απόλυτα, τόσο αλαζονικά γαλάζια…»

[klik]

Αλκυόνη Παπαδάκη: «Καλúτερα να είσαι μóνη σου παρά με το λάθоς άνθρωπо»

Τι λες τώρα;
-
0
Αλκυόνη Παπαδάκη: «Καλúτερα να είσαι μóνη σου παρά με το λάθоς άνθρωπо»

Υπέροχα λόγια-μαθήματα ζωής από μια σπουδαία συγγραφέα που πιστεύει ότι η ζωή δε μαθαίνεται από δεύτερο χέρι.

Καλύτερα να είσαι μόνη σου παρά με το λάθος άνθρωπο…”

Μια συμβουλή που αξίζει ο καθένας μας να δίνει όχι μόνο στους άλλους, αλλά κυρίως στον εαυτό του. Συχνά, ο φόβος της μοναξιάς, μάς κάνει να παραμένουμε σε μια σχέση που στην ουσία δε  μας ευχαριστεί. Κι έρχονται ατελείωτες στιγμές, που νιώθουμε πιο μόνοι από μόνοι… Γιατί μπορεί να έχεις κάποιον άνθρωπο να ακουμπήσεις δίπλα σου, αλλά όχι να στηριχτείς. Και το χειρότερο είναι πως όταν δεσμεύεις τη ζωή σου με το λάθος άνθρωπο,  χάνεις την ευκαιρία να γνωρίσεις κάποιον που αξίζει πραγματικά να είσαι μαζί του…

4134110365687956640

Τη σημαντική αυτή φράση που προανέφερα, τονίζει η Αλκυόνη Παπαδάκη. Μία ιδιαίτερα ταλαντούχα κι ευρηματική συγγραφεάς που όταν διαβάζεις λόγια της, δεν μπορείς παρά να γοητευτείς από την ομορφιά και το νόημά τους. Αφηγείται όλες τις ιστορίες της με μια γλυκιά μελαγχολία. Οι ήρωες στην αφήγηση της είναι τόσο αληθινοί που ο καθένας μας μπορεί να ταυτιστεί μαζί τους. Η πένα της καταφέρνει να μας ταξιδεύει με μοναδικό τρόπο…

Γεννήθηκε στο Νιο Χωριό του νομού Χανίων της Κρήτης. Ο πατέρας της ήταν δάσκαλος με παράσημο από τον πόλεμο της Αλβανίας. Τα παιδικά χρόνια της χρόνια ήταν δύσκολα. Μπήκε εσωτερική στη Γαλλική Σχολή Saint Joseph των Χανίων και ύστερα ήρθε στην Αθήνα για να σπουδάσει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ωστόσο,  δεν το τελείωσε ποτέ, επειδή άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα δημοσιογραφίας στην Ελληνοαμερικανική Ένωση. Εκείνη την περίοδο, έγραφε το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο “Κόκκινο σπίτι” και το οποίο εξέδωσε με δικά της χρήματα. Με επιστολή ζήτησε να εργαστεί στον Χρήστο Λαμπράκη, ο οποίος τότε διηύθυνε το περιοδικό “Ταχυδρόμος” και εξέδιδε, μεταξύ άλλων, τις εφημερίδες “Το Βήμα” και “Τα Νέα”. Μαθήτευσε κοντά στον δημοσιογράφο Νίκο Κακαουνάκη στα “ΝΕΑ” και με πρόσκληση του Τάσου Βουρνά στην εφημερίδα “Αυγή”. Τότε, διαμόρφωσε αριστερή συνείδηση. Συζούσε εκείνη την περίοδο με έναν δημοσιογράφο, τον οποίο ακολούθησε στο Παρίσι εξαιτίας της χούντας. Όταν δε, επέστρεψε στην Ελλάδα, της πήραν το διαβατήριο επειδή είχε φάκελο στην αστυνομία λόγω αριστερών πεποιθήσεων. Ήταν αρχές του `70 όταν συνάντησε τον σημερινό σύντροφό της με τον οποίο απέκτησε ένα γιο. Από τα 45 της χρόνια, κάθε δεύτερη χρονιά εκδίδει από ένα μυθιστόρημα.

alkyoni papadaki 20180919 172630

Eπέλεξα κάποια αγαπημένα μου αποσπάσματα από τα έργα της Αλκυόνης Παπαδάκη και σας τα παραθέτω…

“Καλύτερα να είσαι μόνος σου… παρά με το λάθος άνθρωπο!
Μπορεί αύριο το πρωί να ξυπνήσεις… και πάλι μόνος…
Μπορεί το βράδυ να μην κοιμήθηκες μέσα σε μια αγκαλιά…
αλλά πολύ κρίμα σε εκείνους… που ξυπνούν και δεν ξέρουν πού βρίσκονται!!!”

“Η αγάπη, μια σιγανή βροχή που τραγουδάει πάνω στη λαμαρίνα, αυτό πρέπει να είναι η αγάπη. Το πάθος σεληνιάζεται, μάτια μου. Αφηνιάζει σαν το μουλάρι κι αρχίζει το ποδοβολητό. Ουαί και τρισαλίμονο σ’ όποιον βρεθεί στο πέρασμα του! Δεν έχει έλεος το πάθος, δεν έχει σταματημό…
Φύλλο δεν κουνήθηκε. … άνοιξε με δύναμη την ουρά της και γρατσούνισε τα όνειρα μιας νυχτερίδας που είχε κρεμαστεί ανάποδα στο γιακά της σιωπής.
Σε πνίγει η αγάπη όταν σε πιάνει από το λαιμό, έτσι δεν είναι, …; Έτσι ακριβώς, …. Η αγάπη πρέπει πάντοτε να σε συνοδεύει· να σου κρατάει συντροφιά· να γέρνεις στον ώμο της και να ονειρεύεσαι. Αν πέσει απάνω σου και σε πλακώσει, τελείωσες.“

“Η ζωή δεν μαθαίνεται από δεύτερο χέρι..
Δεν είναι μια κυρία που φτάνει μόνο να στη συστήσουν
με όλους τους κανόνες της ευγένειας κι εσύ
να χαμογελάς,.. να κάμεις ελαφρά υπόκλιση και
να πεις χαίρω πολύ…
Ζήσε για να μάθεις…
Πάρε τα ρίσκα σου..
Μη φοβάσαι…”

“Δεν ειναι πιά η ζωή μου μια πορεία στην έρημο…
ξαφνικά η έρημος γέμισε κόκκινα τριαντάφυλλα…

ξαφνικά οι μέρες μου γέμισαν ήλιο…

ξαφνικά οι νύχτες μου γέμισαν δίδυμα φεγγάρια….!!!!”


“Κι αν θες να ξέρεις, δεν υπάρχουν ούτε τόσο καλοί, ούτε τόσο κακοί. Όλοι είμαστε λίγο απ` όλα. Ανάλογα με το τοπίο, αλλάζουμε μορφή. Κάπως σαν τους χαμαιλέοντες.”

«Τι παλιόκαιρος σήμερα… Βρέχει από το πρωί. Δεν ξέρω γιατί, αλλά η νοσταλγία έχει το άρωμα της βροχής…»

«Αυτός ο κόσμος ο κερατάς- μου ‘λεγε μια φορά η φίλη μου η Βιργινία – λες κι είναι καμωμένος μόνο γι’ αυτούς που ξέρουν να καταπατούν. Γι’ αυτούς που στήνουν ταμπέλες. Που κάνουν περιφράξεις και βάζουν μέσα άγρια σκυλιά για φύλακες. Αυτός ο κόσμος ο κερατάς λες κι είναι καμωμένος, μόνο για μπρατσωμένες ψυχές.»

«Τι θα ‘κανα χωρίς εσένα Νανώ… (Μου ‘γραφε κάποτε σ’ ένα σημείωμα). Τι αξία θα είχαν οι ακρογιαλιές της ψυχής μου, αν δεν στεκόσουνα εκεί, να με περιμένεις…»

«Τα κύματα σ’ οδηγούν εκεί που  θέλουν να σε ξεβράσουν. Είναι να μη βρεθεί η ψυχή σου, άδειο κοχύλι, πεταμένη στο θυμό τους. Κάποιοι όμως είναι τυχεροί. Στ’ άδεια κοχύλια της ψυχής τους οι Γοργόνες κρύβουν τα τραγούδια τους. Κάποιοι… δε θα τους βρεις σε κάθε βήμα σου…»

«Το πιο όμορφο γαλάζιο της ψυχής μου το ξόδεψα προσπαθώντας να γλυκάνω το βλέμμα της απουσίας.»

«Συμβαίνει κι αυτό. Να ‘χεις ρίξει κάτω τον άλλον κι ύστερα να βγαίνεις στη ράχη του, να χοροπηδάς και να προσπαθείς να τον πείσεις (συχνά τον πείθεις) πως είναι ένοχος, γιατί η ράχη του έχει κόκκαλα και σου πληγώνουν τα βελούδινα ‘’πατουχάκια’’ σου…»

«Αυτό το “απόλυτα εντάξει“ πάντα με τρόμαζε. Μου δημιουργούσε μια αποστροφή κάτι σαν ναυτία. Κάτι μου ‘λεγε πως η αγάπη δε βολεύεται στην απόλυτη τάξη. Είναι στο λίγο, στο ελάχιστο φάλτσο. Στο αδιόρατα στραβό. Δεν είναι πουκάμισο κολλαριστό η αγάπη. Είναι ρούχο τσαλακωμένο. Φορεμένο. Με τα σημάδια του ιδρώτα να διακρίνονται πάνω του.»

“Όταν μετράω τα κουμπιά της ψυχής μου, πάντα μου λείπουν μερικά. Τα `χασα; Μου τα κλέψανε; Τα κατάπια; Τα χάρισα; Κύριος είδε. Άντε τώρα να την κουμπώσω τη ρημάδα. Άντε να την προφυλάξω…”

“Ποσες φορες αληθεια συναρμολογησες τη διαμελισμενη σου ψυχη…;
Σαμπως θυμασαι…;
Ποσες νυχτες τρυπησες,για να βγεις στο φως…;
Ποση βροχη καταπιες…;
Ποσους ανεμους εκρυψες στην αγκαλια σου…;

Τωρα μου γραφεις…”Ειμαι καλα.Βρηκα μια θεση στη ζωη.Μπορει προσωρινα.Αλλα να ξερεις ειναι θεωρειο!
Επιτελους μου χαριστηκε Ο Θεος”
Αμ,δε στη χαρισε Ο Θεος τη θεση,ματια μου.
Στην πουλησε.Και μαλιστα,πανακριβα!”

«”Να ονειρεύεσαι …” μου `λεγε ένας φίλος που μ` αγαπούσε και με ήξερε καλά.

Τα όνειρα, συνήθως προδίδουν.

Παραπλανούν.

Καμιά φορά και σκοτώνουν.

Όμως, δεν γίνεται να ζεις χωρίς να ονειρεύεσαι …

Δεν έχει νόημα.

Δεν έχει ουσία.

Να ονειρεύεσαι!

Κοίτα μόνο να `χεις σταμπάρει καλά την έξοδο κινδύνου από τα όνειρά σου.

Τότε σώζεσαι …

Και ποια είναι η έξοδος κινδύνου;

Τίποτα δεν είναι στη ζωή, το παν!

Έχει και παρακάτω …;

Έχει κι άλλο …

Προχώρα, λοιπόν, ξεκόλλα!

Αυτή είναι η έξοδος κινδύνου!»

«Καθένας έχει διαλέξει μόνος του το σταυρό του, άσχετα αν δεν το παραδέχεται, ή αν δεν το συνειδητοποιεί πολλές φορές.»

“Σ` έσπρωξε; Σ` έριξε κάτω και σε τσαλαπάτησε; Έβγαλε σουγία και σε χάραξε; Ε! Άφου μετά σου είπε sorry ο άνθρωπος! “

Είναι μερικοί που έχουν μέσα τους κακοφορμισμένες
πληγές. Πλησίασέ τους.Μην τους ψηλαφάς.
Πληγώθηκε. Δώσε το χέρι σου στον άλλον χωρίς
να κρίνεις. Κάνε του λίγο χώρο μέσα σου να ξαποστάσει.
Σε αυτό το κόσμο, παλικάρι, όλοι έχουμε μερίδιο σε όλα.
Μερίδιο στη χαρά, στα λάθη, στην απόγνωση…

“Αυτή πια η ανόητη προσμονή σου,
πως οι “άλλοι” κάποτε θ αλλάξουν.
Ξέχνα την, να χαρείς.
Οι “άλλοι” την έχουν καταβρεί στην πουπουλένια σου πλατούλα.
Εσύ ν αλλάξεις ρότα. Τώρα. Αν μπορείς.

Αν δεν μπορείς τουλάχιστον μη θορυβείς…”

“Δε φοβήθηκα ποτέ μου τη βροχή. Φοβήθηκα πολλές φορές όμως αυτούς που μου φώναζαν να γυρίζω πίσω για να μου δώσουν μια ομπρέλα.»

«-Σκέφτομαι… Σκέφτομαι… Γιατί να μην έχουν οι άνθρωποι ουρά, Νανώ; Μη γελάς. Θα την κουνούσαν όπως τα σκυλιά και θα καταλαβαίναμε από μακριά τις προθέσεις τους. Σου είπα, μη γελάς…»

“Ποτέ μου δεν αγάπησα τους θριαμβευτές. Τους τροπαιούχους.

Πάντα με φοβίζει το ποδοβολητό των καβαλάρηδων.

Αγάπησα τους μοναχικούς. Τους ορειβάτες. Τους κουρασμένους παλιάτσους.

Αγάπησα αυτούς που έχουν ένα στυφό χαμόγελο και ψάχνουν ένα ανθισμένο κλαδί, για να ενωθούν ξανά με τη ζωή.

Αυτούς που όταν γλιστρήσουν στη λακκούβα με τα λασπόνερα, γελάνε με το χάλι των ποδιών τους.”

«Θυμάμαι ακόμα εκείνο το γλάρο τον μοναχικό. Πετούσε γρήγορα προς την αντικρινή στεριά, σαν να ήθελε να γλυτώσει από το βλέμμα του Θεού. Θυμάμαι ακόμα εκείνη τη θάλασσα. Τόσο απόλυτα, τόσο αλαζονικά γαλάζια…»

Αλκυόνη Παπαδάκη: «Και έναν άνθρωπο να βοηθήσεις ο κόσμος αλλάζει»

Stathis
-
0
Αλκυόνη Παπαδάκη: «Και έναν άνθρωπο να βοηθήσεις ο κόσμος αλλάζει»

Ποιο είναι το απόσταγμα σοφίας μιας γυναίκας που γνώρισε εκκωφαντική επιτυχία, με βιβλία που οι πωλήσεις τους ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο αντίτυπα; Ότι «στα μικρά και τα απλά κρύβεται τελικά η ευτυχία», μια αλήθεια που η συγγραφέας κατέκτησε διανύοντας τα χιλιόμετρα της ζωής της χωρίς να κρύβεται πίσω από τις λέξεις.

Του Πιερή Παναγή

Ρωτάω: Αν ξεκινούσε η ιστορία της ζωής σας με το «Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα μικρό κορίτσι…» τι θα μεσολαβούσε πριν το «και έζησε αυτή καλά και εμείς καλύτερα»;
Περνάει ένα τρένο. Ανάβει τσιγάρο, ανακατεύει τον καφέ που έχει μπροστά της.
Απαντά: Πολλά θα μεσολαβούσαν. Η Κατοχή, ο Εμφύλιος, η τάση μου για φυγή. Πάντα ήθελα να φύγω. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου… Για να μπορέσει όμως ο αναγνώστης, να δει που βρισκόμουν, θα πρέπει να οριοθετήσουμε το χώρο. Όλα ξεκίνησαν απ’ το Κοκκίνο σπίτι, στην Κρήτη.

Ήμουν 4 χρονών. Μπορεί και πιο μικρή. Από τότε θυμάμαι δύσκολα χρόνια. Και έχω εικόνες. Πολλές εικόνες. Σκόρπιες… Θυμάμαι άντρες να μεταφέρουν τη μαμά μου στα χέρια τους. Λίγο πριν είχε κλειστεί στο δωμάτιο της και έκοψε τις φλέβες της. Αυτή ήταν μια απ’ τις πρώτες δικές της εικόνες που έχω στο μυαλό μου. Να την κουβαλάνε έξω, να κρέμονται τα χέρια της και να τρέχει αίμα…

Η μαμά μου είχε έναν αδελφό στο βουνό και εξαιτίας αυτού του παιδιού όλοι μπήκαν στη φυλακή. Τότε στον Εμφύλιο… Ήρθε ένα φορτηγό και τους πήρε όλους για να τους ασκήσει πίεση να πούνε πού κρύβεται ο θείος Δημήτρης. Του διαμήνυαν ότι βασανίζουν τη μάνα του, την αδελφή του για να τον αναγκάσουν να κατέβει απ’ το βουνό. Τη μέρα που τους συνέλαβαν είχα μείνει, θυμάμαι, στην αυλή του σπιτιού για ένα ολόκληρο βράδυ γιατί κανείς δεν ήταν ελεύθερος να με βάλει στο σπίτι…

Ο θείος Δημήτρης ήταν ηγετικό στέλεχος στο αντάρτικο. Τον είχαν επικηρύξει και τελικά τον σκοτώσανε. Του έκοψαν το κεφάλι και το γύριζαν στα χωριά κάτω στην Κρήτη προς παραδειγματισμό. Ήμουνα πιτσιρίκα, δεν έχω εικόνες απ’ αυτό αλλά η δολοφονία του πλανιόταν πάντοτε πάνω απ’ το σπίτι μας. Υπήρχε ένα πένθος στο σπίτι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Κάθε άλλο παρά παιδική και αθώα ήτανε η παιδική ηλικία…

Ζούσαμε στο κόκκινο σπίτι, όχι για λόγους ιδεολογικούς αλλά για αισθητικούς περισσότερο… Ο πατέρας μου ήταν πολύ προοδευτικός, πολύ μοντέρνος για την εποχή του και το είχε βάψει κόκκινο. Είχε βάλει γύψινα, μαργαρίτες απ’ έξω. Έτσι, στο Νιο Χωριό, ένα μικρό χωριό έξω απ’ τα Χανιά, όλοι ήξεραν το σπίτι μας ως το Κόκκινο σπίτι.

Το πρώτο συναίσθημα που ένιωσα ήταν φυγή. Ήθελα να φύγω απ’ όλο αυτό. Είχαμε έναν μεγάλο κήπο και εξαφανιζόμουν με τις ώρες… Μιλούσα με τα δέντρα, έκανα παρέα με τα ζώα και τα πουλιά… Έπρεπε κάτι να βρω να κάνω για να ξεφύγω απ’ την πραγματικότητα που ζούσα.Η καλύτερή μου φίλη ήταν μια ελιά που είχε έναν κορμό τεράστιο με μια ακόμα πιο μεγάλη κουφάλα. Κρυβόμουνα εκεί και προσευχόμουν στην Παναγιά όταν μεγαλώσω να φύγω. Να με βοηθήσει να φύγω.

Ήθελα πάντα να κάνω μια οικογένεια όπου όλοι θα γελάνε. Να καθόμαστε σε μια μεγάλη τάβλα, να τρώμε και να γελάμε. Εμείς στο σπίτι καθόμασταν στο τραπέζι και το μόνο που άκουγες ήταν τους ήχους απ’ τα μαχαιροπήρουνα. Κουβέντα δεν έλεγε κανείς. Για να κάνω κάποιον να μιλήσει έκανα ό,τι μπορείς να φανταστείς. Έβαζα φωτιά στο τραπεζομάντηλο για να γίνει κάτι, να σπάσει αυτή η σιωπή. Δεν την άντεχα αυτή τη σιωπή. Θα μου πεις και ποιο παιδί αντέχει τη σιωπή;

Το μόνο που δεν είχαμε στο σπίτι ήταν φτώχια. Ζούσαμε σε ένα χωριό αλλά ήταν ένα αστικό σπίτι. Είχαμε φαγητό στο σπίτι, είχαμε υπηρέτριες. Είδα λοιπόν τη φύση απ’ την ποιητική της πλευρά και όχι σαν βιοπορισμό. Υπήρχε πείνα τότε στην Κρήτη… Οι φιλενάδες μου στο σχολείο πηγαίνανε ξυπόλυτες γιατί δεν είχαν παπούτσια. Εγώ έκρυβα τα δικά μου σε ένα δέντρο καθοδόν για το σχολείο για να μην ξεχωρίζω απ’ αυτές.

Ο πατέρας μου ήταν δάσκαλος, ένας πολύ καλός δάσκαλος. Αυτός μου δίδαξε το πιο σημαντικό μάθημα στη ζωή μου, όχι όμως με την έννοια του κηρύγματος. Είχαμε ένα κορίτσι στο σπίτι για τις δουλειές. Θα ήταν 12-13 χρονών. Την είχαν για να σκουπίζει τις αυλές, να κάνει τα θελήματα. Όταν πήγαινε ο πατέρας μου να πάρει ύφασμα για να το πάμε στη μοδίστρα να μας κάνει τα ρούχα μας, έπαιρνε και εμένα και σε εκείνο το κοριτσάκι το ίδιο ύφασμα και έτσι φοράγαμε τα ίδια φορέματα. Αυτό ήταν μια έμπρακτη διδασκαλία που μου άλλαξε τη ζωή.

Μετά το δημοτικό ήθελα να μπω εσωτερική για να φύγω απ’ το σπίτι. Ήταν ένα γαλλικό σχολείο, οι Καλογριές. Και έτσι έφυγα για πρώτη φορά απ’ το σπίτι. Όταν ήταν οι διακοπές ήταν το χειρότερό μου. Τα άλλα παιδιά χαιρόντουσαν που θα έβλεπαν και πάλι τους δικούς τους, εγώ απ’ την άλλη… κατέβαζα πλερέζες.

Ήμουν κακή μαθήτρια. Δεν έγραφα έκθεση παρά μόνο αν μου άρεσε το θέμα, έπαιρνα αποβολές, έκανα ζαβολιές, πείραζα τους καθηγητές. Εμείς ως μαθητές όμως περνάγαμε καλά! Για τους δασκάλους δεν ξέρω… Όταν μας έβγαζαν βόλτα τις Κυριακές έλεγαν «βγήκαν οι γαλοπούλες…». Μαζευόντουσαν όλοι οι νεαροί και μας έπαιρναν από πίσω.

Δεν ήταν κανείς στο σπίτι κομματικά οργανωμένος. Η γιαγιά μου και ο παππούς μου ήταν άνθρωποι πολύ κοντά στο Θεό, η μαμά μου ήταν του ρομαντισμού, ένας ευαίσθητος άνθρωπος όπου άκουγε ραδιόφωνο και μάζευε λουλούδια και ο πατέρας μου ήταν ένας δημοκράτης. Όλα αυτά περάσαν και σε μένα, διαμορφώνοντάς με.

Η μαμά μου ήταν ένας πολύ συναισθηματικός τύπος που ζούσε στο δικό της κόσμο. Αργότερα, όταν επήλθε κάπως η ηρεμία στο σπίτι, τη λέγαμε Παξινού. Διηγείτο πολύ ζωντανά, πολύ παραστατικά. Είχε μια θεατρικότητα. Είχε πάντα χιούμορ και μια μυθοπλασία απίστευτη. Ήταν ένας εργαλείο γραφής, χωρίς να το θέλω. Και εγώ στα πιο δύσκολα κάνω χιούμορ.

Ο πατέρας μου επειδή πήγαινα καλά στις εκθέσεις ήθελε να σπουδάσω Φιλολογία, να ακολουθήσω το δικό του επάγγελμα. Εγώ από αντίδραση δεν ήθελα να πάω πανεπιστήμιο. Τότε δίδασκαν Καθαρεύουσα στο πανεπιστήμιο και εμένα είχαν φουσκώσει τα μυαλά μου με τη Δημοτική. Έπρεπε όμως και να φύγω. Είπα ότι θα δώσω εξετάσεις, πέρασα και ήρθα στην Αθήνα.

Το Πάντειο ήταν η μόνη σχολή που δίδασκαν δημοτική και σ’ αυτήν πήγα. Ο πατέρας μου στην Κρήτη νόμιζε ότι παρακολουθούσα μαθήματα κανονικά. Εγώ όμως σπούδαζα δημοσιογραφία, απ’ την Πάντειο δεν πέρασα ποτέ ξανά, ούτε απ’ έξω. Δούλεμα κανονικό δηλαδή. Ο πατέρας μου ήταν τρομερά υπομονετικός άνθρωπος. Όταν έβγαινε τελείως έξω απ’ τα ρούχα του το μόνο που έλεγε ήταν «Ω! Πού βαδίζομεν βρε;». Αυτό το άκουγα συχνά.

Ξεκίνησα ως μαθητευόμενη στα Νέα και παράλληλα έγραψα το «Κόκκινο Σπίτι». Εκεί γύρω στα 20. Το πήρα σε διάφορες εφημερίδες, το πήγα και στην Αυγή. Εκεί ήξεραν από ποιο σπίτι προέρχομαι, ήξεραν τον θείο μου και μου έκαναν πρόταση να δουλέψω κοντά τους. Έτρωγα φακές ούτε εγώ ξέρω για πόσο καιρό έτσι ώστε να καταφέρω να φυλάξω τα χρήματά μου και να βγάλω 500 αντίτυπα του πρώτου μου βιβλίου. Μετά το πήρε το Θεμέλιο αλλά έγινε η δικτατορία και δεν κυκλοφόρησε ποτέ παρά χρόνια μετά απ’ τις εκδόσεις Καλέντη.

Σε εκείνα τα χρόνια υπήρχαν πολλά ιδανικά… Νόμιζες πως θα κάνεις πράγματα που πραγματικά μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Πως θα αγωνιστείς για να γίνει ο κόσμος καλύτερος. Υπήρχε μια άλλη αθωότητα…. Κατάλαβα ότι αυτό δεν γίνεται… Ή μάλλον το επαναπροσδιόρισα. Και έναν άνθρωπο να βοηθήσω ο κόσμος αλλάζει. Κάνοντας κάτι καλό βοηθάς στο να αλλάξουν κάποια πράγματα. Δεν θα αλλάξω όμως τον εαυτό μου επειδή δεν αλλάζει ο κόσμος.

Στην Αυγή έκανα ελεύθερο ρεπορτάζ. Με στέλνανε σε ατυχήματα, σε σπίτια που γκρεμιζόντουσαν… Πάντα ήθελα να είμαι μαζί με τους άλλους, εκεί που συμβαίνουν τα γεγονότα. Γι’ αυτό βρήκα τον εαυτό μου εκεί μέσα. Βέβαια, δεν ήταν ο ιδανικός χώρος που είχα πλάσει στο μυαλό μου… Διπλά σε μένα καθόταν ο Γιάννης Θεοδωράκης, ο αδελφός του Μίκη και του έλεγα κάθε τόσο «Γιάννη εγώ θα φύγω». Μου απαντούσε λοιπόν «άμα σου έρχεται αυτό στο μυαλό θα λες πάντα την άλλη φορά». Αυτό το κράτησα στη ζωή μου, ήταν καλή συμβουλή.

Είχα τόσα πολλά βιώματα που είναι αδύνατο να μην μπαίνουν στα βιβλία μου. Πάντα έκανα ανατροπές και τις πλήρωνα. Και ακόμα τις πληρώνω. Περνάω απ’ το ταμείο, πληρώνω και δεν ρίχνω σε κανέναν ευθύνη. Ό,τι ήθελα το έκανα στη ζωή μου ανεξαρτήτως κόστος.

Θυμάμαι ένα ρεπορτάζ που μου άλλαξε τη ζωή μου. Ήταν ένα ρεπορτάζ στα βρεφοκομεία. Ήμουν 20 κάτι χρονών κοριτσάκι και πήγα σε αυτά τα μωρά που με κοίταζαν με εκείνα τα μικρά ματάκια, μου τραβάγανε το φουστάνι και να μου φωνάζαν μαμά… Αποφάσισα λοιπόν εκείνη τη μέρα πως εγώ δεν θέλω να γεννήσω ένα παιδί και πως θα έπρεπε να μεγαλώσω ένα παιδί του κόσμου, ένα παιδί που να έχει γεννηθεί.

Τον όρκο μου τον κράτησα. Δεν ήταν εύκολο… Ούτε λέω πως αυτό είναι σωστό και το άλλο λάθος. Έτσι αντιλαμβανόμουν τα πράγματα και αυτό έκανα. Αποφάσισα να υιοθετήσω στα 35 μου. Κανείς δεν πίστευε ότι θα προχωρούσα… Βρήκα το πιο κακοπαθημένο μωρό που υπήρχε στο θάλαμο. Ήταν λίγων μηνών και πείναγε συνέχεια. Επειδή όμως οι κανονισμοί του ιδρύματος ήταν να μην τρώνε τα παιδιά το βράδυ του δίνανε ένα χάπι σαν υπνωτικό, σαν κατασταλτικό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κάνουν σακούλες τα μάτια του, να έχει μια ταλαιπωρία γενικά… Δεν το έλεγες και το πιο όμορφο μωρό λοιπόν.

Όταν πήγα κοντά του, άνοιξε δυο πελώρια μάτια και με κοίταξε. Το διάλεξα αμέσως. Μου έλεγαν όμως ότι δεν ήξεραν ποιοι ήταν οι γονείς, από πού προέρχεται, ήταν και λίγο μελαχρινό και θα μπορούσε να ήταν τσιγγανάκι. Καρπούζι ήταν και θα έπρεπε να ξέρουν από πού είναι το παιδί;

Έμαθε την ιστορία του πολύ αργότερα. Είχε μια ανασφάλεια και δεν ήθελα να του την ενισχύσω γι’ αυτό δεν του μίλησα νωρίς για την υιοθεσία του. Κατά βάθος, νομίζω, το ήξερε. Το ότι το έμαθε και από μένα δεν άλλαξε τη σχέση μας. Σήμερα έχουμε μια κλασική σχέση μαμάς-γιου που τσακώνονται συνέχεια και αγαπιούνται πολύ.

Ο έρωτας έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Δεν έχω απωθημένα, έζησα όπως ήθελα να ζήσω. Ήμουν ένα κορίτσι της ανατροπής γι’ αυτό δεν έχω απωθημένα.
Ο πατέρας μου αγόρασε ένα σπίτι στου Ζωγράφου και ο άντρας μου ήταν ο βοηθός του μαραγκού που θα έκανε τα ντουλάπια. Ήταν και ομορφόπαιδο… Με έστειλε ο πατέρας μου να δω τα σχέδια και άρχισε το φλερτ… Η οικογένεια μου είχε αντιρρήσεις αλλά αυτό το έκανε ακόμα πιο γοητευτικό… Παντρευτήκαμε σε ένα ξωκλήσι μόνοι μας. Οι γονείς μου είχαν πάει διακοπές και λάβαν ένα τηλεγράφημα όπου τους ανακοίνωνα το γάμο μας!

Πάντα βρίσκω να κάνω πράγματα που μου δίνουν χαρά. Στα μικρά και τα απλά κρύβεται, τελικά, η ευτυχία. Στα λουλούδια που θα βάλεις στο βάζο, σε έναν καφέ με έναν φίλο, σε μια μεγάλη βόλτα που θα κάνεις. Απλά πράγματα που σε κρατάνε. Γι’ αυτό ποτέ δεν ένιωσα πλήξη, βαρεμάρα.

Πρέπει να έχεις τα μάτια της ψυχής σου ανοικτά. Αυτό λέω στα βιβλία μου. Δεν είναι εύκολο. Τίποτα δεν είναι εύκολο. Έδωσα κουτουλιές πολλές για να το καταφέρω αυτό. Λέω πάντα στους νέους πως πρέπει οι πόρτες της ψυχής μας να είναι ανοικτές. Να μπορούν να μπούνε οι άλλοι. Σημαντικό όμως είναι να μην είναι αφύλακτες γιατί μπορούν να μπουν κάποιοι με άρβυλα…. Εγώ δεν το έκανα αυτό, δεν φυλάχτηκα αλλά δεν χρειάζεται να το κάνουν και οι άλλοι.

Ένιωσα προδομένη. Υπήρχε μια εποχή που δεν ήμουν καλά, δεν είχα χρήματα και είδα πόσο λίγοι στάθηκαν εκεί. Και ακόμα μαθαίνω πράγματα… Ζω και μαθαίνω, δεν είμαι ούτε καμιά αναίσθητη ούτε καμιά πεθαμένη. Η προδοσία πάντα πονάει. Είτε το παθαίνεις στα 15 σου, είτε στα 45 σου, είτε στα 75 σου. Όσα και να ζήσεις, όσες εμπειρίες και να περάσεις πάντα θα σε ενοχλούν πράγματα, πάντα θα σε πειράζουν.

Τι με παρακινούσε; Ήτανε μια τόλμη, μια επαναστατικότητα. Θες μια αντίδραση, μια περιέργεια; Νομίζω ήταν όλα αυτά μαζί… Δεν θα πω ότι δεν φοβόμουν. Φοβόμουν αλλά κι αυτό βίωμα δεν είναι; Ακόμα όμως και αν το φοβόμουν, εγώ πάντα σε αυτό πήγαινα για να τον ξορκίσω, να τον διώξω.

Δεν κυνήγησα ποτέ τίποτα. Ό,τι έχει γίνει, έχει γίνει από μόνο του, απ’ την αγάπη των ανθρώπων την οποία εισπράττω σε τόσο μεγάλο βαθμό που με κάνουν να αισθάνομαι λίγη.

Τα βιβλία δεν μπορούν να δώσουν λύσεις. Τις λύσεις θα στις δώσει ο εαυτός σου. Μπορούν όμως να σου φωτίσουν περισσότερο μια γωνιά και να πας προς αυτό. Το έχεις μέσα σου αλλά δεν το ξέρεις. Μπορούν να σου ανασύρουν πράγματα που τα κρύβονται κάπου μέσα στη ψυχή και το μυαλό σου…

Τίποτε δεν μου στέρησε η λογοτεχνία. Και δεν μου στέρησε γιατί δεν την άφησα εγώ να το κάνει. Δεν είμαι απ’ αυτούς που σηκώνονται το πρωί και σκέφτομαι τι θα γράψω και πώς θα είναι το επόμενο βιβλίο. Θα γράψω όταν μαζέψω πολλά πράγματα και θέλω να τα μοιραστώ. Επομένως δεν μου στέρησε κάτι. Αντιθέτως μου χάρισε την αγάπη των ανθρώπων, μου χάρισε ταξίδια, ωραίες εμπειρίες και τον άρτον ημών τον επιούσιον.

Η μητρότητα δεν άλλαξε τον τρόπο που γράφω. Ο γιος μου είναι πολύ κοινωνικός και έχει πολλές παρέες. Έρχονται λοιπόν στο σπίτι και είναι μια επαφή αυτό με τη νέα γενιά. Ξέρω πώς σκέφτονται, τι τους αρέσει. Εξαιτίας του είμαι πολύ κοντά σε αυτή την ηλικία.

Έχω τη μικρή Αλκυόνη, την κόρη του γιου μου, πολλές ώρες μες τη μέρα. Η γιαγιά της είναι αυτή που παίζει μαζί της και τις κούκλες της, που της λέει παραμύθια… Όταν δεν είναι εκεί η μικρή, ασχολούμαι με το σπίτι. Μου αρέσει να μαγειρεύω. Μαγειρεύω και καλά μάλιστα. Σήμερα έφτιαξα μακαρόνια με γαρίδες ενώ η σπεσιαλιτέ μου είναι τα σαλιγκάρια, που είναι κρητικό φαγητό. Τα φτιάχνω με κρεμμυδάκια, στο τηγάνι. Τσιγαρίζω για λίγο το κρεμμύδι, να πάρει ένα ωραίο χρώμα, σαν της καραμέλας, ρίχνω μέσα τα σαλιγκάρια με ένα φύλλο δάφνης, λίγο μπούκοβο, λίγο κρασί και νερό και γίνονται λουκούμι!

Μου αρέσει να ασχολούμαι με το σπίτι, να το στολίζω. Πώς το λέτε εσείς οι νεολαίοι; Τη βρίσκω να κάνω δουλειές. Μου αρέσει να ασχολούμαι με τα απλά πράγματα που δεν απαιτούνε να δώσεις όλη σου τη ψυχή όπως το γράψιμο. Στο γράψιμο τα δίνεις όλα.

Όταν πάω να γράψω, έχω έτοιμα τα πάντα στο μυαλό μου. Εάν δεν ξέρω την τελευταία σελίδα, δεν μπορώ να ξεκινήσω. Αφού ξέρω τους ήρωές μου, έχω τις εικόνες τους στο μυαλό μου πρέπει αυτό να το μεταφέρω στο χαρτί. Να σπαρταράνε οι λέξεις. Αυτό είναι πολύ δύσκολο, είναι ψυχοφθόρο.

Πάντα γράφω 2-3 ώρες την ημέρα, παραπάνω δεν μπορώ… Όταν τελειώσω ένα βιβλίο νιώθω υπέρτατη χαρά. Πάντα γράφω και ένα τεράστιο τέλος με πολύχρωμους μαρκαδόρους για να το ευχαριστηθώ.

Δεν μπορώ να γράψω σε κομπιούτερ η γραφομηχανή. Γράφω χειρόγραφα σε κόλλες αναφοράς. Θέλω να βλέπω το έψιλον να γέρνει λίγο να δω το γιώτα να μαλώνει με το δίπλα γράμμα, θέλω να μουτζουρώνω, να το ζω πολύ. Όταν είναι έτοιμο το βιβλίο, ύστερα από 3 και 4 φορές γραφής έτσι ώστε να ζωντανέψει αυτό που έχω στο μυαλό, τότε το δίνω να το περάσουν στον υπολογιστή και να πάει στον εκδότη.

Ρωτάω: Και πότε θα λέγατε το «και έζησε αυτή καλά και εμείς καλύτερα»; Πότε θα έμπαινε το τέλος;
Ανάβει άλλο ένα τσιγάρο, πίνει την τελευταία γουλιά απ’ τον καφέ που έχει μπροστά της.

Απαντά:

Δεν συμβιβάζεται κανείς με την ιδέα του θανάτου. Είμαι ευάλωτη και τον φοβάμαι. Φοβάμαι την αρρώστια πιο πολύ, μην χάσω το μυαλό μου… Θα μου πεις όλους τους ανθρώπους δεν τους φοβίζει αυτό; Δεν τους φοβίζει το τέλος; Σκέφτομαι καμιά φορά πως θα ήθελα, να ήξερα πότε θα είναι το τέλος και να πάρω μια βαλίτσα να πάω σε ένα σταθμό τρένου και μόλις ανοίξει η πόρτα να μπω, χωρίς να ξέρω πού πάει…

1...11.88411.88511.886...14.843Σελίδα 11.885 από 14.843

Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση

© Tilestwra.com