Ακόμη και σήμερα, 49 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου υπάρχουν …νοσταλγοί της Χούντας και άνθρωποι που εξακολουθούν να πιστεύουν και να αναπαράγουν το παραμύθι πως δεν υπήρξαν νεκροί κατά τη διάρκεια της εξέγερσης.

Εκτός από τις πολύ έγκυρες μαρτυρίες, υπάρχουν και έρευνες, που αποδεικνύουν το αντίθετο και βάζουν… φρένο σε όσους προσπαθούν να κάνουν το άσπρο-μαύρο! Μία από αυτές τις έρευνες είναι του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, με τίτλο «Τεκμηριώνοντας τα γεγονότα του Νοεμβρίου 1973».

«Η χαώδης και ατεκμηρίωτη πληροφόρηση που υπάρχει γύρω από αυτό το ζήτημα, δεν είναι δυνατόν να απολαμβάνει εσαεί αυτή την ιδιότυπη ‘ασυλία’, στο όνομα της δήθεν προστασίας της φήμης του Πολυτεχνείου», τονίζει σχετικά ο Λεωνίδας Καλλιβρετάκης, συγγραφέας και δημιουργός της έρευνας «Πολυτεχνείο ’73: Το ζήτημα των θυμάτων: Νεκροί και τραυματίες».

Η συγκέντρωση όλων των δεδομένων αποτέλεσε το πρώτο στάδιο της έρευνας στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, που ξεκίνησε από το 2002 και συνεχίζει να συγκεντρώνει στοιχεία. Κάθε στοιχείο που είδε το φως της δημοσιότητας όλα αυτά τα χρόνια, οι επίσημες ανακοινώσεις του καθεστώτος, οι πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στον παράνομο τύπο της εποχής, οι αγγελίες κηδειών στις εφημερίδες, οι κάθε προέλευσης λίστες που έκαναν την εμφάνιση τους μετά τη μεταπολίτευση, οι προανακριτικές και ανακριτικές έρευνες, οι συνεντεύξεις συγγενών, οι καταθέσεις μαρτύρων στη δίκη του 1975, συγκεντρώνονται, αποδελτιώνονται, συσχετίζονται κριτικά, αναζητείται η γενεαλογία τους, εντοπίζονται οι αλληλοεπικαλύψεις, οι παρανοήσεις, τα λάθη στην αντιγραφή και οι μεταξύ τους παρεκκλίσεις.

Η έρευνα προχωρά έτσι στη συγκρότηση ενός καταλόγου, ο οποίος παραμένει προσωρινός, καθώς εξακολουθεί συνεχώς να εμπλουτίζεται και να διορθώνεται. Για κάθε περίπτωση συγκροτείται ένας ιδιαίτερος φάκελος, με βιογραφικά στοιχεία, τις συνθήκες θανάτου και αναλυτική παράθεση όλων των πηγών που χρησιμοποιήθηκαν με συγκεκριμένα στοιχεία. Μέχρι τη στιγμή αυτή, λοιπόν, έχουν καταγραφεί 24 πλήρως τεκμηριωμένες περιπτώσεις, όπως καταγράφονται συνοπτικά στον συνημμένο κατάλογο.

Οι 24 πλήρως τεκμηριωμένες περιπτώσεις

1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του. 

2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).

3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.

4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών». 

5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.

6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».

7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.

8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοε-γκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.

9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρ-θένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.

10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).

11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έρριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.

12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Λυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.

14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.

15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.

17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 52 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το ΚεράσοΒο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ’ Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ’ Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.

21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλςος Ντερτι-λής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.

23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικο-πόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.

24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα.

Δείτε εδώ ολόκληρη την έρευνα

Ο Γιώργος Δήμου του «Super Runner», ο Γιάννης Βουτσελάκος  του «Tera Jet» και ο Θανάσης Χαλάς του «Super Ferry», περιγράφουν στο protothema.gr την αγωνία τους αλλά και τις προσπάθειες που έκαναν για να διασώσουν από τη θάλασσα τους συνανθρώπους μας που είχαν βρει καταφύγιο για να γλιτώσουν από τον πύρινο εφιάλτη

«Έχει γεμίσει η θάλασσα ανθρώπους.» Η γεμάτη αγωνία κραυγή των ψαράδων προς το Λιμεναρχείο της Ραφήνας ξεχυνόταν από τον ασύρματο στη γέφυρα του ταχύπλοου επιβατηγού-οχηματαγωγού «Super Runner» το βράδυ της περασμένης Δευτέρας. Ώρες μετά την εκδήλωση της πυρκαγιάς που εγκλώβισε εκατοντάδες ανθρώπους στις παραλίες της περιοχής και τους ανάγκασε να πέσουν στη θάλασσα.

Tρεις Έλληνες καπετάνιοι της ελληνικής ακτοπλοίας ήταν από τους πρώτους που έδωσαν τον δικό τους αγώνα γεμάτοι αυταπάρνηση αλλά και επαγγελματισμό για τη διάσωση από τη θάλασσα συνανθρώπων όπου είχαν βρει καταφύγιο για να γλιτώσουν από τον πύρινο εφιάλτη που κατέκαιγε την ευρύτερη περιοχή στο Μάτι.

«‘Εχουν περάσει οι μέρες και ακόμη τον ύπνο μας στοιχειώνει η εικόνα με τα φοβισμένα μάτια των τριών παιδιών που διασώσαμε μαζί με τους γονείς τους από τη θάλασσα. Ζήσαμε ένα δράμα. Ένα δράμα. Είμαι πατέρας τριών παιδιών και δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου αυτά που έζησα εκείνο το βράδυ» είναι τα λόγια του πλοιάρχου, του «Super Runner», Γιώργου Δήμου που ήταν ο πρώτος που έκανε έρευνα και διάσωση στην περιοχή ερχόμενος από την Τήνο. Ένα δεύτερο πλοίο της ίδιας εταιρείας, της Golden Star Ferries, το «Super Ferry» έκανε και αυτό λίγο αργότερα έρευνα και διάσωση στην ίδια περιοχή.

«Ενημερωθήκαμε από το Olympia Radio από τον Θάλαμο Επιχειρήσεων του υπουργείου Ναυτιλίας ότι αναζητούνται 10 άτομα στη συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή. Πλησιάζοντας όμως προς το λιμάνι της Ραφήνας ακούγαμε μέσω ασυρμάτου συνομιλίες μεταξύ των καπετάνιων των ψαράδικων ότι υπάρχουν πολλά άτομα στη θάλασσα. «Έχει γεμίσει η θάλασσα ανθρώπους» φώναζαν. Μιλούσαν με το Λιμεναρχείο. Μειώσαμε ταχύτητα, βάλαμε «οπτήρες» δηλαδή παρατηρητές-μέλη του πληρώματος στην πλώρη, στη γέφυρα, δεξιά και αριστερά του πλοίου, ανάψαμε τους φακούς και αναζητούσαμε ανθρώπους στη θάλασσα. Ο λοστρόμος άκουσε μία γυναικεία φωνή να καλεί σε βοήθεια. Έκανα κράττει τις μηχανές και γύρισα την πλώρη στον καιρό. Μέσα σε ένα λεπτό είχαμε κατεβάσει στη θάλασσα τη λέμβο ταχείας διάσωσης. Σε δύο λεπτά τους είχαμε εντοπίσει. Έσβησα τη μηχανή του πλοίου και το κρατούσα με το «προπελάκι». Λόγω του κυματισμού τους ανεβάσαμε από τον καταπέλτη. Ρωτήσαμε το ζευγάρι αν είχε ακούσει άλλους να καλούν σε βοήθεια και μας είπαν όχι. Δώσαμε τα στοιχεία τους στο Λιμεναρχείο της Ραφήνας και ξεκινήσαμε για το λιμάνι. Δεν μπορούσαμε να πλησιάσουμε τα καϊκια γιατί το πλοίο κινείται με τζετ- κινητήρα αεριώθησης και υπήρχε ο κίνδυνος να «ρουφήξει» τον κόσμο που βρισκόταν στη θάλασσα και να κάνει ζημιά στα ψαροκάικα. Έχουν περάσει μέρες και εμείς κάθε φορά που πλέουμε στην ευρύτερη περιοχή της Ραφήνας αναζητάμε ναυαγούς. Ζήσαμε ένα δράμα.»

Ο Γιώργος Δήμου, καπετάνιος του «Super Runner»

Το επιβατηγό-οχηματαγωγό «Tera Jet» βρισκόταν δεμένο στο λιμάνι της Ραφήνας τις ώρες που εκτυλισσόταν η τραγωδία. Ο πλοίαρχος Γιάννης Βουτσελάκος δεν ενημερώθηκε από επίσημες αρχές αλλά από τον διευθυντή της πλοιοκτήτριας εταιρείας SeaJets, υποναύαρχο εν αποστρατεία Νίκο Καβαλλιέρο, για να κάνει έρευνα και διάσωση.

«Πήρα εντολή από τον κο Καβαλλιέρο να ρίξουμε στη θάλασσα τη λέμβο ταχείας διάσωσης και να κινηθούμε προς το Κόκκινο Λιμανάκι που είχε παγιδευτεί κόσμος. Έξω ήταν σκοτάδι- πίσσα ενώ η ατμόσφαιρα ήταν πνιγηρή από τους καπνούς και τις στάχτες. Έτσι όπως φυσούσε νόμιζες ότι ο αέρας θα σου κάψει το δέρμα. Ο κυματισμός ήταν 1,5 μέτρο και δυσκόλευε τις προσπάθειές μας αφού το βαρκάκι είναι πεντάμετρο. Οι ψαράδες με το δυνατά φώτα που είχαν στα καΐκια μας βοήθησαν. Το περίεργο είναι ότι ενώ ακούγαμε να πετάνε ελικόπτερα κανένα δεν έριξε φωτιστικές φωτοβολίδες, αυτές που κάνουν τη νύχτα –μέρα. Αν είχαν κάνει θα μας είχαν βοηθήσει πολύ.

Από ένα καΐκι μας είπαν να πάμε προς τα βαθιά όπου υπήρχε πολύς κόσμος. Εκεί εντοπίσαμε 13 άτομα. Όλοι τους εξαντλημένοι. Με το ζόρι καταφέραμε να τους ανεβάσουμε στη λέμβο. Εκεί εντοπίσαμε νεκρή τη 14χρονη Εβίτα.

Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς το Μάτι όπου αντικρίσαμε περί τα 300 άτομα εγκλωβισμένα στην παραλία. Επικρατούσε πανικός. Θέλανε όλοι να επιβιβαστούν στο βαρκάκι. Υπήρχαν στην παραλία αστυνομικοί και λιμενικοί που τους συγκρατούσαν και προσπαθούσαν να τους ηρεμήσουν. Συγκεντρωθήκαμε 6-7 μικρά σκάφη που μπορούσαν να πλησιάσουν στην παραλία και σιγά-σιγά κάνοντας πολλά δρομολόγια καταφέραμε να τους μετ επιβιβάσουμε σε πλωτά του Λιμενικού που βρισκόντουσαν στα ανοιχτά. Ούτε εγώ ούτε τα μέλη του πληρώματος έχουμε ξαναζήσει τέτοιες καταστάσεις. Ήταν κάτι το συγκλονιστικό».

Ο Γιάννης Βουτσελάκος, καπετάνιος του «Tera Jet»

Ο τρίτος καπετάνιος που έκανε έρευνα και διάσωση κάτω από δύσκολες καταστάσεις ήταν ο Αθανάσιος Χαλάς του «Super Ferry». Μόλις με τρία χρόνια προϋπηρεσία κατέδειξε την υψηλή κατάρτιση, το αίσθημα ευθύνης και τη ναυτοσύνη των νεότερων Ελλήνων αξιωματικών που αποδεικνύονται άξιοι συνεχιστές όλων όσοι συνέβαλαν στη δημιουργία, διατήρηση και εξέλιξη μίας μοναδικής, παγκοσμίως, ναυτικής κληρονομιάς. Της ελληνικής.

«Φύγαμε από την Άνδρο με προορισμό τη Ραφήνα. Ώρα 20.50’ σύμφωνα με το ημερολόγιο γέφυρας λάβαμε σήμα από το Olympia Radio ότι υπάρχουν αγνοούμενοι. Είχαμε ήδη μία εικόνα από την τηλεόραση. Κατά τις 22.00 φθάσαμε στη θαλάσσια περιοχή. Ελαττώσαμε ταχύτητα και θέσαμε σε εφαρμογή το σχέδιο έρευνας και διάσωσης. Μετά από 20 λεπτά εντοπίσαμε ανθρώπους στη θάλασσα. Επτά δεξιά του πλοίου και δύο αριστερά. Οι δύο φαινόντουσαν σε πολύ άσχημη κατάσταση. Αποφασίσαμε να διασώσουμε πρώτα αυτούς με τη λέμβο ταχείας διάσωσης. Η ώρα είχε πάει 22.45’.

Όλη αυτή την ώρα μεγάλη μου έννοια ήταν να μην πέσουμε με το πλοίο, που είναι μεγάλο, πάνω σε ναυαγούς που μπορεί να βρίσκονταν στην περιοχή και να μην τους είχαμε ακόμη εντοπίσει αφού είχε σκοτάδι. Στο μεταξύ, τα ρεύματα είχαν μετακινήσει από την αρχική θέση τόσο το πλοίο όσο και τους επτά ναυαγούς με αποτέλεσμα να έχουμε χάσει την οπτική επαφή. Είχα κρατήσει όμως το αρχικό στίγμα τους. Έκανα τους υπολογισμούς και κατευθύνθηκα προς το σημείο που εκτίμησα ότι θα βρισκόντουσαν. Όντως τους εντοπίσαμε. Ήρθε ελικόπτερο του Πολεμικού Ναυτικού το οποίο κατεύθυνα επιχειρησιακά. Του υπέδειξα που να φωτίσει και διευκόλυνε το έργο μας. Βάσει του ημερολογίου γέφυρας οι επτά συνάνθρωποι μας ήταν σώοι πάνω στο πλοίο μας στις 23.40’. Στη θαλάσσια περιοχή είχε καταπλεύσει και η Φρεγάτα «ΕΛΛΗ» η οποία λίγο αργότερα περισυνέλλεξε σώα, βελγίδα υπήκοο που ήταν σύζυγος ενός εκ των επτά που είχαμε διασώσει. Αντιμετωπίσαμε τη δύσκολη αυτή κατάσταση όπως έπρεπε γιατί είμαστε, όλο το πλήρωμα, πολύ καλά εκπαιδευμένοι. Κάθε εβδομάδα κάνουμε γυμνάσια ώστε να είμαστε πανέτοιμοι, αν χρειαστεί, να αντιμετωπίσουμε διάφορους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν.»

Ο Θανάσης Χαλάς του «Super Ferry»

Οι δράστες είχαν κάνει πρόβα μία ημέρα πριν τη δολοφονία

Το φως της δημοσιότητας βλέπουν οι φωτογραφίες των δύο συλληφθέντων για την υπόθεση Καραϊβάζ με την αστυνομία να μην αποκλείει το ενδεχόμενο ο ένας από τους δύο να είναι και ο δράστης της δολοφονίας του δημοσιογράφου.

• Όπως έγινε γνωστό οι δύο συλληφθέντες είναι αδέρφια 40 και 48 ετών. Πρόκειται για άτομα γνωστά στις Αρχές που έχουν απασχολήσει για εκβιασμούς και ληστείες ενώ φέρεται να έχουν σχέσεις με τα κυκλώματα της νύχτας.

Η δολοφονία Κοντογιώργη

Σύμφωνα με πληροφορίες ο 40χρονος εκτός από την υπόθεση Καραϊβάζ, εμπλέκεται και στη δολοφονία του πυγμάχου Χάρη Κοντογιώργη, στο Γαλάτσι, έξω από γυμναστήριο, το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2021, λίγους μήνες δηλαδή μετά τη δολοφονία του δημοσιογράφου. Για τη δολοφονία Κοντογιώργη έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης για τον 40χρονο.

Εκτιμάται πως η δολοφονία Κοντογιώργη ήταν πράξη αντεκδίκησης ομάδας μπράβων για την εκτέλεση του πρώην πυγμάχου, Μιχάλη Καπίρη με τον οποίο σχετιζόταν ο 40χρονος. Υπεύθυνος για τη δολοφονία, στις 15 Μαΐου 2021, θεωρείται ο Χ. Κοντογιώργης.

Μάλιστα αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι ο τρόπος δράσης και η εκτέλεση των δύο δολοφονιών (Καραϊβάζ και Κοντογιώργη) έχουν πολλά κοινά στοιχεία ενώ ακόμα και το δίκυκλο που χρησιμοποίησαν οι δράστες φέρεται να μοιάζει και στις δύο περιπτώσεις, αν δεν είναι το ίδιο.

Ο 40χρονος εμπλέκεται επίσης και σε δικογραφία για εκβιασμό το 2016, ενώ φέρεται να ήταν συνοδός ασφαλείας του Γιώργου Μήτσου, του 38χρονου πρατηριούχου που δολοφονήθηκε στον Γέρακα, τον Ιούνιο του 2022.

Ο ιδιοκτήτης του βαν

Όσον αφορά τον 48χρονο αδερφό του φέρεται να εμπλέκεται σε ληστεία στο παρελθόν. Ο ίδιος εντοπίστηκε και συνελήφθη στη Νίκαια εκεί όπου εδρεύει η εταιρεία καθαριότητας πολυκατοικιών που είναι στο όνομα της γυναίκας του. Το λευκό βαν που εντόπισε η αστυνομία στη δολοφονία Καραϊβάζ και πρόδωσε τα δύο αδέρφια ανήκει στη συγκεκριμένη εταιρεία καθαριότητας.

Το συγκεκριμένο όχημα φέρεται να χρησιμοποιήθηκε ως μέσο διαφυγής του δολοφόνου ο οποίος από τη μηχανή όπου εκτέλεσε το θύμα στη συνέχεια επιβιβάστηκε στο λευκό βαν.

«Μετά τη δολοφονία του κυκλοφορούσα με το δάχτυλο στην σκανδάλη»

Πώς έφτασε η αστυνομία στα ίχνη των αδελφών