Τον Βασίλη Σπανούλη στο αεροδρόμιο συνάντησε η κάμερα της εκπομπή «Πρωινό» και ο δημοσιογράφος, Γρηγόρης Μπάκας.
Ο πρώην μπασκετμπολίστας και νυν προπονητής της ομάδας του Μονακό, μεταξύ άλλων, ρωτήθηκε για την προσωπική του ζωή, αλλά και για τη σύζυγό του, Ολυμπία Χοψονίδου.
Δείτε το βίντεο:
«Όλα καλά, είναι όλα εντάξει. Εκπροσωπούμε την πατρίδα μας, το κάνουμε με τιμή, χαρά και υπερηφάνεια. Το καλοκαίρι πήραμε το μετάλλιο και όλα τα παιδιά έχουν τρομερή διάθεση. Μακάρι να μας βοηθήσει και στο πάλι να φέρουμε και άλλες επιτυχίες», είπε αρχικά ο Βασίλης Σπανούλης.
Για τα έξι παιδιά που έχει αποκτήσει με την σύζυγό του, Ολυμπία Χοψονίδου, ο Βασίλης Σπανούλης ανέφερε: «Όλα καλά, τις γιορτές θα τις περάσουμε στο Μονακό. Τα έχουμε πει μεταξύ μας, είμαστε καλά και είμαι τυχερός που έχω την Ολυμπία και προσέχει τα παιδιά και τα μεγαλώνουμε με το σωστό τρόπο».
Για το νέο έτος ο Βασίλης Σπανούλης ευχήθηκε: «Να υπάρχει υγεία, να σταματήσουν όλα αυτά που γίνονται στον κόσμο μας οι οι πόλεμοι, να υπάρχει ειρήνη και αγάπη».
Ο Βασίλης Σπανούλης παντρεύτηκε με την Ολυμπία Χοψονίδου αρχικά με πολιτικό γάμο τον Δεκεμβρίου του 2009 και στη συνέχεια με θρησκευτικό γάμο στις 24 Ιουνίου 2011.
Το ζευγάρι έχει αποκτήσει συνολικά έξι παιδιά. Το πρώτο παιδί τους, ο Αθανάσιος Σπανούλης, γεννήθηκε τον Ιανουαρίου του 2010. Δύο χρόνια μετά ήρθε στη ζωή και ο δεύτερος γιος του, Βασίλης Σπανούλης Τζούνιορ, ενώ ο τρίτος του γιος, ο Δημήτρης Σπανούλης, γεννήθηκε τον Ιουνίου του 2013.
Ακολούθησε η Αιμιλία Σπανούλη που γεννήθηκε τον Αυγούστου 2015, η Αναστασία Σπανούλη που γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2017, και τέλος η Αλεξάνδρα Σπανούλη που γεννήθηκε τον Ιανουαρίου του 2020.
Καλεσμένος στην εκπομπή, Ενώπιος Ενωπίω, βρέθηκε το βράδυ της Πέμπτης 30 Σεπτεμβρίου, ο Βασίλης Σπανούλης, ο οποίος έκανε ποδαρικό στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου για τη νέα τηλεοπτική σεζόν.
Μετά την απόφασή του να ολοκληρώσει την καριέρα του στα γήπεδα του μπάσκετ, ο Βασίλης Σπανούλης αφηγήθηκε άγνωστα γεγονότα της ζωής του, από τα παιδικά χρόνια στη Λάρισα μέχρι τον γάμο του με την Ολυμπία Χοψονίδου και τα έξι παιδιά που απέκτησαν μαζί.
«Τα βράδια όταν κοιμόμουν ονειρευόμουν πολλά πράγματα, στην καθημερινότητά μου οραματιζόμουν πολλά πράγματα. Πάντα προσπαθούσα να γίνω καλύτερος παίκτης αλλά και καλύτερος συμπαίκτης. Όταν ήμουν 8-9 ετών όλο το σχολείο έπαιζε ποδόσφαιρο, έπαιζα κι εγώ, αλλά έτσι ασυναίσθητα έπιανα και μια μπάλα του μπάσκετ. Είχα κάποιες κινήσεις έμφυτες που δεν μου τις έμαθε κανένας, δεν τις είδα από κανέναν και τότε άρχισα να καταλαβαίνω ότι κάτι γίνεται.
Στα 12 μου πήγα σε μια ομάδα την ΕΑΛ στη Λάρισα, όπου τότε δεν με βάζανε να παίξω και τσαντίστηκα, έφυγα. Την επόμενη χρονιά πήγα στον Γυμναστικό Σύλλογο Λάρισας, μια εξαιρετική ακαδημία, όπου από εκεί μου δόθηκε η ευκαιρία να ξεκινήσω να δείχνω το ταλέντο μου».
Η απόφασή του να ολοκληρώσει την καριέρα του στο Μπάσκετ:
«Δεν είναι εύκολο για πολλούς αθλητές να αφήσουν το μπάσκετ. Πάρα πολλά παιδιά έχουν και ψυχολογικά προβλήματα μετά από αυτό. Για μένα δεν ισχύει αυτό. Είμαι πολύ συνειδητοποιημένος σε όλες μου τις επιλογές και στην καθημερινότητά μου. Το δούλευα μέσα στο μυαλό μου.
Ο εγωισμός μου και το πάθος μου για το μπάσκετ με έκαναν να ξεπερνώ τους τραυματισμούς. Είναι και το σώμα που με έκανε να αποφασίσω να φύγω. Ήθελα να είμαι στην πρώτη γραμμή. Από τη στιγμή που δεν γινόταν αυτό συν του ότι το σώμα μου άρχισε να προδίδει τα έβαλα όλα κάτω. Είμαι γεμάτος, δεν έχω κενά στην ψυχή και το μυαλό μου».
Ο γάμος με την Ολυμπία Χοψονίδου και η καθημερινότητα με τα έξι παιδιά:
«Είμαι λίγο γκρινιάρης παραπάνω, προσπαθώ να σπαταλήσω την ενέργειά μου για να μην τα φορτώνω όλα στα γυναίκα μου. Δόξα τω Θεώ η Ολυμπία είναι καταπληκτική σύζυγος και τα πάμε εξαιρετικά.
Είναι ευλογία τα παιδιά μου. Ποτέ δεν πίστεψα ότι θα κάνω τόσο μεγάλη οικογένεια. Η γυναίκα μου είναι που τραβάει τα περισσότερα. Θέλησα έναν σωστό άνθρωπο και σταθερό στις αξίες του και σκληρό για να μεγαλώσει μια τόσο μεγάλη οικογένεια. Η Ολυμπία είναι μια καταπληκτική μητέρα, έχουμε μια καταπληκτική σχέση με τα παιδιά. Είμαστε παραδοσιακή οικογένεια. Προσπαθούμε να περάσουμε στα παιδιά τις παραδοσιακές αρχές της οικογένειας.
Εγώ ήμουν γύρω από κάτι που λάτρευα. Η Ολυμπία ήταν συνέχεια στο σπίτι. Έβαλε πάνω από όλα την οικογένειά της. Η Ολυμπία τα θυσίασε όλα για να είναι δίπλα μου, θυσίασε τα καλύτερά της χρόνια και θέλω τώρα που σταμάτησα να της τα δώσω πίσω απλόχερα», ανέφερε ο Βασίλης Σπανούλης καλεσμένος στον Νίκο Χατζηνικολάου.
Τα γενέθλια του έχει σήμερα Πέμπτη 2 Ιανουαρίου ο Θανάσης Σπανούλης, ο 15χρονος γιος του Βασίλη Σπανούλη και της Ολυμπίας Χοψονίδου.
Ο πρώην μπασκετμπολίστας και νυν προπονητής ανέβασε στα social media φωτογραφία με τον γιο του, στέλνοντας τις ευχές του και μέσα από τα social media για τα γενέθλια του Θανάση.
Να θυμίσουμε ότι η Ολυμπία Χοψονίδου και ο Βασίλης Σπανούλης έχουν αποκτήσει μαζί έξι παιδιά, δημιουργώντας μια μεγάλη οικογένεια την οποία βλέπουμε συχνά σε αναρτήσεις στο instagram.
«Μου έδωσε έξι παιδιά, είναι ένας άνθρωπος με πολύ δυνατή προσωπικότητα. Εκπληκτική μάνα. Βρήκα έναν άνθρωπο που μπόρεσε να μεγαλώσει όλα αυτά τα χρόνια που έλειπα τα παιδιά μας με τον τρόπο που ονειρευόμουν και οραματιζόμουν», είχε αναφέρει ο Βασίλης Σπανούλης.
Η φωτογραφία για τα γενέθλια του Θανάση Σπανούλη:
Είναι ένας άνθρωπος που με αγαπάει πραγματικά και άλλαξε όλη τη ζωή της για να είναι δίπλα μου.
Εξπρές Σάμινα: Ήταν 26 Σεπτεμβρίου του 2000 όταν η μοίρα αποφάσιζε το έτοιμο για απόσυρση επιβατηγό – οχηματαγωγό του ’66 να μείνει για πάντα στον βυθό του Αιγαίου, παρασέρνοντας μαζί του στον θάνατο 81 αθώες ψυχές.
Γράφει η Όλγα Παρθενέα-Γεωργάτσου
Αριθμός που θα ήταν πολύ μεγαλύτερος αν το ίδιο βράδυ στον Πειραιά δεν επιβιβαζόταν ο 19χρονος Βασίλης Ραχούτης.
Ή αλλιώς, το παιδί που έμελλε να μείνει στην ιστορία ως «Στρατιώτης Πεζικού Βασίλης Ραχούτης, ο »αφανής» ήρωας του πολύνεκρου ναυαγίου στα ανοιχτά της Πάρου».
Το «Εξπρές Σάμινα» ξεκινά από το λιμάνι του Πειραιά το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου για να εκτελέσει το δρομολόγιο Πειραιάς – Πάρος – Ικαρία – Σάμος – Φούρνοι. Σύμφωνα με τα πρακτικά –διότι οι πληροφορίες κάνουν λόγο για πολύ μεγαλύτερο αριθμό- μεταφέρει 447 επιβάτες και 64 μέλη πληρώματος, μεταξύ των οποίων και 21 στρατιώτες που επιστρέφουν στη Σάμο από άδεια. Μια λεπτομέρεια που λίγο αργότερα θα αποδεικνυόταν σωτήρια.
Η ιστορία από το σημείο αυτό είναι κάτι περισσότερο από γνωστή. Η είδηση του ναυαγίου του «Εξπρές Σάμινα» αποτελεί μια τραγική ανάμνηση για κάθε Έλληνα που βίωσε τις στιγμές εκείνες είτε ως ναυαγός είτε ως συγγενής των ανθρώπων που βρέθηκαν έρμαια της εγκληματικής έλλειψης επαγγελματισμού και της απαράδεκτης αδιαφορίας του μεγαλύτερου μέρους του πληρώματος.
Η αρχή του τέλους ξεκινά λίγο μετά τις δέκα το βράδυ, όταν πλέοντας με χρήση αυτόματου πιλότου με ανέμους 8 μποφόρ (!) το «Εξπρές Σάμινα» παρεκκλίνει της πορείας του και προσκρούει με ταχύτητα 18 κόμβων στο σύμπλεγμα βραχονησίδων γνωστό ως «Πόρτες», δύο περίπου ναυτικά μίλια από το λιμάνι της Πάρου. Η ζημιά στα ύφαλα του πλοίου είναι πολύ μεγαλύτερη από όση αρχικά πίστεψε και μετέφερε στα Μέσα Ενημέρωσης το Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας.
Το πλήρωμα παραλείπει να κλείσει όλες τις υδατοστεγείς πόρτες με αποτέλεσμα τα ορμητικά νερά να κατακλύσουν το πλοίο μέσα σε ελάχιστα λεπτά. Από τη στιγμή που εκείνο πήρε κλίση προς τα δεξιά, τα πάντα είχαν τελειώσει.
Η βύθιση είχε ξεκινήσει. Μέχρι τελευταία στιγμή, όμως, οι υπεύθυνοι ζητούσαν από τους επιβάτες να μείνουν στο πλοίο καθώς «δεν συνέτρεχε ο παραμικρός κίνδυνος»!
Και οι ατυχίες δεν είχαν τέλος.
Το νερό προκάλεσε άμεση βλάβη στο σύστημα ηλεκτρισμού, με αποτέλεσμα οι επιβάτες να πασχίζουν να σωθούν χωρίς καν να βλέπουν. Δε λειτούργησε ούτε η εφεδρική ηλεκτρογεννήτρια.
Φωνές, κλάματα, απελπισμένες προσπάθειες επικοινωνίας με συγγενείς και φίλους και δραματική έλλειψη ενδιαφέροντος από πλευράς πληρώματος για την κατάσταση που επικρατούσε, συνέθεσαν τη ντροπιαστική εικόνα του τέλους του «Εξπρές Σάμινα».
Πλέον, τα κανάλια είχαν ενημερωθεί για όσα συνέβαιναν και το Υπουργείο αναγκάστηκε να παραδεχτεί την ήττα του, κινητοποιώντας το Λιμεναρχείο της Πάρου να σπεύσει για βοήθεια. Στο σημείο κατέφθασαν πέρα από τα σκάφη του Λιμενικού και τα βρετανικά πολεμικά σε άσκηση, μέχρι και οι ψαράδες του νησιού για να περισυλλέξουν όσους ναυαγούς μπορούσαν.
Πολλοί από τους επιβάτες κατέληξαν στα φουρτουνιασμένα νερά πριν τη βύθιση του πλοίου στην προσπάθειά τους να σωθούν.
Μέσα σε 25 λεπτά το πλοίο είχε βυθιστεί και περισσότεροι από 500 ανθρώπους βρέθηκαν να παλεύουν με τα κύματα.
Σε αυτούς, όμως, δεν ανήκαν οι 21 στρατιώτες που επέστρεφαν στη Σάμο. Εκείνοι, είχαν μια πολύ δυσκολότερη αποστολή: Να σώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους συνανθρώπους τους μπορούσαν. Και πράγματι, σε αυτούς οφείλουν τη ζωή τους δεκάδες επιβάτες.
Το μοναδικό όνομα που μνημονεύεται μέχρι σήμερα, είναι αυτό του Στρατιώτη Πεζικού Βασίλη Ραχούτη από τη Φθιώτιδα, ο οποίος πλήρωσε με τη ζωή του την άρνησή του να εγκαταλείψει το πλοίο νωρίς και να επιβιβαστεί στην πρώτη διαθέσιμη λέμβο – μία από τις ελάχιστες που υπήρχαν.
Μόλις έγινε γνωστή η πρόσκρουση, ο πατέρας του τον παρακάλεσε να απομακρυνθεί από το πλοίο και να προσπαθήσει να σώσει τη ζωή του. Κάτι που ο 19χρονος δεν έκανε. Κι αυτό, διότι θεώρησε τον εαυτό του πιο «δυνατό» από τις γυναίκες και τα παιδιά που βρέθηκαν στο έλεος των κυμάτων.
Ο Βασίλης χάθηκε στην προσπάθειά του να σώσει ένα βρέφος, έχοντας πρώτα βοηθήσει τη μητέρα του να εξασφαλίσει τη δική της σωτηρία. Το μωρό σώθηκε, όχι όμως και ο ίδιος. Εκείνος πνίγηκε το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου, έχοντας πρώτα καταφέρει μαζί με τους υπόλοιπους στρατιώτες να σώσει τις ζωές δεκάδων επιβατών.
Οι ευθύνες; Πολλές. Δε βρέθηκε, όμως, κάποιος να τις αναλάβει. Μετά την τραγωδία της απώλειας 81 ανθρώπων, τα μέλη του πληρώματος κατηγορούσαν το ένα το άλλο για μοιραία λάθη και παραλείψεις. Από τον πλοίαρχο στον υποπλοίαρχο και από τους αξιωματικούς του μηχανοστασίου στο… πηδάλιο που δεν υπάκουσε στην εντολή του χεριού που πιθανότατα θα έσωζε το πλοίο από τη φρικτή του μοίρα, οι επιζώντες και οι συγγενείς των θυμάτων έκαναν χρόνια να δικαιωθούν.
Τίνος ήταν η ευθύνη ήταν τελικά; Του πληρώματος, Της πλοιοκτήτρια εταιρείας; Της κυβέρνησης; Ίσως όλοι έφταιξαν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Χαρακτηριστικό αποτελεί το παράδειγμα του υποπλοιάρχου ο οποίος -σύμφωνα πάντα με μαρτυρίες- την ώρα της πρόσκρουσης παρακολουθούσε τον αγώνα «Παναθηναϊκός – Αμβούργο» του Champions League…
Ο μοναδικός, πάντως, που δεν άντεξε το φορτίο της τραγωδίας ήταν ο εφοπλιστής, αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της πλοιοκτήτριας εταιρείας «Μinoan Flying Dolphins», Παντελής Σφηνιάς, ο οποίος δύο μήνες αργότερα, στις 29 Νοεμβρίου του 2000, έπεσε από τον 6ο όροφο του κτιρίου της εταιρείας του στην Ακτή Κονδύλη στον Πειραιά, δίνοντας τέλος στη ζωή του στα 55 του χρόνια.
Τελικά, ύστερα από χορό ευθυνών και αποζημιώσεων, η υπόθεση έκλεισε με το όνομα ενός ήρωα γραμμένο σ’ αυτή: Του Βασίλη Ραχούτη. Σήμερα, ελάχιστοι θυμούνται το όνομά του, εκείνοι όμως που σώθηκαν από τα δικά του χέρια δεν τον ξέχασαν ποτέ.
Η προτομή του στα Καμμένα Βούρλα αποδεικνύει πως η αυτοθυσία του αναγνωρίστηκε και πως πράγματι το παιδί αυτό αποτέλεσε τον αφανή ήρωα του γεμάτου αντιεπαγγελματίες «Εξπρές Σάμινα».
Στρατιώτες της Μονάδας της Λαμίας, ανέφεραν κάποτε πως ο πατέρας του Βασίλη πήγε να τους επισκεφτεί για να τους κεράσει το κατιτίς του «για την ψυχή του παιδιού του»… Ήταν, βλέπετε, ο μοναχογιός του.
Και το τραγικότερο όλων; Το «Εξπρές Σάμινα» θα έκλεινε τον κύκλο των ταξιδιών του έναν περίπου χρόνο αργότερα, στις 31 Δεκεμβρίου του 2001, έχοντας συμπληρώσει 35 χρόνια ζωής. Ο νόμος θα διέταζε την απόσυρσή του. Έλα όμως που πρόλαβε η μοίρα είχε άλλα σχέδια.
Εξπρές Σάμινα: Ήταν 26 Σεπτεμβρίου του 2000 όταν η μοίρα αποφάσιζε το έτοιμο για απόσυρση επιβατηγό – οχηματαγωγό του ’66 να μείνει για πάντα στον βυθό του Αιγαίου, παρασέρνοντας μαζί του στον θάνατο 81 αθώες ψυχές.
Γράφει η Όλγα Παρθενέα-Γεωργάτσου
Αριθμός που θα ήταν πολύ μεγαλύτερος αν το ίδιο βράδυ στον Πειραιά δεν επιβιβαζόταν ο 19χρονος Βασίλης Ραχούτης.
Ή αλλιώς, το παιδί που έμελλε να μείνει στην ιστορία ως «Στρατιώτης Πεζικού Βασίλης Ραχούτης, ο »αφανής» ήρωας του πολύνεκρου ναυαγίου στα ανοιχτά της Πάρου».
Το «Εξπρές Σάμινα» ξεκινά από το λιμάνι του Πειραιά το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου για να εκτελέσει το δρομολόγιο Πειραιάς – Πάρος – Ικαρία – Σάμος – Φούρνοι. Σύμφωνα με τα πρακτικά –διότι οι πληροφορίες κάνουν λόγο για πολύ μεγαλύτερο αριθμό- μεταφέρει 447 επιβάτες και 64 μέλη πληρώματος, μεταξύ των οποίων και 21 στρατιώτες που επιστρέφουν στη Σάμο από άδεια. Μια λεπτομέρεια που λίγο αργότερα θα αποδεικνυόταν σωτήρια.
Η ιστορία από το σημείο αυτό είναι κάτι περισσότερο από γνωστή. Η είδηση του ναυαγίου του «Εξπρές Σάμινα» αποτελεί μια τραγική ανάμνηση για κάθε Έλληνα που βίωσε τις στιγμές εκείνες είτε ως ναυαγός είτε ως συγγενής των ανθρώπων που βρέθηκαν έρμαια της εγκληματικής έλλειψης επαγγελματισμού και της απαράδεκτης αδιαφορίας του μεγαλύτερου μέρους του πληρώματος.
Η αρχή του τέλους ξεκινά λίγο μετά τις δέκα το βράδυ, όταν πλέοντας με χρήση αυτόματου πιλότου με ανέμους 8 μποφόρ (!) το «Εξπρές Σάμινα» παρεκκλίνει της πορείας του και προσκρούει με ταχύτητα 18 κόμβων στο σύμπλεγμα βραχονησίδων γνωστό ως «Πόρτες», δύο περίπου ναυτικά μίλια από το λιμάνι της Πάρου. Η ζημιά στα ύφαλα του πλοίου είναι πολύ μεγαλύτερη από όση αρχικά πίστεψε και μετέφερε στα Μέσα Ενημέρωσης το Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας.
Το πλήρωμα παραλείπει να κλείσει όλες τις υδατοστεγείς πόρτες με αποτέλεσμα τα ορμητικά νερά να κατακλύσουν το πλοίο μέσα σε ελάχιστα λεπτά. Από τη στιγμή που εκείνο πήρε κλίση προς τα δεξιά, τα πάντα είχαν τελειώσει.
Η βύθιση είχε ξεκινήσει. Μέχρι τελευταία στιγμή, όμως, οι υπεύθυνοι ζητούσαν από τους επιβάτες να μείνουν στο πλοίο καθώς «δεν συνέτρεχε ο παραμικρός κίνδυνος»!
Και οι ατυχίες δεν είχαν τέλος.
Το νερό προκάλεσε άμεση βλάβη στο σύστημα ηλεκτρισμού, με αποτέλεσμα οι επιβάτες να πασχίζουν να σωθούν χωρίς καν να βλέπουν. Δε λειτούργησε ούτε η εφεδρική ηλεκτρογεννήτρια.
Φωνές, κλάματα, απελπισμένες προσπάθειες επικοινωνίας με συγγενείς και φίλους και δραματική έλλειψη ενδιαφέροντος από πλευράς πληρώματος για την κατάσταση που επικρατούσε, συνέθεσαν τη ντροπιαστική εικόνα του τέλους του «Εξπρές Σάμινα».
Πλέον, τα κανάλια είχαν ενημερωθεί για όσα συνέβαιναν και το Υπουργείο αναγκάστηκε να παραδεχτεί την ήττα του, κινητοποιώντας το Λιμεναρχείο της Πάρου να σπεύσει για βοήθεια. Στο σημείο κατέφθασαν πέρα από τα σκάφη του Λιμενικού και τα βρετανικά πολεμικά σε άσκηση, μέχρι και οι ψαράδες του νησιού για να περισυλλέξουν όσους ναυαγούς μπορούσαν.
Πολλοί από τους επιβάτες κατέληξαν στα φουρτουνιασμένα νερά πριν τη βύθιση του πλοίου στην προσπάθειά τους να σωθούν.
Μέσα σε 25 λεπτά το πλοίο είχε βυθιστεί και περισσότεροι από 500 ανθρώπους βρέθηκαν να παλεύουν με τα κύματα.
Σε αυτούς, όμως, δεν ανήκαν οι 21 στρατιώτες που επέστρεφαν στη Σάμο. Εκείνοι, είχαν μια πολύ δυσκολότερη αποστολή: Να σώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους συνανθρώπους τους μπορούσαν. Και πράγματι, σε αυτούς οφείλουν τη ζωή τους δεκάδες επιβάτες.
Το μοναδικό όνομα που μνημονεύεται μέχρι σήμερα, είναι αυτό του Στρατιώτη Πεζικού Βασίλη Ραχούτη από τη Φθιώτιδα, ο οποίος πλήρωσε με τη ζωή του την άρνησή του να εγκαταλείψει το πλοίο νωρίς και να επιβιβαστεί στην πρώτη διαθέσιμη λέμβο – μία από τις ελάχιστες που υπήρχαν.
Μόλις έγινε γνωστή η πρόσκρουση, ο πατέρας του τον παρακάλεσε να απομακρυνθεί από το πλοίο και να προσπαθήσει να σώσει τη ζωή του. Κάτι που ο 19χρονος δεν έκανε. Κι αυτό, διότι θεώρησε τον εαυτό του πιο «δυνατό» από τις γυναίκες και τα παιδιά που βρέθηκαν στο έλεος των κυμάτων.
Ο Βασίλης χάθηκε στην προσπάθειά του να σώσει ένα βρέφος, έχοντας πρώτα βοηθήσει τη μητέρα του να εξασφαλίσει τη δική της σωτηρία. Το μωρό σώθηκε, όχι όμως και ο ίδιος. Εκείνος πνίγηκε το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου, έχοντας πρώτα καταφέρει μαζί με τους υπόλοιπους στρατιώτες να σώσει τις ζωές δεκάδων επιβατών.
Οι ευθύνες; Πολλές. Δε βρέθηκε, όμως, κάποιος να τις αναλάβει. Μετά την τραγωδία της απώλειας 81 ανθρώπων, τα μέλη του πληρώματος κατηγορούσαν το ένα το άλλο για μοιραία λάθη και παραλείψεις. Από τον πλοίαρχο στον υποπλοίαρχο και από τους αξιωματικούς του μηχανοστασίου στο… πηδάλιο που δεν υπάκουσε στην εντολή του χεριού που πιθανότατα θα έσωζε το πλοίο από τη φρικτή του μοίρα, οι επιζώντες και οι συγγενείς των θυμάτων έκαναν χρόνια να δικαιωθούν.
Τίνος ήταν η ευθύνη ήταν τελικά; Του πληρώματος, Της πλοιοκτήτρια εταιρείας; Της κυβέρνησης; Ίσως όλοι έφταιξαν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Χαρακτηριστικό αποτελεί το παράδειγμα του υποπλοιάρχου ο οποίος -σύμφωνα πάντα με μαρτυρίες- την ώρα της πρόσκρουσης παρακολουθούσε τον αγώνα «Παναθηναϊκός – Αμβούργο» του Champions League…
Ο μοναδικός, πάντως, που δεν άντεξε το φορτίο της τραγωδίας ήταν ο εφοπλιστής, αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της πλοιοκτήτριας εταιρείας «Μinoan Flying Dolphins», Παντελής Σφηνιάς, ο οποίος δύο μήνες αργότερα, στις 29 Νοεμβρίου του 2000, έπεσε από τον 6ο όροφο του κτιρίου της εταιρείας του στην Ακτή Κονδύλη στον Πειραιά, δίνοντας τέλος στη ζωή του στα 55 του χρόνια.
Τελικά, ύστερα από χορό ευθυνών και αποζημιώσεων, η υπόθεση έκλεισε με το όνομα ενός ήρωα γραμμένο σ’ αυτή: Του Βασίλη Ραχούτη. Σήμερα, ελάχιστοι θυμούνται το όνομά του, εκείνοι όμως που σώθηκαν από τα δικά του χέρια δεν τον ξέχασαν ποτέ.
Η προτομή του στα Καμμένα Βούρλα αποδεικνύει πως η αυτοθυσία του αναγνωρίστηκε και πως πράγματι το παιδί αυτό αποτέλεσε τον αφανή ήρωα του γεμάτου αντιεπαγγελματίες «Εξπρές Σάμινα».
Στρατιώτες της Μονάδας της Λαμίας, ανέφεραν κάποτε πως ο πατέρας του Βασίλη πήγε να τους επισκεφτεί για να τους κεράσει το κατιτίς του «για την ψυχή του παιδιού του»… Ήταν, βλέπετε, ο μοναχογιός του.
Και το τραγικότερο όλων; Το «Εξπρές Σάμινα» θα έκλεινε τον κύκλο των ταξιδιών του έναν περίπου χρόνο αργότερα, στις 31 Δεκεμβρίου του 2001, έχοντας συμπληρώσει 35 χρόνια ζωής. Ο νόμος θα διέταζε την απόσυρσή του. Έλα όμως που πρόλαβε η μοίρα είχε άλλα σχέδια.
Μπαμπάς για πρώτη φορά φαίνεται πως έγινε ο Βασίλης Πορφυράκης.
Ο τραγουδιστής σχεδόν έναν χρόνο μετά τον χωρισμό του από την Ματίνα Νικολάου έχει γυρίσει οριστικά σελίδα στην προσωπική του ζωή. Λίγο αφότου χώρισε με την Ματίνα Νικολάου, ο Βασίλης Πορφυράκης είχε εξομολογηθεί σε συνέντευξή του ότι ήθελε πολύ να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια, αφήνοντας μάλιστα να εννοηθεί, πως αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που οδήγησαν στο τέλος τη σχέση του με την ηθοποιό.
Το όνειρο του Βασίλη Πορφυράκη για να γίνει μπαμπάς και να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια, φαίνεται ότι έγινε πραγματικότητα. Αν και ο ίδιος έχει επιλέξει να διαφυλάσσει την προσωπική του ζωή κρατώντας τη νέα του σχέση μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, σήμερα έκανε την έκπληξη αποκαλύπτοντας μέσα από το instagram του ότι έγινε μπαμπάς.
Πιο συγκεκριμένα, ο Βασίλης Πορφυράκης έφτιαξε μια φωτογραφία με το μωρό του σε μορφή cartoon και έγραψε, «Εγώ και εσύ μαζί ! Τίποτα άλλο», με τις ευχές κάτω από την ανάρτησή του να πέφτουν βροχή.
Ο Βασίλης Πορφυράκης μίλησε στην εκπομπή «Ποιος είναι πρωινιάτικα», για τη μητέρα του, τον Νίκο Βέρτη, τον Πασχάλη Τερζή, αλλά και τη σύντροφό του, Ματίνα Νικολάου.
Βασίλης Πορφυράκης για τη μητέρα του και τη γιαγιά του
Η μητέρα μου ήταν φλαουτίστα. Αυτή μου έχει δώσει και το ταλέντο που το δουλεύω για να κάνω την καριέρα που επιθυμώ. Είναι ο άγγελός μου. Προσφάτως έχασα και τη γιαγιά μου, οπότε έχω δύο αγγελούδια εκεί πάνω.
Βασίλης Πορφυράκης για Νίκο Βέρτη
Ξεκίνησα ως σερβιτόρος στη νύχτα. Ήμουν πιτσιρίκος, όταν ξεκινούσε ο Νίκος Βέρτης, όταν έβγαινε και έλεγε 3 τραγούδια στο Ρόδον.
Βασίλης Πορφυράκης για Πασχάλη Τερζή
Όταν πρωτομπήκα στα μπουζούκια ήταν το 2001 με τον Πασχάλη Τερζή. Ήταν μοναδικός άνθρωπος. Ήμασταν 20 σερβιτόροι, 20 βοηθοί και 20 λουλουδούδες και, όταν τελείωσε το πρόγραμμα εκείνη τη χρονιά, είπε «φωνάξτε όλους τους βοηθούς στο καμαρίνι».
Είχε έναν πάκο πενηντάρικα ο Τερζής μπροστά του, έπιανε δύο πενηντάρικα, μας τα έδινε και έλεγε «αυτά για να πιείτε μια μπύρα, σας ευχαριστώ πολύ, γιατί ξέρω ότι εσείς είστε αυτοί που κουράζονται για να ευχαριστηθεί ο κόσμος».
Βασίλης Πορφυράκης για Ματίνα Νικολάου
Η δουλειά μας είναι μαραθώνιος. Μας βοήθησε το J2US, γιατί εγώ έδειξα πέντε πράγματα παραπάνω, αλλά και η Ματίνα έβγαλε λίγο από πάνω της τον ρόλο της Βάνιας.
Το να γνωρίζεις τις πρώτες βοήθειες μπορεί να είναι σωτήριο. Αυτό το έκανε πράξη ο Βασίλης Πατελάκης, εργαζόμενος σε ταβέρνα στα Χανιά, το καλοκαίρι του 2019. Τότε, ένας Βρετανός τουρίστας είδε τον… Χάρο με τα μάτια του, αφού η τροφή του “στάθηκε” στον λαιμό, με συνέπεια να του κόψει τελείως την αναπνευστική οδό.
Αν δεν ήταν εκεί ο Βασίλης Πατελάκης, γνώστης στην παροχή πρώτων βοηθειών, τότε η εξέλιξη θα ήταν… τραγική!
Ο Βασίλης Πατελάκης έγινε πολύ σωστά Viral και η ιστορία του διαδόθηκε σε όλη την Ευρώπη! Δεν ήταν και λίγο πράγμα, αφού παράλληλα είχε κυκλοφορήσει και το βίντεο από το κλειστό κύκλωμα της επιχείρησης.
Σήμερα ο Χανιώτης εργαζόμενος στην εστίαση πήρε το βραβείο “First Aid Ambassador Award” από την EENA (European Emergency Number Association)
Να τονιστεί επίσης ότι ο Βασίλης Πατελάκης, μετά από εκείνο το περιστατικό, πρότεινε τα παιδιά να διδάσκονται από τα σχολεία τον τρόπο παροχής πρώτων βοηθειών σε ανάλογες καταστάσεις, επισημαίνοντας ότι καλό θα ήταν να γίνουν σεμινάρια και σε μαγαζιά εστίασης.
Όπως αναφέρει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση της EENA (European Emergency Number Association) που διενεργεί τη διεθνή αυτή βράβευση:
«Κάθε χρόνο, βλέπουμε ήρωες σε όλο τον κόσμο να ξεπερνούν το αναμενόμενο για να βοηθήσουν τους άλλους. Αυτή είναι η τελετή των “βραβείων 112”, με την οποία βραβεύουμε αυτά τα απίστευτα άτομα και τους οργανισμούς, που μας εμπνέουν να συνεχίσουμε την προσπάθεια για την αλλαγή των συνθηκών για την ασφάλεια των ανθρώπων».
Τα 50 χρόνια πορείας του στον χώρο της ελληνικής μουσικής σκηνής συμπλήρωσε φέτος ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και τα γιόρτασε με μια μεγαλειώδη συναυλία που έδωσε το βράδυ της Τετάρτης 14/6 στο Καλλιμάρμαρο.
Από νωρίς το απόγευμα, πλήθος κόσμου είχε αρχίσει να συγκεντρώνεται στο σημείο προκειμένου να απολαύσει τον αγαπημένο Έλληνα ροκ σταρ και να διασκεδάσει με τις αμέτρητες επιτυχίες του που τόσα χρόνια μας έχουν κρατήσει συντροφιά σε αρκετές στιγμές της ζωής μας.
Στη λαμπερή αυτή βραδιά βρέθηκε και ο φωτογραφικός φακός του Govastiletto.gr και απαθανάτισε όσα έγιναν.
Ο κόσμος που τίμησε τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου με την παρουσία του άγγιξε τις 50.000, ενώ το σύνθημα που ακουγόταν κατά τη διάρκεια της βραδιάς και υπήρχε γραμμένο σε διάφορα πανό, δεν ήταν άλλο από το γνωστό “Βασίλη ζούμε για να σ’ ακούμε”.
Από αυτή τη βραδιά δε θα μπορούσε φυσικά να λείπει και η σύζυγος του Βασίλη Παπακωνσταντίνου που αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες φαν του. Η Ελένη Ράντου, έφτασε από νωρίς στο Καλλιμάρμαρο και απόλαυσε τον σύζυγό της καμαρώνοντάς τον από τις κερκίδες, παρέα με την καλή της φίλη, Μαρία Μπακοδήμου.
Μία σπάνια συνέντευξη στον Νίκο Χατζηνικολάου και την εκπομπή «Ενώπιος Ενωπίω» παραχώρησε ο σπουδαίος ερμηνευτής Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο οποίος μίλησε για τα παιδικά του χρόνια στο Βάστα της Αρκαδίας, για το ξεκίνημά του στη μουσική, για την καριέρα του και τη συνεργασία του με όλους τους σπουδαίους καλλιτέχνες αλλά φυσικά και για τη γυναίκα της ζωής του, Ελένη Ράντου με την οποία απέκτησαν την κόρη τους Νικολέττα.
Στο ξεκίνημα της συνέντευξής του αναφέρθηκε στους γονείς του που όπως είπε αν και έχουν περάσει χρόνια από τότε που έφυγαν από τη ζωή δεν έχει ακόμα ξεπεράσει το χαμό τους: «Δεν έχω ξεπεράσει ακόμη την απώλεια των γονιών μου και θλίβομαι να πάω στο χωριό που έχουν ταφεί. Θα πάω, όμως, σίγουρα θα πάω. Είναι ο τόπος μου. Αν και πάνε αρκετά χρόνια που τους έχω χάσει, δεν το έχω ξεπεράσει ακόμη».
«Έχω πει 1.283 τραγούδια. Αν ήθελα σε μία συναυλία να τα πω όλα θα θέλω μια βδομάδα να τα πω… Η φωνή μου ακόμα αντέχει, δεν ξέρω για πόσο. Όσο αντέχει η φωνή μου θα τραγουδάω. Όταν αρχίσει να μου κάνει “νερά” θα σταματήσω. Αλλά δεν θα σταματήσω τη μουσική. Θα συνεχίσω ως συνθέτης, θα γράφω τραγούδια και θα τα τραγουδούν άλλοι».
Και υπογράμμισε σε άλλο σημείο της συνέντευξης για την πρώτη του επαφή με το κλαρίνο: «Την πρώτη φορά που άκουσα κλαρίνο το έβαλα στα πόδια. Ήταν σε πανηγύρι στην πλατεία του χωριού και δεν ήξερα τι να κάνω από τη χαρά μου. Στα 17 μου έκανα την πρώτη μου συναυλία στις εργατικές κατοικίες που μέναμε. Μαζεύτηκαν όλοι και μας χειροκροτούσαν. Εκεί κάτι αισθάνθηκα».
Οι γυναίκες της ζωής του
Μιλώντας για την μονάκριβη κόρη του Νικολέττα λέει πως την… πιέζει για να τη δει: «Δίνω πάρα πολύ χρόνο στην κόρη μου, όσο μπορώ και περισσότερο. Τώρα τελευταία που τέλειωσε και την Καλών Τεχνών, την πίεζα για να τη δω κιόλας. Ήταν επιμελής και πήγα εγώ να τη δω».
Ο κεραυνοβόλος έρωτας με την Ελένη Ράντου
Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου μίλησε για τη γυναίκα της ζωής του λέγοντας πώς ήταν κεραυνοβόλος έρωτας. «Την κυνήγησα την Ελένη δύο χρόνια και την κέρδισα! Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας! Με το που την είδα, κατακούτελα. Ήμουν και ευγενικός. Φρόντιζα τυχαία να είμαι μπροστά της».
Η μάχη με την κατάθλιψη
Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου αναφέρθηκε και στη μάχη που δίνει με την κατάθλιψη: «Δημοσιοποίησα ότι έχω κατάθλιψη για να δώσω ένα μήνυμα. Η εποχή μας είναι πολύ σκληρή που οι ευαίσθητοι άνθρωποι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα. Δεν είναι στίγμα πλέον, δεν είναι ντροπή να πας σε έναν ειδικό».
Οι σπουδαίες συνεργασίες και το μεγάλο απωθημένο
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του αναφέρθηκε και στις σπουδαίες συνεργασίες της καριέρας του αλλά και σε αυτούς που χάθηκαν νωρίς, εννοώντας τον Μάνο Λοΐζο και τον Θάνο Μικρούτσικο. Όπως είπε μεγάλο του απωθημένο ήταν το γεγονός ότι δεν πρόλαβε να συνεργαστεί με τον Μάνο Χατζιδάκι. «Το θεωρώ μεγάλη απώλεια στην προσωπική μου ιστορία» σημείωσε χαρακτηριστικά.
Δεν φοβάμαι το θάνατο
Στο σημείο αυτό εξήγησε πως βλέπει ο ίδιος το θάνατο. «Οι πιο πολλοί που χάθηκαν ήταν νέοι. Δεν φοβάμαι τον θάνατο αυτόν καθ’ εαυτόν, ξέρω ότι θα έρθει κάποια στιγμή. Αυτό που με ανησυχεί είναι το ότι δεν θα ξέρω τι θα συμβεί μετά. Τι κάνει η κόρη μου, τι γίνεται χίλια χρόνια μετά… Να είχα ένα παραθυράκι και να έβλεπα τι γίνεται στην ανθρωπότητα, κι ας μη συμμετείχα. Μπανιστιρτζής του μέλλοντος», ανέφερε με χιούμορ.
Για τον κορωνοϊό και την καραντίνα
Για τον κορωνοϊό και την καραντίνα είπε ότι πολλοί άνθρωποι λοξέψανε την περίοδο αυτή. «Τέτοιο κλείσιμο δεν το είχαν φανταστεί. Ίσως γι’ αυτό να γίνονται όλα αυτά τα εγκλήματα τώρα. Εγώ είναι καιρός που μπήκα σε ένα στούντιο με τους φίλους μου και φτιάξαμε έναν δίσκο. Αυτό κράτησε περίπου τρεις μήνες και ήταν φοβερή διέξοδος αλλιώς θα είχα λολαθεί».
Η γνωριμία του με τον Μητροπάνο στο στρατό
Για τον Δημήτρη Μητροπάνο με τον οποίο γνωρίστηκαν στην Τρίπολη, ανέφερε: «Με τον Μητροπάνο παρουσιαστήκαμε μαζί στην Τρίπολη. Εκείνος είχε αναβολή και τραγουδούσαμε μαζί. Γνωριστήκαμε εκεί, εγώ έπαιζα κιθάρα. Εγώ είπα ότι είμαι μουσικός αλλά δεν πήγα στην ΑΣΔΕΝ, πήγα οδηγός τα τανκς, μόλις ήρθαν τα πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων. Ο Μητροπανος έγινε μουλαράς. Ο Μητροπάνος μου είχε πει τότε εγώ το μουλάρι θα το αγαπήσω, εγώ το τανκς τι να αγαπήσω; Μαύρα χρόνια».
Έχω δεχθεί προτάσεις να κατέβω στην πολιτική
Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου μίλησε για τη σχέση του με την πολιτική και αποκάλυψε αν έχει δεχθεί προτάσεις πολιτικές.
