Η Ελένη Φουρέιρα ήταν η καλεσμένη του Νίκου Χατζηνικολάου στο Ενώπιος Ενωπίω το βράδυ της Δευτέρας. Η δημοφιλής τραγουδίστρια θυμάται τα παιδικά της χρόνια και αφηγείται πώς γλίτωσε από τις σφαίρες στον Αλβανικό εμφύλιο. Τι λέει για τον εκφοβισμό που δέχθηκε λόγω της καταγωγής της, όταν ήρθε στην Ελλάδα; Πώς την κέρδισε, από μικρή, το τραγούδι και ο χορός; Έχει δεχθεί πρόταση γάμου από τον άνθρωπο της καρδιάς της;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου θυμάμαι να τραγουδάω και να χορεύω. Ήμουν το τρελό παιδί της οικογένειας. Μικρή πάντα έκλαιγα για κάποιο λόγο ήμουν λίγο περισσότερο drama queen απ΄ότι θα έπρεπε.

Τα δύσκολα παιδικά χρόνια στην Αλβανία και ο εμφύλιος: Ήρθα 8 χρονών στην Ελλάδα. Έχω κάνει delete σε άσχημες στιγμές στα παιδικά μου χρόνια, όπως ήταν ο εμφύλιος. Θυμάμαι ότι ήμουν με τη μαμά στο σπίτι μια μέρα, και άρχισε να χτυπάει μια σειρήνα. Ξυπνήσαμε φοβισμένοι. Αλλά η μαμά μου μας καθησύχασε. Αλλά για τους επόμενους δυο μήνες ήμασταν συνέχεια στο πάτωμα.

Ο πατέρας μου που ήταν ήδη στην Ελλάδα για να μαζέψει λεφτά, μας έστειλε ταξί για να μας φέρει στην Ελλάδα. Η μαμά μου ήταν μόνη της με 4 ανήλικα παιδιά. Η μαμά μου είχε μια καραμπίνα και έβγαινε και βάραγε τα μεσημέρια στον αέρα για να δείξει ότι έχει όπλο για να μην κινδυνεύσουμε.

Η Ελλάδα είναι όλη μου η ζωή, είναι η πατρίδα μου. Το ψωμί είχε άλλη γεύση! Ήταν δύσκολο να καταλάβω γιατί ήμουν δαχτυλοδεικτούμενη. Και τα παιδιά που μου κάνανε μπούλινγκ δεν ήξεραν γιατί το έκαναν. Στο σχολείο ήμασταν δυο ξένα παιδιά από την Αλβανία. Δεν ήταν αποδεκτοί οι Αλβανοί τότε από την κοινωνία.

Για την καταγωγή της και γιατί την έκρυψε: Όταν είσαι ένα παιδί που δεν είναι αποδεκτό από την κοινωνία λόγω της καταγωγής του, νιώθεις αδύναμος και φοβάσαι ότι δε θα σου δοθεί η ευκαιρία. Όταν κατάλαβα ότι ο κόσμος αγαπάει την Ελένη ένιωσα τη δύναμη να το πω. Το πραγματικό μου όνομα είναι Εντέλα Φουρειράι. Έφτασα σε σημείο να φοβάμαι να πω από που είμαι για να γίνω αποδεκτή. Δεν με αγαπάνε όλοι, αλλά είμαι καλά με αυτό. Με αγαπάνε όσοι με καταλαβαίνουν!

Είμαι υπερήφανη που γεννήθηκα στην Αλβανία, αλλά η Ελλάδα είναι η πατρίδα μου, την λατρεύω. Είναι η χώρα που αγαπώ.

Για τον Αλμπέρτο Μποτία: Προσπαθώ να κρατάω κάποια πράγματα για μένα, να μη μιλάω για την προσωπική μου ζώη. Είμαστε με τον σύντροφό μου δυο ελεύθεροι σαν άνθρωποι. Δεν είναι σκοπός της ζωής μας να παντρευτώ. Τον φοβάμαι τον γάμο. Ιδανικά θα ήθελα να είχα ήδη δυο παιδιά. Θέλω να κάνω πολύ παιδιά.  Ο Αλμπέρτο είναι ένας υπέροχος άνθρωπος και με τους υπέροχους ανθρώπους στη ζωή μου θα μπορούσα να ζήσω όλη μου τη ζωή.

Για τις πλαστικές επεμβάσεις: Είμαι υπερ των επεμβάσεων αλλά όχι της υπερβολής. Έφτιαξα το στήθος μου πριν 3 χρόνια και νιώθω πολύ καλά με αυτό.

Δείτε ολόκληρη την εκπομπή:

Μέσα από μια ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, ο Μάριος Ιορδάνου αποκάλυψε ότι αγαπητοί στο κοινό καλλιτέχνες τον έχουν παρενοχλήσει σεξουαλικά απειλώντας τον ότι θα μπει στη “μαύρη λίστα”, γεγονότα που τον ανάγκασαν να κάνει ένα βήμα πίσω στην καριέρα του.

“Ό,τι στέκει ως εμπόδιο στο δρόμο σου, γίνεται ο δρόμος σου! Κι ο δρόμος σου είναι οι επιλογές σου. Εγώ είχα την ευτυχία να έχω δασκάλους τον Βέγγο, τον Αλεξανδράκη και τον Φούντα! Πραγματικούς ανθρώπους του θεάτρου. Πραγματικούς ανθρώπους σκέτο. “Κύριοι” και “κυρίες” τόσο από το χώρο του θεάτρου όσο και της μουσικής, που λατρεύονται και θεωρούνται υπόδειγμα καλλιτεχνικής καταξίωσης… ξεχνούν τις δικές τους σεξουαλικές παρενοχλήσεις σ’εμένα, τους εκβιασμούς και τις απειλές για μαύρες λίστες.

Με ρωτάνε συχνά σε συνεντεύξεις, ακόμα και στο δρόμο “μα εσύ βρε παιδί μου, που είχαν ανοίξει όλες οι πόρτες, γιατί τα παράτησες όλα;” Όλα όσα βρομίζουν την τέχνη παράτησα, όχι την τέχνη. Όλα όσα μολύνουν το θέατρο ή τη μουσική παράτησα, όχι το θέατρο, όχι τη μουσική. Έφτιαξα με το πινέλο μου και τα χρώματα μου το δικό μου παράδεισο και μπήκα μέσα, όπως έλεγε ο Καζαντζάκης. Και ήμουν τυχερός γιατί δεν ήμουν μόνος. Ήμουν με το πλάσμα που λατρεύω. Εγώ απέκρουσα συμπεριφορές που με έθιγαν. Τους έστειλα από εκεί που ήρθαν. Τους κόλλησα στον τοίχο όταν χρειάστηκε κι έκλεισα πόρτες πίσω με χαρά γιατί έτσι ανοίχτηκαν μπροστά μου άλλες με συνεργάτες αξιοπρεπείς και έντιμους. Η δόξα και τα λεφτά δε με συγκίνησαν ποτέ. Όποιος λίγα κατέχει από λίγα κατέχεται.

Εγώ έφτιαξα έναν κόσμο θεατρικό και όχι μόνο που να μην ντροπιάζει την καρδιά μου. Εγώ φέρθηκα όπως άξιζε στους “κυρίους” και τις “κυρίες” και κοιμάμαι το βράδυ όμορφα αγκαλιά με το σκύλο μου, που η σκέψη του με γύρισε πίσω όταν πριν ένα χρόνο έφτασα στο θάνατο με τρία ισχαιμικά… κάτι που άλλοι επικαλούνται για να σώσουν τα άσωστα προσβάλλοντας ανθρώπους που έχουμε περάσει όντως από “εκεί”. Ρωτάτε τους ανθρώπους που πόνεσαν “γιατί τώρα”. Εγώ ρωτάω “Εσείς γιατί τότε;” Άντε να ανοίξουν τα θέατρα να ανασάνουμε τέχνη! Δεν έχει πρόβλημα το ελληνικό ή το παγκόσμιο θέατρο. Ο άνθρωπος έχει. Ο μ#@&”ας είναι μ_€#@ας και στο θέατρο και στην τράπεζα και στον αθλητισμό και στο τραγούδι και στο νοσοκομείο και στην πολιτική. Είναι μ@#€&ας και με παιδί και χωρίς. ” Κάνατε τα πάντα για να με θάψετε. Όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος.” Και κάτι τελευταίο τα νέα παιδιά: Είναι ωραία λέξη το “όχι”. Ανοίγει δρόμους στο “ναι” στον εαυτό σου”, έγραψε ο Μάριος Ιορδάνου.

Δείτε τη φωτογραφία:

Έγραψε στο κείμενο που ανέρτησε Facebook

Το παρακάτω κείμενο αναρτήθηκε στο Fb από τον κ. Θέμη Καλαμάτα:

Η Πατρίδα μας θέλει Λεβέντες και η Κοινωνία μας θέλει δυνατούς.

Θα το ανεβάζω όσο καιρό χρειαστεί. Δεν θα είμαστε για μια ζωή τα θύματα της κάμερας. Δεν θα είμαστε τα θύματα του ψεύδους. Δεν είμαστε μπάτσοι. Είμαστε Έλληνες Αστυνομικοί. Έχουμε ιδιαίτερη μόρφωση και παιδεία, είμαστε παιδια της λαϊκής βάσης. Αγρότες οι γονείς μας, αγρότες κι οι παππούδες μας. Κρήτη Ρούμελη Μακεδονία Θράκη Ήπειρος Θεσσαλία και Πελοπόννησος η καταγωγή μας. Δεν τελειώσαμε Χάρβαρντ ούτε είμαστε οι καλύτεροι επικοινωνιολογοι του κόσμου.

Είμαστε επαγγελματίες όμως σε ότι αφορά την Ασφάλεια και την εφαρμογή του Δικαίου.

Σπουδασαμε στα Ελληνικά Πανεπιστήμια και στην Αστυνομική Ακαδημία και εργαζόμαστε στο πεζοδρόμιο στα γήπεδα και στα “ταραγμένα Εξάρχεια” της Πατρίδας.

Πιστεύουμε στον Θεό και ενοχλεί. Προστατευουμε την κοινωνία και ενοχλεί.

Περαστικά σε όσους δεν μας εκτιμάτε!!!

Κι αν κάποιοι μας θέλουν “μπάτσους” η Πατρίδα μας θέλει Λεβέντες.

Πηγή: policenet.gr

Η Μπάγια Αντωνοπούλου παραχώρησε στην εφημερίδα ON TIME και τη δημοσιογράφο Σπυριδούλα Τριάντου μία συνέντευξη, μιλώντας από καρδιάς και περιγράφοντας άσχημα και πολύ δύσκολα σκηνικά που έχει βιώσει κατά τη διάρκεια της καριέρας της. Συγκεκριμένα, περιέγραψε το bullying που δέχτηκε στον εργασιακό της χώρο, κάτι που την έκανε να μείνει άνεργη σε καιρούς κρίσης.

Οι δηλώσεις της Μπάγιας Αντωνοπούλου:

“Με έχει επηρεάσει πραγματικά πολύ, σαν γυναίκα και σαν άνθρωπο. Συνήθως τέτοιες συμπεριφορές γίνονται από ανθρώπους που έχουν επαγγελματική εξουσία, σε παιδιά που είναι στο ξεκίνημα της επαγγελματικής τους πορείας. Εκεί δηλαδή που μπορεί κάποιος να γίνει χειριστικός, γιατί όσο ωριμάζεις είναι πιο δύσκολο να επιτρέψεις σε έναν άνθρωπο να σε βλάψει με τέτοιο τρόπο. Όταν όμως είσαι άπειρος και δεν το περιμένεις μπορεί να συμβεί.

Είμαι 10 χρόνια στην τηλεόραση και η αλήθεια είναι οτι παλαιότερα, ναι με είχαν φέρει σε πολύ δύσκολη θέση. Προσπάθησα να το διαχειριστώ όσο το δυνατόν καλύτερα. Πραγματικά απορώ με κάποιους ανθρώπους που ακούνε καταγγελίες και η ερώτηση τους είναι “γιατί δεν το είπε τότε;” κατηγορούν δηλαδή το θύμα αντί για το θύτη. Δεν το έχω ξεχάσει και αν γύριζα το χρόνο πίσω θα αντιδρούσα πιο σκληρά από ότι αντέδρασα τότε”.

“Έφυγα από τη δουλειά μου, χωρίς να έχω καμία εναλλακτική επαγγελματικά, έμεινα άνεργη δηλαδή εκείνη την περίοδο, λόγω απαράδεκτης συμπεριφοράς που δεν μου επέτρεψε η αξιοπρέπεια μου να δεχθώ. Και δεν ήταν εύκολο για εμένα τότε, αλλά νιώθω περήφανη για τον εαυτό μου που αντέδρασα”.

“Έχω ακούσει για περιστατικά που δε μπορούσα να το πιστέψω, έχω δεχθεί επαγγελματικό bullying, και μου έχουν εκμυστηρευθεί γνωστοί μου απαράδεκτες συμπεριφορές που έχουν ζήσει. Και σε αυτό δεν έχει σχέση το φύλο, το βιώνουν γυναίκες και άνδρες. Για να μην δαιμονοποιούμε όμως τους χώρους προβολής, όπως το θέατρο ή η τηλεόραση, τέτοια περιστατικά συμβαίνουν και σε ένα κατάστημα ή σε μια μικρή εταιρία. Απλά δεν παίρνουν την ίδια δημοσιότητα. Παντού συμβαίνουν”.