Μια ζωή γεμάτη χειροκροτήματα, αποθέωση, δόξα και αμέτρητες επιτυχίες έκλεισε αθόρυβα σε ένα δωμάτιο του Γηροκομείου Αθηνών.
Η Μαίρη Λίντα, η σπουδαία ερμηνεύτρια που σημάδεψε το ελληνικό λαϊκό τραγούδι, άφησε την τελευταία της πνοή μακριά από τα λαμπερά φώτα που κάποτε τη συνόδευαν σε κάθε της εμφάνιση.
Η γυναίκα που τραγούδησε στον Λευκό Οίκο, που έγινε ένα με τον Μανώλη Χιώτη και που αποθεώθηκε όσο λίγες από το ελληνικό κοινό, πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής της στο Γηροκομείο Αθηνών. Εκεί, όπως έγινε γνωστό μετά τον θάνατό της, ζούσε ήρεμα, αξιοπρεπώς και διακριτικά, έχοντας επιλέξει να απέχει από τη δημοσιότητα.
Πίσω όμως από την τεράστια καριέρα της κρυβόταν μια γυναίκα που γνώρισε και τη σκληρή πλευρά της ζωής. Μια γυναίκα που βίωσε τον φόβο, τη βία και την απογοήτευση, αλλά δεν σταμάτησε ποτέ να παλεύει.
Από τις μεγαλύτερες πίστες του κόσμου στην ηρεμία του Γηροκομείου
Η Μαίρη Λίντα ξεκίνησε από μικρό κορίτσι, όμως πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια του ελληνικού τραγουδιού. Η συνεργασία και ο γάμος της με τον Μανώλη Χιώτη δημιούργησαν ένα από τα πιο επιτυχημένα καλλιτεχνικά δίδυμα όλων των εποχών.
Το 1964 τραγούδησε ακόμη και στον Λευκό Οίκο, παρουσία του τότε Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον, ενώ το ταλέντο της είχε κερδίσει τον θαυμασμό προσωπικοτήτων όπως η Μαρία Κάλλας και ο Άντονι Πέρκινς.
Όμως, όπως συμβαίνει συχνά με τους μεγάλους καλλιτέχνες, όταν τα φώτα έσβησαν, η ζωή της άλλαξε εντελώς.
Δείτε το βίντεο:
Τα τελευταία χρόνια επέλεξε να ζει στο Γηροκομείο Αθηνών, μακριά από τη δημοσιότητα και τους έντονους ρυθμούς της καλλιτεχνικής ζωής. Εκεί, σύμφωνα με ανθρώπους που τη γνώριζαν, παρέμενε ευγενική, αξιοπρεπής και χαμογελαστή μέχρι το τέλος.
Η ίδια είχε αποκτήσει μία κόρη από τον δεύτερο γάμο της με τον Αλέξανδρο Θεοχάρη. Ωστόσο, δεν έχουν γίνει γνωστοί οι λόγοι για τους οποίους διέμενε στο Γηροκομείο Αθηνών, ούτε υπάρχουν δημόσια στοιχεία που να δείχνουν ότι είχε αποξενωθεί από την οικογένειά της. Το τελευταίο κεφάλαιο της ζωής της παρέμεινε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, όπως ακριβώς το είχε επιλέξει.
Σύμφωνα με τις δημόσιες πληροφορίες και δηλώσεις, η ίδια η Μαίρη Λίντα είχε αποφασίσει να μετακομίσει στο Γηροκομείο Αθηνών το 2018, ώστε να έχει την απαραίτητη φροντίδα και ασφάλεια. Το ίδιο το Γηροκομείο Αθηνών ανέφερε ότι φιλοξενήθηκε εκεί «με δική της πρωτοβουλία», ενώ και η ίδια είχε δηλώσει σε συνέντευξή της:
«Το ήθελα εγώ και ήρθα εδώ, δεν με πίεσε κανείς».
Σε άλλη συνέντευξή της είχε μιλήσει με θετικά λόγια για τη διαμονή της εκεί, λέγοντας:
«Είναι πάρα πολύ όμορφα και πολύ ήσυχα εδώ στο Γηροκομείο… Περνάμε ωραία».
Παρότι κατά καιρούς είχαν διατυπωθεί δημόσια διαφορετικές απόψεις από τρίτα πρόσωπα σχετικά με τους λόγους της παραμονής της εκεί, οι ίδιες οι δημόσιες δηλώσεις της Μαίρης Λίντα και η ανακοίνωση του Γηροκομείου αναφέρουν ότι η απόφαση ήταν δική της.
«Δεν άντεχα άλλο το ξύλο» – Η εξομολόγηση που συγκλόνισε
Η ζωή της δεν είχε μόνο επιτυχίες.
Μετά τον χωρισμό της από τον Μανώλη Χιώτη, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Θεοχάρη, με τον οποίο απέκτησε την κόρη της. Χρόνια αργότερα αποκάλυψε ότι πίσω από εκείνον τον γάμο κρυβόταν μια σκληρή πραγματικότητα.
Με λόγια που συγκλόνισαν είχε εξομολογηθεί:
«Δεν άντεχα άλλο την πολύ κακή συμπεριφορά και το ξύλο. Έφυγα. Είχα τη δύναμη γιατί είχα ένα χρυσό βραχιόλι στο χέρι μου, τη φωνή μου».
Η φωνή της ήταν εκείνη που της έδωσε τη δύναμη να σταθεί ξανά στα πόδια της και να συνεχίσει να τραγουδά, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην προσωπική της ζωή.
Η Μαίρη Λίντα δεν μιλούσε συχνά για τα δύσκολα χρόνια. Προτιμούσε να αφήνει τα τραγούδια της να μιλούν για εκείνη. Και ίσως γι’ αυτό το κοινό δεν έπαψε ποτέ να τη σέβεται και να την αγαπά.
Ο θάνατός της σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για το ελληνικό λαϊκό τραγούδι. Μιας εποχής που γέννησε μεγάλους καλλιτέχνες, ανθρώπους που έζησαν τη δόξα στα άκρα, αλλά και τη μοναξιά όταν τα φώτα έσβησαν.
Η εικόνα της γυναίκας που κάποτε αποθεωνόταν στις μεγαλύτερες πίστες της Ελλάδας και του εξωτερικού και έκλεισε τον κύκλο της ζωής της σε ένα δωμάτιο του Γηροκομείου Αθηνών αποτελεί ίσως το πιο συγκινητικό σύμβολο της διαδρομής πολλών σπουδαίων καλλιτεχνών: η δόξα μπορεί να είναι εκτυφλωτική, όμως στο τέλος αυτό που μένει είναι το έργο τους. Και το έργο της Μαίρης Λίντα θα συνεχίσει να ζει μέσα από τα τραγούδια που σημάδεψαν γενιές Ελλήνων.