9 χρόνια χωρίς τη Ζωή Λάσκαρη – Η μυστηριώδης βίλα, τα κοσμήματα των 120.000 ευρώ και η οικογενειακή διαμάχη που δεν έχει τέλος
Εννιά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, 18 Αυγούστου, από την ημέρα που η Ζωή Λάσκαρη έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, αφήνοντας πίσω της μια τεράστια καλλιτεχνική παρακαταθήκη αλλά και ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένειά της.
Ήταν 18 Αυγούστου 2017 όταν η μεγάλη σταρ του ελληνικού κινηματογράφου βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της στο Πόρτο Ράφτη. Ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος είχε φύγει νωρίτερα για το γραφείο του αφήνοντάς την να κοιμάται, ενώ αργότερα η κόρη της, Μάρθα Κουτουμάνου, αντιλήφθηκε ότι η μητέρα της δεν ξυπνούσε και ειδοποιήθηκε ο γιατρός της οικογένειας.
Κανείς τότε δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μετά τον θάνατό της θα άνοιγε ένα άλλο, εξαιρετικά επώδυνο κεφάλαιο. Στο επίκεντρο βρέθηκε η περιουσία της, η εντυπωσιακή βίλα στο Πόρτο Ράφτη, τα προσωπικά της αντικείμενα και, χρόνια αργότερα, ακόμη και τα περίφημα κοσμήματα που είχε φορέσει σε ορισμένες από τις πιο λαμπερές στιγμές της ζωής της
Η βίλα που από οικογενειακό καταφύγιο έγινε μήλον της Έριδος
Το σπίτι στο συγκρότημα «Απολλώνιο» στο Πόρτο Ράφτη ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με τη Ζωή Λάσκαρη. Εκεί πέρασε ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής της και εκεί γράφτηκε και η τελευταία σελίδα της.
Μετά τον θάνατό της, όμως, το ακίνητο βρέθηκε στο επίκεντρο μιας σκληρής οικογενειακής αντιπαράθεσης.
Το 2019 έγινε γνωστό ότι οι δύο κόρες της, Μάρθα Κουτουμάνου και Μαρία-Ελένη Λυκουρέζου, είχαν φτάσει στην ανταλλαγή εξωδίκων με αντικείμενο, μεταξύ άλλων, τη χρήση και την αξιοποίηση του σπιτιού. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, η Μαρία-Ελένη ζητούσε αντίγραφα των κλειδιών ώστε το ακίνητο να μπορεί να παρουσιάζεται σε ενδιαφερόμενους αγοραστές.
Η πώληση που θα μπορούσε να κλείσει έναν δύσκολο κύκλο δεν αποδείχθηκε καθόλου απλή.
Και κάπως έτσι, το σπίτι που κάποτε έσφυζε από ζωή, γέλια, καλεσμένους και οικογενειακές στιγμές παρέμεινε για χρόνια εγκλωβισμένο σε οικονομικές και οικογενειακές εκκρεμότητες.
Οι μαύρες σακούλες με τα ρούχα της Ζωής
Ιδιαίτερη αίσθηση είχαν προκαλέσει τότε και όσα είχαν ειπωθεί για τα προσωπικά αντικείμενα της μεγάλης ηθοποιού.
Συγγενικό πρόσωπο της οικογένειας είχε ισχυριστεί δημόσια ότι από αποθηκευτικούς χώρους απομακρύνθηκαν ρούχα της Ζωής Λάσκαρη, μέσα στο κλίμα έντασης που είχε δημιουργηθεί ανάμεσα στις δύο αδελφές. Η ίδια πηγή υποστήριζε ότι η Μάρθα είχε παραδώσει κλειδιά των αποθηκών και ότι στη συνέχεια απομακρύνθηκαν τα πράγματα που βρίσκονταν εκεί.
Οι περίφημες τουαλέτες της Λάσκαρη δεν ήταν απλώς ρούχα μιας γυναίκας. Ήταν κομμάτια μιας ολόκληρης εποχής. Φορέματα, βραδινές δημιουργίες και προσωπικά αντικείμενα μιας σταρ που για δεκαετίες αποτελούσε σημείο αναφοράς για τη λάμψη και το στιλ στην Ελλάδα.
Γι’ αυτό και η εικόνα των προσωπικών αντικειμένων της να μοιράζονται μετά τον θάνατό της είχε αποκτήσει ιδιαίτερα φορτισμένο συμβολισμό.
Από τις τουαλέτες στα κοσμήματα – Η νέα μεγάλη σύγκρουση
Επτά χρόνια μετά τον θάνατό της, το όνομα της Ζωής Λάσκαρη επέστρεψε δυναμικά στην επικαιρότητα για έναν ακόμη λόγο: τα κοσμήματά της.
Η Μάρθα Κουτουμάνου παρέδωσε στον δημοπράτη Γιώργο Τσαγκαράκη εννέα κοσμήματα που είχαν περιέλθει στην κατοχή της και τα οποία επρόκειτο να βγουν σε δημοπρασία.
Ανάμεσά τους βρίσκονταν ένα περιδέραιο με διπλή σειρά μαργαριταριών, σκουλαρίκια από λευκόχρυσο με σμαράγδια, βραχιόλια και δαχτυλίδια. Πρόκειται για κομμάτια που είχαν φωτογραφηθεί επάνω στη Ζωή Λάσκαρη σε κοινωνικές εμφανίσεις της, γεγονός που τους προσέδιδε επιπλέον συλλεκτική αξία.
Μάλιστα, ο Γιώργος Τσαγκαράκης είχε δηλώσει ότι τα κοσμήματα ήταν εννέα και ότι η συνολική λιανική τους αξία θα μπορούσε να ξεπερνά τις 120.000 ευρώ.
Όμως ούτε αυτή η υπόθεση κύλησε ομαλά.
Το «μπλόκο» στα κοσμήματα
Η προγραμματισμένη δημοπρασία μπλοκαρίστηκε προσωρινά και τα κοσμήματα παρέμειναν δεσμευμένα, καθώς στο προσκήνιο εμφανίστηκαν οικονομικές απαιτήσεις που συνδέονταν με τις υποχρεώσεις των κληρονόμων και τη βίλα στο Πόρτο Ράφτη.
Έτσι δημιουργήθηκε μια σχεδόν κινηματογραφική κατάσταση: από τη μία τα κοσμήματα μιας από τις μεγαλύτερες σταρ του ελληνικού σινεμά και από την άλλη το σπίτι στο οποίο έζησε και πέθανε, με τις δύο υποθέσεις να μπλέκονται μέσα σε οικονομικές και δικαστικές εκκρεμότητες.
Γιατί δεν πουλιέται τελικά η βίλα στο Πόρτο Ράφτη;
Η απάντηση δεν είναι απλώς ότι «δεν βρέθηκε αγοραστής».
Η ιδιοκτησία έχει βρεθεί εδώ και χρόνια στο κέντρο αντιδικιών, ενώ έχουν προκύψει και οικονομικές απαιτήσεις που συνδέονται με το συγκρότημα όπου βρίσκεται. Σε παλαιότερο στάδιο είχε τεθεί ακόμη και ζήτημα πλειστηριασμού του ακινήτου.
Και η ιστορία δεν έχει τελειώσει.
Τον Μάρτιο του 2026 έγινε γνωστό ότι οι κόρες της Ζωής Λάσκαρη βρέθηκαν ξανά αντιμέτωπες με δικαστική υπόθεση, έπειτα από αγωγή του διαχειριστή του συγκροτήματος «Απολλώνιο» σχετικά με κοινόχρηστες οφειλές. Η υπόθεση δεν εκδικάστηκε και πήρε αναβολή για τον Φεβρουάριο του 2027.
Αυτό εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί, εννιά χρόνια μετά, η ιστορία της περίφημης βίλας εξακολουθεί να μοιάζει χωρίς τέλος.
Η διάρρηξη και ο φόβος για τα κλειδιά
Υπήρχε όμως και μία ακόμη παράμετρος πίσω από τον καβγά για την πρόσβαση στο ακίνητο.
Σύμφωνα με όσα είχε υποστηρίξει συγγενικό πρόσωπο της οικογένειας το 2019, λίγο μετά την αποχώρηση του Αλέξανδρου Λυκουρέζου από το σπίτι σημειώθηκε διάρρηξη. Η ίδια πηγή υποστήριζε ότι αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο η Μάρθα Κουτουμάνου ήταν ιδιαίτερα επιφυλακτική με την ύπαρξη πολλών αντιγράφων των κλειδιών.
Όλα αυτά επιβάρυναν ακόμη περισσότερο ένα ήδη εκρηκτικό οικογενειακό κλίμα.
Εννιά χρόνια χωρίς τη Ζωή
Πίσω όμως από ακίνητα, κοσμήματα, εξώδικα και δικαστήρια υπάρχει μια γυναίκα που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στον ελληνικό κινηματογράφο.
Η Ζωή Λάσκαρη υπήρξε μια από τις τελευταίες πραγματικές σταρ της χρυσής εποχής της Φίνος Φιλμ. Η παρουσία της στην οθόνη, η ομορφιά, η τόλμη και η προσωπικότητά της δημιούργησαν έναν μύθο που εξακολουθεί να επιβιώνει σχεδόν μία δεκαετία μετά τον θάνατό της.
Και ίσως η μεγαλύτερη ειρωνεία είναι ότι το σπίτι που κάποτε συμβόλιζε την οικογενειακή της ευτυχία μετατράπηκε μετά τον θάνατό της στο κέντρο μιας πολυετούς διαμάχης.
Ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος, με τον οποίο η Ζωή Λάσκαρη μοιράστηκε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες γάμου, είχε περιγράψει λίγα χρόνια μετά τον θάνατό της το κενό που άφησε πίσω της ως κάτι που δεν μπορεί να καλυφθεί.
Εννιά χρόνια αργότερα, η Ζωή εξακολουθεί να είναι παντού: στις ταινίες της, στις φωτογραφίες της, στις εντυπωσιακές τουαλέτες της, στα κοσμήματα που φόρεσε, αλλά και στη βίλα του Πόρτο Ράφτη που παραμένει δεμένη με το όνομά της.
Μια βίλα που κάποτε ήταν το καταφύγιό της και σήμερα μοιάζει περισσότερο με ένα «φάντασμα» μιας άλλης εποχής – κουβαλώντας στους τοίχους της όχι μόνο τις αναμνήσεις μιας μεγάλης σταρ, αλλά και μια οικογενειακή ιστορία που, εννιά χρόνια μετά τον θάνατό της, δεν έχει ακόμη γράψει τον επίλογό της.